Aan het eind van het voetbalseizoen zijn er twee tradities. De ene is het jaarlijkse teamuitje. Op zaterdag 16 juni gaan we lasergamen in Alphen. Het andere is de voetbalwedstrijd tegen de ouders en dat was woensdag jongstleden.

Ik maakte me daar enige zorgen over. Zo is daar de parameter leeftijd. Laten we een paar aannames doen:

• Een man is fysiek omstreeks zijn 25e levensjaar op zijn krachtigst.
  
• Alle levende mensen, groot en klein, worden elk jaar een jaar ouder.
  
• Ouders zijn ouder dan hun kinderen.
  
• De gemiddelde leeftijd van de ouders ligt verder verwijderd van de 25 dan de gemiddelde leeftijd van de kinderen.

Het is niet moeilijk te concluderen dat de ouders van de huidige C4 het ieder jaar moeilijker krijgen tegen hun nageslacht. En raad eens wat? Dit klopt als een bus! Maar nu loop ik op de zaken vooruit.

Niet alleen maakte ik me zorgen over de uitslag, immers het gaat erom dat men lol heeft. Neen, ook het risico op blessures wordt steeds groter. Voorts betreedt de tegenstander het veld gewapend met voetbalschoenen en scheenbeschermers waar ik het moet doen met een paar eenvoudige sportschoenen.

Genoeg gezeurd. De jongens kregen kleedkamer 4 toegewezen en wij kleedkamer 7. Aanvankelijk moesten wij in de witte shirts, maar die waren toch iets kleiner dan de gele. In het team van de ouders deden twee dames mee, Ineke de moeder van Fas en Tanisha, de zus van Wesley. Ook de broers van Rik en Abdullah waren van de partij. En dan hadden we nog een behoorlijk aantal supporters langs de lijn over.

Over de wedstrijd kunnen we kort zijn. De ouders zijn feitelijk weggespeeld door Rijen C4. Al snel opende Ömer Çelik de score tegen de overigens uitstekend keepende Raymond Bourgonje. We kwamen gewoon snelheid tekort en opvallend was dat de tegenstander nauwelijks pingelde, maar ons er gewoon uitcombineerde. In de eerste helft wisten we drie keer tegen te scoren via Ton van Opstal, Johan Taekema en Mark Stallen.

Na rust konden we het keeper Jaap niet echt lastig meer maken en eindigde de wedstrijd in een verdiende 9-3 voor de jongens. Het goede nieuws is dat iedereen blessurevrij en met een glimlach op het gezicht van het veld stapte. Na afloop werd iedereen in de kantine verwacht. Onder aanvoering van Len, de moeder van keeper Jaap, werden de trainers en leiders van de C4 in het zonnetje gezet. Ook hun vrouwen kregen een bos bloemen, aangezien zij door het vele gevoetbal een verkapt zeemanshuwelijk voeren.

Wie we misten op deze avond waren Martijn Houtepen en zijn ouders Paul en Lisette. Het gezin was woensdag in het Radboudziekenhuis te Nijmegen om zich voor te bereiden op de behandeling van Martijn die een dag later zou starten. Helaas was er een probleem met het geneesmiddel antithymocytenglobuline (ATG, Wikipedia) dat kennelijk moeilijk verkrijgbaar is. Het komt van een paard en is een uniek middel. Nu wordt de behandeling pas op zijn vroegst aanstaande maandag voortgezet, hetgeen uitermate teleurstellend is voor het gezin Houtepen.

Volgend seizoen gaan de meeste jongens over naar de B-junioren. Achter blijven Tycho, Bram, Lars en Jaap. Net als Alperen zijn zij een jaar jonger dan de anderen. Er wordt geprobeerd Alperen mee te krijgen naar de B en qua postuur mag dat geen probleem zijn. Hierna nam Jaap het woord. Hij bedankte zijn medespelers voor het plezierige seizoen en gaf aan bij de C-junioren te blijven, immers er is een kans dat hij naar de C1 kan. Als goedmakertje trakteerde hij op een snoepzak.

Last but not least kwam Raymond aka Mister Pritt-Stift op de proppen met een lading mooie badhanddoeken, voor iedere speler één. Het betekende een mooie afsluiting van het seizoen, tenminste voor wat betreft het voetbal. Over een week of vier gaan we zoals eerder vermeld nog lasergamen.

Voor wie zich afvraagt "Waar zijn de foto's?" die wordt verwezen naar het speciale album 16.05.2012 Rijen C4 - Ouders met niet minder dan 51 vastgelegde momenten. Tip: Druk op F11 om een volledig scherm te krijgen en nogmaals F11 voor het normale scherm.

Posted by CasaSpider at 11:53 AM | Permalink | Comments (0)

Zaterdag 12 mei 2012 vond het C-D toernooi van vv Rijen plaats. Zaterdag waren de C-junioren aan de beurt en zondag de D-pupillen. Ik had me er behoorlijk op verheugd en Luchiano (14) voor zijn doen ook. Helaas heeft hij sinds wij een week eerder een trampoline in elkaar hebben gezet last van zijn rug. Op zeker moment kreeg ik een WhatsApp met de volgende tekst: "Ik wil naar de huisarts voor mijn rug. Ik denk namelijk dat een van de kraakbeenlaagjes in mijn ruggenwervels is weggeschoten en nu tegen mijn longen aanduwt. Want als ik nu snel in- en uitadem doet mijn rug pijn."

Zo'n jongen mag toch meteen een eigen huisartsenpraktijk beginnen? Hoe dan ook was het een serieus probleem, want al bij het intrappen gaf Luchiano aan niet te kunnen spelen. Dat was een bummer, een hele dag op het sportpark zonder mijn patat etende oogappel in actie te zien. Gelukkig was er nog het een en ander te beleven op de velden en daar buiten.

Zo kwam er een Apache helicopter overvliegen, misschien wel bestuurd door Tycho's vader Mark. Ik kon bijna naar binnenkijken en zag tot mijn onthutsing dat het apparaat even later zomaar klem zat in een lichtmast! Een paar supporters visten hem eruit, gooiden hem in de lucht en toen kon hij weer verder vliegen. Tussendoor kwam clubicoon Herman voorbij racen en maakte ik deze rijtjesfoto op afstand.

Rijen C4 was ingedeeld bij De Raven uit Luyksgestel (het kostte enige moeite om daarachter te komen), Rijen C5 en Jeka C7. Bij De Raven speelde de tweeling Luuk en Tom Wouters mee. Blonde Tom kennen we nog van onze D4 die mede of vooral dankzij hem gedeeld kampioen werd. Met andere woorden, die jongens kunnen wel voetballen.

De wedstrijd ging kansloos verloren en vervolgens werd tegen Rijen C5 en Jeka gelijkgespeeld. We hadden drie kwartier pauze en die werd benut om na een bak patat een door de jongens zelf bedacht kado aan Martijn Houtepen te overhandigen. Martijns beenmerg heeft problemen met het aanmaken van witte bloedlichaampjes en bloedplaatjes. Een complexe zaak waar een flink behandelingstraject voor is uitgezet. Martijn laat zich er niet onder krijgen en blijft vriendelijk en goedgemutst, niet alleen buiten maar volgens zijn vader Paul ook thuis. Bewonderenswaardig!

Een van de kado's is een vv Rijen-tenue met de namen van alle spelers, trainers en leiders erop. Alsmede de elftalfoto. De jongens van Rijen C4 zijn al een aantal jaren bij elkaar, maar het blijft mooi om te zien hoe men in de loop der tijd bij elkaar betrokken is geraakt. En dat geldt ook voor de ouders, bij deze wil ik Paul en Lisette daarom speciaal een hart onder de riem steken.

De teams speelden een hele competitie en zo moesten we nogmaals tegen De Raven. Deze keer was de wedstrijd een stuk spannender aangezien wij via een doelpunt van Ömer Çelik na een assist van Abdullah op een 1-0 voorsprong kwamen. Helaas gingen we alsnog met 2-1 de boot in en zo werd De Raven met instemming van Neshet en zijn zoon de verdiende poule-winnaar.

Toen was er een lichtpuntje in de vorm dat Luchiano plotseling zei dat zijn rug iets beter aanvoelde. Hij wilde graag meedoen, haalde zijn spullen uit de auto en betrad het veld voor de wedstrijd tegen Jeka. Of het door Luchiano kwam weet achteraf niemand maar feit is dat Rijen nu een stuk dynamischer oogde. Uit een voorzet van Luchiano kopte Abdullah knap in, ranselde de keeper de bal uit het doel en scoorde Ömer Kanbur in de rebound. Terwijl ik de gebeurtenis notuleerde lag de volgende er al in, deze keer door Luchiano zelf. Ik heb het compleet gemist.

De laatste wedstrijd was tegen onze C5 en nu was het de beurt aan Martijn om mee te doen. Maar let ook even op de schalks kijkende C5-speler die gedurende de gehele sprint met Rik meer oog voor de camera had dan voor de bal. Het duel eindigde in 0-0 en het was Martijns laatste wedstrijd van het seizoen. Hopelijk is hij straks weer van de partij in een B-team. Ja, de jongens worden groot. Iedereen heeft het wel een beetje gehad, toch moest men na het douchen naar de kantine voor de prijsuitreiking. Wel zo sportief voor de andere teams en met name de winnaars. Rijen C4 is op doelsaldo tweede geworden in haar poule. Het kleinood dat we gewonnen hebben heeft niet veel weg van de Cup met de Grote Oren, maar tovert toch een lach op het gezicht van de meesten.

Het was een lekker dagje buiten, alleen jammer dat nadien de boodschappen nog gedaan moesten worden.

Posted by CasaSpider at 9:34 PM | Permalink | Comments (1)

CasaSpider (34 hex) is in de waarom-fase beland.
Sommigen vragen zich af: "Nu pas?"
Ik: "Waarom?"

Het is knap vermoeiend. Tuurlijk, het beantwoorden van waarom-vragen kost tijd, maar staat men er wel eens bij stil hoeveel moeite het kost om die vragen te stellen? En waarom?

Neem een telefoongesprek over de inrichting van een Connecsy-server met collega Roland Leenders dat via een group-hug met Bas leidt tot hoe een koe een haas vangt. Voor Roland is het allemaal heel simpel, de koe neemt plaats achter een bloemkool en doet een wortel na. Maar ik vraag mij af waarom een koe überhaupt een haas wil vangen, immers zij is vegetarisch!

Collega-DBA Hans van Driel woont in Belgie. We discussieren over rijbewijzen en kentekenplaten. In Belgie is een kenteken aka nummerbord persoonsgebonden. Auto's worden zonder kenteken verkocht en koopt men een kenteken dan krijgt men er slechts één, voor de achterkant. Die van de voorkant moet men zelf bij laten maken, dat kan bij een schoenmaker. Waarom bij een schoenmaker? En waarom hebben wij geen persoonsgebonden kentekens, dat is toch veel eenvoudiger?

Rijen is vandaag in het nieuws. Er zijn weer eens putdeksels gestolen, tien deze keer. Drie keer raden wat de eerste vraag van een journalist is als hij de dader tegenkomt.

Posted by CasaSpider at 6:16 PM | Permalink | Comments (5)

Op 5 mei 2012 ook bekend als Bevrijdingsdag is Diana Ilka ZES JAAR geworden. Meisje, van harte gefeliciteerd. Stonken we vorig jaar naar paard, het project van dit jaar is genaamd De Trampoline. Vrijdag heb ik een dagje vrij. Nu ja, vrij. Er moet van alles gekocht worden en we beginnen met een trampoline, immers dat is het project.

Bij Karwei in Dongen is een aanbieding en daar gaan we op af. De aanbieding bestaat eruit dat men een 20% kortingssticker op een willekeurig artikel, bijvoorbeeld op een trampoline, mag plakken. Die kortingsstickers hebben we echter niet bij ons. Geen probleem, men kan ze bij de informatiebalie ophalen. Toch kijkt de dame achter de balie niet echt blij als ik om een extra velletje vraag.

Een andere dame helpt ons met de trampoline. Die staan op een stelling in het magazijn. "Doe er maar een van 3.05 meter", zeg ik. Even later komt er een flink pakket aan dat behoorlijk wat weegt. Het past allemaal net in de Focus, inclusief alle passagiers. Diana (toen 5) moet voorin bij haar moeder op schoot en Luchiano (14) ligt languit naast het trampolinepakket. Uiteraard leg ik dit vast voor het nageslacht, hetgeen vreemd genoeg niet leidt tot uitzonderlijke blijdschap bij het slachtoffer.

We leveren de trampoline thuis af en doen de andere inkopen. Als we weer thuis zijn kan Lucy zich haast niet bedwingen de trampoline "even" in elkaar te zetten. Gelukkig gaan we eerst eten. 's Avonds zet ze samen met Luchiano de palen van het vangnet in elkaar. Dat gaat vrij gemakkelijk. Ook het winkeltje voor de Albert Heijn mini's is zo in elkaar gezet, zolang ik me er maar niet mee bemoei.

We knutselen ook nog een Zes in elkaar om op Diana's kroon te plakken. Lucy heeft de Zes in haar handen en luttele minuten later zegt ze: "Hé, waar is die Zes?" We speuren de hele woonkamer af, maar kunnen het vermaledijde ornament niet vinden. Hoe kan dat nu? Er zit niets anders op dan een nieuwe te maken. Voor het naar bed gaan blazen we 180.000 ballonnen op.

Zaterdag is de grote dag. Diana is opgewonden en blij met de ballonnen. De trampoline ligt nog steeds in de doos, maar Lucy belooft haar om hem na de zwemles in elkaar te zetten. We zingen de traditionele verjaardagsriedel in het Nederlands, Engels, Spaans en Papiaments en snijden de door Diana uitgekozen taart aan. Hij is heerlijk!

Verder spelen we wat met de ballonnen. Diana is dolblij dat ze zes jaar is en wil zien of ze ook gegroeid is. Ze gaat naast Lucy staan en ziet dat ze boven haar borsten uitkomt. "Ja, ik ben gegroeid want ik ben hoger dan je tieten!", roept ze uit. "Nee, je bent helemaal niet gegroeid. Mama's tieten hangen lager", luidt het sympathieke commentaar van Luchiano.

Ondertussen komt Lucy met mijn sokken van gisteren aanzetten. "Kijk eens naar jouw sokken", zegt ze. Wat blijkt, aan de onderkant plakt een groene Zes. Die is inderdaad moeilijk te vinden als je hem onder je voet hebt zitten. Met zijn allen gaan we naar de zwemles. Diana houdt haar kroon zo lang mogelijk op, alleen niet bij het drogen van haar haar. Thuis hebben we honger. Het regent een beetje, niet echt het moment om aan de trampoline te beginnen en daarom doen we eerst de boodschappen.

Als we gegeten hebben verdeelt Lucy de taken: "CasaSpider, jij gaat afwassen en Luchiano en ik zetten de trampoline in elkaar". Voor alle partijen is dit het beste. Ik kijk nog een beetje televisie en wil me net opmaken om aan de afwas te beginnen als Luchiano binnenkomt: "Pap, kom eens even helpen!" Ha, toch fijn dat men beseft dat je nog enig nut hebt ook al is het niet voor het intellect maar voor de brute kracht.

Nu volgt een technisch stukje. De ring van de trampoline bestaat uit zes gebogen pijpen. Aan elk van die pijpen moet één T-stuk bevestigd worden waar uiteindelijk een poot in gaat. Voor het bevestigen van de T-stukken moet men aardig wat kracht zetten maar dat is nog niets vergeleken met het aanbrengen van de poten. Wij proberen de poot in het half openstaande T-stuk te draaien, maar dat lukt geen mens. Zelfs ik zie nog dat dat nooit kan en concludeer: "Domme constructiefout!"

Lucy besluit met een gebogen pijp, een T-stuk en een poot bij de buren aan te bellen. Die hebben een gigantische trampoline in hun tuin staan en derhalve ervaring in huis. Buurman Michel is alleen thuis en biedt aan om te helpen. Ook hij kijkt even vreemd op van de constructie, maar ziet ineens het licht: "Aha, die poot moet niet in het T-stuk, maar je moet het T-stuk met de tang samendrukken en de poot er overheen schuiven!"

Inderdaad gaat dit een stuk eenvoudiger en hebben de domoren toch geen constructiefout begaan. Wel is de handleiding van abominabele kwaliteit. De grootste uitdaging is vervolgens het spannen van de springmat. Dit vereist bovenmenselijke krachten maar lukt uiteindelijk ook. In gedachten hoor ik de vrouw van de Karwei nog zeggen: "Oh, het is heel gemakkelijk in elkaar te zetten. Gewoon wat buizen in elkaar schuiven en de veren aan de mat haken." Jaja, komt u dat maar eens even demonstreren mevrouwtje.

We vormen een goed team met zijn vieren. Michel bekijkt de zaak en voert het grootste gedeelte uit, Lucy heeft regelmatig een goed idee en corrigeert het een en ander, Luchiano steekt een helpende hand toe vanaf de mat en ik loop lekker in de weg.

Het is gewoon ongelofelijk, maar niet veel later staat de gehele constructie en hebben we geen materiaal over in de doos. Diana staat binnen met haar neus tegen het raam gedrukt en kan haast niet wachten om te springen. Maar eerst hebben we een proefkonijn nodig. "Luchiano, ga springen", roept Lucy.

Gespannen kijken wij toe of de hele zaak niet spontaan in elkaar klapt. Wonder boven wonder gaat alles goed en mag Diana er ook op. Na gedane arbeid is het tijd voor een biertje en blijft Michel gezellig bij ons zitten. Zondagochtend wil Diana meteen weer op de trampoline. Tot nu toe is het een schot in de roos en we hebben een jaar de tijd om een kado voor haar zevende verjaardag te bedenken.

Posted by CasaSpider at 11:43 AM | Permalink | Comments (6)

Het is de laatste wedstrijd van de voorjaarscompetitie 2012. Rijen C4 heeft nog uitzicht op de tweede plaats in de vierde klasse C456. In dat geval moet er thuis gewonnen worden van de nummer voorlaatst The Gunners C3 en tegelijkertijd moet kampioen Baronie haar sportieve plicht doen tegen Gloria.

The Gunners C3 bellen op dat ze iets verlaat zijn. Dat geeft ons de tijd om de herkomst van de naam uit te pluizen. Gelukkig heb ik dat al eerder gedaan, een koud kunstje derhalve. Op 15 april 1953 richtten een aantal werknemers van munitiefabriek Hispano Suiza, het huidige Ambac, aan de Terheijdenseweg in Breda een voetbalclub op. Een paar Engelse vaklui waren fan van Arsenal, bijnaam The Gunners...

Elftal- en rijtjesfoto

Rijen C4 is een kwartier eerder dan normaal aanwezig. De reden hiervoor is het maken van de elftalfoto. De bloedwaarden van Martijn zijn nog steeds veel te laag. Op 7 mei mag hij terugkomen in het Radboudziekenhuis in Nijmegen. Vandaag hijst hij zich in het Rijen-tenue en staat er gewoon tussen. Datzelfde geldt voor Lars die sinds een maand of twee deel uitmaakt van de C4 maar nog nooit een officiële wedstrijd heeft gespeeld omdat zijn overschrijving van TSC naar Rijen niet rond is. Het formaat van de elftalfoto is 4000x3000 en dat kost 2,5 Mb. Maar dan heb je ook wat.

Wie wel op tijd was maar helaas niets heeft gezien is Raymond Bourgonje. Dachten de andere supporters eerst dat deze succesvolle zakenman telefonisch voor een paar miljoen euro put-opties aan het kopen was, bleek even later dat zijn dochter Laura op haar werk haar pols geblesseerd heeft. Een middag op de huisartsenpost kan zomaar langer duren dan een voetbalwedstrijd.

Er zijn meer Rijen C4-supporters dan gebruikelijk waardoor ik een prachtige rijtjesfoto in mijn hoofd heb. Echter, als een groep (m/v) aan de grote kant is treedt het verjaardagsfeestfenomeen in werking hetgeen inhoudt dat mannen en vrouwen zich automagisch in twee kampen opsplitsen. Vandaar eerst het mannenrijtje. De vrouwen maken er helemaal een potje van, de een is meer met de hond bezig en de anderen hebben moeite met het formeren van een rijtje. Dit is het resultaat waarbij de geoefende Rijen C4-volger meteen iets opvalt: Tanisha, zus van Wesley, zit in de dugout.

De wedstrijd

We starten de wedstrijd met Jorg, Ömer K. en Luchiano (14) op de reservebank. Dat is gewaagd, immers dit zijn de aanjagers respectievelijk achter, midden en voor. Het gevolg is dat Rijen er flegmatiek uitziet en The Gunners het betere van het spel hebben. Al in de vierde minuut stoomt een grote speler op en haalt van een meter of twintig hard uit. De bal zeilt hoog in het doel, onbereikbaar voor Jaap.

In de 20e minuut breekt een aanvaller van The Gunners door bij de middellijn. De weg naar het doel is nog lang. Keeper Jaap besluit uit te lopen maar is net te laat bij de bal. Ook deze vliegt erin en we staan met 0-2 achter. Het is tevens de ruststand. Welk een deceptie!

Onze hoop is gevestigd op de tweede helft. Luchiano maakt een paar van zijn typerende rushes en de druk op de tegenstander wordt groter. Na acht minuten speelt Ömer Kanbur zich knap vrij en schiet op doel. Het schot is een beetje mislukt, maar ook de keeper van The Gunners blijkt een mens van vlees en bloed. Hij laat de bal door en de Anschlusstreffer is een feit.

In de tweede helft is Tanisha Fischer ingevallen voor haar broer Wesley en ze doet het niet slecht. Al vrij snel krijgt ze een bal aangespeeld in de 16-meter en schiet ze knap in. Helaas kan de keeper dit schot keren, anders was het wel een heel bijzonder debuut geweest.

Rijen krijgt een aantal kansen via Luchiano, Ömer K. en Abdullah, maar het is typisch zo'n dag dat het allemaal net niet lukt. Aan de andere kant heeft de verdediging met Jorg af en toe de handen vol aan uitbraken van The Gunners. Weer komt keeper Jaap een keer ver uitlopen, glijdt hierbij uit en blesseert zich. En hij had al een scheurtje in zijn lies. Gelukkig is Jaap een bikkel en zet hij de wedstrijd gewoon voort.

Neen, het zit er niet in vandaag. We verliezen onze laatste wedstrijd met 1-2. Traditioneel krijgen de jongens aan het einde van het seizoen na het douchen een bak patat met iets erbij. Het is een mooie voorjaarscompetitie geweest.

Neshet en Yozgat

Ik zit aan de bar naast Neshet, de vader van Alperen. "Neshet, hoe schrijf je jouw naam eigenlijk precies?", vraag ik hem. "Neshet, met een s waar zo'n half streepje doorheen loopt", zegt hij. "Okay, die letter hebben wij niet", zeg ik. "In het Nederlands schrijf je in plaats daarvan een s en een h", antwoordt Neshet. "En met een t of een d aan het eind?", vraag ik. "Met een t", zegt Neshet. "De enige eigennaam in het Arabisch die op een d eindigt is Mohammed. Tenminste bij de Marokkanen. Turken schrijven Mohammed ook met een t".

We hebben het over zijn geboorteplaats, Yozgat (Wikipedia). In de tijd van Atatürk is er iets gebeurd, wat is niet helemaal duidelijk. Atatürk riep de hulp in van vele steden in zijn strijd, ook die van Yozgat. De steun was niet zo onvoorwaardelijk als hij had gewild en daarom strafte Atatürk Yozgat voor vijftig jaar. De straf bestond eruit dat er niets gebouwd mocht worden, geen industrie, niets. Voor een periode van vijftig jaren. Ergens in de jaren '70 moet die straf zijn opgehouden en is het gebied snel tot ontwikkeling gekomen.

Ondertussen check ik de andere uitslagen en zie dat Gloria verrassend van de Baronie heeft gewonnen. Hierdoor is de derde plaats sowieso het hoogst haalbare voor Rijen C4. Het verzacht de pijn een beetje en de spelers zijn toch meer bezig met hun patat.

Mister Top

Ter afsluiting volgt een kleine anecdote. Tijdens de training van afgelopen maandag was trainer Ton van Opstal in een lollige bui. Niet dat Ton normaliter niet lollig is, neen dat wil ik hier niet beweren, maar op de betreffende maandagavond viel het gewoon extra op. Het ene grapje volgde op het andere en hoe we erbij kwamen weet ik niet meer, maar Ton begon over zijn jeugd in Gilze te vertellen. "Ja, ik zat toen bij een club en wij deden vaak acrobatiek. Bijvoorbeeld maakten we menselijke piramides. En ik was toen vrij klein en daarom mocht ik altijd helemaal bovenop die menselijke piramide en daarom noemde iedereen mij Mister Top!"

Best een mooi stadion hadden ze toen in Gilze.

Scoreverloop Rijen C4 - The Gunners C3 1-2:

04 0-1
20 0-2
43 1-2 Ömer Kanbur

Uitslagen en Eindstand in de vierde klasse C56 op 28.04.2012

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2011-2012 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2011/2012.

Posted by CasaSpider at 11:57 AM | Permalink | Comments (3)

Een werkdag bij Brabant Water open ik standaard met een kop Wiener Melange met suiker. Ook het tweede en derde kopje zijn van dit type. Hierna schakel ik over op Café au Lait met suiker. 's Middags is het de bedoeling te wisselen naar Espresso zonder suiker, immers al die suiker is niet gezond. Maar het is zo lekker!

Sinds afgelopen maandag hebben we er een derde (inleen-)DBA bij in de persoon van Hans van Driel. Hans drinkt standaard thee zonder suiker. Als ik net een rondje gehaald heb, een thee zonder suiker voor Hans en een Wiener Melange met suiker voor mezelf, zeg ik tegen Hans: "Hans, als jij straks koffie gaat halen... wat ik ook zeg, Wiener Melange of Café au Lait, haal alleen nog maar Espresso zonder suiker!"

Hans vindt het een beetje vreemd, maar wat kan hem het schelen. "Tuurlijk", zegt hij. "Ik haal alleen nog maar Espresso zonder suiker voor jou."

Het doet denken aan Odysseus die na de Trojaanse oorlog terugvoer naar zijn eiland Ithaka. Op zeker moment passeerde hij het eiland van de Sirenen, verrukkelijke vrouwen die met prachtig gezang schepen lokten die vervolgens tegen de rotsen te pletter sloegen. Van de overlevenden zogen de Sirenen de levenskracht weg. Ja, met vrouwen blijft het altijd oppassen geblazen!

Odysseus wilde het gezang desondanks graag met eigen oren horen. Daarom beval hij zijn mannen hem aan de mast vast te binden. "Wat ik ook zeg, negeer het en vaar niet, ik herhaal vaar niet naar dat eiland!" Zelf droeg de bemanning oordopjes gemaakt van was.

In deze analogie is CasaSpider Odysseus, Hans de bemanning en de Wiener Melange zijn de Sirenen. Bah, krijg ik alweer een Espresso zonder suiker. Hans, ik zei toch...

Posted by CasaSpider at 9:09 AM | Permalink | Comments (4)

Weetjes

Bij mijn speurtocht naar weetjes over de dorpen die Rijen C4 tijdens haar competities aandoet is Wikipedia altijd mijn startpunt. Zo ook in het geval van Den Hout waar tegenstander Irene'58 C2g vandaan komt. Er staat dat Den Hout een kerkdorp in de gemeente Oosterhout is en 1199 inwoners telt, als ze er in de afgelopen zes jaar tenminste niet de 1200-ste bij hebben gemaakt. Het dorp ligt nog juist op hoge zandgrond. Na de Watersnood van 1953 stond het water tot aan de Stelvensedijk. Sjongejonge, dat betekent dat Rijen destijds ook ternauwernood droog is gebleven.

Dan valt mijn oog op Vrachelen Fase 4/5 en de demonstraties daartegen: "Den Hout, tot hier en niet verder!" Hé, maar dat ken ik! Inderdaad, in februari 2011 kwam Irene'58 op bezoek in Rijen en gebruikte ik dezelfde bron. Toen wonnen we overigens met 8-3.

Parallellen

Mensen zijn dol op vergelijken, het is zomaar een stelling. Daar komen twee jongedames aangelopen, welke is de knappere? Hetzelfde geldt voor die vier auto's op de parkeerplaats. Als Luchiano (14) een slecht cijfer haalt op school gebruikt hij de volgende truc: "Dan zeg ik okay ik heb een vier, maar die had een drie en die een twee en vijf mensen hadden een één. Dan lijkt het niet meer zo erg." Een kwestie van vergelijken ofwel relativeren.

Bij onze thuiswedstrijd tegen Baronie liep er een man rond met een heel wat imposantere telelens dan de mijne. Nu stond er weer een hobbyfotograaf langs de lijn met een behoorlijke fallus. Ach, beter een kleine die steigert dan een grote die weigert.

We maken ons op voor de rijtjesfoto. Martijn mag er ook in. Hij zit in de medische onderzoeksmolen om zijn tekort aan witte bloedlichaampjes op te lossen. Gelukkig lijdt zijn humeur er niet onder en datzelfde geldt voor zijn moeder Lisette. Vader Paul is er vandaag niet bij, maar wat zal hij trots zijn in het kader van "Zo vader, zo zoon".

De wedstrijd (1)

Irene'58 beschikt voor zover wij dat hebben kunnen beoordelen over slechts één speelveld dat mede daardoor van matige kwaliteit is. Onze jongens zijn verwend met prima kunstgras en hebben het niet gemakkelijk in deze moeilijkere omstandigheden. Toch blijkt al snel dat Rijen over meer kwaliteit beschikt dan de tegenstander. De defensie houdt zelfs stand zonder sterverdediger Jorg die de eerste helft reserve staat. Voorin zorgt vooral Luchiano voor gevaar met zijn snelle rushes. Hier stuurt hij met een achterwaarts hakje een tegenstander het bos in.

In de zevende minuut valt de bal voor de voeten van Wesley die zich niet bedenkt en met de punt uithaalt. Vanaf een meter of twintig zeilt de bal het doel in. Goal! Al snel komen Wesley en zijn vader annex teamleider Marco naar me toe: "Deze keer heb je het toch wel op de foto staan, hè?" Gelukkig voor iedereen staat Wesley's uithaal erop. Datzelfde geldt voor Daan, Rik en Tom die full action in beeld zijn.

Met 0-1 gaan we de rust in en drinken een kop koffie in de gezellige kantine. "Ze hebben hier nog humor ook", zegt iemand wijzend op het bord dat de rookruimte markeert.

Cultuur

Terug naar de Wikipedia-pagina over Den Hout. Onder het kopje "Bezienswaardigheden" staan er zes opgesomd. Twee van die zes liggen vlakbij het sportpark(je), welk een geluk. Het betreft de Corneliuskerk uit 1878 waarvan de toren ranker oogt dan de scheidsrechter op het veld alsmede windmolen De Hoop uit 1837 die volgens de annalen pas in 2012 voor het eerst is vastgelegd met het traditionele rijtje uit Rijen. Tot zover de cultuur.

De wedstrijd (2)

In de tweede helft kan Irene'58 geen potten breken en loopt Rijen uit naar een regelmatige 0-4 voorsprong. In de 64e minuut huppelt keeper Jaap plotseling van het veld af. Hij heeft last van een liesblessure en wordt in het doel vervangen door Jorg. Die heeft de pech dat Irene'58 slechts een minuut later een vrije trap toegekend krijgt, net buiten het strafschopgebied. Iedereen roept dat Joris hem moet nemen en zo geschiedt. Joris Schuurbiers neemt een aanloop, schiet en ziet de bal links hoog in het doel verdwijnen. Jorg is kansloos en de tegenstander redt de eer.

Een grappig moment is als er een hagelbui losbreekt in combinatie met een stevige bries. Waar wij ouders hopen dat onze zonen als mannen van stavast op het veld rondlopen, horen we ineens van alle kanten: "Au! Au!"
Mietjes.
Okay, zelf staan ze onder grote, kleurige paraplu's.
Mietjes.

Terug naar Rijen

De meeste jongens hebben geen zin om te douchen aangezien de kleedkamers niet geheel Rob Geus-proof lijken te zijn. Luchiano staat al snel naast me en we nemen afscheid van de anderen. Voor de terugtocht van Den Hout naar Rijen heb ik de TomTom wederom hard nodig. De kronkelige weggetjes waarbij men vijf keer hetzelfde riviertje (kanaal?) over denkt te steken zorgen ervoor dat het orientatiegevoel al snel helemaal weg is. Aan mijn bijrijder heb ik wat dat betreft ook niets, die presteert het nog steeds om in Rijen te verdwalen.

Het is een historische dag. Niet eens zozeer vanwege de 1-4 overwinning, maar meer vanwege de val van het kabinet. Daar geen winnaars, echter Maxime Verhagen toont zich de slechtste verliezer. Aanstaande zaterdag spelen we onze laatste wedstrijd van deze competitie, thuis tegen The Gunners C3. Als we winnen hebben we een goede kans als tweede te eindigen. Qué será, será.

Scoreverloop Irene'58 C2g - Rijen C4 1-4:

07 0-1 Wesley Fischer
48 0-2 Ömer Kanbur, na assist Abdullah Kanbur
59 0-3 Rik van Opstal, na assist Ömer Kanbur
62 0-4 Ömer Kanbur, na assist Wesley Fischer
65 1-4 Joris Schuurbiers (vrije trap)

Uitslagen en stand in de vierde klasse C56 tot en met 21.04.2012

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2011-2012 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2011/2012.

Posted by CasaSpider at 11:17 PM | Permalink | Comments (4)

Een wijsheid die ik graag deel omdat zij wel eens van toepassing is: "Verdoe je leven niet met het geven van zoveel verklaringen; je vrienden hebben ze niet nodig, je vijanden geloven ze niet en de dommeriken begrijpen ze niet."

Origineel: No vivas dando tantas explicaciones; tus amigos no las necesitan, tus enemigos no las creen y los estúpidos no las entienden.

Posted by CasaSpider at 10:05 PM | Permalink | Comments (0)

Tot mijn zestiende, zeventiende levensjaar ging ons gezin ieder jaar wel naar Duitsland, op vakantie bij opa en oma of bij tante Gesa. Mijn moeder is geboren in Sankt Wendel, Saarland (kaart). Ik heb daar best veel geleerd, bijvoorbeeld Duits.

Het lekkerste vond ik er echter een worst. Het is geen gewone worst en je kunt hem bijna nergens anders krijgen dan in Saarland, tenminste niet de originele. We hebben het over de onvolprezen Lyoner, ook wel als Lioner geschreven. Het recept komt oorspronkelijk uit Lyon waar de worst Cervelas genoemd wordt (Wikipedia).

Lyoner is een sappige, kruidige worst met precies de juiste massa waardoor hij zo fijn wegkauwt. Lyoner is op vele manieren te eten: uit het handje, in een hard wit broodje (Weck) met mosterd of Meerrettich (mierikswortel). Bij tante Gesa sneden we de Lyoner ook wel eens overdwars, vulden hem met kaas en grilden hem. Oh, oh, oh, wat was dat lekker!

Iedereen die dit leest is inmiddels helemaal gek van Lyoner, dat kan gewoon niet anders. Als Lyonerfanaten zijn we toe aan een volgende fase. Welkom bij de "Saarländische Zahltagshymne", een parodie op het refrein van de Schlager "Mitsou", u allen welbekend.

Heute Abend is Lyonerfeschd,
wo sich manches gut bereden lässt.
Bei Lyoner, Bier und Amora
sinn mir alle dicke da.

Vluchtige vertaling: Vanavond is het Lyonerfeest, waar je veel dingen goed kunt bespreken. Bij Lyoner, bier en Amor zijn wij allemaal vet aanwezig. Voor de laatste zin bestaat de volgende variant: "sinn mir Dicke alle da" ofwel "zijn wij vetten allemaal aanwezig". Wie durft er nog te beweren dat het dunste boek ter wereld iets met Duitse humor van doen heeft?

Dinsdagmiddag reed ik naar Dommelen. Tante Gesa was bij CasasPa en Truus op bezoek. We moesten wat dingen bespreken. Truus had lekker gekookt en inmiddels rammelde ik van de honger. Toen kwam de grote verrassing, tante Gesa had originele Lyoner meegenomen en CasasPa bakte hem lichtjes aan. Oude tijden herleefden, het was gewoon heerlijk.

Als toetje had tante Gesa een Käsekuchen gebakken. Wat wil een mens nog meer?

Posted by CasaSpider at 6:30 AM | Permalink | Comments (5)

Voor het eerst in ons bestaan, nu ja sinds Luchiano (14) lid is van vv Rijen, treedt de C4 aan tegen een team uit Etten-Leur. Voor iemand die in Gilze en Rijen woont is een dubbele woonplaatsnaam altijd intrigerend. Eerst heette Etten-Leur ook Etten en Leur, in 1968 zijn de dorpen pas volledig aan elkaar gegroeid en is de naam gewijzigd in Etten-Leur. Zover zijn Gilze en Rijen nog lang niet.

De spoorlijn Roosendaal-Breda loopt dwars door de gemeente en is meteen de (voormalige) grens tussen de twee kernen. Met carnaval heet Etten Stijlorenrijk en Leur 't Zwaajgat. Ik zeg dan, maak daar Stijlorenrijk-'t Zwaajgat van. Etten-Leur telt ruim 41.000 inwoners en drie voetbalverenigingen: Internos, Unitas'30 en DSE. Tegen de C2 van laatstgenoemde vereniging spelen wij.

Ik durf te wedden dat niemand weet wat DSE betekent, tenminste niemand van die groep mensen die het niet wist. DSE (website) is de Repelsteeltje onder de voetbalclubs en staat voor... De Sportvriend Etten-Leur. De club is opgericht in 1958. De clubkleuren zijn blauw en wit en het moet gezegd, het ziet er fris uit. Of ze hebben gewoon heel goed wasmiddel in Etten-Leur.

Met het geel en groen van vv Rijen is ook weinig mis. CasaSpider is geen natuurliefhebber, dat is algemeen bekend. Maar kijk toch eens naar dat groene (kunst)gras en de gele bloesem achter het doel in combinatie met de Rijen-tenues, is het geen plaatje? Als ADO Den Haag zondagavond op televisie is vraag ik wel eens aan Diana (5): "Wie heeft er nog meer zulke kleuren?" Waarop zij antwoordt: "Veeeee-Vee Rij-en!"

De jongens zijn aan het warmlopen, dat geeft even tijd voor een mooie hockeyrijtjesfoto. Maar wat is dat nu? Wie is die lange man daar in het midden? Gelukkig geeft hij zelf het antwoord. Voor de jongere lezer die niet weet waarover het gaat, lees de Wikipedia-pagina over Wethouder Hekking maar eens. Gelukkig kan ik later vanuit een ander perspectief een tweede rijtjesfoto maken.

Heel interessant allemaal, maar we komen voor de wedstrijd. Rijen C4 en DSE C2 houden elkaar goed in evenwicht. Jammer genoeg speelt het geheel zich voornamelijk af op het middenveld. Tot spectaculaire momenten voor een van beide doelen komt het niet. Onze jongens ogen ietwat "lethargisch", zeg maar als slijkvissen of korsthagedissen (Wikipedia). Later vertelt trainer Ton mij dat het in de kleedkamer voor het begin van de wedstrijd ongewoon stil was. Luchiano beaamt dit maar weet geen verklaring.

Na een kwartier gaat Martijn eruit en komt Luchiano erin. Martijn heeft sinds enige tijd problemen met zijn gezondheid waardoor hij sneller vermoeid raakt. Een halve helft is lang genoeg. Hopelijk is hij snel weer de oude! Luchiano heeft er zin in en het duurt even voor de DSE-verdedigers zich op de nieuwe rechtsbuiten hebben ingesteld. Dan komt het moment van Rik die de bal op de zestien meter oppikt, zich knap vrijspeelt en binnentikt. Een prima doelpunt en we staan met 1-0 voor.

Rijen is beter en de ban lijkt gebroken. Hoe anders is de realiteit. Vijf minuten later houdt verdediger Jorg een tegenstander even vast aan zijn shirt. De tegenstander valt en de scheidsrechter kent een penalty toe die DSE met een op het eerste gezicht mislukt schot keurig benut. Met 1-1 gaan we de rust in. Een moment om de lezer kennis te laten maken met een andere sport die beoefend wordt op Sportpark Vijf Eiken. Niet alleen dames beoefenen die andere sport, neen ook deze jongeman doet het met als achtergrond de intercity Tilburg-Breda.

Als de tweede helft een kwartier oud is breekt Luchiano door op rechts en geeft een mooie pass op Rik. Rik kapt zijn tegenstander uit en schiet beheerst in de hoek, we staan weer voor. Een minuut later duikt Luchiano in zijn eentje op voor de uitstekende doelman van DSE. Tot ieders ontzetting schiet hij de bal tegen de doelman aan, maar pikt tot ieders blijdschap de afvallende bal snel op en scoort alsnog de 3-1. Op weg terug naar huis legt hij uit dat het zijn bedoeling was om de bal tussen de benen van de keeper door te spelen, maar die deed ze net op tijd dicht. Dat is natuurlijk niet eerlijk.

Even later is Luchiano minder fortuinlijk als hij een harde bal in zijn middenrif krijgt. Naar lucht happend zakt hij ineen. De scheidsrechter reageert adequaat en de pijn is alweer geleden. Kort daarop mag naar de kant en neemt Martijn zijn plaats weer in.

De druk van Rijen houdt aan. Abdullah probeert van alles, maar is niet gelukkig in zijn acties. Kanon Alperen haalt een paar keer verwoestend uit, maar ziet een keer de lat en een keer de prima keeper van DSE de bal uit het doel ranselen. Dan lukt het Abdullah toch te scoren, waarmee hij de eindstand op 4-1 brengt.

Tevreden, de een wat meer dan de ander, geven de spelers elkaar een hand en lopen het veld af na een sportieve wedstrijd. Nog twee te gaan...

Scoreverloop Rijen C4 - DSE C2 4-1:

29 1-0 Rik van Opstal
35 1-1 (penalty)
52 2-1 Rik van Opstal, na assist Luchiano Nijhuis
53 3-1 Luchiano Nijhuis
60 4-1 Abdullah Kanbur

Uitslagen en stand in de vierde klasse C56 tot en met 14.04.2012

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2011-2012 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2011/2012.

Posted by CasaSpider at 8:42 PM | Permalink | Comments (2)