Main

August 21, 2007

Het regent meer doelpunten

De huidige regering maakt korte metten met onzalige besluiten van de voorgaande Eilandsraad. Zo is het besluit in de post Dertien namen om politici met terugwerkende kracht een flinke salaris- en pensioenverhoging te doen toekomen de nek omgedraaid. Dat mag men als een mooi doelpunt beschouwen.

Een ander besluit door een krappe meerderheid goedgekeurd op 3 juli 2006 met een bijsmaak was het oprichten van de Beach Management Authority (BMA). Initiatiefnemer Gerrit Schotte (toen MPK nu MAN) heeft nooit uit kunnen leggen waarom de BMA er moest komen. Ja, misschien omdat USONA (Uitvoeringsorgaan Stichting Ontwikkeling Nederlandse Antillen) het oprichten ervan als eis stelde om tot uitbetaling van vier miljoen gulden subsidie over te kunnen gaan, maar daar had toch wel een mouw aan gepast kunnen worden.

Veel Curacaoenaars vreesden voor de vrije toegankelijkheid van hun stranden. Voor het overige was de BMA toch vooral een middel om een aantal mensen flink te verrijken. Het in de prullenbak doen verdwijnen van dit overbodige en kostbare orgaan is derhalve ook een doelpunt.

Maandag scoorde CasaSpider in de strijd tegen de Curacaose Authoriteiten het eerste tegendoelpunt en bracht zijn achterstand terug tot 1-3. Het was een frommelgoal, immers de buit bedroeg slechts drie machtigingsstrookjes om de borg van drie groene kaarten bij de Landsontvanger uitbetaald te krijgen. Dinsdag was de dag van de waarheid, de dag waarop we voor het geld gingen. "Het kan ook 1-4 worden", waarschuwde reageerder Angel van tevoren.

Om twee uur stonden we in de rij. Een man was aan de beurt en een dame stond voor ons. Het afhandelen van de man duurde zeker tien minuten en er passeerden heel wat biljetten van honderd gulden door het raampje van het loket. "Als er straks nog maar genoeg voor ons overblijft", dacht ik benauwd. De dame was snel klaar en toen waren wij.

Ik overhandigde drie machtingen, drie groene kaarten en drie paspoorten. De vrouwelijke loketbeambte pakte een ander formulier en begon allerlei gegevens te noteren. "Nee hè", dacht ik, "straks moeten we weer ergens anders zijn." Toen het formulier ingevuld was vroeg de dame: "Het gaat om drie personen?" Ja, het ging om drie personen.

Als laatste was het formulier van Luchiano (9) aan de beurt. "Waar is het groene kaartje van hem?", vroeg de loketbeambte. "Dat heb ik aan u gegeven", antwoordde ik naar waarheid. Er ontstond enige paniek totdat Lucy het groene kaartje ergens in de buurt van de dame zag liggen. Alle bescheiden werden aan elkaar geniet en door ons van handtekeningen voorzien. Het was inmiddels een half uur later en de rij groeide gestaag. Maar daar kwam het moment waar we op gewacht hadden, biljetten van honderd gulden die onze kant op kwamen.

Mission accomplished en de tweede tegentreffer is gemaakt, 2-3.

Zoveel virtuele doelpunten doen bij sommigen het verlangen naar echte goals, velddoelpunten met de geur van versgemaaid gras en wormen aanwakkeren. Gelukkig is de Eredivisie het afgelopen weekend van start gegaan en zo ook de Webloggers subpoule in voetbalpoules.nl. We zijn goed begonnen en staan op een 38e plaats in het subpoule-klassement. Maar het eerste gespin is kattengewin. Dat geldt ook voor Benno die (voorlopig) de eerste positie in de Webloggers subpoule bekleedt. Deed hij dat vorig jaar ook niet en hoe is dat toen ook alweer afgelopen?

Een ding is zeker, de hier genoemde doelpunten zijn niet de laatste.

August 10, 2006

BMA Part IV: Antwoord van Stanley Brown

Woensdag ontving ik een uitgebreide email van Stanley Brown, voorman van de politieke partij C-93. Reeds eerder schreef ik over deze markante persoon met een geheel eigen mening. Zijn partij C-93 wil dat Curacao een provincie van Nederland wordt.

Kern van Brown's betoog is dat Curacao de laatste 50 jaar weinig beheerd, onderhouden en afgeschreven heeft. Men verwaarloost de boel en als het probleem te groot wordt klopt men bij Nederland aan voor meer geld.

Stanley Brown: "Wij als Curaçaoënaars moeten ons realiseren dat de tijd van Mana voorbij is en dat Nederland niet langer onze koloniale moeder is maar dat wij naar draagkracht onze eigen boontjes moeten doppen en daardoor ook onze wensen moeten laten correleren met onze economische begrenzing."

Stanley is niet iemand die zomaar een paar vragen beantwoordt, hij schept graag de context waarin men zijn antwoorden moet zien. Dat is lovenswaardig.

In het kader van eigen verantwoordelijkheid vindt Brown het niet logisch dat stranden per definitie gratis moeten zijn. Voor de bijdrage die gevraagd wordt krijgen we schone en veilige stranden met faciliteiten. Mensen die niet het volle pond kunnen betalen moeten gesubsidieerd worden.

Over hoe Curacaoenaars omgaan met gratis aangeboden faciliteiten vertelt hij de volgende anekdote:

"Vroeger was achter Piscaderabaai bij Katabei een douchecel. Curaçaoënaars kwamen daar zwemmen en gingen daarna uitgebreid hun haar staan shampooën. Daarna gingen ze hun auto wassen en de was doen. Sommigen vulden zelfs tonnen met water om mee te nemen. Deze dingen kunnen niet meer. Er had daar een muntenapparaat moeten staan waar je voor een kwartje net kan douchen zoals nu bijvoorbeeld op Port Marie staat."

Brown vindt dat de gebruiker naar vermogen moet betalen, ook de Curacaoenaar. De verwachting is dat Nederland Curacao niet voor eeuwig blijft sponsoren. Om die reden zegt hij in de laatste zin van zijn column: "Go ahead Schotte, mijn zegen heb je."

Met Schotte wordt Gerrit Schotte (MPK), gedeputeerde van Toerisme, bedoeld die het BMA-project trekt. Nu ben ik het volledig met Stanley Brown eens dat de Curacaoenaar eigen verantwoordelijkheid heeft en niet automatisch op Nederland moet leunen, de conclusie dat de Beach Management Authority daarom groen licht moet krijgen wil er bij mij niet in. Of het moet vanwege zijn voorliefde voor geprivatiseerde ondernemingen zijn.

Maar wie garandeert mij vanuit de door Stanley Brown zelf beschreven historie dat de employees van de Beach Management Authority niet binnen één maand na oprichting al op Hawaii zitten om de kusten aldaar te bekijken? En als de door USONA verstrekte subsidie van vier miljoen gulden op is, wie zegt dat er dan niet om nieuw geld wordt gevraagd?

Het antwoord van Stanley Brown is derhalve zeker interessant, maar levert geen argumenten op waarom Curacao een Beach Management Authority nodig heeft in plaats van dat de Dienst Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) deze taken blijft doen, maar dan met een kapitaalinjectie van vier miljoen gulden.

Alle posts over de Curacaose BMA zijn gebundeld in de category Beach Management Authority. Wordt vervolgd.

August 5, 2006

CGTC steunt LVV

Helaas zijn er geen antwoorden meer binnengekomen op de door mij aan diverse instanties en politieke partijen gestelde vragen aangaande de Beach Management Authority (BMA). Het is niet anders. Vrijdag werd het standpunt van de CGTC bekend. CGTC staat voor Central General di Trahadornan di Corsow ofwel Algemene Centrale van Curacaose Arbeiders. Een soort van overkoepelend orgaan van vakbonden, neem ik aan.

De zaterdageditie van de Papiamentstalige krant èxtra is gebruikt als bron (deel 1, deel 2) voor de verklaring van de CGTC bij monde van Roland "Nacho" Ignacio.

De CGTC stelt dat de Dienst Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) met de geringe middelen die zij heeft de Curacaose stranden zo goed mogelijk heeft beheerd, rekening houdend met het belang van zowel de lokale bezoekers als van de toeristen. Bij het oprichten van de Beach Management Authority staat economische vooruitgang en toerisme op de eerste plaats. Het recht van de lokale bevolking op het gebruik van de stranden is hierbij van ondergeschikt belang.

Voor de toekomst spreekt de CGTC de verwachting uit dat heffingen worden opgelegd aan vissersboten om aan te meren dan wel aan land te gaan en voor het gebruik van de steigers en pieren.

De verklaring van de CGTC sluit af met de aanbeveling om het beheer en de zorg van de Curacaose stranden in handen van de LVV te laten. De door USONA verstrekte subsidie dient overgedragen te worden aan de LVV. Alle betrokkenen dienen een beheerswijze te ontwikkelen gebaseerd op de cultuur en de wensen van het volk van Curacao.

Tot zover de CGTC. Bij gebrek aan informatie met duidelijke voordelen van de BMA kan ik mij vinden in de verklaring van de CGTC. Daar komt bij dat de BMA in aanleg self-supporting moet zijn. Na ongeveer drie jaar dient men break-even te draaien. De noodzaak van het genereren van gelden leidt al snel tot een conflict met het belang van de natuur, het rif, rust in het algemeen en gratis faciliteiten voor lokale bewoners.

Een overzicht van de 13 openbare stranden die onder het beheer van de Beach Management Authority vallen:

  • Playa Boca Sami
  • Caracasbaai
  • Jeremi
  • Knip Playa Abou (Grote Knip)
  • Knip Playa Chiki (Kleine Knip)
  • Lagun
  • Marie Pampoen
  • Piskadera
  • Sta. Cruz
  • Playa Forti
  • Playa Kalki
  • Playa Piskadó

Tot slot een mededeling op sportgebied. De Atlanta Braves (honkbal) hebben hun Curacaose topspeler Andruw Jones, goed voor 13 miljoen dollar per jaar, op de waivers gezet. Dit houdt in dat Andruw te koop is. Jones is daar op zijn zachtst gezegd niet erg content mee.

Alle posts over de Curacaose BMA zijn gebundeld in de category Beach Management Authority. Wordt vervolgd.

July 27, 2006

Antwoorden leiden tot meer vragen

Veel dingen worden interessanter naarmate men er meer van weet. Het vreemde, ja zelfs rare is dat men dat meestal pas beseft op het moment dat men zijn kennis verdiept. Zo gaan die dingen. Neem nu bijvoorbeeld de Beach Management Authority (BMA).

In het kader van als de politiek niet naar het volk komt loopt CasaSpider wel naar de politiek heb ik een aantal politieke partijen op Curacao alsmede de stichting USONA een mailtje gestuurd. In dat schrijven wordt gevraagd wat het standpunt van de betreffende partij/organisatie is met betrekking tot de BMA.

Het versturen van de email is een verhaal apart. Net voor de Statenverkiezingen in januari van dit jaar hebben de meeste partijen hun website tijdelijk nieuw leven ingeblazen. Inmiddels zijn ze bijna allemaal weer op sterven na dood.

Zo werd de email gericht aan Frente Obrero onmiddellijk gebounced en die van de PLKP twee dagen later. De website van de oude LNPA, de partij heeft onlangs haar naam gewijzigd in NPA, verwijst nu naar een hypotheken-site.

Twee reacties zijn tot dusverre binnengekomen. Een hele snelle en uitgebreide van Norbert George, lijsttrekker van Ban Vota. Samengevat is hij van mening dat er politieke belangen aan de BMA ten grondslag liggen. George vraagt zich af waarom een nieuwe organisatie in het leven geroepen moet worden die belast wordt met taken waar reeds een organisatie voor bestaat, namelijk de Dienst Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV).

Over de economische vooruitgang die door het opknappen van de stranden en het bieden van extra faciliteiten geboekt kan worden zegt Norbert George dat met name de hotel-sector nu al genoeg voordelen heeft op het gebied van belastingen en energiekosten. Hij vraagt zich af wat de Return On Investment hiervan is voor de gemeenschap.

De conclusie van Norbert George: "Kortom, waarom niet gewoon 'eenvoud' en 'effectiviteit' als uitgangspunten? LVV is de meest geschikte organisatie om de klus te klaren, mits zij van de financiele middelen (en materieel) wordt voorzien om haar taak op een deugdelijke wijze te kunnen uitvoeren. Zij beschikt reeds over de benodigde expertise, contacten en infrastructuur. Dus, kan LVV de klus met 4 miljoen gulden klaren?"

Een dag later arriveerde de reactie van Frans Versteeg, directeur van USONA, de stichting die beslist over het al dan niet toewijzen van de vier miljoen gulden voor het opknappen van de stranden. Tot nu toe dacht ik dat USONA het oprichten van een Beach Management Authority eiste.

Frans Versteeg schrijft echter dat USONA voor het Beach Improvement Project slechts een duurzaamheidseis heeft gesteld. De projecteigenaar, het Eilandgebied Curacao, heeft zelf aangegeven dit met een BMA te gaan verwezelijken. Voor mij een verrassende wending. Derhalve schreef ik een nieuwe mail aan Frans Versteeg met de vraag of de duurzaamheidseis in de ogen van USONA ook ingevuld kan worden door de Dienst LVV. Hierop heb ik nog geen antwoord ontvangen.

De grote vraag die bij mij opdoemt na dit alles is waarom de Dienst LVV gepasseerd wordt. Immers, het lijkt veel eenvoudiger en goedkoper om een bestaande organisatie aan te passen op een aantal nieuwe taken die in het verlengde van haar doelstellingen liggen dan een geheel nieuwe organisatie uit de grond te stampen.

Derhalve mag ook de Dienst LVV zich verheugen op een email van mijn kant over hoe zij de komst van de Beach Management Authority ziet. Het antwoord moet nog komen.

Interessant is wat Gerrit Schotte (MPK), de gedeputeerde van Toerisme, in La Prensa over de Beach Management Authority te zeggen heeft. Allereerst ontzenuwt Schotte een punt van zorg dat is ingebracht door FOL-leider Anthony Godett. Deze beweert dat de directeur van de BMA 56.000 Antilliaanse guldens (25.000 euro) per maand gaat verdienen. Dat is dus niet waar, althans niet in de eerste drie jaren. Maar hoeveel dan wel?

Schotte benadrukt dat de 13 door de BMA beheerde stranden vrij toegankelijk blijven voor het publiek en dat voedsel en drank meegenomen mogen worden. Over waarom men het beheer van de stranden niet aan de Dienst LVV overlaat zegt hij dat niemand bij het LVV zijn baan verliest. Immers, deze dienst doet veel meer dan het beheren van stranden. Aangezien men bij het LVV over veel expertise beschikt krijgt deze Dienst de positie van vice-president in het BMA-bestuur. Het enige dat daadwerkelijk verandert zijn regels hoe de stranden schoon te houden.

Tot slot meldt Anthony Godett dat hij al weet wie de nieuwe directeur van de BMA wordt. Diens achternaam begint met een 'H'. Kennelijk beschikt hij over een kristallen bol.

Alle posts over de Curacaose BMA zijn gebundeld in de category Beach Management Authority. Wordt vervolgd.

July 17, 2006

Beach Management Authority

Op maandag 3 juli is de oprichting van de Beach Management Authority (BMA) goedgekeurd in de Eilandsraad van Curacao. Alle elf coalitieleden stemden voor, alle tien oppositieleden tegen. De krappe meerderheid geeft aan dat de BMA een controversieel thema is. Alvorens over te gaan wat de BMA voor Curacao gaat betekenen is het belangrijk te weten waarom zij is opgericht.

USONA, Uitvoeringsorgaan Stichting Ontwikkeling Nederlandse Antillen, is een stichting die grotendeels door Nederland wordt gefinancierd. Deze stichting stelt vier miljoen gulden ter beschikking voor ontwikkeling en onderhoud aan de Curacaose stranden, onder voorwaarde dat er een Beach Management Authority in het leven wordt geroepen.

Vorig jaar heeft USONA het project geweigerd omdat de regering te traag was. Op 25 augustus 2005 ontving Gezaghebber Lisa Richards-Dindial een brief van USONA dat het project van haar lijst is geschrapt omdat er nog steeds geen Beach Management Authority in het leven was geroepen.

Met de oprichting van de BMA is de weg vrij voor de injectie van vier miljoen gulden. Overigens dient het business- en marketingplan van de beheersstichting nog uitgewerkt te worden. En daar zit hem nu de kneep.

De BMA kent veel tegenstand. De lokale bevolking met weinig geld, de vissers, Stichting Uniek Curaçao (Theo van der Giessen), Amigu di Tera (Lloyd Narain) en vele anderen. Waarom zijn deze mensen tegen een beheersorganisatie die als oogmerk heeft juist het verbeteren van de stranden?

De arme bevolking van Curacao, de vissers en verscheidene natuurorganisaties vrezen dit beeld met de komst van de Beach Management Authority. Cartoon Joes Wanders.De BMA krijgt het beheer over 13 van de 21 openbare stranden. Tegenstanders zijn bang dat deze stranden zodanig verbeterd worden dat de lokale bevolking er feitelijk niet meer welkom is.

Nu kan men op een zondag met het hele gezin of een groep vrienden naar Playa Kalki. Thuis wordt de jug (koelbox) volgeladen met voedsel en drank, op het strand spreidt men een kleed uit en de beach-picknick kan beginnen.

Op Playa Kalki schijnt het zelf meenemen van eten en drinken nu reeds verboden te zijn. Andere maatregelen die genomen kunnen worden zijn het heffen van parkeergeld, het neerzetten van (dure) strandstoelen, het exploiteren van een restaurant met verplichte consumptie etc.

Ondanks dat het strand volgens de regels vrij toegankelijk blijft is het dat in de praktijk dan niet meer. Uitgezonderd voor mensen met geld.

De kritiek van natuurorganisaties is dat de BMA zich vooral op het economische aspect richt, hetgeen ten koste gaat van duurzaam tourisme met aandacht voor het rif.

Het economische aspect mag echter niet vergeten worden. Er dient werk verricht te worden om de stranden op te knappen. Tevens wordt de infrastructuur aangepakt. Volgens MAN-leider Charles Cooper levert dit arbeidsplaatsen op voor lokale mensen, de Yu'Korsou. Bovendien is men een dief van zijn eigen portemonnaie als men vier miljoen gulden zomaar laat lopen.

Wat gebeurt er met bestaande werkgelegenheid in de zogenaamde snèks, een soort kleine restaurantjes, op bijvoorbeeld Lagun en Westpunt? Zij mogen blijven, maar wat als straks uit het businessplan blijkt dat exorbitante bedragen voor concessierechten betaald moeten worden?

Saillant detail in deze kwestie is dat de BMA het eerste grote project is van gedeputeerde van Toerisme Gerrit Schotte van de MPK. De MPK is de partij van Rignald Lak die zich heeft afgesplitst van Frente Obrero (FOL), de partij van Anthony Godett. Godett en Errol Cova (PLKP) zijn als vertegenwoordigers van de arme bevolking fel tegenstander van de BMA.

De BMA hoeft niet slecht te zijn, ook niet voor de minderbedeelden. Veel hangt af van hoe het business- en marketingplan eruit gaan zien. Belangrijk is het tijdig geven van informatie. Dat is de kritiek die vooral de vissers hebben, ze zijn nooit bij de plannen betrokken terwijl de BMA directe invloed op hun boterham kan hebben.

Wordt ongetwijfeld vervolgd.