CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Half augustus 2007 onderbrak de Venezolaanse president Hugo Chávez Frías alle soaps op de Venezolaanse televisiezenders voor twee mededelingen. Een daarvan was het aankondigen van een referendum met als doel het afschaffen van de beperking van slechts twee ambtstermijnen voor de president. Tevens wilde hij de termijn verlengen van zes naar zeven jaar.

Niet geheel toevallig zit Chávez in zijn tweede en daarmee laatste termijn. Uiterlijk in januari 2013 dient hij de macht over te dragen maar zelf vindt hij het jaar 2025 een veel beter moment om afscheid te nemen. Er is nog veel werk te verzetten voordat de Bolivariaanse Staat een feit is. Hiermee wordt een socialistische samenleving bedoeld waarin de armen meer kansen hebben.

Tegenstanders van Chávez zien het referendum als een poging om diens dicataroriale neigingen een wettelijke basis te geven. Chávez zelf had vertrouwen in de uitslag van het referendum, immers zijn overwinningen bij eerdere verkiezingen en ook bij het voorlaatste referendum werden steeds afgetekender.

Het heeft niet zo mogen zijn. Zondag 2 december 2007 zei 50.70% van de Venezolaanse kiezers No (Neen) tegen het voorstel tot uitbreiding van macht. In een reactie sprak Chávez op kalme wijze van een foto-finish. Hij zei de uitslag te respecteren en gaf aan hiermee te bewijzen dat Venezuela een echte democratie is.

Overigens is Hugo Chávez Frías niet een man om bij de pakken neer te gaan zitten. Aunque afrontó su derrota, el presidente insistió en que su propuesta “sigue viva, no está muerta” y que la mantiene a consideración: “No se pudo, por ahora, pero lo mantengo”. (Bron)

Vrij vertaald: Hoewel hij zijn nederlaag erkende, benadrukte de president dat zijn voorstel levend blijft en niet dood is: “Het kon niet nu, maar ik houd het warm”.

In een analyse zegt men dat vooral de studenten de drijvende kracht waren achter de krappe overwinning voor de tegenstanders. Lucy heeft een andere theorie. Zij denkt dat het de ruim 300.000 in Venezuela wonende Spanjaarden zijn die zich van Chávez hebben afgekeerd na het akkefietje met de Spaanse koning Juan Carlos. Toen Chávez de ex-premier José María Aznar van de Partido Popular voor fascist uitmaakte beet de koning hem toe: "¿Por qué no te callas?" (YouTube)

Ook in Rusland werd zondag gestemd en wel voor de parlementsverkiezingen. Vladimir Poetin van de partij Verenigd Rusland is met ruim 60% van de stemmen de onbetwiste winnaar geworden. Onafhankelijke waarnemers hebben echter op grote schaal onregelmatigheden bij de stembusgang geconstateerd.

In maart 2008 vinden in Rusland de presidentsverkiezingen plaats. Grondwettelijk mag Poetin zich niet verkiesbaar stellen voor een derde termijn. Met de grote overwinning van gisteren valt hier wellicht een mouw aan te passen?

Wat mij verbaast is dat bij menigeen het woord dictator veel sneller in verband wordt gebracht met Hugo Chávez Frías dan met Vladimir Poetin. Hoe komt dat eigenlijk?

Posted by CasaSpider at 1:35 PM | Permalink | Comments (11)

Het is even relatief rustig geweest maar de Venezolaanse president Hugo Chávez roert zich weer. De Venezolaanse televisie ontvangen wij op de kanalen 3 (Televen), 7 (Venezolana de Televisión) en 12 (Venevision). Tot voor kort ook nog op 10 maar de zender RCTV is per 28 mei 2007 uit de lucht gehaald. Als Chávez wat te vertellen heeft doet hij dat op alle zenders tegelijkertijd, er is geen ontsnappen aan. Het jammere is dat de man tamelijk breed van stof is.

Feitelijk gaat het om twee punten. Ten eerste dient onderzocht te worden waar precies de noordgrens van Venezuela ligt. Volgens de president hoort alles wat binnen 200 zeemijlen van de Venezolaanse kust ligt bij Venezuela. De Benedenwindse eilanden Aruba, Bonaire en Curacao bevinden zich op ongeveer 40 zeemijlen van deze kust.

Het lijkt erop dat wij juist op tijd naar Nederland vertrekken alvorens de Nederlandse paspoorten hier worden ingewisseld voor Venezolaanse. Als het tenminste allemaal lukt met de stempels. Een andere oplossing is dat de ABC-eilanden het gebied tot 200 zeemijl in zuidelijke richting claimen. In dat geval wordt ons Koninkrijk ineens een stuk groter.

Het tweede punt is dat Chávez in zijn tweede en daarmee tevens laatste ambtstermijn zit. Hij is in 1999 aan de macht gekomen en een ambtstermijn duurt zes jaar.

"Vanaf vandaag koersen we recht af op het socialisme", zo sprak de president deze week. Chávez wil zelf leiding geven aan dit proces en heeft daarom voorgesteld om de beperking van maximaal twee ambtstermijnen af te schaffen alsmede deze termijn te verlengen tot zeven jaar.

Dit houdt een wijziging van de Grondwet in en deze wijziging zal aan het volk worden voorgelegd middels een referendum. Wat moet men daarvan denken? Heel simpel redenerend is de beperking van twee ambtstermijnen in het leven geroepen ter voorkoming van een dictatuur. Als de zittende president deze regel af wil schaffen heeft hij daarmee impliciet dictatoriale aspiraties. Normaliter verhoogt een regering salarissen niet voor de zittende leden maar voor hun opvolgers.

Ja, normaliter.

Als men ervan uitgaat dat Hugo Chávez te goeder trouw is is zijn voorstel zo gek niet. Immers hij probeert het nivo van het land omhoog te tillen, met name voor het arme deel van de bevolking. Er is op dit moment geen enkele man of vrouw, noch in de regering noch in de oppositie met het charisma en de overtuigingskracht van Chávez. In dat licht bezien is het wel erg sneu als het levenswerk om Venezuela tot een echte staat van Simón Bolívar (Wikipedia) te maken overgedragen moet worden aan iemand die dat minder goed kan. Is dat in het belang van het volk?

Ik heb het al eerder gezegd, typisch een geval waarvan we over een jaar of 20 pas weten wat de waarheid was. Van Hurricane Dean weten we dat waarschijnlijk zondag al. Het feit dat de tekst Curacao in Venezuela is geplaatst berust op louter toeval.

Posted by CasaSpider at 1:51 PM | Permalink | Comments (28)

In mijn speurtocht naar achtergrondinformatie over het sluiten van de Venezolaanse televisiezender RCTV stuitte ik op een interessant artikel (mirror). Het betreft een samenvatting van het boek The Chávez Code. Cracking U.S. Intervention in Venezuela, geschreven door Eva Golinger. Zij is een Amerikaanse advokate met Venezolaanse roots.

Het boek beschrijft de manier waarop de Verenigde Staten invloed uitoefenen in soevereine staten onder meer door fondsen ter beschikking te stellen aan groeperingen om onwelgevallige regeringen ten val te brengen. De CIA speelt hierin een rol evenals het National Endowment for Democracy (NED) dat in 1983 onder Ronald Reagan is opgezet om de democratie wereldwijd te bevorderen.

Voor mij is het meest interessant hoe de persoon Hugo Chávez zich ontwikkeld heeft tot degene die hij nu is. Het artikel geeft hierop enige antwoorden. Op 2 februari 1999 legde Chávez de eed af en werd president van Venezuela. Voor hij aan zijn ambtstermijn begon wilde hij een buitenlandse tournee afwerken om kennis te maken met diverse staatshoofden. Het schema zag er als volgt uit: Spanje, Frankrijk, Duitsland, Italië, Canada, Cuba, de Verenigde Staten en de Dominicaanse Republiek.

In Madrid kreeg Chávez vanuit de Verenigde Staten te horen dat hij het bezoek aan Fidel Castro in Cuba moest schrappen. Als democratisch gekozen president van een soevereine staat legde hij dit bevel naast zich neer. Dat kwam hem nadien op een uiterst koele ontvangst in het Witte Huis te staan door de tegenwoordig zo milde en wijze Bill Clinton.

Toen is de kiem gelegd voor de huidige slechte verhouding tussen de Verenigde Staten en Venezuela. Later volgden diverse incidenten en het heeft vast ook niet geholpen dat in 2000 onder het OPEC-voorzitterschap van Venezuela de olieprijs van USD 8,= per vat al snel naar USD 30,= steeg.

Al met al een zeer verhelderend artikel (mirror) dat bepaalde botte (re)acties van Hugo Chávez op zijn minst begrijpelijker maakt.

Overigens heb ik al eerder over Eva Golinger geschreven en wel in de post Konsul Venesolano ta mira spoki. Golinger beweerde dat de CIA achter de branden in de Curacaose Free Zone zat met als doel de Venezolaanse ondernemers van ons eiland af te jagen om vervolgens Curacao als springplank te gebruiken voor een aanval op Venezuela.

Naar aanleiding hiervan raadde ik mevrouw Golinger aan van de sterke drank af te blijven. In het algemeen is waarheidsvinding niet prioriteit numero uno bij advokaten, informatie die bijdraagt tot het winnen van een case des te meer. Voor haar geloofwaardigheid is het beter als Eva Golinger zich verre houdt van complottheorieën en zich beperkt tot de feiten.

Woensdag 30 mei is een historische dag voor Curacao. Op 30 mei 1969 sloeg na een staking bij Wescar de vlam letterlijk in de pan. Jarenlange onvrede onder de Curacaose bevolking kwam er spontaan uit en leidde tot het in brand steken van gebouwen in Punda. Ook in de huidige tijd hoort men regelmatig geluiden dat er een 30 mei in de lucht hangt.

Posted by CasaSpider at 12:33 PM | Permalink | Comments (6)

De meer dan 700 Yolanthe-liefhebbers van de afgelopen tien dagen worden hierbij doorverwezen naar de relevante post. Meestal heeft CasaSpider na enige studie over vrijwel ieder onderwerp een mening. In die zin is de persoon Hugo Chávez Frías een fascinerende uitzondering. Is hij nu wel of geen goede president van en voor Venezuela?

Niet in zijn voordeel spreekt dat Chávez zijn vrienden bij voorkeur zoekt onder tegenstanders van de Verenigde Staten. In eigen land is Chávez onder uiteenlopende groeperingen als studenten, middenstanders, geestelijken eufemistisch gezegd niet populair. Feitelijk wordt hij gesteund door de armen en door het leger.

Een eerste foto van Diana (1) temidden van Arwin (4) en Luchiano (9) gehuld in een gele handdoek op Wet&Wild.

Venezuela is het vijfde olie-exporterende land ter wereld en de tweede leverancier van de Verenigde Staten. In een land met zoveel olie behoort geen armoede te bestaan is de stellige overtuiging van Chávez. Daarom heeft hij grootscheepse programma's opgezet om de armoede bij de wortel aan te pakken, programma's voor huisvesting, onderwijs en medische zorg. Op het gebied van onderwijs en medische zorg is er veel hulp vanuit het bevriende Cuba, hulp in ruil voor goedkope olie.

Venezolanen die ik op Curacao spreek zitten voornamelijk in de ICT en behoren derhalve niet tot de echte onderlaag van de samenleving. Zij ontkennen dat bovengenoemde programma's goed werken en noemen het liever propaganda waarmee Hugo Chávez de armen electoraal aan zich bindt. Feit is dat er in Venezuela een grote omwenteling bezig is en daarvan is niet iedereen gediend. Niet voor niets staat het land internationaal hoog genoteerd op het gebied van corruptie.

Als onderzoeksjournalist op Curacao ben ik internationaal gezien afhankelijk van televisie en internet. Om zich een goede mening te kunnen vormen is het van belang toegang te hebben tot goed beargumenteerde opiniestukken van zowel voor- als tegenstanders. Voor Diana is leren lopen vooralsnog van meer belang dan het vormen van een mening en Lucy helpt haar daarbij zoals foto nummer twee laat zien.

Radio Caracas Televisión afgekort RCTV is een Venezolaanse private omroep die uitzendt via de staatszender en is opgericht op 15 november 1953.

RCTV is vooral beroemd vanwege het in 1958 gestarte befaamde satirische programma Radio Rochela. De omroep was altijd kritisch tegenover president Hugo Chávez en werd door hem beschuldigd van deelname aan de poging tot een staatsgreep op 11 april 2002.

Het is nooit meer goedgekomen tussen de president en de omroep. Na wat juridisch gesteggel bepaalde de rechter dat de concessie van RCTV op zondag 27 mei 2007 om 23:59:59 afliep. Een nieuwe concessie wordt niet verleend en daarmee is ondanks grootscheepse protesten op straat afgelopen zondag een einde gekomen aan RCTV.

De vraag is of het uit de lucht halen van een zender met een afwijkend geluid niet indruist tegen het recht op vrije meningsuiting. Anderzijds kan men zich afvragen of een land in een groot veranderingsproces kritiek op de eigen staatszender moet dulden.

Chávez zegt er geen bezwaar tegen te hebben als de omroep naar de kabel verhuist, maar heeft reeds gedreigd al het materieel in beslag te nemen ten behoeve van de nieuwe staatsomroep TVES die de plaats van RCTV gaat innemen. Indien dit gebeurt betekent dat het definitieve einde van RCTV en ontslag voor haar 3000 werknemers.

Wat is goed en wat is fout in deze kwestie? Over enkele tientallen jaren kan ongetwijfeld een haarscherpe analyse gemaakt worden. Probleem is dat men er nu midden in zit. Daarbij komt het dilemma uit de Quantummechanica dat iedere meting lees opinie de werkelijkheid verstoort lees beïnvloedt. Neen, de waarheid voor zover die al bestaat komt pas over vele jaren aan het licht.

Tot slot een vierde afbeelding van Diana die naar een movie van zichzelf kijkt. Hoe zit het in dat geval met de werkelijkheid?

Posted by CasaSpider at 6:08 PM | Permalink | Comments (14)

Hartelijk welkom bij de eerste les Papiaments voor beginners op het CasaLog. Konsul Venesolano betekent natuurlijk de Venezolaanse consul. Het woordje ta is heel bijzonder, het betekent zijn en wordt tevens gebruikt om aan te geven dat het volgende werkwoord een tegenwoordige tijd uitdrukt. Het werkwoord mira is afgeleid van het Spaanse mirar dat zien betekent en spoki komt uit ons eigen Nederlands. Driemaal raden wat spoki zijn, een wit laken met ronde gaten erin is een goede hint.

Alle gekheid op een stokje, het betreft hier een heuse politieke rel in de kiem met onze grote buur aan het vaste land Venezuela. Wat is er aan de hand? Een zekere mevrouw Eva Golinger die tegelijkertijd schrijfster, advocate en wetenschapster is heeft op de Venezolaanse staatszender kanaal 7 haar visie gegeven op de branden in de Curacaose Free Zone.

Volgens mevrouw Golinger zitten de Amerikanen en meer specifiek de CIA achter deze branden. Het motief hiervoor is dat de USA alle Venezolaanse ondernemers met de branden van Curacao weg willen jagen waardoor zij het eiland op termijn gemakkelijker als springplank kunnen gebruiken voor een aanval op Venezuela. Om het helemaal af te maken besluit zij met de woorden dat het Curacaose volk God zij dank over verse groenten en fruit beschikt dankzij de Venezolaanse fruitbarkjes.

Mijn eerste gedachte was dat mevrouw Golinger niet meer van die goedkope alcohol moet drinken. Als belangrijkste bron noemt zij Lorenzo Angiolillo Fernandez, de Venezolaanse consul op Curacao. Even later belt Eva Golinger hem rechtstreeks in de uitzending op. Lorenzo Angiolillo Fernandez bevestigt in dit gesprek dat inderdaad Amerikaanse belangen achter de branden in de Free Zone zitten.

Een beetje prematuur lijkt mij. Waarom stelt de consul zich zo vreemd op? Het is niet het eerste incident waar hij bij betrokken is. In maart 2005 legde het Amerikaanse vliegdekschip USS Saipan voor een paar dagen aan op Curacao. De consul protesteerde direct en noemde de aanwezigheid van de USS Saipan (LHA-2) pure intimidatie jegens het op 35 mijl gelegen Venezuela.

Kort hierna was er een conflict tussen ex-premier Etienne Ys en PLKP-leider Errol Cova die op een reis in Venezuela politieke uitspraken had gedaan. Consul Angiolillo Fernandez was ook van de partij en verklaarde tijdens diezelfde reis dat Curacao Venezuela steunt in de strijd tegen de bedreigingen van de Amerikaanse president George W. Bush.

Na diens terugkomst op Curacao vroeg Etienne Ys de consul om uitleg maar deze zei dat hij ziek was. Diezelfde middag betrapten fotografen de consul in gezelschap van Errol Cova tijdens een lunch in een lokaal etablissement samen met wat mensen van de Amstel Brouwerij. De consul proostte gezellig mee met een flesje Amstel Bright. Dit speelde in mei 2005.

Van 23 mei tot 14 juni 2006 vond in en rondom Curacao de grote militaire oefening Joint Caribbean Lion plaats. Bij deze oefening waren meerdere landen betrokken en Venezuela volgde het gebeuren met argusogen. Enkele dagen na begin van de operatie meldde Lorenzo Angiolillo Fernandez een schietpartij bij zijn ambtswoning. Er is geen enkele patroonhuls gevonden maar de consul is ervan overtuigd dat het een aanslag van de CIA gericht op zijn persoon betrof.

Dit om aan te geven dat er al enige historie is opgebouwd met de heer Angiolillo. Mijn favoriete column Bosina Bla Bla is helder over het gebeuren. "Als een consul zich in Venezuela zo zou gedragen als Lorenzo Angiolillo Fernandez had president Chávez hem al lang het land uitgestuurd." En over het Venezolaanse fruit: "Curacao is gezegend met supermarkten die hun fruit uit de USA en Canada halen."

Drie artikelen uit de Extra van vrijdag 23 februari dienen als de tweede les Papiaments voor beginners:

• Editorial: Konsul Venesolano ta mira spoki
• Konsul Venesolano ta denunsia plan pa kore ku komersiantenan Venesolano
• Bosina Bla Bla

Posted by CasaSpider at 6:42 PM | Permalink | Comments (11)

Op 8 november 2005 schreef Gert Oostindie een interessant artikel over oude claims van Venezuela op een reeks eilanden voor haar kust. Onder deze eilanden vallen ook Aruba, Curacao en Bonaire. Pas enkele tientallen jaren geleden heeft de Venezolaanse regering te kennen gegeven af te zien van de claims. Tenminste zolang de eilanden onder Nederlandse verantwoordelijkheid vallen en er geen gezagsvacuüm onstaat.

De zinsnede over het gezagsvacuüm was ingegeven door de angst voor Cubaanse invloed. Nu wil het toeval dat de huidige Venezolaanse regering onder leiding van Hugo Chávez juist bevriend is met Havana. De grootste vijand van Chávez is tegenwoordig George Bush.

Alles draait om invloed. Toen begin maart 2005 het Amerikaanse vliegdekschip USS Saipan (LHA-2) voor anker ging bij Caracasbaai aan de oostkant van Curacao leidde dit tot officiële protesten vanuit Venezuela. Lorenzo Angiolillo Fernandez, consul-generaal voor Venezuela in de Antillen, sprak over een daad van pure intimidatie.

Over de sinds enige jaren op Curacao gevestigde Forward Operating Location (FOL) basis met Amerikaanse F16's is Caracas ook niet enthousiast. President Chávez voorspelt een invasie van de Verenigde Staten met de naam Plan Balboa. Tevens vreest hij al tijden voor een aanslag op zijn leven door agenten van de CIA of een andere Amerikaanse organisatie.

GeenStijl redactielid Pritt Stift schreef vandaag het artikel Operatie Curaçao Freedom over een mogelijke aanval door Venezuela. Nog interessanter dan het artikel zijn de reacties. Samenvattend hoeven de bewoners van de Antillen in een oorlogssituatie niet op de reageerders van GeenStijl te rekenen.

Een bloemlezing uit de meer dan 100 reacties:

dag,straks heeft rotterdam ook nog eens een venezuelanenprobleem.,...
(Behangdelul)

Ik ben zelf antiliaan en zou het best vinden hoor. Chaves als president! Weg met die boerenhufter en slavendrijvers uit nederland. Chaves heeft tenmiste nog hart voor de normale burgers.
(mangajanga)

Tot zover de bloemlezing. Overigens kan ik mij niet voorstellen dat Hugo Chávez daadwerkelijk een inval overweegt. Hij is slim genoeg om te weten dat dat het sein is voor de USA in samenwerking met de NAVO en een handvol machteloze Nederlandse militairen om definitief een einde aan zijn bewind in Venezuela te maken.

Meer informatie over de politieke situatie in Venezuela is te vinden in het dossier Politiek-Venezuela alhier.

Posted by CasaSpider at 9:25 PM | Permalink | Comments (17)

De 21e eeuw kan tot dusverre niet bepaald de Eeuw van de Politici genoemd worden. In Nederland knoeien Gerrit Zalm, Rita Verdonk en Alexander Pechtold er op los. Maar op Curacao kunnen we er ook wat van.

Curacao is een groot dorp. Iedereen in de politiek kent elkaar van haver tot gort. Het aantal partijen en daarmee politieke leiders is groot en iedereen heeft op een of andere manier nog wel een appeltje met een ander te schillen. Dit is niet de beste basis voor constructieve samenwerking.

Nadat Frente Obrero (FOL) van Anthony Godett ruim een jaar geleden het veld moest ruimen in de Landsregering waren bijna alle overgebleven partijen tot elkaar veroordeeld om een coalitie te vormen. De FOL was namelijk ruim de grootste partij. Langzaam maar zeker vulde de emmer zich met irritaties. Irritaties met name tussen de roze PLKP van Errol Cova en de gele PAR van Etienne Ys.

Op zaterdag 7 mei begon de emmer daadwerkelijk over te lopen. Errol Cova bevond zich met een Curacaose delegatie in Venezuela en deed daar enige uitspraken die tot in Nederland de wenkbrauwen deden fronsen. Volgens hem is door de Nederlandse kolonisator een kolonialistisch complex opgedrongen. Een complex dat intelligent en zeer diepgaand is en waaraan zo snel mogelijk een einde dient te komen.

Voorts uitte Errol Cova zijn bewondering voor het glorieuze proces dat in Venezuela onder leiding van president Hugo Chávez en zijn Movimiento Quinta Republica (MVR) in gang is gezet. Tenslotte bedankte hij deze partij namens de Antilliaanse regering, het Antilliaanse volk, de PLKP en de Curaçaose delegatie.

Minister-president Etienne Ys was duidelijk not amused door dit staaltje van eigenmachtig handelen en riep Cova op het matje. Die vond echter dat hij absoluut niets fout had gedaan en hooguit verantwoording schuldig was aan zijn eigen partij. De vraag was welke pet Cova op had tijdens het bezoek aan Venezuela. Saillant detail is dat Cova geboren is uit Venezolaanse ouders en zowel een Nederlands als een Venezolaans paspoort bezit.

De verhouding tussen de Venezolaanse consul-generaal Lorenzo Angiolillo Fernandez en minister-president Etienne Ys is ook al niet geweldig. Begin maart was er een incident met de komst van het Amerikaanse vliegdekschip USS Saipan. Fernandez noemde dit een intimiderende actie van de Verenigde Staten gericht tegen Venezuela.

Naar aanleiding van het bezoek van de Curacaose delegatie met Errol Cova aan Venezuela had Etienne Ys wederom enige vragen voor de consul-generaal. Deze had tijdens dat bezoek namelijk verklaard dat Curacao Venezuela steunt in de strijd tegen de bedreigingen van de Amerikaanse president George W. Bush. Ys vroeg Fernandez uitleg te komen geven, maar dat weigerde laatstgenoemde omdat hij ziek was. Pas na 30 mei was hij in staat om met Etienne Ys te spreken.

Nog diezelfde middag betrapten fotografen de consul-generaal tijdens een gezellige lunch met ja daar is hij weer Errol Cova en wat mensen van de Amstel Brouwerij. De zieke Hernandez proostte gezellig met een flesje Amstel Bright. Dat Amstel bier moet toch wel een bijzonder geneeskrachtige werking hebben.

De verhouding Ys-Cova was door de ontwikkelingen praktisch onhoudbaar geworden. De PAR eiste bij monde van de premier het vertrek van Cova. Toen deze dat niet deed trok Ys de stekker uit het kabinet. Alle ministers dienden daarop hun ontslag in. Alle ministers behalve twee: Errol Cova en diens partijgenoot Wini Poulo, staatssecretaris van Arbeidszaken.

Dit leverde een politiek gezien unieke situatie op. Toen Etienne Ys naar buiten kwam vroeg een journalist hem: "Hebben we nog een regering?", waarop Ys antwoordde: "Helaas wel!"

Ook in Nederland werd verbaasd gereageerd op deze toestand. Harry van Bommel (SP): "Onbegrijpelijk wat Cova doet. Hij schaadt het belang van de Nederlandse Antillen, zeker nu met de terugkeerregeling voor Antillianen. Hij zit er voor zijn eigen belang. In Nederland hebben we ook wel van die figuren die nog niet met een stok uit het pluche zijn te slaan."

Uiteindelijk werd in de Staten een motie van wantrouwen tegen Errol Cova ingediend. Wat volgde was een klucht waarin Cova om uitstel vroeg en over en weer beschuldigingen werden geuit. Ook de zaak Omayra Leeflang werd erbij gehaald. Uiteindelijk werd de motie met 12 stemmen tegen 10 aangenomen. Gelukkig had Cova vooraf gesteld de uitspraak te respecteren.

Voor de PAR is het een Pyrrusoverwinning. Leonard Coffi stemde ondanks dat hij lid is van de PAR tegen de motie. Inmiddels is hij geswitched van de PAR naar Frente Obrero (FOL). Hij behoudt echter zijn zetel.

Bovenstaande slaat allemaal op de Landsregering, de regering van het Land de Nederlandse Antillen. Het uitstappen van de PLKP en het overlopen van Coffi kan hier nog net door de coalitie worden opgevangen. Uiteraard blijft het aftreden van Errol Cova niet zonder gevolgen voor de Eilandsraad, de regering van het Eiland Curacao. Zonder PLKP verliest de coalitie hier haar meerderheid en moet proberen Nelson Pierre (LPNA) en Rignald Lak erbij te krijgen om door te kunnen regeren.

Gelukkig zijn er absoluut geen belangrijke dingen die dringend aangepakt moeten worden op het eiland. Vrijdagmiddag is het weer Happy Hour en het zonnetje schijnt.

Posted by CasaSpider at 6:34 AM | Permalink | Comments (13)

Vliegdekschip USS Saipan (LHA-2) houdt de gemoederen flink bezig in het Caribisch gebied. De vermelding LHA-2 is van belang, want er bestond vroeger een andere USS Saipan met CVL-48 als toevoeging. Vermoedelijk doen de Amerikanen dit om verwarring bij de vijand te zaaien. Voordat die via Google hebben uitgedokterd met welk schip men van doen heeft vliegen de raketten hun al om de oren.

De versie CVL-48 bestond overigens van 1946 tot 1976. De huidige USS Saipan is in 1974 gedoopt door Isabelle Middendorf (dit wil iedereen graag weten) en maakt sinds 1977 deel uit van de Amerikaanse vloot.

Op dit moment ligt het schip bij Caracasbaai aan de oostkant van Curacao. Op zo'n 35 mijl van Venezuela en daar is de commotie om ontstaan. President Hugo Chavez van Venezuela is bevriend met Fidel Castro en onderhoudt mede daardoor slechte betrekkingen met de Verenigde Staten. Doordat Venezuela over veel olie beschikt, leeft bij de Chavez-regering vrees voor een Amerikaanse invasie.

Chavez is bepaald niet bang voor de USA, tenminste niet in zijn woorden. Vermeende pogingen van Amerikaanse kant om hun invloed in Venezuela te vergroten worden krachtig gepareerd met als voornaamste argument dat Venezuela een souvereine staat is en geen inmenging in binnenlandse zaken duldt. Van niemand niet en zeker niet van de Verenigde Staten.

Het grappige is nu dat Venezuela zware druk op Curacao uitoefent. Hoe men het hier in zijn hoofd heeft gehaald om een Amerikaans vliegdekschip aan te laten leggen. Volgens Lorenzo Angiolillo Fernandez, consul-generaal in de Antillen, is de aanwezigheid van de USS Saipan (LHA-2) pure intimidatie. Volgens onze minister-president Etienne Ys ligt het schip er voor rust en recreatie. Het een hoeft het ander natuurlijk niet uit te sluiten.

De bemanning van de USS Saipan (LHA-2) vermaakt zich hier wel. Zondag vonden we al dat er zoveel Amerikanen op het strand rondliepen, waarschijnlijk betrof het dus bemanning (1500 stuks) van het vliegdekschip. De Venezolaanse consul zei dat de Saipan geen Love Boat is, maar Lucy had nog aardig wat moeite om de matrozen van zich af te slaan.

Het leggen van politieke druk op de Nederlandse Antillen is feitelijk een pot verwijt de ketel verhaal, het is namelijk niets anders dan wat Venezuela de Verenigde Staten verwijt. Goede betrekkingen met Venezuela zijn voor Curacao zeer belangrijk. Zo staat hier de Venezolaanse PDVSA raffinaderij en al onze olie komt uit Venezuela.

De aanwezigheid van de USS Saipan (LHA-2) zal geen directe consequenties hebben, maar de door Venezuela gemaakte stennis zorgt er wel degelijk voor dat het in de toekomst moeilijker wordt voor de Nederlandse Antillen om vrijuit Amerikaanse oorlogsbodems toe te laten.

Posted by CasaSpider at 6:43 AM | Permalink | Comments (20)

Op zondag 15 augustus vond in Venezuela het door de oppositie zo felbegeerde Referendum Revocatorio (oppositie-website) plaats. Van 's morgens vroeg tot 's avonds heel laat, twaalf uur middernacht, stonden de Venezolanen in lange rijen op hun beurt te wachten om Si of No te zeggen tegen de zittende president Hugo Chávez Frías. Waarbij No wil zeggen dat hij niet weg hoeft te gaan.

De opkomst was voor Venezuela ongekend hoog. Bijna 9 miljoen van de 14 miljoen stemgerechtigden brachten hun stem uit. Bij normale verkiezingen ligt het opkomstpercentage rond de 40%.

Gedurende de gehele dag hebben Lucy en ik het stemproces gevolgd. Alles verliep in een zeer goede sfeer, zonder de rellen waarvoor gevreesd werd. Integendeel, er werd gezongen, mensen hadden koffie en stoeltjes meegenomen om het wachten te veraangenamen.

De (voorlopige) uitslag zoals deze is gepresenteerd door Fransisco Carrasquero, president van het Consejo Nacional Electoral (CNE):

NO: 4.991.483 (58.25%)
SI: 3.576.517 (41.74%)

Een klinkende overwinning. Alhoewel de oppositie het CNE van fraude beschuldigt. Daarvoor zullen echter bewijzen gevonden moeten worden. Hiervoor heeft de oppositie haar hoop onder meer gevestigd op de rapportage van The Carter Center, dat onder leiding van Jimmy Carter het verloop van de verkiezingen heeft bewaakt. Zelf denk ik dat de uitslag kan kloppen, er zijn nu eenmaal meer armen in Venezuela dan rijken en middenklassers samen.

In zijn overwinningstoespraak gaf Chávez aan dat olieleveranties geen gevaar lopen. Door deze simpele mededeling daalde de olieprijs op de wereldmarkt van 46 naar 43 dollar per vat.

Voor Venezuela is het zaak dat er rust in de tent komt. Minimaal tot het jaar 2006 dient men het presidentschap van Hugo Chávez Frías te accepteren. Dat is óók democratie.

Posted by CasaSpider at 6:14 AM | Permalink | Comments (9)

Het Referendum Revocatorio dat zondag 15 augustus plaatsvindt in Venezuela is niet alleen van groot belang voor het Venezolaanse volk. Er zijn meer landen die zeer geïnteresseerd zijn in de uitslag van het referendum.

Allereerst zijn daar de Verenigde Staten. Dit land importeert veel olie (1.4 miljoen barrel per dag, 2003) uit Venezuela. In het pre-Chávez tijdperk onderhield men goede banden met de toenmalige Venezolaanse presidenten. Chávez heeft echter een bloedhekel aan de Amerikaanse inmenging, bemoeizucht en Bush.

Chávez is bepaald geen bruggenbouwer. Met hem polariseren conflicten snel. In Venezuela heeft hij vrijwel alle bevolkingsgroepen tegen zich, de armen en het leger uitgezonderd. Vrienden of wellicht beter gezegd lotgenoten vindt hij met name onder diegenen die door de USA als vijand worden gezien.

Fidel Castro is een goede vriend van Hugo Chávez. Als blijk van die vriendschap levert Venezuela dagelijks 53.000 barrel olie aan Cuba. Op jaarbasis vertegenwoordigt dit een bedrag van circa 1 miljard dollar. Cuba beschikt niet over voldoende deviezen om deze rekening te betalen. In ruil levert men duizenden medici, leraren en sporters aan Venezuela.

Als Chávez het veld moet ruimen betekent dit vrijwel zeker een spoedig einde van de Venezolaanse olie-leveranties aan Cuba. Hierdoor zou dit land in grote problemen komen, men volgt de ontwikkelingen derhalve met argusogen.

Het referendum in Venezuela heeft internationale impact.

P.S. Behalve olie beschikt Venezuela ook over mooie vrouwen! Regelmatig komt Miss Universe uit Venezuela. Dit jaar is dat niet gelukt, kandidate Ana Karina Añez strandde al snel. Foto's van Ana Karina en geografische informatie over Venezuela vindt u hier.

Posted by CasaSpider at 10:23 AM | Permalink | Comments (1)

Collega Willy zou vandaag, vrijdag 13 augustus, terugvliegen naar Cuba, maar de luchthaven van Havana is gesloten. Orkaan Charley is over het westen van Cuba geraasd en heeft voor materiële schade gezorgd. Vandaag, vrijdag 13 augustus, is Fidel Castro 78 jaar geworden. Een leuk verjaardagskadootje, zo'n orkaan!

In Venezuela is ook een orkaan in ontwikkeling. Overmorgen, zondag 15 augustus, vindt aldaar het Referendum Revocatorio plaats. De mogelijkheid voor het Venezolaanse volk om haar steun dan wel afkeer uit te spreken jegens president Hugo Chávez. Alle Venezolanen die ik beroepsmatig ken gaan stemmen, tegen Chávez wel te verstaan. Consultant Maria die hier de afgelopen week rondliep heeft zelfs in haar contract laten opnemen dat zij zich dit weekend in Venezuela bevindt, om te stemmen.

Zeventien mensen hebben hun stem uitgebracht in de Venezuela-Poll hiernaast, waarvoor mijn dank. Opvallend is dat slechts één stemmer denkt dat de oppositie Chávez wegkrijgt. Ook opvallend is dat het vijf mensen geen fluit uitmaakt wat er in Venezuela gebeurt. Als een Amerikaan niet weet wanneer het Amsterdam-Rijn kanaal is aangelegd is Leiden in last. Wat weten Nederlanders eigenlijk van Venezuela?

Onthoud in ieder geval de volgende dingen: Venezuela is net zo groot als Frankrijk en Spanje samen, de hoofdstad is Caracas met de klemtoon op de tweede a (karaaakas), het nationale voetbalteam wordt ook wel La Vinotinto genoemd en Venezuela is de vijfde grootste olie-exporteur ter wereld. Niet meer vergeten!

Hopelijk loopt het zondag 15 augustus niet uit de hand in Venezuela. Het stemmen geschiedt volledig geautomatiseerd. Hierdoor wordt de uitslag reeds zondagavond verwacht. Fidel Castro wens ik een fijne verjaardag toe, met niet teveel wind.

Posted by CasaSpider at 1:27 PM | Permalink | Comments (8)

Venevisión is een van de populairste Venezolaanse tv-zenders, hier op Curacao te ontvangen op kanaal 12. Eigenaar van Venevisión is Gustavo Cisneros, hoofd van een van de rijkste families van Zuid-Amerika. Een zeer interessante man die in hoge mate te vergelijken valt met Silvio Berlusconi.

De man handelt in alles wat los en vast zit. Volgens tegenstanders is hij echter lang niet altijd succesvol. Zo zijn de aandelen van het door hem opgerichte AOL Latin America van USD 9,= naar USD 2,= gedaald. Daarbij hebben de Cisneros veel geld verloren. Het grote geld kwam volgens diezelfde tegenstanders met name binnen door corruptie en bedrog. Zo kocht men een buitenlandse schuld in voor 50 miljoen US-dollars, die men later aan het Venezolaanse volk voor 1 miljard dollar verkocht. Dat is nog eens snel rijk worden!

Behalve tv-zenders, met als belangrijkste Venevisión, staan ook vele kranten onder controle van Cisneros. Bijvoorbeeld El Nacional, waar ik veel informatie uit haal. Mislukkingen op zakelijk gebied kwamen uiteraard nooit aan bod in deze media. Door hen werd een perfect plaatje van Gustavo Cisneros geschilderd.

Het schijnt dat Cisneros als de architect van de Hugo Chávez regering mag worden beschouwd. In diens begintijd heeft Cisneros veel geld en invloed geïnvesteerd om Chávez aan de macht te krijgen. Met als enige doel om hier later de vruchten van te plukken. Dit schaakspel vertoont enige analogie met de steun die de Verenigde Staten destijds gaven aan Saddam Hoessein. Feitelijk ziet Gustavo Cisneros zichzelf als El dueño de Venezuela, ofwel De eigenaar van Venezuela.

Ergens is er iets misgegaan. Een van de eerste maatregelen die Hugo Chávez trof in Venezuela, was instellen dat grote bedrijven ook belasting moesten betalen. Op zich klinkt dat niet onbillijk, maar het ging wel radicaal tegen Cisneros' belangen in. De Cisneros Groep bezit (veel) aandelen in zowat iedere grote onderneming, van Coca Cola tot Polar. In plaats van belasting betalen werd er wat geld onder de tafel heen en weer geschoven.

Ook de plannen van Chávez voor een grootscheepse herverdeling van veelal ongebruikte landgoederen ten gunste van de armen hadden zeker niet de steun van Gustavo Cisneros. Resultaat van dit alles is een hevige anti-Chávez campagne in de door Cisneros gecontroleerde media.

Gisteren is de Disip (Department of Intelligence Security and Prevention), een volgens sommigen door functionarissen van de Cubaanse geheime politie geleide eenheid, een gebouw van Venevisión binnengevallen. Er waren aanwijzingen dat daar wapens opgeslagen lagen.

En wapens werden er in overvloed gevonden. De president van Venevisión, Victor Ferreres, bagatelliseerde de vondst. Het zou om stokoude wapens gaan van een security-bedrijf, die 25 jaar geleden voor het laatst waren gebruikt.

Volgens een woordvoerder van Disip strookt dat niet helemaal met de waarheid. Volgens hem werden splinternieuwe, moderne wapens aangetroffen. Er worden verbanden gelegd met een groep Colombiaanse paramilitairen die een maand of twee geleden in Venezuela zijn gearresteerd.

Zelf weet ik al lang niet of liever gezegd nog steeds niet wie er nu de waarheid spreekt in Venezuela. Belangrijk is wel dat net de zender Venevisión de voetbalwedstrijden van het EK-2004 uitzendt. Het zou mij persoonlijk erg slecht uitkomen als Venevisión uit de lucht zou moeten...

Posted by CasaSpider at 11:44 AM | Permalink | Comments (4)

In Nederland wordt vandaag gestemd voor Europa. Na een rondje langs de weblogvelden (Merel, Kommapuntlog, Reciprook) heb ik sterk de indruk dat de Europese Verkiezingen in ieder geval de Nederlandse logger Siberisch koud laten. Alleen Cockie staat vierkant achter haar Emine Bozkurt.

Ik wilde net bij Erwin een reactie plaatsen, toen ik heel egoïstisch aan een eigen stukje dacht. Zo ben ik. Gisteren heb ik een tijdje met de Venezolanen gekletst over 15 augustus, de dag van het Referéndum Revocatorio.

De opkomst bij verkiezingen in Venezuela is traditioneel bijzonder laag. Inmiddels is de situatie tussen regering (Chávez) en oppositie zodanig gepolariseerd dat mijn Venezolaanse collega's op 15 augustus hoe dan ook zullen stemmen. Al moeten ze van Curacao naar Coro zwemmen!

We hadden het ook over verkiezingen in Nederland. Hoe men daar het stemmen met de computer controleert op fraude. "Ach", zei ik, "dat gebeurt eigenlijk nauwelijks. We vertrouwen het wel". In Venezuela gaat straks voor het eerst gestemd worden met Touch-screens. De oppositie is bevreesd voor fraude, aangezien het bedrijf dat het systeem implementeert banden zou hebben met de regering.

Het heeft alles te maken met polarisatie. Als de standpunten van partijen dermate ver uitelkaar liggen dat een verkiezingsuitslag directe en grote gevolgen voor het bestaan heeft, ja dan wil men wel stemmen. Ik vertelde dat er in Nederland ook wel links en rechts bestaat en dat de voormannen van de partijen elkaar wel eens in de haren vliegen, maar dat het in de kern allemaal lood om oud ijzer is. Op Europees nivo is dat nog een graadje erger.

Concluderend is het dus alleen maar een goed teken als u niet weet op welke partij u moet stemmen, of zelfs òf u überhaupt moet gaan stemmen.

Posted by CasaSpider at 12:15 PM | Permalink | Comments (10)

Het ongelofelijke lijkt te gaan gebeuren: Venezuela stevent op een Referendum af. Even terug in de geschiedenis. Eind november 2003 mocht iedere Venezolaanse burger zijn handtekening zetten, met als doel het zogenaamde Referendum Revocatorio waarmee uiteindelijk president Hugo Chávez Frías afgezet kan worden.

Op 1 maart 2004, drie maanden na overdracht van de handtekeningen, kwam het Consejo Nacional Electoral (CNE) met de uitslag. Een uitslag die verzonnen had kunnen zijn door het Orakel van Delphi. De oppostitie had ruim 2.4 miljoen handtekeningen nodig om het Referendum Revocatorio plaats te doen vinden. Het CNE besloot dat 1.8 miljoen stemmen geldig waren en zo'n 900.000 twijfelachtig. Deze twijfelachtige handtekeningen dienden herbevestigd te worden.

Mijn Venezolaanse collega's José en William, alsmede ikzelf hadden er een hard hoofd in dat dat herbevestigen ooit zou lukken. Maar zie, de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Zaterdag zagen Lucy en ik Hugo Chávez op alle Venezolaanse tv-kanalen de op handen zijnde (en reeds bekende) uitslag van het CNE erkennen, dat het benodigde aantal handtekeningen voor een Referendum Revocatorio was ingezameld. Het CNE kwam tot 2.569.589 geldige handtekeningen.

Chávez wijzigde enigszins van tactiek. Nu kwam hij over als een milde leider die de democratie respecteert, maar uiteraard wel de strijd aangaat om aan de macht te blijven. Ook werd een sneer gemaakt naar de vele tienduizenden doden die uit hun graven waren opgestaan om een handtekening te zetten. De regering verdenkt de oppositie van een Mega-Fraude.

Het Referendum Revocatorio staat gepland op 15 augustus. Deze datum is zeer belangrijk. Als het Referendum Revocatorio namelijk plaatsvindt ná 19 augustus, dan zou bij een overwinning van de oppositie de huidige vice-president de taken van Chávez overnemen. Dat is uiteraard niet de doelstelling van de oppositie.

Er zitten meer addertjes onder het gras. Volgens de door Chávez zelf herziene Grondwet kan de zittende president slechts worden afgezet bij een Referendum Revocatorio indien de tegenstanders meer stemmen vergaren dan de zittende president kreeg bij zijn aantreden. In het jaar 2000 werd Chávez verkozen met 3.7 miljoen stemmen. Hier ligt een mooie uitdaging voor de (verdeelde) oppositie!

Over het doorgaan van het Referendum Revocatorio op 8 (inmiddels 15) augustus zijn veel Venezolanen positief gestemd. Tenminste als ik de poll op www.referendumrevocatorio.com mag geloven: 81% gelooft erin.

Posted by CasaSpider at 6:52 AM | Permalink | Comments (5)

Op 2 maart heeft in Venezuela het Consejo Electoral Nacional (CNE) de officiële uitslag bekendgemaakt ten aanzien van het inzamelen van handtekeningen om een Referendo Revocatorio af te dwingen. Door het Referendo Revocatorio is het mogelijk om vervroegde verkiezingen uit te laten schrijven. Doel van de oppositie is om van de huidige president Hugo Chavez af te komen.

Dit feest dreigt echter niet door te gaan. Het CNE gaf gisteren de volgende cijfers vrij:

• Totaal aantal handtekeningen: 3.086.013
• Totaal aantal geldig: 1.832.493
• Totaal aantal ongeldig: 377.503
• Aantal twijfelachtige handtekeningen: 876.017

Het CNE gaat de bijna 900.000 twijfelachtige handtekeningen openbaar maken. Vervolgens hebben mensen die hun handtekening als twijfelachtig aangemerkt zien, twee dagen de tijd om naar het CNE te komen en aldaar hun handtekening te bevestigen.

De oppositie vindt dit de omgekeerde wereld. In haar ogen dienen juist de mensen die hun twijfelachtige handtekening gepubliceerd zien en die niet wilden tekenen hun handtekening bij het CNE in te trekken. Voorts zijn 381.037 handtekeningen die door de Coordinadora Democrática aan het CNE waren overhandigd niet in beschouwing genomen om procedurele redenen.

Voor een Referendo Revocatorio zijn 2.452.179 handtekeningen nodig, de oppositie mist er op dit moment nog 619.686. Deze handtekeningen dienen gevonden te worden in de twijfelachtige 876.017. De kans dat dit gaat lukken is vrijwel nihil. Twee van de vijf rechters van het CNE zijn inmiddels opgestapt, zij beschuldigen de overige drie rechters van partijdigheid.

Ik denk ook dat het CNE en Chavez onder een hoedje spelen. Deze uitslag is perfect voor Chavez. De vondst van de bijna 900.000 twijfelachtige handtekeningen, die nogmaals bevestigd moeten worden, is geniaal. Ik had het niet kunnen bedenken.

Naar alle waarschijnlijkheid heeft Hugo Chavez niets te duchten tot de volgende verkiezingen die in 2006 plaatsvinden. Inmiddels heeft hij de wet reeds zodanig aangepast, dat hij zich opnieuw verkiesbaar mag stellen. Wordt Chavez herkozen, dan maakt hij vooralsnog zijn belofte waar dat hij tot 2012 Venezuela zal regeren.

Posted by CasaSpider at 6:25 AM | Permalink | Comments (4)

Zo vaak komt hij niet voor, 29 februari. Ik zou eens goed moeten tellen hoeveel ik er in mijn leven heb meegemaakt. Het zijn er in ieder geval lang geen 29.

Het was een bijzondere dag en zo hoort het ook. Ajax en PSV verloren, terwijl Feyenoord won. De volgende keer dat dit gebeurt kan het zomaar weer 29 februari zijn. Nog even over Feyenoord, mijn persoonlijke uitblinker in de uitwedstrijd tegen Willem II was Patrick Mtiliga. Een klein, ietwat ielig, donker ventje, afkomstig uit Denemarken en net weggeplukt bij Excelsior. Volgens het Algemeen Dagblad komt hij tekort voor de top, maar dat moet ik nog zien. Voor het eerst sinds lange tijd deed een Feyenoord-verdediger mij weer aan Theo Laseroms denken. Niet qua postuur, maar wel qua fanatisme. Romano Denneboom heeft er volgens mij een slechte nacht van gehad.

Na het Happy Hour, de patat met shoarma en Studio Sport zaten Lucy en ik nog even TV te kijken. Eigenlijk waren we moe en wilden om tien uur naar bed. Maar de Oscar-uitzending trok. Enerzijds omdat de Nederlandse film De Tweeling genomineerd was en anderzijds vanwege de nieuwsgierigheid of de Lord of the Rings dit jaar echt zou toeslaan.

De Nederlandse delegatie was optimistisch. Daar begrijp ik nu helemaal niets van, dat vind ik zo ongelofelijk stom. Kijk, als men een finale moet spelen, ja dan kan ik begrijpen dat men zegt: "Ja, ik voel me sterk, ik voel dat ik ga winnen!". In het geval van een Oscar is men echter compleet afhankelijk van een paar mensen, wier oordeel door van alles en nog wat wordt bepaald. Men heeft hier hoegenaamd geen invloed op. In zo'n geval zou ik mij heel wat bescheidener opstellen. En het is niet de eerste keer dat dit Nederland overkomt.

Dat de Lord of the Rings vet in de prijzen viel was te verwachten. Persoonlijk vind ik 11 Oscars ietwat overdreven, met name gezien het oersaaie laatste halve uur van The Return of the King. Ook vond ik het sneu voor (steeds dezelfde) films die genomineerd waren en het dus iedere keer tegen LOTR moesten afleggen. De Lord of the Rings cyclus is en blijft echter een meesterwerk, dus ik gun het die Hobbits dan maar voor een keer.

De Oscars voor beste acteur/actrice gingen aan LOTR voorbij. Grote genade, wat kwam Best Leading Actor Sean Penn slecht uit zijn woorden!

29 Februari had de dag moeten zijn dat het Consejo Nacional Electoral (CNE) te Venezuela de resultaten van El Firmazo, het inzamelen van handtekeningen om een Referendo Revocatorio af te dwingen, bekend zou maken. De officiële uitslag is een dag uitgesteld en wordt derhalve vandaag verwacht. Wel is al bekend dat over meer dan een miljoen handtekeningen twijfel is gerezen. Het CNE wil dat die mensen allemaal naar haar toe komen om hun handtekeningen te valideren. Nogal een operatie. Inmiddels zijn de marsen pro- en contra Chavez begonnen. De eerste doden zijn reeds gevallen.

Een bijzondere dag, 29 februari. Even off-topic: Lucy vroeg zich af of de menstruatie-cyclus er weet van heeft dat het een schrikkeljaar is.

Posted by CasaSpider at 6:13 AM | Permalink | Comments (7)

In Venezuela neemt de spanning toe. De oppositie probeert al twee jaar van president Hugo Chavez af te komen. Een korte samenvatting.

• 2002, december: De oppositie begint op maandag 2 december een grootscheepse staking die het hele land plat legt. Tienduizenden mensen verzamelen zich iedere dag bij het presidentiële paleis Miraflores. Zij eisen nieuwe verkiezingen, hetgeen door Hugo Chavez wordt geweigerd, hij is democratisch gekozen tot 2006.
• 2003, februari: Na bemiddeling van onder anderen de Verenigde Staten stopt de oppositie haar staking. Chavez belooft van zijn kant medewerking aan een Referendum Revocatorio, waarmee hij uiteindelijk afgezet kan worden.
• 2003, juli: Voordat het Referendum Revocatorio kan plaatsvinden, dienen minimaal 2.4 miljoen Venezolanen een handtekening te zetten dat zij dit willen. De oppositie had deze handtekeningen in februari reeds verzameld. Ze werden door het Conseja Nacional Electoral (CNE) echter geweigerd, omdat het Referendum Revocatorio niet expliciet als doel van inzameling was vermeld. Tevens ontstond het recht op een Referendum Revocatorio pas op 20 augustus 2003, na de helft van Chavez' ambtstermijn, en mocht derhalve pas vanaf die datum een aanvang worden gemaakt met het inzamelen.
• 2003, augustus: De oppositie maakt een begin om een nieuwe ronde van handtekeningen inzamelen te starten. Het proces verloopt traag, de regering en officiële instanties werken niet echt mee.
• 2003, november: Van vrijdag 28 november tot en met maandag 1 december mag het Venezolaanse volk zijn handtekening zetten ten gunste van een Referendum Revocatorio.
• 2003, december: Eind december worden de ingezamelde handtekeningen overgedragen aan het CNE. Het CNE heeft in principe 30 dagen de tijd om de handtekeningen te tellen, te verifiëren en te valideren.
• 2004, januari: Het CNE vraagt een maand uitstel en prikt zondag 29 februari als nieuwe datum waarop de uitslag bekend wordt gemaakt.
• 2004, februari: Reeds voor de datum van de officiële uitslag komen medewerkers van het CNE naar buiten met twijfels over de echtheid van vele handtekeningen. Honderdduizenden handtekeningen zouden (door de oppositie) gecopieerd zijn uit digitale bestanden van de grote banken. De kans dat het vereiste aantal van 2.4 miljoen valide handtekeningen gehaald wordt is niet erg groot. De oppositie beschuldigt het CNE van samenspannen met de regering, lees Chavez.

Inmiddels is de oppositie begonnen met het organiseren van demonstraties. Voor een massale staking is het nog te vroeg, dat zou bovendien desastreuze gevolgen hebben voor het economisch toch al zwakke Venezuela.

De visie van mijn Venezolaanse collega José, aanhanger van de oppositie: "Het CNE zal er alles aan doen om een eventueel referendum zolang mogelijk uit te stellen. Het CNE zal niet zeggen dat er een Megafraude heeft plaatsgevonden, maar slechts dat er twijfel over een groot aantal handtekeningen bestaat. Om die twijfel weg te nemen dient iedereen die een handtekening heeft gezet persoonlijk naar het CNE te komen om de handtekening te valideren. Dit betekent dat naar schatting 3.5 miljoen Venezolanen uit het hele land naar Caracas moeten reizen."

Volgens diezelfde José legt de regering bovendien druk op alle werknemers in overheidsdienst. Deze moeten tekenen dat zij géén handtekening hebben gezet. Doen zij dat niet, lopen ze een grote kans hun baan te verliezen.

Uiteraard heeft de regering een geheel andere visie. Helaas ben ik nog geen Venezolaanse Chavista tegengekomen. Ik blijf stug doorzoeken.

Posted by CasaSpider at 6:33 AM | Permalink | Comments (4)

Maandagavond eindigde de vier dagen durende inzameling van handtekeningen in Venezuela om uiteindelijk te komen tot het door de oppositie zo gewenste Referendum Revocatorio. De dozen met handtekeningen worden nu overhandigd aan het CNE, het Consejo Nacional Electoral.

Wie weet is er wel een lezer of lezeres die een scriptie moet schrijven over Venezuela, of iemand die gewoon iets meer geïnteresseerd is in buitenlandse politiek. Speciaal voor die persoon even iets over de te volgen procedure.

Van vrijdag 28 november tot en met maandag 1 december heeft het Venezolaanse volk de gelegenheid om zich tegen de huidige President Hugo Chávez) uit te spreken. Gedurende deze dagen worden handtekeningen verzameld om tot een Referendum Revocatorio te komen. Hiervoor zijn ruim twee miljoen handtekeningen nodig. Indien er voldoende handtekeningen zijn ingezameld vindt in januari of februari van het jaar 2004 het Referendum Revocatorio plaats.

Als bij het Referendum Revocatorio wederom tegen de President wordt gestemd, worden nieuwe verkiezingen uitgeschreven.

Mijn drie mannelijke Venezolaanse collega's zijn fel tegen Chávez. Op dit moment zakt de economie van Venezuela in en dat betekent dat de prijzen stijgen. Dat vindt niemand leuk en Chávez krijgt daar de schuld van. Of dat helemaal terecht is, dat weet ik niet. Hugo Chávez is een president voor de armen, tenminste zo profileert hij zich. En het moet gezegd, het blijft niet alleen bij woorden.

De ellende begon voor Chávez toen hij zijn grondherverdelingsprogramma daadwerkelijk ten uitvoer bracht. Land dat niet bewerkt werd kon weggegeven worden aan mensen die wèl bereid waren er iets mee te doen. Dat viel niet overal in goede aarde.

Twee speerpunten van socialistische/communistische ideologieën zijn Onderwijs en Gezondheidszorg. Van de zittende medici hoefde Chávez geen steun te verwachten, deze probeerden hem juist te boycotten. De President, die vriendschappelijke banden onderhoudt met Fidel Castro, vloog vervolgens tientallen hooggekwalificeerde Cubaanse medici in. Deze werken nu in medische centra in de arme wijken. Deze zorg is gratis voor de bevolking! Ook op Onderwijsgebied hebben verbeteringen plaatsgevonden ten gunste van de armen.

Tegenstanders van Chávez vinden deze acties louter propaganda. De armen en de militairen zijn de enige twee groepen die Chávez steunen. Beide groepen worden dientengevolge zoveel mogelijk in de watten gelegd. Wie ook in de watten worden gelegd, dat zijn de leden van de Movimiento Quinta República (MVR), de Partij. Volgens de Venezolaanse collega's is die Partij een Nido de ladrones, een Boevennest dus.

Ook voor zichzelf zorgt Chávez goed. Opschudding ontstond door de aankoop van een superluxe Presidentieel vliegtuig van 80 miljoen dollar. Het kledingbudget van de president bedraagt jaarlijks meer dan 1 miljoen dollar. Een interessante vraag is deze: "Wat is beter, een President die ervoor uitkomt dat zoveel mogelijk geld verdienen goed is en vervolgens vele miljoenen op zijn rekeningen in het buitenland laat bijschrijven of een zogenaamde (?) idealist, die daadwerkelijk iets voor de arme bevolking doet, maar eveneens zichzelf onbehoorlijk verrijkt".

Ik denk al heel lang na over Chávez, maar ben er nog steeds niet uit. Het grootste minpunt van de man is naar mijn mening dat hij verzot is op macht. Hij is bijna niet weg te krijgen en mag daardoor als dictator bestempeld worden. Ook nu weet de oppositie dat zelfs als zij een ruime meerderheid behaalt, het nog minstens anderhalf jaar duurt voordat Chávez daadwerkelijk plaatsmaakt. Als het al gebeurt...

(Wordt vervolgd)

Posted by CasaSpider at 7:10 AM | Permalink | Comments (2)

Vanaf februari zijn er in Venezuela door de oppositie ruim drie miljoen handtekeningen verzameld ten behoeve van het Referendo Revocatorio. Een referendum met als doel het afzetten van de huidige president Hugo Chavez. Deze stelde al enige malen dat de handtekeningen voor een groot gedeelte vervalst waren en erkende ze derhalve niet.

Tot een week geleden had ik nog nooit van het Consejo Nacional Electoral (Nationale Verkiezings Raad) gehoord, inmiddels is dit al de derde keer dat ik erover schrijf. Het CNE bewaart de ingezamelde handtekeningen. Tevens wordt de inzamelingsprocedure er juridisch getoetst.

Woordvoerster en Procuradora General de la Republica Marisol Plaza heeft de handtekeningen nu ongeldig verklaard. Zij noemde twee motieven voor de afwijzing. Ten eerste ontstond het recht op een Referendo Revocatorio pas op 20 augustus en mocht derhalve pas vanaf die datum een aanvang worden gemaakt met het inzamelen. Ten tweede is een gedeelte van de handtekeningen ingezameld op grond van een Referendo Consultivo. Om geldig te zijn voor een Referendo Revocatorio moet expliciet worden aangegeven dat de handtekeningen hiervoor bedoeld zijn.

De oppositie had niet anders verwacht. Marisol Plaza wordt door hun schertsend La abogada de Chavez genoemd, ofwel Chavez' advocate. Ik heb niet de indruk dat de oppositie erg ondersteboven is van de afwijzing. Men start vrolijk opnieuw met het inzamelen van de handtekeningen. Om het referendum door te laten gaan, dient 20% van het electoraat zich hiervoor uit te spreken. Dit komt neer op circa 2.4 miljoen mensen. Volgens de Venezolaanse consultants alhier haalt men nu moeiteloos de vier of vijf miljoen.

In de 24 Venezolaanse provincies worden 8500 inzamelplaatsen ingericht. Op 5 oktober worden de handtekeningen ingezameld, dat is op een zondag. Op zijn vroegst 90 dagen nadien kunnen nieuwe verkiezingen worden uitgeschreven, we praten dan over het jaar 2004.

Posted by CasaSpider at 11:53 AM | Permalink | Comments (4)

Als dat niet toevallig is! Schrijf ik het eerste stukje van mijn leven over het Consejo Nacional Electoral in Venezuela, breekt er even later brand uit.

In een land waar de strijd tussen Chavistas en Anti-Chavistas zich verhardt, groeit het wantrouwen. Officieel wordt cortocircuito (kortsluiting) als oorzaak van de brand genoemd, net als zaterdag bij Centrum Supermarkt.

Waar bij Centrum Supermarkt echter voornamelijk artikelen in de schappen liggen waarvan de houdbaarheidsdatum ruimschoots is overschreden, worden in het CNE de drie miljoen handtekeningen bewaard die noodzakelijk zijn om het Referendo Revocatorio te laten doorgaan.

Het goede nieuws is dat de handtekeningen veiliggesteld zijn. Bron: El Nacional, de toonaangevende krant in Venezuela.

Posted by CasaSpider at 3:46 PM | Permalink | Comments (3)

Wel of geen referendum, het houdt de gemoederen aardig bezig in Venezuela. En op Curacao dus ook, hier leven en werken veel Venezolanen en de hoofdstad Caracas (klemtoon op de tweede a!) ligt op minder dan een kwartier vliegen van Willemstad.

David Rietveld liet in zijn commentaar een interessante link achter: Chavez, the Film. Ik heb deze site vluchtig bekeken, het is een pro-Chavez en anti-Amerika site. Als ik hem tenminste niet te vluchtig heb bekeken. Het is een feit dat de Verenigde Staten deze regio goed in de gaten houden en er op allerlei manieren invloed uit willen oefenen. Er zijn veel Zuid-Amerikanen die een grote hekel aan deze inmenging hebben, het gaat de Amerikanen uiteraard niet om het welbevinden van de bewoners.

De Consejo Nacional Electoral (Nationale Verkiezings Raad) heeft de ambassadeur van de Verenigde Staten, Charles Shapiro, uitgenodigd. De Verenigde Staten steunen de oppositie in Venezuela en zijn anti-Chavez. Ze hebben het niet zo op de vriendjes van Fidel Castro, maar importeren wel veel olie uit Venezuela. Shapiro sprak zich (uiteraard) uit vóór het referendum.

Chavez was zowel boos op Shapiro (Amerikaan) als op het Consejo Nacional Electoral. Hij vroeg zich af waarom deze Raad speciaal de Amerikaanse ambassadeur had uitgenodigd en niet die van Colombia of Equador. Chavez in een reactie: 'Olvídense que aquí van a estar metiendo sus manos' (Vergeet het maar met uw bemoeizucht hier). Hij benadrukte dat Venezuela een souvereine staat is. Saillant detail in deze is dat Lula, president van Brazilie, waar Chavez juist wèl vrienden mee wil zijn, zich ook voor het referendum heeft uitgesproken. Hij werd daar door Chavez niet op aangevallen.

De opkomst bij verkiezingen in Venezuela is traditioneel laag. In plaats van opkomst heeft men het over Abstención, de thuisblijvers. In Nederland zegt men dat met name de lager opgeleiden thuisblijven, een hoge opkomst zorgt voor betere resultaten in linkse kringen. In Venezuela schijnt het volgens twee Venezolaanse consultants die ik sprak juist de middenklasse te zijn die al jaren geen zin meer heeft om te stemmen. Het maakte toch niet uit.

Inmiddels maakt het wel degelijk wat uit. Ik vroeg aan de consultants wat zij zouden doen als zij op de dag van het referendum of verkiezingen in het buitenland zaten. 'We gaan onmiddellijk terug! Onze stem mag nu niet verloren gaan!', antwoordden ze in koor. Uit de context is wel duidelijk dat zij niet voor Chavez stemmen dacht ik zo.

Posted by CasaSpider at 11:09 AM | Permalink | Comments (2)

Gisteren stipte ik het aan, vandaag kan ik er daarom niet onderuit, onder een post over Hugo Chavez. Het rommelt al een hele tijd in Venezuela. In december 2002 staakte Venezuela massaal en trokken meer dan een miljoen mensen dagelijks naar het paleis Miraflores met als doel om president Hugo Chavez te bewegen af te treden.

In 1998 won Chavez voor de eerste keer de verkiezingen en werd president van Venezuela. In het jaar 2000 werd hij herkozen. Inmiddels was er een nieuwe door hem zelf ontworpen wet actief, waardoor de regeerperiode zes jaar duurt. In principe zijn er daarom pas in 2006 nieuwe verkiezingen.

Het volk krijgt echter halverwege de regeertermijn éénmaal de mogelijkheid toch van de president af te komen. Dit dient te geschieden middels een Referendo Revocatorio, tja hoe vertaal je dat, een referendum om het ongedaan te maken. Om dit referendum te laten plaatsvinden dienen er een paar miljoen handtekeningen verzameld te worden.

Op zich sta ik vrij neutraal tegenover Chavez, zijn idealen spreken me eigenlijk meer aan dan de daden van zijn voorgangers. Die daden bestonden voornamelijk uit het vullen van de eigen zakken. Feitelijk hoeft er geen armoede te bestaan in Venezuela, het vijfde grootste olie-exporterende land ter wereld.

In de loop der tijd is Chavez echter tamelijk dictatoriale trekjes gaan ontwikkelen (Animal Farm?). Hij heeft absoluut geen zin in een Referendo Revocatorio. In januari beloofde hij dit referendum door te laten gaan in augustus. Dat deed hij in onderhandelingen om de al meer dan een maand durende staking te doen stoppen. Eigenlijk wilden de stakingsleiders dat Chavez onmiddellijk zou aftreden, uiteindelijk accepteerde men het compromis van het referendum.

Op dit moment stelt Chavez dat een groot gedeelte van de handtekeningen voor het referendum vervalst is door de oppositie. Hij spreekt zelfs over criminele activiteiten. Chavez schroomt ook niet om belangrijke tegenstanders in de cel te smijten. De leider van de meest invloedrijke vakbond CTV, Carlos Ortega, leeft voor de zekerheid in ballingschap.

Mocht het referendum doorgaan, dan is er een gerede kans dat een meerderheid tegen Chavez stemt. Daarmee is de kwestie echter nog niet opgelost. In dat geval dienen nieuwe verkiezingen te worden gehouden. Het grootste probleem van de oppositie is dat zij erg verdeeld is. Enige namen: Henrique Salas Romer, Julio Borges, Claudio Fermín, Juan Fernández en eerder genoemde Carlos Ortega.

Als al deze mannen voor eigen gewin gaan, bestaat er een grote kans dat Hugo Chavez wederom de verkiezingen wint! Chavez heeft een vrij stabiele aanhang van iets meer dan 30%, voornamelijk onder de armen. Tel daarbij op dat de opkomst bij verkiezingen erg laag is, maximaal zo'n 60% en het is duidelijk dat slechts een verenigde oppositie kans maakt. Om zich in te dekken heeft de oppositie voorgesteld dat als Chavez het referendum verliest, hij uitgesloten wordt van de verkiezingen. Dit voorstel is door Chavez honend weggelachen. Als de oppositie hieraan vast wilde houden, zou er zeker geen referendum plaatsvinden. Wijselijk koos de oppositie toen eieren voor haar geld.

Wordt vervolgd...

Posted by CasaSpider at 10:12 AM | Permalink | Comments (3)