« Feestje op Cas Grandi | Main | Tussenstand in de polls »

Curacao, 30 mei 1969

Het is geen officiŽle feestdag en ergens vind ik dat vreemd, ergens ook weer niet. Op 30 mei 1969 escaleerde een conflict tussen de directie van Wescar en de CuraÁaose Federatie van Werknemers. Voor de poorten van de Shell verzamelden zich stakers om werkwillige werknemers tegen te houden.

Er volgde een mars naar Punda, het centrum van de stad. Daar kwam veel alcohol aan te pas en de stakers sloegen aan het plunderen. Toen de leider van de havenarbeiders, Papa Wilson Godett, in de rug werd geraakt en twee betogers door politiekogels werden gedood, sloeg de vlam in plan. Een groot aantal panden in Punda ging in vlammen op. Nederlandse mariniers moesten de orde herstellen.

30 Mei 1969, Punda staat in brandDe diepere grondslag van het conflict lag in de wijze waarop de Nederlandse kolonisator zijn kolonie behandelde. Het blanke hoger- en middenkader woonde in afgesloten luxe woonoorden. Donkere Curacaoenaars moesten zich bij de portier melden en mochten alleen naar binnen als ze werden opgehaald. Soulmuziek was op de radio verboden en het Papiamentu was een verboden taal in de Statenraad. Ja, nog in 1969 maakte Nederland zich schuldig aan apartheid!

Papa Wilson Godett, overleden in 1995 en vader van Anthony en Mirna, werd veroordeeld tot vier maanden cel. Samen met mede-stakingsleider Stanley Brown richtte hij de partij Frente Obrero (FOL) op. Stanley Brown is nog steeds actief op politiek gebied en al vele jaren getrouwd met Annemarie Braafheid, first runner-up van een Miss Universe verkiezing. De naam van de derde leider mag hier niet ontbreken: Amador Nita.

Plunderen en huizen in brand steken is nooit goed. In mijn ogen moest er wel een 30 mei 1969 komen. Er zijn mensen die beweren dat toen de ellende is begonnen, met corruptie en incapabele bestuurders. Het zijn in ieder geval wel de bestuurders van het eigen land.

Waar de Dia di Bandera (Dag van de Vlag) op 2 juli heel erg leeft onder de Curacaose bevolking, veel mensen rijden nu al met de Curacaose vlag op hun auto, geldt dit absoluut niet voor 30 mei. Op de radio hoorde ik een reportage over 30 mei 1969. De interviewster vroeg aan kinderen op schoolpleinen wat zij wisten van deze belangrijke dag. De meesten wisten helemaal niets! Diegenen die er wel iets van afwisten en in ieder geval de namen van Papa Wilson Godett en Stanley Brown konden noemen, werden niet echt koud of warm van de gebeurtenissen van 35 jaar geleden.

Op de Middelbare School in Nederland heb ik nooit iets over 30 mei 1969 mogen vernemen. Dat geeft te denken!

TrackBack

Listed below are links to weblogs that reference Curacao, 30 mei 1969:

» Curacao, 30 mei 1969 from ReligionResearch Islam Blog
CasaLog! CasaSpider, El Hombre de tu Vida...: Curacao, 30 mei 1969 May 30, 2004 Curacao, 30 mei 1969 "Het is geen officiŽle feestdag en ergens vind ik dat vreemd, ergens ook weer niet. " Op 30 mei 1969 liep een... [Read More]

Comments

Ik vrees dat bij meer datums geschiedennis zit, dat ze liever niet herdenken.

Inderdaad vreemd ... het is een soort 'dag van de revolutie' dat niet gevierd wordt.

Nooit van gehoord.

Tot nu. Waarvoor dank.

Er was een uitgebreid en compleet item in het NOS-journaal.
Het onbekend zijn met de eigen geschiedenis is niet specifiek Curacao's probleem.
Op de radio hoorde ik dat 75% van de Engelese jeugd niets weet van D-Day. Bij het stellen van 7 vragen over D-Day wist 75% niet 1 goed antwoord te geven!!!
Aangezien dat toch wel ieder jaar gevierd en herdacht wordt is dat wel heel droevig.

@Amaro: Meestal wordt er in dit geval niet gesproken van een revolutie, maar van een revolte. En natuurlijk had dat een feestdag moeten zijn!
@Matthijs: Graag gedaan!
@R.: Het zal er wel mee te maken hebben dat de landing plaatsvond in Normandie en niet in Brighton. Alles wat Frans is verdringen die Engelsen. Opvallend is natuurlijk wel dat met name de minder positieve geschiedenis van een land slechts heel marginaal aan bod komt. Dan wijzen 'we' liever naar de Duitsers hoe die omgaan met WO-2 dan de hand in eigen boezem te steken.

Het spreekwoord van de doorn in het oog van de ander en de balk in het eigen oog blijft iets van alle tijden.

@R: weet jij nog wanneer Japan zich overgaf? Ik ook niet, maar wel dat we het ieder jaar herdenken.

Ja Piet, dat was 15 augustus 1945. Die dag staat bekend als V-day (Victory Day) en wordt vooral in Engeland groot gevierd. In NL is dit ondanks de bevrijding van NL-Indie slechts een kleine herdenking.

Nog nooit van gehoord, erg interessant.

Ik woonde op Curacao tijdens die opstand, maar toen waren de hekken er al niet meer hoor om Emmastad en Julianadorp. In Julianadorp woonde toen ook al Curacaoenaars en slagbomen en portiers waren er gelukkig al een tijd niet meer. Wel heb ik mij er toen over verbaasd, dat dit vroeger wel zo was geweest en natuurlijk was dit verkeerd. Verder vraag ik me af welke soulmuziek er toen bestond, in mijn herinnering werd dat wel uitgezonden, maar niet op alle zenders. Er was toen een jongerenzender en die draaide alles, wat er was. Verder werd er erg veel antilliaanse muziek gedraaid. Ik wil hiermee niet zeggen, dat de tendens van je verhaal niet klopt, maar de feiten kloppen niet.

We herdenken 30 mei 1969 misschien niet omdat de uiteindelijke gevolgen nihil waren? Wat is er nu helemaal veranderd na deze "revolutie"?