Wie is de dictator?
Half augustus 2007 onderbrak de Venezolaanse president Hugo Chávez Frías alle soaps op de Venezolaanse televisiezenders voor twee mededelingen. Een daarvan was het aankondigen van een referendum met als doel het afschaffen van de beperking van slechts twee ambtstermijnen voor de president. Tevens wilde hij de termijn verlengen van zes naar zeven jaar.
Niet geheel toevallig zit Chávez in zijn tweede en daarmee laatste termijn. Uiterlijk in januari 2013 dient hij de macht over te dragen maar zelf vindt hij het jaar 2025 een veel beter moment om afscheid te nemen. Er is nog veel werk te verzetten voordat de Bolivariaanse Staat een feit is. Hiermee wordt een socialistische samenleving bedoeld waarin de armen meer kansen hebben.
Tegenstanders van Chávez zien het referendum als een poging om diens dicataroriale neigingen een wettelijke basis te geven. Chávez zelf had vertrouwen in de uitslag van het referendum, immers zijn overwinningen bij eerdere verkiezingen en ook bij het voorlaatste referendum werden steeds afgetekender.
Het heeft niet zo mogen zijn. Zondag 2 december 2007 zei 50.70% van de Venezolaanse kiezers No (Neen) tegen het voorstel tot uitbreiding van macht. In een reactie sprak Chávez op kalme wijze van een foto-finish. Hij zei de uitslag te respecteren en gaf aan hiermee te bewijzen dat Venezuela een echte democratie is.
Overigens is Hugo Chávez Frías niet een man om bij de pakken neer te gaan zitten. Aunque afrontó su derrota, el presidente insistió en que su propuesta “sigue viva, no está muerta” y que la mantiene a consideración: “No se pudo, por ahora, pero lo mantengo”. (Bron)
Vrij vertaald: Hoewel hij zijn nederlaag erkende, benadrukte de president dat zijn voorstel levend blijft en niet dood is: “Het kon niet nu, maar ik houd het warm”.
In een analyse zegt men dat vooral de studenten de drijvende kracht waren achter de krappe overwinning voor de tegenstanders. Lucy heeft een andere theorie. Zij denkt dat het de ruim 300.000 in Venezuela wonende Spanjaarden zijn die zich van Chávez hebben afgekeerd na het akkefietje met de Spaanse koning Juan Carlos. Toen Chávez de ex-premier José María Aznar van de Partido Popular voor fascist uitmaakte beet de koning hem toe: "¿Por qué no te callas?" (YouTube)
Ook in Rusland werd zondag gestemd en wel voor de parlementsverkiezingen. Vladimir Poetin van de partij Verenigd Rusland is met ruim 60% van de stemmen de onbetwiste winnaar geworden. Onafhankelijke waarnemers hebben echter op grote schaal onregelmatigheden bij de stembusgang geconstateerd.
In maart 2008 vinden in Rusland de presidentsverkiezingen plaats. Grondwettelijk mag Poetin zich niet verkiesbaar stellen voor een derde termijn. Met de grote overwinning van gisteren valt hier wellicht een mouw aan te passen?
Wat mij verbaast is dat bij menigeen het woord dictator veel sneller in verband wordt gebracht met Hugo Chávez Frías dan met Vladimir Poetin. Hoe komt dat eigenlijk?
Comments
In maart 2008 vinden in Rusland de presidentsverkiezingen plaats. Grondwettelijk mag Poetin zich niet verkiesbaar stellen voor een derde termijn. Met de grote overwinning van gisteren valt hier wellicht een mouw aan te passen?
Nee Casa, volgens mij valt er geen mouw aan te passen. Mazen in de wet bedenkten of uitzonderingen creëren is in het algemeen best mogelijk, maar voor zover mij bekend mag men van de grondwet niet afwijken. Of dat is Rusland anders is dan hier weet ik niet zeker, dus prik me niet vast op mijn veronderstelling, maar het lijkt me zeer onwaarschijnlijk dat men grondwettelijk kan sjoemelen. Als men iets wil wijzigen in de grondwet, dan zijn daar volgens mij regels en procedres voor en als men in Rusland daar op grond van overwinningen vanaf kan, dan lijkt mij dat het eind al snel zoek is.
Posted by: Cyberjunk | December 3, 2007 2:08 PM
Misschien noemen ze Chaves wel eerder een dictator omdat Venezuela een democratisch land heet te zijn en dat we dat idee bij Rusland nog steeds niet hebben ...
Op die manier zien we de Russische president dus als een soort dictator ..Poetin maakt het ons niet makkelijk dat idee los te laten!
Posted by: ANila | December 3, 2007 4:02 PM
In sommige toespraken vergeten een kind op de arm te nemen?
Posted by: hans | December 3, 2007 6:29 PM
Toch, vandaag werd Poetin wel degelijk geassocieerd met een dictator. Ook werd aangegeven dat het voor Rusland lastig zou zijn als er een nieuw regime zou komen en dat het land dan mogelijk (nog) minder voorspelbaar en stabiel zou zijn. Daarbij dan dat waarnemers niet echt welkom waren. De vergelijking is toch minder moeilijk denk ik zo.
Posted by: Jannie | December 3, 2007 10:20 PM
Wie is de dictator? Naar mijn iedereen die hebzuchtig is...
Posted by: Brillie | December 3, 2007 11:31 PM
Bedankt voor je analyse. Chavez is nog geen dictator en het staat te bezien of hij het ooit wordt. Wat hij wel is, is een man met een grote en gedurfde mond. Hij verschilt dus niet zoveel van Bush (hoewel Chavéz een stuk intelligenter is). Chavéz ontleent zijn macht en zijn kracht aan zijn sterk ontwikkelde verbale gaven, maar tot nu toe blijft het verbaal. De strijdkrachten in Venezuela zijn verdeeld over de plannen van Chavéz en dat is dan ook de reden dat de uitslag in het nadeel van Chavéz is gevallen. Het minieme verschil rechtvaardigt overigens wel dat hij de wijzigingen 'warm' kan houden. Of je dat nu leuk vindt of niet.
Poetin heeft al bewezen een dictator te zijn. Bovendien heeft zijn partij een 3/4 meerderheid behaald, voldoende voor wijzigingen van de grondwet zonder tussenkomst van derden.
Een stabiel Rusland is van groot belang voor Amerika. Met Poetin is Rusland stabieler dan enig ander alternatief. Vandaar dat Bush hem niet rekent tot de as van het kwaad of andere boomerang-achtige opmerkingen van hem...
Chavéz zet Bush teveel en te vaak in zijn hemd. Die mag dus wel dictator worden genoemd.
Begrijp me niet verkeerd: Chavéz gebruikt herkenbare dicatoriale retoriek, maar zal als dictator toch echt het leger helemaal achter zich moeten krijgen. En zover is het nog lang niet in Venezuela....
Posted by: dickdedeur | December 4, 2007 1:42 AM
Waar het Rusland van Poetin zich de laatste jaren min of meer als bondgenoot van het Westen heeft gedragen kan dat van het Venezuela van Chavez niet gezegd worden.
Rusland heeft als voormalige, en toekomstige (!), supermacht behoefte aan stabiliteit en heeft zich samen met het Westen tegen terrorisme gekeerd met als tegenprestatie dat het wat meer armslag kreeg om het verzet in de eigen afvallige (voormalige) Sovjet-republieken aan te kunnen pakken.
Verder is Rusland voor West-Europa ook een belangrijke energieleverancier die eerder heeft getoond het geen probleem te vinden om de gastoevoer even af te sluiten, ook bij landen die geen alternatief hebben. Als laatste wordt het land gezien als een belangrijke emerging market voor het westerse bedrijfsleven.
Venezuela is weliswaar olieleverancier maar niet van levensbelang, hier zijn voldoende alternatieve leveranciers voor, het land is verder geen belangrijke markt voor westerse bedrijven. Als laatste komt het land vrijwel alleen in het nieuws als Chavez zich niet gedraagt zoals in de internationale diplomatie gebruikelijk is en houdt het goede relaties met landen die in het westen met gefronste wenkbrauwen worden bekeken.
Als laatste denk ik dat Chavez vooral in de VS als dictator wordt neergezet en veel minder in West-Europa.
Het Westen is dus niet eenduidig.
Posted by: Angel | December 4, 2007 1:47 PM
@Cyberjunk: Met de juiste meerderheid kan men de Grondwet aanpassen. Uiteraard zijn daar regels voor maar verkiezingsfraude valt daar niet onder...
@ANila: Ja, daar zit zeker wat in. Bij een omslag in een land is men kritischer dan als dingen doorgaan zoals ze al gingen...
@Hans: Haha, ja dat is een mooi beeld. Deed Bush dat overigens ook niet eens?
@Jannie: Gelukkig maar. Overigens weet ik niet hoe welkom waarnemers in de Verenigde Staten zijn, maar dat terzijde...
@Dickdedeur: Graag gedaan. Zijn kracht is niet alleen verbaal, hij heeft al heel wat voor elkaar gekregen. Kijk nationaal naar de programma's voor scholing en gezondheidszorg en internationaal naar zijn strijd tegen de dictatuur (...) van het IMF en aanverwante organisaties. Ik ben het wat dat betreft 100% met hem eens. De strijdkrachten en de armen staan massaal achter Chavez, alleen de politie juist weer niet. Overigens worden de strijdkrachten door hem ook beter beloond dan voorheen, dat scheelt ook natuurlijk. Over Poetin weet ik niet zoveel, wel dat men zich nog wel eens in hem kan vergissen. Ben benieuwd hoe hij zich gaat opstellen tegen de geplande raketschilden in Polen en Tsjechie. En misschien heeft hij nog wel gelijk ook. Al met al zijn het fascinerende tijden voor analisten... :-)
@Angel: Venezuela is als olieleverancier misschien niet van levensbelang maar is zeker geen kleine speler als nr. 5 exporteur ter wereld. Belangrijker nog is de invloed van Chavez bij de OPEC (olieprijs gaat binnenkort over de 100 dollar) en politiek gezien in Zuid-Amerika. Die invloed is veel groter dan alleen het landje Venezuela. De USA hebben al veel vaker de fout gemaakt om bepaalde bondgenoten te steunen (Irak), ook het steunen van Rusland kan uiteindelijk als een boemerang terugkomen. Wellicht is dat juist de bedoeling, het creeren van vijandbeelden is van wezenlijk belang voor alle grootmachten. Nog even over Chavez, mij valt juist op dat veel Europeanen (Nederlanders) blindelings durven beweren dat Castro en Chavez dictators en dus slecht zijn. Vaak zonder veel kennis van zaken...
Posted by: CasaSpider | December 5, 2007 10:26 AM
Om dat Chavez een grote bek heeft en weinig respect toont, dit i.t.t. Poetin. Poetin weet hoe de hazen lopen, Chavez duidelijk niet....
Posted by: Lennart | December 6, 2007 11:45 AM
José Steinsleger
España: edicto real
Yo, Juan Carlos I de Borbón, rey de España, de Castilla, de León, de las Dos Sicilias, de Jerusalén, de Navarra, de Granada, de Toledo, de
Valencia, de Galicia, de Mallorca, de Sevilla, de Cerdeña, de Córdoba, de Córcega, deMurcia, de Menoria, de Jaén, de los Algarves, de Algeciras, de Gibraltar, de las Islas Canarias, de las Indias Orientales y Occidentales, y de las Islas y Tierra Firme del Mar Océano.
Yo, chozno de Fernando VII (1808/1813-33), injustamente apodado El felón por haber tramado el envenenamiento de sus padres para ceñir sobre su testa contrahecha la corona que en Bayona vendió por un duro al Gran Corso, mientras el pueblo se desangraba en su nombre.
Yo, archiduque de Austria, duque de Borgoña, Brabante, Milán, Atenas y Neopatria; conde de Habsburgo, Flandes, el Tirol, el Rosellón y Barcelona; señor de Vizcaya y Molina; rey de Hungría, Dalmacia y Croacia; duque de Limburgo, Lotaringia, Luxemburgo, Güeldres, Estiria, Carniola, Carintia y Würtemburg.
Yo, tataranieto de Isabel II (1833-68), quien junto con Inglaterra y Francia tomó el puerto de Veracruz en garantía del pago por deudas contraídas en las guerras civiles de México (1861), y que luego invadió las islas Chinchas de Perú (1863), y luego se anexionó República Dominicana (1861-65), y luego sometió a cruel bombardeo los puertos de El Callao (Perú) y Valparaíso (Chile, 1865-71).
Yo, Landgrave de Alsacia; príncipe de Suabia; conde de Artois, Borgoña Palatinado, Hainaut, Namur, Gorizia, Ferrete y Kyburgo; marqués de Oristán y Gociano; Margrave del Sacro Imperio Romano y Burgau; señor de Frisia, Salins, Malinas, la Marca Eslovena, Pordenone y Trípoli.
Yo, bisnieto de Alfonso XII, El pacificador (1875-85), hijo de la anterior y de su primo el príncipe Francisco de Asís y no, como se dice, del capitán Enrique Puig Moltó; invasor de Haití junto con Estados Unidos, Francia e Inglaterra (1871 y 1883), quien fue sorprendido en su buena fe en la Plaza de la Cebada cuando unas mozas que lo vitoreaban le espetaron '¡Mas gritábamos cuando echamos a la puta de tu madre!'.
Yo, capitán general de las Reales Fuerzas Armadas y su comandante supremo; soberano Gran Maestre de la Real y Distinguida Orden de Carlos III; de Isabel La Católica; de las Damas Nobles de María- Luisa; de Alfonso X El sabio; de Montesa, Alcántara, Calatrava y Santiago, así como otras órdenes menores o condecoraciones españolas.
Yo, nieto de Alfonso XIII (1886-1931), hijo póstumo del anterior, que en el día de su boda salvóse de la bomba lanzada a su carroza por el anarquista Mateo Moral (1906); "pacificador" de Cuba, Puerto Rico, Filipinas y Marruecos; pionero del cine pornográfico en el barrio chino de Barcelona; partidario del falangista Primo de Rivera y destronado en 1931 por la chusma de la llamada Segunda República.
Yo, caballero de la Orden de Javier, de la Anunciada, de la Jarretera y del Imperio Británico (desde 1988); Bailio Gran Cruz de Justicia con Collar de la Orden de Constantino y Jorge de Grecia, y Honor y Devoción de la Soberana Orden Militar de Malta; Gran Collar de la Reina de Saba, y la Dinastía Reza de Irán; Gran Cordón de la Orden Suprema del Crisantemo de Japón; Gran Cruz de la Legión de Honor y de la Orden Nacional de Mérito; Premio Félix Houphouet-Boigny Para la Búsqueda de la Paz de la UNESCO.
Yo, hijo de Juan de Borbón y Battenberg, legítimo y eterno candidato al trono, quien murió de tristeza por mi fidelidad al Caudillo y a los Principios del Movimiento Nacional.
Yo, a quien acusaron de traicionar a los golpistas del 23 de febrero de 1981.
Yo, partidario de la incorporación de España a la OTAN por mediación de Washington y mi fiel vasallo Felipe González (1986)...
Yo, beneficiario de un crédito de 100 millones de dólares del príncipe de Kuwait para que los aviones de Estados Unidos puedan aterrizar en nuestro suelo durante la guerra del Golfo (1991).
Yo, socio de los implicados en el escándalo del Banco Ibercorp (1992) que se quedaron con el dinero de centenares de ahorristas...
Yo, señalado junto a mi dilecto José María Aznar co responsable en los negociados de la petrolera francesa Elf (2003)...
Yo, quien tanto hizo por el Grupo Santander Hispano y Repsol a fin de apoderarnos de Yacimientos Petrolíferos Fiscales de Argentina...
Yo, amigo de Mario Conde, director del intervenido Banesto y 'banquero de la monarquía'...
Yo, íntimo del príncipe Zourab Tchokotua, de Georgia, procesado en un tribunal mallorquí por presuntas estafas inmobiliarias...
Yo, incapaz de enfrentar a un novillo pero matador, en 2004, de una oso preñada perteneciente a una especie en extinción a la que mis amigos rumanos emborracharon con vodka y miel para dar en el blanco.
Yo, reunido en esta Capitanía General junto a mi fiel José luis Rodríguez Zapatero y tantos de mis vasallos que, sabiamente, retornan poco a poco al redil de la Madre Patria tras sus locas aventuras libertarias. Yo, el rey, os ordeno, Hugo Chávez, a que te calles en nombre de los principios, la moral, la tolerancia y la decencia de las gentes de razón.
Dado en Santiago de Chile, 10 de noviembre de 2007
Hebben zij het over deze Koning ?
Posted by: santa | December 13, 2007 5:18 PM
Nederlanders weten meestal alles over Azie en Afrika maar hebben met uitzondering van Noordamerika, geen weet over midden-zuidamerika en het caraibisch gebied. Samen met andere bronnen ook dezen doornemen kan geen kwaad.
www.vheadline.com
JAPONECITO LISTO
Un niño japonés llega a USA. Es el primer día de clases y la maestra presenta a Susuki, hijo de un empresario japonés, a los chicos de sexto grado.
La maestra les dice: "Empecemos repasando un poco de historia americana.
- Quien dijo, ‘Denme la libertad o denme la muerte?’
La clase se queda callada, excepto por Susuki: “Lo dijo Patrick Henry, 1775.”
- "Muy Bien! Quien dijo ‘El gobierno del pueblo, para el pueblo no debe desaparecer de la faz de la tierra’."-
De nuevo, ninguna respuesta de la clase, salvo Susuki: “Abraham Lincoln, 1863.”
La maestra, asombrada, les dice: - “Chicos, debería darles vergüenza. Susuki, que es nuevo en nuestro país, y sabe más de nuestra historia que ustedes.” -
La maestra alcanza a escuchar un susurro:
“A la mierda con los malditos japoneses!”
-“¿Quién dijo eso?”- Pregunta la maestra.
Susuki levanta su mano y dice: “General McArthur, 1942 y Lee Iacocca, 1982.”
La clase queda muda y uno de los chicos alcanza a decir: “Voy a vomitar”. La maestra trata de ver quien fue el irrespetuoso -“Ya está bien, quien dijo eso?"-
Y Susuki dice: “George Bush padre, al Primer ministro japonés, 1991”
Uno de los alumnos, furioso, le grita al japonés desde el fondo: “¡Chupame esta!” Nuevamente Susuki, casi saltando en su silla, le dice a la maestra: “Bill Clinton a Monica Lewinsky. 1997.”
La clase entra en un estado de histeria. La maestra se desmaya, cunde el caos. Mientras los chicos se arremolinan alrededor de la desvanecida maestra, uno de ellos exclama: “Mierda, y ahora ¿cómo salimos de esta?...”
Susuki responde: “George W. Bush, después de la invasión de Irak, 2003.”
Por último un niño encachimbado por la tanta participación del japonés grita, “¿Por que no te callas?”
Y Susuki responde: “Juan Carlos, rey de España, a Hugo Chávez, presidente de Venezuela en Santiago de Chile, 10 de noviembre de 2007.”
Posted by: santa | December 13, 2007 6:06 PM