CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Zaterdag deed ik een oproep om mij te helpen met het invullen van de AD-Autoquiz. Niets ten nadele van de vaste lezers, maar het heeft niet echt geholpen. De voor mij lastigste vraag heb ik waarschijnlijk fout beantwoord.

Het betreft vraag 11: "Welk Japans automerk is nog steeds zelfstandig?" De mogelijke antwoorden zijn Mitsubishi, Suzuki en Honda. Ik twijfel heftig tussen Suzuki en Honda. Volgens mij is Suzuki strategisch geallieerd met General Motors, maar wellicht kan men ondanks een alliantie toch zelfstandig zijn. Ingewikkeld.

Mijn oproep heeft een onbedoeld neveneffect. Ineens is het hier aanzienlijk drukker. Waar zouden al die mensen toch vandaan komen?

Kennelijk ben ik niet de enige die graag een Smart ForFour wil winnen. Hordes mensen denken op het CasaLog of all places het antwoord te vinden op de allermoeilijkste vraag van de AD-Autoquiz.

Heeft een dergelijk fenomeen een naam? Dat iemand een medium gebruikt om iets te vinden en dat later anderen juist middels deze iemand hetzelfde proberen te vinden. Ik kom niet verder dan De jager gejaagd...

De uitslag van de AD-Autoquiz wordt op zaterdag 12 februari gepubliceerd. CasaSpider wenst alle deelnemers veel succes!

Posted by CasaSpider at 6:14 AM | Permalink | Comments (25)

"Wat willen jullie eten?", vroeg Lucy zaterdagmiddag. "Pannenkoeken!", zei ik. "Niks!", zei Luchiano. Hij vindt eten maar tijdverspilling.

Om een uur of vier gingen we op pad. Het eerste doel was Landhuis Vredenberg. Wij wonen al jaren in de wijk Vredenberg, maar hebben het Landhuis nog nooit gezien. Vroeger woonden de blanke shon's in Landhuizen, waar de zwarte slaven voor hun op het land moesten werken. Een smal weggetje liep naar boven. Er stonden een paar huizen, eentje had een groot hek. Misschien was dat wel het Landhuis, maar we zijn omgedraaid. Andere bezigheden.

We gingen naar LA Curacao in Salinja om een naaimachine te kopen. Lucy vond dat ze niet genoeg korting kreeg en we verlieten het pand met een hoop handdoeken. Bij het filiaal in Punda was de prijs wel goed, maar wij wilden niet het etalage-exemplaar. Dat kon, maar dan moesten we terug naar Salinja, waar het magazijn zich bevindt. Volgende week.

Luchiano had nog een spijkerbroek nodig, maar daarna konden we eindelijk naar Pleincafé Wilhelmina. Gelukkig was er weer La Trappe Dubbel. Ze smaakten voortreffelijk. De grote vraag na Pleincafé Wilhelmina is altijd wat we gaan eten. Meestal halen we wat, maar nu besloten we bij El Canario lomitu (ossenhaas) te gaan eten.

Een paar jaar geleden gingen we voor het eerst bij El Canario eten. Ik weet het nog goed, het was nadat we in Otrabanda naar Willem-Alexander en Maxima waren gaan kijken. Sjongejonge, wat was het eten lekker bij El Canario! Lomitu met pika (een heet goedje op basis van ui en pepers) is denk ik wel mijn favoriete voedsel. Maar dan moet de lomitu wel goed klaargemaakt en van topkwaliteit zijn.

Aanvankelijk was dat zo bij El Canario. Men werd echter slachtoffer van het eigen succes. Er kwamen steeds meer mensen eten en hierdoor daalde de kwaliteit. Wij gingen er nooit meer naartoe. Nu was het er bijzonder rustig voor een zaterdagavond. Dat kon twee dingen betekenen: ofwel was het eten zo slecht dat er geen hond meer op af kwam, ofwel had men weer de tijd om zorg aan de maaltijd te besteden.

Dat laatste was het geval. Sjongejonge, wat was het lekker!

Het enige minpuntje bij El Canario was dat de zon inmiddels was ondergegaan. Deze passage staat dus niet op de film. Over de film gesproken. Ik merk dat ik in een fase zit waarin de films steeds langer worden! A Saturday afternoon with the Spiders duurt 3 minuten en 29 seconden. Ga er maar aanstaan. Een kortere film is overigens al in de maak.

Download A Saturday afternoon with the Spiders (Right mouseclick, Save Target As...) for free!
Size: 7,873,866 bytes.
Duration: 3.29 minutes.

Uiteraard is deze CasaMovie binnenkort ook in Google Video te aanschouwen.

Explore the CasaMpeg Category or retrieve a list of all CasaMovies.

Posted by CasaSpider at 11:01 AM | Permalink | Comments (19)

Op de zaterdagmorgen ben ik onder het genot van een paar mokken koffie en vier boterhammen met gesmolten kaas en ui bezig met de AD-Autoquiz (registratie verplicht).

Voor elk van de maarliefst 34 vragen heb ik tot nu toe Google nodig. Toch blijft er onzekerheid. Wie kan mij helpen met de volgende problemen?

• Wat is de jaaromzet van Ford, GM, Daimler-Chrysler, Toyota en Volkswagen?
  
• Welk Japans automerk is nog steeds zelfstandig? Suzuki, Mitsubishi of Honda?

Het mooiste is het als de bron-url waar de informatie gevonden is wordt meegeleverd. De help-lijst kan nog langer worden, want ik ben pas bij vraag 18.

Help!

Update 29.01.2005 / 11:00
Alle 34 vragen zijn ingevuld. Doorneuzelen over auto's mag!

Posted by CasaSpider at 8:24 AM | Permalink | Comments (25)

Op verschillende plaatsen is de zoektocht naar de betekenis van Púluwe uitgezet. De eerste resultaten zijn inmiddels binnengekomen. Púluwe is inderdaad een oud-Papiaments woord en is synonyiem aan trahadó en luchadó. In goed Nederlands een harde werker en strijder.

Ik was weer in de kamer met de man en de twee vrouwen. Ik liep naar de man, laten we hem R noemen. 's Morgens had hij gezegd: "Voor twaalf uur zul je het weten." Nu was het kwart voor elf en hij zei: "Er is nog tijd!"

Toch ging R rondbellen. Helaas kreeg hij de juiste mensen niet aan de lijn. "Vanmiddag ga ik Farley zelf proberen te bereiken", beloofde R mij.

De dame die 's morgens de suggestie Pull away had gedaan bleek meer te weten. Laten we haar S noemen. Zij had op de radio gehoord dat Púluwe hard werken betekent maar dus ook expres met het Engelse Pull away is geassocieerd. In de zin van heen en weer bewegen. Farley Lourens beweegt zijn vinger ook van links naar rechts (en weer terug) als hij Púluwe! Púluwe! zingt.

In mijn kamer vertelde ik aan een collega die we hier voor het gemak C noemen wat ik te weten was gekomen. Toen C hoorde dat R Farley Lourens zelf ging bellen schoot hij in de lach. "Ja, dan zegt Farley zeker: kom vanavond langs, dan zul je het weten!", refererend aan R's eerdere twaalf-uur opmerking en Farleys voorkeur voor de herenliefde.

Voor mij volledig onverwacht heeft iemand uit Nieuwegein met de bijnaam Angel via Google de goede oplossing gevonden! Mijn complimenten aan Angel en ook aan Wordgumbo, an archive of public domain and redistributable language learning resources.

Zeer interessant. Ook het Papiamentu maakt deel uit van het archief. In Wordgumbo noemen ze het Papiamento met een 'o' aan het eind, dat is de Arubaanse variant. Ten onrechte wordt vermeld dat het Papiamentu gebaseerd is op het Engels, maar het woord Púluwe staat wèl in de woordenlijst!

Dat kan Don Amaro toch niet lang op zich laten zitten?

Update 28.01.2005 / 18:00
Inmiddels staan de lyrics van Lòs laga bai door Farley Lourens online.

Posted by CasaSpider at 1:17 PM | Permalink | Comments (11)

Farley Lourens is vrijdag Rei di Tumba (Koning van de Tumba) geworden met zijn lied Lòs laga bai (Laat je gaan). Ik heb deze Tumba nu een paar keer gehoord en gezien en het is een goede Tumba.

Nu is er iets vreemds aan de hand. Twee of drie keer tijdens het lied is er een stukje waarin Farley Lourens vlak voor het publiek gaat staan, een beetje door zijn knieën zakt en met zijn vinger wijst terwijl hij zingt: Púluwe! Púluwe!
Dit dient uitgesproken te worden als Poeloewee met de klemtoon op de eerste lettergreep.

Ik kan redelijk goed Papiamentu verstaan, maar van Púluwe had ik nog nooit gehoord. Gelukkig heb ik vele Curacaoenaars als collega waar ik het aan kon vragen. Ik ging een kamer binnen met twee vrouwen en een man en vroeg wat Púluwe betekent. Het werd geheimzinnig stil, waarna de man de mysterieuze woorden sprak: "Voor twaalf uur zul je het weten".

Een dame wendde haar hoofd ietwat verlegen af en zei geen idee te hebben wat Púluwe betekent. "Ja, ja", dacht ik bij mijzelf. Heel veel Papiamentse woorden hebben een dubbele betekenis en de normaalst ogende zinnen zijn vaak al sexueel getint. Laat staan Púluwe dus!

Dat vermoeden werd nog versterkt doordat de man vervolgens zei: "Sommige woorden kun je wel zingen, maar je moet oppassen ze te te zeggen". De andere dame dacht dat het een verbastering was van het Engelse Pull away. Ze keek er ondeugend bij.

Ik werd alleen maar nieuwsgieriger en ondervroeg de mensen in mijn kamer. Ook zij hadden geen idee waar Púluwe voor staat. Volgens hun is het een heel oud Papiaments woord. Een collega gaat straks Elia Isenia bellen. Deze vrouw is al enigszins op leeftijd en tevens oud-winnares van het Tumba Festival. Zij gebruikt ook vaak hele oude woorden en uitdrukkingen in haar liederen.

De quiz-vraag van gisteren was (te) gemakkelijk, die van vandaag is in ieder geval niet via Google op te zoeken. Zelfs Don Amaro's geweldige Papiamentu Translator laat het ditmaal afweten!

Wat betekent Púluwe?

Posted by CasaSpider at 6:26 AM | Permalink | Comments (9)

Elke woensdag koop ik twee pakken Liga bij Centrum Supermarkt te Mahaai. Ik geloof dat het product MilkBreak heet. Vorige week woensdag was er net een nieuwe lading binnengekomen, met aardbei als smaak van het MilkBreak-oppervlak.

Thuisgekomen zag Lucy al snel dat een van de Liga's ver over de houdbaarheidsdatum heen was. Oktober 2004 stond er op de verpakking. Centrum Supermarkt heeft daar een handje van, spullen van ver over de houdbaarheidsdatum voor een spotprijs inkopen en doodleuk op de normale schappen leggen. Ik was woedend.

"Je gaat er toch niet mee terug, dat doe je nooit", zei Lucy uitdagend. Aangezien het een schadepost van bijna vier gulden betrof nam ik het betreffende pak gisteren dus wèl mee. In mijn fantasie speelde zich een heftige discussie met de bedrijfsleider af met aan het eind het dreigement van mijn kant de Keuringsdienst van Waren in te schakelen.

Al snel zag ik mijn favoriete boodschappeninpakster Leidy en stapte op haar af. Zij regelde voor mij dat de caissière me meteen mijn geld terug gaf. Ergens was dat wel jammer, de troefkaart van de Keuringsdienst van Waren hou ik nog even op zak.

De moderne Liga is lekker, de beste herinneringen heb ik aan de oude. Mijn moeder maakte voor mijn toen jongste zus zo'n echt baby-prakje. Een Liga op een bord, roosvicee erop, geraspte appel, schijfjes banaan, vers geperst sinaasappelsap en prakken maar. Vaak heb ik dit prakje voor mijzelf klaargemaakt, het geeft de indruk bijzonder gezond te zijn en het is berelekker.

Op de Liga-website kan men een oude verpakking op ware grootte downloaden om uit te printen en in elkaar te vouwen. Er staan mooie teksten op als deze:

"Liga-kinderen kunnen tegen een stootje, omdat ze een gezondheidsreserve bezitten. Ze hebben weerstand, de beste bescherming tegen gezondheidsstoringen. De beste lofprijzing voor een product is nog steeds het resultaat. En dit wordt geleverd door al de duizenden stoere kinderen die dagelijks met Liga worden gevoed!"

De combinatie Liga-kinderen en stoer, het is even wennen!

Liga bestaat overigens al sinds 1920 en komt uit Bergen op Zoom. De vraag voor de quiz luidt als volgt: waar komt de naam Liga vandaan?

Posted by CasaSpider at 6:38 AM | Permalink | Comments (27)

Afgelopen maandag is op Sint Maarten een Eilandentop gestart met als onderwerp het Rapport Jesurun. Het Rapport Jesurun doet voorstellen omtrent de bestuurlijke en financiële verhoudingen tussen de individuele eilanden van de Nederlandse Antillen en Nederland.

De conclusie van het Rapport Jesurun is globaal dat de kleine eilanden Bonaire, Saba en Sint Eustatius nauwere banden met Nederland krijgen en dat de grotere eilanden Sint Maarten en Curacao een soort land binnen het Koninkrijk worden. Het land de Nederlandse Antillen houdt op te bestaan.

Op Sint Maarten wordt deze week gepraat over consequenties van het Rapport Jesurun en hoe men hier concreet invulling aan moet gaan geven. Grote afwezige bij de top is Curacao. Gedeputeerde Zita Jesus-Leito (Algemene Zaken, PAR) wilde de top uitstellen tot na 8 april 2005, de dag dat op Curacao het Referendum met betrekking tot de gewenste staatkundige verhouding wordt gehouden. Bovendien gaf zij aan dat de Eilandsregering Curacao nog geen standpunt heeft ingenomen aangaade het Rapport Jesurun:

“Waarom zou ik gaan als wij geen standpunt hebben? Ik heb geen zin om daar voor paal te staan. Het is al eerder voorgekomen dat ik op een topoverleg aanwezig was. Toen hadden wij ook geen standpunt klaar.”

Ja zeg, bedenk dan zelf een standpunt, mevrouw Zita Jesus-Leito!

Frente Obrero (FOL), Nelson Pierre (LPNA) en CasaSpider (Groep Casa) vinden dat Curacao wèl op de top aanwezig had moeten zijn. Saillant detail is dat Pedro Atacho van dezelfde partij als gedeputeerde Zita Jesus-Leito (PAR) dat ook vindt.

Ik kan mij voorstellen dat deze materie voor de gemiddelde lezer een compleet doolhof is. Er lopen vele draden door elkaar heen. De Referendums op de eilanden, het Rapport Jesurun, de Eilandentop op Sint Maarten. Onvermeld tot nu toe is gebleven wat Nederland zelf eigenlijk precies vindt en/of wil.

Nog even over het Referendum dat op 8 april 2005 op Curacao plaatsvindt. Ik heb wat rondgevraagd en her en der wat meningen gelezen. Regelmatig hoor ik dat men vindt niet voldoende geïnformeerd te worden. Misschien is dat wel een typisch Curacaos probleem, dat alle informatie maar aangedragen moet worden.

De teneur is voor mij wel duidelijk: het hart neigt naar autonomie, het hoofd naar nauwere banden met Nederland.

Posted by CasaSpider at 6:23 AM | Permalink | Comments (16)

Zondagmiddag was het bijzonder druk op Mambo Beach. Er stonden wat extra tentjes opgesteld en er weerklonk harde muziek. Gezellig! Vraag mij niet wat voor muziek het was. House, trance, het zou allemaal zomaar kunnen. Achter de draaitafels stond DJ Roog, echte naam Rogier van Bueren. Het zal dus wel Hardsoul zijn geweest.

Wij bekeken de zaak vanaf onze bedjes vlakbij de zee. Het was bijna Happy Hour en eigenlijk had ik nog wat met Luchiano (7) willen zwemmen. Ik deed mijn sportbroek naar beneden en stond vervolgens in mijn onderbroek in plaats van mijn zwembroek. Snel trok ik mijn broek weer omhoog. Dit soort geintjes overkomt me gemiddeld één keer per jaar.

Toen ik bier ging halen zag ik DJ Roog (foto) in actie. Het is een aanstekelijke vent die het publiek goed weet op te zwepen. Neen, de DJ-anno-2005 is toch niet alleen maar een plaatjesdraaier.

Het is natuurlijk geen muziek wat ze draaien, die moderne DJ's, maar meer een soort hypnotiserende dreun om fabrieksarbeiders tot hogere productie op te jagen.

Nog veel beter dan met house-muziek en DJ Roog (biografie) kan dit doel naar mijn mening bereikt worden door het inzetten van Adinda Wiener als een soort van cheerleader.

Op zijn minst de motivatie van de mannelijke werknemers zou hierdoor een flinke impuls krijgen. Ik heb een klein gedichtje gemaakt om het idee weer te geven:

Adinda hier, Adinda daar
En mijn project is weer klaar

Niet eerder was ik zo creatief, met dank aan Adinda. Lucy ontmoette Adinda overigens niet op de middag van DJ Roog, maar een week eerder. Boeien! (Ben je daar nou niet te oud voor, CasaSpider? Neen, daar ben ik niet te oud voor)

Op lachicamerengue.com kan men onder Chica Semana meer materiaal vinden over mooie Adinda. Voor de agenda van DJ Roog wordt beleefd verwezen naar diens eigen website.

Posted by CasaSpider at 6:35 AM | Permalink | Comments (13)

Luchiano (7) is een slechte eter. Dat komt ook door onszelf. Zo mocht hij op zondagmorgen zijn brood opeten bij de televisie, maar toch. Hij had de helft van zijn brood op, er lagen nog een paar stukjes.

"Je hebt nog precies tien minuten de tijd", zei ik tegen hem. "Als die tien minuten voorbij zijn krijg je vanavond géén Happy Meal." Luchiano begon snel te eten, maar verzandde al snel weer in zijn gebruikelijke tempo. Na afloop van het ultimatum lagen er nog steeds een paar hapjes. Ik streek met de hand over mijn hart en gaf hem nogmaals tien minuten extra-time.

Ook deze kans verspeelde het jong. Hij keek naar de klok en zag in dat het wekelijkse Happy Meal er niet meer inzat. Tot mijn verbazing had hij vervolgens in minder dan drie minuten zijn bord leeg. Drie minuten op een totale etenstijd van 45, voor mij volkomen onbegrijpelijk!

Het deed mij terugdenken aan collega Walter van Geffen, tegenwoordig woonachtig in de States. Een aantal jaren geleden werkten we met een grote groep mensen van SQL Integrator bij Aqualectra, het Curacaose water- en electriciteitsbedrijf, aan een groot project. De regel gold dat iedereen voor negen uur binnen moest zijn. Te laat komen maakt een slechte indruk bij de klant. Als sanctie moest de telaatkomer op gebak tracteren.

Collega Walter kwam vaak te laat, maar hij deed dat op een Luchiano-manier: zijn arrival-time was één, twee of drie minuten over negen. "Man, als je dan toch te laat komt, kom dan om tien uur of half elf!", voegden wij hem toe als het weer eens zover was.

Ja, als je iets fout doet, doe het dan ook goed fout!

Posted by CasaSpider at 6:43 AM | Permalink | Comments (13)

De afgelopen week was Curacao in de ban van het Tumba Festival. Van maandag tot en met donderdag werden de voorrondes gehouden en vrijdag was de dag van de grote finale.

Wat is het Tumba Festival? Dat is een Festival waar Tumba's ten gehore worden gebracht.

Een Tumba is een carnavalslied dat aan speciale eisen moet voldoen om zich Tumba te mogen noemen.

Men moet het horen om te weten wat het is, ik kan het niet uitleggen. Niet onbelangrijk is de tekst van een Tumba, die vaak een actuele lading heeft.

Heel Curacao was dus in de ban van het Tumba Festival. Zo'n 10.000 mensen trokken iedere dag naar het Curacao Festival Center om het gebeuren live mee te maken.

Vele anderen bekeken het Festival via TDS/PayPerView. Vooral op donderdag- en vrijdagmorgen oogden veel werknemers ietwat vermoeid.

De laatste dag, de finale op vrijdag, werd gelukkig ook door TeleCuracao uitgezonden, want dat is gratis. Van tien uur tot iets over enen hebben Lucy en ik het volgehouden. Voor het horen van de einduitslag hadden we tot ongeveer half vijf moeten opblijven.

Normaliter ben ik niet echt een Tumba-liefhebber, tenminste niet om zo naar te luisteren. Het echte Tumba-gevoel krijg ik pas bij de grote Carnavalsoptochten: Gran Marcha op zondag en Marcha di Despedida op dinsdagavond, als de geluidswagens langsrijden met de populairste Tumba's op vol volume.

Het Tumba Festival vond voor de 35e keer plaats. Ik vond het nivo hoog, vandaar dat we het zolang uithielden. De strijd om de titel Rei di Tumba (Koning van de Tumba) ging ook dit jaar weer tussen Ike Jesurun met zijn Tumba '10' en Farley Lourens met 'Lòs laga bai' (Laat je gaan).

'10' hebben we gezien en klinkt aanstekelijk. De Tumba gaat erover dat wij onszelf een '10' moeten geven en die uiteraard ook moeten verdienen. Tijdens de Tumba komt er een gemaskerde overvaller op Ike Jesurun af, maar deze weert hem af en dan klinkt weer '10'.

De Tumba van Farley Lourens heb ik nog niet echt gehoord. Lucy wel en zij vindt hem duidelijk minder dan die van Ike Jesurun.

De jury dacht hier anders over, want Farley Lourens werd voor de derde achtereenvolgende keer gekroond tot Rei di Tumba. Karnaval kan beginnen!

Posted by CasaSpider at 8:12 AM | Permalink | Comments (7)

Toen ik donderdag om kwart over twaalf Luchiano (7) van school ophaalde, zat hij nog in de klas. Vooraan, alleen aan een tafeltje. "Foute boel!", was mijn eerste ingeving.

"Ik ben heeeeeeel boos op Luchiano", zei juffrouw Marga.

Hij had met een schaar gaatjes in zijn rekenschrift geknipt, door alle pagina's heen. Het schrift was niet meer bruikbaar. De juf had hem inmiddels een ander schrift gegeven en vond dat Luchiano alle bladzijden uit het oude schrift moest overschrijven in het nieuwe. Ze keek opgelucht naar mij toen ik aangaf het met haar eens te zijn.

Op weg naar de auto was ik boos op de kleine man. In de auto ook nog een beetje, maar daar begon ik de humor van het gebeurde wel in te zien. Thuis was het laatste restje boosheid verdwenen en had ik eigenlijk meer met Luchiano te doen. Hij keek nogal bedrukt vanwege het door hem gepleegde misdrijf en de reacties daarop.

Voor het maximale effect besloot ik echter mijn boosheid gedoseerd door te acteren. Een bijkomend voordeel hiervan was dat Luchiano zonder problemen zijn bordje leeg at, hahaha. De volgende morgen vroeg ik in de auto wat voor gekke dingen hij vandaag ging uitspoken. "Niks papa, tenminste ik probeer het", was zijn antwoord.

Het prachtige petje op de foto werd woensdag per post bij ons bezorgd. Zus Pascale en zwager Luc hadden het uit Nederland opgestuurd. Hartelijk dank daarvoor!

Posted by CasaSpider at 9:51 AM | Permalink | Comments (32)

Op donderdag en vrijdag is mijn collega Ino ook bij UTS gedetacheerd. Zijn werkplek bevindt zich 60 centimeter ten noordwesten van de mijne. We maken wel eens een praatje.

Deze weken ben ik bezig om een nieuwe lease-auto uit te zoeken. Zoals bekend is mijn donkerblauwe Toyota Corolla met moon-/sunroof op donderdag 18 november 2004 voor ons huis gestolen. Regelmatig heb ik contact met Yair Bakhuis van Star Lease over modellen en lease-prijzen van diverse auto's.

Met Ino nam ik de opties door. Kennelijk heeft het gepraat over auto's danig indruk op hem gemaakt. Vanmorgen vertelde hij namelijk dat hij erover gedroomd had. Hij had bij Yair een Yugo uitgezocht als lease-auto. Het was een afzichtelijk, stokoud model met piepkleine ronde achterlichtjes en een harde doorlopende voorbank. De auto zag er niet uit!

"Wat heb ik gedáán?", dacht Ino bij zichzelf en "Hoe kan ik hiermee bij onze werkgever verschijnen?" Flink gestressed probeerde hij de lease nog bij Yair ongedaan te maken, tevergeefs. Inmiddels had zijn vriendin Bente ook een andere auto. In een laatste poging probeerde Ino haar ertoe te bewegen om hem in die auto te laten rijden, dan mocht zij in de Yugo. Daar trapte Bente echter niet in.

De opluchting moet groot zijn geweest toen Ino vanmorgen zijn gewone auto voor de deur zag staan en de Yugo in geen velden of wegen te bekennen was.

Posted by CasaSpider at 12:44 PM | Permalink | Comments (12)

De voorspellingen voor 2005 verzon ik in een baldadige bui. Er werd echter verrassend goed gereageerd op de poll. Er vallen een hoop conclusies te trekken uit de uitslag. Zoals gebruikelijk bij alles wat met statistiek te maken heeft kunnen die conclusies alle kanten op gaan.

Eerst de uitslag.

Dan nu mijn eerste conclusies:

• Met afstand nummer één is het overlijden van de Paus. Dit wordt door 32% van de stemmers voorspeld. Op zich is de voorspelling niet opzienbarend, van de andere kant... het overlijden van de Paus wordt ieder jaar opnieuw voorspeld. De man blijkt nog taaier dan Prins Berhard!
  
• De tsunami-kwestie kostte minister Remkes bijna de kop. Mede daarom eindigt hij als tweede. Het winnen van de zilveren medaille compenseert het verliezen van zijn baan toch enigszins.
  
• Remkes moet zijn tweede plaats verrassenderwijs (voor mij) delen met een aankomende visumplicht voor Nederlanders die op vakantie willen naar de Verenigde Staten. Ergens is dit ook weer niet zo gek gezien de strategie van Isolation waar de States (wederom) mee bezig zijn. Het Nederlandse gedrag met betrekking tot drugs (XTC) en het softe beleid jegens potentiele Moslim-terroristen maakt de kans op een visumplicht alleen maar groter.

Na deze top-3 is het een tijdje stil. Het Nederlandse voetbal zit duidelijk in een dip. Ik bedoel, als men serieus denkt dat Maartje van Weegen eerder tweede wordt bij de aankomende Miss Universe verkiezing dan dat Ajax, Feyenoord, AZ'67 of Heerenveen de UEFA-Cup wint...

Neen, dan gelooft men nog eerder dat Maxima vreemd is gegaan met een donkere krullenkop. Of dat wij in Friesland ons eigen Baskenland krijgen. Waarschijnlijker is de voorspelling dat de dollar de euro weer achterhaalt.

Hoe zit het met de PSV-supporters? Voor de niet-voetbalgeïnteresseerde, PSV is onze enige deelnemer aan de Champions League. Nul (0) personen geloven dat PSV deze Cup met de Grote Oren kan winnen. Zijn er onder de lezers geen PSV-supporters? Hebben PSV-supporters (nog steeds) een gebrek aan Self-Esteem? Willen PSV-supporters het lot niet tarten? Ik sta voor een raadsel. Nul stemmen is wel bijzonder weinig!

Sommigen van u deden zelf een suggestie. Dat is altijd interessant.

Twee Ajax-supporters (dat weet ik gewoon zeker) denken dat Feyenoord geen landskampioen wordt. De wens is wel vaker de vader van de gedachte.

Genoeg over voetbal. Veel interessanter is dat Lijn in 2005 niet gaat verhuizen. Wie gelooft dat? Vrouwen die net een bevalling achter de rug hebben verzuchten ook vaak dat ze daar de komende jaren geen zin meer in hebben. Gelukkig heeft de natuur vrouwen gezegend met een vergeetheidshormoon voor pijn en andere lastige zaken. Na een week of wat gaat het alweer kriebelen.

De Dutch Bloggies 2005 komen eraan De longlists zijn gemaakt en jawel, het CasaLog staat er maarliefst tweemaal op. Als Beste Politieke Weblog en als Beste Weblog. Met mijn realiteitszin weet ik dat ik de shortlists niet ga halen. Een jaarlijks terugkerend hoogtepunt na de verkiezingen is de reactie van superlogger Verbal Jam op de voor hem altijd teleurstellende uitslag. Eén stemmer meent dan ook met grote stelligheid te kunnen voorspellen dat VJ ook dit jaar gaat huilen om de uitslag. Verbal Jam, laat ons alstublieft niet in de steek!

Groot nieuws, als het daadwerkelijk uitkomt, is het aankomende vaderschap van GJ (Camarados). In reacties alhier meende ik soms al (diep) verborgen vaderlijke gevoelens op te merken bij de Glimmense Casanova. En nu is er dus iemand die voorspelt dat hij echt vader wordt. GJ, kun je mij s.v.p. het ip-adres van Floortje toesturen? Dan kan ik even wat data proberen te matchen.

Over elf maanden weten we wat er allemaal is uitgekomen van de hier getoonde voorspellingen.

Blijf kijken!

Posted by CasaSpider at 6:44 AM | Permalink | Comments (25)

Overpeinzingen:

• De Marokkaanse tasjesrover Ali El Bejjati die in mei nog een gewapende overval heeft gepleegd, slaat zijn slag in de auto van de 43-jarige Germaine C.
• Bij overvallen zijn bedrijfsongevallen niet ongebruikelijk.
• Bij het merendeel van deze bedrijfsongevallen is niet de dader het slachtoffer.
• Als er dan toch iemand het loodje moet leggen, liever duizend daders dan één slachtoffer.
• Dat laatste ongeacht afkomst en kleur.

De nieuwe poll staat links. Onder het klokje.

Posted by CasaSpider at 9:27 PM | Permalink | Comments (27)

Sommige mensen hebben het idee dat het CasaLog een communistisch manifest is. Zelf ben ik al (gekscherend) Kameraad CasaSpider genoemd. Ik vind dat wel grappig, maar hoe onterecht is het!

Mijn voorbeeldland is altijd de Verenigde Staten geweest. Zelfs nu is dat nog zo, al zijn er in de loop der tijd zo links en rechts wat barstjes in dat beeld gekomen. De controles die men tegenwoordig als niet-Amerikaan op Amerikaanse luchthavens moet ondergaan, geven een soortgelijk beklemmend gevoel als ik vroeger eens had in Oost-Berlijn toen ik bij Checkpoint Charly er weer uit wilde.

Informatie is het sleutelwoord. Waarom staan duizenden vrouwen in burka vol overtuiging te schreeuwen tegen de Verenigde Staten, de Satan in hun ogen? Waarom denken veel mensen nog steeds dat Cubanen marionetten zijn die nooit en nergens hun mond open durven te doen?

Zelfs in Nederland, waar men in principe vrijelijk over alle informatie over ieder onderwerp kan beschikken, wordt vaak zeer ongenuanceerd gedacht. Men denkt het allemaal te weten. Vrije informatievergaring lijkt heel mooi, maar hoe weet men zeker dat de diverse invalshoeken gelijkelijk aan bod komen en wie bepaalt welke pagina's bovenaan verschijnen bij Google?

Op dit moment is er een issue bij CDM, de Curacaose Dok Maatschappij. CDM maakt net als een aantal andere bedrijven op Curacao gebruik van (spot)goedkope Cubaanse arbeidskrachten. In de Amigoe stond zaterdag een artikel met de kop Moderne slavernij bij Dokmaatschappij.

Drie Cubanen die bij CDM werkten zijn daar 'ontsnapt' en gaven een interview aan een Spaanstalig weekblad. Zij beweren dat de Cubaanse werknemers bij CDM als slaven worden behandeld. Zij moeten 15 uur per dag werken, vaak 10 tot 15 dagen achtereen, voor een loon van 12 dollar per dag.

Zij zijn gratis gehuisvest in barakken op het terrein van CDM, beschikken over TV en mogen drie keer per dag gratis eten. De bewegingsvrijheid van de werknemers is volgens de drie drastisch ingeperkt doordat hun paspoorten zijn ingenomen of worden bewaard (dat is de vraag) door ene Rosana Grau. Rosana Grau is volgens de drie dissidenten een agente van de Cubaanse Staatsveiligheidsdienst. Mijn Cubaanse collega Yohanna kent haar wel en kan dit niet bevestigen. Volgens haar is Rosana Grau de contactpersoon voor de Cubanen en regelt zij allerlei zaken voor hen.

Wat is waar... informatie is het sleutelwoord. Men kan het ook niet zomaar aan de Cubaanse werknemers zelf vragen, want als het inderdaad waar is lopen zij bij uit de school klappen het risico van gevangenisstraf op Cuba. Niemand van de directie van CDM was voor Amigoe te bereiken voor commentaar. Hetzelfde gold voor Rosana Grau.

Vanmorgen las ik in de Vigilante dat er plotseling zeven Cubanen die werkzaam waren bij CDM terug zijn gevlogen naar Havana, Cuba. Niemand weet de reden tot nu toe.

Posted by CasaSpider at 6:16 AM | Permalink | Comments (15)

"Wat ben je rood!", zei Ilienne maandagochtend op het werk. Het klonk me als muziek in de oren, de zondagen worden langzaam maar zeker weer heet als vanouds.

Burn! Baby! Burn!

De jongedame die Lucy zondagmiddag op Mambo Beach wist te verleiden om Chica de la Semana te worden is van bijzondere klasse. Tot zover het goede nieuws. Het 'slechte' nieuws is dat mooie Adinda pas volgende week alhier te bewonderen is.

Het is echter geenszins behelpen met Cristina Ruiz, een 36-jarige dame uit Cali, Colombia. Zij is zeer welbespraakt. Begint Cristina eenmaal te praten, is ze haast niet meer te stoppen. Mensen die geïnteresseerd zijn in een zeewaardig Yacht en bijbehorend onderhoud moeten zeker contact opnemen met Cristina bij Opus Marina Piscadera Bay, tel. 599-9-5112879.

Over spreken gesproken en dan specifiek in relatie tot relaties. Als twee (of meer) mensen elkaar lange tijd kennen sluipen er al snel bepaalde standaardzinnetjes in de onderlinge conversaties. Bij mij gebeurt dit tenminste altijd, vooral in standaardsituaties.

Heel vaak weet ik inmiddels precies wat Lucy in een bepaalde situatie gaat zeggen. Ik irriteer me daar helemaal niet aan, neen zelfs integendeel! Ik vind het juist grappig. Met toestemming van Lucy publiceer ik hier de top-3 van door haar gebezigde standaardzinnen.

Op nummer drie: El piso esta mojado! (De vloer is nat!)
Wanneer gebruikt: Als ik de keuken of de badkamer inloop en er ligt water op de tegels. Nu ben ik in de negen jaar dat ik in dit huis woon nog nooit gevallen, maar Lucy waarschuwt mij toch altijd even.

Op nummer twee: Un parte si, un parte no! (Voor een deel wel, voor een deel niet!)
Wanneer gebruikt: Met name als we op zaterdag of zondag koffie hebben gedronken. Ik lust dan minimaal nog een tweede mok. Als ik obligaat aan Lucy vraag of zij ook nog een mok wil volgt standaardantwoord nummer twee. Zij heeft dan wel zin, maar weet dat zij nerveus wordt van koffie. Soms wil ik na standaardantwoord nummer twee nog wel eens als volgt uit de hoek komen: "Welk deel wil wel, boven of onder?"

Op nummer één: Porque te levantaste tan temprano? (Waarom ben je zo vroeg opgestaan?)
Wanneer gebruikt: 's Morgens, 's middags en 's avonds als ik even op bed heb liggen uitrusten.
Om een of andere reden vindt Lucy het belangrijk dat ik goed en vooral veel uitrust. Als ik mij na het uitrusten lekker fit voel en de woonkamer binnenkom volgt steevast standaardzin nummer één. Inmiddels klinkt deze zin nog veel vaker, want nu gebruik ik hem ook bij Lucy.

Op lachicamerengue.com onder Chica Semana zijn meer foto's en tekst van en over Cristina Ruiz te vinden. Helaas staat er niets over Cristina's standaardzinnen. "Blijf met je vieze handen van mijn Yacht af!", zou er zomaar een kunnen zijn.

Posted by CasaSpider at 6:31 AM | Permalink | Comments (22)

Hoe hij erop kwam weet ik niet meer, maar laatst vroeg Brillie mij om eens uit te zoeken waarom Guantanamo Bay, ondanks dat het een deel van Cuba is, nog steeds door de Amerikanen wordt bezet.

Aan dit verzoek voldoe ik graag. Cuba heeft om diverse redenen mijn interesse.

Op 11 juni 1898 werden twee Amerikaanse mariniers in Guantanamo gedood tijdens de oorlog tussen Cuba, Spanje en de Verenigde Staten. Een dag eerder was het Amerikaanse batallon daar geland. Het was de eerste keer dat Amerikanen zich in Guantanamo bevonden.

Op 23 februari 1903 sloot de Amerikaanse president Theordore Roosevelt een contract met Cuba waarin Guantanamo Bay geleased werd voor een bedrag van 2000 goudstukken per jaar. Dit contract werd de Cubaanse marionettenregering middels het zogeheten Platt-amendement door de strot geduwd. De Cubaanse president was een Amerikaans staatsburger!

In 1934 annuleerde Cuba het Platt-amendement. Een nieuw lease-contract werd uitonderhandeld door de Roosevelt regering van Amerikaanse kant en de latere Cubaanse dictator Fulgencio Batista. Batista was hierna gedurende 25 jaar de sterke man, lees meedogenloze dictator, in Cuba.

In 1959 vond de grote revolutie plaats waarmee Fidel Castro aan de macht kwam. Amerika verbood zijn soldaten nog een voet in Cuba, buiten Guantanamo, te zetten. Wettelijk gezien hadden de Verenigde Staten op dat moment Guantanamo Bay op moeten geven. Zoals bekend is dat nooit gebeurd.

Nog ieder jaar stuurt de Amerikaanse overheid een cheque met het leasebedrag naar Cuba. Deze cheque is slechts één keer door Fidel Castro geaccepteerd. Sindsdien wordt hij uit protest geweigerd.

Ik heb wel eens aan mijn Cubaanse collega Reynaldo gevraagd waarom Cuba internationaal niet veel harder aan de bel trekt over deze van Amerikaanse zijde onrechtmatige kwestie. Het is natuurlijk een bizarre situatie dat de Verenigde Staten in deze moderne tijden nog steeds een deel van Cuba bezetten.

Reynaldo antwoordde dat het pure angst is. Cuba vreest nog steeds een Amerikaanse inval onder het motto van "men vindt al snel een stok om de hond mee te slaan".

Gezien de eigenmachtige Amerikaanse optredens van de afgelopen jaren is die vrees niet geheel ongegrond te noemen.

Achtergrondinformatie:

• Guantanamo Bay History (CNN-movie)
  
• Guantánamo's limbo is too convenient (International Herald Tribune)
  
• U.S. Naval Station Guantanamo Bay Cuba (Met uitgebreid historisch overzicht)

Posted by CasaSpider at 6:48 AM | Permalink | Comments (18)

Het zat er al een tijdje aan te komen. Een van Luchiano's ondertanden was aan het wiebelen. Hij kon er niet afblijven met zijn tong, waardoor de tand nog losser zat en dat zal juist wel de bedoeling van de natuur zijn geweest.

Zaterdagavond zaten we voor het eerst sinds weken weer eens bij Pleincafé Wilhelmina. Aan de Triple van La Trappe. Luchiano (7) was met zijn tong met zijn tand aan het spelen.

Tevens wilde hij de losse tand aan het voltallige barpersoneel laten zien. In zijn belevingswereld was er op dat moment niets interessanter dan zijn losse tand.

"Mag ik hem eruit halen?", vroeg Luchiano opeens. Dat verbaasde ons een beetje, we dachten dat hij er bang voor zou zijn.

Bij America's Funniest Home Videos hebben wij een aantal leuke filmpjes gezien omtrent het verwijderen van tanden met behulp van honden, deuren en andere hulpmiddelen.

Luchiano trok zijn eigen tand eruit. Gefascineerd keek hij naar het kleine witte stukje. Toen ging zijn tong door het gat dat achtergebleven was. "Hé, dat voelt heel raar!" en "Hé, ik kan mijn lip naar binnen zuigen!" Hierna moest het voltallige barpersoneel het gat zien.

De tand naast het gat zit ook al een beetje los. De kleine man gaat een nieuwe fase in!

Update 16.01.2005 / 13:41
Het gaat hard met de nieuwe fase. Om 13:30 verwijderde Luchiano eigenhandig de wiebelende tand die zich naast het gat bevond. Het bloedde even flink, maar dat was snel afgelopen.

(Foto Luchiano zonder TWEE tanden)

Wij vermoeden dat hij later tandarts wordt.

Posted by CasaSpider at 9:41 AM | Permalink | Comments (26)

Vanmorgen hadden Lucy en ik een gezellige discussie bij de koffie met als thema het homohuwelijk. Aanleiding voor de discussie was de clash tussen de Arubaanse minister van Justitie Rudy Croes (foto) en Boris Dittrich.

De zaak begon met de weigering door Aruba om een in Nederland gesloten homohuwelijk in te schrijven bij de Burgerlijke Stand. Betrokkenen gingen naar de rechter en werden in het gelijk gesteld. Volgens Artikel 40 van Het Statuut dient iedere officiële akte van een land binnen ons Koninkrijk door ieder ander land binnen het Koninkrijk geaccepteerd te worden. Rudy Croes sprak van Een zwarte dag voor Aruba. De Arubaanse regering is tegen de uitspraak in beroep gegaan.

Wat moeten wij hier nu mee?

Op de Nederlandse Antillen en Aruba is homosexualiteit een taboe. Homosexualiteit komt er net zo vaak voor als in Nederland, maar het is hier meer een taboe. Als argument tegen homosexualiteit wordt vaak de Bijbel aangevoerd. Hierin zou homosexualiteit expliciet worden verboden (Romeinen 1 18:32, ohne Gewähr).

Op zich is dat gegeven wel interessant maar verder van weinig belang. Er bestaat immers iets als de scheiding van Kerk en Staat. De kwestie is ook niet of er een homohuwelijk op Aruba wordt afgesloten (dat zal voorlopig niet gebeuren) en al helemaal niet of dit voor de Kerk gebeurt, maar betreft slechts het inschrijven van een in Nederland afgegeven huwelijksakte bij de Burgerlijke Stand.

De Bijbel is wat mij betreft in deze geen argument. Wel van belang is of een volk er 'klaar' voor is. Boris Dittrich stapt daar wel heel gemakkelijk overheen. Globaal zei hij het volgende: "In Nederland en Belgie is het homohuwelijk al legaal. In Spanje, Zweden en Canada wordt erover gepraat. Ik denk dat het homohuwelijk binnen 20 jaar dezelfde positie in Europa heeft als het gewone huwelijk."

20 Jaar! In Europa!

Ja, dan kan ik mij er iets bij voorstellen dat men in het Caribisch gebied niet staat te springen om in de voorhoede mee te doen voor een zaak waar men in meerderheid niets voor voelt.

Al helemaal niet omdat deze wet door de oude kolonisator Nederland wordt opgelegd. Nederland, dat in de ogen van veel Antillianen toch al een synoniem is voor verderf, kinderporno en bestialiteit. Of dit nu terecht is of niet.

We deden een experiment.

Lucy is afkomstig uit de Dominicaanse Republiek. Daar is homosexualiteit nog minder geaccepteerd dan op Curacao en Aruba. Ik vroeg aan haar hoe zij tegenover het thema staat. "Puh, van mij mogen ze. Wat mij betreft mogen homosexuelen hier ook gewoon trouwen, waarom niet?"

Nu denkt Lucy vaak iets anders dan anderen, dus ik vroeg haar wat haar vader en haar nicht Sugey hiervan zouden vinden. "Hetzelfde als ik!", antwoordde zij resoluut. "Zal ik ze nu bellen?"

"Ja, doe maar!", zei ik nieuwsgierig. Eerst kreeg Lucy haar vader aan de lijn. Hij heeft niets met het homohuwelijk, vindt het zelfs een beetje raar, maar wat hem betreft mogen twee mensen van hetzelfde geslacht met elkaar trouwen. "Ze doen er toch niemand kwaad mee", was zijn argumentatie. Ik zei tegen Lucy dat haar vader wel erg liberaal denkt. "Welnee", aldus Lucy, "hij denkt helemaal niet liberaal. Het kan hem gewoon niks schelen!" Dat kon natuurlijk ook.

Lucy belde haar nicht Sugey. Tot haar verbazing zag deze het homohuwelijk niet zo zitten. De reden hiervoor was dat God er tegen zou zijn. Toen Lucy de hoorn neerlegde zei zij: "Ok, ik had een keer gelijk en een keer niet."

Ik ben benieuwd naar de uitspraak in Hoger Beroep in deze zaak. Formeel heeft het homo-paar het recht aan haar zijde en dient het huwelijk te worden ingeschreven. Slechts met een beroep op redelijkheid en billijkheid kan hier in mijn ogen van af worden geweken: als een dermate grote meerderheid van het Arubaanse volk dusdanige problemen met het homohuwelijk heeft dat het belang van dit en alle andere homo-paren geringer geacht dient te worden dan dat van het Arubaanse volk.

In ieder geval een sterkere argumentatie dan die van Rudy Croes (scheer die enge baard eraf, man!) die hevig geëmotioneerd niet verder kwam dan: "Ja, en wat als er straks een andere gek in het Nederlandse parlement iets nog gekkers verzint dat wij hier op Aruba moeten implementeren? Nou, dat doen wij dus niet!"

Meer info over het homohuwelijk in de Cariben:

• Aruba gaat in beroep (Gay Krant, vooral de reacties zijn interessant!)
  
• Aruba op rampkoers met Nederland (Homo LesBische Federatie Nederland)
  
• Aruba: Presidente di Parlamento ta bisa e berdad pa Minister Croes (La Prensa, Papiaments)

Posted by CasaSpider at 11:38 AM | Permalink | Comments (29)

De vraag naar deel 3 van het Mega-Project Isla di Awaseru is groter dan ik dacht. Het is ergens ook wel logisch. We zijn bij McDonalds linksaf geslagen en toen... De gemiddelde bioscoopbezoeker wil een Happy End.

Het derde deel van Isla di Awaseru is getiteld Naar Mambo. Kort en krachtig.

Met welk ander Mega-Project kan Isla di Awaseru worden vergeleken? In aanmerking komen The Lord of the Rings en Harry Potter. Na enige analyse zijn de parallelen met LOTR op zijn zachtst gezegd frappant te noemen:

• De LOTR-cyclus is in heel korte tijd opgenomen. De hoofdrolspelers mochten niet te veel verouderen voor de geloofwaardigheid van het verhaal. Hetzelfde geldt voor Isla di Awaseru (IDA). Om te voorkomen dat wij in deel 2 of 3 ook maar een fractie ouder lijken dan in deel 1 is de gehele cyclus in minder dan een half uur opgenomen. Een prestatie van formaat die veel van de acteurs en crew heeft gevergd.
  
• Waar in LOTR gevochten wordt tegen Orcs en andere wezens met vreemde namen, wordt in IDA gestreden tegen de regen. Water is een geduchte tegenstander! Tevens ligt hier een parallel met een andere geniale regisseur en wel Steven Spielberg. Zijn magistrale debuut Duel gaat ook over de strijd van een auto.
  
• Het derde deel van LOTR is het langste deel, wij hadden zefs moeite om The Return of the King helemaal uit te zitten. Ook Naar Mambo, het derde deel van IDA, is met een zuivere speeltijd van 3.07 minuut met afstand het langste deel uit de reeks. Een lange zit, tijd om de zeemleren broeken uit de kast te halen!

Is het niet curieus? Ongetwijfeld worden bovenstaande parallellen door filmrecensenten opgepikt. Belangrijkste verschillen tussen LOTR en IDA zijn allereerst het budget en ten tweede het feit dat Lucy, Luchiano (7) en ikzelf absoluut geen enkele ik herhaal absoluut geen enkele gelijkenis vertonen met welke Hobbit dan ook. Neen, dan zijn wij nog liever een Orc!

Isla di Awaseru is te verkrijgen in een luxe box met drie CD's en een uitdraai van de betreffende posts van het CasaLog voor de vriendenprijs van 149 Euro. Op=Op.

Download Isla di Awaseru (3): Naar Mambo (Right mouseclick, Save Target As...) for free!
Size: 6,054,294 bytes.
Duration: 3.07 minutes.

Uiteraard is deze CasaMovie binnenkort ook in Google Video te aanschouwen.

Explore the CasaMpeg Category or retrieve a list of all CasaMovies.

Posted by CasaSpider at 6:26 AM | Permalink | Comments (35)

Heenredeneren (niew Nederlands woord) is aanmerkelijk eenvoudiger dan terugredeneren. Terug zijn er namelijk veel meer mogelijkheden en hoe vindt men dan de goede?

Een voorbeeld. Drie plus twee is vijf maal vier is twintig. Dat is niet zo moeilijk. Maar om nu terug te redeneren vanaf twintig is heel andere koek. Twintig kan op oneindig veel manieren bereikt worden. Drie plus twee is vijf maal vier is er daar slechts één van.

Eigenlijk gaat het over kip.

Mijn Cubaanse collega Yohanna is hoogzwanger. Jammer genoeg werkt zij de laatste zes weken vanaf thuis. Hierdoor mis ik onze gesprekjes bij de dagelijkse koffie.

Soms had Lucy een cake gebakken en nam ik een paar flinke hompen mee. Yohanna is dol op cake. Het eerste dat zij altijd zegt als ik cake meeneem is: "Aha, jullie hebben kip gegeten!"

En dat klopt. Wij hebben een vrij grote oven. Als Lucy een kip in de oven klaarmaakt vindt zij het zonde om zoveel ruimte ongebruikt te laten. Dat is verspilling van gas. Daarom bakt zij vaak snel een cake als zij een kip in de oven stopt.

Dat is logisch, maar wie had het antwoord op Yohanna's vraag kunnen terugredeneren?

Inmiddels heeft Lucy een eenvoudigere oplossing. In plaats van één kip maakt zij er nu twee tegelijk klaar. Ik vind het best. Zonder Yohanna smaakt de cake toch minder.

Posted by CasaSpider at 6:59 AM | Permalink | Comments (25)

Lucy had dinsdagmorgen een afspraak bij Kranshi. Na het slagen voor het inburgeringsexamen dienden alle papieren nogmaals overlegd te worden om uiteindelijk een Nederlands paspoort aan te kunnen vragen.

De dienstdoende beambte controleerde de papieren nauwgezet. Ik heb altijd het gevoel dat men op zoek is naar 'iets' om de aanvraag niet te hoeven honereren of tenminste te vertragen, maar misschien ben ik wel wat paranoide. Geworden.

Op 25 oktober 2004 is het mij na vele vergeefse pogingen eindelijk gelukt om Luchiano (7) te erkennen. Sindsdien draagt hij ook mijn achternaam en staat aldus geregistreerd in het Curacaose Bevolkingsregister. "Hmm... op de geboorteacte staat iets anders dan in ons register", zei de ambtenaar.

Had ik Luchiano niet erkend dan waren de papieren zo doorgegaan. Nu moeten wij eerst Luchiano's nieuwe achternaam in Santo Domingo registeren. Het erkenningsformulier dient hiervoor in het Spaans vertaald en gelegaliseerd te worden door het Dominicaanse Consulaat alhier.

Vervolgens dient dit papier samen met de geboorteacte naar Santo Domingo te worden gestuurd. Daar dient Lucy's moeder of nicht het papier nogmaals te legaliseren en vervolgens bij de Burgerlijke Stand de naamwijziging door te voeren. De aldus verkregen nieuwe geboorteacte dient op haar beurt weer bij de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo gelegaliseerd te worden.

We gingen meteen naar het Dominicaanse Consulaat. Behalve gelegaliseerd kon het formulier daar gelukkig ook vertaald worden, voor in totaal 165 Antilliaanse guldens. Alles bij elkaar gaat dit geintje ons zo'n 1000 gulden kosten, nog afgezien van de tijd en moeite.

Paso a paso... we houden de moed er maar in!

Posted by CasaSpider at 6:20 AM | Permalink | Comments (22)

Zaterdag en maandag regende het, zondagmiddag was het daarentegen stralend weer. Toen ik nog in Nederland woonde was het vaak, naar mijn idee tenminste, net andersom. Redelijk weer doordeweeks en in het weekend begon het te miezeren.

Curacao is groener dan ooit. Zelfs in onze geasfalteerde tuin beginnen allerlei groene dingen (planten?) te groeien. Het ziet er fris uit! Toch heb ik liever een verdorde tuin, dan weet men tenminste dat de zon schijnt.

Jegens groene dingen (planten?) ben ik altijd zeer achterdochtig. Eens gingen we op vakantie naar Playa del Carmen in Mexico. Een groepje vrienden vanuit Nederland, ik vanuit Curacao.

We hadden afgesproken op het vliegveld van Cancun. Tijdens de rit van Cancun naar Playa del Carmen zag ik verdacht veel groen langs de weg. "Hier kon het wel eens vaak regenen", dacht ik bij mijzelf.

En zo was het ook. Zelf was ik in die tijd poepie-bruin van de Curacaose stranden. Bij het ontbijt in het appartementencomplex van Playa del Carmen vroeg een aantal gasten zich verbaasd af hoe ik als enige in ons groepje Nederlanders zo bruin was geworden in de Mexicaanse regenbuien.

Zondagmiddag brandde de zon als vanouds boven Kontiki en Mambo Beach. Voor lachicamerengue.com heeft Lucy twee Chica's gevonden Twee lichtpuntjes in een keer! Chica de la Semana (Meisje van de Week) is deze week Colombiaanse Laura.

Binnenkort starten de nominaties voor de Chica del Año 2005 verkiezing. Over nominaties gesproken -weergaloos bruggetje- op 15 januari is de sluitingsdatum van de nominatieronde voor de Dutch Bloggies 2005! De Bloggies zijn volgens Retecool niet de neefjes van de Tokkies.

Met copy/paste is het bijzonder eenvoudig om http://blog.lachicamerengue.com/weblog/ in alle categorieën te nomineren.

Mede namens Laura bedankt!

Posted by CasaSpider at 6:11 AM | Permalink | Comments (15)

Pijn is niet fijn maar wel noodzakelijk. Althans de mogelijkheid om pijn te kunnen voelen. Pijn is een waarschuwingssignaal, tot hier en niet verder.

Jeuk is een heel ander verhaal. Jarenlang heb ik mij het hoofd gebroken waarom er in vredesnaam jeuk bestaat. Wat is de functie van jeuk?

Maar nu weet ik het. Adam is pijn en Eva jeuk. Jeuk is de verleiding, en dan met name de verleiding tot het kwade. Dankzij Adam's door Eva veroorzaakte jeuk moesten alle mannen het Paradijs uit.

Eva, bedankt!
(3x)

Iedereen weet dat men bij jeuk niet moet krabben, maar hoe lang houdt men dit vol? Uiteindelijk loopt iedereen tegen zijn Eva aan.

Posted by CasaSpider at 5:35 PM | Permalink | Comments (13)

Het enthousiasme (twee verzoeken slechts!) druipt er nog niet bepaald vanaf. Ik huldig het standpunt dat een goedwillende minderheid nooit de dupe mag worden. Daarom vandaag in dit theater toch de episode Bij McDonalds linksaf. Met dank aan:

• Renesmurf
  
• RookUSA

Ook in deze mpeg regent het. Belangrijk is om eerst Op weg naar Salinja, de aflevering van gisteren, te hebben bekeken. Daar kon men aan het eind zien hoe wij vanaf de Dr. Maalweg bij het stoplicht rechtsaf de Nieuwe Caracasbaaiweg opdraaiden, even moesten wachten op een auto die problemen had met het vele water en vervolgens rechtsaf de Architectenweg insloegen.

Bij McDonalds linksaf gaat precies op dit punt verder. Vanaf de Architectenweg gaat het rechtsaf naar de Kaminda Elektrishen en dan komt het hoogtepunt.

Nog even over de straatnamen. Op de kruising met de Caracasbaaiweg heet de Dr. Maalweg Dr. Maalweg. Vanaf de kruising met de Bramendiweg heet hij Dr. Hugenholtzweg en vanaf de Poseidonstraat is het ineens Rotterdamweg. Irritant!

Aan het eind van de Rotterdamweg slaan wij linksaf de Dr. M.L.King Boulevard in, maar waren we rechtsaf gegaan bevonden we ons in de Penstraat. Zeer onduidelijk! Zie map

De muziek in de clip wordt verzorgd door La Tropa Vallenata met het werkelijk prachtige nummer Los Caminos de la Vida. Een zeer toepasselijk lied want het betekent "De Wegen van het Leven" en gaat erover dat die moeilijk begaanbaar zijn. Door de regen is dit letterlijk te nemen.

Het is niet mijn gewoonte, maar hier een stukje van het refrein:

Los caminos de la vida
son muy dificil de andarlos
dificil de caminarlos
yo no encuentro la salida

Vrij vertaald staat er:

De wegen van het leven
ze zijn moeilijk te bewandelen
moeilijk te belopen
ik kan de uitgang niet vinden

Ondanks dat Bij McDonalds linksaf een open einde heeft, hebben wij de uitgang wel degelijk gevonden en zijn na een ommetje via Mambo Beach (iemand interesse in deel 3?) veilig thuisgekomen.

Download Isla di Awaseru (2): Bij McDonalds linksaf (Right mouseclick, Save Target As...) for free!
Size: 3,924,050 bytes.
Duration: 2.06 minutes.

Uiteraard is deze CasaMovie binnenkort ook in Google Video te aanschouwen.

Explore the CasaMpeg Category or retrieve a list of all CasaMovies.

Posted by CasaSpider at 10:30 AM | Permalink | Comments (29)

Zaterdag regende het de hele dag. Het begon al op vrijdagavond. Ik haalde de honden binnen. Vlakbij de televisie hebben we een aantal dozen neergezet in een halve kring. Daarbinnen moeten de honden blijven en dat weten ze goed.

Omdat het echter zolang regende, moest Scooby Doo 's nachts toch eens zijn behoefte doen. Dat deed hij in de logeerkamer. Volgende keer blijft hij dus lekker buiten, dat zal hem leren!

Eind november regende het nog veel harder dan nu. Ik wilde toen op een donderdagmorgen een filmpje maken vanuit de auto. Helaas was precies op die dag mijn auto door onverlaten meegenomen. We hadden zaterdag toch niet veel te doen en daarom stapten we met zijn drieën in de witte donkergrijze Peugeot 206. Aangezien dit een schakelauto is moest Lucy het filmpje maken.

Thuis monteerde ik het ruwe materiaal. Het doet pijn om in eigen werk te moeten snijden! Isla di Awaseru (Eiland van de Regen) bestaat uit twee delen. Deel 1 getiteld Op weg naar Salinja is nu te bezichtigen. In de loop van de week verschijnt de spectaculaire sequel Bij McDonalds linksaf. Deze wordt echter alleen bij voldoende enthousiasme getoond.

Download Isla di Awaseru (1): Op weg naar Salinja (Right mouseclick, Save Target As...) for free!
Size: 4,067,291 bytes.
Duration: 1.12 minutes.

Uiteraard is deze CasaMovie binnenkort ook in Google Video te aanschouwen.

Explore the CasaMpeg Category or retrieve a list of all CasaMovies.

Posted by CasaSpider at 7:15 PM | Permalink | Comments (14)

Astrologie is een fascinerende wetenschap. Horoscopen leg ik naast mij neer. In de beschrijvingen van de karakters van de twaalf sterrenbeelden kan ik mij daarentegen vaak vinden, evenals in die van de Chinese horoscoop trouwens.

Al geruime tijd weet ik dat mijn favoriete sterrenbeeld qua vrouw de Steenbok is. Ooit was ik erg verliefd op een meisje dat op 7 januari jarig was. Toen ik Lucy leerde kennen en zij mij vertelde dat zij ook op 7 januari is geboren, ging er daarom een schok van herkenning door mij heen.

Vandaag is Lucy, La Mujer de mi Vida, jarig!

Vanmiddag heb ik vrij en gaan we iets leuks doen. Speciaal voor Lucy ga ik niet naar de kapper, zij vindt mij leuker met lang haar. Nou ja, lang. Normaliter laat ik mij op de zevende van elke maand knippen door Debbie van kapsalon Chadé in Bloempot (sic!) Shopping Center.

Maar vandaag dus niet. In plaats daarvan gaan Luchiano en ik eerst maar een fles champagne kopen.

Update 07.01.2005 / 12:15
Naar aanleiding van het grote enthousiasme met betrekking tot Het Kunstwerk zijn vanaf nu ook de Meesterwerken Le Chien en Le Chien2 hier te bewonderen!

Posted by CasaSpider at 6:13 AM | Permalink | Comments (41)

De rondetijd voor een rondje weblogs is vandaag aanzienlijk bekort door de actie Webloggers voor Azië. De natuurramp veroorzaakt door de Tweede Kerstdag Tsunami is dermate groot van omvang dat speciale acties zeker gerechtvaardigd zijn.

Meer dan 150.000 mensen hebben de ramp niet overleefd, velen zijn nog vermist. Hoe moet men zich voelen, als in één keer alles maar dan ook alles uit iemands leven wordt weggerukt. Vrouw, kinderen, huis. Alles!

Ik verbaas mij daarom over de schijnbare rust die de mensen in de getroffen gebieden uitstralen. Waarschijnlijk vinden bij dergelijk onvoorstelbaar leed bepaalde chemische processen plaats in het menselijk lichaam die voor een soort van verdoving zorgen. Anders wordt men gewoon gek.

Er was een man die met vrouw en dochter in Quatar woont. Hij is evenals zijn vrouw afkomstig uit Atjeh en wilde in januari teruggaan naar zijn geboortestreek om te kijken of ze daar een bestaan konden opbouwen.

Hij vond dat zijn vrouw wel een maandje extra vakantie had verdiend. Daarom ging zij met hun dochter vooruit. De man is ze nu aan het zoeken, met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid tevergeefs.

Een econoom sprak van een paradoxale situatie. Voor de economie kan de Tsunami op termijn een enorme boost betekenen. Er gaat ontzettend veel gebouwd en geïnvesteerd worden in de rampgebieden. Bovendien zijn de belangrijke industrieën niet geraakt, maar vooral de arme gebieden.

Dat is het grootste onrecht van een dergelijke ramp, de armen krijgen alles op hun dak.

Ja, ook bemiddelde mensen hebben schade. Ik zag een Nederlander die al tien jaar in Thailand woont. Zijn hotel of restaurant is zwaar beschadigd maar daar tilt de man niet zo aan: "Dat wordt betaald door de verzekering. De arme mensen hier, die hebben geen verzekering. Die zijn echt alles kwijt." Deze Nederlander zet zich nu in om de mensen om hem heen te helpen.

En over het straatarme Somalië hoort men (wederom) bijna niets.

Het trieste toppunt in al deze ellende is toch wel dat het Indonesische leger onverdroten door blijft gaan met haar jacht op rebellen in Atjeh in plaats van concrete hulp te bieden en te helpen bij de enorme logistieke problemen om de noodhulp op de goede plaats te krijgen. De Amerikaanse legerbases in de buurt bieden hier uitkomst, over paradoxen gesproken.

En wat te denken van het doorverkopen tegen woekerprijzen van voedsel, dekens en andere hulpgoederen door louche handelaren, of beter gezegd criminelen. Ellende trekt ellende aan, dat is maar weer eens bewezen.

Ik hoop dat er heel veel geld wordt opgehaald voor Azië en Afrika (Tanzania, Somalië) en tevens dat het geld zoveel mogelijk terecht komt bij de armen die zoveel verloren hebben op Tweede Kerstdag.

Posted by CasaSpider at 6:46 AM | Permalink | Comments (19)

Als ik met Luchiano (7) op MSN zit zet hij vaak www voor zijn berichten. Zo worden ze namelijk onderstreept en ook nog eens aanklikbaar, al leidt dat laatste nergens toe.

Op school in klas 2B is hij tegenwoordig de Guru voor wat betreft het vinden van interessante websites als Megas XLR, Powerpuff Girls, Teen Titans en andere. In de auto vertelde hij hierover.

Papa, ik was allemaal websites aan het opnoemen aan Christopher en toen zei Savannah "Ja, www.houjekop" en toen zei ik tegen haar "www.ikslajeopjeneus" en toen ging zij naar de meester en die zei "www.blijfstil.com".

Het is woensdag, de week is weer www.doormidden.com. Domeinnaam noch zu haben.

Posted by CasaSpider at 12:06 PM | Permalink | Comments (18)

Net als zwemkleding is statistiek een objectieve grootheid waar verrassende dingen mee uitgehaald kunnen worden. Er is door 47 mensen een stem uitgebracht in de poll Zwemkleding op het CasaLog. Het gaat over de stukjes die ik schrijf als lachicamerengue.com is ge-update.

De screendump van de resultaten spreekt voor zich. Dit weerhoudt mij er niet van om er wat dieper op in te gaan. Er is gestemd door 22 mannen, 16 vrouwen en 6 ministers Donner. Door 3 mensen is een suggestie gedaan.

Als een man op een zonnig terras zit kijkt hij alleen naar passerende vrouwen. Een vrouw op datzelfde terras kijkt zowel naar mannen als naar vrouwen. Op zich is dat slim, want zo leert zij haar concurrentes beter kennen. Hoe ze zich kleden, kijken en lopen. Mannen kennen dat probleem niet, want iedere man vindt zichzelf de Numero Uno.

In dat licht bezien is het dus vreemd maar ook weer niet dat 8 vrouwen te kennen geven graag naar Salsa Mannen te kijken en geen één naar een leuke Chica. Ja, ja! Uiteraard kijken ook deze 8 dames zeer kritisch naar de vrouwelijke modellen. "Wat maakt haar nu aantrekkelijk, wat heeft zij dat ik niet heb?" Maar liever zien zij toch een leuke Salsa Man.

Bij de mannen ligt het een stuk simpeler. 16 Mannen kijken liever naar vrouwen en 2 liever naar mannen. Dat is niet zo moeilijk.

Fascinerend is dat er maarliefst 6 mensen zijn die zich Minister Donner wanen of hem willen zijn. Dat geeft te denken! Ik weet dat ik vroeger wel eens jaloers was op Spock van Raumschiff Enterprise. Wij keken Startrek altijd in het Duits. Jaloers op zijn kracht en intelligentie, ja ik had ook wel van de planeet Vulcan willen komen.

Minister Donner mag dan wel van een andere planeet (welke?) komen, hij ontbeert beide bovengenoemde eigenschappen. Toch willen 6 mensen hem zijn. Hmm...

Tijd voor een nieuwe poll! De vraag luidt: "Wat is de meest waarschijnlijke voorspelling voor 2005?" De voorspelling met de grootste kans om uit te komen. Om het eens anders te doen kunnen meerdere antwoorden worden aangevinkt. Tevens kan men zijn/haar eigen voorspelling invullen. De poll is zoals gebruikelijk te vinden links onder het klokje.

Posted by CasaSpider at 6:42 AM | Permalink | Comments (15)

1.

Bij iedere jaarwisseling prent ik mijzelf de cijfers van het nieuwe jaar in: 2005. Dit in verband met het opschrijven van datums. Vroeger op de middelbare school duurde het al gauw twee weken voor het nieuwe jaartal er feilloos in zat. Vandaag realiseerde ik me dat ik bijna nooit meer een datum opschrijf!

2.

De twee mannelijke Nederlandse touristen die zich zo kort na de ramp in Thailand amuseren zijn het onderwerp van gesprek. Het is niet gemakkelijk om te bepalen wanneer het nu done is om weer naar de getroffen gebieden op vakantie te gaan. Zwemmen tussen de lijken, een biertje drinken in een stad waar velen zojuist hun naasten zijn verloren. Temidden van de puinhopen.

De Thaise middenstand ziet de touristen liever gisteren dan vandaag komen, het geld dat zij binnenbrengen is nu harder nodig dan ooit. Maar toch... als men dan zo'n man met het uiterlijk van een sex-tourist aan de bar gevoelloos hoort verkondigen: "Tja, je leeft nou eenmaal voor je eigen!" ... (NOS Journaal, vanaf 07:43) ... dan ben ik blij dat ik geen plannen had om in deze tijd in het Verre Oosten op vakantie te gaan.

3.

Het is rustig op het werk. Een aantal mensen heeft vrijgenomen. Collega Alirio belde dat hij wat later komt. Bij Burger King in Salinja is een vrachtwagen met verf gekanteld een groot blik verf van een vrachtwagen afgevallen. In ieder geval ligt er veel verf op de weg. Alirio kwam aanrijden en slipte door de gladde verf. Zijn auto heeft geen schade, maar zit nu wel helemaal onder de verf. Ik had er graag een foto van gemaakt, ondanks dat ik niet weet welke kleur verf het betreft.
Update: het was groene verf.

4.

De Dutch Bloggies 2005 komen eraan. De nominatie-ronde is begonnen. Dit betekent dat men http://blog.lachicamerengue.com/weblog in maar liefst 17 categorieën kan nomineren. Het gebruik van copy/paste is toegestaan.

Posted by CasaSpider at 6:41 AM | Permalink | Comments (20)

Eigenlijk zou Lucy het Curacaose Volkslied op mpeg uitbrengen. Nu kan Lucy veel beter dansen dan zingen en hebben wij een filmpje gemaakt in de eerste minuten van het nieuwe jaar 2005.

De deur stond open, het geknal van het vuurwerk vermengde zich met de Merengue-muziek en Lucy danste. Thuis nieuwjaar vieren hoeft niet saai te zijn!

Download La Chica Merengue bailando (Right mouseclick, Save Target As...) for free!
Size: 15,422,228 bytes.
Duration: 1.42 minutes.

Uiteraard is deze CasaMovie binnenkort ook in Google Video te aanschouwen.

Explore the CasaMpeg Category or retrieve a list of all CasaMovies.

Posted by CasaSpider at 8:59 AM | Permalink | Comments (28)

Mensen leven het leven in fases. Bij kinderen gaat dat sneller dan bij volwassenen en daar is natuurlijk een reden voor. Luchiano (7) is druk bezig zijn gevoel voor humor te ontwikkelen. Toen hij vier jaar was lazen wij elke avond een verhaaltje uit het Rode Boek. Daar stonden verhaaltjes, liedjes en moppen in.

Vaak vroeg Luchiano mij om een mopje voor te lezen. Ik antwoordde dan dat hij daar nog te jong voor was. Na lang aandringen las ik dan toch maar zo'n mop voor, om van het gezeur af te zijn. Luchiano snapte er niks van maar wist wel dat er om grappen gelachen werd. "Hahahahaha!", lachtte hij dan na afloop van de mop.

Inmiddels is dat wel veranderd. Het enige dat mij enigszins zorgen baart is dat Luchiano vooral van pesterige humor houdt, van wie zou hij dat hebben.

Op Oudjaarsavond of Nieuwjaarsdag zaten Luchiano en ik wat te kletsen. Dat het nu voorlopig afgelopen was met de feesten. "Ja, het volgende feest is op 7 januari", zei ik tegen hem. Lucy spitste haar oren. Wij weten alledrie drommels goed dat Lucy op 7 januari jarig is.

"Wat is er dan op 7 januari?", vroeg Luchiano aan mij terwijl hij sardonisch lachend naar zijn moeder keek. "Geen idee!", zei ik. Lucy voelde dat zij in moest grijpen: "Hé, 7 januari is mijn dag!"

Luchiano: "Mijn dag? Op 7 januari is het vuilnisbakdag! Hehehe!"

Lucy zat er niet zo mee, zolang er maar genoeg kado's in de vuilnisbak terechtkomen.

Posted by CasaSpider at 11:38 AM | Permalink | Comments (13)