CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Hoe heet een hooggelegen zandrug temidden van veen- of kleigebieden? Als je dat nog geeneens weet, het is een donk. Waarom worden veel rivieren de Aa genoemd? Geen idee. De mensen die op een plek in de buurt van Rijen op een donk woonden bij een riviertje de Aa, noemden hun dorpje Donken aan de Aa. Ofwel DonkAa. Later groeide DonkAa uit tot Dongen en het riviertje werd de Donge. Jaja, en Sinterklaas bestaat. Voor het eerst twijfel ik aan Wikipedia.

Hoe dan ook, na de ontluisterende afgang van vrijdagavond tegen onze eigen C5 treedt Rijen C4 zaterdagochtend aan tegen Dongen C6. Zit er wel voldoende karakter in de jongens? De wedstrijd begint tien minuten later omdat de scheidsrechter niet komt opdagen. Dat geeft mij mooi tijd voor een tweetal rijtjesfoto's: een algemene en een Turks getinte. O ja, Luchiano (013) heeft twee extra supporters in de personen van Lucy en Diana (4) die moedig het regenachtige weer trotseren.

Al snel is duidelijk dat de teams aan elkaar gewaagd zijn. Rijen C4 heeft een groot keepersprobleem, we hebben geen vaste keeper en niemand heeft daar trek in. Deze keer offert Mike van Hees zich op, gelukkig kan hij ook aardig voetballen. In de eerste helft loopt Dongen uit naar een 2-0 voorsprong. Toch hebben wij hoop voor de tweede helft, met de twee sterke invallers Cihat en Jaap.

Al snel in de tweede helft valt echter de 3-0 voor Dongen. Rijen lijkt rijp voor een slachtpartij. Maar dan gebeurt het ongelofelijke, de jongens rechten de ruggen en strijden voor iedere meter. Dat is lang geleden, maar daarom niet minder leuk om te zien. De strijdlust van de jongens slaat over op de Rijen-supporters langs de kant en we moedigen ze flink aan. Waarschijnlijk op een manier die volgens de trainerscursus niet helemaal verantwoord is, maar dat mag de pret niet drukken.

De ingevallen Jaap soleert links langs de zijlijn richting het doel en besluit zijn actie met een prachtig doelpunt: 3-1. We leven weer. Ik sta naast de ouders van Jaap en moet hun helaas teleurstellen, de actie staat niet op de foto. Dat wordt even later een running-gag, ik slaag erin om zowat alle belangrijke momenten te missen. Veel aanvallen stuiten op de lange keeper van Dongen die ook nog eens ver uit kan trappen.

Dan scoren Ömer Kanbur en Cihat kort na elkaar en staat het ineens 3-3! Wat een feest en we ruiken dat er meer in zit. Op het veld gaat het er steeds harder aan toe, ja soms zelfs een tikkeltje onsportief. Een aantal spelers van beide teams kent elkaar van het Cambreur College in Dongen, over en weer wordt er wat gesard. Dat leidt tot felle duels.

Tien minuten voor tijd krijgt Dongen een vrije trap. Tot ontzetting van heel Rijen gaat die bal er zomaar in, hoe is het mogelijk. Het is feitelijk het enige wapenfeit van Dongen in de tweede helft. Dit kan niet waar zijn en mag niet gebeuren. Trainer Ton brengt Abdullah wederom in, het is een noodgreep die gelukkig goed uitpakt. Nadat Luchiano een enorme kans mist, scoort Abdullah in de laatste minuut de verdiende gelijkmaker. Geel-groen gaat uit zijn dak en even later fluit de invalscheidsrechter voor het laatst.

Wat een wedstrijd en wat een karakter van onze jongens. Complimenten aan Rijen C4. In de prachtige kantine van Dongen (hoofdklasse B) eten we erwtensoep en patat. Luchiano kan haast niet meer lopen, een teken dat hij zich helemaal gegeven heeft. Tevreden rijden we Donken aan de Aa uit en zetten koers naar het verrukkelijke Rijen.

Scoreverloop Dongen C6 - Rijen C4 4-4:

09 1-0
32 2-0
38 3-0
46 3-1 Jaap
53 3-2 Ömer Kanbur
55 3-3 Cihat
60 4-3
70 4-4 Abdullah

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2010-2011 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2010/2011.

Posted by CasaSpider at 8:37 PM | Permalink | Comments (2)

Het schrijven van voetbalverslagen is meer dan vertellen welke kant de bal op gaat en hoeveel het geworden is. Neen, een voetbalverslag gaat veel verder, althans dat kan het. Stelling: de verslagen van CasaSpider zijn de Hitchhiker's Guide to the Galaxy van het voetbal. Een boude stelling, maar wat kan men anders concluderen als mensen uit Apeldoorn op vakantie in Oosterhout gewoon alle plaatsjes in de buurt herkennen, alsmede de gebouwen van Brabant Water? Flauwekul allemaal natuurlijk, maar toch was het leuk om te lezen Els.

Zaterdag speelt Rijen C4 tegen Baronie C4 uit Breda. Net als wij heeft Baronie slechts één punt en hun doelsaldo is nog slechter dan het onze. Met andere woorden: onze laatste kans op een gunstig resultaat. Daar ziet het in eerste instantie echter niet naar uit. In het gure herfstweer domineert Baronie het spel. Met de vader van Fas sta ik achter het doel van de Baronie-keeper, een forse jongen die met een hoge stem aanwijzingen naar zijn verdedigers schreeuwt. Veel krijgt hij niet te doen.

Tegen Baronie voetballen is niet zomaar iets, het is wel een vereniging met historie. Van 1955 tot 1971 speelt de club betaald voetbal, in de tweede divisie. Ook bij de amateurs zijn de resultaten indrukwekkend: Twee algehele landstitels, drie zondagamateurtitels en zes hoofdklassetitels. Dit seizoen speelt Baronie in de Topklasse. Ik bedoel maar.

Het is koud en het regent, heel anders dan bij de vorige wedstrijden. Maar ja, toen verloren we dik. Misschien dat slecht weer ons beter gezind is? Met meer geluk dan wijsheid halen we de rust met 0-0. De hockey-velden zijn leeg, de lente is het jaargetijde dat ook veel beter bij de frivole hockeymeisjes past. Ik ben al lang blij naar de kantine te kunnen, om een beetje op te warmen.

De tweede helft heeft Rijen de wind mee en is de wedstrijd veel meer in evenwicht. Abdullah staat in de spits en dat is een hele versterking. Luchiano (12) bijt regelmatig van zich af en heeft na een doorbraak de 1-0 op de schoen. De keeper met de hoge stem stopt zijn inzet bekwaam. Later zegt Luchiano: "Die keeper was helemaal niet zo goed."

"Nou, ik vond hem wel goed", antwoord ik, "jouw schot stopte hij anders maar mooi." Luchiano: "Ja, maar dat kwam omdat ik recht op hem af schoot". Nou, dat is dan niet zo handig. Dankzij de uitstekend spelende Cihad komt Rijen op een 1-0 voorsprong, een gebeurtenis die wat warmte in de Rijen-harten pompt. We schreeuwen het uit. Nu die voorsprong vasthouden is het devies. Beide teams krijgen kansen, in de 67e minuut van de 70 minuten speeltijd beslist Abdullah de wedstrijd op prima wijze. Een andere uitblinker mag niet vergeten worden: gelegenheidskeeper Ömer Kanbur die een paar knappe reddingen verricht, helemaal als hij een zeker lijkend doelpunt nog over de lat weet te tikken. Mede dankzij Ömer hebben we voor het eerst de nul gehouden.

Als scheidsrechter Marco Fischer affluit is de ontlading groot. Meteen daarna slaat de kou in alle hevigheid toe, ik kan haast niet meer schreeuwen wegens bevroren wangen. Wat een narigheid. Het belangrijkste is dat er een bijzonder spannende wedstrijd op de mat is gelegd en de jongens geknokt hebben voor wat ze waard zijn. Complimenten voor Rijen C4! Als beloning krijg ik de tas met vuile sportkleding mee naar huis.

Scoreverloop Rijen C4 - Baronie C4 2-0:

48 1-0 Cihad
67 2-0 Abdullah

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2010-2011 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2010/2011.

Posted by CasaSpider at 9:03 PM | Permalink | Comments (3)

Soms is symmetrie beter, soms asymetrie. Bij intelligentietesten moet men weleens een boom tekenen. Ik kan niet goed tekenen. Mijn boom is een tamelijk symmetrisch, rechtopstaand ding met takken. Volgens de vakliteratuur wijst een symmetrische, rechtopstaande boom op geestelijke stilstand. Sindsdien teken ik een boom enorm overhellend naar rechts, hetgeen staat voor mannelijk en actief. Het gaat nu stukken beter met me.

Bij getallen(reeksen) is het juist leuk om naar symmetrie te zoeken. Woensdagochtend belde Giel Beelen voor 3FM Robert ten Brink op om hem met zijn verjaardag te feliciteren. Sjonge, wat heeft die Robert ten Brink 's ochtends een zware stem. Het was dus 20.10.2010, een prachtig symmetrische datum. De geboortedatum van Robert is 20.10.1955. Hoe oud is hij woensdag geworden? Precies, 55 jaar.

Dat vind ik nou mooi. Voetbalkenners zeggen weleens: "Aan verliezen moet je nooit wennen." Nu wil het geval dat Rijen C4 van Luchiano (12) met één punt op de voorlaatste plaats staat. In de auto op weg naar de training zeg ik tegen hem: "Nou jongen, zaterdag is jullie laatste kans om dit seizoen nog een wedstrijd te winnen. Baronie C4 staat zelfs nog onder jullie!" Onverstoorbaar antwoordt Luchiano: "Dat zal dan niet lang meer duren."

Ik zal hem eens een boom laten tekenen.

Posted by CasaSpider at 6:00 PM | Permalink | Comments (20)

Op het Beatrix College in Tilburg is het deze week Trixweek. De tweede klassen van de TL-opleiding doen mee aan The Real Game, een spel waarin de leerlingen allemaal een beroep krijgen en dat zo echt mogelijk spelen. Voor het eerst hoor ik Luchiano (12) over bruto salaris, belastingen, pensioen en allerlei onvoorziene kosten. Met een beetje geluk krijg hij op die manier nog ooit enig begrip voor mijn situatie.

Luchiano is nu trouwens zelfstandig vrachtwagenchauffeur. "Weet je dat een vrachtwagenchauuffeur 4000 euro per maand kan verdienen?", zegt hij. Zelf zit de jonge chauffeur op een salaris van 2700 euro en de lange werktijden zinnen hem een stuk minder. 's Avonds vullen de kinderen lijsten in met vragen als: "Wat is jouw droom?" Luchiano: "Een mooie, dure auto hebben." Vervolgens moeten ze aan hun ouders vragen wat die van hun droom vinden. CasaSpider: "Nou jongen, dan mag je wel eens hard beginnen te leren. Om zo'n auto te kunnen kopen."

Dinsdagavond ben ik toevallig op het Beatrix College, bij een zogenaamde resonance-avond. Leshuisdirecteur Hans Staps brengt The Real Game ter sprake: "Ja, en dan schrijven die kinderen hun droom op. Bijvoorbeeld dat ze later een mooie auto willen. En dan zegt die vader, nou jongen zo'n mooie auto ga jij nooit krijgen." De waarheid is soms hard.

Hans Staps vervolgt: "Ja, The Real Game is heel bijzonder. Morgen staat er iets heel speciaals te gebeuren. Daar gaan we het Jeugdjournaal mee halen." Als ik die avond thuiskom licht ik Luchiano in: "Zorg ervoor dat je morgen goed in vorm bent, dan gaat het gebeuren bij The Real Game!"

Woensdag om 12:17 komt er een SMS binnen van Luchiano: "Lichte paniek bom gesignaleerd en man die dood kraai op de grond gooide en keel snijd bewegingen deed". Het verbaast me dat de kinderen niet door hebben dat het nep is. Om 12:33 SMS ik terug: "Spannend swa, blijf maar een beetje uit de buurt!" Om 13:10 SMS't het Beatrix College zelf: "SPEKTAKEL! Uw kind denkt nu een ramp op school mee te maken. Dit is echter in scène gezet en dus NIET echt. Kijk nu LIVE mee op www.beatrixcollege.nl".

Bij Brabant Water krijg ik helaas geen beeld op de live-stream, die worden bij ons afgeknepen. Bij thuiskomst vertelt Luchiano me het hele verhaal. Een man is met zijn auto tegen het hek van de school aangereden en drukt demonstratief op een knopje, de indruk wekkend dat hij een bom wil laten afgaan. Als de kinderen naar buiten gaan willen ze dichter bij de auto komen. Sommigen beginnen dingen naar de auto te smijten, de docenten grijpen snel in.

Dan komt de politie. De man spingt uit zijn auto en rent "joggend" weg. De politie jogt er wat achteraan. Dan struikelt de man plotseling over "iets" en wordt ingerekend. De terrorist heeft een paardenstaart en blijkt later de buurman van teamleider Chris Huijbregts te zijn. De kinderen vinden het allemaal toch wel vet, vooral de meisjes hebben heerlijk gegild. Het gebeuren levert ook een handvol Twitterberichten op.

Lees ook Luchiano's verhalen op zijn blog over The Real Game: Dag 1, dag 2, dag 3 (vandaag). Op de website van het Beatrix College staat uiteraard ook een artikel over de nepramp. Voor de zekerheid maak ik er een mirror van.

Eens kijken wat onze vrachtwagenchauffeur morgen weer beleeft.

Posted by CasaSpider at 10:43 PM | Permalink | Comments (4)

Dinsdag 19 oktober 2010 is het Jaarmarkt in Rijen. Een soort van nationale feestdag voor het dorp, het hele openbare leven ligt stil. Vraag me niet wat er precies gebeurt op de Jaarmarkt, maar het heeft vast met drank te maken. Dit was het resultaat van de Jaarmarkt 2009:

RIJEN - De jaarmarkt in Rijen is dinsdagavond geëindigd in een veldslag.

Zes mensen werden gearresteerd en drie agenten raakten lichtgewond. Een van hen moest voor behandeling naar het ziekenhuis.

De ongeregeldheden begonnen rond halfelf met een opstootje in de zaal van 't Boerke aan de Hoofdstraat, waar een ruit sneuvelde na wat de politie noemt enig trek- en duwwerk van bezoekers. Daarop hebben twee portiers twee jongens die binnen gevochten hadden, buitengezet. De politie vroeg dit duo zich verder uit de voeten te maken. De agenten spraken vervolgens andere jongeren aan die op straatmeubilair stonden en tegen auto's hingen. Op dat moment werden de agenten bekogeld met (kiezel)stenen. De stenengooiers werden volgens de politie aangemoedigd door de groep die kort daarvoor was aangesproken. Omdat er vanuit het café steeds meer mensen op het tumult afkwamen, riep de politie assistentie in vanuit de regio. Met behulp van die extra agenten, onder wie drie hondengeleiders, is de straat vervolgens leeggeveegd.

Aangehouden zijn drie mannen (20, 27 en 50) en een vrouw (24) uit Rijen en een man van 29 en een vrouw van 20 uit Breda.

Wat een tumult. Zeg Jaarmarkt in Rijen en je zegt als vanzelf kermis. Waar anders kan die kermis gehouden worden dan op het Burgemeester Sweensplein? Precies: nergens! Met de auto hebben we die 500 meter zo afgelegd, oh wat is het toch heerlijk parkeren vlakbij het Burgemeester Sweensplein. Op de kermis duiken Lucy en Diana (4) al snel in de Rups en Luchiano (12) in de Cake-Walk. Ik beperk mij tot het maken van foto's.

De volgende etappe is Spooky Pirates, een soort van donker spookhuis met piraten als thema. Acht euro voor vier personen is niet weinig. Als Diana bij het betreden van het spookhuis al harder gilt dan de piratenpoppen vrees ik het ergste. Ik neem haar op de arm en loods ons tussen autobanden, touwen en bewegende ondergronden heen. Licht getraumatiseerd maar wel levend komt Diana eruit. Een oliebol en een suikerspin helpen haar er weer enigszins bovenop. Daarna durft ze weer in andere attracties en vindt de draaimolen zelfs saai.

Er is zo'n ding met ronddraaiende cabines: Break Dance. Luchiano is er al een keer in geweest en het is heftiger dan de Bomber van vorig jaar. Ik spot Hasan Ali met zijn broer en Ömer Celik, beiden teamgenoten van Luchiano in de C4. Even later gaat Luchiano er nog een keer in. Wij willen kijken, maar dan wel in het zonnetje. Daarom lopen we om het apparaat heen, richting Spooky Pirates. Als Diana dat in de gaten heeft begint ze te krijsen: "Nee, ik wil niet daarin!" Het kost enige moeite haar duidelijk te maken dat we alleen maar in het zonnetje gaan staan.

Als je niet uitkijkt is een paar uurtjes kermis duurder dan een dag Efteling met het hele gezin. Compleet gekkenhuis. Tijd om thuis de shoarma maar eens op het vuur te zetten.

Posted by CasaSpider at 6:10 AM | Permalink | Comments (6)

Rijen C4 moet uit tegen Beek Vooruit. Bij het horen van de naam Beek denk ik toch eerst aan Limburg, maar dat komt door de mooie verhalen van Laurent over de plaats waar hij opgroeide en uiteindelijk het ouderlijk huis heeft moeten verkopen, na het overlijden van zijn moeder. Er is echter ook een Beek dichterbij Rijen. Het is het dorp Beek dat tegen Breda aan ligt en waarvan de gemeentenaam in 1951 is gewijzigd in Prinsenbeek. Met Carnaval heet Prinsenbeek Boemeldonck, in het Engels Slowtrainswamp.

Prinsenbeek beschikt over een mooi sportpark, helemaal als de zon schijnt. Als we naar het voetbalveld lopen blijkt dat er ook veel gehockeyd wordt. Diverse mannen waarschuwen me: "Deze keer wel bij het voetbal blijven, hè? Deze keer geen dameshockey kijken, hè?" Wat denken ze wel! Bovendien zijn voetbal- en hockeyvelden gescheiden door een hoge afrastering. We beginnen met een foto van Raymond (vader van Daan), Neset (vader van Alperen) en Mustafa (vader van Cihat).

Over de eerste helft valt niet veel te zeggen. Zoals verwacht is Beek Vooruit C4 duidelijk sterker. Ik sta met de camera in de aanslag naast de keeper van de tegenstander, maar die heeft vrijwel niets te doen. Twee schoten naast van Cihat en een niet al te moeilijk schot van Jaap op goal. Dat was het wel zo'n beetje van onze kant. Beek Vooruit gaat met een 3-0 voorsprong de rust in. O ja, bij ons staat Abdullah in de goal, wegens permanent keepersprobleem. Hij doet het niet onverdienstelijk.

In de rust gaat iedereen een kopje koffie drinken. Ik wil ook wel, maar word tegengehouden door hogere machten. Er valt gewoon niet tegen te vechten. In de doka verschijnen op onverklaarbare wijze hockey-foto's uit de ontwikkelaar. Ben ik in een vorig leven wellicht de Johan Cruijff van het hockey geweest? Ja, of ik ben een viejo verde, een oude man die wel een jong blaadje lust. Van de andere kant, zo oud ben ik nog lang niet.

Aha, daar komen onze jongens alweer aan. Bijna de aftrap gemist. Beek Vooruit gaat door op de ingeslagen weg en loopt gemakkelijk uit naar 5-0. In de 45e minuut krijgt onze beste speler Cihat een rode kaart wegens een schoppende beweging naar een tegenstander. We moeten met tien man verder en wat men dan wel vaker ziet gebeurt nu ook. In plaats van dat we helemaal overlopen worden vecht het team zich terug in de wedstrijd. De aanvallers Jaap, Fas en Luchiano (12) komen vaker aan de bal en stichten veel meer gevaar dan voorheen.

Kort nadat Rik een opgelegde mogelijkheid voor de eretreffer heeft laten liggen scoort Jaap uit een mooi genomen vrije trap van Ömer Kanbur. De eindstand is 6-1 en daar hebben we vrede mee. Volgende week is onze laatste kans om een wedstrijd te winnen, thuis tegen het op de laatste plaats staande Baronie C4. Nu al kijk ik uit naar het hockey.

Scoreverloop Beek Vooruit C4 - Rijen C4 6-1:

03 1-0
12 2-0
27 3-0
36 4-0
43 5-0
62 5-1 Jaap, vrije trap Ömer Kanbur
67 6-1

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2010-2011 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2010/2011.

Posted by CasaSpider at 2:30 PM | Permalink | Comments (4)

Een van de weinige regels van de Nederlandse Taal die praktisch ongewijzigd zijn gebleven is die van 't Kofschip. Al enige jaren ben ik bezig Luchiano (12) te leren hoe 't Kofschip werkt. Na een uur schreeuwen uitleg snapt hij het meestal wel, maar is het een week later even hard weer vergeten. Het gebeurt niet vaak, maar laatst begon hij er zelf over. Dan is er altijd iets speciaals aan de hand, meestal iets "grappigs".

"Ja pap, dat kofschip werkt niet meer hè?"
"O nee?", zeg ik verbaasd. "Of bedoel je dat het bij jou niet werkt?"
"Jawel, maar 't Kofschip houdt geen rekening met Engelse woorden die op een 'x' eindigen", zegt Luchiano.
"Weet ik", antwoord ik. "En ik schrijf toch mooi relaxed in plaats van relaxt."
"Ja best", zegt Luchiano. "Maar ze moeten 't Kofschip vervangen. Bijvoorbeeld door XTC-koffieshop."

Net als Sexy Fokschaap leuk verzonnen. En wat te denken van Diana (4) die naar aanleiding van de relatie vuilnisbak, auto die hem op komt halen, een vuilnisman vuilnisbakker noemt?

Posted by CasaSpider at 7:29 PM | Permalink | Comments (9)

Associaties... zijn fascinerend. Zojuist heb ik op Facebook een vriendschapsverzoek gedaan aan Ton Ermens. Begin jaren '80 woonden wij in een 10-eenheid aan de Willem Schuylenburglaan 68 te Utrecht, op studentencomplex Van Lieflandlaan. Als ik om een praatje verlegen was, beukte ik de deur van Ton, die een kamer schuin tegenover de mijne had, in. Ton vond dat nooit erg, althans liet dat niet blijken.

Zaterdagmiddag speelt Rijen C4 thuis tegen Bavel C3, virtueel koploper in de vierde klasse C71. Het is schitterend voetbalweer, maar dat zijn de supporters van Rijen C4 wel gewend. Vermoedelijk betreft het een soort van compensatie door hogere wezens voor onze niet zo geweldige resultaten. Bavel dus, een dorp met 6500 inwoners dat behoort tot de gemeente Breda. Ton Ermens komt er ook vandaan, bij mijn weten heeft hij nooit gevoetbald. Tijdens het Carnaval heet Bavel Baviaonenland.

Oeh! Oeh!

Bavel is sterker, maar onze jongens vechten taai terug, hun keeper staat er niet voor niets. We hebben Alperen (links) weer in de gelederen, de jongste maar ook grootste van ons team. Hij speelt een puike wedstrijd. Het duurt tot de 14e minuut voordat Bavel de 0-1 scoort, het doelpunt is in twee foto's prima vastgelegd. Al zeg ik het zelf. Net voor rust wordt het 0-2. Als iedereen richting de kantine loopt, neem ik een kijkje bij het dameshockey. Geen idee wie er spelen en het niveau is niet bijster hoog. Maar welk een kijkgenot!

Jammer, daar komen de jongens alweer het veld op. Luchiano (12) kapt een tegenstander uit en er wordt lekker gespeeld, maar nooit op het scherpst van de snede. Daarvoor zijn de Baviaonen domweg te sterk. Ze lopen eenvoudig uit naar 0-6. Dan komt Rijen terug, Ömer Kanbur maakt er 1-6 van en even later wordt zijn vrije trap op het nippertje door de keeper gestopt. Ömer neemt de corner zelf, maar resultaat blijft uit. Kort voor tijd bepaalt Bavel de eindstand op 1-7.

Iedereen loopt ondanks de zware nederlaang tevreden het veld af, het is een plezierige middag. Zaterdagavond start ik met de film All Stars, speciaal voor Antonie Kamerling die op 6 oktober 2010 een einde aan zijn leven heeft gemaakt. Het begin van zijn carriere als Peter Kelder heb ik avond aan avond gevolgd in Goede Tijden Slechte Tijden. In All Stars speelt ook Isa Hoes mee, zijn vrouw. Zij blijft achter met twee kinderen. Het is een weirde wereld. Uiteindelijk heb ik de film na vijf minuten afgezet.

Nou Ton Ermens, antwoorden we nog?

Scoreverloop Rijen C4 - Bavel C3 1-7:

14 0-1
33 0-2
42 0-3
59 0-4
62 0-5
65 0-6
66 1-6 Ömer Kanbur
70 1-7

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2010-2011 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2010/2011.

Posted by CasaSpider at 9:23 PM | Permalink | Comments (4)

De inwoners van de gemeente Gilze-Rijen zijn zonder uitzondering sportief en uitzonderlijk getalenteerd. Het is niet anders, kijk zelf maar. Zondag 27 september werden de jeugdsportkampioenen over de periode najaar 2009 t/m juli 2010 gehuldigd in jongerencentrum A16. Let wel, alleen de jeugdsportkampioenen en dat zijn er in totaal niet minder dan 206.

Als we bij het jongerencentrum aankomen is het al gezellig druk. In de panna-kooi voetballen fanatieke straatvoetballers om de eer, de kleine Yessin is de onbetwiste ster.

Twirling groep The Twilights verzorgt de opening van het officiële programma en dat doen ze goed. De zilverkleurharige burgemeester Roep beklimt het podium en roept twee twirl-girls meteen terug. Kyra van Iersel en Danique Ackermans worden als eerste gehuldigd van de individuele sporters. Soms is het bepaald geen straf om burgemeester te zijn.

Maar dan is het tijd voor de voetbalteams. Niet minder dan acht teams van vv Rijen hebben vorig jaar een kampioenschap behaald. In de tussentijd hebben de jongens van de nu C4 en toen D4 onze Diana (4) ontdekt. Vooral Ivar is dol op haar en leert haar graag onzinnige dingen. Hij vraagt aan Diana of ze bij hem achter op de fiets mee naar school wil en ze zegt nog ja ook. "Op school stop ik je dan in mijn kluisje", besluit Ivar.

Ik vraag hem waarom hij toch zo dol is op Diana, immers hij heeft zelf ook een leuke zus: Kyra is notabene als eerste gehuldigd! Ivar trekt een heel vies gezicht en gaat over tot de orde van de dag. De voormalige Rijen D4 betreedt het podium en dat levert het volgende moment op met de burgemeester naast Ömer Celik.

Luchiano (12) vindt het allemaal niet zo boeiend, hij heeft niet echt zin in zijn medaille, ook al hangt de burgemeester hem om. Voor de foto doet hij zijn best, maar als de buit binnen is wil hij meteen naar huis, vermoedelijk om zijn proefwerken Duits en Wiskunde goed voor te kunnen bereiden.

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (4)

Maandag heeft Luchiano (12) een proefwerk Wiskunde. Het gaat over volgorde van berekeningen, kwadraten, wortels, machten en wetenschappelijke notatie. Shizzle waar hij tot nu toe geen notie van had. Bij het overhoren stuit ik op een gevarendriehoek met Pas Op! erin. Het gaat over negatieve kwadraten en het boek stelt het volgende:

8² = 64.
Het getal -8² is het tegengestelde van 8², oftewel 8² = 64 dus is -8² = -64.
Bij het berekenen van het kwadraat van een negatief getal als -8 geldt: (-8)² = -8 x -8 = 64.
Wil je het getal van een negatief getal goed uitrekenen, dan altijd het negatieve getal tussen haakjes zetten.

Wist ik niet en mijn rekenmachine ook niet.
O ja, zojuist heeft Feyenoord uit bij NEC gewonnen met -3 tegen 0.

Posted by CasaSpider at 5:11 PM | Permalink | Comments (12)

Om half elf rijden we in colonne van Rijen naar Dongen voor de uitwedstrijd tegen Dongen C5, op papier de laatste relatief zwakke tegenstander in de vierde klasse c71. We hebben nog steeds een keepersprobleem en in Rijen hebben de jongens bepaald dat Ivar de eerste en Jorg de tweede helft keept.

Eerst wat informatie over Dongen. Niet teveel natuurlijk. Het belangrijkste nieuws is dat in Dongen de enige Coca-Cola fabriek van Nederland staat. Historisch is de leerindustrie belangrijk voor Dongen, evenals voor Rijen. Aspecten uit die leerindustrie klinken nog steeds door in de namen van belangrijke instanties. Zo heet de middelbare scholengemeenschap het Cambreurcollege. De cambreur is het deel van de zool van een schoen dat voor extra stevigheid zorgt. Je moet het maar even weten.

Voordat onze jongens uit de kleedkamer komen kijk ik naar Dongen D1 tegen Halsteren D1, op het hoofdveld van de lijstaanvoerder van de Hoofdklasse. Een leuke en spannende partij waarin Halsteren uiteindelijk met 0-2 aan het langste eind trekt. Een gedeelte van het Rijen-publiek kiest een bankje uit achter een doel aan de zijlijn. Aha, daar komen de geel-groenen aan. De wedstrijd begint en na twee minuten gaat het al mis, een bekend euvel. Het is ontzettend jammer dat onze tegenstanders zo weinig rekening houden met het wakkerword-proces van Rijen C4. Meestal zijn we na een minuut of 25 al bij de les, maar niet zelden heeft de tegenstander daar dan al vies misbruik van gemaakt. Ik heb er geen ander woord voor dan: "Schandalig!"

Dongen is duidelijk sterker en ik sta min of meer voor paal, zo dicht bij het doel van Dongen waar de bal eigenlijk nooit komt. Luchiano (12) heeft het regelmatig aan de stok met ene Ali, die weliswaar even groot is maar wel iets forser en bovendien ongestraft ongeoorloofde middelen inzet. Hierdoor komt Luchiano niet echt in zijn spel.

Twee spelers in het team van Dongen vallen op, het zijn meisjes. Vooral de libero (libera?) is een goede, met een enorm schot. Zij neemt de eerste corners en die landen als mortiergranaten op de penalty-stip. Hadden wij maar een jongen met zo'n schot. Ook haar passes zijn snoeihard, strak over de grond. Later verneem ik dat zij geleend is van de C2 aangezien bij de C5 niet minder dan zeven basisspelers ontbreken. Het andere meisje kan er ook wat van en achtervolgt hier Fas.

Ook de elementen zijn Rijen niet gunstig gezind. In de eerste helft heeft Dongen flinke meewind. Invalkeeper Ivar heeft moeite om de bal buiten het 16-meter gebied te krijgen. Dat schiet natuurlijk niet op. "In de tweede helft hebben wij de wind mee, wie weet wat er dan gebeurt", speelt er door mijn hoofd. Prompt draait de wind en heeft Dongen ook het grootste gedeelte van de tweede helft de wind mee.

Voor de rest kunnen we het kort houden. Dongen C5 speelt Rijen C4 naar een volstrekt kansloze 8-0 nederlaag. Een voordeel van kansloos is dat men zich niet al te druk hoeft te maken langs de lijn, daarmee dit waarschuwingsbord overbodig makend.

Scoreverloop Dongen C5 - Rijen C4 8-0:

02 1-0
18 2-0
27 3-0
28 4-0
29 4-0 (afgekeurd)
34 5-0
37 6-0
62 7-0
67 8-0

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2010-2011 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2010/2011.

Posted by CasaSpider at 9:45 PM | Permalink | Comments (6)

Woensdagavond is er een ouderavond op het Beatrix College in Tilburg. Luchiano (12) zit nu in klas 2tl4, jammer genoeg heeft hij al vijf dagen gemist. Een wegens grieperig, twee wegens niet kunnen lopen na een trap tegen zijn knie en twee wegens een stijve nek. Dat schiet lekker op zo. Enfin, om 19:00 melden we ons in Lesgebouw B waar we een kopje koffie krijgen. Daarmee lopen we door naar het VIP-gebouw. Het voltallige 2tl-team alsmede de leshuisdirecteur wachten ons op. De zaal is tot de laatste stoel bezet.

Wiskundeleraar Chris Huijbregts is teamleider van het 2tl-team en tevens Luchiano's klassenleraar. Mijn eerste indruk van Chris is: "Een prima peer!" Na het algemene gedeelte lopen de ouders naar het lokaal waar hun kind les krijgt. Dat is meteen het unieke en leuke van het VIP-gebouw: De leerlingen hebben een vast klaslokaal en de leraren lopen van klas naar klas. Een aartsluilak als Luchiano voelt zich de koning te rijk. Alle lokalen in het VIP-gebouw beschikken over een digitaal schoolbord, een luxe die alleen de Very Important Pupils ten deel valt.

Chris zet uiteen hoe het schooljaar gaat verlopen. Waar de ouders op de website van de school in de vorm van een PTA (Programma van Toetsing en Afsluiting) precies kunnen zien wanneer het kind een toets heeft en ook wat de te behandelen stof is. Dat kan erg handig zijn als men een zoon heeft die denkt voor Biologie iets over het hoofd te moeten leren en vervolgens een 2 haalt omdat de toets over het skelet ging. Alle overeenkomsten met onze werkelijkheid berusten op louter toeval.

De leerlingen worden nauwgezet gevolgd en de school trekt op tijd aan de bel als de kleurcode niet meer groen (geen problemen), maar oranje (actie vereist) of rood (hopeloos) is. Aanvullend aan het normale onderwijs zijn er mentorlessen waar men gestimuleerd wordt in de sectorkeuze. Sectoren zijn Groen, Zorg, Techniek, Economie, ben ik er een vergeten? Er is een Plusprogramma voor leerlingen die op termijn naar de Havo willen. In drie belangrijke vakken krijgen zij een uur per week les op Havo-nivo. Vanaf periode 2 is er de mogelijkheid tot steunlessen. Driemaal per week kan men het kind gebruik laten maken van huiswerkklasjes.

Ja, dat is een heel pakket. Doel van de intensieve begeleiding is dat zoveel mogelijk leerlingen doorstromen naar de derde klas. In 2tl mogen ze niet blijven zitten. Onvoldoende resultaten betekent een andere school zoeken. Trots vertelt Chris dat vorig jaar slechts 6 van de 150 leerlingen afhaakten, de overigen zitten nu in de derde.

O ja, op 18 oktober gaat voor 2tl "The Real Game" van start. Het schijnt een spectaculaire happening te worden waar misschien zelfs de landelijke media aandacht aan gaan besteden. Hierover mogen we echter niets tegen onze kinderen zeggen. Over een blog werd niet gerept.

Posted by CasaSpider at 9:18 PM | Permalink | Comments (8)

We zijn op weg naar de Biergrens in Baarle-Nassau. Op de radio klinkt So Lonely van The Police. Een nummer dat in 1978 het levenslicht zag, maar pas bij de re-release in 1980 hoog op de hitparade terechtkwam.

Luchiano (12) luistert met belangstelling, destijds vond hij Message in a Bottle geen slecht nummer. Deze keer is zijn commentaar: "So lonely? Ha, nu versta ik het pas. De hele tijd hoorde ik: "SIM only, SIM only!"

The Police - So Lonely (Veronica Countdown September 1979, YouTube)

Posted by CasaSpider at 3:44 PM | Permalink | Comments (12)

Het is niet te geloven, maar telkens als wij - nou ja, onze kinderen - moeten voetballen schijnt het zonnetje. Afgelopen week begonnen de scholen weer en Luchiano (12) heeft er een volle week op zitten. Een keer is hij volledig verregend en andere keren miezerde het ook. Afgelopen vrijdag kreeg ik midden in een meeting de schrik van mijn leven toen mijn telefoon ging.

"U spreekt met het Beatrix College, kan het kloppen dat uw zoon het eerste uur absent is?"
- "Huh? Nee, dat kan niet kloppen. Is hij niet op school dan?"
"Nee, de leraar heeft hem absent gemeld. Nu hebben ze gym, we gaan zo even kijken of Luchiano daar wel is."

Wat er dan door je hoofd spookt. Ik bel Lucy en zij rijdt meteen met Diana (4) op de fiets de route die Luchiano normaal aflegt. In de meeting heb ik moeite me te concentreren. Na een minuut of twintig gaat mijn telefoon opnieuw over.

"Ja, met het Beatrix College nog een keer. De leraar heeft een foutje gemaakt met de absentielijst, Luchiano was gewoon aanwezig hoor."
- "Potverdorie (nog eens aan toe zeg)! Daar ben ik toch wel een tikkeltje kwaad over! Mijn vrouw en ik maakten ons grote zorgen!"
"Ja, maar een foutje kan iedereen overkomen."

Een raar gevoel blijft dat toch, als men ongerust is vanwege een stommiteit en alles toch op zijn pootjes terecht komt. Een mengeling van opluchting en toorn. Gingen we het niet over voetbal hebben? Jazeker wel. Zaterdagochtend staat de eerste competitiewedstrijd in de vierde klasse C71 op het programma. Rijen C4 speelt uit in Zundert tegen Moerse Boys C3. Aanvangstijd 09:30 AM.

Aangezien Zundert een eindje uit de richting ligt vertrekken we om 08:30 uit Rijen. Terugrekenend houdt dit in dat Luchiano vrijdagavond het einde van de finale van Holland's Got Talent mist. Daar is De Nieuwe Afellay niet blij mee. Een voetballer met de juiste instelling doet er echter alles aan om goed voorbereid op het veld te verschijnen: vroeg naar bed, haartjes gekamd en handjes boven de dekens.

Na twee koppen koffie in de mooie kantine van Moerse Boys wordt het menens. Eerst maken we een groepsfoto, dit tot ergernis van sommige jongens. De reden? "Ja maar, het veld is een beetje nat en de jongens op de eerste rij krijgen dan een natte knie." Of zoiets. Dat belooft veel goeds voor de wedstrijd en dat blijkt al snel. Moerse Boys beschikt niet over supertalenten, maar is een stuk gretiger en agressiever dan de onzen.

Na 27 minuten staat het 5-0, ja dat is even slikken. Het ergste is nog dat de Rijen-voorhoede niet één keer gevaarlijk voor het vijandelijke doel is verschenen. Na de 5-0 komt er eindelijk wat leven in de brouwerij, helemaal als Cihat kort voor rust de 5-1 laat aantekenen. De vaders Osman, Yusuf en Meram zien het dan nog helemaal zitten.

Co Adriaanse is de man die het woord scorebordjournalistiek heeft uitgevonden, ik meen na een flinke oorwassing van AZ thuis tegen Roda JC. Vaak wordt het woord misbruikt, maar die zaterdag in Zundert mag het wel gebruikt worden. Rijen heeft gedurende de gehele tweede helft een enorm overwicht en heeft veel pech bij het benutten van de kansen. Desondanks verliezen we met 5-3, het is niet anders. Abdullah blijft gelukkig positief: "Dus we moeten nog 11 wedstrijden, dan kunnen we nog 33 punten halen."

That's the spirit.

Uitslagen en stand per 12.09.2010 in de vierde klasse C71.
Scoreverloop Moerse Boys C3 - Rijen C4 5-3:

04 1-0
10 2-0
19 3-0
20 4-0
27 5-0
35 5-1 Cihat
38 5-2 Abdullah
66 5-3 Cihat

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2010-2011 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2010/2011.

Posted by CasaSpider at 9:23 PM | Permalink | Comments (6)

Om half een heb ik trek in een soepje en loop naar het bedrijfsrestaurant, zeg nooit kantine tegen een bedrijfsrestaurant, van Brabant Water op de eerste verdieping. Het voedsel dat vooraan in het zicht ligt is de Hollandse Nieuwe. Ik pak een dienblad en bezoek eerst het soepeiland om een kop maissoep in te schenken.

Wat nu? Iets vets erbij, of een salade? Nogmaals loop ik naar de plek met de Hollandse Nieuwe. De vis ligt in een grote schaal en een vrouwelijk geklede dame is net bezig om er een haring uit te halen. Tot mijn verbazing schept ze nog een tweede en zelfs een derde haring op haar bord. "U moet ze niet allemaal opeten hoor", zeg ik vriendelijk tegen haar. De vrouw ziet de humor er wel van in en antwoordt: "Oh, maar als ik op de markt verse Hollandse Nieuwe koop, dan eet ik er zeker vier of vijf". Gelukkig blijft er een harinkje voor mij over.

In de namiddag ga ik met Luchiano (12) naar Albert Heijn voor de midweekse boodschappen. De Hollandse Nieuwe is in de aanbieding. Normaliter kost een pakket van drie haringen met uitjes € 2,99. Vandaag krijgt men voor hetzelfde bedrag twee pakjes, het is gewoon te geef.

"Zullen we haring eten?", vraag ik om 21:05 aan Luchiano. Hij heeft niet veel zin, maar eet een hapje van de mijne. "Nee, niet echt lekker. Het is zo glibberig... zo vissig", luidt zijn commentaar. Aldus heb ik zojuist drie haringen minus een hapje verorberd. Opgeteld bij de haring van Brabant Water staat de teller vandaag op vier. Een minder dan de vrouwelijk geklede dame er op de markt inslikt.

Posted by CasaSpider at 9:20 PM | Permalink | Comments (12)

Sommigen zeggen dat het Zuid-Nederland achterloopt. De scholen beginnen er op maandag 6 september, terwijl andere delen van Nederland al een tijdje lekker bezig zijn. Maar lopen Australie en Indonesie dan ook voor op Nederland? Het is er wel een paar uur eerder Nieuwjaar.

Wij hebben twee kinderen die vandaag na lange tijd voor het eerst weer naar school gaan. Luchiano (12) hoeft zich pas om 13:15 op het Beatrix College te melden, hij zit in klas 2tl4. Om iets voor half een fietst hij weg, een paar minuten later kom ik thuis. Ik heb speciaal vrijgenomen om Diana (4) naar haar eerste schooldag op de basisschool te begeleiden. Net als haar grote broer eerder deed, gaat zij naar de KBS Sint Jozef in Rijen.

Ze is apetrots dat ze naar de basisschool gaat, ja ze schept er zelfs over op. Parmant loopt ze met haar tasje rond, immers dat heeft ze nodig op de basisschool. Blij loopt ze naar de auto en neemt plaats in haar kinderzitje.

Luttele minuten later arriveren we bij de KBS Sint Jozef. De giraffenklas is snel gevonden en juffrouw Monique heet Diana welkom. Ze nestelt zich tussen de giraffenknuffels. Bij het afscheid heeft Diana nauwelijks oog voor ons, er zijn zoveel andere indrukken op te doen.

Nog geen twee uur later is het tijd om haar op te halen. De speelplaats is volgestroomd met ouders. Daar komen de giraffen aan. Als Diana mij ontwaart schreeuwt ze het uit en rent naar me toe. Ja, zo zien we onze kinderen graag! "Hoe was het op school?", vragen we. "Leuk, alleen wilde er niemand met me spelen." Diana had een jongetje op het oog om mee te spelen, maar die wilde niet. Morgen kan dat helemaal anders zijn, we zullen wel zien.

We zijn net thuis of Luchiano komt eraan. Ook zijn middag was leuk. "Ja, ik was met mijn sleutels aan het spelen. Buiten hè. En toen viel die sleutelbos uit mijn hand, in zo'n putje. Nou, na de les mocht ik een knijper lenen en toen haalde ik hem er zo uit." Dat begint al goed. Ik vraag hoe het met zijn fiets is. "Oh goed, alleen liep de ketting eraf." Het belooft een enerverend jaar te worden.

Pluspunt van het naar school gaan is dat de kinderen vanaf vandaag om 21:15 naar bed gaan. Eindelijk rust!

Posted by CasaSpider at 6:50 PM | Permalink | Comments (7)

Anecdote #1
Lokatie: Albert Heijn te Rijen, bij de bak met sportsokken in de aanbieding.
Deelnemers: CasaSpider en Luchiano (12).

CasaSpider bekijkt de pakketjes van vijf paar sportsokken. Maat 43 t/m 46 lijkt te groot, hoe zit dat met 39 t/m 42?
CasaSpider: "Luch, welke maat heb jij tegenwoordig?"
Luchiano: "Dezelfde als mijn voet."
(Hij meent dit serieus)

Anecdote #2
Lokatie: Sportpark vv Rijen, net voor begin van de training van de C4.
Deelnemers: Trainer Huub en speler Ivar.

Trainer Marco is niet bepaald Ivar's favoriet, maar hij is er niet.
Ivar, van een afstandje schreeuwend: "Hey Huub, waar is Marco?"
Huub: "Die is op vakantie."
Ivar, een vuist triomfantelijk de lucht in stekend: "YESSSSS!!!"
Huub, doodgemoedereerd: "Oh, maar die straftraining kunnen wij ook wel verzorgen."

Anecdote #3
Lokatie: Woonkamer van de familie Spider. De heren moeten afwassen.
Deelnemers: CasaSpider en Luchiano.

Luchiano: "Pap, ik kan vanavond niet afwassen. Ik heb last."
CasaSpider, wetend dat zijn rechterarm nog enigszins geblesseerd is: "O ja, waar heb je dan last van?"
Luchiano: "Ik heb last van luiheid!"
(Deze heeft hij waarlijk zelf verzonnen)

Posted by CasaSpider at 6:55 AM | Permalink | Comments (9)

Toeval of niet, maar zappend langs wat comedy-shows valt een bepaald thema op. Het feit dat iemand iets opvalt zegt op zich al wat, desalniettemin is er toch geen enkel raakvlak met mijn eigen leven. Alle overeenkomsten met personen en situaties die in de werkelijkheid bestaan berusten op louter toeval.

Waar gaat dit over? Een echtpaar ligt in bed. Plotseling vraagt de vrouw: "Stel, als ik dood ga. Zou jij dan hertrouwen?" Als deze vraag gesteld wordt, weest dan op uw hoede. In Everybody Loves Raymond gaat Raymond's vrouw Debra zover dat zij al een vervangster voor zichzelf heeft uitgekozen. De eerste vervangster is een oudere dame, hetgeen Raymond de wenkbrauwen doet fronsen. Linda, het tweede voorstel, valt in heel wat betere aarde. Raymond krijgt zelfs een glimlach op zijn gezicht. Debra reageert als door een wesp gestoken: "Je ziet haar naakt voor je, hè? Mooi is dat, ik ben nog geeneens dood en je fantaseert al over seks met Linda!"

Weerleg zoiets maar eens. Raymond komt niet verder dan: "Ja maar, jij begon er toch over?" Mijn rechtervoet doet pijn, neen ik klaag niet. Immers, het kan altijd erger. Woensdagavond deed hij ook al pijn en toen ging Diana (4) mee naar de tweede training van Rijen C4. Luchiano (12) deed het een stuk beter dan bij de eerste training. Tenminste, voor zover ik het gezien heb. Diana eist logischerwijs veel aandacht. We maken wat foto's van onszelf en de entourage. Als we een rondje langs de velden lopen is er regelmatig commentaar: "Ach, wat een scheetje". Leuk toch, om dat op mijn leeftijd nog te mogen horen.

Dat het echt uitkijken geblazen is met die hachelijke gesprekken blijkt wel uit dit mopje. Een man en zijn vrouw liggen in bed:

Wife: 'If I were to die, would you re-marry?'
Husband: 'Of course not!'
Wife: 'Why? Don't you like being married?'
Husband: 'Well, yes - I suppose I would re-marry'
Wife: 'Would you take down all the pictures of me and replace them with her?'
Husband: 'Well yes, that would be the proper thing to do'
Wife: 'Would you let her use my golf-clubs?'
Husband: 'No, she's left handed... oh shit!'

Geen wonder dat mannen in de loop der tijd steeds zwijgzamer worden. Zo verwordt een conversatie tot woordschaak. Mat.

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (6)

Hoeveel herinnert een mens zich van zijn vierde levensjaar? Flarden schieten me te binnen van een verjaardagskado dat ik uit mocht kiezen voor mijn vierde verjaardag. Het werd een kruiwagen(tje) en lang twijfelde ik tussen een rode en een blauwe. Het was vele jaren voordat The Matrix uitkwam en ik slikte de rode pil. Terwijl blauw toch mijn lievelingskleur is.

Wat betreft taalgebruik in die tijd laat het geheugen me aardig in de steek. Er nu op terugkijkend vermoed ik dat iedereen in die tijd sprak volgens de standaarden van het Polygoonjournaal. In ieder geval heel netjes en beschaafd. Dat is nu wel anders! Net voordat we de deur uitgaan voor de boodschappen bezoek ik nog even het toilet. Het gaat Diana (4) niet snel genoeg: "Hey papa-n00b, schiet eens op!"

"N00b: an inexperienced and/or ignorant or unskilled person. Especially used in computer games. Haha, that n00b got pwned.

Leuk zo'n dochter. De eerste stop is de Biergrens in Baarle-Nassau. Diana vindt dat prachtig, want ze mag er in een karretje zitten. Luchiano (12) haalt het karretje uit de winkel. Zowel bij het betreden als bij het verlaten van de winkel klinkt er twee keer een bijzonder irritant belletje. Onze jonge onderzoeker wil graag weten waardoor het belletje afgaat. Half bukkend en tegelijkertijd speurend loopt hij een paar keer in en uit, waarbij hij probeert zonder de bel te laten klinken door de deur te lopen.

Dat lukt niet. Keer op keer gaat de bel twee keer af, dit tot grote ergernis van de man die in de zaak staat. "Hou daar eens mee op, ik word schijtziek van dat geluid", roept hij. Ook dat is taalgebruik dat wij vroeger nooit bezigden. Terug in Rijen gaan we eerst naar de Primera voor de Lotto. "Doe er ook maar een kraslot bij van twee euro", zeg ik tegen het winkelmeisje. Diana staat op een afstandje en hoort mij dat zeggen. "Ik wil ook een kraslot", schreeuwt ze door de winkel tot hilariteit van de aanwezigen minus mij.

Het meisje lacht en zegt dat ze wel iets anders kan krijgen. Het is een gele promotieballon van de Lotto. Ook Luchiano krijgt er een. We gaan even zitten op het terras van het Wilhelminaplein, oude tijden (Korsou!) herleven. Luchiano zet de gele ballon op zijn hoofd, om zich tegen de zon en zijn vader te beschermen. Het lukt mij derhalve niet een goede foto van hem te nemen, hij is tegenwoordig zeer op zijn hoede. Gelukkig vindt Diana het nog steeds leuk om te poseren.

We sluiten af bij de Albert Heijn waar we de familie Van Hees tegenkomen. Het voetbalseizoen begint volgende week en Mike, oud-teamgenoot van Luchiano in de D4, mag zich nu in de C1 bewijzen. Luchiano is ingedeeld in de C4. Daarover volgende week meer.

Posted by CasaSpider at 7:04 PM | Permalink | Comments (4)

Bij Netwerk is een reportage over Kurt Westergaard, de man van de spotprenten over de profeet Mohammed in 2002. Nog steeds wordt hij 24 uur per dag zwaar bewaakt en heeft feitelijk geen privé-leven. De interviewster vraagt of hij spijt heeft van zijn tekeningen. Westergaard denkt even na en antwoordt bedachtzaam: "Spijt? Het heeft voor mij geen zin om over deze vraag na te denken. Want ik heb het gedaan. En de tijd kun je niet terugdraaien."

Onwillekeurig denk ik aan belangrijke keuzemomenten in mijn eigen leven en kan mij helemaal in zijn antwoord vinden. Over antwoorden gesproken. De melk is op en Luchiano (12) moet snel even naar de C1000 om een nieuw pak te kopen. Als hij de deur uit fietst kijkt Diana (4) hem na. Dan start zij de volgende conversatie.

Diana: "Papa, nou moet jij alleen afwassen."
CasaSpider: "Huh? Ik alleen afwassen?"
Diana: "Ja, of dacht je soms dat Diana jou mee ging helpen?"
CasaSpider: "Ja, dat lijkt mij een prima idee."
Diana: "Nee, ik wil ook een keer mijn rust!"

De afwas is zo gepiept en precies als ik klaar ben arriveert Luchiano. We kijken naar het laatste gedeelte van de Netwerk-uitzending. Luchiano verbaast zich over de geweldsuitbarsting na publicatie van de cartoons en de onvrijwillige ballingschap van Kurt Westergaard: "Wat? En dat komt allemaal door één tekeningetje?" Ja jongen, dat komt allemaal door een tekening.

Posted by CasaSpider at 7:56 PM | Permalink | Comments (6)

Het is vrijdagavond en Luchiano (12) en ik kijken samen naar Holland's Got Talent. We becommentarieren iedere artiest. Zojuist heeft een 13-jarig meisje met lange haren mooi gezongen, maar Luchiano vindt een 9-jarig jongetje dat even eerder optrad toch beter.

Luchiano: "Ik vind die jongen met die hoofd toch beter."
CasaSpider: "Het is dat hoofd."
Luchiano: "Weet ik, maar die hoofd klinkt veel vetter."
Luchiano: "Dat hoofd klinkt zo... nerd-ig."

Die houden we erin en de rest van de avond hebben we het over die mensen met die hoofd en die oor.
Gezellig.

Posted by CasaSpider at 10:35 AM | Permalink | Comments (5)

Het is zaterdagochtend. Diana (4) zit op het aanrecht, naast het koffiezetapparaat.
Diana: "Is die lelijke swa er nog niet?"
CasaSpider: "Neen, die ligt nog in zijn bed."

Voor de gein noem ik Luchiano (12) regelmatig 'de lelijke swa'. Wederom een puntje van aandacht.

Posted by CasaSpider at 10:21 AM | Permalink

Het is een week geleden dat ik voor het laatst geschreven heb. Neen, zo groot was de kater nu ook weer niet. Voetbal is maar een spelletje. Zondagmiddag erger ik me aan de Tour de France, wat een tijdverspilling is dat. En toch, als Alberto Contador en Andy Schleck hun pokerspel spelen met een Sur Place op weg naar de finish op een bergtop in de Pyreneeën, ja dan wordt het weer interessant. "Mentsjov! Mentsjov!", gil ik. Het is toch een Rabo-coureur.

Enfin, Luchiano (12) heeft vrijdag zijn rapport gekregen. Het is allemaal niet om over naar huis te schrijven, maar hij is over naar de tweede klas Theoretische Leerweg (TL). Net geen Havo en het had nog erger gekund, maar die dingen houden we even binnenskamers, haha. Wat hij wel goed doet is het bijbrengen van kultuur aan zijn zusje Diana (4). Beiden zijn dol op Tom & Jerry en dat verbaast mij wel in deze tijden van snelle computergames en Disney animatiefilms.

Tijdens het kijken naar Tom & Jerry vereenzelvigt Diana zich helemaal met muis Jerry. Ze neemt exact dezelfde gelaatsuitdrukkingen aan en als Jerry van links naar rechts rent doet zij dat ook, net als andersom. Een koddig gezicht. En dat terwijl ze eigenlijk zo op poesjes gesteld is.

Posted by CasaSpider at 9:17 PM | Permalink | Comments (6)

Kinderen, wat moet men ervan zeggen. Ze zorgen voor hoofdbrekens, maar leveren meer op dan ze kosten, meestal dan toch. Ja mensen, het leven als betalingsbalans. Zo werkt het nu eenmaal. Vandaag is het Vaderdag. Vaders aller landen, gefeliciteerd!

Op haar speelschool Harlekijn heeft Diana (4) een kado gemaakt in de vorm van een foto. Op het bijbehorende kaartje staat: "Lieve papa. Mijn papa is de allerliefste." En nog wat dingen. Op zich een merkwaardige zin, mijn papa is de allerliefste. Ben ik door de school uitverkoren tot de allerliefste papa op aarde? Of is de papa van ieder kind automatisch de allerliefste? Misschien moet men niet alles willen ontleden, maar ja daar geniet ik juist zo van.

Ik ben blij met Diana's kado. In de voetbalpoule gaat het wat minder. Van maandag tot en met vrijdag staat FC Gilze-Rijen op de eerste plaats van het individueel klassement, maar is inmiddels teruggezakt naar een gedeelde derde plek . Het sleutelduel van gisteren was Ghana-Australie. Mijn direkte tegenstanders hadden 1-1 voorspeld en dat bleek achteraf correct. Aangezien die stand reeds na een minuut of 30 bereikt was en Australie met 10 man verder moest, voorspelden de tv-analytici in de rust een eenvoudige overwinning voor Ghana.

"Zeg dat nou niet", jammerde ik inwendig. Mijn vrees werd bewaarheid, Ghana verknoeit de tweede helft. Afstandsschoten van meer dan 40 meter terwijl medespelers vrijlopen. Door de voetbalpoule begin ik Ghana gewoon te haten! Wat dat betreft kijkt een plaats in de anonimiteit een stuk relaxter.

Met Luchiano (12) ben ik ook blij. Voor Italie-Nieuw Zeeland voorspel ik 1-0, maar deze keer moet ook de doelpuntenmaker worden ingevuld. Ik kies voor De Rossi, maar Luchiano zegt dat Gilardino of Di Natale een betere keus is. Hij onderbouwt dat met feiten. Het moet gezegd, die honderden uren Fifa 2010 op de Wii maken hem tot een echte kenner. Van mij totaal onbekende spelers schudt hij zo de karakteristieken uit de mouw.

Een foto van de een, voetbaltips van de ander. Daar doet men het uiteindelijk toch allemaal voor.

Posted by CasaSpider at 3:35 PM | Permalink | Comments (4)

Een jaar geleden bij de Confederations Cup, die niet geheel toevallig in Zuid-Afrika werd gespeeld, maakte de wereld, okay ik, voor het eerst kennis met dat bijzondere, authentieke, Afrikaanse muziekinstrument. Of is het misschien een wapen? Het gaat over de vermaledijde vuvuzela of lepatata, zoveel is wel duidelijk. Ergerde ik me een jaar geleden nog een bult aan het irritante bijengezoem, nu heeft de gewenning toegeslagen. Nog even en zonder dat monotone lawaai is een voetbalwedstrijd geen voetbalwedstrijd meer. Is het dan echt zo dat alles went, behalve een vent?

Het WK2010 is begonnen, het leven heeft weer zin. Luchiano (12) heeft andere dingen te doen. Donderdag, toen het WK nog een dag ver was, gingen een paar klassen van het Beatrix College naar het Sportiom in Den Bosch (website). Ik fungeerde als chauffeur en kon tussendoor gewoon werken, immers Brabant Water zit ook in Den Bosch. Zaterdag brengt Luchiano de dag door in de Efteling, zijn vriend Joey heeft een entreekaartje over.

Bij het wachten in het Sportiom had ik het er toevallig over met de moeders van Lindsey en Tariq, over dat ouders hun kinderen zelfstandig dingen moeten laten doen. "Maar laatst wilde Lindsey naar 013 en dat vind ik toch nog te vroeg." 013 is een disco voor kinderen tot 15 jaar. "Maar een dagje naar de Efteling, ja dat moet kunnen."

Dat beaamde ik en als vrijdagmiddag de telefoon gaat en Luchiano vraagt of hij met Joey naar de Efteling mag kan ik derhalve moeilijk anders dan ja zeggen. Everything is connected. De eerste dag van het WK zit erop. Vandaag drie wedstrijden waarvan Engeland tegen de Verenigde Staten het hoogtepunt is.

Nu maar hopen dat de wedstrijden het aanzien waard zijn, immers het alternatief is 270 minuten luisteren naar oorverdovend bijengezoem. Zonder honing. De Webloggers zijn goed van start gegaan, we staan 88e van de 3233 deelnemende poules.

Posted by CasaSpider at 9:40 AM | Permalink | Comments (10)

Zondag is de derde en meteen ook laatste dag van het vv Rijen Kampeerweekend voor de D-, E- en F-pupillen. Afgelopen zondag verregende het D-toernooi volledig, maar daar maalt nu geen hond meer om. Wat een schitterend weer is het geweest gedurende alle drie dagen, vermoedelijk heeft het op Curacao meer geregend dan hier. In ieder geval niet minder.

Vanaf 09:45 uur zijn de ouders welkom op sportpark Vijf Eiken. Ik arriveer samen met de familie Van Hees twee minuten te vroeg. Eerst sporen we de slaaptassen alsmede luchtbedden en dergelijke op. Die stop ik alvast in de auto. Alleen de sporttas heeft Luchiano (12) nog bij zich, dat scheelt straks veel werk.

De kinderen zijn druk aan het voetballen. De lichtgele Buffels hebben een wedstrijd rust en de Teamleider meldt mij dat er nog maar weinig leven in Luchiano zit. Hij klaagt over pijn in zijn knieën en ook het slaapgebrek doet zich gelden. 's Morgens is hij tijdens het ontbijt in slaap gevallen.

De teams spelen zes tegen zes op een half veld. Zes wedstrijden, dat hakt er behoorlijk in. De Buffels doen het goed, ze winnen drie keer op rij. Vooral de grote, sterke Teun maakt indruk. Luchiano is duidelijk vermoeid, maar levert toch een mooie assist af en verdedigt zowaar knap mee. Na drie wedstrijden mogen ze weer even rusten onder het genot van ranja, koekjes en een banaan.

De omroeper roept om dat de twee laatste wedstrijden van het Kampeerweekend beginnen, een daarvan is die van de Buffels tegen de Hyena's. De Buffels zijn sterker, jammer genoeg weet niemand de uitstekende Hyena-keeper te verschalken en zo sluiten we af met een 0-0 gelijkspel.

Iedereen gaat op weg naar het trainingsveld waar de slotsceremonie gehouden wordt. De moegestreden kinderen stellen zich zo goed en zo kwaad als het gaat in slagorde op. Terwijl de ouders in een halve cirkel zitten lopen anderen af en aan met spullen. Sponsors, EHBO, organisatie, teamleiding, catering en hulpouders worden bedankt en dan volgt de prijsuitreiking.

Team Luipaarden wint de eerste prijs en ze zijn er maar wat blij mee. Het was een geweldig weekend en CasaSpider geeft hierbij een pluim aan de organisatie. Ten eerste dat men 128 kinderen zo gestructureerd bezig heeft kunnen houden zonder noemenswaardige incidenten en ten tweede voor het uitkienen van het prachtige weer.

Er is nog een laatste traktatie in de vorm van een ijsje en dan mogen de kinderen zich omkleden. Luchiano komt eraan met een grote tas en tien minuten later zijn we weer thuis. Het eerste dat hij doet is de Wii aanzetten, kennelijk mist hij die meer dan zijn moeder, zusje en vader. "En mijn mobiel mis ik ook", voegt hij hieraan toe.

Het is fraai. Het is ook het laatste Kampeerweekend voor Luchiano, immers volgend jaar gaat hij naar de C-jeugd. Welk een ironie, zijn we koud een uur thuis begint het te regenen.

Posted by CasaSpider at 3:20 PM | Permalink | Comments (4)

Zaterdagmiddag om 13:15 vertrek ik richting sportpark Vijf Eiken waar de tweede dag van het vv Rijen Kampeerweekend 2010 voor de D-, E- en F-pupillen plaatsvindt. De organisatie heeft mij als hulpouder ingedeeld van 13:30 tot 17:30 en dat blijkt geen ongelukkige keuze, het is een stralende dag met een temperatuur van 28,5 graden. Men meldt dat het programma iets is uitgelopen in verband met logistieke problemen bij het verstrekken van de friet ofwel patat in het Nederlands. Ik kan mij daar iets bij voorstellen.

Luchiano (12) is bezig op de luchtkussen stormbaan waar de kinderen op sadistische wijze worden natgespoten door D4-trainer Ton van Opstal. Nou ja, sadistisch. Gezien de temperatuur is het een welkome douche, zeker in combinatie met de waterbak. De kinderen wringen hun t-shirts uit en zon en wind doen de rest. In de tussentijd ontvangen de hulpouders instructies van Jeroen voor het volgende spel.

Samen met de pittige Els Lauwaars ben ik ingedeeld bij het onderdeel Parijs-Daccar. Twee teams moeten in estafettevorm op een mountainbike een parcours met een paar hindernissen afleggen. De voornaamste hindernis is een bankje waar de kinderen met de fiets overheen moeten. Els kiest positie bij het bankje om de kleine F-pupillen te helpen, ik leg het spel uit en zorg dat alles reglementair verloopt.

Ons onderdeel loopt op rolletjes en dat ligt niet zozeer aan Els en mij als wel aan het uitgekiende spelplan, dat mag ook wel eens gezegd worden. Immers, ga er maar eens aanstaan om een strak schema in elkaar te draaien waarbij meerdere spellen tegelijkertijd gespeeld worden en toch op hetzelfde moment moeten eindigen. Ik vind het knap. Verder is opvallend dat de kinderen over veel energie beschikken. Ondanks het drukke programma en de brandende zon vechten ze bijna om de fietsen als er nog ruimte is om een extra rondje te rijden. Zondag is dat vast een ander verhaal.

Tussendoor is er tijd om een paar foto's te schieten, van Luchiano die Jorg net voorblijft, van mijn held Menno met zijn aanstekelijk goede humeur, van de blauwe krokodillen met rechts Mike en van de onfortuinlijke Luc van Opstal die op het allerlaatst de overwinning aan de tegenstander moet laten. Als ik aan een van de krokodillen vraag waarom ze niet groen maar blauw zijn antwoordt een slimme krokodil: "Dan zijn ze ziek of geverfd."

We hebben een half uur pauze en daar komt een auto het terrein oprijden. Het is de ijsco-auto. Iedereen: kinderen, leiding, EHBO, teamleiding en hulpouders krijgt een lekker, verkoelend ijsje. Ik lig heerlijk in het gras en klets wat met Luchiano en zijn teamgenoten. Hij heeft het goed naar zijn zin en vertelt dat ze 's nachts helemaal niet hebben geslapen.

Even later heeft hij echter weer last van zijn knieën en benen, een ons inmiddels bekende kwaal. Als Luchiano in die brandende hitte zijn trainingsjack onder zijn t-shirt aantrekt en vraagt of ik het niet koud heb, maak ik me enige zorgen. "Jongen, als het niet gaat, zeg het dan op tijd. Dan ga je met mij mee naar huis." Daar heeft hij echter geen zin in.

Het volgende onderdeel is een tamelijk ingewikkeld spel met de naam Waterput. In het midden van het veld staat een teil gevuld met water. Twee teams staan tegenover elkaar en hebben op hun respectievelijke doellijn een lege emmer. De kinderen halen met een plastic bekertje water uit de waterput en gieten het daarna in hun eigen emmer. Complicatie is dat de tegenpartij een tikker heeft. Wordt iemand getikt moet hij stil blijven staan totdat een teamlid een bekertje water over zijn hoofd leeg giet. Wie dit moeilijk te volgen vindt? Geloof mij, in het echt is het nog veel moeilijker.

Het blijkt namelijk onbegonnen werk om te zien of ieder getikt (...) kind ook daadwerkelijk blijft staan. Ja, in het begin nog wel. Al snel worden normen en waarden opgerekt. Aan alle kanten wordt gefraudeerd, zo betrap ik zelfs de leider van de groene Apen erop dat hij de emmer af en toe op illegale wijze bijvult door er met een flesje water in te spuiten. Interessante processen wederom. Sommige kinderen voelen zich werkelijk benadeeld en reageren daar als volgt op: "Ja, maar dan moeten wij toch gewonnen hebben. En anders gaan wij bij de volgende wedstrijd ook gemeen spelen." Het lijkt de echte maatschappij wel en bijbelteksten als "Keer de vijand uw andere wang toe" of "Oog om oog..." schieten afwisselend door mijn hoofd.

Belangrijker voor mij is dat Luchiano die een wedstrijd aan de kant heeft gezeten weer volop meedoet. Na afloop van zes wedstrijden Waterput krijgen de kinderen de opdracht te gaan douchen. Van dat moment maak ik gebruik om afscheid te nemen. De tafels voor de kinderen zijn gedekt en thuis wachten verse asperges.

Posted by CasaSpider at 10:29 PM | Permalink | Comments (2)

Het Kampeerweekend 2010 van voetbalvereniging Rijen is geopend. Was ik vorig jaar nog Teamleider van de Hospikken (1, 2, 3), dit jaar ben ik gedegradeerd tot hulpouder. Volgend jaar mag ik wellicht het gras met een nagelschaartje knippen, maar wie dan leeft dan zorgt. Vrijdagmorgen koop ik nog snel een luchtbed, dat ligt volgens Luchiano (12) een stuk comfortabeler dan een matje. Ik probeer het luchtbed zelf even uit, immers de zon schijnt vrolijk. Het is een lekker luchtbed, alleen heb ik het idee dat er na een half uurtje veel minder lucht in zit. Ik besluit deze waarneming geheim te houden voor Luchiano, dat merkt hij vanzelf wel.

Om 17:15 vertrekken we met zijn tweeën naar sportpark Vijf Eiken. Voor de vrijdagavond ben ik als hulpouder ingedeeld van 19:00 tot 23:45, de hele avond dus. Eerst moeten we de slaapplaats inrichten. Luchiano vindt een plekje naast Jorg en Mike, beiden uit de D4. Na het inschrijven mogen de jongens zich omkleden en prepareren voor de grote opening. De ouders begeven zich naar het veld en zoeken een plekje in de zon, dan wel de schaduw. Ik zie dat de geuniformeerde Jan van Hees in de schaduw op een stoel zit en volg zijn voorbeeld.

Het thema van dit jaar is Afrika. Daar komen de kinderen al aan, in een lange sliert en iedere groep met zijn eigen kleur t-shirt. Luchiano is in het lichtgeel gekleed en maakt deel uit van de Buffels. En wat te denken van de kleding van D4-teamleider Marco Fischer? Na een toespraak, een aktiviteit in de kookpot en Afrikaanse muziek van Klabats uit Gilze zijn de Spelen voor geopend verklaard. De ouders mogen nog even afscheid nemen en worden dan vriendelijk doch dringend verzocht het terrein te verlaten.

Het eerste onderdeel is een groot circuitspel op het trainingsveld. Er zijn 12 spellen en de 12 groepen schuiven steeds een spelletje door. Ik sta bij het spel liaanslingeren. De kinderen klimmen een voor een op een tafel, pakken het touw vast en slingeren zo ver als ze kunnen. Hoe verder, hoe meer punten. Het nadeel hiervan is dat ik slechts één spel zie, het voordeel dat alle teams voorbij komen. Ieder team bestaat uit D-, E- en F-spelers. Het is leuk om te zien hoe sommige teams een zekere discipline hebben en dat deze bij andere juist volledig ontbreekt. Ik heb te doen met Ron, de leider van de grijze Bavianen. Een erg wild team.

Om kwart voor tien is deze aktiviteit afgelopen en worden de kinderen naar de kantine gedirigeerd waar 12 lange tafels staan opgesteld. Meteen begint het geschreeuw en gejoel. Favoriet onderdeel, net als vorig jaar, is het "Laatjebuikzien", waarbij de naam van een van de kinderen wordt geroepen die vervolgens drie keer zijn t-shirt omhoog moet trekken. Alhoewel ik ook ergens een broek zie zakken.

Verder is er strijd tussen de groepen die in de kantine zitten en de tafels die vanwege plaatsgebrek in de voortent staan. En niet te vergeten tussen de D- en de E-tjes die in de Schutterij slapen en de F-jes die meer begeleid op een andere lokatie bivakkeren. Het blijft een interessant proces hoe mensen, ja ook kinderen, al dan niet bewust zich in groepen laten onderverdelen. Als men niet goed oplet gepaard met bijbehorend vijandig gedrag.

Voordat het laatste onderdeel van de avond begint moet het eerst donkerder worden. Dat valt niet mee op zo'n mooie avond. Ach, de schalen met broodjes knakworst gaan steeds weer rond, niemand hoeft honger te lijden. Dat laatste spel is een soort van speurtocht. Veel heb ik er niet van meegekregen, mijn taak bestaat uit het plaatsnemen in een stoel vlakbij het hek en erop toezien dat geen kind het terrein verlaat.

Met een beetje internetten op de telefoon en wat kletsen met mijn medebewaker gaat de tijd lekker snel. Jammer is alleen dat de spelleiding ons kennelijk vergeten is, want als de kinderen al lang en breed binnen zijn zitten wij nog steeds bij het hek. "Het lijkt wel of het spel afgelopen is, ik zie geen kind meer op het veld", zeggen we tegen elkaar. We pakken de stoelen op en slenteren naar de kantine.

Daar begint het geschreeuw om wie het eerst naar bed moet. "F-jes naar bed, F-jes naar bed", joelen de D- en de E-tjes. Dit jaar draait de leiding het echter eens om en moeten onder gehoon van de F-jes juist de oudere spelers eerst naar bed. Het hoort er allemaal bij. Om half twaalf zijn alle kinderen op weg naar hun slaapplaats en mag ik naar huis. De eerste dag zit erop.

Posted by CasaSpider at 10:52 AM | Permalink | Comments (2)

Door omstandigheden heb ik het einde van het Songfestival zaterdagavond niet gehaald. Op 15 maart schreef ik al "Jongen, doe het niet" en ook dat Lena wel iets heeft. Zondagochtend moeten we vroeg ons bed uit vanwege het D-pupillen toernooi van vv Rijen op sportpark Vijf Eiken. Kevin rijdt met ons mee en om kwart over negen vertrekken we.

Zaterdag was er al het C-toernooi. Een groot succes, mede dankzij het schitterende weer. Dat geluk hebben wij zondag niet. Als we het sportpark op lopen is het nog droog en laat ik de paraplu daarom in de kofferbak liggen. Achteraf niet zo'n slimme keuze. Bij het begin van de eerste wedstrijd begint het te miezeren. Alle mensen steken hun paraplu op, ik niet want de mijne ligt dus in de auto. Rijen D4 wint met 2-0 van Baronie D4, maar o, o, wat spelen ze slecht.

Het gaat harder regenen en ik besluit toch maar mijn paraplu te halen. Precies op dat stukje van ongeveer 300 meter begint het te hozen. Drijfnat kom ik bij de auto aan. Teruglopend met de paraplu boven mijn hoofd wordt het weer droog, dat zul je altijd zien. Later komt het ding echter nog regelmatig van pas, het is gewoon een ellendige dag qua klimaat.

De tweede wedstrijd is tegen Rijen D3. Luchiano (12) is reserve en hoeft daar niet rouwig om te zijn. Grappig is dat er slechts vier reserves op de reservebank zitten, terwijl wij 16 jongens hebben. Wat blijkt, invaller-coach Richard dacht dat we slechts met zijn vijftienen zijn en heeft in de eerste wedstrijd per ongeluk twaalf man opgesteld. Een jaar geleden was de D3 nauwelijks sterker dan de D4, inmiddels zit er minstens een klasse verschil tussen. Uitblinker bij Rijen D3 is de hier met een boogbal scorende blonde Tom Wouters die een jaar geleden ons nog gedeeld kampioen maaakte. Op het toernooi duren de wedstrijden slechts 17 minuten en dat is ruim voldoende voor Rijen D3 om met 4-0 te winnen.

De volgende tegenstander is Achtmaal, het team waarvan we in de competitie tweemaal een pak slaag kregen. Ook nu is Rijen kansloos. Achtmaal heeft een gemengd team en Luchiano is gekoppeld aan een meisje. Het is niet eenvoudig om uit de foto te halen of er sprake is van een overspringende vonk tussen beiden, of juist niet.

Enfin, voor de eerste plaats doen we al niet meer mee. Dat we met 4-0 van Baronie D7 winnen is leuk voor de statistieken en voor Luchiano die knap doorzettend voor de 2-0 zorgt. Inmiddels is Diana (4) op het terrein gearriveerd en zij ontpopt zich als de team-mascotte. Alle jongens zijn gek met haar en zelf geniet ze met volle teugen van de aandacht.

De laatste wedstrijd tegen Jeka is de leukste. Het is enorm spannend met kansen over en weer. Luchiano staat er aanvankelijk naast. Hij wil dolgraag spelen en meldt zich als eerste in het rijtje wisselspelers. Coach Max honoreert zijn verzoek en niet veel later verovert hij de bal op links, stoomt op en geeft de bal op tijd af aan Mike die voor de 1-0 zorgt. Jammer genoeg komt Jeka even later door een foutje in onze verdediging op 1-1. Het kan alle kanten op gaan en uiteindelijk zijn zowel beide teams als de supporters tevreden met het gelijke spel.

De jongens gaan douchen en wij naar de kantine, in afwachting van de prijsuitreiking. De A-poule wordt gewonnen door Rijen D1 en de uitslag van de B-poule is als volgt: 1. Rijen D3 2. Achtmaal 3. Rijen D4 4. Baronie D4 5. Jeka 6. Baronie D7. Thuis zie ik op televisie dat het altijd erger kan, zoals bij de totaal verregende FBK Games in Hengelo waar Churandy Martina desondanks een mooie 10.14 neerzet op de 100 meter.

Posted by CasaSpider at 9:29 AM | Permalink | Comments (6)

Er zit een gat in een van Luchiano's (12) voetbalschoenen. Neen, Luchiano heeft geen twaalf voetbalschoenen. We krijgen de tip om eens bij het Designer Outlet Roermond te kijken, daar zitten alle merken op een kluitje en doen vaak scherpe aanbiedingen. Eerste Pinksterdag is hier een mooie dag voor, de zon schijnt als op Curacao.

De afstand Rijen <=> Roermond is ondanks de gelijke beginletter 101 kilometer. Kennelijk zijn steden en dorpen in Nederland niet alfabetisch op volgorde gelegd, hetgeen ergens wel jammer is. Het eerste deel van de route is bekend, via Tilburg richting Eindhoven. Dat traject hebben we onlangs nog afgelegd om CasasPa & Truus in Dommelen, gemeente Valkenswaard, te bezoeken. Nu weet ik niet precies waar Roermond ligt en waarschuw de mede-reisgenoten bij voorbaat voor de complexe verkeerssituatie rond Eindhoven. Verkeersdeskundoloog Laurent die zelf in Eindhoven woont heeft hier al vaker over bericht.

En ja hoor, het overkomt ons ook. Eerst roep ik nog verheugd de juiste route te hebben gekozen en dat anderen (sukkels) dan op een baan zitten waar ze niet meer vanaf komen. "Kijk, hier rechts is de afslag Valkenswaard." Even later laat de TomTom me van de A2 afslaan richting Geldrop/Heeze. We hebben allemaal het gevoel dat we terugrijden en ja hoor, daar is de afslag Valkenswaard weer maar nu aan onze linkerhand. In totaal hebben we 9 kilometer omgereden, dat valt nog mee.

Via Weert rijden we Limburg binnen en de asperge-aanbiedingen vliegen ons om de oren. We laten ze voor wat ze zijn, immers we zijn op pad voor voetbalschoenen. Het is enorm druk bij het Designer Outlet, alle parkeerplaatsen lijken bezet. Uiteindelijk vinden we een plekje in vak G, aan de buitenrand. De man die net wegrijdt overhandigt me zijn parkeerticket, dat scheelt weer € 2 pro Tag. Hoe dichter we naar de entree lopen, hoe meer lege parkeerplekken we ontwaren. Vreemde zaak.

Het Designer Outlet Roermond is niet zomaar een winkelcentrum, lees maar: "Het Designer Outlet Roermond is een Designer Outlet Center van het Britse bedrijf McArthur Glen. Het center is gelegen aan de rand van de Roermondse binnenstad en is geopend in november 2001. Met 2,9 miljoen bezoekers per jaar is het 'de tweede grote attractie in Nederland', na de Efteling. Het merendeel van de bezoekers komt uit Duitsland." (Wikipedia)

De eerste zaak die we tegenkomen is die van Nike. Al snel zien we vele soorten goedkope voetbalschoenen. Luchiano past ze allemaal en vindt een paar witte schoenen al meteen goed. We besluiten eerst door te lopen naar de Adidas-shop en dat blijkt een goede keuze. Luchiano heeft vrij brede voeten en de Adidas-schoenen zitten hem net iets lekkerder dan de Nikes. We kopen meteen maar twee paar, dan kan die er even tegen.

Het is tijd om iets te eten, natuurlijk is er ook in het Designer Outlet Roermond een McDonalds. Luchiano is (eindelijk) de fase van de Happy Meals ontgroeid en wil een BigMac. Geef mij maar een broodje beenham van het aanpalende La Place Panini. Terwijl ik daar mijn bestelling doe vermaakt Diana (4) zich in de draaimolen. Ze heeft zes muntjes maar toen we die kochten wisten we niet dat een ritje een half uur ofzo duurt. Duizelig van het kijken naar de ronddraaiende draaimolen geven we twee muntjes weg aan toevallige voorbijgangers. Diana vindt dat ze recht heeft op een suikerspin.

De derde grote sportzaak is die van Puma. We kopen een broekje en een shirt, maar als ik 20 minuten in de rij heb gestaan om te betalen komt de caissiere ineens met een hogere prijs. Als ik ergens een hekel aan heb is het dat wel, spullen in een rek met een bepaalde prijs zetten en later meer proberen te vangen. Achteraf lijkt het of Diana de Pumawinkel meteen al een beetje raar vond. "Neen, dank u wel. Dan hoef ik de spullen niet", zeg ik kortaf en we benen de zaak uit.

Dat het ook anders kan zien we even later in de Nike winkel. Luchiano kiest twee broekjes uit, drie paar sokken en een Manchester United shirt. Op alle artikelen zit 30% korting, maar waarschijnlijk is dat al in de prijs verdisconteerd. Zo zijn ze, die zaken. Maar niet in de Nike-store. Voor 38 euro mogen we alles meenemen, daar kan Puma nog iets van leren.

In ruim drie kwartier rijden we terug naar Rijen. Luchiano poseert in de tuin en we eten Pitabroodjes met gyros en door mij hoogstpersoonlijk zelfgemaakte knoflooksaus. Met extra veel knoflook. Het zijn gekke dagen.

Posted by CasaSpider at 10:45 PM | Permalink | Comments (7)

Laatst belde Marco, een van de leiders van Rijen D4, met de vraag of Luchiano (12) mee wilde doen met de D3 voor een oefenwedstrijd tegen Rijen C3. Luchiano is blij, want dit is een kans om zich te onderscheiden en hij beschouwt zichzelf nog steeds als De Nieuwe Afellay (DNA). Maandagavond eten we aardappelpuree, een soort van verse worst, rode kool en broccoli. Een schijnbaar onbelangrijk detail dat misschien toch belangrijk kan worden.

Iets geheel anders er even tussendoor. Tijdens een van zijn lessen gaat het alarm van Luchiano's telefoon af. De lerares is er als de kippen bij, neemt het toestel in beslag en overhandigt het aan de coördinator van de eerste klassen. Helemaal mee eens. Waar ik het niet mee eens ben is dat Luchiano na afloop van de lessen zijn telefoon niet mee naar huis krijgt. Hij heeft hem speciaal gekregen om in geval van nood iemand, bijvoorbeeld mij, te kunnen bereiken. Het is toch zeven kilometer fietsen van Tilburg naar Rijen. Wat mij betreft geeft de school leerlingen in geval van een overtreding met de telefoon gewoon straf maar gaat deze wel mee naar huis. Ik bedoel, als je eens zonder toestemming praat in de klas worden toch ook niet je stembanden uitgerukt? Ik ga de kwestie aankaarten bij het Beatrix College.

Met zijn allen gaan we naar het sportpark, Lucy wil de mogelijke doorbraak van Luchiano niet missen en Diana (4) kent de club voornamelijk via de kantine waar lolly's en ijs te koop zijn. Het zonnetje breekt door en zo zitten we gezellig in de dugout te wachten tot de wedstrijd begint. Scheidsrechter Marco treedt aan in een oogverblindend oranje shirt.

Over de wedstrijd kunnen we kort zijn, erg kort. Na vijf minuten staat het al 0-2 voor de fysiek duidelijk sterkere C3. Die jongens zijn natuurlijk ook twee jaar ouder. Luchiano staat op de linksbuiten positie en krijgt niet veel te doen. Toch weet hij een keer of drie aardig door te komen. Hij blijft de volle 35 minuten staan.

Tijdens de rust drinken wij een kopje koffie in de kantine. Diana heeft haar lolly, eet twee koekjes en krijgt ook nog een ijsje. Als we bij de dugout terugkomen zit Luchiano met zijn jas aan te rillen. Hij voelt zich misselijk, duizelig en klaagt over hoofdpijn. Jammer! Een paar vrienden waaronder Diego en Morteza zijn speciaal voor hem komen kijken. Ze vermaken zich nu maar met Diana.

Na een kwartier staat Luchiano op en vraagt aan de trainer of hij er weer in mag, hij wil zich zo graag bewijzen. Maar het wordt niets meer, hij staat op het veld te rillen. De einduitslag is 0-13 maar dat is verder onbelangrijk. Als we naar huis gaan en ik de Rijksweg opdraai geeft Luchiano aan dat hij erg misselijk is. Ik zet de auto aan de kant in het gras en nog voordat het achterportier open is begint hij al te braken.

Thuis gaat hij meteen naar bed en voelt zich niet bepaald lekker. Dat is sneu voor Luchiano, hij had zich een andere (door)braak voorgesteld.

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (11)

Het was een zondag waarin voetbal de klok sloeg. 's Morgens vroeg doen Luchiano (12) en ik een paar dingen, niet geheel tot zijn vermaak. Afwassen, een lesje Frans en een paar partijtjes tafelvoetbal. Over dat Frans gesproken, telkens weer schrik ik van het niveau waarop klas 1th4 van het Beatrix College zich kennelijk bevindt, immers Luchiano is zelfs nog een van de betere leerlingen. Hij had geen flauw benul van de vervoeging van de werkwoorden être en avoir, wat zeg ik zelfs de persoonsvormen zijn hem vreemd.

"Dat gaan we in deze vakantie eens rechtzetten", zeg ik onthutst. "Vandaag ga je de vervoeging van être en avoir leren en vanaf morgen iedere dag twee nieuwe werkwoorden."
Luchiano: "Nee, dat mag niet. Want dan loop ik voor!"

Prompt verslik ik me in een enorme hoestbui en kan pas na tien minuten weer een beetje praten. Het kost de nodige moeite maar de tegenwoordige tijd van être en avoir kennen voorlopig geen geheimen meer voor de jonge Einstein. We spelen een partij tafelvoetbal.

Dat is een mooie voorbereiding op een middagje Eredivisie Live. Al om 13:00 zit ik met een Westmalle Tripel voor de buis. Een klok telt de minuten af naar het begintijdstip van half drie. Dat Ajax uit van NEC gaat winnen is een zekerheid. Maar wat gaat FC Twente in Breda tegen NAC doen? Gezien de krampachtige speelwijze van de afgelopen weken houd ik mijn hart, dat net weer een beetje op gang gekomen is, vast.

Twente gaat furieus van start en krijgt een paar niet te missen kansen. Toch duurt het lang voordat Ruiz de bevrijdende 0-1 binnentikt. Ajax staat dan trouwens al lang voor. De tweede helft is het billenknijpen geblazen. Twente speelt te voorzichtig, maar NAC wil of kan niet veel doen. Door een rode kaart spelen ze ook met een man minder. De kans op de gelijkmaker blijft echter aanwezig, vooral Lurling lijkt daar erg op gebrand te zijn. Groot is de bevrijding als de verder teleurstellende Stoch tien minuten voor tijd voor 0-2 zorgt. Nu kan het haast niet meer mis gaan.

Het gaat ook niet meer mis, FC Twente is kampioen van de Eredivisie seizoen 2009-2010. Gefeliciteerd Tukkers!

Verder staat de laatste competitieronde in het teken van afscheid. Bij Feyenoord doet Roy Makaay dat in stijl met drie doelpunten tegen Heerenveen (6-2). Datzelfde geldt voor de woorden van Ron Jans waarmee hij Groningen bedankt voor de mooiste tijd van zijn leven. Ook bij Twente houden twee spelers het voor gezien, Kenneth Perez en Blaise N'Kufo. Mooi om te zien hoe N'Kufo en voorzitter Joop Munsterman het niet in de planning zittende kampioenschap vieren. Afscheid, het is toch altijd iets bijzonders. Vaak pijnlijk ook.

Posted by CasaSpider at 8:37 PM | Permalink | Comments (7)

Tot opluchting van sommige lezers (m/v) van het CasaLog is de voetbalcompetitie voorjaar 2010 vandaag geëindigd. Er komt een toernooi op 30 mei en nog wat dingetjes, maar het ergste leed lijkt te zijn geleden. Vandaar dat we er vandaag maar eens inkletsen met een extra lang verslag van die laatste, gedenkwaardige voetbaldag.

In Nederland is het algemeen bekend dat het een zontechnisch uitstekend weekend betreft. Ondanks het vroege tijdstip dat we in de kantine van vv Rijen aanwezig moeten zijn, namelijk 08:15 AM, weet ik Lucy en Diana (3) over te halen mee te gaan om de verrichtingen van De Nieuwe Afellay (DNA) gade te slaan. In de kantine is het gezellig druk en achter glas zelfs behoorlijk warm.

Als onze jongens zich al aan het omkleden zijn komt Viola de kantine binnen. Wij gaan dan alvast naar buiten, aan mij is gevraagd de officiële teamfoto te maken. Gek eigenlijk dat Feyenoord nog niet heeft gebeld. Om kwart voor negen moet de wedstrijd beginnen, maar alleen de spelers van Rijen D4 staan op het veld. Er is geen scheidsrechter en geen tegenstander. Doen die er zo lang over om zich om te kleden? Neen, het blijkt dat Viola de grote tas met voetbalkleding is vergeten. Iemand is uit Alphen onderweg, maar dat kan zomaar een half uurtje duren. Het was trouwens notabene de aanvoerder die kennelijk belangrijkere dingen dan voetbalshirtjes aan zijn hoofd had, even later staat hij er weer stoer bij.

Op de voorgrond van die foto staat Tom Taekema. Ik zeg dat er maar even bij want uit onderzoek is gebleken dat meerdere spelers van Rijen D4 mijn foto's gebruiken voor hun Hyves-pagina. Nou, ze doen maar. Te zijner tijd ga ik hun ouders nog wel "sue-en". Totdat Viola er is zijn onze jongens druk met de warming-up. Diana (3) heeft in de kantine een lolly gekocht, driemaal raden welke kleur. De traditionele Rijense rijtjesfoto ziet er deze keer ietwat ongeorganiseerd uit en is ook niet helemaal compleet. We zullen het ermee moeten doen.

Als intermezzo de Hyves-foto voor Daan en Tjeu, over de betaling praten we later. Okay, Viola D3 staat ook op het veld. Nu is het wachten op nog slechts één man, de scheidsrechter. Ah, daar komt hij al aanrennen. De wedstrijd begint en onze reservebank is vol, immers alle zestien spelers zijn aanwezig. Bij gebrek aan zitplaatsen kruipt Ivar op het dak. Wellicht is dat een betere plek dan het veld want Rijen D4 bakt er bijzonder weinig van. In de 11e en 12e minuut scoort Viola gemakkelijk en staat met 0-2 voor. Even later wordt het zelfs 0-3. Gelukkig weet Martijn er 1-3 van te maken na een prima assist van Luchiano (12) en dat is meteen de ruststand.

Omdat de wedstrijd te laat begonnen is rusten de jongens vijf minuten op het veld. In de tweede helft speelt Rijen niet veel beter maar na een voorzet van de hard werkende Mike schiet Rik de bal prima in het doel, de aansluitingsgoal is gemaakt. Zes minuten voor tijd scoort verdediger Jorg de 3-3 en het kan nu allebei de kanten op gaan. De familie Van H., niet geheel toevallig ook de beginletter van het woord Hooligan, roert zich langs de lijn en geeft vrijmoedig commentaar. Het mag echter niet baten, in de laatste minuut haalt Viola de volle winst binnen en dat is niet eens onverdiend.

Ach, er stond niet echt meer iets op het spel. Rijen D4 is als voorlaatste geëindigd in de derde klasse D307. De jongens zijn met hun hoofd al bij heel andere dingen en vermaken zich met Diana. Omdat het de laatste wedstrijd is trakteert de leiding op patat met frikandel of iets anders. Heel gek, maar de ouders die het team door dik en dun hebben gesteund met hun aanwezigheid op trainingen en wedstrijden, die de shirtjes hebben gewassen, voor vervoer hebben gezorgd enzovoorts, enzovoorts... die krijgen mooi niks! Nou ja, dat is wel goed voor de lijn.

In afwachting van de patat speelt Diana even voor fotograaf en weet Jan - Hooligan - van Hees er mooi op te zetten. De patat komt op tafel. Luchiano kiest voor de tafel met Wesley en eet broederlijk samen met zijn zusje. Het is een leuke voetbalochtend en voldaan rijden we naar huis. Waar we erachter komen dat Luchiano zijn jas is vergeten, we mogen nog even terug. O ja, Martijn jouw trainingsjack ligt ook bij de gevonden voorwerpen.

Scoreverloop Rijen D4 - Viola D3 3-4:

11 0-1
12 0-2
23 0-3
24 1-3 (Martijn)
41 2-3 (Rik)
54 3-3 (Jorg)
60 3-4

Uitslagen en stand tot voor de wedstrijd.

Alle posts over Rijen D4 in het seizoen 2009-2010 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen D4 2009/2010.

Posted by CasaSpider at 8:01 PM | Permalink | Comments (6)

Situatie: Luchiano (12) zit in de eerste klas van het Beatrix College en heeft naar eigen zeggen haast nooit huiswerk. CasaSpider laat hem wat Duitse woordjes leren en daar is hij binnen vijf minuten mee klaar, dat kan natuurlijk nooit.

CasaSpider: "Jongen, dat kan nooit. Jij ziet het meer als een trucje om snel iets te leren, maar dat ben je binnen de kortste keren weer vergeten. Zo leer je geen taal."
Luchiano: "Welles. Vraag maar een woord."
CasaSpider: "Dat heb ik net ook al gedaan en het eerste de beste zinnetje wist je al niet."
Luchiano: "Ja maar, dat is gewoon pech. De andere weet ik wel."
CasaSpider: "Dit gebeurt iedere keer, het eerste ding dat ik je vraag weet je al niet. Dan is het dus geen pech."

CasaSpider: "Weet je wat? Ga maar eens Duits tegen mij praten, dan zien we zo wat je ervan kunt."
Luchiano: "Is goed."
Luchiano (met Duits accent): "Hallo Menier."
CasaSpider: "Haha, zie je wel. Menier, dat is toch geen Duits man!"
Luchiano: "Oh, okay..."
Luchiano: "Hallo."

Doek.

Naspel: Luchiano lacht hard om zijn eigen grap. "Ja, die was vet he?"
Jaja, zeg maar gerust: "Affengeil!"

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (9)

Er bestaat zo'n mopje, even kijken of ik hem nog ken... Een jongen komt in de klas en de leraar geeft hem een standje. "Jan, je hebt je huiswerk slecht gemaakt, het lijkt nergens op." Jan: "Ik zal het doorgeven aan m'n vader, die heeft het namelijk gemaakt."

Woensdagavond is Champions League avond, maar Luchiano (12) en ik zijn hard aan het werk. Het werkstuk voor Aardrijkskunde moet plotseling niet volgende week donderdag klaar zijn, maar morgen. Ik begrijp werkelijk niet waarom Luchiano elk jaar een mooie, dure agenda wil. Immers, hij schrijft er toch nooit wat in.

De eisen voor het werkstuk zijn niet gering. Minimaal acht pagina's, compleet met inhoudsopgave. Het onderwerp is de Dominicaanse Republiek, gelukkig wel bekend terrein. Deze week hadden we wellicht uitstel aan kunnen vragen, immers vanwege de door de IJslandse vulkaan Eyjafjallajökull veroorzaakte aswolk konden we er niet heen vliegen, voor de achtergrondinformatie.

Geef eerlijk toe, Eyjafjallajökull klinkt als excuus toch beter dan de brug stond open. En nu gaat papa weer aan de slag.

Posted by CasaSpider at 8:05 PM | Permalink | Comments (8)

"Slaap lekker ding want jij is lastig", het is zaterdagochtend zeven uur en mijn alarm gaat af. Liever geef ik op dat moment gehoor aan de oproep van Eva de Roovere, maar er moet gevoetbald worden. Het sterke Achtmaal, gemeente Zundert, komt op bezoek en het geeft een beetje troost dat de tegenstander nog een stukje vroeger op moet staan. Voor de rest mogen we niet klagen, met het ontluikende zonnetje is het uitstekend voetbalweer. Het levert een mooie traditionele Rijense rijtjesfoto op.

De uitwedstrijd in Siberische kou en aardedonker hebben we tamelijk kansloos met 5-1 verloren en al snel blijkt dat Achtmaal D1G, de G staat voor Gemengd, beter combineert en harder schiet dan Rijen D4. Desalniettemin nemen we reeds in de derde minuut een 1-0 voorsprong als Mike op doel schiet en een verdediger van Achtmaal de bal ongelukkig maar wel erg mooi verlengt en daarmee zijn eigen doelman kansloos laat.

Ondanks het daaropvolgende overwicht van Achtmaal houd ik hardnekkig vast aan mijn positie links op de helft van Achtmaal. Immers Luchiano (12) speelt linksbuiten en doet dat goed. Telkens weer dolt hij zijn twee opponenten, tot ergernis van de Achtmaal-trainer. Toch duurt het tot de 29e minuut voordat hij rendement haalt, maar dan staat het al 1-3 voor de tegenstander. We juichen niet minder om Luchiano's doelpunt, alleen jammer dat een verdediger vervolgens met zijn noppen op de knie van de goaltjesdief gaat staan. We gaan met 2-3 de rust in, er is nog hoop.

In de tweede helft grijpt de trainer van Achtmaal in en koppelt hun lange nummer zes aan Luchiano. De jongen heeft opdracht gekregen om Luchiano geen seconde uit het oog te verliezen en kwijt zich goed van zijn taak. Als een stelletje lopen ze over het veld, maar zijn lange rushes kan Luchiano nu wel vergeten. De nummer zes van Achtmaal schuwt geen middel om hem aan banden te leggen, trekken, duwen enzovoorts en het werkt, alhoewel "Luch" uit een corner bijna vanaf de penaltystip snoeihard een paar centimeter over het doel kopt. De Rijen dugout verliest het hoofd niet en blijft rustig.

Dankzij Martijn maakt Rijen D4 gelijk en zeven minuten voor het einde van de wedstrijd doet Tom dat nogmaals. Voor diegenen die de tel kwijt zijn, de stand is dan 4-4. Helaas kunnen we dit niet lang vasthouden. De verder uitstekend keepende Tjeu die de geblesseerde vaste keeper Jaap vervangt verkijkt zich op een eenvoudig schot en zo staan we weer achter. Tjeu is ontroostbaar ondanks dat zijn teamgenoten hem proberen op te monteren. Dat Achtmaal in de laatste minuten uitloopt naar 4-7 is slechts interessant voor de statistieken.

Thuis eten we soep en boterhammen met kaas die je daar zo lekker in kunt dopen. Inmiddels loopt Luchiano mank van alle aanslagen op zijn benen. Zijn knie is dik, maar hij klaagt niet. 's Middags ga ik daarom alleen naar Tilburg om stofzuigerzakken te kopen voor onze Hema stofzuiger. Ik heb het typenummer van de stofzuiger opgeschreven, maar krijg toch een standje van de Hema-medewerkster. "Kunt u de volgende keer het nummer van de stofzuigerzakken opschrijven? Dat is gemakkelijker voor ons." Wie maakt zich sterk voor een standaardformaat van stofzuigerzakken?

Scoreverloop Rijen D4 - Achtmaal D1G 4-7:

03 1-0 (Eigen doelpunt na schot Mike)
17 1-1
20 1-2
25 1-3
29 2-3 (Luchiano)
40 3-3 (Martijn)
42 3-4
53 4-4 (Tom)
55 4-5
57 4-6
59 4-7

Uitslagen en stand tot voor de wedstrijd.

Alle posts over Rijen D4 in het seizoen 2009-2010 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen D4 2009/2010.

Posted by CasaSpider at 10:11 PM | Permalink | Comments (5)

Luchiano (12) heeft een topografie-proefwerk over Europa. De leerlingen moeten 40 landen op de kaart kunnen aanwijzen en ook de bijbehorende hoofdsteden kennen. Omdat hij tien jaar in het Caribisch gebied heeft gewoond zeggen veel landen hem niets, dat wordt stampen.

Het is algemeen bekend dat in deze tijden van globalisering veel volkeren juist op zoek zijn naar de eigen identiteit en daarmee samenhangende onafhankelijkheid, een soort van paradox. Anderzijds worden kunstmatige grenzen opgeheven. Neem een land als Joegoslavie dat in het verleden bijeen is gehouden door president Tito, maar nu uiteengevallen is in Servie (Belgrado), Kroatie (Zagreb), Slovenie (Ljubljana), Bosnie en Herzegovina (Sarajevo), Montenegro (Podgorica), Kosovo (Pristina) en Macedonie (Skopje). Misschien ben ik er nog een vergeten.

De namen van de hoofdsteden zijn ook niet de gemakkelijkste en dat geldt ook voor die van de voormalige Sovjet-Unie: Oekraine (Kiev), Letland (Riga), Estland (Talinn), Litouwen (Vilnius), Wit Rusland (Minsk), Rusland (Moskou). En waar ligt in vredesnaam Moldavie (Chisinau)?

Over moeilijke namen gesproken. In mijn jonge jaren, nog geen 15 jaar geleden dus, schepte ik graag op met mijn kennis van hoofdsteden. Wat is er nu romantischer dan in een face2face-gesprek met een leuke dame te vragen naar de hoofdsteden van Oppervolta en mijn favoriet, Honduras? Niet zelden vallen de dames in katzwijm als men de antwoorden geeft: Ouagadougou en Tegucigalpa.

In pool-bar The Royal Red Pool Lounge (bestaat niet meer) op Curacao zit ik op een avond aan de bar met Cor van Donge. We proberen wat te converseren met de Colombiaanse bardame en na een tijdje komt de onvermijdelijke vraag: "Wat is de hoofdstad van Honduras?" Zonder te blikken of te blozen antwoordt zij: "Tegucigalpa". Nu is het mijn beurt om in katzwijm te vallen. Helaas (of gelukkig?) heeft zij geen idee omtrent de hoofdstad van Belgie.

Wat ik wel vreemd vind bij Luchiano's proefwerk is dat Schotland kennelijk niet meer bestaat. Schotland valt tegenwoordig onder het Verenigd Koninkrijk en dat scheelt weer een hoofdstad.

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (7)

Situatie: Luchiano (12) staat na het douchen in zijn onderbroek halverwege de trap met zijn rechterhand in de lucht. CasaSpider kijkt naar hem vanaf de eerste verdieping.

Luchiano: "Pap, zie je dat?"
CasaSpider: "Wat?"
Luchiano: "Onder mijn oksel, dat haar!"

CasaSpider kijkt eens goed en ziet inderdaad een bruinig wolkje onder de oksel van Luchiano.

CasaSpider: "Veel man, gefeliciteerd."
Luchiano: "Ja hè, en van die afstand!"

Naspel, wel een beetje vies praatje op Eerste Paasdag.
We zitten beneden aan tafel en vertellen het voorval aan Lucy.
Luchiano heeft nog een uitsmijter:

"En op mijn ballen heb ik zes haren. Maar één daarvan is wel zoooo lang!"
(Wijst ongeveer tien centimeter aan)

Doek.

Posted by CasaSpider at 4:46 PM | Permalink | Comments (10)

Wat onderscheidt mensen van dieren? Vele dingen, maar een ervan is toch wel dat wij ons uitstekend kunnen bezighouden met zaken van grote nutteloosheid. Dinsdag moest Luchiano (12) zijn geschiedenisproefwerk leren. 's Avonds aan tafel stel ik hem een paar vragen. Het gesprek verloopt ongeveer zo.

CasaSpider: "Waar gaat het geschiedenisproefwerk over?"
Luchiano: "Oh. Karel de Grote enzo."
CasaSpider: "Karel de Grote, dat is interessant. Wanneer leefde die?"
Luchiano: "Oh, euhm... geen idee."
CasaSpider: "Bij geschiedenis is het in het algemeen van belang waar en wanneer iets zich heeft afgespeeld."
Luchiano: "Het gaat ook over Clovis."
CasaSpider: "Heel goed. En wanneer leefde die?"
Luchiano: "Weet ik ook niet."
CasaSpider: "Vertel me eens in eigen woorden wat je vanmiddag allemaal hebt geleerd?"
Luchiano, denkt even na: "....... Islamisering!"

Een korte inleiding om aan te geven dat hij wel een uur of twee boven is geweest maar niets heeft geleerd. Nou ja, niets... in ieder geval geen geschiedenis. Het doet me denken aan vroeger, ik was toen zelfs al iets ouder dan Luchiano nu. Aan studeren had ik een broertje dood. Mijn moeder stuurde me echter naar mijn zolderkamer waar ik geacht werd aan mijn huiswerk te werken. In plaats daarvan maakte ik op mijn bureau twee goaltjes, pakte een grote Shell-munt van Libuda of Overath (twee beroemde voetballers van het toenmalige West-Duitsland) en schoof die munt met twee potloden van links naar rechts en terug: "Hjienggggg, hjiengggg".

Zo ging dat. De bedoeling was een doelpunt te maken. Nauwgezet hield ik de score bij. Had ik in die tijd mijn huiswerk zo nauwgezet gemaakt, was ik nu president-directeur van de NASA geweest. Plotseling vliegt de deur open en heeft mijn moeder me betrapt, ze kon namelijk heel zachtjes de trap oplopen. De potloden vliegen de lucht in en ik krijg nog op mijn kop ook.

Luchiano heeft zijn eigen rages. Op dit moment is dat origami. De hele dag is hij in de weer met het inelkaar vouwen van voorwerpen en voor hem is een papieren boemerang veel belangrijker dan het jaar 800 waarin Karel de Grote door de Paus tot keizer gekroond werd, dat is logisch. Enfin, in vergelijking met het hjienggggg, hjiengggg heen en weer schuiven van een Shell-munt is origami eigenlijk best een redelijk alternatief. Er komt zeker ook inzicht bij kijken.

Luchiano's grote voorbeeld is Rob van Rob's World. Rob is een Amerikaan, tenminste dat denk ik, met humor en grote didactische vaardigheden. Kijk voor de grap maar eens naar onderstaand filmpje, in ieder geval naar de intro.

Hier is een link naar de YouTube pagina van Rob's World waar men al zijn creaties kan zien. Het is zeer de moeite waard. Papiervouwen ik bedoel origami, zeg nooit papiervouwen tegen origami, is niet gemakkelijk te fotograferen. Toch hebben Luchiano en ik een poging ondernomen om de creatie van een papieren ballon (Rob's World: Paper Balloon (Water Bomb)) in foto's vast te leggen:

Op het Beatrix College begint de nieuwe origami-rage aan te slaan. Luchiano produceert met vier vrienden aan de lopende band boemerangs die ze aan medeleerlingen verkopen. De winst wordt gedeeld. Vermoedelijk gaat de tijd die ze erin steken ten koste van de lessen, maar een echte ondernemer houdt men niet tegen. Ook leuk is de Paper Japanese Crane, een soort van zwaan. Als men aan de staart trekt bewegen de vleugels. Voor de gelegenheid zijn de foto's negatief afgedrukt: foto #1 en foto #2. Zo lijkt de Crane een beetje op de B2 Stealth bommenwerper.

Misschien verschijnt er een instructie-video, immers ook Luchiano beschikt over didactische kwaliteiten. Wie herinnert zich de CasaMovie Luchiano teaches Elastics nog?

Posted by CasaSpider at 1:06 PM | Permalink | Comments (8)

Gezien de gezapigheid van het CasaLog lijkt het allemaal wel rustig bij ons in Gilze-Rijen, desalniettemin vinden er spannende ontwikkelingen plaats. Sinds enige tijd wordt Luchiano (12) gevolgd door een scout van NAC. Het is de heer Jef Bommelmans en hij heeft ook een aantal malen met mij gesproken.

Mijn eerste vraag aan Jef was hoe ze in vredesnaam bij Luchiano terecht zijn gekomen, immers hij speelt niet in de D1 of D2 maar in de D4. Bovendien zijn er ook in de D4 spelers die minstens zo goed zijn als Luchiano. Het leuke is dat Jef op de D4 is geattendeerd door mijn website. Hij las er dat Luchiano pas sinds november 2008 voetbalt. Normaliter moet een jongen van twaalf namelijk al lang zijn doorgebroken.

Ook afgelopen zaterdag tijdens de uitwedstrijd tegen Neerlandia'31 D2 in Dorst was Jef aanwezig als toeschouwer. Jammer genoeg stond Luchiano de eerste helft reserve, maar toen hij in de tweede helft na vier minuten al een puike goal maakte was de zaak beklonken. Woensdagavond, net voor de knaller Arsenal-Barcelona (2-2), komt Jef bij ons langs en hebben we concrete afspraken gemaakt, inclusief handtekeningen.

Per 1 mei vertrekt Luchiano naar NAC waar hij mee mag trainen met de selectie van de D1. Volgend seizoen schuift hij direkt door naar NAC C1, een enorme promotie. Er moeten afspraken gemaakt worden over school, huiswerkbegeleiding, vervoer enzovoorts. Luchiano zelf is er heel rustig onder: "Ik zei toch dat ik ooit gescout zou worden". Jaja, vooralsnog houd ik het op een flinke dosis geluk.

Meneer gaat ook meteen verdienen, al is het eerder een veredelde onkostenvergoeding. Maar 800 euro in de maand is niet weinig voor een twaalfjarige. Als vader heb ik er ook wel zin in, al ga ik spelers en ouders van Rijen D4 zeker missen.

Over een paar jaar heet een avondje NAC misschien wel een avondje Luchiano!

Posted by CasaSpider at 1:04 AM | Permalink | Comments (21)

Zaterdag gaan we naar Dorst. We, dat is Rijen D4 en we gaan voetballen tegen Neerlandia'31 D2, het enige team waar we in de derde klasse D307 tot dusverre van hebben gewonnen. In Rijen werd het geflatteerd 7-2. Maar nu gaan we dus naar Dorst, een dorp behorende tot de gemeente Oosterhout waar niet veel informatie over te vinden is. In het jaar 2004 woonden er 2430 mensen. Wie van neogotische kerken houdt moet zeker eens naar Dorst om de door Jos Cuypers ontworpen en in 1911 gebouwde Sint Marculphuskerk te bekijken. Veel Dorstenaren hielden zich bezig met de geitenfokkerij en dat is het wel zo'n beetje. In 2008 schrijft CasaSpider trouwens een aardig raadsel over Dorst. Al zegt hij het zelf.

Het sportpark van Neerlandia'31 ligt vlakbij sportpark Vijf Eiken van Rijen. De leiding van de D4 heeft iets leuks bedacht: "We gaan op de fiets naar Dorst!" Gelukkig is er een manier om aan deze vorm van Extreme Sports te ontsnappen, de tassen worden namelijk met de auto vervoerd. Jan & Astrid, de ouders van Mike, bieden zich samen met CasaSpider aan. Als we bij het sportpark aankomen dragen we de tassen van de parkeerplaats naar de kantine.

Het is wel een beetje sneu voor Jan dat hij zoveel tassen moet dragen. Sommige mensen zeggen in zo'n geval: "Ga hem eens helpen, jij hebt nog jonge benen." Het standaard antwoord daarop luidt: "Ja, maar we maken eerst de ouwe op." Na een minuut of vijf komt ons elftal aangefietst. Bij sommige mensen ziet het er best een beetje raar uit dat ze op een fiets zitten. Aan het gezicht van Rob (links) te zien is hij vergeten een zadel te monteren. Neen, een fiets is toch vooral een vervoermiddel voor dames en kinderen.

Neerlandia'31 beschikt over een mooie accomodatie. Het hoofdveld is van kunstgras en vanaf het terras voor de kantine heeft men een prima uitzicht. De wedstrijd gaat van start en Neerlandia'31 met een fanatiek meisje in de gelederen heeft er zin in. In de 9e minuut komt de thuisclub op 1-0 na een frommelgoal. Aan het einde van de eerste helft oogt de defensie van Rijen eufemistisch gezegd chaotisch. Dat moet haast wel tot doelpunten leiden, immers niet iedereen heeft zoveel geluk als Feyenoord in de halve finale van de KNVB-beker tegen FC Twente. Kort na elkaar vallen de 2-0 en de 3-0. De reserves (Mike, Luchiano (12), Ömer en Daan) verbijten zich. Mike: "Hoe moet ik dat straks nou weer oplossen. Vijf keer scoren?" Mike en Ömer geven Ivar een tip voor het nemen van een vrije trap.

Hoe komt het dat we zo slecht spelen? De enige verklaring die ik kan vinden is het fietsen. Immers, voor een etappe in de Tour de France laten de ploegleiders hun vedetten toch ook niet een half uurtje voetballen? Nou dan.

In de tweede helft gaat Rijen D4 met vers bloed fanatiek van start. Dat werpt resultaten af, want al na vier minuten speelt Mike Luchiano vrij. Hij staat oog in oog met de keeper en schuift de bal koelbloedig in de linkerhoek. Het is 3-1. De hoop van de Rijen-supporters groeit als Mike een minuut later de Anschlusstreffer op het scorebord zet. Neerlandia'31 herpakt zich echter knap en er ontspint zich een gelijkwaardige strijd. Toch krijgt Rijen nog een paar grote kansen. Nieuweling Fas kopt na een corner hard in, maar de keeper houdt de bal op de lijn tegen.

Jammer maar helaas blijft het 3-2 en viert Neerlandia'31 D2 zijn eerste overwinning (website), ten koste van ons. Ach, ergens gun ik het ze wel. Rinus en Sylvia Verburgt zijn Vrienden van Feyenoord en de Vrienden van Feyenoord steunen de jeugd van Neerlandia'31. Dat is dan jammer voor ons.

Het gezelschap gaat minus een paar slimmeriken weer op de fiets terug naar Rijen. Dat zal ze leren.

Scoreverloop Neerlandia'31 D2 - Rijen D4 3-2:

09 1-0 ( Wouter van der Heijden)
25 2-0 (Ewoud Boomaars)
29 3-0 (Gijs Baijens)
34 3-1 (Luchiano)
35 3-2 (Mike)

Uitslagen en stand tot voor de wedstrijd.

Alle posts over Rijen D4 in het seizoen 2009-2010 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen D4 2009/2010.

Posted by CasaSpider at 11:27 AM | Permalink | Comments (5)

Het is supervroeg in de ochtend als ik onder de douche stap. De stralen kletteren over mijn Godenlijf, het is een aangenaam geluid. Toch doet zich een merkwaardig natuurkundig fenomeen voor: mensen buiten de douche kunnen mij wel goed horen, maar ik hen niet. Het lijkt een beetje op die spiegelruiten waar je maar van een kant doorheen kunt kijken.

Er komt geluid uit Diana's (3) kamer. "Papa, mmmblmmbl mmblmmmbl mmmmblmmbl!"
CasaSpider, lokatie douche: "Diana, wat zeg je? Ik kan je niet horen!"
Diana, lokatie Diana's slaapkamer: "Papa, mmmblmmbl mmblmmmbl mmmmblmmbl!"
CasaSpider: "Luchiano, vraag eens aan Diana wat er is. Ik kan haar niet verstaan."

Luchiano (12), lokatie Diana's slaapkamer: "Mmmblmmbl mmmblblblmm mmmblblblmm."
CasaSpider: "Wel verdorie, kom hier. Ik versta niets!"
Luchiano, zijn kop de badkamer instekend: "Oh, het is niet belangrijk. Ze zei mijn bil is 24."

Compleet gekkenhuis.

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (7)

Alle dingen zijn connected, de kunst is slechts het lezen van de verbanden. Zaterdag zijn we naar de GardenMaster in Rijen geweest. Het voorjaar staat op springen hetgeen een beetje kromme Engelstalige woordspeling is en wat wil je dan? Bloemen in de tuin. Persoonlijk heb ik liever een parkeerplaats in de tuin, maar men kan niet alles hebben in het leven.

Lucy weet precies wat ze van de GardenMaster wil. Luchiano (12) en Diana (3) vermaken zich met een draak. Behalve planten kopen we ook een middel om katten uit de tuin te houden. Ergens toch vreemd om niet te zeggen raar, dat binnenkort van iedere hond het DNA-profiel wordt vastgelegd om zo te kunnen achterhalen wie het baasje is dat de poep van zijn hond niet heeft opgeruimd, terwijl katten hun behoeftes ongestraft in de hele buurt kunnen doen.

We hebben al koffiedrab geprobeerd, dat helpt wel een beetje maar is schijnbaar niet goed voor de grond. Vervolgens besprenkelen we de tuin met azijn, zonder noemenswaardig resultaat. Nu hebben we speciaal katafschrikkend poeder met een geur waar katten een enorme hekel aan hebben. De gebruiksaanwijzing garandeert resultaat, behoudens bij katten die niet goed kunnen ruiken. Die pech hebben wij vast weer.

Zaterdagavond kijken we naar Eredivisie Live, wat is er nu leuker dan gratis een topper zien. PSV-FC Twente staat op het programma en eindigt in een ietwat teleurstellend 1-1 gelijkspel. Wie is de trainer van FC Twente? Dat is Steve McClaren, een aimabele Engelsman die in november 2007 na een 2-3 nederlaag tegen Kroatie ontslagen werd als bondscoach van het Engelse elftal. Het blijft een prachtig getimede foto: Got the Skills?

Mijn geheugen is al lang niet meer onfeilbaar. Zoekend naar andere verhalen mijnerzijds over die altijd weer enerverende bezoekjes aan de GardenMaster stuit ik op 23 november 2007 met als hoogtepunten de val van Steve McClaren, Lucy met haar nieuwe plantjes en een recalcitrante Luchiano (toen 10, nu 12) die zijn aankomende pubergevoel wel heel mooi verwoordt.

We hebben gratis Eredivisie Live, maar vanmiddag gaan we met zijn allen naar de bioscoop. Het is een stuk duurder en we missen de wedstrijden, maar Diana is nog nooit in een bioscoop geweest en deze ervaring mag niet ontbreken. Ja, alles is met elkaar verbonden.

Verhip! De dames zijn al begonnen.

Continue reading "Verbindende verbanden" »

Posted by CasaSpider at 10:42 AM | Permalink | Comments (7)

Bouncing is een interessante blog, geschreven door een lerares aan een Mavo ergens in de Randstad. Balanceren op een dun koord met aan de ene kant probleemleerlingen en aan de andere kant een management dat voor minstens evenveel grijze haren zorgt.

Ze schrijft over taalarmoede, dat veel leerlingen geen idee meer hebben wat toch heel normale woorden en uitdrukkingen betekenen. Geen idee is wellicht niet juist gezegd, het is eerder het verkeerde idee. Ze geeft voorbeelden van dergelijke woorden. Ik besluit ze eens bij Luchiano (12) te testen. Het resultaat valt me niet echt mee.

• Metgezel: Iemand die samen met je... euhm... euhm... loopt.
• Kruier: Weetikveel. Hihihihi.
• Scharrelei: Dat is toch een ei dat je in de winkel kan kopen?
• Gulzig: Als je alles wil hebben.
• Cognac: Iets dat alcohol bevat en wat oude mensen drinken.
• Weerstaan: De naam zegt het al, iemand tegenhouden van wat hij wil doen.
• Een standje geven: Een duwtje geven, een tikkie geven. Of standje 61, standje 63. Ken jij die?
• Eigenaardig: Dat hij zichzelf wel aardig vindt.

Hier ligt nog een schone taak.
Maar voor wie?

Posted by CasaSpider at 8:41 PM | Permalink | Comments (16)

Captains's Log: Wij schrijven zaterdag 6 maart 2010, locatie kantine vv Rijen, tijdstip bij benadering 07:59:18. Temperatuur: Noordpoolachtig. Het is dat we allemaal ons bed uit zijn, maar de afkorting van Viola D3, de tegenstander van vandaag, kan me even niet bekoren: Voetbal Is Onze Lust Alphen. Gelukkig is er koffie.

Even later zijn we op weg naar het dorp Alphen. Geloof mij, ik heb echt mijn best gedaan om nog meer informatie over Alphen boven water te halen ten opzichte van ons vorige bezoek. Maar meer is er domweg niet. Hoogtepunt blijft de geboorte van darter Jelle Klaasen op 17 oktober 1984. Alhoewel, Mike en zijn vader Jan zitten bij ons in de auto en Jan weet te vertellen dat het vroeger leuk uitgaan was in Alphen, vooral met Carnaval. Relevante informatie, maar we gaan alweer richting Pasen.

Rijen D4 doet het tot dusverre niet bovenmatig goed in de derde klasse D307 en Viola D3 kennen we als een taaie tegenstander uit de najaarscompetitie. Een ding scheelt, wij zijn hun Angstgegner. De voorgaande twee wedstrijden (thuis en uit) hebben we gewonnen. Viola beschikt over een mooie accomodatie met op de achtergrond steeds de kerk, een instituut waar deze dagen veel over te doen is. De jongens maakt het allemaal niets uit, die lopen zich lekker warm en schudden de tegenstander de hand. Opvallend aan het sportpark is dat ieder pleintje en paadje een heuse straatnaam heeft.

Er staat een snijdende wind op het veld die Rijen D4 eerst tegen heeft. Hierdoor komen we moeilijk uit de verdediging. In het doel staat Tjeu en niet Jaap, die heeft snel last van hoofdpijn als hij bij extreem koud weer moet keepen. Jaap is echter een heel behoorlijke voetballer en staat samen met Luchiano (12) op de rechterflank.

Op zeker moment weet het tweetal een doorbraak te forceren en de bal op de rand van het strafschopgebied bij Martijn te bezorgen. De keeper komt uitlopen en ik denk: "Wat gaat Martijn nu doen?" Tot mijn verbazing stift hij de bal met een mooie boog hoog in de goal en staan we met 0-1 voor. Later, jongens onder elkaar, bekent Martijn dat hij eigenlijk een pass wilde geven of iets anders, maar zeker niet deze geweldige lob in gedachten had. Die eerlijkheid siert hem en de goal is er geen rimpel lelijker door.

Mede dankzij de wind wordt Viola steeds sterker en verkas ik naar het andere doel, immers daar is meer te beleven. Er volgt een serie corners waarvan de laatste uiteindelijk de verdiende gelijkmaker oplevert. We gaan met 1-1 rusten en hebben daar vrede mee. De reservebank vindt tijd voor een plaatje.

In de tweede helft is de wind de twaalfde man van Rijen D4 en de kou tegenstander van iedereen. Het (spel)peil daalt en de spanning stijgt, waar heb ik dat meer gehoord? In de voorhoede zijn Jaap en Luchiano vervangen door Ivar en Mike. Bij zijn eerste uitbraak is Mike meteen succesvol en scoort de 1-2. Nadien krijgt hij nog twee soortgelijke kansen die er evanals de poging van Rik helaas niet ingaan. Viola spreekt haar laatste krachten aan, de jongens zijn enorm gemotiveerd om juist tegen Rijen eens niet te verliezen. In de 57e minuut, een wedstrijd duurt een uur, komen ze toch wel verdiend op 2-2.

Als de scheidsrechter voor het laatst fluit vieren de Alphenaren het gelijke spel als een overwinning. Na het douchen blijkt waarom, ze worden door hun leiders getracteerd op patat. Is dat eigenlijk geen doping? Toch rijden ook wij voldaan terug naar Rijen. Als beloning krijg ik de grote tas met vuile shirts mee, altijd leuk om daar het thuisfront mee te verrassen.

Voor het eerst is Luchiano me voor met het schrijven van het verslag, als extra heeft hij de opstellingen van de eerste en de tweede helft bijgevoegd. Leuk voor later! Qua voetbal gaan we een mini winterstop in van twee weken. Daarna begint wat mij betreft het lentevoetbal met zonnebrillen, luchtige kleding en frisse dranken.

Scoreverloop Viola D3 - Rijen D4 2-2:

08 0-1 (Martijn)
22 1-1
37 1-2 (Mike)
57 2-2

Uitslagen en stand tot voor de wedstrijd.

Alle posts over Rijen D4 in het seizoen 2009-2010 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen D4 2009/2010.

Posted by CasaSpider at 10:24 AM | Permalink | Comments (9)

Luchiano (12) zit in een fase waar vorm gaat boven de inhoud. Er zijn mensen die nooit meer uit een dergelijke fase gekomen zijn. In plaats van een nieuw stukje te schrijven op Latios, pardon dat heet tegenwoordig [L]uchiano Nijhuis leeft zijn leventje, verandert hij liever de layout.

Uren kan hij zoet zijn met zijn Hyves-pagina (mirror). Het fan zijn van Udinese duurt maximaal drie dagen en zijn stijl lijkt op die van de New Kids (Wikipedia) uit Maaskantje. Daar heb je als ouders dan twaalf jaar aan gewerkt. Het is niet anders.

Hier Luchiano's nieuwe profielfoto.

Continue reading "Ja jongen" »

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (5)

Zaterdagochtend voetbalt Rijen D4 tegen een oude bekende, Ulicoten D1. Met dit team vochten we in het najaar het kampioenschap van de derde klasse D320 uit. Op doelsaldo was Ulicoten ons net de baas en nu spelen beide teams in de derde klasse D307. Het is regenachtig weer, iets anders dan barre kou en witte sneeuw maar toch niet bepaald prettig. Natuurlijk heb ik geen paraplu bij me, maar Raymond, de vader van Daan, helpt me uit de brand. De paraplu's zorgen voor een bijzondere rijtjesfoto met Jan, Astrid, Daniella en Tanisha. Vooral dankzij de paraplu van Jan, over laatstgenoemde straks meer.

Vrolijke gezichten bij de warming-up. De jongens hebben de desastreuze partij van woensdagavond tegen ONI D2 helemaal verwerkt. Omgaan met teleurstellingen is een belangrijk facet van het leven en meteen een van de sterke punten van Rijen D4.

De liefhebbers van extra informatie omtrent het dorp waartegen we spelen moet ik teleurstellen. Aangezien het een thuiswedstrijd betreft komt Ulicoten later aan bod. Hier kan ik reeds voorwegnemen dat de Vrede van Münster (1648) grote gevolgen heeft gehad voor Ulicoten. Een cliffhanger van jewelste.

De D1 van Ulicoten is vrijwel identiek aan het elftal van het najaar 2009. Alleen de libero is nieuw en die kan een aardig balletje trappen. De twee reuzen Giel met nummer 16 en keeper Bram zijn weer van de partij. In de eerste helft houdt Rijen aanvankelijk knap stand, maar dan maakt Giga-Giel het verschil door de bal hard en hoog de touwen in te jagen. Daar heeft onze kleine keeper Jaap geen antwoord op.

De met een grijs kapsel getooide scheidsrechter Toon wekt bij sommige Rijen-supporters enige irritatie op. Vooral de met een Zuid-Amerikaans temperament gezegende JvH (60) te R heeft het nodige commentaar. Dit komt hem op een luidkeelse reprimande van scheidsrechter Toon te staan. Rijen D4 gaat met een 0-3 achterstand de rust in.

Aan het begin van de tweede helft waarschuwt de scheidsrechter leider Marco: "Als er nog een keer commentaar van de Rijen-supporters op mijn leiding komt, dan staak ik de wedstrijd!" We houden ons hart vast. Wordt na Utrecht-Feyenoord en NAC-Utrecht Rijen D4 tegen Ulicoten de derde wedstrijd van dit jaar met een staking? Mogen wij onszelf als hooligan beschouwen? Ik dacht het wèl!

Rijen heeft op een aantal plaatsen gewisseld en dat pakt goed uit. De wedstrijd is veel meer in evenwicht en we zijn steeds vaker voor het doel van Ulicoten te vinden. Daar doet de 0-4 in de 42e minuut niets aan af. Luchiano (12) heeft zichzelf een andere rol toegeëigend. In plaats van als statische linksbuiten loopt hij nu meer in het midden van het veld en krijgt daardoor aanzienlijk meer balcontacten.

In de 50e minuut soleert hij in het strafschopgebied tussen drie, vier verdedigers totdat hij in een sandwich wordt genomen en ter aarde stort. Scheidsrechter Toon aarzelt geen moment en wijst naar de stip. Mike benut de penalty en brengt de stand daarmee op 1-4.

Het is tevens de eindstand, feitelijk hebben we de tweede helft met 1-1 gelijk gespeeld. De ouders drinken een kopje koffie in de kantine en de jongens gaan douchen. Als Luchiano na een tijdje bij mij staat komt Marco eraan met een sok. "Oh, die is van mij", zegt Luchiano. Regelmatig erger ik me aan Luchiano's slordigheid.

Ach, het is maar een sok. Dat kan de beste overkomen. Als we naar de auto lopen gaat mijn telefoon. Het is Marco: "Luchiano is zijn handschoenen vergeten, Martijn komt er nu mee aanlopen." Dat kan er ook nog wel bij. Net als ik het portier open doe hoor ik Wesley gillen. Hij staat aan de andere kant van het hek en houdt een badslipper in de lucht: "Die is Luchiano vergeten!"

Wat een oen. Enfin, na de uitschakeling voor de beker hoefden we ons op slechts één doel te focussen. Met twee nederlagen en een overwinning lijkt het kampioenschap dit seizoen ook niet meer helemaal realistisch. We gaan daarom voor mooie wedstrijden en veel doelpunten. En wat commentaar op de leiding zo nu en dan, immers dat is een Hooligan aan zijn stand verplicht.

Scoreverloop Rijen D4 - Ulicoten D1 1-4:

15 0-1
19 0-2
28 0-3
42 0-4
51 1-4 Mike (pen.)

Alle posts over Rijen D4 in het seizoen 2009-2010 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen D4 2009/2010.

Posted by CasaSpider at 3:00 PM | Permalink | Comments (7)

Diana (3) heeft een fascinatie ontwikkeld voor Schotland en wij hebben geen idee waar die vandaan komt.
"Waarom hou jij zo van Schotland?", vraag ik.
"Omdat ik daar naartoe wil", zegt ze dan.
"Maar hoe ken jij Schotland en hoe ziet het eruit?", ga ik door.
"Bruin", luidt het logische antwoord.

Haar broer Luchiano (12) heeft zijn plaats hier wel gevonden. Hij luistert vaak naar Brabant, het mooie lied van Guus Meeuwis (lyrics). "Telkens als ik Brabant hoor, dan wordt mijn hart geraakt." Een van de (vele) leuke kanten van Luchiano is dat hij zijn zusje zoveel mogelijk dingen wil leren. Soms zijn dat dingen die ze van mij nog niet persé nu hoeft te weten, maar meestal is het wel nuttig.

Uiteraard moet ze ook Brabant leren zingen en samen zijn ze al een heel eind op weg.
Luchiano begint: "Maar de mensen ze slapen, de wereld gaat dicht..."
Diana valt in: "En dan denk ik aan Schotland, want Schotland nog licht."

Binnenkort een optreden van Guus in Schotse rok.

Posted by CasaSpider at 12:00 PM | Permalink | Comments (4)

Rijen D4 heeft in het najaar van 2009 zonder puntverlies haar bekerpoule gewonnen en mag als beloning de knock-out rondes in. De eerste tegenstander in deze fase is ONI D2. Door het slechte weer dat op zijn beurt een gevolg is van de bevriezing van de aarde met als gevolg een daling van de zeespiegel is het duel een aantal keren uitgesteld. Op woensdagavond 24 februari 2010 is het eindelijk zover en gaan we voetballen.

Maar dan moeten we wel eerst even weten waar ONI vandaan komt. En wat betekent ONI eigenlijk? Ontspanning Na Inspanning, kom er maar eens op. Dan klinkt Rijen D4 ineens toch wel erg out-dated. ONI heeft haar thuisbasis in 's Gravenmoer, gemeente Dongen. Wat zijn de bijzonderheden van het dorp 's Gravenmoer? Op de eerste plaats staat er geen, ik herhaal geen koppelteken tussen 's en Gravenmoer. Het dorp wordt voor het eerst genoemd in 1293 en is samen met Roosendaal de oudste veenkolonie van Nederland. 's Gravenmoer is een protestantse enclave in een rooms-katholieke streek. Theoloog Wim Aalders is de enige beroemdheid tot dusverre uit het dorp dat in 2007 2220 inwoners telde.

Ruim op tijd arriveren we met een vaste club supporters in de kantine van ONI. Leiders Johan en Marco, trainers Ton en Huub, de familie Van Hees met Mike's moeder Astrid, zussen Daniella en Femke plus zwager Max en last but not least Meram, de vader van Ömer. Tegen zeven uur is het nog steeds niet donker en gerelateerd aan de recente historie lekker warm. Behalve voor Huub, want die was er niet bij in Achtmaal.

Over de wedstrijd kunnen we kort zijn. ONI D2 is duidelijk een maatje te groot. De jongens spelen beter samen, hun passes en schoten zijn harder en Rijen raakt hierdoor juist iets gedesoriënteerder. Het spel speelt zich voornamelijk af in de buurt van keeper Jaap. We gaan met een 7-0 achterstand de rust in en trekken twee conclusies. Ten eerste zijn onze jongens duidelijk geen avondvoetballers en ten tweede hoeven we ons dit seizoen nog maar op één doel te focussen, namelijk de competitie. De beker kunnen we uit ons hoofd zetten. Het heeft allemaal weinig invloed op het humeur van Rijen D4.

Luchiano (12) is reserve gedurende de eerste helft en mag in de tweede aantreden. Het spel van Rijen blijft tamelijk beroerd en ik vraag aan de trainers of het niet tijd is de tactiek enigszins te wijzigen: "Is het niet handiger als wij op hun helft gaan spelen?"

Ivar (links) is halverwege de eerste helft geblesseerd uitgevallen en mag er na een kwartier in de tweede weer in. Het staat op dat moment nog steeds 7-0. "Wat krijg ik als ik scoor?", vraagt hij aan mij. "Als je drie keer scoort krijg je een frikandel", zeg ik. Ivar gaat het veld in en net op dat moment breekt Luchiano op links door. Hij wordt naar de achterlijn gedrongen, omspeelt daar knap zijn tegenstander en stoomt over de lijn op richting het doel. Precies op het juiste moment geeft hij een mooie pass op de vrijstaande Ivar die zonder nadenken hard uithaalt: 7-1! Ivar juicht en schreeuwt tegen mij: "Nog twee!"

Zover komt het niet. ONI loopt verdiend uit naar 10-1, het is lang geleden dat de D4 een dergelijk pak slaag heeft gekregen. Over een smal weggetje rijden we van 's Gravenmoer via Dongen terug naar Rijen. Luchiano heeft berehonger en ook last van zijn knie, deze keer de linker.

Scoreverloop ONI D2 - Rijen D4 10-1 (Beker):

05 1-0
12 2-0
17 3-0
24 4-0
27 5-0
35 6-0
37 7-0
46 7-1 Ivar
53 8-1
55 9-1
59 10-1

Alle posts over Rijen D4 in het seizoen 2009-2010 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen D4 2009/2010.

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (8)

Woensdag kocht ik twee lampjes voor een Ikea-ding met drie spotjes. De lampjes hebben geen fitting maar er komen twee puntjes uit die men in een houder moet draaien. Ze pasten niet. Bij het vergelijken van de nieuwe met de oude lampjes komen we erachter dat de oude dikkere pinnetjes hebben. Kennelijk heb ik de verkeerde gekocht. Wie verzint er zoiets, het doet me denken aan Gilette-mesjes die altijd geschikt zijn voor precies één vermaledijd model.

Donderdagochtend is het erg glad op de weg, tenminste in Rijen. Om hem te waarschuwen bel ik Luchiano (12): "Pas straks op jongen, het is spekglad op de weg." Hij is deze winter al vaker van zijn fiets geflikkerd dan ik in mijn hele leven, vandaar. Van 9 tot 12 zit ik bij een SAP Upgrade Workshop, humor verzekerd. Na de pauze zet ik voor de zekerheid mijn telefoon in de vergaderstand. Om kwart voor elf, nog geen kwartier later, gaat hij over. Het is Luchiano. In een dergelijk geval is SMS handig en even later vertelt hij mij dat hij weer van zijn fiets is gevallen en daarbij zijn knie heeft verrekt. "Wat heeft waarschuwen dan nog voor zin?", vraag ik mij af.

Na het werk wil ik bij Albert Heijn twee goede lampjes kopen, maar ze hebben ze niet. Ter compensatie koop ik een six-pack Duvel, drie flesjes Westmalle Dubbel, een fles Cola en nog wat dingen. "Dat is € 19,76", zegt de caissiere. Daar baal ik van, want het is 24 cent te weinig voor een tweede zakje voetbalplaatjes. "Mag ik er nog een chocolade-ei bijkopen?", vraag ik. "Want anders vermoordt mijn zoon me, als ik geen twee zakjes meebreng."

"Natuurlijk mag dat", glimlacht de caissiere. Ik reken € 20,71 af en krijg tot mijn niet geringe verbazing toch slechts een pakje voetbalplaatjes. "Ik krijg er toch twee?", zeg ik lichtelijk ontstemd. "Neen", zegt de caissiere. "Statiegeld telt niet mee." In totaal bedraagt het statiegeld € 1,15 en derhalve staat de rekening netto op € 19,56. Vierenveertig cent te weinig voor een tweede zakje. Hoofdschuddend probeer ik de caissiere duidelijk te maken waarom ik hier zo van baal.

"U mag het chocolade-ei teruggeven hoor", besluit ze.
Grrrr!

Posted by CasaSpider at 7:00 PM | Permalink | Comments (13)

Het is alweer een hele tijd geleden dat er nieuws is op voetbalgebied met betrekking tot vv Rijen D4. De kampioenen van de derde klasse D320 najaar, samen met Ulicoten D1, zijn in het voorjaarsseizoen ingedeeld in de derde klasse D307:

• Ulicoten D1
• Viola D3
• Rijen D4
• Achtmaal D1G
• Neerlandia'31 D2

Afgelopen zaterdag stond de eerste wedstrijd tegen Achtmaal (website) op het programma, maar die dag kwam erg ongelukkig uit. Ondanks dat Rijen D4 nu uit niet minder dan 17 (!) kinderen bestaat konden er slechts acht. De rest had verplichtingen zoals het bezoeken van een open dag van de middelbare school of een nationale lego-competitie. Daarom wordt de wedstrijd verplaatst naar maandagavond 8 februari om 19:00 uur.

Maandag moeten we dus naar Achtmaal ofwel in het Brabants Achmaol. Waar ligt Achtmaal, wat is Achtmaal en waar is Achtmaal van bekend? Achtmaal ligt een stuk verder van Rijen af dan ik dacht, een kleine 45 kilometer. Het dorp maakt deel uit van de gemeente Zundert en telt per 01.01.2008 1715 inwoners. Er bestaan twee theorieën over de naam Achtmaal. Een daarvan is dat Achtmaal oorspronkelijk Dachmael heette, een stuk grond dat in één dag gemaaid kan worden. De andere theorie mag men zelf opzoeken. Het gemeentebestuur van Achtmaal moest in 1858 aan de Commisaris van de Koning in ieder geval toegeven geen verklaring te hebben voor de naam.

Sportpark Vijf Eiken te Rijen. Wiens auto staat hier illegaal bij een parkeerplaats voor invaliden? Meram is bekeuringsbevoegd en voor een dergelijke overtreding staat 150 euro. Om kwart voor zes vertrekken we in colonne richting Achtmaal. Het is al bijna donker en de thermometer wijst -3 graden aan. We rijden een stukje door Belgie alvorens de afslag Zundert te nemen en moeten dan nog een kilometer of acht over een smal weggetje met bomen aan weerszijden naar Achtmaal. Er is opvallend veel landbouwmateriaal op de weg, tractoren, eggen, combines en meer van dat spul. Ze scheuren ons met hoge snelheid tegemoet en veel speling hebben we niet met die bomen aan de rechterkant.

De TomTom geeft aan dat we het sportpark naderen. Nog 600 meter, nog 400, nog 200, nog 100 en de finish-vlag begint te wapperen. Ik zet de auto stil, kijk om me heen en zie niets en al helemaal geen sportpark. Alles is pikzwart. "Volgens mij zijn we verkeerd", zegt Jorg die met ons meerijdt. Nu is Jorg een intelligente jongen die O&O doet op het Technasium, wat veranderen de tijden toch. Zo weet hij precies waarom er zoveel overvallen op geldtransporten plaatsvinden: "Als men op een auto schildert dat er geld in zit, dan is dat natuurlijk vragen om problemen." CasaSpider: "Dus in jouw optiek kunnen ze daar beter een onopvallend grijs busje voor gebruiken, met iets van 'Jansen Schilderwerk' erop?" Jorg: "Ja, of er moeten overvallers zijn die verf nodig hebben."

Enfin, ik parkeer de auto een stukje verder op het gras en D4-leider Marco stopt naast mij. Via een hobbelig zandweggetje rijden we in het donker terug naar de enigszins bewoonde wereld en ineens zien we lichtmasten, het sportpark van vv Achtmaal! Zowat iedereen is het kleine zijstraatje voorbij gereden. Het geeft een bijzondere sfeer, zo in the middle of nowhere, pikdonker, ijskoud en een doodstille kantine. Het lijkt een beetje op Transsylvanie al ben ik daar nog nooit geweest.

Wie kent er Jos Sprenkels, Jef van Aert en Fer Dictus? Het zijn de drie ereleden van voetbalvereniging Achtmaal. Dit als weetje tussendoor. Om tien voor zeven staan onze jongens al op het veld. Ik zie Luchiano (12) met muts en handschoenen, maar ook met blote benen. Niet alleen is de temperatuur laag, er staat ook een naar, snijdend windje. De Rijen-supporters staan weer netjes opgesteld in een rijtje, deels in en deels uit de dug-out. Zelfs in de dug-out is het koud.

Om zeven uur is er nog geen tegenstander te bekennen. Is de wedstrijd misschien afgelast? Er wordt navraag gedaan en dan blijkt dat het aanvangstijdstip kwart over zeven is. "Misschien heb ik een mailtje gemist", zegt Marco. Onze voetballers trekken sprintjes om enigszins warm te blijven. Uiteindelijk begint de wedstrijd om 19:20. Rijen D4 trekt meteen ten aanval en Luchiano is nadrukkelijk aanwezig.

Ik besluit naar het doel van Achtmaal te lopen om een paar mooie aanvalsfoto's te maken. Maar dan, het is pas de tweede minuut, staat een aanvaller van Achtmaal alleen voor het doel van keeper Jaap en scoort eenvoudig. Het is een spannende wedstrijd waarin de in groen-wit gehulde Achtmalers langzamerhand de overhand krijgen. Het team bevat ook een paar meisjes die een aardig potje kunnen voetballen. In de 22e en 25e minuut scoort de thuisclub wederom en zo staat het ineens 3-0.

Vlak voor het einde van de eerste helft breekt Tom Taekema door op rechts. Hij schiet de bal diagonaal in de linkerhoek. Wij, de toeschouwers, zien de bal links naast het doel rollen. "Hoe krijgt hij die bal ernaast?", vraag ik me af. Dan blijkt dat de bal wel degelijk in het doel was, maar er door een gat in het net uitgerold is. Dat weten Tom en Luchiano die er vlakbij stonden 100% zeker. Er is wat commotie en volgens Luchiano zet de trainer (?) van Achtmaal zijn voet op het net, trekt het omhoog en zegt: "Zie je wel, geen gat." De scheidsrechter besluit tot het geven van een doeltrap. Rijen gaat enigszins bestolen de rust in. Die hebben we hard nodig want gedurende de laatste minuten kunnen we niet eens meer aanmoedigen wegens bevroren wangen. Keeper Jaap zit dan al binnen aan de thee, hij heeft het speelveld met barstende hoofdpijn moeten verlaten. Tjeu is zijn vervanger.

In de tweede helft komen we door een ongelukkig eigen doelpunt van Wesley al snel op een 0-4 achterstand en spelen we een verloren wedstrijd. Toch blijven de jongens knokken en tien minuten voor tijd breekt Luchiano knap door en scoort met een sliding tussen twee verdedigers in de 4-1. De eer is gered, daar doet de vijfde goal van Achtmaal niets aan af. Rillend van de kou gaan de jongens naar de kleedkamer, douchen is niet echt een aanlokkelijk vooruitzicht maar het moet.

Om 21:10 zitten we in de auto. Het is gemakkelijker om vanuit het sportpark de bewoonde wereld te bereiken dan andersom. Om 21:50 zijn we thuis en maak ik een broodje Bapao voor Luchiano en mij. Het avontuur in Achtmaal is ten einde.

Scoreverloop Achtmaal D1G - Rijen D4 5-1:

02 1-0
22 2-0
25 3-0
31 4-0 (Wesley, e.d.)
50 4-1 (Luchiano)
58 5-1

Alle posts over Rijen D4 in het seizoen 2009-2010 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen D4 2009/2010.

Posted by CasaSpider at 8:43 PM | Permalink | Comments (6)

Zondag vieren Tom (bijna 5) en Sam (2) hun respectievelijke verjaardagen. De organisatie, logistiek en infrastructuur hebben zij uitbesteed aan hun ouders Pascale en Luc. Grote genade, dit klinkt haast als zo'n typisch kattenblog waarbij de rechtmatige eigenaren van het kattengebroed zich presenteren als hun personeel.

Enfin, bij een verjaardag viert men de geboorte en daarom even een korte terugblik. Tom is geboren op 12 februari 2005 om 21:30, woog 2800 gram en was klein van stuk. Tegenwoordig ziet hij er zo uit.

Sam is mijn petekind en geboren op 25 januari 2008 om 08:49 uur, woog 3970 gram en was ook klein van stuk. Hij is verzot op de 1-jarige dochter van Suus die hij graag mag aflebberen. Sam heeft de blonde krullen.

Het was een kinderfeest zoals het hoort te zijn, met veel familie, vrienden en vooral kinderen. O ja, en niet te vergeten de Chimay. 's Avonds aten we soep, hot-dogs en hamburgers en thuis kon ik nog net Feyenoord onterecht van AZ zien verliezen.

Buiten was het ongeveer drie graden Celsius maar wat een verschil is dat toch met de winterse temperaturen van een paar weken eerder. De kinderen hebben zich er goed vermaakt. Een impressie in 14 foto's.

• #01 Luchiano (12) probeert met een voetbal zijn neef Marnix in het houten huisje te raken.
• #02 Tom ziet er stoer uit op de step met een politiehelm op zijn kop.
• #03 Diana (3) houdt de zaak van bovenaf in de gaten, de verrekijker helpt daarbij.
• #04 Na het opzichterswerk mag Diana even ontspannen op de schommel.
• #05 Neef Marnix (14) is op zoek naar een nieuwe Hyves profielfoto. Deze?
• #06 Diana is dol op kippen en vroeg aan deze: "Leg eens een ei?"
• #07 Idyllische overview met Luchiano, Diana en de blokhut op palen.
• #08 Tijd om eten te koken in de kinderkeuken.
• #09 Oma Truus en Luc pakken een discobal uit voor Tom.
• #10 Pascale en Sam die net uit zijn bed komt begroeten diens lievelingsvriendin.
• #11 Na het masker van Darth Vader probeert Diana het met Tom's politiehelm.
• #12 Sam pakt ons kado uit en krijgt daarbij hulp van vele kinderen.
• #13 Luchiano en Marnix in karakteristieke, liggende pose. Gamen kost kracht.
• #14 Ook de oranje skelter ontsnapte niet aan Diana's aandacht.

Tot zover Borkel dat volgens KPN min of meer in Belgie ligt.

Posted by CasaSpider at 6:00 PM | Permalink | Comments (7)

Samen met Luchiano (12) en Diana (3) rijd ik naar Breda waar we een paar dingen moeten regelen. Het zijn een beetje vreemde dagen. Nou ja vreemd, ze zijn zelfs raar te noemen. We hebben het prima naar onze zin in de stad waar we op verzoek van Diana internationaal toprestaurant McDonalds aandoen. Ik heb nog wel zin in een trappistje, maar de terrasjes zien me er toch net iets te koud uit.

En dan wil ik ook nog naar de Mediamarkt om een USB-oplader voor in de auto te kopen. Zo'n ding dat je in je sigarenaansteker of de extra 12-volts aansluiting steekt en waar twee of meer USB-aansluitingen op zitten voor de telefoon en de TomTom. Ideaal gewoon.

Helaas heeft Luchiano last van zijn benen, beenpijn noemt hij dat. Het kan de groei zijn, maar ik maak me er toch een beetje ongerust over. We besluiten de Mediamarkt te laten voor wat hij is en rijden naar huis.

Bij Bart Smit hebben we voor Diana een Darth Vader carnavalspakje gekocht. Ze is echter zo moe dat ze meteen naar bed wil met haar chupatina, dat is een oud blauw kussen. Chupatina betekent vrij vertaald iets van klein zuigertje. Na een kwartier hoor ik via de intercom echter activiteit in haar kamer en daar komt ze de trap al af.

"Ik wil mijn masker", zegt ze. Even later staat een gevaarlijke versie van Darth Vader voor ons: Darth Diana.

Posted by CasaSpider at 8:46 PM | Permalink | Comments (8)

In november 2009 zijn er schoolfoto's gemaakt van Luchiano (12). Foto's voor zijn school-id, maar ook een pakket met een klassenfoto, een grote foto, vier kleine en een stickervel met Luchiano's hoofd daarop. Met de kwaliteit van de foto's is niets mis. Ik wilde niet alle foto's hebben en liet Luchiano de resterende terug naar school brengen. Dat kon echter niet, ze moesten opgestuurd worden naar Vandenberg-ID (website). Dat was mij iets te dol: "Ze komen ze maar halen."

Vorige week lag er plots een rekening in de bus van Vandenberg-ID met een begeleidende brief. Aangezien de foto's niet zijn geretourneerd heb ik ze dus gekocht en moet de verschuldigde 15,75 euro betalen. Ik vraag mij af of dat zomaar kan en begin me al lichtjes op te winden.

Het gaat om een relatief klein bedrag maar toch wil ik het bedrijf even bellen. Gewoon om te horen wat zij van deze handelwijze vinden. "Stel ik stop een envelop met een foto bij u in de bus en als u hem niet binnen twee weken terugstuurt moet u mij 80 euro betalen" en meer van dat soort scenario's schieten door mijn hoofd. Ook heb ik al een brief in gedachten voor het Beatrix College waarin ik Luchiano verbied om ooit nog op een klassenfoto te staan.

Een dame die zich voorstelt als Wilma neemt namens Vandenberg-ID de telefoon op. Als ik haar vertel dat ik vraagtekens heb bij de procedure met de foto's legt ze me deze meteen uit. De kinderen krijgen de foto's mee naar huis en sturen de niet gewenste foto's in een antwoordenvelop gratis terug.

Huh? Antwoordenvelop? Gratis? Dat is mij allemaal kennelijk ontgaan. "Dat klinkt allemaal een stuk sympathieker dan ik had gedacht", zeg ik tegen Wilma. Ze gaat nog verder: "Oh, ik zie dat dit de eerste herinnering is. Als u wilt mag u de foto's nog steeds retourneren."

Als ik de hoorn neerleg is mijn aanvankelijke agressie omgesmolten in begrip en sympathie. We houden de foto's.

Posted by CasaSpider at 7:00 PM | Permalink | Comments (10)

Dinsdagavond begint na een lange, verlengde winterstop eindelijk de voetbaltraining van Rijen D4 weer voor Luchiano (12). Bijna alle kinderen zijn present in de ijzige kou, het is vier graden onder nul met een gevoelstemperatuur van min tien. Van de toeschouwers laat de harde kern het niet afweten: moeder, zus en zwager van Mike; Bülent, de vader van Hasan Ali ook al is hij onherkenbaar ingepakt en CasaSpider. We spreken elkaar moed in. Na twintig minuten begint de kou langzaam in de ledematen te trekken ook al is het bij lange na niet zo koud als tijdens de befaamde paardenshow op de Hongaarse pusta.

De kinderen houden zichzelf lekker warm door te voetballen, ja zo is het een koud kunstje. Na een half uur geeft Daniella het voorbeeld en beent richting de kantine. Wij kunnen en willen niet achterblijven en vertellen de trainers dat we alvast de wedstrijdtactiek voor zaterdag met elkaar gaan doornemen.

Lekker, zo'n warm kopje koffie erbij. Om 14 minuten over 7 melden we ons weer langs de lijn en even later zitten Luchiano en ik in de auto. "Alles kits met je benen?", vraag ik hem. Hij heeft na een sportieve prestatie zo nu en dan flink last van zijn benen. "Nee, ze zijn prima."

Ik doe de voordeur open en loop door naar de woonkamer. Luchiano wil de trap oprennen en dan hoor ik een gil. Snel ga ik naar de trap en zie Luchiano in gebukte houding staan. Hij kan niet vooruit en niet achteruit, er is iets danig mis met zijn rechterknie. Ik draag hem naar de bank en trek voorzichtig zijn schoenen en broek uit. Hij kan zijn knie bijna niet bewegen en het doet flink pijn.

Woensdag is het geen cent beter en maak ik een afspraak bij de huisarts. Dokter Fleerakkers kijkt nauwkeurig naar de knie en vermoedt dat de patella pees is overbelast. Het vreemde is alleen dat Luchiano absoluut niet op zijn rechterbeen kan staan. Daarom overlegt ze met het Amphia ziekenhuis in Breda. Daar raden ze aan om toch even langs te komen, nog wel bij de Spoedeisende Hulp. Het goede van de afdeling Spoedeisende Hulp is dat ik zonder betalen vlak voor de ingang mag parkeren. Het nadeel van Spoedeisende Hulp als men niet op sterven ligt is dat andere patienten met zwaarder letsel nog wel eens voorgaan. Hier een tijdbalkverslag van ons bezoek aan de afdeling Spoedeisende Hulp van het Amphia Ziekenhuis (Molengracht) te Breda.

• 14:35 Aankomst Spoedeisende Hulp. Voor een euro leasen we een rolstoel en het eerste wat de baliemedewerkster van de Spoedeisende Hulp zegt is: "Een ogenblikje". Ja, dat verwacht ik niet bij de Spoedeisende Hulp. Daarna mogen we plaatsnemen in de wachtkamer.
• 14:55 Een verpleegster haalt ons op en wil ons een kamer binnen leiden die al bezet is. Jammer, maar we moeten terug naar de wachtkamer.
• 15:10 Nu verschijnt er een verpleger die Luchiano in een behandelkamer op het bed legt. We wachten op de dokter.
• 15:30 Een dokter komt binnen (dokter Jimenez?). Hij vraagt wat, drukt wat en besluit om Röntgenfoto's te laten maken.
• 15:32 We zijn weer alleen in de behandelkamer en wachten op het maken van de foto's.
• 15:40 Mensen komen vragen of de dokter al langs geweest is. De foto's zijn al wel aangevraagd.
• 15:50 We worden opgehaald en men maakt twee Röntgenfoto's van Luchiano's rechterknie.
• 15:55 We zijn weer terug in de behandelkamer van de afdeling Spoedeisende Hulp. Luchiano: "Ik wil met Spoed hier weg."
• 16:20 Luchiano: "Moet ik 500 keer hetzelfde verhaal vertellen." Dat klopt, aan alle hierboven genoemde Amphia-medewerkers heeft hij hetzelfde verhaal verteld. Wachten, wachten, wachten.

O ja, toen we van de huisarts naar de auto liepen, Luchiano hinkelend, heb ik hem het laatste stukje tegen zijn zin gedragen. "Zet me neer, dit is zo humiliating! Straks ziet Joey mij nog, die rijdt hier heel vaak langs."

• 16:35 Ik ben op de gang gaan staan om te laten merken dat wij er nog zijn. Een dame komt langs en vraagt of ik een kopje koffie wil. Ja, graag. Luchiano krijgt niets. Neen, ze zijn ons niet vergeten maar het beoordelen van foto's kan lang duren. Dat weten wij inmiddels al. Als ik een slokje van mijn koffie neem vraagt Luchiano waarom hij eigenlijk niets te drinken heeft gekregen. "Jij bent de patient en die gaan toch dood", zeg ik vriendelijk.
  
• 16:47 We maken maar wat foto's van Luchiano met gele en bruine teddyberen die in de behandelkamer voorhanden zijn.
  
• 16:57 Dokter Jimenez komt binnen en heeft niets afwijkends op de foto kunnen zien. Luchiano moet maar rusten en er komt een drukverband. Na anderhalve minuut is de dokter alweer weg.
  
• 17:06 Een verpleger in opleiding (Sybren?) komt binnen en legt onder het toeziend oog van een wat oudere verpleegster het drukverband aan. Luchiano wil graag krukken, dat vindt hij interessant, en vraagt hierom aan de verpleegster. Die geeft aan dat met de dokter te moeten overleggen. Even later komt ze terug en zegt dat de dokter dat niet nodig vindt: "Anders ga je met die krukken rondsjouwen en dan rust jouw knienie."
  
• 17:20 We zijn klaar, ja echt, en begeven ons naar de uitgang met Luchiano in zijn lease-rolstoel. In het portaal zie ik het al, een ambulance heeft mijn auto dubbelgeparkeerd. Dat kan er ook nog wel bij. Ik loop terug naar de balie en de medewerkster roept de chauffeur op.
  
• 17:25 Eindelijk, we zijn van het terrein van de Spoedeisende Hulp af.
  
• 17:45 Thuis. Snel een Westmalle Tripel opentrekken. Het is me allemaal wat, die Spoedeisende Hulp.

Posted by CasaSpider at 9:10 PM | Permalink | Comments (13)

Zondag is onze Biergrensdag, dan rijden we naar Baarle Hertog (B) / Baarle Nassau (NL) om de voorraden Westmalle Dubbel en Tripel aan te vullen. Gelukkig drinken we geen Leffe of Jupiler want dat is bijna op in Belgie. Net voor we vertrekken verslaat Ajax voor de zoveelste keer AZ. Die ochtend heb ik wat zitten grasduinen in uitspraken van Herman Finkers en deze is in dat opzicht wel aardig: "Jij speelt een verrek leuk potje voetbal", zeiden de Ajax-spelers tegen mij. Ik zei: "Och, dat geeft toch niks, jullie hebben weer andere kwaliteiten."

Hij blijft leuk, net als Luchiano (12) die sinds kort in zijn Waarom-fase zit. Meestal enteren kinderen die fase als ze tweeëneenhalf of drie jaar oud zijn, maar Luchiano dus op zijn twaalfde. Wat zeggen wij dan? Beter laat dan nooit!

Hij heeft nooit animo om ergens heen te gaan maar eenmaal onderweg heeft hij het wel naar zijn zin. We kletsen over van alles en nog wat, bijvoorbeeld over het boek Oorlogswinter waarover Luchiano aanstaande woensdag een boekbespreking heeft. Thema's als verraad en vooroordelen passeren de revue, alsmede het feit dat moeilijke situaties zoals een oorlog verhoudingen en karakters genadeloos bloot leggen.

"Waarom worden haren grijs?", vraagt Luchiano. "Ze zijn toch dood?" Haren groeien aan vanuit het hoofd en daar worden de attributen zoals de kleur bepaald. Maar waarom ze ineens grijs worden, ik heb geen idee. We rijden langs een greppel. "Waarom zijn er eigenlijk greppels? Die zijn keigevaarlijk!", luidt de volgende vraag. Dat is een moeilijke.

"Verkeersdrempels kunnen ook keigevaarlijk zijn, als je er niet op bedacht bent en er met 80 overheen rijdt", zeg ik. Al snel zijn we het erover eens dat verkeersdrempels inderdaad gevaarlijk kunnen zijn maar dat ze ook een verkeersveiligheidsverhogende functie hebben. Bij greppels kunnen we vooralsnog geen nuttige functie ontdekken. Ik kom niet verder dan waterafvoer en een grensfunctie. "Dan kunnen ze toch ook een lijn trekken", ontkracht Luchiano mijn argumentatie.

Bij de Biergrens zijn we snel klaar. Diana (3) zit in het karretje en de verkoopster vraagt of ze haar mag kopen. "Vijf euro", zegt Diana. Bijna is de deal rond maar op het laatst trekt ze haar aanbod in. Ze verkiest haar broertje boven twee nieuwe zusjes. We besluiten nog wat rond te lopen in Baarle Hertog. Ja, ik noem het liever Baarle Hertog dan Baarle Nassau omdat men dan toch meer het gevoel heeft in het buitenland te zijn. De kinderen hebben honger en we kopen een grote puntzak met patat. Oh sorry, dat heet hier friet.

Lekker hoor, die grote dikke frieten met een klodder mayonaise. Waarom vinden mensen vet, alcohol en cola eigenlijk zo lekker en taalt men minder naar een schaaltje prei? Tot slot het antwoord op de grijs-haar vraag: "Grijs haar is het gevolg van een veranderde eiwitsynthese waardoor er een verlies is van melanine, het pigment dat kleur geeft aan het haar. Hierdoor neemt de concentratie van melanine in het haar af en wordt het grijs. Wanneer alle melanine volledig verdwijnt, wordt het haar wit ofwel kleurloos."

Waarom is mijn haar dan zilver?

Posted by CasaSpider at 7:03 PM | Permalink | Comments (12)

Veel zin heeft Luchiano (12) er niet in om af te drogen. Van de andere kant is afwassen ook niet mijn grootste hobby. Samen maken we er het beste van.

Luchiano: "Weet je dat iemand mij vandaag gevraagd heeft?"
CasaSpider: "O ja, wie? En wat heb je gezegd? Zeker nee."
Luchiano: "Ja. Ze zei wil je verkering met mij en ik antwoordde je bent verkeerd verbonden!"
Luchiano: "Dat is een afscheid in stijl."

We praten nog wat verder.

CasaSpider: "En heb jij het al aan veel meisjes gevraagd?"
Luchiano: "Ja, aan zoveel."
CasaSpider: "En die zeiden zeker allemaal nee."
(Lekker stimulerend bezig, CasaSpider)
Luchiano: "Dat was eigenlijk allemaal bij de introductie-disco."
Luchiano: "Toen vroeg ik het voor de grap."
Luchiano: "Maar toen was ik nog niet grappig."
CasaSpider: "En nu zeker wel, haha."
Luchiano: "Ja, nu vindt iedereen mijn grapjes leuk. Behalve de leraren."

Ja, zoon. En vergeet vooral ook de ouders niet!

Posted by CasaSpider at 5:52 PM | Permalink | Comments (6)

Winter in Rijen in 22 foto's

Luchiano (12) heeft vrijdag en zaterdag bij zijn neef Marnix in Utrecht gelogeerd. Zaterdagmiddag heb ik hem opgehaald, want zondagmorgen om 11 uur is er de Nieuwjaarsreceptie van vv Rijen en die wil niemand missen. Wij moeten ook wel komen aangezien tijdens de receptie de kampioenselftallen gehuldigd worden. De kampioenen van de najaarscompetitie 2009 zijn Rijen D2, D3 en D4.

Het is winter in Rijen. Als ik naar buiten kijk is alles wit en zie ik sneeuw. Het kost me tien minuten om de auto sneeuwvrij te maken. Inmiddels zijn we wel gewend aan rijden over besneeuwde, gladde wegen. Het geeft zelfs een extra dimensie aan het autorijden. Net als bij autobanden is het van belang dat men in het geval van sneeuw het juiste schoeisel aantrekt, op zijn minst in dezelfde kleur. Sportpark Vijf Eiken ligt er prachtig bij, maar of er die dag ook nog gevoetbald wordt?

In de kantine begroeten we de andere ouders en wensen hen een gelukkig nieuwjaar. Daarna is het wachten geblazen, lang wachten. De kinderen zitten inmiddels in de bestuurskamer waar ze een scheidsrechtersquiz doen. Dit om ze te leren dat het vak van scheidsrechter niet zo eenvoudig is als het soms lijkt. Van de andere kant, hoeveel scheidsrechters kunnen er goed voetballen?

Na de quiz mag de D4 naar een voetbalveld dat deels van sneeuw is ontdaan. De jongens moeten proberen vanaf een meter of 16 de lat te raken. Dat valt niet mee in de kou, de bal blijft bij iedereen lager dan gebruikelijk. Diana (3) amuseert zich in de sneeuw. Op een bepaald moment maak ik toch weer een rijtjesfoto, het zit gewoon in mijn bloed. Het is slechts een rijtje van drie en meteen komt Meram, de vader van Ömer C. aangelopen. "Hey, wat is dat nou? Altijd maak je een rijtjesfoto als ik er net even niet ben." Ja, zo kan ik er natuurlijk niet onderuit en het moet gezegd, het is een mooi rijtje.

Ondertussen zijn de D4-spelers druk met het trachten de lat te raken. Martijn lacht er nog bij, Luchiano tilt zijn been hoger op dan het schot en Diana bekogelt mij met stuifsneeuwballen. Hier imiteert Luchiano de befaamde karatetrap van Louis van Gaal en vliegt de bal al wat hoger. Bij de derde poging lijkt het zelfs of hij over het doel heen gaat. Menigeen krijgt ondanks het stralende winterzonnetje koude voeten en even later zitten we gelukkig weer in de kantine waar CasaSpider niet de enige is die druk fotografeert.

Jeroen Gillesen neemt het woord en start de huldiging van de kampioenselftallen. De D2 met Ömer K. en Abdullah moet nog even wachten, immers we beginnen met de D4. De spelers krijgen een kampioenschapscertificaat en een Rabobank sleutelkoord. Een beetje vreemd eigenlijk, immers de Rabobank, de bank zonder geld, is helemaal geen sponsor meer van vv Rijen. Diana is dolblij voor haar broer, helemaal als hij haar laat meedelen in zijn patat met frikandel.

Als alles op is vertrekken we. Zelfs een parkeerplaats ziet er mooi uit als hij besneeuwd is onder een blauwe hemel. Vanuit de auto maken we een laatste foto die er zowaar nog winterser uitziet dan het uitzicht vanuit een Trabant 75 kilometer ten zuiden van Budapest. De kampioenen zijn gehuldigd en als het weer het toelaat beginnen we dinsdag 12 januari weer met trainen.

Posted by CasaSpider at 4:34 PM | Permalink | Comments (7)

Op donderdag 31 december 2009, de laatste dag van het oude jaar, neem ik 's middags vrij. Het kost nog enige moeite om weg te komen bij Brabant Water, want Gijs Dontje neemt afscheid en doet dat met een heerlijke appelbeignet. Hij mag vaker weggaan. In mijn portemonnee branden enige Hongaarse forinten. Bij de Rabobank kan ik ze niet inwisselen, dat verhaal is reeds geschreven maar nog niet gepubliceerd. Inmiddels wel, een link naar de toekomst. Hoe wreed is dat? Deze vreemde bank raadt mij aan het geld bij een Grenswisselkantoor te wisselen en nabij het station van 's Hertogenbosch bevindt zich een vestiging.

De wisseltruc is gepiept in een vloek en een zucht. Ik ben verbaasd: "Huh, gaat dat zo gemakkelijk?" "Jazeker", zegt de vrouw aan de balie. "Waarom niet?" "Nou, ik dacht ik moet me legitimeren en dergelijke", pruttel ik. "Nou, bij zulke kleine bedragen hoeft dat niet hoor", wijst de dame mij terecht. Op zulke momenten kent men zijn plaats weer. Het maakt nederig.

Op naar winkelcentrum Wagnerplein in Tilburg-Noord. Daar halen we elk jaar, nou ja sinds vorig jaar, reeds bereide spare-ribs bij slagerij Fons Pessers. Een flesje Tequila erbij en nog wat kleine dingen en de voorbereidingen voor de jaarovergang zijn getroffen. O nee, toch niet helemaal. Als ik thuiskom stuift Luchiano (12) al naar beneden. "Papa, gaan we al?" Voor het eerst kopen we vuurwerk en dat doen we bij de Boerenbond. Ik vink wat spullen aan die niet te duur zijn maar toch klinkende namen hebben. Zo zitten er 200 kanonslagen tussen, dat lijkt ons wel vet. Tevreden kijk ik naar de rekening, voor het luttele bedrag van 13,99 euro gaan wij knallen vanavond!

Luchiano is opgewonden en wil de rotjes en kanonslagen thuis meteen uitproberen. Dat is geen slecht idee, immers men kan maar beter geoefend hebben met de gevaarlijke explosieven. "Leg het voorwerp op de grond, steek voorzichtig het lontje aan en ga op minstens acht meter afstand staan", aldus luidt ongeveer de gebruiksaanwijzing. Ervaren fire-fighter als ik ben steek ik het rotje gewoon in de hand aan en gooi het een meter of drie weg. Dat is maar goed ook, was het rotje namelijk op acht meter ontploft hadden we het niet eens gehoord.

's Avonds eten we spare-ribs en Sushi (puike combinatie) en drinken Westmalle en Tequila (puike combinatie). We kijken naar Guido Weijers maar echt leuk wil het niet worden. Dat lijkt later ook op te gaan voor Jan Jaap van der Wal. Zo slecht waren de oude helden Freek en Youp dus niet. Enfin, het wordt vanzelf twaalf uur, wacht even eerst is daar nog de uitslag van de Staatsloterij. Wij hebben eindcijfer 27 en warempel 27 valt een paar keer. Helaas zijn het de enige cijfers die we goed hebben en maandag ga ik derhalve gewoon werken.

Het grote moment breekt aan en we ruilen 2009 in voor 2010. De eerste januari kan men schrijven als 20100101 en dat is een mooi getal. We ontkurken de Champagne, proosten en dan is het de beurt aan Luchiano en mij. Daar gaan we met onze berg vuurwerk. We beginnen met een paar rotjes en kanonslagen maar dan roepen de vuurpijlen en het Bengaals vuur. De vuurpijlen doen het wel maar echt spectakulair is het niet te noemen. Die van de buren zien er beter uit en is dat niet altijd het geval? Maar we hebben het Bengaals vuur nog en Luchiano heeft gelezen dat men minimaal 16 jaar oud moet zijn om dit levensgevaarlijke explosief aan te steken. Ik graaf ze in in de restanten van onze sneeuwpop en steek er een aan...

Soms is er in het leven een zekere discrepantie tussen verwachting en realiteit. In het geval van het Bengaals vuur is de verwachting een rode zee wat zeg ik oceaan van vuur, gelijk welke men wel eens ziet in het Ajax-stadion. De realiteit is de vlam van een lange lucifer. Een kleine bummer. Manmoedig gaan we verder met het verbranden van rotjes en kanonslagen tot de handen koud worden. Tijd om naar binnen te gaan en de Nieuwjaars muziekprogramma's op behoorlijke sterkte aan te zien en te horen.

Dat klinkt in ieder geval een stuk harder dan onze kanonslagen.

Posted by CasaSpider at 9:02 PM | Permalink | Comments (4)

Persbericht ANP via Ministerie van Binnenlandse Zaken. Ondanks kritische geluiden functioneert de politie in Nederland ruim boven verwachting. Dit blijkt uit een onderzoek van Drs. Jannes Helfrich dat hij in opdracht van het Ministerie van Binnenlandse zaken heeft afgerond. De zaak van het ontvreemde Diesel-horloge van CasaSpider's zoon Luchiano (12) heeft de doorslag gegeven voor het positieve resultaat. De Champagne-kurken mogen knallen. Lees hieronder de bevindingen van Drs. Helfrich, opgetekend uit een interview met CasaSpider.

Op 2 november is tijdens de gymles het splinternieuwe Diesel-horloge van Luchiano verdwenen. De telefoons van twee eveneens uit Rijen afkomstige klasgenoten zijn tijdens diezelfde gymles uit de kleedkamer weggenomen. Luchiano's telefoon hebben de onverlaten ook in handen gehad, ze hebben er zelfs mee gebeld, vervolgens het call-register professioneel leeggemaakt maar het toestel gelukkig weer teruggestopt.

Op dinsdag 3 november doen Luchiano en CasaSpider aangifte bij de politie in Rijen. 's Maandags deelde een politie-ambtenaar CasaSpider telefonisch mede dat hij gewoon binnen kon lopen voor de aangifte. Op de betreffende dinsdag blijkt dit toch niet zomaar te kunnen, een klein dompertje voor CasaSpider en zijn zoon. Dit is echter volstrekt logisch, immers waar kan men heden ten dage nog gewoon binnenlopen en meteen antwoord krijgen? Bij de Hema? Bij C&A of bij de bakker? Wij dachten het toch van niet.

In Rijen heeft men de hele week geen tijd voor het doen van aangiftes en derhalve worden de slachtoffers doorverwezen naar Dongen, de datum is donderdag 5 november. Dienstdoende agent Ivo Smans verwacht beide heren al en is bezig zijn computer op te starten. Het doen van de aangifte wordt als zeer plezierig ervaren en het politie-apparaat heeft Casa en Luch zelfs even de hoop gegeven dat er iets mee gebeurt. Dat is uitstekend nieuws, want hoe vaak wordt bij slachtoffers niet reeds onmiddellijk alle hoop de bodem ingeslagen?

Aan het eind vraagt CasaSpider nog even aan de heer Smans hoe snel de politie nu in aktie komt. Dit in verband met het mogelijk wissen van de camerabeelden door de gymzaal van het Beatrix College. "Maakt u zich geen zorgen, de politie in Tilburg bepaalt snel de prioriteit."

Naarmate de dagen, weken verstrijken neemt de eerder gecreëerde hoop een beetje af, zo moet CasaSpider ruiterlijk toegeven. Maar hij voegt daar meteen aan toe: "De factor tijd kun je de politie natuurlijk niet aanrekenen, Vadertje Tijd tikt voor ons allen even snel. Kijk maar eens hoe dicht we alweer tegen een nieuw jaar aanzitten!" (Notitie Drs. Jannes Helfrich: In plaats van altijd op alles en iedereen te vitten ware het beter als heel Nederland een voorbeeld nam aan het begrip van CasaSpider.)

Nog voordat het jaar 2010 zijn intrede doet neemt de politie op dinsdag 29 december al contact op met CasaSpider. Dat is binnen acht weken en wat zijn nu acht weken op een mensenleven? Helaas heeft de agent niet echt goed nieuws, dat maakt zijn toch al moeilijke taak niet gemakkelijker. Monter vertelt hij: "In het proces-verbaal lees ik dat er camerabeelden zijn. Helaas zijn deze beelden inmiddels overschreven. Dus daar hebben we niets meer aan." Dit is klip en klare Jip- en Janneketaal en daar kan de burger iets mee.

Gelukkig zijn er nog de telefoonnummers waarmee vanaf Luchiano's telefoon is gebeld. "Heeft u die nummers nog?", vraagt de agent. "Neen, in het proces-verbaal staat dat het geboefte het call-register heeft leeggemaakt", antwoordt CasaSpider. "Oh, dan zijn die nummers dus weg", merkt de agent geheel correct op. "Nou, KPN heeft ze vast nog wel ergens opgeslagen", sputtert Casa tegen. "Ja, maar het opvragen van deze registers doen wij alleen bij grote zaken", zegt de agent. Criminaliteit is net zoals alles relatief en het ontvreemden van twee telefoons en een horloge met een totale waarde van bijna 600 euro in een brugklas stelt heden ten dage niets voor, wie dat niet begrijpt heeft 12 jaar onder een steen geleefd.

De agent is echter geen moeite teveel om de op dat moment toch lichtelijk aangeslagen CasaSpider de situatie toe te lichten: "Kijk, u heeft aangifte gedaan in Dongen, dan wordt het proces-verbaal doorgestuurd naar Tilburg, vervolgens gaat het naar het coördinatiemenu. Het wordt niet gescreend of er snel aktie ondernomen moet worden, want u moet begrijpen wij hebben zelfs met geweldsdelicten te maken waarvan we de dader kennen en zelfs daar komen we niet aan toe. We hebben geen capaciteit."

De man heeft 100% gelijk en CasaSpider ziet dat ook in. Hij voelt zich schuldig over de aangifte, immers hoeveel mensen hebben daar intussen hoeveel uren in gestoken? Door zijn schuld zijn andere zaken nu blijven liggen. Neen, deze zaak is volgens en voor alle partijen bevredigend opgelost. Hulde aan de politie in het algemeen en aan die van Rijen en Tilburg in het bijzonder. CasaSpider is blij dat hij geen uitbrander heeft gekregen omdat anno 2009 ook aangifte via internet gedaan kan worden. Dat werkt als een tiet, vraag maar aan mede-blogger Mack (verhaal en aangifte).

Case closed.

Drs. Jannes Helfrich stelt in zijn aanbevelingen dat het doen van aangifte naar aanleiding van de gebeurtenissen met CasaSpider beter achterwege kan blijven. Wil men desondanks het politie-apparaat extra belasten adviseert Helfrich aangifte via internet te doen waarop de politie door middel van een standaardmail reageert. Zo blijven de kosten binnen de perken en kan de politie zich bezighouden met nutterige zaken, wat deze ook mogen behelzen.

Posted by CasaSpider at 9:45 PM | Permalink | Comments (13)

Campeones!

Door het gelijke spel vorige week tegen VVR D3 staan twee teams samen aan kop in de derde klasse D320, te weten Ulicoten D1 en Rijen D4. Wat men mij vertelt is dat bij de pupillen het doelsaldo niet telt, als twee teams met een gelijk aantal punten eindigen zijn ze beide kampioen. Toch willen wij ook graag als eerste op de eindstand prijken. Rijen D4 staat 11 doelpunten voor op Ulicoten, maar zij gaan op bezoek bij de nummer laatst Moerse Boys D3 en wij moeten naar de nummer drie, Viola D3 uit Alphen. Het belooft een spannende dag te worden.

Eerst wat informatie over Alphen. In Nederland bestaan er drie plaatsen met die naam, het bekendst is Alphen aan den Rijn. Ook in Gelderland ligt een Alphen en wij spreken hier over het Alphen in de gemeente Alphen-Chaam, gelegen tussen Riel en Baarle-Nassau en in de buurt van Tilburg en Breda. Het dorp telt 4000 inwoners, heeft een basisschool en qua economische activiteit telt het een paar campings. Het dorp is voor het eerst vermeld in het jaar 709, knap oud dus. Bekendste personen geboren in Alphen zijn bisschop Joseph Baeten (wie?) en darter Jelle Klaasen.

Om acht uur is het een drukte van belang in de kantine van vv Rijen. Alle kinderen zijn present en dat geldt ook voor veel van hun ouders, familie en vrienden. Er heerst een uitgelaten stemming vermengd met een beetje spanning. We moeten winnen en dat is geen eenvoudige opgave tegen het sterke Viola. De druk ligt op Rijen D4. In colonne rijden we naar Alphen. Behalve Luchiano (12) heb ik ook Ömer en Hasan Ali in de auto. Als we het dorp binnenrijden verbazen de kinderen zich. "Wat een oud dorpje", roepen ze als we door de smalle straatjes de markt passeren. "En kijk die ouderwetse lantarenpalen eens!"

Het is frisjes, ongeveer 3,5 graden. In de kantine van Viola zitten we al snel aan de koffie. De spelers lopen het veld op en Marco vraagt mij om een nieuwe elftalfoto te maken. De Rijen-supporters kiezen een plekje op de kleine tribune en als de scheidsrechter opdoemt gaat er een golf van verbazing door het stadionnetje: Het is een vrouw! Knap modern voor een dorp met zulke ouderwetse lantarenpalen bij de markt.

Met haar fluiten is helemaal niets mis, het klinkt precies even helder en krachtig als bij onze Marco. Rijen stort zich op de bal en wil meteen naar voren. Al snel neemt Viola het initiatief over en al in de vierde minuut openen ze de score en staan wij met 1-0 achter. Een achterstand is op zich niet zo erg als men maar goed speelt. Wij doen niet aan scorebordjournalistiek. In dit specifieke geval maken we ons terecht zorgen want Viola speelt gewoon beter. Vooral het roodharige kleine mannetje en de lange blonde snijden veel te gemakkelijk door onze defensie.

Gelukkig hebben wij zelf ook een lange blonde in de persoon van Tom Wouters die een echte aanjager is. Rijen komt er steeds beter uit en krijgt in de 20e minuut loon naar werken als Ivar een prachtige solo-actie start waarbij hij de keeper passeert en uit een hele moeilijke hoek binnentikt. We staan weer gelijk. Een paar minuten voor het verstrijken van de eerste helft maakt Mike het feest compleet door de 1-2 te scoren. Met die stand gaan we rusten en kunnen handen en voeten weer enigszins op temperatuur worden gebracht.

Als de tweede helft begint komt CasasPa kijken. Hij heeft de pech dat Luchiano precies dan reserve staat. Dat is het nadeel van een compleet team met 15 spelers, er moet vaak gewisseld worden. Een luxe-probleem. Rijen heeft nu de wind mee en is duidelijk sterker. Veel kinderen klagen over koude tenen waardoor ze niet zo hard kunnen schieten. Gelukkig geldt dat ook voor de tegenstander die de bal tegen de wind in haast niet meer weg krijgt. Ik sta achter het doel van Viola en zie de ene na de andere grote kans maar we krijgen de bal niet over de lijn. Soms wil ik zelf binnen de lijnen springen om te helpen, maar of dat een goed idee is?

De seconden tikken weg en ondanks dat Viola duidelijk zwakker is hangt er altijd een AZ-scenario in de lucht. Dan gebeurt het, we zien in de verte twee Viola-spelers opstomen naar het doel van Rijen. Een enorme kans, ja zelfs niet te missen. Op wonderbaarlijke wijze wordt de bal door een Rijen-verdediger (Daan?) weggewerkt, we kruipen door het oog van de naald. De vrouwelijke scheidsrechter fluit elegant voor de laatste keer, ze heeft de wedstrijd uitstekend geleid. Rijen D4 is KAMPIOEN, ook al kennen we de uitslag van Moerse Boys tegen Ulicoten nog niet. Er wordt gezongen, buikgeschoven en Max de zwager (dat klinkt stoer) van Mike heeft voor een echte beker en medailles gezorgd.

Terwijl de supporters de kantine opzoeken loop ik met de jongens mee de kleedkamer in. Daar hebben de trainers gezorgd voor kinderchampagne en ook hebben ze extra kleren meegenomen, immers het is traditie dat zij met kleren aan onder de douche worden gezet. Het is feest in de kleedkamer en het "V-V Rijen! V-V Rijen!" galmt telkens weer. Jammer dat de camera ervan beslaat.

Inmiddels zijn er afspraken gemaakt met de kantine in Rijen om daar de kampioenen als helden binnen te halen met toepasselijke muziek: "We are the Champions". Na een telefoontje naar Moerse Boys weten we dat Ulicoten met 0-14 heeft gewonnen en ons daardoor net met twee doelpunten verschil voor is gebleven op de ranglijst. Het doet niets af aan de feestvreugde. Wij zijn ook kampioen. De jongens klimmen op tafel en genieten van het moment.

Als beloning is er patat met frikandel voor iedereen en die wordt met groot enthousiasme ontvangen. De sterren van Real Madrid nemen hier geen genoegen meer mee, waar is toch dat omslagpunt? Sommige (willekeurige) trouwe supporters vragen zich af waar hun patat blijft, maar de kinderen krijgen dan weer geen Jupiler.

Het is een geweldige dag voor de jongens, een zwaarbevochte zege en een kampioenschap. In de auto zegt Luchiano: "Pap, dit is de eerste keer dat ik kampioen ben!" Het zijn momenten om nooit meer te vergeten.

Scoreverloop Viola D3 - Rijen D4 1-2 alsmede uitslagen, stand en uitslagenmatrix van pupillen.voetbal.nl:

04 1-0
20 1-1 (Ivar)
27 1-2 (Mike)

Alle posts over Rijen D4 in het seizoen 2009-2010 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen D4 2009/2010.

Posted by CasaSpider at 11:12 AM | Permalink | Comments (6)

Klemtonen benadrukken iets of zorgen zelfs voor een andere betekenis, spot dus nooit met klemtonen. Hoe dient de naam van de Almelose voetbalclub Heracles te worden uitgesproken? Volgens de regels van het Klassiek Grieks als Héracles. De supporters uit het dorp met het ene stoplicht hebben hier echter lak aan en zeggen doodleuk Herácles.

Veel duidelijker ligt de zaak bij Ajax-spits Luis Alberto Suárez, immers hier staat het accent er gratis en niet voor niets bij. Toch spelen veel mensen waaronder Hans Kraaij jr. in het bijzonder het telkens klaar om Suaréz te zeggen. Het leuke is dat als er geen accent op de a had gestaan de uitspraak inderdaad Suaréz was. Maar het accent op de a staat er nu eenmaal wel. Knoop je dit even in je oren, Hans Kraaij jr.?

We zitten in de tijd van herfst en winter, het is niet anders. Persephone (uitspraak: Per-sé-fo-nee) verblijft bij haar geliefde Hades in de onderwereld terwijl haar moeder Demeter treurt en de aarde daarom laat verdorren. In de lente keert Persephone terug naar haar moeder en zal de aarde weer bloeien.

Luchiano (12) heeft binnenkort een proefwerk Geschiedenis over de Grieken en de Romeinen. Ik overhoor hem en vraag wie Persephone is. "Huh? Per-sé-fo-nee, daar heb ik nog nooit van gehoord."
- "Wat? Hoe kan dat nou, het staat op de eerste pagina van je leerstof en dit weet je al niet?"
Luchiano pakt het boek uit mijn handen en tuurt op het papier. "Ooooh, ja wist ik veel. Ik noem haar Pers-Foon!"

Tsja, in de Klassieke Oudheid waren er geen mobieltjes. Diana (3) is in de kamer "Lang zal ze leven" aan het zingen. Totaal misplaatst want er is niemand jarig, maar ze vindt het een leuk lied. Luchiano schiet in de lach: "Hoor je wat ze zingt? Langzaam ze leven!"

Tenminste legt ze de klemtoon goed.

Posted by CasaSpider at 6:45 AM | Permalink | Comments (15)

Het stortregent in de vroege ochtend van Sinterklaas-zaterdag. Vorige week is de wedstrijd tussen Rijen D4 en VVR Rijsbergen D3 afgelast wegens het slechte weer of beter gezegd in combinatie met het feit dat er geen kunstgrasvelden beschikbaar waren. Vandaag is het een inhaalweekend en mogen we wel gebruik maken van het kunstgrasveld waar we altijd op trainen. Regen is geen bezwaar. Zoals gezegd komt VVR Rijsbergen D3 op bezoek. Wederom een taaie tegenstander die we eind september in de uitwedstrijd enigszins geflatteerd met 2-4 hebben verslagen. Nu spelen we thuis en hebben bij winst het kampioenschap van de derde klasse D320 in eigen handen, hoe kan men beter gemotiveerd zijn?

Over het dorp Rijsbergen is niet zoveel bekend. Sinds 1997 maakt het deel uit van de gemeente Zundert terwijl de grensovergang Hazeldonk naar Breda is overgegaan. Het betreft een soort van ontmanteling. De bekendste persoon uit Rijsbergen is wellicht Jacco Verhaeren die als zwemcoach onder anderen Inge de Bruijn en Pieter van den Hoogenband naar Olympisch goud begeleidde. Gelukkig is Jacco niet de trainer van VVR D3.

Als de wedstrijd een minuut of vijf onderweg is wordt duidelijk dat VVR zich niet als makke schapen naar de slachtbank laat sturen. Integendeel, de in blauw gehulde tegenstander is bloedfanatiek. De neutrale toeschouwer denkt al snel dat zij voor het kampioenschap vechten en niet Rijen D4. We krijgen wel wat kansjes maar de scherpte ontbreekt. In de 23e minuut breekt VVR uit en verschijnt hun spits alleen voor keeper Jaap. De bal zit er keurig in en de bezoekers staan met 0-1 voor.

Dat is wel een bummer voor ons, toeschouwers. Het erste is nog dat onze spelers nog steeds niet helemaal wakker zijn. Een minuut later herhaalt zich de situatie van een minuut eerder en is het 0-2 voor VVR. De kampioensschaal lijkt verder weg dan ooit. Ik probeer mijn teleurstelling te verbijten en draai me om richting het hockeyveld waar onze dames bezig zijn. Het hockey is intussen een running-gag bij de vaders die op dinsdag- en donderdagavond langs de lijn staan bij de training van de D4.

Op zekere dag begon op dezelfde tijd de hockey-training van de dames. Omdat hockeyballen erg hard zijn en men die niet graag tegen het achterhoofd krijgt moesten wij ons wel omdraaien en naar hun kijken in plaats van naar onze zonen. Sindsdien hopen vragen wij ons elke trainingsavond af of de hockeydames ook komen. Dat gebeurde echter niet meer. Behalve in de week dat Luchiano (12) geblesseerd was aan zijn schouder en wij thuisbleven. Mijn mobieltje ging over en leider Marco bracht mij op de hoogte: "De hockeydames zijn er! En het is best koud maar aan hun kleding te zien denken zij dat het hartje zomer is!" Altijd ben ik bij de training aanwezig en net die ene keer... ach, zo is mijn leven.

We gaan rusten met een 0-2 achterstand. Het Rijen-publiek weet natuurlijk precies wat er moet gebeuren, nu de trainers nog. In de tweede helft dringen we aan, maar VVR geeft geen krimp. De wedstrijd is hard en er wordt fanatiek om iedere centimeter gestreden. De scheidsrechter heeft er zijn handen vol aan. Jammer genoeg fluit hij wel erg vaak waardoor het tempo uit de wedstrijd gaat. De man is zeker geen thuisfluiter en had de bal warempel twee keer voor ons op de stip kunnen leggen. Hier ligt Tjeu vakkundig onderuitgeschoffeld in het penalty-gebied.

In de 34e minuut maakt Rik uit een scrimmage de zo vurig gewenste Anschlusstreffer. We hebben nog 26 minuten en de hoop herleeft. Toch wil het niet echt draaien en dat is zeker ook de verdienste van VVR. De officiele speeltijd zit erop. Door de vele blessures en het oponthoud rekenen we op minstens vijf minuten blessuretijd. In de tweede minuut van de extra speeltijd stoomt Luchiano op. Hij heeft twee VVR-verdedigers voor zich en de keeper. De verdedigers zet hij een voor een op het verkeerde been, maar hierdoor moet hij naar links uitwijken. "Die kans is verkeken", denk ik bij mijzelf. Toch weet Luchiano met een laatste krachtsinspanning uit te halen, nog wel met zijn linkerbeen. Tot grote vreugde van alles wat Rijen een warm hart toedraagt glijdt de bal net langs de paal het doel in. Het is een magistrale goal en de ontlading is groot.

"Het leek wel of ik in een vol stadion speelde", zo meldt de goalgetter na afloop. "Iedereen ontplofte!" Vanaf de kant proberen we de jongens op te zwepen om direkt na de aftrap nog een keer vol ten aanval te trekken. Dan fluit de scheidsrechter echter voor de laatste keer. Een paar VVR-spelers storten ter aarde en huilen: "We hadden kunnen winnen". Rijen viert feest, dankzij het gelijke spel hebben we nog steeds een kansje om kampioen te worden. Maar dan moet er in de laatste wedstrijd tegen Viola D3 uit Alphen wel beter gevoetbald worden.

Scoreverloop Rijen D4 - VVR Rijsbergen D3 2-2 en de stand van zaken volgens voetbal.nl:

23 0-1
24 0-2
34 1-2 (Rik)
62 2-2 (Luchiano)

Alle posts over Rijen D4 in het seizoen 2009-2010 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen D4 2009/2010.

Posted by CasaSpider at 2:20 PM | Permalink | Comments (3)

Keuzes, keuzes, keuzes. Luchiano (12) heeft zaterdag een belangrijke wedstrijd. Rijen D4 speelt tegen VVR Rijsbergen D3 en we zijn nog slechts twee overwinningen verwijderd van het kampioenschap in de derde klasse D320. Maar... net op die dag brengt Sint Nicolaas een bezoek aan SQL Integrator in Rijswijk. Deze dagen heeft Sint het tamelijk druk en is het niet opportuun hem te vragen op een ander tijdstip te verschijnen. Aangezien er ook op Diana (3) een kado wacht kiezen we voor het Sinterklaasfeest.

Om kwart over tien arriveren we bij Head Quarters van SQL Integrator Rijswijk. Het is er al gezellig druk en de koffie met boterletter smaakt goed. Al snel gaat het programma van start. Het betreft een goochelaar die duidelijk vaker voor kinderen heeft opgetreden. Ze leven in ieder geval behoorlijk mee en dat geldt niet in de laatste plaats voor Diana. Ze biedt zich dan ook onmiddellijk aan als assistente bij een belangrijke truc: het veranderen van papier in pepernoten. De goochelaar stopt papiertjes in een minuscuul klein pannetje, steekt wat namaakdynamiet aan en als de rook is opgetrokken zitten er op onverklaarbare wijze pepernoten in het pannetje. Hoe is het toch mogelijk!

Een heel arsenaal aan trucs trekt voorbij waarbij een groene lege doos het middelpunt is. Ondanks de leegheid van de groene doos presteert de goochelaar het om er telkens de vreemdste attributen uit te halen. Ook met ballonnen kan hij goed overweg, hij vouwt er zo een konijn van. Een grappig kereltje van vijf probeert leuker te zijn dan de goochelaar. Les één: probeer nooit grappiger te zijn dan de goochelaar. Op zeker moment vraagt de artiest of het jongetje een groter konijn wil hebben. Ja hoor, hij wijst een konijn aan zo groot als hijzelf. Zonder blikken of blozen gaat de goochelaar aan de slag met twee ballonnen. Het jongetje staat voor hem. Dan zet hij de ballonnenoren op het kereltje dat niets in de gaten heeft en zegt dat hij nu het nieuwe konijn is.

Erg leuk allemaal maar we komen natuurlijk wel voor Sinterklaas. Gelukkig komt hij ook (hij komt altijd), al zijn het in het begin slechts de drie Zwarte Pieten. Het is algemeen bekend dat Zwarte Pieten graag grappig zijn. Ze vragen aan de kinderen wat Zwarte Pieten zoal doen. Een tamelijk dikke Zwarte Piet heeft het hoogste woord. Luchiano steekt zijn vinger op, het lijkt wel school: "Ik weet wat Zwarte Pieten doen", zegt hij tegen de dikkerd. "O ja, wat dan?" "Veel eten!", zegt onze clown.

Even later heeft het varken mij tuk. Als de Zwarte Pieten vragen welke vader het slechtste zingt wijst Luchiano onmiddellijk mij aan. Na een fietspompballonnenopblaaswedstrijd met een collega slechte-zanger die ik tot overmaat van ramp verlies mag ik voor de volle zaal Zie de maan schijnt door de bomen ten gehore brengen. Geinig! Luchiano is met de trein naar huis gegaan, zoveel mag duidelijk zijn.

Iedereen komt aan de beurt, vooral de mensen (m/v) die zich proberen te verstoppen. Sint is natuurlijk niet gek en zorgt er via zijn Pieten wel voor om sommige dames op schoot te krijgen. Voor de mannen verzinnen ze meer kontgerichte activiteiten. Zo mag Berend met gespreide benen een schoorsteen spelen en Ronny de schietschijf voor een pepernotenbombardement. Ook de vrouw van onze nieuwe directeur Roy die hier nog vrolijk lacht mag even later op de schoot van de GoedGeiligman plaatsnemen.

Het allerbelangrijkste moment breekt aan, het verscheuren van de (verpakkingen van de) kado's. In een mum van tijd is het gebeurd en is Diana een prinsessenjurk rijker en Luchiano een radiografisch bestuurbare auto. Thuis trekt ze hem meteen aan (de prinsessenjurk) en eerlijk is eerlijk, behoudens misschien Maxima is er toch geen mooiere prinses? Luchiano is in zijn nopjes met zijn auto, alleen dreigen de batterijen het al snel te begeven. Als we de middag besluiten met een bezoek aan Albert Heijn blijkt Diana ook een stoere kant te hebben. Haar broer hijst haar in een ridderkostuum en ook dat staat haar beeldig.

Inmiddels lees ik een email van Ton van Opstal, de trainer van Rijen D4. Het blijkt dat onze wedstrijd wegens regen is afgelast. Sommige keuzes worden voor je gemaakt en andere doen er ineens niet meer toe. Voornaamste concurrent Ulicoten D1 speelde wel en versloeg Viola D3 met 2-0. Voor ons betekent dit dat we de laatste twee wedstrijden absoluut in winst om moeten zetten. Goed dat Luchiano bij beide gelegenheden aanwezig kan zijn. Of Sinterklaas dit een biet interesseert? Mij wel, in ieder geval.

Posted by CasaSpider at 9:14 PM | Permalink | Comments (7)

Het wordt steeds moeilijker, maar soms kan ik Luchiano (12) nog aan het lachen krijgen. Okay, vandaag ging het ten koste van Diana (3) maar zij heeft dat zelf gelukkig niet in de gaten.

We kijken naar Wonderteam (Wikipedia), een van Diana's favoriete programma's. Ze praat zelfs met hetzelfde accent. In het Wonderteam gebruiken ze vaak het woord "super", bijvoorbeeld in supersnel. Hun en Diana's super klinkt echter eerder als "sieper".

Een paar Wonderteam-figuranten richten hun blik van de televisie naar de toeschouwer.

Diana: "Waarom kijken die sukkels naar mij?"
CasaSpider: "Soort zoekt soort."

Diana gaat gewoon door met haar werkzaamheden.
Luchiano lacht zich een bult.
Wat zeg ik, een sieperbult.

Posted by CasaSpider at 8:33 PM | Permalink | Comments (8)

Na de titanenstrijd van vorige week tegen Ulicoten D1 waarbij Luchiano (12) met zijn linkerschouder in het ziekenhuis terechtkwam zijn we wel toe aan een beetje rust. Hoe is het met Luchiano's schouder? Maandag en dinsdag breng ik hem met de auto naar school. Die dinsdag heeft hij een akkefietje met een leraar en vindt dat hij onterecht (alleen) wordt beschuldigd. Woedend loopt Luchiano de klas in en maakt een wegwerpgebaar met zijn linkerarm. "Krak!", klinkt het uit zijn schouder. Dat is even schrikken maar tot zijn eigen verbazing heeft hij daarna geen last meer. Kennelijk is er een botje op de goede plaats terechtgekomen. Kwaad worden loont.

Het is bekerweekend en wij spelen de laatste wedstrijd in onze poule thuis tegen Boeimeer D6. Het belooft een spannende wedstrijd te worden want beide teams hebben de twee eerdere wedstrijden tegen Dongen D5 en Zundert D4M winnend afgesloten. In dit duel maken zij uit wie er naar de volgende ronde gaat, het lijkt wel Popstars. Boeimeer is een zware tegenstander, zij zijn nu al kampioen in de derde klasse D318 met een straatlengte voorsprong op de concurrentie.

Speciaal voor de dames en andere niet-cultuurbarbaren volgt nu enige informatie over Boeimeer. Het Boeimeer is een wijk in Breda. In den beginne behoorde Boeimeer bij Princenhage maar in 1927 is het geannexeerd door Breda. De oudst bekende schrijfwijze is Boymere (1295). Boey betekende mogelijk 'slechte of natte grond' en het tweede deel van de naam versterkt die karakteristiek nog: 'mere' staat voor 'zeer natte gronden', vergelijk met Almere. Tot zover, genoeg cultuur en over naar de voetbalwedstrijd. O ja, nog een dingetje. Vroeger was het NAC-stadion gevestigd aan de Beatrixstraat in het Boeimeer. Door dat sfeervolle stadion ontstond het gezegde 'een avondje NAC'. NAC is verhuisd wegens de slechte bereikbaarheid midden in een woonwijk.

Voor het eerst spelen we een echte wedstrijd op kunstgras, hetzelfde veld waar we altijd op trainen. Onderweg erheen lopen de heren Rob, Raymond en Jan al in een mooi rijtje, het doet ze zelf denken aan Abbey Road maar dan zonder zebrapad. Ik hum een paar keer bevestigend maar sla er verder geen acht op. Even later staat er warempel weer een traditioneel rijtje.

De wedstrijd begint en teamleider Marco Fischer is de scheidsrechter. Al snel blijkt dat beide teams aan elkaar gewaagd zijn. Het grootste gedeelte van de eerste helft speelt zich af op het middenveld en er zijn slechts een paar kansen die gelijkelijk over de clubs zijn verdeeld. Niet onlogisch gaan we de rust in met 0-0. Rijen D3 doet het op het naastgelegen kunstgras niet slecht en staat met 1-0 voor in haar bekerduel.

In de tweede helft verschijnen Mike en Ömer in de plaats van Jorg en Tom Taekema. De wissels pakken goed uit want in de 42e minuut opent Ömer de score met een mooi afstandsschot en vijf minuten later brengt Mike Rijen D4 op een 2-0 voorsprong. Over geluk hebben we echter niet te klagen want Boeimeer had al eerder op een voorsprong kunnen komen. Een aanvaller verschijnt vrij voor keeper Jaap maar kiest ervoor de bal af te spelen naar een medespeler die, helaas voor hem gelukkig voor ons, buitenspel staat.

Deze wedstrijd geven we niet meer uit handen en in de 60e minuut bepaalt Rik met een mooi schot de eindstand op 3-0. We bekeren verder en zijn op twee fronten in de race. Welk een luxe. Dinsdag moeten de jongens maar eens goed trainen en hopelijk zijn de hockey-dames er dan ook weer.

Scoreverloop Rijen D4 - Boeimeer D6 3-0 (Beker) en de stand van zaken volgens pupillen.voetbal.nl:

42 1-0 (Ömer)
47 2-0 (Mike)
60 3-0 (Rik)

Alle posts over Rijen D4 in het seizoen 2009-2010 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen D4 2009/2010.

Posted by CasaSpider at 5:45 PM | Permalink | Comments (1)

Met een lach en een traan

Weken zijn we er al mee bezig, met de belangrijke thuiswedstrijd tegen koploper Ulicoten D1. De uitwedstrijd verliezen we tamelijk kansloos met 5-2 maar gaandeweg het seizoen wordt Rijen D4 steeds sterker. We blijven erin geloven. Als ik Luchiano (12) om kwart over zeven in het pikkedonker wakker maak heeft hij niet bepaald zin, maar met zachte dwang lukt het me hem uit zijn bed te krijgen. Rijen D4 is met 15 man helemaal compleet en datzelfde geldt voor de supportersschare. Het zijn er zoveel dat ze een tikkeltje rebels gedrag vertonen en domweg weigeren in een keurig rijtje te gaan staan voor de traditionele rijtjesfoto. "Dat herstel je maar met Photoshop", roepen ze me vrolijk toe. Mike's vader Jan trapt een balletje met zijn kleinzoon.

Wat weten we over Ulicoten? Ulicoten is een dorp in de gemeente Baarle-Nassau en ligt ten noorden van de 22e enclave van Baarle-Hertog, het voormalige Niemandsland. Typisch een vraag voor één tegen honderd. Over de naam Ulicoten: "Een verhaal is dat het afkomstig is van ölle, dat voor moerassig land staat. Een ander verhaal verwijst naar de vele holen van bunzingen in het gebied rondom Ulicoten. Ule zou dan verwijzen naar Ullingen of bunzingen." (bron)

De scheidsrechter fluit en de wedstrijd gaat van start. Rijen begint fanatiek en al snel blijkt dat Ulicoten een taaie tegenstander is. Onze sterspelers Mike van Hees en Tom Wouters krijgen niet echt voet aan de grond tegen de Ulicoten-defensie. Bij een levensgevaarlijke corner ontsnappen we nog, maar in de 13e minuut is het raak. De boomlange (3.68 meter) nummer 16 genaamd Giel haalt uit en laat keeper Jaap kansloos: 0-1 voor Ulicoten.

Rijen D4 laat de kopjes niet hangen en krijgt prompt haar eerste grote kans. Even later breekt Luchiano door op links en forceert een corner. De inzet wordt ongelukkig geraakt door een Ulicoten-verdediger en Tom Taekema is er als de kippen bij om de bal over de doellijn te tikken, we staan weer gelijk. Even later mag Ulicoten een corner nemen. Luchiano die eigenlijk in de aanval speelt verdedigt mee en krijgt de bal ongelukkig op zijn rug. Op zich is het nog best een mooi doelpunt, maar hij is er toch niet blij mee. Ulicoten leidt met 1-2.

Luchiano wil zijn fout goedmaken en werkt hard. Eenmaal ontfutselt hij de bal, draait om en wil wegsprinten. De Ulicoten-speler valt hem van achteren aan en beiden liggen op de grond. Dan komt er een moment dat Luchiano de ruimte in wordt gestuurd. Hij sprint het strafschopgebied in terwijl de keeper van Ulicoten (lengte: 2.98 meter) uitkomt. Een clash volgt en Luchiano smakt met zijn linkerschouder tegen de grond. Het doet flink pijn maar hij speelt de eerste helft uit. De ruststand is 1-2 in het voordeel van Ulicoten.

Tijdens de rust heeft Luchiano zoveel last van zijn schouder dat de tranen in zijn ogen staan. We nemen het zekere voor het onzekere. Leider Marco belt de huisartsenpost in Oosterhout waar we om 10:20 uur terecht kunnen. De arts vermoedt een sleutelbeenbreuk en laat Röntgenfoto's maken. Het goede nieuws is dat er op de foto's geen breuk te zien is. Toch wil de arts dat Luchiano een week lang kalm aandoet en een mitella draagt. Het is niet anders. Tijdens het wachten krijg ik een SMS van Bülent, de vader van Hasan Ali. We hebben de wedstrijd in de allerlaatste minuut met 3-2 gewonnen! Dat is nog eens goed nieuws. Het betekent dat Rijen D4 de nieuwe lijstaanvoerder is in de derde klasse D320. Met nog twee wedstrijden te gaan hebben we twee punten voorsprong op zowel Ulicoten D1 als Viola D3, het team dat we in de laatste competitiewedstrijd bezoeken.

Van trainer Ton verneem ik dat Mike en Tom Wouters voor de twee goals in de tweede helft hebben gezorgd en dat de overwinning verdiend was. Mijn excuses voor de slechte kwaliteit van de foto's. De reden hiervoor is dat het 's morgens vroeg een stuk donkerder is en mijn flitser te zwak voor voetbalwedstrijden in dergelijke omstandigheden. Zie de onscherpte maar als kunst in de zin van een abstract schilderij.

Scoreverloop Rijen D4 - Ulicoten D1 3-2 en de stand van zaken volgens voetbal.nl:

13 0-1 (Giel?)
18 1-1 (Tom Taekema)
25 1-2 (Luchiano e.d.)
?? 2-2 (Mike)
60 3-2 (Tom Wouters)

Alle posts over Rijen D4 in het seizoen 2009-2010 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen D4 2009/2010.

Update 16.11.2009 / 06:00

Op de website van SVU Ulicoten staat een leuk en zeer sportief verslag van de wedstrijd (mirror).

Posted by CasaSpider at 2:30 PM | Permalink | Comments (7)

Luchiano (12) en Diana (3) spelen samen. Meestal eindigt dat met veel geschreeuw en gehuil, tot zover niets nieuws. Diana valt op de grond en Luchiano lacht. Nu wordt ze boos en begint op haar broer in te slaan.

"Hey, hou eens op", grijp ik in.
- "Maar Luchiano lacht om mij", zegt Diana.
"Maar lachen is gezond."
- "Nee! Boos is gezond!", besluit Diana.

Ze knijpt een chocolade Sinterklaas in twee stukken.

Posted by CasaSpider at 10:48 AM | Permalink | Comments (4)

Na de encounter op het politiebureau te Rijen heb ik het even helemaal gehad met het instituut Nederlandse politie. Toch ligt er een afspraak om aangifte te doen in Dongen, op donderdag 5 november om half vier. Dat kunnen we net redden als Luchiano (12) tenminste een beetje doorfietst om op tijd thuis te zijn van school. Dat lukt zowaar.

Als we het politiebureau in Dongen betreden valt ook hier de enorme rust op. Wie wel eens naar Amerikaanse politieseries kijkt associeert een politiebureau met een chaotisch, marktplaatsachtig gebeuren waar mensen al dan niet geboeid in- en uitlopen, geschreeuw, gelach, samengevat in een woord: levendig. Zo niet de politiebureaus van Rijen en Dongen, er heerst meer rust dan in een bibliotheek voor 65-plussers.

"Kan ik u helpen?", vraagt een vriendelijke dame aan de balie.
- "Jazeker, wij hebben een afspraak om half vier om aangifte te doen."
"Ah, dat klopt ja. De man die de aangifte gaat opnemen wacht al op u."

Dat loopt nog eens gesmeerd. Uit een kamertje komt een lange man tevoorschijn die zich voorstelt als Ivo Smans. "Ik ben de computer al aan het opstarten, dat duurt meestal nog het langst", introduceert hij zich. En hij heeft nog gelijk ook, want pas om kwart voor vier is het systeem klaar voor gebruik. Onze gegevens worden gedetailleerd opgenomen en zo ook de plaats delict. Kijk, men kan ook aangifte doen via internet. Ik heb dat zelfs geprobeerd maar bij plaats delicht had ik het Beatrix College opgegeven en dat moet zijn sportcomplex Dongewijk. De gymzaal staat namelijk fysiek en juridisch los van de school.

Aanvankelijk zit Luchiano op zijn vertrouwde verveelde wijze naast mij. Maar gaandeweg de procedure en door de vragen van de heer Smans raakt hij steeds geïnteresserder en geeft uit eigen beweging extra informatie die ik nog niet gehoord had. Omtrent de indeling van het sportcomplex, de gymzalen, de kleedkamers inclusief nummers en twee jongens die vermoedelijk meer van de diefstal van de mobiele telefoons uit de kleedkamer weten. De een heeft een opvallend blond krullend kapsel en de ander kijkt bijzonder scheel en heeft donker haar. Die twee moeten toch te traceren zijn.

Elke zin wordt nauwkeurig ingetikt door Ivo Smans en meteen daarna ter verificatie voorgelezen. Dat duurt lang maar werkt goed. Ook uit de opmerkingen die we tussendoor maken merk ik dat de zaak hier serieus wordt genomen. Het doet me terugdenken aan ongeveer het jaar 1990 toen mijn Union-fiets in Utrecht was gestolen. Op het bureau te Utrecht ben ik werkelijk erg goed geholpen en toen ik een dag of tien later naar "Der Alte" aan het kijken was ging de bel. Twee agenten stonden voor de deur met de mededeling dat mijn fiets gevonden was. Ik veinsde vreugde maar dacht inwendig: "Shit!" Immers, de fiets was verzekerd en ik zag mij reeds op een splinternieuw exemplaar rondrijden. Maar dat terzijde.

Als het proces-verbaal uiteindelijk is opgesteld en uitgeprint legt de heer Smans uit wat ermee gebeurt. Het wordt doorgestuurd naar Tilburg alwaar men de zaak verder uitzoekt. "Hoe lang worden camerabeelden eigenlijk bewaard?", vraag ik. "Meestal een week", antwoordt Ivo. Dat wordt dus krap, hopelijk nemen de agenten van het Tilburgse bureau de zaak net zo voortvarend aan als in Dongen gebeurt.

Het verbaal wordt netjes in een mapje met diverse telefoonnummers en een folder voor slachtofferhulp gestopt en aan mij overhandigd. Als we afscheid nemen bedank ik Ivo Smans voor de uitstekende service. Mijn vertrouwen in de politie is weer flink toegenomen. Een vreemd proces toch, hoe twee individuen het beeld over een organisatie van duizenden mensen zo snel kunnen bepalen. Al dan niet terecht.

Wordt hopelijk vervolgd.

Posted by CasaSpider at 1:48 PM | Permalink | Comments (10)

Twee weken geen voetbal, menigeen heeft minder nodig om in een diep, zwart gat te vallen. Alhoewel, het uitslapen was wel lekker. Zaterdagmorgen mag Rijen D4 eindelijk weer aan de bak en om de (oudere) jongens te laten wennen hoeven we pas om half twaalf te voetballen. Maar dan wel in Baarle-Nassau, het dorp van de vele enclaves. Voor mijn gevoel ligt het tientallen zo niet honderden kilometers ver weg, de TomTom helpt mij snel uit de droom.

De weg van Rijen bij restaurant 't Vliegveld rechtsaf richting Gilze hebben we al vaak gereden. Maar dan de verrassing. Ten eerste ligt 't Vliegveld niet in Rijen doch in Hulten en ten tweede staat er op het ANWB-bord niet alleen Gilze maar tevens Baarle-Nassau. Dat is mij werkelijk nooit opgevallen. Aan wie ligt dat nou, aan de ANWB, aan Baarle-Nassau of aan restaurant 't Vliegveld?

Enfin, via Alphen rijden we zo Baarle-Nassau binnen. We zijn er in een wip, zie hier de kaart van Google Maps met de voetbaldorpen uit de derde klasse D320. Opvallend is hoe mooi de accomodaties van de kleine clubs in het zuiden erbij liggen en die van Gloria UC vormt hier geen uitzondering op. Net als VVR Rijsbergen beschikt de club over een gemetselde tribune, van steen dus.

Sportpark Vijf Eiken van voetbalvereniging Rijen wordt op dit moment grondig gerenoveerd maar een nieuwe tribune zit er niet in. En al helemaal geen gemetselde. Wat wij wel hebben is de traditionele rijtjesfoto van de Rijen-aanhang. De warming-up doen we op het atletiekveld waar we even later van weggestuurd worden.

Thuis hebben we tegen Gloria UC D3 met 5-0 gewonnen, maar dat was tamelijk geflatteerd. Deze keer is Jordy, hun uitblinker met het zwarte kraagje, er niet bij. Onze jongens beseffen dat ze de mouwen moeten opstropen en kiezen fanatiek de aanval. Een moeder van een van de Gloria-jongens zegt ietwat treurig tegen mij dat ze tot op heden alles verloren hebben. Gelukkig kan ik haar door middel van feiten van het tegendeel overtuigen, tegen Moerse Boys heeft Gloria met 6-2 gewonnen. Het is altijd fijn om iemand een hart onder de riem te kunnen steken.

Natuurlijk heeft dat onder riemen steken wel zijn grenzen want voor de rest moet Rijen vandaag gewoon dik winnen. En dat doen we ook. In de vijfde minuut opent Martijn de score. Luchiano (12) is goed in vorm en behoorlijk actief. Hij speelt zich mooi vrij en geeft een knappe assist die Ivar slechts binnen hoeft te lopen. Bij rust staat het al 0-4.

In de tweede helft gaat het allemaal zo snel dat ik zelfs een goal mis in mijn verslaglegging op de mobiele telefoon. Iedereen van Rijen wil zijn goaltje meepikken en stormt naar voren. Hierdoor vallen achterin regelmatig gaten die echter vakkundig door uitblinker Tjeu worden dichtgelopen. Man van de wedstrijd is voor het voltallige Rijen-publiek echter Wesley Fischer, niet te verwarren met Kabouter Wesley, die voor het eerst scoort en niet één maar meteen twee puike doelpunten maakt. Met een beetje geluk meer had er zelfs een hattrick ingezeten.

De laatste goal komt verdiend op naam van Luchiano die zich wederom vrijspeelt en na drie doeltreffende assists deze keer voor eigen roem kiest. Op het virtuele scorebord staat de eindstand: 0-11. Het is niet moeilijk om Baarle-Nassau te verlaten, van al die enclaves merkt men werkelijk niets. Volgende week komt de koploper op bezoek, Ulicoten D1. We lusten ze rauw.

Scoreverloop Gloria UC D3 - Rijen D4 0-11 en de stand van zaken volgens de KNVB:

05 0-1 (Martijn)
10 0-2 (Ivar)
12 0-3 (Mike)
18 0-4 (Ivar)
36 0-5 (Tom Taekema)
39 0-6 (Tom Taekema)
49 0-7 (Wesley)
51 0-8 (Tom Taekema)
52 0-9 (Ivar)
54 0-10 (Wesley)
58 0-11 (Luchiano)

Alle posts over Rijen D4 in het seizoen 2009-2010 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen D4 2009/2010.

Posted by CasaSpider at 8:13 PM | Permalink | Comments (2)

Tijdens de geschiedenisles in klas 1th4 van het Beatrix College behandelt de leraar Mesopotamië ofwel Tweestromenland. Luchiano (12) heeft geen idee tussen welke twee belangrijke rivieren dit gebied ligt: de Eufraat en de Tigris. Maar klasgenoot Joey (13) kan er ook wat van. Op de vraag "Noem eens een paar middelen van bestaan" antwoordt hij: "Koelkast".

Posted by CasaSpider at 6:50 PM | Permalink | Comments (5)

Daar zit je dan, de dingen die je te horen krijgt verbazen soms. Wat is verbazing of wat leidt ertoe? Dingen die je absoluut niet verwacht en dat is natuurlijk hier niet het geval. Wat niet vaak gebeurt maar toch niet tot verbazing leidt is dat CasasPa vroeg of hij een middagje met Luchiano (12) op stap mocht. Het was tenslotte herfstvakantie.

Natuurlijk mocht dat, Luchiano is dol op zijn opa en oma. Bovendien had CasasPa hem voor zijn verjaardag een substantieel bedrag gegeven om de aankoop van een waveboard, waarover later meer, te bekostigen. Ik hoefde nog maar 30 euro bij te leggen voor dit veredelde skateboard. Donderdag 29 oktober was het zover, om een uur of een in de middag haalde CasasPa Luchiano op.

Die middag zijn ze eerst naar het Beatrix College in Tilburg geweest en vervolgens doorgereden naar Breda. Wie de foto's aan een nauwkeurig onderzoek onderwerpt ziet haast geen verschil in Luchiano's gelaatsuitdrukking, of hij nou voor zijn school staat of voor de Bart Smit, in het bezit van een waveboard. Zie je nu wel dat die jongen dol is op school?

In Breda gaan ze ook samen naar de juwelier. Siebel, een winkel waar CasaSpider eigenlijk nooit iets te zoeken heeft. Luchiano mag een horloge uitzoeken en hij is tamelijk kritisch. Maar als de verkoopster een Diesel met blauwe wijzerplaat tevoorschijn haalt zegt hij: "Prachtig!" De twee besluiten het middagje bij McDonalds. 's Avonds bekijkt CasasPa de training van de D4 van vv Rijen.

Beiden hebben genoten van hun uitstapje, tenminste daar ga ik vanuit. Als bonus nog een door CasasPa gemaakte foto van oma Truus met haar kleindochter Diana (3) toen de Duitse tantes op bezoek waren: "Talk to the hand!"

Posted by CasaSpider at 10:33 PM | Permalink | Comments (10)

"We gaan zondag naar Dommelen", zeg ik tegen Luchiano (12).
- "Oh, naar opa en oma", antwoordt de slimmerik.
"Ja, en weet je wie er ook zijn? Tante Gesa en tante Gertrud uit Duitsland."
- "Oh, en spreken die alleen maar Duits?"
"Ja, die kunnen alleen maar Duits."
- "Vet!"

Sinds twee maanden heeft Luchiano Duits op school en zo nu en dan gooit hij er zomaar een zinnetje uit: "Sind Sie neu hier?" En meer van dat geneuzel. Het is leuk beide tantes na lange tijd weer eens te spreken. Veel herinneringen passeren de revue maar Luchiano heeft zijn Duits niet geoefend. Liever speelt hij op CasasPa's laptop, samen met zijn neven Marnix en Ruben.

Om half vijf stelt zus Pascale voor om een rondje te lopen over het terrein van het Internationaal Vogelverschrikker Festival in Valkenswaard. Twee jaar geleden waren wij daar ook al eens, kennelijk betreft het het enige culturele evenement in Striepersgat?

De Duitse tantes gaan mee en ik moet even zoeken naar het Duitse woord voor vogelverschrikker: Vogelscheuche. Sowieso is mijn Duits iets teveel doorspekt met Spaans, maar daar kan helemaal niemand iets aan doen. Dat laatste is het actuele stopzinnetje van Martin Jol.

Volgens de tantes lijk ik sprekend op mijn (overleden) opa. Maar dan natuurlijk wel in de tweeëndertigjarige uitvoering. Er komt een fotoboek op tafel met foto's van opa en oma toen eerdergenoemde zus Pascale net geboren was. We schrijven 1972.

Ook brengen zij pentekeningen mee, gemaakt door mijn opa in Rothenburg ob der Tauber dat vooral beroemd is om de houtsnijkunst van Tilman Riemenschneider (Wikipedia) en daterend uit februari 1945. Mijn familie van moederskant woonde overigens in Sankt Wendel, Saarland. Zie alhier de pentekeningen: 1, 2 en 3 (origineel).

In een dergelijke Casa Cultuur Clash vergeet men haast het evenement van de dag, dat van de Vogelverschrikkers. We sluiten af met een samenvatting in zes foto's.

• Foto #01: Luchiano (rechts) naast doodskopvogelverschrikkertje.
• Foto #02: Diana (3) is er met enige moeite toe te bewegen de knie van een foto #03 enge vogelverschrikker aan te raken.
• Foto #04: Zwager Peter ziet er geen been in om tijdelijk als vogelverschrikker te functioneren, neef Ruben haakt hier definitief af.
• Foto #05: Diana loopt moedig af op het Spider's Web.
• Foto #06: Een mooie creatie, de vogelverschrikkerverschrikker.

Morgen nog meer cultuur, die zijdelings ook met vogels te maken heeft. Wie heeft een idee?

Posted by CasaSpider at 8:50 PM | Permalink | Comments (2)

Het is alweer zijn derde verjaardag in Nederland, vandaag is Luchiano (12) twaalf jaar oud geworden. Gefeliciteerd, swa! We kijken even terug op het afgelopen jaar. Toen zat hij nog in groep 8 van de KBS Sint Jozef. De Cito-toets bepaalde dat hij naar een gemengde brugklas VMBO TL (Theoretische Leerweg) / HAVO mocht. We kiezen voor het Beatrix College in Tilburg.

Als ouder ben je toch ietwat bezorgd als je kind ineens bijna acht kilometer per dag heen en ook weer terug moet fietsen naar een school met enorm veel leerlingen. Dat valt gelukkig 100% mee, elke dag vertrekt Luchiano voor half acht met zijn vrienden Joey, Morteza en Diego richting Tilburg. Die jongens zijn allemaal een stuk ouder en groter dan hij. Of die invloed positief is daar zijn we nog niet uit, maar het behoren tot The Rijen Clan geeft een veilig gevoel.

Op school geeft Luchiano's gedrag soms reden tot zorg. Op een ouderavond vorige week vroeg zijn lerares biologie wiens vader ik was. "Van Luchiano", antwoordde ik. "Oh, nou zijn cijfers zijn prima maar zijn houding... die is echt verschrikkelijk. Hij vindt alles gemakkelijk en saai, daarom geef ik hem nu maar HAVO/VWO-stof." Een soortgelijk verhaal vertelt zijn lerares wiskunde. Dat opgeteld bij een paar akkefietjes waarbij Luchiano vrijdag een andere leerling al dan niet expres met secondenlijm besmeurde leidt dat tot enige ongerustheid. Maar... zijn cijfers zijn ruim boven verwachting.

Op een verjaardag denkt men echter niet aan ellendige zaken als school. 's Morgens gaan we vroeg op pad naar sportzaak Van Delft in Dongen. Haha, Dongen. Toevallig, maar wat is toeval, lees ik vanmorgen in mijn archieven van november 2002. Wilbert en Angelique nemen afscheid van Curacao en keren terug naar Nederland, naar Dongen om precies te zijn. Ik schrijf: "Zelf zou ik het wel weten als ik moest kiezen tussen Curacao en Dongen, maar Wilbert en Angelique weten het kennelijk ook." En nu wonen wij in Rijen, de buren van Dongen en nog een stukje kleiner.

Luchiano wil nieuwe sportschoenen en daarvoor zijn we bij Van Delft Sport in Dongen aan het juiste adres. De sympathieke eigenaar helpt altijd erg goed en straalt daardoor vertrouwen uit. Even later is hij een paar Adidas sportschoenen rijker, doen we boodschappen bij Albert Heijn en zingen thuis de eerste verjaardagsliederen. Aangezien de jarige job niet van taart houdt maar wel van pizza proberen we de twaalf kaarsjes in de Casa di Mama pizza te boren. Dat valt om den drommel nog niet mee. Is het misschien daarom dat men eerder spreekt van verjaardagstaart dan van verjaardagspizza?

Uiteindelijk lukt het en dan maken we tegen zijn zin deze foto. "Als je die plaatst krijg je problemen!" Gelukkig leest hij mijn blog eigenlijk nooit, gewoon te lui. 's Middags gaan we naar Breda en kopen winterjassen voor zowel Luchiano als Diana (3). Uiteraard wordt de middag afgesloten met een bezoek aan McDonalds. Als we thuis aankomen begint Diana te huilen: "Ik wil niet naar huis". Luchiano heeft een ander idee, hij wil naar de kermis in Rijen. "Ja, ik wil weer in de Bomber. Dat is vet man!"

De Bomber is een apparaat met een cabine aan weerszijden die een meter of dertig, veertig de lucht in gaan. Op het hoogtepunt draaien de bankjes en stort men met het gezicht naar beneden. "Daar moet je met mij in", zegt Luchiano maar ik verzin ter plekke wat smoesjes. Als we op de kermis aankomen is hij zelf ook wat minder moedig. "Even wachten, ik heb nog geen zin", zegt hij en loopt naar de botsauto's. In de tussentijd gaan Lucy, Diana en ik in de Rups. Of het nu komt omdat ik achterstevoren foto's maak weet ik niet maar ik ben blij als dit avontuur is afgelopen. Luchiano mag onze plaats innemen en draait een rondje mee.

Op een kermis eet men suikerspin. Diana maakt haar rondjes in de draaimolen en gaat samen met haar moeder in een zweefding. Luchiano zit op de wip: "Nee, ik geloof niet dat ik vandaag nog in de Bomber ga". In plaats daarvan doet hij La Bamba of hoe die attractie ook heten mag. Wat doen die geschilderde dames trouwens op de achtergrond? Zijn vrienden Joey en Morteza zijn ook op de kermis en dan durft hij plotseling wel. "Geef me vier euro, ik ga toch in de Bomber."

Vier euro, tien gulden, een vette prijs. Met een combinatie van angst en respect kijk ik toe hoe de kleine man naast Joey plaats neemt in de huiveringwekkende attractie. Even later start het apparaat en worden de jongens de ruimte ingezwiept. Keer op keer duiken ze voorover naar de aarde, Lucy kan het niet eens aanzien. Zoals meestal gaat alles goed en kunnen we na dit evenement naar huis. Het was geen verkeerde verjaardag, aldus het onderwerp cq. lijdend voorwerp van vandaag.

Posted by CasaSpider at 9:49 PM | Permalink | Comments (11)