FC Twente Forever
Het was een zondag waarin voetbal de klok sloeg. 's Morgens vroeg doen Luchiano (12) en ik een paar dingen, niet geheel tot zijn vermaak. Afwassen, een lesje Frans en een paar partijtjes tafelvoetbal. Over dat Frans gesproken, telkens weer schrik ik van het niveau waarop klas 1th4 van het Beatrix College zich kennelijk bevindt, immers Luchiano is zelfs nog een van de betere leerlingen. Hij had geen flauw benul van de vervoeging van de werkwoorden être en avoir, wat zeg ik zelfs de persoonsvormen zijn hem vreemd.
"Dat gaan we in deze vakantie eens rechtzetten", zeg ik onthutst. "Vandaag ga je de vervoeging van être en avoir leren en vanaf morgen iedere dag twee nieuwe werkwoorden."
Luchiano: "Nee, dat mag niet. Want dan loop ik voor!"
Prompt verslik ik me in een enorme hoestbui en kan pas na tien minuten weer een beetje praten. Het kost de nodige moeite maar de tegenwoordige tijd van être en avoir kennen voorlopig geen geheimen meer voor de jonge Einstein. We spelen een partij tafelvoetbal.
Dat is een mooie voorbereiding op een middagje Eredivisie Live. Al om 13:00 zit ik met een Westmalle Tripel voor de buis. Een klok telt de minuten af naar het begintijdstip van half drie. Dat Ajax uit van NEC gaat winnen is een zekerheid. Maar wat gaat FC Twente in Breda tegen NAC doen? Gezien de krampachtige speelwijze van de afgelopen weken houd ik mijn hart, dat net weer een beetje op gang gekomen is, vast.
Twente gaat furieus van start en krijgt een paar niet te missen kansen. Toch duurt het lang voordat Ruiz de bevrijdende 0-1 binnentikt. Ajax staat dan trouwens al lang voor. De tweede helft is het billenknijpen geblazen. Twente speelt te voorzichtig, maar NAC wil of kan niet veel doen. Door een rode kaart spelen ze ook met een man minder. De kans op de gelijkmaker blijft echter aanwezig, vooral Lurling lijkt daar erg op gebrand te zijn. Groot is de bevrijding als de verder teleurstellende Stoch tien minuten voor tijd voor 0-2 zorgt. Nu kan het haast niet meer mis gaan.
Het gaat ook niet meer mis, FC Twente is kampioen van de Eredivisie seizoen 2009-2010. Gefeliciteerd Tukkers!
Verder staat de laatste competitieronde in het teken van afscheid. Bij Feyenoord doet Roy Makaay dat in stijl met drie doelpunten tegen Heerenveen (6-2). Datzelfde geldt voor de woorden van Ron Jans waarmee hij Groningen bedankt voor de mooiste tijd van zijn leven. Ook bij Twente houden twee spelers het voor gezien, Kenneth Perez en Blaise N'Kufo. Mooi om te zien hoe N'Kufo en voorzitter Joop Munsterman het niet in de planning zittende kampioenschap vieren. Afscheid, het is toch altijd iets bijzonders. Vaak pijnlijk ook.
Comments
Gaat dat niet pijn doen, op je knieën voetballen ??
Posted by: Bart | May 2, 2010 8:16 PM
Mooi was het en mooi zal het morgen weer zijn. In Enschede, waar de spelers worden gehuldigd op de Oude Markt. Joop had zijn koontjes nog roder dan anders:-)
Posted by: Door | May 2, 2010 9:39 PM
Vreemde dingen daar in Huize Casa: wie verzint het om via avoir en etre (ik kan het dakje niet vinden) bij FC Twente terecht te komen. CasasPa
Posted by: CasasPa | May 2, 2010 11:19 PM
@Bart: De spieker op de kop, hoe weet jij dat? Zowel de knieën als de rug hebben het e.e.a. te lijden. Gelukkig ben ik nog jong!
@Door: Joop was nerveus (vooraf) en geëmotioneerd (nadien). Mooi om te zien, net als de blijdschap en chaos op de A1 en in Enschede. Maar jullie zijn er niet bij, #midweek...
@CasasPa: Alles is met elkaar verbonden, al is het soms wel even zoeken.
Posted by: CasaSpider | May 3, 2010 6:59 AM
Poeh .. een enerverend dagje dus .. gezellie!
Posted by: Henk | May 3, 2010 2:51 PM
@Henk: Een variant op Brood en Spelen, daar houden mannen (m/v) van. Toch?
Posted by: CasaSpider | May 3, 2010 7:03 PM
hahahahahahahahaha
Posted by: Henk | May 3, 2010 7:23 PM