CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Elk jaar organiseert vv Rijen voor de D, E en F-jeugd, dat zijn kinderen van (ongeveer) 7 tot en met 12 jaar, een kampeerweekend op de velden van de sportclub zelf. Een complicatie dit jaar is de grootscheepse verbouwing van sportpark Vijf Eiken die in volle gang is. Dit houdt in dat het terrein ten eerste niet meer afgesloten is en ten tweede het ontbreken van douchegelegenheid omdat de kleedkamers afgebroken zijn. Niet dat veel kinderen overigens veel problemen hebben met dat laatste gegeven.

Op subtiele wijze ben ik door Marco Fischer, teamleider van onze D4 en een van de mede-organisatoren van het kampeerweekend, gestrikt als teamleider. Teamleiders zijn het hele weekend aanwezig, alleen mogen ze 's avonds wel thuis slapen. UIteraard is Luchiano (11) er ook bij, het wordt na het karatekamp op Curacao zijn tweede kampeerervaring.

Vrijdag 8 mei 2009: Wij zijn de Hospikken

Vrijdag ga ik niet werken, immers er moeten nog een paar spullen gekocht worden en als er tijd voor is zijn een paar extra uurtjes rust ook zeer welkom. Om kwart over vijf vertrekken we met twee grote tassen naar Vijf Eiken. Bij de entree worden we opgevangen en meteen ingeschreven. De twaalf groepen van tien kinderen hebben mooie en stoere namen zoals Apaches, Scherpschutters, Chinooks, F-16 en Verzetstrijders. Helaas zijn Luchiano en ik ingedeeld bij de Hospikken. De Hospikken of all names! En onze kleur is lichtgrijs.

We richten Luchiano's slaapplaats in bij de Schutterij waar de D- en E-jeugd slaapt. Dan posteren we ons op het welkomstveld met ons Hospikkenbord. We zien een lange sliert ouders die hun kinderen af komen leveren. Een voor een komen de Hospikken binnen en maak ik kennis met hun en hun ouder(s). De Hospikken zijn Stef (F6), Daan (E9), Lars (E5), Mitchell (D3), Ferry (F2), Tom (E2), Luchiano (D4), Menno (F7), Niels (D6) en Luc (D2). Allemaal prima jongens.

Als iedereen er is wordt er van ieder team een foto gemaakt bij een legerjeep en daarna doen we de opening. Het kampeerweekend staat namelijk in het teken van het leger en de teamleiders krijgen allemaal een groene legerjas aan. De mijne zit tamelijk krap. Dan marcheren we het hoofdveld op en stoppen voor de hoofdtribune waar de ouders hebben plaatsgenomen. De vlaggen worden onder de klanken van het Wilhelmus gehesen onder leding van Leo de Jong en daarmee is het weekend officieel geopend.

We beginnen met een spellencircuit op het hoofdveld waar de kinderen mogen tijgeren, boogschieten, een auto trekken en duwen, een brug bouwen, een quiz doen, ballen in een teil mikken en nog veel meer. Het zijn leuke activiteiten die tot kwart voor tien duren. Tijd om een broodje te eten in de kantine waar ieder team zijn eigen tafel heeft. Het is een lawaai van jewelste, de kinderen joelen, schreeuwen en zingen.

Favoriet is het noemen van de naam van een kind gevolgd door "Látjebuikzien!" Als de genoemde durft klimt hij op een stoel spreidt net als alle toeschouwers de handen en onder het geluid van iets als "wawawawaaaaaa" (lijkt er niet echt op) trekt hij drie keer zijn t-shirt omhoog waardoor de buik zichtbaar wordt. Gek genoeg versta ik in het begin: "Duikbootzien". Het is me allemaal wat.

Na deze onderbreking gaat het programma verder met een beeld- en geluidspel in het pikdonker op en rond de voetbalvelden. We moeten aan de hand van kaartjes objecten zoeken, bijvoorbeeld een symbool voor een kanon of een legertent. De plaats van de symbolen is met kleine led-lampjes verlicht. Jammer genoeg zijn de lampjes erg gewild bij sommige kinderen die er vrolijk mee rondlopen. Hierdoor is het voor de anderen nagenoeg onmogelijk om nog iets te kunnen vinden, dat is wel een beetje jammer.

Om half twaalf krijgen we chips en cola in de kantine. Het is nog steeds rumoerig, alleen sommige F-jes krijgen nu echt slaap en verlangen naar hun bed. Naar bed gaan betekent overigens nog niet meteen slapen, neen eerst is er het kussengevecht. Ik ben benieuwd hoe Luchiano het daar vanaf brengt, zeker gezien het feit dat wij zijn kussen vergeten zijn.

Als de D-jeugd naar de Schutterij is vertrokken kan ik naar huis. Daar is het helemaal donker maar meteen slapen lukt niet. Ik moet nog wat dingen doen en drink daar een lekker biertje bij. Niet meer dan één want zaterdag om half acht moeten de teamleiders alweer aanwezig zijn, bij het ontbijt.

(Wordt vervolgd)