CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Wat onderscheidt mensen van dieren? Vele dingen, maar een ervan is toch wel dat wij ons uitstekend kunnen bezighouden met zaken van grote nutteloosheid. Dinsdag moest Luchiano (12) zijn geschiedenisproefwerk leren. 's Avonds aan tafel stel ik hem een paar vragen. Het gesprek verloopt ongeveer zo.

CasaSpider: "Waar gaat het geschiedenisproefwerk over?"
Luchiano: "Oh. Karel de Grote enzo."
CasaSpider: "Karel de Grote, dat is interessant. Wanneer leefde die?"
Luchiano: "Oh, euhm... geen idee."
CasaSpider: "Bij geschiedenis is het in het algemeen van belang waar en wanneer iets zich heeft afgespeeld."
Luchiano: "Het gaat ook over Clovis."
CasaSpider: "Heel goed. En wanneer leefde die?"
Luchiano: "Weet ik ook niet."
CasaSpider: "Vertel me eens in eigen woorden wat je vanmiddag allemaal hebt geleerd?"
Luchiano, denkt even na: "....... Islamisering!"

Een korte inleiding om aan te geven dat hij wel een uur of twee boven is geweest maar niets heeft geleerd. Nou ja, niets... in ieder geval geen geschiedenis. Het doet me denken aan vroeger, ik was toen zelfs al iets ouder dan Luchiano nu. Aan studeren had ik een broertje dood. Mijn moeder stuurde me echter naar mijn zolderkamer waar ik geacht werd aan mijn huiswerk te werken. In plaats daarvan maakte ik op mijn bureau twee goaltjes, pakte een grote Shell-munt van Libuda of Overath (twee beroemde voetballers van het toenmalige West-Duitsland) en schoof die munt met twee potloden van links naar rechts en terug: "Hjienggggg, hjiengggg".

Zo ging dat. De bedoeling was een doelpunt te maken. Nauwgezet hield ik de score bij. Had ik in die tijd mijn huiswerk zo nauwgezet gemaakt, was ik nu president-directeur van de NASA geweest. Plotseling vliegt de deur open en heeft mijn moeder me betrapt, ze kon namelijk heel zachtjes de trap oplopen. De potloden vliegen de lucht in en ik krijg nog op mijn kop ook.

Luchiano heeft zijn eigen rages. Op dit moment is dat origami. De hele dag is hij in de weer met het inelkaar vouwen van voorwerpen en voor hem is een papieren boemerang veel belangrijker dan het jaar 800 waarin Karel de Grote door de Paus tot keizer gekroond werd, dat is logisch. Enfin, in vergelijking met het hjienggggg, hjiengggg heen en weer schuiven van een Shell-munt is origami eigenlijk best een redelijk alternatief. Er komt zeker ook inzicht bij kijken.

Luchiano's grote voorbeeld is Rob van Rob's World. Rob is een Amerikaan, tenminste dat denk ik, met humor en grote didactische vaardigheden. Kijk voor de grap maar eens naar onderstaand filmpje, in ieder geval naar de intro.

Hier is een link naar de YouTube pagina van Rob's World waar men al zijn creaties kan zien. Het is zeer de moeite waard. Papiervouwen ik bedoel origami, zeg nooit papiervouwen tegen origami, is niet gemakkelijk te fotograferen. Toch hebben Luchiano en ik een poging ondernomen om de creatie van een papieren ballon (Rob's World: Paper Balloon (Water Bomb)) in foto's vast te leggen:

Op het Beatrix College begint de nieuwe origami-rage aan te slaan. Luchiano produceert met vier vrienden aan de lopende band boemerangs die ze aan medeleerlingen verkopen. De winst wordt gedeeld. Vermoedelijk gaat de tijd die ze erin steken ten koste van de lessen, maar een echte ondernemer houdt men niet tegen. Ook leuk is de Paper Japanese Crane, een soort van zwaan. Als men aan de staart trekt bewegen de vleugels. Voor de gelegenheid zijn de foto's negatief afgedrukt: foto #1 en foto #2. Zo lijkt de Crane een beetje op de B2 Stealth bommenwerper.

Misschien verschijnt er een instructie-video, immers ook Luchiano beschikt over didactische kwaliteiten. Wie herinnert zich de CasaMovie Luchiano teaches Elastics nog?