« April 2011 | Main | June 2011 »

May 31, 2011

Meta-Meta

Als er weinig of geen nieuws is, genereren we nieuws. Zo eenvoudig is dat. Het fenomeen staat ook wel bekend als komkommertijd, maar dat is in deze tijden van EHEC misschien niet helemaal de juiste term. Grappig trouwens hoe Duitse boeren, woordvoerders en hoge Pieten beweren dat de besmette komkommers aus Holland kommen: "Kam die vierte EHEC-Gurke aus Holland?" (artikel)

Italiaanse media lanceren het gerucht dat een scheiding tussen Wesley Sneijder en Yolanthe op handen is. Boeien! Nederlandse Shownieuws-achtige programma's pikken het item dankbaar op en concluderen na tien minuten dat er niets aan de hand is. Het feit dat Wesley en Yolanthe op het moment weinig samen gezien worden komt doordat zij in Amerika is voor haar werk en dat klinkt best plausibel.

Het is toch ongelofelijk dat iemand daar überhaupt aandacht aan besteedt? Denkend aan de naam Meta schiet me als eerste Meta de Vries te binnen. Maar wat te denken van de Meta Segmentata ofwel de Strekspin?

Over hoeveel meta-niveau's hebben we het hier, luidt de quizvraag van vandaag.

May 29, 2011

Wegwerpstofzuigers

Echte mannen scheren zich niet met een elektrisch apparaat maar met een mes, dat is algemeen bekend. Lange tijd zwoer ik bij Gillette en nam de hoge prijs van de mesjes op de koop toe. Ergerlijker dan de hoge prijs was het feit dat bepaalde mesjes slechts op één type houder passen. Het is me een paar keer overkomen dat ik de verkeerde dure mesjes kocht en ze vervolgens niet eens kon gebruiken.

De horror!

29.05.2011: Dit is de type-aanduiding van onze Hema stofzuiger, nu kunnen we het CasaLog gebruiken om nieuwe stofzuigerzakken te kopen, als die tenminste nog bestaan. Klik voor groter.Ergens in 2008 kochten we bij de Hema in Valkenswaard een nieuwe stofzuiger. Eens komt het moment dat de bijgeleverde stofzuigerzakken allemaal vol zijn. Belangrijk is om in een dergelijk geval niet onmiddellijk in blinde paniek te geraken. Bij een willekeurige Hema zeg ik doodkalm dat ik nieuwe stofzuigerzakken wil.

"Voor welk model stofzuiger?", vraagt de Hema-medewerkster.
"Voor een Hema stofzuiger", antwoord ik.
"Ja maar, welk type is het?"
"Nu sta ik met mijn mond vol tanden", zeg ik met mijn mond vol tanden.

Thuis probeer ik het type van de Hema-stofzuiger te achterhalen.
Er staan diverse nummers op het plaatje.
Ik maak er een foto van.
Bij de Hema laat ik de foto zien.

Met hulp van de foto is het ons een aantal keren gelukt om de juiste Hema stofzuigerzakken mee te krijgen. Afgelopen zaterdag zijn we in de Hema te Rijen. Deze keer heb ik alle type-aanduidingen alsmede de Volt- en Watt-gegevens op ons boodschappenbriefje geschreven. Bij de balie vraag ik naar stofzuigerzakken. Als de Hema-medewerkster vraagt voor welk type, overhandig ik haar het boodschappenbriefje. Ze loopt ermee weg richting het Hema-stofzuigerzakkenmagazijn. "Het briefje wil ik wel terug, want het is ons boodschappenbriefje!", schreeuw ik haar na tot hilariteit van de overige klanten.

Na een tijdje komt de Hema-medewerkster terug met een onthutsende mededeling: "Deze zakken hebben wij niet. Het is ook al een oud model, dus ik weet niet of die nog verkocht worden." Grote genade, dus na drie jaar moet ik een nieuwe stofzuiger kopen omdat de Hema weigert dat type stofzuigerzakken te maken? Zo lust ik er nog wel eentje. We krijgen de tip het eens in een groter filiaal te proberen en dat gaan we zeker doen.

Het Gilletteprobleem is opgelost door voortaan wegwerpscheerapparaten te kopen bij Albert Heijn.
Maar zijn er ook wegwerpstofzuigers?

May 28, 2011

Hart (4) en de Marathon Eindhoven

De derde update van 11 mei 2011 over de hartoperatie van CasasPa had eigenlijk de laatste moeten zijn. Donderdag 26 mei 2011 belt Truus echter uit Dommelen dat CasasPa die dag wederom is opgenomen in het Sint Anna-ziekenhuis te Geldrop. Nu zijn de kamers in dat ziekenhuis vakantiehuiswaardig, toch blijft men er indien enigszins mogelijk ver uit de buurt.

Die donderdag heeft CasasPa een gewone afspraak bij de cardioloog. Hij moet onder andere een fietstest doen. Voordat hij op de fiets stapt geeft hij aan zich de afgelopen dagen wat moe te voelen. De cardioloog neemt dit serieus en wil eerst enkele bloedwaarden bekijken. Die blijken hoger (of lager?) te zijn dan de bedoeling. Dit is op zich niet ongewoon, het kan de nasleep van de operatie zijn. Voor de zekerheid willen ze CasasPa die nacht in het ziekenhuis observeren. Hij moet er meteen naartoe.

Dat is even schrikken. Zus Pascale gaat er die avond heen om enkele spullen te brengen. CasasPa ligt in een tweepersoonskamer, hoe groot moet die dan wel niet zijn? Alleen het geluid van de televisie doet het niet, hiervoor is een koptelefoon nodig. Samen gaan CasasPa en Pascale op pad om er beneden in het ziekenhuis een te scoren. Inmiddels is CasasPa aangesloten op een monitor die in de vorm van een kastje op zijn lijf zit.

Onderweg naar beneden begint dat kastje ineens te piepen. "Zo'n vaart zal het niet lopen, kom we gaan gewoon die koptelefoon halen", zegt CasasPa. Pascale hoopt vreest dat een paar goedgetrainde bewakers boven op hun zullen duiken. Als ze weer op de afdeling komen, staat een verpleegster CasasPa op te wachten: "We waren u al kwijt!" Enfin, de volgende dag blijken de bloedwaarden iets beter en mag de patient na alsnog de fietstest te hebben gedaan weer naar huis.

In een eerder telefoongesprek wijst Pascale mij op enige turbulentie in de marathonwereld. CasasPa is meer dan zijn halve leven lang aktief in de atletiekwereld, eerst bij AVV Valkenswaard en vervolgens als bestuurslid en fondsenwerver bij de Marathon Eindhoven, zo ongeveer vanaf het ontstaan 28 jaar geleden.

Het nieuwe bestuur heeft een iets andere visie op hoe de Marathon Eindhoven eruit moet zien. Zij willen een snellere marathon met internationale toptijden en willen het parcours daarom voor een groot deel uit de binnenstad van Eindhoven halen. Dit tot ongenoegen van de oude iconen Cor Vriend (mirror), Theo van de Laar en CasasPa (mirror) volgens wie een dergelijk evenement in de binnenstad juist de aantrekkelijke factor is en die daarom de consequenties hebben genomen door op te stappen.

De iconen zijn geïnterviewd door het Eindhovens Dagblad en de een is wat openhartiger dan de ander. CasasPa heeft de afgelopen weken iets andere dingen aan zijn hoofd en hij houdt de boot een beetje af: "Hij wilde zijn vertrek niet inhoudelijk toelichten." Tegen mij geeft hij aan ook geen behoefte te hebben om personen zwart te maken. En dat spreekt voor hem.

Maar nu gaan wij genieten van de Champions League finale 2011 in Wembley Stadium tussen CF Barcelona en Manchester United.

May 27, 2011

Kleine dingen

Net als ik mij in de DBA-kamer bij Brabant Water aan het voorbereiden ben op een meeting over Microsoft System Center Data Protection Manager (DPM) 2007 om SharePoint databases te managen, komt de organisator van die meeting binnen. De organisator staat bij ons bekend als "De Kest".

De Kest deelt mede dat degene die het DPM-verhaal komt uitleggen ziek is en de meeting derhalve wordt uitgesteld. Na dit slechte nieuws keuvelen we wat over de iPhone en de HTC Desire S. Is het ene toestel voor mannen en het andere voor vrouwen, het ene voor rijk en het andere voor arm? Ik denk dat laatste, immers de iPhone is net iets verfijnder.

"Het zijn van die kleine dingen waarin de iPhone zo fijn werkt", zegt De Kest.
"Wat zijn dat bijvoorbeeld voor kleine dingen?", vraag ik nieuwsgierig.
"Dat is het hem juist, die dingen zijn zo klein dat ik ze niet kan opnoemen", zegt De Kest.

Het doet me denken aan gember.
Jaren geleden nodigde WhatsApp-gebruikster Ingrid Lucardie mij uit om bij haar te komen eten.

"Is er iets dat je niet lust?", vraagt zij.
"Nou nee, ik lust alles. Alleen gember vind ik niet lekker", antwoord ik.
"Oh, maar dat hoort juist in dit (Indische, red.) gerecht", zegt Ingrid ontsteld.
"Maar het is zo weinig dat je er niets van proeft", vervolgt zij.
"Maar waarom doe je het er dan in?", vraag ik wanhopig.

Dat kleine beetje zon waar je al weken lang op wacht
Die uitgestoken hand die je van hen niet had verwacht
Dat kleine bosje bloemen en precies op dat moment
Die onverwachte brief als je alleen of eenzaam bent

't Zijn de kleine dingen die het doen die het doen
't Zijn de kleine dingen die het doen
't Zijn de kleine dingen die het doen die het doen
't Zijn de kleine dingen die het doen

Met dank aan Saskia, Serge, Ingrid en De Kest.

May 25, 2011

Heteluchtballon

Het mooiste onderdeel van mijn camera is de 18x optische zoom. Daar kun je dingen zo dichtbij mee halen, het is gewoon ongelofelijk. Zojuist, het was om en nabij 20:45, hoor ik buiten een soort van hard gezucht. Het heeft wel iets weg van Darth Vader in doodsnood.

Als ik de tuin in loop, komt er net een grote luchtballon aanvliegen. Hij vliegt laag, vermoedelijk op 15 à 20 meter en komt recht over onze tuin heen. Snel roep ik Luchiano (013) en vanuit het slaapkamerraam kijken Lucy en Diana (5) die net gedoucht wordt. Van de mensen in het mandje kan ik bijna de neusharen tellen en dat terwijl ik mijn leesbril op heb.

Het is een mooi gezicht, we kunnen van onderen zo in de ballon kijken en zien de vlammen de hete lucht verwarmen. De mensen in het mandje, ook wel ballonvaarders genoemd, zwaaien enthousiast. Dan verdwijnen ze over ons dak richting de scherpe kerktoren van Rijen.

Sjonge, wat kun je mooie foto's maken met 18x optische zoom van een laag overvliegende heteluchtballon. Jammer alleen dat de camera op zolder ligt. De ballonvaarders hadden hem me praktisch aan kunnen geven.

May 23, 2011

BBQ met Piet en Emmie

Ter gelegenheid van CasaSpider's 34e verjaardag (hex) op woensdag 18 mei jongstleden bedenken Lucy en Luchiano (013) iets leuks. Bij wijze van surprise nodigen ze Diamond Piet uit voor de woensdagavond. Helaas is in de tussentijd een andere afspraak gemaakt en wel dat wij woensdagavond naar CasasPa in Dommelen, gemeente Valkenswaard, vertrekken om mijn verjaardag te vieren. Het is de laatste avond dat mijn speciaal uit Portugal overgekomen zus Margriet in Dommelen is, donderdags vertrekt zij weer richting het door financiële problemen geteisterde buurland van Spanje.

Overigens is Margriet niet speciaal voor CasaSpider overgekomen, neen dit deed zij ter ere van CasasPa's verjaardag op 14 mei en diens vervroegde vrijlating uit het Sint Anna-ziekenhuis in Geldrop na een openhartoperatie. Hoe dan ook, de surprise-party wordt verzet naar zaterdag 21 mei. Welk een inleiding en het is me allemaal wat.

21.05.2011: Zaterdag 21 mei verrassen Diamond Piet en zijn dochter Emmie (10) de Spiders met een verjaardagsbezoek. Klik voor groter.Zaterdags ben ik druk met allerlei dingen die verband houden met het verrassingsfeest. Bij de Biergrens in Baarle-Nassau slaan we flink wat bier in. Later rekent Luchiano voor dat we met de benzinekosten erbij toch een stuk voordeliger uit zijn dan bij Albert Heijn, los van het feit dat Westmalle per krat veel plezieriger is dan al die losse flesjes.

Niet lang nadat we alles in huis hebben gehaald parkeert Piet zijn donkerzwarte Alfa Romeo 159 tegenover ons huis. Even later zitten we aan de koffie. Emmie (10) en Luchiano vermaken zich met de computers en de Wii en Diana (5) doet vrolijk mee. Het is een prachtige dag met veel zon die met de parasol enigszins in toom wordt gehouden.

Langzaam nadert het hoogtepunt. "Steek jij de barbecue maar aan", commandeert Lucy. Ik hoef er alleen de lucifer bij te houden, de rest heeft zij allemaal geregeld. Duvel, vlees en knoflooksaus zijn een beproefde combinatie. We leggen een en ander op de foto vast en dankzij het befaamde statief verschijnt de fotograaf zelf ook plotseling ten tonele. Dan vallen we aan, graaauuwwww. Knor, knor.

We kletsen wat na en om tien uur is het nog steeds licht. Piet roept Emmie om naar huis te gaan, maar zij heeft geen zin. Dat is altijd een goed teken en de kinderen hebben zich goed vermaakt met verstoppertje spelen. Luchiano is er trots op dat hij de meisjes "ownde" met verstoppertje spelen. Hij "owned" erg graag de laatste tijd en vindt dat hij in ons huis de slimste is: "Papa, ik own jou op alle oppervlakten". Qua kennis van de Nederlandse Taal kan ik mij tegenover onze "owner" gelukkig redelijk staande houden.

Het was een lekker dagje en dat was het. Vanavond maken we de door Piet meegebrachte fles Tequila maar eens open, het is voor ons vast geen surprise hoe die smaakt.

May 22, 2011

Rijen C4 en het toernooi in Ulvenhout 2011

Het allerlaatste voetbalevenement voor Rijen C4 van dit seizoen is het jaarlijkse toernooi in Ulvenhout. Twee jaar geleden zijn we daar ook geweest, met toen de D4. Het was prachtig weer en beide Rijense teams, aangezien er op kleinere velden wordt gespeeld telt ieder team slechts zeven spelers, haalden de kwart- of zelfs halve finales. Maar dat was toen.

Het weer is precies even goed als twee jaar geleden. De velden van de prachtige Ulvenhoutse accomodatie Jeugdland wachten badend in de zon op de toernooispelers, die het gras wel willen opvreten. Alhoewel dat laatste een beetje tegenvalt in het geval van onze jongens.

20.05.2011: Rijen C4 doet met twee teams mee aan het jaarlijkse toernooi in Ulvenhout, de jongens ogen wat vermoeid EN DAT IS VOORDAT ZE EEN WEDSTRIJD HEBBEN GESPEELD. Klik voor groter.Luchiano (013): "Pap, wat gaan we ook alweer doen?"
CasaSpider: "We gaan naar Ulvenhout, daar is een toernooi."
Luchiano: "Een toernooi? Bah. Tot hoe laat duurt dat?"
CasaSpider: "Nou, zeker tot tien uur of half elf."
Luchiano: "Bah. Nu is mijn hele vrijdagavond verpest."

Heerlijk die geestdrift en dat enthousiasme! Neen, dan de ouders. Als wij het terras van Jeugdland betreden zit er al een man of 15 van vv Rijen. De speaker roept om dat de wedstrijden beginnen en wij slenteren naar de velden H en I. Rijen C4-1 start tegen Meerle C1 uit Belgie. Een wedstrijd duurt slechts tien minuten, maar toch presteren wij het om met 5-0 te verliezen. Waar de Belgen er fanatiek inkletsen, oogt Rijen eufemistisch gezegd flegmatiek.

Hierna is Rijen C4-2 aan de beurt, tegen Meerle C2. Het is eenzelfde verhaal. Onze jongens bewegen nauwelijks en worden overlopen. Het is een klein wonder dat het bij 3-0 blijft. Trainer Ton van Opstal: "Ja, Belgische trainers zijn gewoon beter. Volgend seizoen krijgt de C4 ook een Belgische trainer." Dat is een goed idee en voor straf sturen we Ton een jaar naar Belgie.

Rijen C4-1 bakt er behoudens een enkele overtreding verder niet veel van en verliest alle vijf wedstrijden kansloos. Doelsaldo 0 voor en 22 tegen. Ik heb zelfs een hele tijd plat op de grond gelegen, als een variant op het alom populaire planking om mooie plaatjes te schieten. Achter het doel van Rijen natuurlijk, immers aan de andere kant is niets te beleven.

Rijen C4-2 herpakt zich in de tweede wedstrijd enigszins. Heel lang blijft het 0-0. Tegenstander Chaam C2 is een stuk sterker, maar komt niet tot scoren. Regelmatig schieten ze naast met als gevolg dat de bal ongeveer 200 meter verder rolt. Op zijn dooie akkertje haalt de verbluffend goed keepende Alperen de bal keer op keer op. Ja, zo gaan die tien minuten wel snel voorbij. Tegen het eind weet Chaam helaas twee keer het net te vinden.

20.05.2011: Rijen C4 doet met twee teams mee aan het jaarlijkse toernooi in Ulvenhout, CasaSpider doet aan planking om deze goal vast te leggen. Klik voor groter.In wedstrijd nummer drie zien we het ware gezicht van Rijen. De C4-2 legt een formidabele partij op de mat tegen het sterke UVV C2. Tot mijn vreugde loopt Luchiano zich deze keer wel de benen onder het lijf vandaan. Na afloop is zijn commentaar: "Ja, nu begin ik er een beetje in te komen." Het wordt uiteindelijk 0-0 en het eerste punt is binnen. Helaas is dit meteen ook het laatste punt, want in de vierde wedstrijd tegen UVV C4 zijn wij weliswaar voor het eerst sterker, maar verliezen onverdiend met 1-0.

Wel dient vermeld te worden dat Rijen C4-1 over het algemeen iets sterkere tegenstanders heeft dan de C4-2. Niet alleen zijn de tegenstanders sterker, ze zijn ook nog eens enorm groot. Zo is Daan bij ons echt niet de kleinste, maar hier wordt hij achtervolgd door een soort Hulk die lijkt te zeggen: "Rustig aan, mannetje. Of ik eet je op!" Luchiano en Martijn kijken verbijsterd toe hoe het monster de daad bij het woord voegt en Daan in één hap doorslikt.

Om een lang verhaal kort te maken, in tien wedstrijden behalen de twee Rijense equipes welgeteld één (1!) luttel punt en is het opgetelde doelsaldo 0 doelpunten voor en 37 tegen. Dat hebben ze in Ulvenhout vast niet eerder meegemaakt. Ouders en trainers zien er inmiddels de humor wel van in en de spelers zijn al lang blij dat ze niet door zijn naar de volgende ronde en vroeg naar huis kunnen. Dat is ook een opvatting.

Menigeen vraagt zich nu af: "CasaSpider, hoe heb jij al die tegenstanders en uitslagen zo goed onthouden?"
Antwoord: "Heel eenvoudig, ik heb een foto van de Excel-sheet genomen."
Wat mij betreft gaan we volgend jaar weer.

May 20, 2011

Social Klove

Vroeger en dan praat ik over de tijd van voor 1 januari 2011 reed ik dagelijks, tenminste op werkdagen, met de auto van en naar mijn werk. De radio stond afgestemd op 3FM met 's morgens Giel en 's middags Coen en Sander. Toen vond ik dat okay, schoot regelmatig in de lach en werd zo nu en dan geattendeerd op een puik muziekstukje.

Een fascinerend proces, destijds dacht ik dat het gewoon niet beter kon. Maar nu weet ik beter! Sterker nog, ik durf hier de stelling te poneren dat mensen die met het Openbaar Vervoer reizen binnen afzienbare tijd stukken slimmer zijn dan de rest. Hoe komt dit? Dat komt zo, wij OV-reizigers nemen veel meer informatie tot ons.

Was treinreizen in de vorige eeuw een bezigheid waarbij men wat uit het raam keek of sliep, tegenwoordig lees ik eerst een gratis krant, check daarna mijn Twitter en Facebook, lees mijn RSS-feeds en ben zo helemaal bij als de trein na een half uurtje in 's-Hertogenbosch stopt. Hoeveel informatie en genegenheid van digitale vrienden krijg je zo in de schoot geworpen op jaarbasis? Nog even en er ontstaat een sociale kloof tussen OV-reizigers en gewone mensen, let op mijn woorden.

Laatst zat ik als eerste in een treincompartiment voor vier personen. Twee meisjes kwamen tegenover mij zitten. "Oeh, ik hoop wel dat we vooruit rijden, anders word ik misselijk. Kijk, daar staat de trein naar Eindhoven, dus die rijdt die kant op. Dan rijdt deze dus de andere kant op. Kom, we gaan ergens anders zitten." Behulpzaam greep ik in: "Nee hoor, deze trein rijdt voor jullie juist de goede kant op." Ze bleven zitten.

Het waren vrolijke meisjes. Eentje haalde een iPod uit haar tas en even later hadden ze allebei één oordopje in hun oor, de een in haar rechter en de ander in haar linker. Het witte snoer verbond hun hoofden. Ze lachten en keken elkaar instemmend aan als er een leuk stukje klonk. Het zag er grappig uit en ik moest me bedwingen ze niet te vragen of ik er een foto van mocht maken. Van de andere kant, ik had enig krediet opgebouwd door ze te vertellen welke kant de trein op ging. Ik heb het ze niet gevraagd.

Bij Brabant Water zitten we tegenwoordig bijna met zijn allen op Yammer, een soort van kruising tussen Facebook en Twitter. Die kan ik voortaan in de trein ook raadplegen. Er is alleen geen app voor mijn Nokia. Dat is wel een beetje yammer.

May 19, 2011

Sexy Gele Kniekousjes

Het is al bijna een week geleden en zolang hik ik er dan ook tegen aan. Zaterdag 14 mei ging Rijen C4 naar Amarant in Tilburg om bij Eetsj Outdoor het Challenge Parcours te doen. Als afsluiter van het verslag toonde ik een voorproefje van wat er 's middags op het programma stond, een voetbalwedstrijd tussen Rijen C4 en de ouders. Meerdere lezers zijn hoe zeg ik dat netjes, gefascineerd geraakt door de sexy Gele Kniekousjes...


14.05.2011 Menigeen is gefascineerd dan wel getraumatiseerd (vrije keuze) na de aanblik van CasaSpider met zijn Gele Kniekousjes.


Tsja, niet iedereen kan ze hebben en we gaan door naar het verslag waarbij we net doen of het nu zaterdagmiddag 14 mei is. Vanuit Amarant rijd ik eerst naar huis om Lucy en Diana (5) op te halen. De jongens zitten inmiddels aan de patat in de kantine van vv Rijen. De vaders hokken samen en bespreken alvast de te volgen tactiek waarbij het zo min mogelijk bewegen centraal staat.

Wij krijgen kleedkamer 2 toegewezen. Een aantal vaders kunnen niet en de broers van Jaap en Jorg zijn welkome vervangers. Rolf (broer van Jorg) zorgt voor harde muziek om adrenaline in de lijven op te wekken. Daar komt de tas met de sportkleding aan. Iedereen grist een shirtje, een broekje en een paar kousen, ja sexy Gele Kniekousen, bij elkaar. Het past allemaal nog ook, het is gewoon een wonder.

De wedstrijd gaat van start. In de eerste minuten heb ik zowaar een aantal balcontacten en schiet zelfs een keer, met links, op goal. Daarin staat voor het eerst dit seizoen Luchiano (013) en wat is er nu leuker dan tegen je zoon te scoren. Helaas gaat mij dat niet lukken. Na een minuut of tien is de pijp leeg en pers ik er een laatste sprintje uit om vervolgens mijn favoriete positie in te nemen.

Bij ons staat Raymond Bourgonje in het doel. Hij denkt: "In de goal hoef ik niet zoveel te lopen" en dat is best slim. Raymond keept een heel behoorlijke partij, alleen heeft hij de gewoonte om zich telkens op de bal te laten vallen. Rob van Iersel ziet dit met afgrijzen aan: "Raymond, niet óp de bal! Straks gaat die nog kapot!" Leider Marco Fischer zegt dat we nog wel een bal hebben. Rob: "Raymond, val er maar weer op, we hebben een reservebal."

14.05.2011: En weer een spectakulaire redding van Raymond Bourgonje in de wedstrijd Rijen C4 versus ouders; Jaap en Danielle kijken verrast toe. Klik voor groter.Rob is een verhaal apart. Deze Willem-II supporter is een geheim wapen in die zin dat hij fungeert als Eclipse, zeg maar een totale zonsverduistering. Het voetballend vermogen komt toch vooral van zijn dochter Kyra die met ons meedoet en Ivar die vast onderdeel is van de C4.

In de tussentijd komt Raymond op atletische wijze uit, maar wordt toch verschalkt door Jaap. Het is een gelijkopgaande strijd, mede dankzij Danielle van Hees (zus van Mike) en Sjors Evers (broer van Jaap).

Wie we niet mogen vergeten is Yusuf Kanbur, de vader van Ömer Faruk. Yusuf was vroeger een goede voetballer die in het eerste van TSC speelde en vooral in de zaal veel successen boekte. De gewrichten laten het nu een beetje afweten, maar de bewegingen zitten er nog steeds in. Yusuf is een fervent aanhanger van Trabzonspor.

Scheidsrechter Rick de Jong fluit een uitstekende partij, geeft Marco een terechte gele kaart en grijpt precies op tijd in als het tussen vader Johan en zoon Tom Taekema uit de hand dreigt te lopen. Uiteindelijk winnen de ouders, met veel dank aan de invallers, de wedstrijd met 6-5. Na afloop maken we een teamfoto waarin Rijen C4 voor alle duidelijkheid in de witte shirts staat afgebeeld.

Het was een succesvolle dag die later bij menigeen tot een bepaalde mate van spierpijn leidde.
Zo, en nu gaat iedereen fijn dromen en fantaseren over sexy Gele Kniekousjes.

34-hex

Ja, rigide structuren belemmeren initiatieven. Woensdag sta ik goedgemutst op. In de trein naar 's-Hertogenbosch feliciteert niemand mij. Ergens is dat een bummer, immers na 4,5 maanden forensen sluipen de vaste patronen erin. Dat meisje staat altijd precies bij dat hokje op het perron in Rijen, dat groepje mannen stapt altijd daar in en als ik naar Brabant Water loop kom ik altijd dezelfde personen tegen, eentje rennend.


18.05.2011 CasaSpider bereikt de eerbiedwaardige leeftijd van 34-hex en dat weten ze bij Brabant Water. Klik voor groter.

(Klik voor groter)

De DBA-kamer is prachtig versierd, zelfs mijn leeftijd staat er perfect op. Dank je wel, Judith. Vreemd genoeg verslikt bijna iedereen zich daarbij of schiet in het gunstigste geval in de lach. Er is een discrepantie tussen mijn presentatie en de perceptie van de bezoeker, zoveel is wel duidelijk. Misschien moet ik mijn haar eens gaan verven.

Luchiano (013) feliciteert mij tegenwoordig digitaal, via Twitter en zijn blog. Kan ik het over nog eens 34 jaar teruglezen.

May 16, 2011

Dat we dit nog mee mogen maken

"Dat we dit nog mee mogen maken", denkt menig Ajax-fan tijdens en na de beslissende laatste competitiewedstrijd tegen FC Twente. Als Feyenoorder zie je Ajax in het algemeen liever verliezen, maar ik kan niet anders zeggen dan dat de overwinning dik en dik verdiend is. En Ajax derhalve de terechte kampioen, felicidades.

Niet lang nadat de wedstrijden zijn afgelopen, komen er een aantal emails binnen met als afzender voetbalpoules.nl. Meteen check ik de eindstand van het poule-klassement. Wat blijkt, de Webloggers hebben het vrijwel onmogelijke waargemaakt en zijn OP DE EERSTE PLAATS GEËINDIGD!!!

Een daverende verrassing. Okay, sinds onze start in 2004 spelen wij mee in de hogere regionen, maar eerste worden is bijna onmogelijk voor een poule met slechts 28 leden. Maar we hebben het hem gelapt.

Het individuele klassement van de Webloggers subpoule is gewonnen door Zidane United, op de voet gevolgd door FC Gilze-Rijen. Beide teams vallen onder de hoede van CasaSpider himself. Derde is team 1-0-1 van CasaSpiderMepper aka Kees Barneveld uit Curacao geworden. De vierde en vijfde plaats gaan naar SV Centro Barber van Peter en naar Dil van Dik Hendriks.


16.05.2011 Het ongelofelijke is gebeurd, de Webloggers winnen het subpoule-klassement van voetbalpoules.nl. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


Lees ook het bericht van de organisatie. In het algemeen individueel klassement van de bijna 15.000 deelnemers vinden we op pagina één Zidane United terug op de 6e, FC Gilze-Rijen op de 11e en 1-0-1 op de 23e plaats terug. Drie teams van de Webloggers op pagina één, ook dit is een ongekende prestatie.

[emotionalvoiceOn]Ik wil graag bedanken mijn trainer van Valkenswaard P11, Wim Janssen voor de 1-0 in de 7e minuut tegen AC Milan, mijn ouders, de hond, Prinses Máxima die morgen 40 jaar wordt maar ook Pippa die er geweldig uitziet, de bloggers in het algemeen en de deelnemers aan de Webloggers in het bijzonder. Ik zal jullie nooit meer vergeten![emotionalvoiceOff]

En dan heeft vv Rijen de derby tegen Gilze ook nog eens gewonnen met 2-0, het kan niet op.
Zo, nu als een dolle stier Eredivisie Live opzeggen en op naar het seizoen 2011-2012.

May 15, 2011

Rijen C4 bij Eetsj Outdoor te Amarant

Aan het einde van het voetbalseizoen organiseert de leiding van ons team altijd een evenement voor de jongens. Meestal is het iets van samen zwemmen, maar deze keer gaan we een outdoor-evenement doen. Eetsj Outdoor (website) heeft in haar pakket onder andere een Challenge Parcours en dat hebben wij uitgekozen. Eetsj Outdoor is gevestigd op het immense terrein van Amarant aan de Bredaseweg 570 in Tilburg.

14.05.2011: Rijen C4 sluit de competitie af met een teamuitje, we doen het Challenge Parcours van Eetsj Outdoor te Amarant Tilburg. Klik voor groter.Hoe komen we daar? Leiding, trainers en spelers van Rijen C4 gaan op de fiets, samen met een enkele dappere ouder. De overigen gaan met de auto en ik ben een van de overigen. Om half elf draai ik het terrein van Amarant op en parkeer de auto op P1. Wat is Amarant? Vroeger heette het Piusoord en was het een psychiatrische instelling. Later is de naam veranderd in Amarant en wonen er mensen met (geestelijke) beperkingen, correct me if I'm wrong.

Nergens zie ik bij de ingang de beloofde bordjes van Eetsj Outdoor, later blijken die zich op 30 centimeter hoogte boven de grond te bevinden. Na een minuut of tien wandelend zoeken geef ik het op en vraag in zwembad Aquamarant de weg. Tot mijn verbazing weet niemand waar Eetsj Outdoor is tot een vrouw zegt: "O ja, dat ligt volgens mij helemaal achterin". Dapper ga ik op pad, maar na weer tien minuten lopen bel ik Marco Fischer die weet te vertellen dat ik de auto beter op P7 kan parkeren.

Als ik met de auto van P1 richting P7 rijd groeit het besef dat Amarant gewoon de helft van heel Nederland beslaat en vreemd genoeg is er toch geen benzinepomp te vinden! Wel prachtige huizen (ik wil hier wonen!) en zelfs een trein. Hoe dan ook, uiteindelijk komt alles goed en ontmoet ik Jan van Hees die bij P7 staat te wachten, gevolgd door Raymond Bourgonje en Rob van Iersel die net aan komen rijden met de proviand.

We maken kennis met de begeleiders van Eetsj Outdoor en stallen de etenswaren uit op de picknicktafel. Daar komen de jongens aangefietst. Ze parkeren hun fietsen en kunnen meteen door naar het indrukwekkende bouwwerk waarmee ze zich straks op acht meter hoogte uit mogen leven.

Eerst worden de jongens in balafknijpende tuigjes gehesen en krijgen ze instructies van de medewerkers. De leider vertelt dat als ze goed luisteren en doen wat gezegd wordt er niets kan gebeuren. Luisteren ze niet dan kunnen daar ongelukken van komen, eventueel met de dood als gevolg. Opvallend braaf doet Rijen C4 wat er gezegd wordt, wellicht werkt deze aanpak ook bij de wekelijkse trainingen?

14.05.2011: Schitterend weer zorgt voor blauwe luchten en dat ziet er mooi uit bij het Challenge Parcours van Eetsj Outdoor te Amarant Tilburg. Klik voor groter.Om op acht meter hoogte te geraken dient men gebruik te maken van de klimmuur. Het is geen ontzettend ingewikkelde klimmuur en iedereen komt vrij gemakkelijk boven. Alleen Alperen en Hasan Ali blijven beneden om een extra oogje in het zeil te houden. Cihat en Ivar zijn haantjes de voorste. Als zij de eerste ronde er bijna op hebben zitten staan Abdullah, Luchiano (013), Martijn en Wesley nog beneden om de klimmuur aan te vallen. Maar uiteindelijk staan ook zij boven.

Luchiano heeft net als veel kinderen in bepaalde mate last van hoogtevrees. Als hij boven bij een onderdeel staat te wachten hoor ik hem zeggen: "Papa, ik sta te trillen van angst!" Net als zoveel angsten zit hoogtevrees tussen de oren. Het voordeel is dat ook hoogte snel went. De tweede ronde wordt door de jongens veel sneller uitgevoerd. Luchiano krijgt zelfs een paarse blinddoek om en legt onder deskundige begeleiding van Abdullah de helft van het parcours blind af.

De meeste jongens hebben het Challenge Parcours drie of zelfs vier keer gedaan en het evenement blijkt mede dankzij de steeds betere weersomstandigheden een groot succes. Speciale vermelding verdient het feit dat werkelijk iedereen aanwezig is: alle 17 spelers, de twee leiders, de twee trainers en een groot aantal ouders. Complimenten!

Om 13:00 uur is het afgelopen en gaat iedereen op de fiets of met de auto terug naar Rijen, naar sportpark Vijf Eiken om precies te zijn. De jongens krijgen daar patat, als voorbereiding op het toetje van de dag: een voetbalwedstrijd tegen de ouders. Daarover later meer, wel kan ik reeds voorwegnemen dat de ouders beschikken over een supergeheime spits...

Voor geïnteresseerden staat een uitvoerig foto-album online met niet minder dan 129 foto's: Rijen C4 in Amarant.

May 14, 2011

Baronie C4 - Rijen C4 6-0

De uitwedstrijd tegen Baronie C4 is donderdagavond reeds gespeeld. Het heeft wel iets, zo'n avondwedstrijd. Helemaal als die gespeeld wordt op het hoofdveld van een roemruchte club die in de Topklasse opereert. Of beter gezegd opereerde, immers Baronie is helaas gedegradeerd naar de Hoofdklasse.

Voor Rijen C4 staat er niet veel meer op het spel. We worden 8e of 9e in de vierde klasse C472, van de twaalf teams. Bij winst is Baronie C4 kampioen, zij hebben derhalve geen aansporing nodig. Het is een prachtige lente-avond als de teams elkaar succes wensen. Mijn voorspelling is dat we na vijf minuten reeds met een nulletje of drie achter staan.

12.05.2011: Rijen C4 speelt haar laatste wedstrijd uit tegen Baronie C4 en gaat met 6-0 tenonder, ondanks het harde werken van o.a. Jaap. Klik voor groter.Hoe anders verloopt de wedstrijd. Baronie staat stijf van de zenuwen en Rijen heeft de overhand. Jammer genoeg is het benutten van kansen niet onze sterkste kant, anders hadden wij wel eerste gestaan. Trainer, begeleiders en fans van Baronie snappen er niets van en proberen het team peper in de reet te steken. In de 16e minuut gebeurt het dan eindelijk en komen de aanstaande kampioenen op een 1-0 voorsprong.

Bij rust is het 2-0 en de Rijen-supporters verplaatsen zich van de stenen tribune naar de kantine. We denken een shortcut gevonden te hebben, maar moeten toch over een paar hekjes klimmen, iets dat niet iedereen even goed af gaat. De tweede helft geeft eenzelfde beeld als de eerste, Rijen valt aan en er hangt domweg een verrassing in de lucht.

De opluchting is groot bij Baronie als ze in de 50e minuut met een derde goal de wedstrijd beslissen. Dat er daarna nog een paar goals vallen is geen verrassing. Met de 6-0 eindstand is Baronie C4 op doelsaldo kampioen geworden en dat willen ze weten ook. Wij racen naar huis om het laatste deel van de tweede halve finale van het Eurovisie Songfestival te zien. De 3JS hebben het slechter gedaan dan Rijen C4.

Rijen feliciteert Baronie C4 met het kampioenschap, het is jullie van harte gegund. Zo, dan ga ik nu als een dolle stier een selectie uit 378 foto's maken van Rijen C4 in Amarant en de aansluitende wedstrijd tussen de jongens en de ouders, #spierpijn. Gelukkig typ ik niet met mijn benen!

Scoreverloop Baronie C4 - Rijen C4 6-0:

16 1-0
30 2-0
50 3-0
53 4-0
57 5-0
67 6-0

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2010-2011 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2010/2011.

May 13, 2011

Szerelem miért múlsz

Eigenlijk zijn de jongens van Rijen C4 aan de beurt, de foto's van de verloren wedstrijd van gisteren tegen Baronie C4 staan online. Maar ik heb geen zin om het verslag vandaag te schrijven. We gaan het hebben over het puntenrijbewijs. Daar kan ik me zo kwaad over maken, hè. Voordat mensen denken: "Sjongejonge CasaSpider, er zijn belangrijkere zaken op de wereld", bedenk dan dat het aanzetten van emoties onderdeel is van het vertellen van een verhaal.

Witheet (sic!) word ik van de kritiek op de mogelijke invoering van een puntenrijbewijs. Wat is de grote kracht van een puntenrijbewijs? De bestuurder weet precies waar hij aan toe is. Na zoveel overtredingen van die en die categorie is het einde oefening en mag men opnieuw op examen. Bumperkleven, door rood rijden, rechts inhalen, te hard rijden, met een slok op rijden... de teller loopt. Bijkomend voordeel is dat mensen met teveel geld eenzelfde behandeling krijgen als het plebs. Schudt men nu eenvoudig 800 euro uit de mouw om even 200 te rijden, met een puntenrijbewijs is dat snel afgelopen. In Duitsland doen ze het al eeuwen.

In een dorpje ergens in Italie gaat men een stapje verder. Daar krijgt een militair die uit de kast kwam geen nieuw rijbewijs. De autoriteiten beschouwen zijn homosexualiteit als een psychische aandoening die de verkeersveiligheid in gevaar brengt. Een echt mannelijke collega bij Brabant Water vindt dit niet ver genoeg gaan: "Helemaal mee eens, ze rijden als vrouwen en die moeten ook geen rijbewijs kunnen krijgen."

"No Ma'am!", zei Al Bundy lang geleden al. Bij het Eurovisie Songfestival overweegt men ook een puntenrijbewijs in te voeren. De 3JS hebben volgens verwachting gepresteerd en zijn gestrand in de halve finale. Het is de zevende achtereenvolgende keer dat Nederland niet in de finale staat. Hier past maar één straf, heel Nederland moet zangexamen doen.

Zaterdagavond is het zover, de finale van het Eurovisie Songfestival. Elk jaar heb ik een favoriet, maar helaas voor haar (het is altijd een vrouw) eindigt zij steevast ergens in de achterhoede. Dit jaar is dat best sneu voor Kati Wolf uit Hongarije die het lied Szerelem miért múlsz ten gehore brengt. Volgens Google Translate betekent dit "Liefde is de reden waarom múlsz", duidelijke taal. In het Engels zingt ze echter "What about my dreams". Boeien! Wat Kati ook zingt, het is alsof er een engel in mijn oor pist.

Graag heb ik het een keer met haar over het puntenrijbewijs.
Yes Ma'am!

May 11, 2011

Hart (3)

De voorlaatste update over CasasPa's hart dateert alweer van een week geleden. Hoe is het hem sindsdien vergaan? Redelijk goed. Vrijdag 6 mei is de tijdelijke pacemaker verwijderd en als wij zaterdag op bezoek komen, loopt er net een broeder kamer West 616 uit die zojuist de draden van die pacemaker uit CasasPa's lijf getrokken heeft. Ze bungelen uit zijn kontzak, maar dat valt onder dichterlijke overdrijving.

CasasPa is volledig draadloos en dat geeft meer mogelijkheden tot beweging. Hij kan nu bijvoorbeeld zelf naar het toilet. Het is de bedoeling dat hij binnen afzienbare tijd verhuist naar het Sint Anna-ziekenhuis in Geldrop om daar een paar dagen op krachten te komen. Gezien het feit dat de pacemaker er pas net uit is vindt CasasPa het best om nog twee dagen in het Catharina-ziekenhuis in Eindhoven te blijven.

Per maandag 9 mei verhuist hij naar Geldrop, route 95 kamer 328. Nu maar hopen dat dit klopt, immers bijna al mijn beweringen worden door een van mijn zussen gecorrigeerd. Zo ook mijn bewering dat CasasPa een kunstklep heeft gekregen. Zus Margriet stelt terecht dat het 'slechts' een reparatie betreft van een klep, maar dat er geen kunstklep is geplaatst. Waarvan acte.

Dinsdagavond vertrekken we met het hele gezin richting Geldrop. Als echte man ben ik topografisch globaal goed onderlegd en weet dat de hoofdstad van Honduras Tegucigalpa is. En jullie niet. Waar Geldrop uithangt is een heel ander verhaal. De TomTom dateert uit 2007 en heeft geen weet van de sterk gewijzigde situatie rondom Eindhoven. Twee keer word ik op het verkeerde been gezet en moet een stuk omrijden. Het feit dat Geldrop pas op zes kilometer voor het eerst op de ANWB-borden verschijnt helpt niet echt. Ditzelfde geldt overigens ook voor Valkenswaard, dan moet je maar net weten dat je er bij Waalre af moet. Het is schandalig.

Maar we zijn aangekomen. CasasPa ligt in een reusachtige kamer, toch zeker voor ziekenhuisbegrippen, in een mooi bed met een flatscreen boven zijn hoofd. Door middel van een afstandsbediening heeft hij toegang tot televisie, internet en telefoon. Op een tafeltje ligt een menukaart met gerechten waarvan het water je in de mond loopt. De doucheruimte is zeker vier keer groter dan die in ons huis. Tel daarbij op de verzorging door pikante verpleegsters en ik boek hier mijn komende vakantie voor zeker vier weken.

Geen wonder dat CasasPa er weer een stuk beter uitziet. Een probleem is voor hem dat hij nog steeds snel moe wordt. Voor het eerst is hij onder begeleiding van een arts een trap opgelopen en dat viel niet mee. Oefening baart kunst en juist door dingen te doen gaan ze uiteindelijk gemakkelijker.

Zaterdag 14 mei wordt CasasPa 77 jaar en de cardioloog zei meteen dat het streven is om hem vrijdag naar huis te laten gaan. Zus Margriet komt donderdag speciaal uit Portugal over voor het verjaardagsfeest. Aanvankelijk moest dit een verrassing blijven, maar ze heeft het CasasPa toch maar verteld. Een hartverzakking komt nu niet echt gelegen.

May 8, 2011

Belerend

In de stoptrein van Den Bosch naar Gilze-Rijen stapt een jongeman in. Hij oogt enigszins nerveus en heeft een telefoon aan zijn oor. Waarschijnlijk is die net afgegaan. De man laat zich neerploffen in de linkerstoel aan de rechterkant van het gangpad. Ik zit in de rechterstoel aan de linkerkant van het gangpad. Hij spreekt op gejaagde toon.

"Jaja, nee. (...) Nee, natuurlijk mag je je eigen mening heb... Ja, maar... Nee, ik zou het dan zo opschrijven dat je dat met feiten onderbouwt. (...) Nee, dan is dat nog steeds jouw mening... nee, maar dan moet je dat wel... Nee, ik wil niet belerend zijn! Anne, Anne, niet doen nu... Ja, dus dan zie ik je straks. Nee, ik zal niet belerend doen."

Met een zucht bergt de man zijn telefoon op. De trein stopt bij Tilburg Reeshof. Hij spreekt mij aan: "Gaat deze trein naar Amsterdam?" Ik antwoord dat de man dan beter de andere kant op kan, richting Den Bosch en dan via Utrecht naar Amsterdam. Haastig bedankt hij mij en stapt uit. Ik hoop dat ik niet te belerend over kwam.

May 7, 2011

Evolutie

Misschien is het een hersenspinsel mijnerzijds, maar ik heb zo het idee dat de evolutie tegenwoordig een stuk sneller gaat dan pak hem beet een miljoen jaar geleden. Luchiano (013) en ik doen de afwas of liever gezegd, ik dwing hem daartoe. Het gekke is dat het bijna altijd gezellig is, ook al ontkent de snaak dit in alle toonaarden.

We hebben het over school en dan specifiek over Luchiano's prestaties in relatie tot wat hij daarvoor doet.
Dat laatste is vrijwel niets.
Toch staat hij een 7 gemiddeld.
Hier ontstaat een klein verschilletje in perceptie.
Luchiano: "Da's toch juist knap, als je niks doet en toch een 7 gemiddeld staat?"
CasaSpider: "Ja jongen, als jij een uurtje per dag zou studeren zat je op het VWO."

Samen analyseren we de situatie wat dieper.
Laatst is er een onderzoek geweest waaruit naar voren komt dat een steeds groter percentage van hoog opgeleiden bestaat uit meisjes.
Die studeren veel serieuzer en bereiken daardoor meer.

"Het wordt tijd dat jongens er eens aan gaan trekken", zeg ik.
"Ach, ik ben gewoon slecht in Nederlands", zegt Luchiano.
"Meisjes hebben het straks voor het zeggen", zeg ik.
"Evaluatie", zegt Luchiano.

May 5, 2011

Diana Ilka 5 jaar

Al weken verheugt onze prinses Diana (5) zich op haar vijfde verjaardag. Wel haalt ze dagen en maanden nog door elkaar en daarom dacht ze eergisteren dat haar verjaardag nog twee maanden verwijderd was. Wat doet het ertoe. Woensdagavond als zij in bed ligt komen wij in actie. Ik blaas de ballonnen op en heb eerder al diverse helden uit de Zelda-reeks uitgeprint, die zijn speciaal door Diana uitgenodigd. Lucy en Luchiano (013) hangen de slingers en de prints op en leggen wat ingepakte kado's op tafel.

05.05.2011: Diana (5) berijdt voor het eerst een pony, hier bij Manege Thielen. Het is een verjaardagskado. Klik voor groter.Donderdagochtend is Diana vanzelfsprekend vroeg wakker. Als ze geblindoekt de kamer binnenkomt is ze in extase. Er speelt Dominicaanse muziek en dat past goed bij de verjaardagsliederen die we even later ten gehore brengen. Ook de slechterik uit de Zelda-reeks Ganondorf is uitgenodigd. In de keuken bekijkt Diana zich eens goed: "Hé, ik zie helemaal niet aan mijzelf dat ik vijf jaar ben geworden". Het klinkt een beetje verbaasd.

Diana's grootste wens is een paard te hebben. Eens liep ik met haar over het Turfpad naar haar school. Ze plukte een paardenbloem met pluisjes die ze in één keer probeerde weg te blazen. Hurkend keek ze naar het overblijfsel van de bloem en prevelde haar wens: "Ik hoop dat ik ooit op een paard mag zitten." Het klonk bijna wanhopig.

Voor haar vierde verjaardag kreeg ze een hobbelpaard en ook de verrassing van dit jaar staat in het teken van het paard. Op zoek naar een manege wijst Raymond Bourgonje van de PSV-seizoenkaarten me op Manege Thielen (website). Zijn dochter rijdt daar al jaren. Bij deze manege hebben we donderdagmiddag om 13:30 een afspraak om pony te rijden.

Natuurlijk zeggen we niets tegen Diana. Zij denkt dat we op weg zijn naar McDonalds. Onderweg ziet ze een paar paarden in de wei staan. "Hé, paardjes!", roept ze blij. "Wat is ook alweer je grootste wens?", vraagt Lucy. "Dat ik ooit eens op een paard mag zitten", antwoordt Diana. Komt dat even goed uit. De manege ligt een beetje verscholen. We parkeren de auto op het grote parkeerterrein en lopen naar binnen. In de kantine is niemand, het ziet er sowieso allemaal wat stil uit. Maar even later komt een jongedame naar ons toe en stelt zich voor als Tamara. Zij begeleidt Diana vanmiddag.


05.05.2011 Diana (5) poseert naast Ganondorf uit The Legend of Zelda die speciaal is uitgenodigd. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


Samen lopen we naar de stal waar heel wat paarden staan. Tamara zegt dat ze voor Diana een mooie, lieve witte pony heeft uitgezocht die luistert naar de naam Corry. Voordat je op een paard mag, moet er werk verricht worden. Eerst mag Diana Corry borstelen, netjes met de haren mee. Er komt heel wat haar van het dier af. Dan halen ze het zadel en de teugels (leidsel?) uit een aparte kamer. Tamara benoemt alle onderdelen en nu is het hopen dat Diana het allemaal onthoudt.

Het zadel gaat op de pony en de teugels worden geïnstalleerd. Een heel gedoe met riempjes etc. Ineens klinkt er een enorme scheet naast ons die zeker twintig seconden aanhoudt. Tamara schiet in de lach en zegt dat dat Surprise is, dat doet die wel vaker. Ik zeg niks. Inmiddels is Corry opgetuigd en Diana leidt haar aan de teugel naar de oefenbak. Met hulp van een krukje klimt ze erop en krijgt aanwijzingen om het dier in beweging te zetten.

05.05.2011: Diana (5) berijdt voor het eerst een pony, hier bij Manege Thielen. Het is een verjaardagskado. Klik voor groter.Dit gebeurt door met de hakken lichtjes in de buik te tikken. Warempel, Corry zet hem in zijn één en begint te lopen. Hoe brengt men een bewegend paard tot stilstand? Antwoord: door aan de teugels te trekken. Sturen is ook eenvoudig en intuitief. Verrassend snel blijkt Diana in staat om Corry naar de juiste letter in de oefenbak te sturen.

Na een klein stukje draven gaan we naar buiten waar ze een paar rondjes lopen. Dan zit het erop. Tenminste, het paard dient eerst afgetuigd te worden. Ook dit is een taak van de berijder (m/v). Zadel en leidsel worden netjes opgeborgen. Bij het afscheid glundert Diana, ze vond het allemaal prachtig. We bedanken Tamara voor de leuke manier waarop zij het uur heeft ingevuld. Hier komen we graag nog eens terug.

De volgende stop is McDonalds in Tilburg Reeshof. Het is nog geen vier uur en er is bijna geen kip. Ik doe mijn bestelling. Een blond meisje komt erbij en die zegt ineens: "Hé, wat stinkt het hier naar paard! Sjonge, wat stinkt het hier naar paard, het lijkt wel een manege!" Met enige moeite onderdruk ik de neiging er een luide hinnik uit te gooien en houd wijselijk mijn mond.

Thuis heeft Diana het steeds over haar paard. "Die mevrouw zei dat Corry nu van mij is hè? Als ik op Corry wil rijden, dan mag dat hè? Wanneer gaan we weer?" Enzovoorts. Als kinderen zes jaar zijn mogen ze bij Manege Thielen op les. Ik voel een leuk kado aankomen voor Diana's zesde verjaardag. En als iemand bij ons tegenwoordig een scheet laat, heeft Surprise het gedaan.

May 4, 2011

Hart (2)

Een update aangaande de status van CasasPa, zie de post Hart. Lag hij aanvankelijk op de High-Care afdeling, na enkele dagen kwam hij terecht op Mid-Care. Maandagmiddag belt zus Pascale, zij is net op bezoek geweest en meldt dat CasasPa nu op een normale afdeling ligt, in een privé-kamertje op "6-West" in het Catharina-ziekenhuis te Eindhoven.

Pascale vertelt dat het de patient allemaal niet meevalt en bovendien is er nog steeds sprake van wondvocht. Dat vocht werd eerst opgevangen in één drain, maar omdat men precies weten wil waar het vandaan komt vangen ze het vocht nu door middel van drie drains op. Gelukkig zijn de andere slangetjes uit diverse holtes verdwenen.

Als wij maandagavond 2 mei op bezoek gaan vragen we ons af of de kinderen deze keer wel mee mogen. De receptioniste weet het niet zeker en zegt dat we dat aan de verpleegster moeten vragen. We gaan naar de zesde verdieping en vinden met enige moeite, ik tenminste, kamer 16. Op de deur staat dat er maximaal twee bezoekers tegelijk bij de patient mogen zijn. Wij zijn met zijn vieren en Truus is er ook. Van de andere kant, wij zijn allemaal heel rustige personen.

Het eerste dat mij opvalt is dat CasasPa er goed uitziet, stukken beter dan een dag na de operatie. Hij kijkt helder uit zijn ogen en ziet er ontspannen uit. Zelf ziet hij dat toch iets anders, hij vindt dat het herstel veel te langzaam gaat en is vlug moe. Ja, geen wonder. Praten gaat hem een stuk beter af en ondanks de voortdurende druk op de borst, tussendoor laat CasasPa zijn indrukwekkende ritsluiting zien, heeft hij duidelijk minder last als hij bijvoorbeeld even moet lachen.

Het is gezellig druk in de kamer, Luchiano (013) en Diana (4, bijna 5) gedragen zich voorbeeldig en tussendoor belt zus Margriet uit Portugal. Wel een beetje gek is dat we geen verpleegster zien. Niemand die even komt informeren of checken. Als we een potje Twister met CasasPa willen spelen kraait daar geen haan naar. Niet dat we het doen, immers zo lenig ben ik nu ook weer niet.

Wat gaat er verder gebeuren? Een dezer dagen verhuist CasasPa naar het St. Anna Ziekenhuis in Geldrop. Daar wordt een start gemaakt met de revalidatie. De vraag is of de tijdelijke pacemaker ook meegaat en of eerst de laatste drain eruit moet zijn. De doktoren weten vast wel wat te doen, tenminste indien aanwezig.

Tot slot twee correcties op hetgeen ik eerder schreef. Er zijn geen drie, ook geen vier, maar niet minder dan vijf omleidingen aangelegd in het hart en er is geen pees uit het rechter onderbeen verwijderd maar een stuk ader dat gebruikt is om de omleidingen te fabriceren. Dat stuk ader groeit overigens gewoon weer aan, het is bijkans een wonder.

Alles verloopt redelijk volgens plan, al ziet de patient dat soms iets anders.
To be continued.

May 2, 2011

C'mon PSV!

Vraag mij niet waarom, maar Luchiano (013) is sinds jaar en dag fan van PSV. Als je het me toch vraagt, ik vermoed dat het te maken heeft met successen. De laatste tijd is PSV echter niet bepaald verwend, wie kan zich het laatste landskampioenschap nog heugen?

01.05.2011: Luchiano (013) en CasaSpider zijn bij PSV-Vitesse (2-1), met dank aan Raymond en Daan. Klik voor groter.Sinds wij in Nederland zijn en dat is september 2007 zijn we één keer in een voetbalstadion geweest, het was de Open Dag van Willem II. Daarna is het behoorlijk bergafwaarts gegaan met die club. Daan Bourgonje speelt net als Luchiano bij Rijen C4. Daan en zijn vader Raymond hebben een seizoenskaart bij PSV, maar de laatste thuiswedstrijd kunnen zij niet bijwonen wegens een vakantie naar New York.

Dat is leuk voor hun en leuk voor ons, immers Raymond biedt ons hun kaarten aan en omdat het de laatste thuiswedstrijd van PSV betreft mogen we tevens de overgebleven consumptiemunten opmaken. Wat een service! En zo gaan Luchiano en ik zondag met de trein naar Eindhoven voor de confrontatie PSV-Vitesse. Heb ik meteen voordeel van mijn NS-trajectkaart, want op andere trajecten dan Rijen-Den Bosch geldt een korting van 40% voor mijn medereizigers en mijzelf.

Van Rijen tot Tilburg Universiteit zitten we in een moderne Sprinter, daarna in zo'n oud en een zelfs een beetje vies treinstel. Ach, zo lijken wij weer iets schoner. In Eindhoven is het druk. Bij een stand in de buurt van het PSV-stadion eten we een hamburger en ondanks dat het vroeg is zoeken we al snel onze plaatsen op in vak NN, boven bijna in de nok van het stadion, om niets van het gebeuren te missen.

Het stadion is nog bijna leeg, maar dan zie je des te beter hoe steil het is. We krijgen bijna last van hoogtevrees. "Sjonge, hoe durven die mensen te gaan staan om te juichen?", vraagt Luchiano zich af. Als er eentje valt, gaat de rest mee. Op elke stoel ligt een opgerold rolletje folie, waarom? We hebben geen idee.

Het zonnetje schijnt en de muziek staat lekker hard. Op de grote schermen worden oude successen van PSV getoond, tsja met de nieuwe valt het een beetje tegen. We hebben al berekend dat in het ideale geval Twente van Willem II wint en Ajax gelijkspeelt bij Heerenveen. Aha, daar komen de matadoren het veld op om onder luide toejuichingen aan de warming-up te beginnen.

01.05.2011: Luchiano (013) en CasaSpider zijn bij PSV-Vitesse (2-1), met dank aan Raymond en Daan. Klik voor groter.Als de wedstrijd begint wordt er afgeteld van tien naar nul. Harde muziek en een enorm gejuich en dan blijkt waar die opgerolde folierolletjes voor dienen, iedereen gooit ze als lange linten naar beneden. Het ziet er gaaf uit.

PSV is duidelijk beter dan Vitesse, maar speelt niet echt als een kampioensploeg. In het stadion is goed te zien wie er wel en wie er niet mee kunnen, tenminste op die dag. Vooral Marcus Berg moet het ontgelden, behoudens een mooi doelpunt bakt hij er werkelijk niets van. Op een bepaald moment sijpelt door dat Ajax in Heerenveen achter staat. Het leidt tot een explosie van vreugde die helaas van korte duur is na de gelijkmaker van Sulemani.

Waar ik Luchiano met moeite voor de televisie krijg is hij bij de live-wedstrijd een stuk enthousiaster. Als de 42e minuut op de klok staat roept hij verbaasd: "Hè, is de wedstrijd al zo lang aan de gang?" Het is de beleving, het fluiten dat zo hard klinkt en natuurlijk het C'mon PSV!

PSV wint met 2-1, maar toch is de stemming ietwat gelaten. Dat wordt veroorzaakt door de overwinningen van Ajax en Twente, hierdoor doet PSV definitief niet meer mee voor het kampioenschap. Het bericht dat Feyenoord bij VVV met 3-2 ten onder gaat wordt met gelach ontvangen.

Na afloop eten en drinken we wat en dan is onze mannendag alweer ten einde. Een geslaagde middag en Luchiano wil snel weer naar een wedstrijd van PSV. We zullen wel zien. Raymond en Daan, hartelijk dank voor dit uitje.