Hart (2)
Een update aangaande de status van CasasPa, zie de post Hart. Lag hij aanvankelijk op de High-Care afdeling, na enkele dagen kwam hij terecht op Mid-Care. Maandagmiddag belt zus Pascale, zij is net op bezoek geweest en meldt dat CasasPa nu op een normale afdeling ligt, in een privé-kamertje op "6-West" in het Catharina-ziekenhuis te Eindhoven.
Pascale vertelt dat het de patient allemaal niet meevalt en bovendien is er nog steeds sprake van wondvocht. Dat vocht werd eerst opgevangen in één drain, maar omdat men precies weten wil waar het vandaan komt vangen ze het vocht nu door middel van drie drains op. Gelukkig zijn de andere slangetjes uit diverse holtes verdwenen.
Als wij maandagavond 2 mei op bezoek gaan vragen we ons af of de kinderen deze keer wel mee mogen. De receptioniste weet het niet zeker en zegt dat we dat aan de verpleegster moeten vragen. We gaan naar de zesde verdieping en vinden met enige moeite, ik tenminste, kamer 16. Op de deur staat dat er maximaal twee bezoekers tegelijk bij de patient mogen zijn. Wij zijn met zijn vieren en Truus is er ook. Van de andere kant, wij zijn allemaal heel rustige personen.
Het eerste dat mij opvalt is dat CasasPa er goed uitziet, stukken beter dan een dag na de operatie. Hij kijkt helder uit zijn ogen en ziet er ontspannen uit. Zelf ziet hij dat toch iets anders, hij vindt dat het herstel veel te langzaam gaat en is vlug moe. Ja, geen wonder. Praten gaat hem een stuk beter af en ondanks de voortdurende druk op de borst, tussendoor laat CasasPa zijn indrukwekkende ritsluiting zien, heeft hij duidelijk minder last als hij bijvoorbeeld even moet lachen.
Het is gezellig druk in de kamer, Luchiano (013) en Diana (4, bijna 5) gedragen zich voorbeeldig en tussendoor belt zus Margriet uit Portugal. Wel een beetje gek is dat we geen verpleegster zien. Niemand die even komt informeren of checken. Als we een potje Twister met CasasPa willen spelen kraait daar geen haan naar. Niet dat we het doen, immers zo lenig ben ik nu ook weer niet.
Wat gaat er verder gebeuren? Een dezer dagen verhuist CasasPa naar het St. Anna Ziekenhuis in Geldrop. Daar wordt een start gemaakt met de revalidatie. De vraag is of de tijdelijke pacemaker ook meegaat en of eerst de laatste drain eruit moet zijn. De doktoren weten vast wel wat te doen, tenminste indien aanwezig.
Tot slot twee correcties op hetgeen ik eerder schreef. Er zijn geen drie, ook geen vier, maar niet minder dan vijf omleidingen aangelegd in het hart en er is geen pees uit het rechter onderbeen verwijderd maar een stuk ader dat gebruikt is om de omleidingen te fabriceren. Dat stuk ader groeit overigens gewoon weer aan, het is bijkans een wonder.
Alles verloopt redelijk volgens plan, al ziet de patient dat soms iets anders.
To be continued.
Comments
Nou, in elk geval goed dat alles volgens plan verloopt.
Posted by: Laurent | May 4, 2011 9:06 AM
Groeit dat stuk ader gewoon weer aan!?!? Nog even en ze laten die bypasses gewoon ter plekke aangroeien. Voorspoedig herstel, CasasPa.
Posted by: Irene | May 4, 2011 10:43 AM
Ik vond het al zo vreemd, een pees, maar ja, ik dacht: jij zal het wel weten. :)
Dat die zusters niet komen checken? Tja, het is toch geen creche, mensen hebben toch zelf hun verantwoordelijkheid? Gelukkig dat jullie zo verstandig zijn om geen twister te spelen. :)
Zo te horen gaat het allemaal de goede kant op. Gelukkig maar.
Posted by: Ricky | May 4, 2011 12:23 PM
Voor de patient gaat het altijd te langzaam, maar het klinkt lang niet slecht.
Revalideren valt meestal tegen maar ook dat gaat per slot sneller dan je zou denken.
Wens hem heel veel sterkte....alles sal reg kom!
Posted by: ANila | May 5, 2011 7:55 AM
@Laurent: Zo is het, een bepaalde mate van ongemak is daarbij ingecalculeerd.
@Irene: De wetenschap staat voor niets, ik vind het ook een gek idee. Namens CasasPa bedankt.
@Ricky: Eigen verantwoordelijkheid, daar zit wat in. Gelukkig kunnen wij die aan! #twister
@ANila: Gelukkig is CasasPa erg geduldig (not!), dus dat zeker reg kom. Dank je!
Posted by: CasaSpider | May 5, 2011 8:26 AM
Sterkte, en van harte beterschap toegewenst aan je vader.
Posted by: bout | May 5, 2011 3:19 PM
Toen ik CasasPa een keer bij de Blokker zag, heb ik hem verteld dat hij met gemak honderd zou worden. Bij dat standpunt blijf ik. Over de trappistjes van zijn zoontje zou ik me eerder zorgen maken.
Beterschap CasasPa!
Posted by: Paul Janssen | May 8, 2011 1:20 AM
@Bout: Dank je, het gaat inmiddels alweer wat beter. Maar de totale revalidatie neemt zeker negen maanden in beslag.
@Paul Janssen: Ik denk dat je gelijk hebt. Geen een van de Trappistjes in onze kelderkast haalt de honderd!
Posted by: CasaSpider | May 8, 2011 8:34 AM