« March 2011 | Main | May 2011 »

April 30, 2011

Hart

Woensdag 27 april vanaf een uur of twaalf 's middags is CasasPa aan zijn hart geopereerd. Er zijn drie of vier, men raakt al snel de tel kwijt, omleidingen aangelegd alsmede is een kunstklep aangebracht. Voor die omleidingen is een pees uit zijn rechter onderbeen gebruikt.

Maanden geleden merkte CasasPa (76) dat hij sneller moe werd bij het hardlopen. Ik word al moe als ik aan hardlopen denk, maar mijn vader is een stuk sportiever. Diverse doktoren hebben hem onderzocht, maar niets gevonden. Men concentreerde zich voornamelijk op de longen en daarmee was niets aan de hand.

Een vreemde zaak. Mijn neef Ronald Maatman is een autoriteit op het gebied van stamcellen, probeer dit stukje maar eens te begrijpen. Enfin, tijdens een familiebijeenkomst spraken Ronald en CasasPa over diens klachten en Ronald nodigde hem uit om even mee naar zijn laboratorium te gaan. Daar deed hij enkele bloedproeven en constateerde al vrij snel dat er waarschijnlijk iets met het hart niet in orde was.

De gegevens uit dat onderzoek overhandigde CasasPa aan zijn doktoren die nu ineens op het goede spoor waren. Vanaf dat moment is de behandeling ingezet, met medicijnen en een behandelplan dat uiteindelijk leidde tot de operatie. Zonder operatie en met medicijnen had hij waarschijnlijk nog een hele tijd door kunnen leven, maar CasasPa stelt hogere eisen aan zijn leven. Hij wil de komende tien jaar hardlopen. Vandaar dat hij bijzonder nuchter de operatie in ging en dinsdags nog snel even door het bos jogde.

Woensdag is een spannende dag. Je hoopt maar dat alles zonder complicaties verloopt, maar kunt daar verder weinig aan doen. Gelukkig is alles goed verlopen. Na de operatie verliest CasasPa iets teveel bloed, maar dat stopt op tijd. Donderdagochtend staat zijn hart even stil, de tijdelijk ingebouwde pacemaker was niet helemaal goed ingesteld.

Donderdagavond gaan wij op bezoek op de afdeling High Care van het Catharina-ziekenhuis in Eindhoven. Luchiano (013) en Diana (4) gaan mee, maar zij mogen niet op de zaal komen. Er geldt een minimum leeftijd van 16 jaar. We parkeren de kinderen in het restaurant met een blikje cola en een bord patat. Lucy en ik nemen Route 61 en staan even later voor een zware schuifdeur.

Een verpleegster laat ons binnen en begeleidt ons naar het bed van CasasPa. Hij zit half rechtop in zijn bed met het klassieke blauwe operatiehemd aan. Uit diverse plaatsen in zijn lichaam komen slangetjes. Dat ziet er altijd wat eng uit, maar verder is CasasPa goed bij. Hij herkent ons meteen en schudt de hand.

Eerder is gezegd dat een patient de dag na de operatie nog dermate dizzy is dat hij zich weinig kan herinneren van wat er gezegd wordt. Die indruk heb ik bij CasasPa niet. Zo nu en dan vergist hij zich in de dag en heeft het over gisteren als hij dinsdag bedoelt. Maar dat is logisch, immers één dag uit zijn leven is door de verdoving feitelijk weggewist.

Soms heeft hij even pijn op de borst, er is een soort van doorlopende druk die benauwdheid veroorzaakt. Geen wonder aangezien de borstkas is opengezaagd en nu met ijzeren pinnen weer aan elkaar zit. Lachen doet pijn en van Lucy mag ik geen grapjes meer maken. We worden opgeschrikt door geluiden uit het bed van de buurman die er duidelijk minder goed aan toe is. Tsja, men belandt niet op de Intensive Care om de polonaise te lopen.

De verpleegster verschijnt aan het bed. Elk uur noteert zij de waarden die op de monitor worden geprojecteerd in een handgeschreven grafiek. Waarom moet dat handmatig? Onwillekeurig denk ik aan Oracle Grid Control die de gezondheidstoestand van een database automatisch vastlegt en waarmee ik in een oogwenk kan zien welke queries er een week geleden om 14:15 liepen. Dat moet hier toch ook kunnen? "Neen, het blijft handwerk", zegt de verpleegster.

Die ochtend was mijn vaders hartcapaciteit slechts 30%, hetgeen mij vrij weinig lijkt. "Hoeveel is de hartcapaciteit nu?", vraag ik aan de verpleegster. "Want vanmorgen was die maar 30%". De verpleegster antwoordt: "En dat blijft die ook, dat verbetert niet meer."

Vanuit het bed protesteert CasasPa: "Maar het zou toch iets verbeteren..."
De verpleegster: "Neen, dat blijft zo."
CasasPa: "Maar de cardioloog zei dat het door die kunstklep weer iets beter kan worden..."
De verpleegster: "Nou, als de cardioloog het zegt, misschien dat het dan een klein beetje beter wordt."

Nadien legt zij uit dat een goed hart een capaciteit heeft van 50% en in dat licht bezien is 30% feitelijk een 6. Ondertussen gaat het goed met het geheugen van CasasPa die nauwkeurig beschrijft hoe de asperges en de zalm op Paaszondag zijn bereid. Ik probeer me te herinneren wat wij die zondag hebben gegeten.

Het is tijd om afscheid te nemen. We zijn blij dat CasasPa er relatief goed bij ligt en dat we hem even gezien hebben. Mijn zus Margriet woont in Portugal en heeft alleen telefonisch contact, dat is een van de moeilijke dingen als men emigreert. Beneden zit Diana bij Luchiano op schoot en ze doen een spelletje op de iPod Touch. Het bord patat is leeg.

Ziekenhuizen zijn gezelliger dan vroeger, desalniettemin is het zaak ze zoveel mogelijk te vermijden. CasasPa, beterschap!

April 27, 2011

Face Shuffle

Luchiano (013) is in zijn nopjes met de iPod Touch, wat zeg ik iets teveel in zijn nopjes. Restrictief beleid ten aanzien van het gebruik en een apert verbod op het meenemen naar school, het zijn dingen waarop onze huisjunk emotioneel reageert: "Dat kun je niet maken, die iPod is een verlengstuk van mijn lichaam!"

Toch blijft het een mooi apparaat. Een grappige, gratis app kan gezichten op een foto verwisselen. Luchiano probeert het eerst uit met Diana, hij maakt een foto van hun beiden, schudt de iPod en floep, Diana's gezicht zit op Luchiano's lichaam en andersom. Diana barst in huilen uit.

Dan ben ik aan de beurt. Het origineel is de basis en wie heeft er de meeste reden tot huilen dan wel lachen?

Verder is er vooral spanning, woensdagmiddag wordt CasasPa in het Catharina-ziekenhuis te Eindhoven aan zijn hart geopereerd. Donderdag hopen we hem gezond en wel aan te treffen. CasasPa, sterkte en succes!

April 25, 2011

All Your Base Are Belong To Google

Deze maand kwam er een mail binnen van de heren van Google Video met de mededeling dat deze dienst ermee ophoudt. Een logische beslissing, immers in oktober 2006 kocht Google YouTube voor niet minder dan 1.6 miljard dollar. Begin 2005 toen Google Video zijn start maakte was ik erbij en begon tot grote ergernis van de hele wereld mijn eigengemaakte filmpjes te uploaden.

Het is de Wet van de Remmende Voorsprong, iedereen zat al lang en breed op YouTube maar ik wilde de overstap niet maken. Dat moment kwam pas later. Enfin, in de eerste mail van Google staat dat we de video's tot 29 april op Google Video kunnen bezichtigen en of ik ze maar offline wil downloaden om ze te bewaren. Gelukkig komt er een week of wat later een nieuwe mail binnen met een geweldige overstapservice: Met een druk op de knop kunnen de films worden overgezet naar YouTube.

Zo kunnen we praten. In een mum van tijd is de zaak voor elkaar. En hoe gaan die dingen, van de weersomstuit bekijken we ieder filmpje. Het zijn movies van 2005 en 2006, gemaakt op Curacao. Geen wonder dat men daar nostalgisch en zelfs een tikkeltje melancholisch van wordt. De kwaliteit is dramatisch, in die tijd kon men nog geen grote films uploaden. Toch zit er geinig materiaal tussen. Lucy's favoriet is de CasaSpider-versie van All Your Base.

Voor de mensen die hun nieuwsgierigheid niet kunnen bedwingen:

Scary Movie?

April 23, 2011

Rijen C4 - Madese Boys C3 4-3

Zaterdag is het werkelijk een schitterende dag met een stralende zon en zo hoort het ook. Rijen C4 speelt zijn laatste thuiswedstrijd van het seizoen tegen Madese Boys C3 uit Made. Een bijzondere naam, dat Made. Stel je hebt een fabriek in Made en je maakt wat, kun je eronder schrijven: "Made in Made". Die flauwe grap hebben ze in Made vast vaker gehoord.

Wat veel erger is voor het 11.340 inwoners tellende dorp is het feit dat Made in de gemeente Drimmelen ligt en dat terwijl het gemeentehuis in Made staat. Grote genade, je zult maar in Drimmelen liggen. Het centrum van Made bestaat uit een stervormige structuur met als middelpunt het Molenplein (Gaymansplantsoen, sic!), waar eens een windmolen stond.

Elk jaar vindt in Made een belangrijke gebeurtenis plaats: Made's Powerweekend, een tractorpulling evenement. Uit dit befaamde dorp komen dus de Madese Boys waarvan de C3 hier warmloopt, iedere speler in zijn eigen ritme.

23.04.2011: Rijen C4 in de personen van Cihat, Abduallah en Ivar zwaar in de aanval op Madese Boys C3; uiteindelijk winnen we met 4-3. Klik voor groter.Al snel na de aftrap blijkt dat beide teams aan elkaar gewaagd zijn en dat levert de leukste wedstrijden op. Via 0-1, 2-1, 2-2, 3-2 wordt een 3-3 ruststand bereikt. Het had evengoed andersom kunnen zijn.

In de tussentijd is er uiteraard tijd voor de traditionele rijtjesfoto, deze keer in een lekker zonnetje. Iemand een idee wat het H-Woord is? Het begint natuurlijk met een "h", euhm herder, hekwerk, hakbijl, hypo... ik geef het op.

Luchiano (013) speelt geen denderende partij maar daarvoor is het feit dat hij de hele week ziek is geweest een vorm van excuus. Toch toont hij spelinzicht als hij een lange Madese Boys-speler op het juiste moment een duwtje geeft waardoor hij er even later met de bal vandoor kan, de tegenstander toch ietwat onthutst achterlatend. De Nieuwe Toivonen?

Opvallendste speler bij Madese Boys is een donkere jongen met uitschuifbare benen. Gelukkig zijn onze verdedigers vandaag goed bij de les, waarbij Jorg (koppend) en Ömer Kanbur speciale vermelding verdienen. In de aanval blinken Mike en Abdullah uit, die beiden goed zijn voor twee doelpunten. In het doel staat deze keer Martijn die zichzelf heeft aangeboden. Hij doet het zeker niet slecht. Hé, nu weet ik ineens weer waar het H-Woord voor staat!

In de tweede helft wordt slechts éénmaal gescoord en wel door ons. Dat is mooi, want zo eindigt de wedstrijd in een 4-3 overwinning. Tussendoor zijn Lucy en Diana (4) per fiets gearriveerd en daar komt Rijens clubicoon Herman al aanracen op zijn scootmobiel. Het levert een mooi plaatje op met Oud en Jong. Na 70 minuten ploeteren in de hitte zijn de jongens uitgeput hetgeen alleen maar mooi is voor het verloop van de rest van de dag. Vrolijk Pasen!

Scoreverloop Rijen C4 - Madese Boys C3 4-3:

07 0-1
09 1-1 Mike
14 2-1 Mike
25 2-2
27 3-2 Abdullah
35 3-3
42 4-3 Abdullah

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2010-2011 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2010/2011.

April 20, 2011

Drama

We zijn aan het eten en kijken televisie.
Geweldige combinatie.
Diana (4) kruipt bij mij op schoot.
Op televisie is de herdenking van de schietpartij in winkelcentrum De Ridderhof in Alphen aan den Rijn op zaterdag 9 april 2011.
Als de verslaggever rept over een drama spitst Diana de oren.
"Wat is een drama?", wil zij weten.
"Dat is als iets ergs is gebeurd", zeg ik.
Ze rekt zich uit en zwaait met haar been bijna mijn glas Optimel van de tafel.
"Pas op!", roep ik. "Bijna gooide je de Optimel van de tafel."
Diana: "Dat is een drama".

April 18, 2011

Belletje Trekken 2.0

De bel gaat.
Zuchtend hijs ik me vanuit mijn favoriete positie op de bank omhoog en loop naar de voordeur.
Vast weer iemand die geld wil.
Door de ruit in de voordeur zie ik een meisje staan.
Ik doe de deur open.
Het meisje ziet er vlot uit en lijkt een jaar of tien, elf.
"Jaha?", vraag ik bedenkend voor welk doel zij mij het geld uit de zakken wil kloppen.
Het meisje kijkt me stralend aan en zegt: "Oh, ik ben vergeten weg te rennen!"
Als ik in de lach schiet komen er drie andere kinderen bij staan.
Of ik nog meer huizen weet waar ze belletje kunnen trekken.

April 17, 2011

Neerlandia'31 C2 - Rijen C4 9-1

Het CasaLog staat een weekje stil en tot veler verbazing draait de wereld gewoon door. Had ik niet verwacht. Van elke voetbalwedstrijd van Luchiano (013) bestaat een verslag, immers dat is handig voor later als hij bij Barcelona speelt. Indien dat het geval is lacht de huidige C2 van Neerlandia'31 uit Dorst daar vast smakelijk om, lees maar verder.

16.04.2011: Rijen C4 gaat op bezoek bij Neerlandia'31 C2 in Dorst, het wordt een afdroogpartij: 9-1. Klik voor groter.We moeten naar Dorst, het dorp dat op de weg van Rijen naar Breda ligt. Over Dorst schreef ik al eens eerder, wat is de associatie tussen Dorst en Voetbal International. Enige kennis van Spaans dan wel Unix is hierbij wel handig.

De leiding van Rijen C4 vindt het een goed idee als de voetballers alsmede zoveel mogelijk ouders per fiets (sic!) van Rijen naar Dorst reizen. Zijn ze nu helemaal gek geworden? We zitten toch niet bij een wielrenvereniging? Luchiano rijdt lekker met ons mee in de auto, de ketting van zijn fiets heeft het begeven en het vehikel staat ter reparatie bij fietsenmaker Bart Ketelaars.

CasasPa en Truus moeten die ochtend in Dongen zijn en maken van de gelegenheid gebruik om De Nieuwe Afellay (DNA) weer eens in actie te zien. Links zit CasasPa op het terras met uitzicht op het overzichtsbord van het complex waar men niet snel verdwaalt. Neerlandia'31 C2 staat op een tweede plaats in de vierde klasse C472, een stuk hoger dan Rijen C4 derhalve.

Als de wedstrijd van start gaat posteer ik me gewoontegetrouw aan de rechterflank van het veld, dichtbij het vijandelijke doel. Hopend op splijtende acties van Luchiano. Dat zit er die dag helaas niet in. Rijen bakt er werkelijk helemaal niets van en we kunnen met een gerust hart op die betreffende rechterflank gaan picknicken, de bal komt er niet eens in de buurt.

Neen, de actie is duidelijk aan de andere kant. De ene goal na de andere valt en na 35 minuten staat het 7-0 voor Neerlandia'31. Een tikkeltje geflatteerd, want 12-0 had de verhoudingen beter weergegeven. Het geeft me alle tijd om foto's te schieten van oma Truus die samen met Lucy en Diana (4) langs de kant staat. Let ook even op de blonde dame rechts van Diana die na het zien van CasasPa en CasaSpider met hun Panasonics zich afvroeg wat de pers helemaal in Dorst kwam doen. "Gewoon familiekiekjes schieten", antwoordde ik. "Aha, ja ik wil altijd alles weten", zei ze eerlijk.

16.04.2011: Ook Daan (links) van Rijen C4 kan het noodlot niet keren, we gaan met 9-1 ten onder tegen Neerlandia'31 C2 in Dorst. Klik voor groter.Keeper Fas heeft niet te klagen over werk, regelmatig mag hij bijna wanhopig in actie komen. Bij de rijtjesfoto gaat het nog wel, maar als ik tegen de rust even bij Raymond langs loop staat zijn gezicht niet bepaald vrolijk. En het wordt nog erger. Luchiano is na een kwartier in de eerste helft al uitgevallen wegens maagklachten en de tweede helft is koud begonnen als Diana op het terras begint te kotsen. Die ochtend hebben we eieren gegeten.

Als de boel is opgeruimd probeer ik haar op mijn arm in slaap te laten vallen. Van de wedstrijd kan ik niet veel meer zien en dat is jammer want Rijen speelt nu heel wat fanatieker. Plotseling is er consternatie als Rik door een tegenstander met diens schoen tegen zijn hoofd wordt geraakt. Hij ligt even beduusd op de grond.

Diana moet nogmaals kotsen en vlak voor tijd redt Mike de eer door de eindstand op 9-1 te bepalen. Wij willen snel naar huis, maar dan blijkt dat Rik in de kleedkamer flauw is gevallen. Ongelukkigerwijze valt hij met zijn hoofd tegen een bankje en weet even niet meer waar hij is. Hij mag door naar de Huisartsenpost in Oosterhout. Lucy rijdt op de fiets van Rik met de groep mee naar Rijen.

In de auto kotst Diana nogmaals, gelukkig kan Luchiano het meeste opvangen met wat extra meegenomen papier. Thuis proberen we haar weer wat op te kalefateren. 's Avonds komt trainer Ton de fiets ophalen. Gelukkig gaat het weer wat beter met zijn zoon Rik bij wie een lichte hersenschudding is geconstateerd. Dan realiseren we ons dat we helemaal vergeten zijn de fiets van Luchiano bij de fietsenmaker op te halen.

Neen, het is niet de beste zaterdag die we ons kunnen heugen. Maar ook dergelijke verslagen mogen niet ontbreken.

Scoreverloop Neerlandia'31 C2 - Rijen C4 9-1:

02 1-0
16 2-0
17 3-0
19 4-0
21 5-0
26 6-0 (penalty)
31 7-0
39 8-0
50 9-0
62 9-1 Mike

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2010-2011 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2010/2011.

April 10, 2011

Bavel C4 - Rijen C4 1-8

*Alarm Sound*
*Alarm Sound*
*Alarm Sound*

Captain's Log: Zaterdag 09.04.2011 / 06:50 AM. Waarom doe ik net of ik in een aflevering van Star Trek zit? Beetje interessant-doenerij naar alle waarschijnlijkheid. Maar vroeg is het wel. Rijen C4 voetbalt vandaag uit tegen Bavel C4, in Bavel dus. Nu komt het leuke gedeelte van de vroege ochtend: Luchiano (013) wakker maken.

09.04.2011: Trainers Ton en Huub inspecteren de dugout van vv Bavel. Klik voor groter.CasaSpider: "Luch! Luch, opstaan! We moeten voetballen!"
Luchiano: "Neeeeeeeee!"
(Hij is zo toegewijd als het om voetbal gaat)

Het belooft een mooie dag te worden, maar op dit soort tijden is daar vooralsnog niet veel van te merken. Het is bepaald frisjes. We halen teamleider Marco Fischer en zijn zoon Wesley op en rijden naar het sportpark van vv Rijen. Van daaruit vertrekken we in colonne naar Bavel.

Bavel beschikt over een mooi sportpark met een kantine die meer van een gezellige kroeg weg heeft. Astrid & Jan, de ouders van Mike, zitten al aan de koffie en de thee. "Heb je gezien dat zelfs de koffiebekers Bavel-opdruk hebben", zegt Astrid. Het is gewoon ongelofelijk en ik maak er een foto waar kunstwerk van.

Buiten de kantine is een heus speelpark ingericht voor de kleinsten, zie Jan eens stralen op zijn wipkip. Trainers Huub en Ton inspecteren de dugout en wanen zich in kabouterland. Genoeg geleuterd, de jongens stappen het veld op. Bavel heeft drie punten meer dan onze C4, maar op het veld is dat niet direct te zien.

Rijen is sterker, ook al doet Luchiano het aanvankelijk kalm aan. Hij is bang voor zijn gekneusde vingers, helemaal nadat de Bavelse keeper boven op hem terecht is gekomen. Dan begint het te lopen. Luchiano krijgt de bal en schiet hem vanaf de 16-meterlijn feilloos in. Jammer dat hij een half metertje buitenspel stond en de goal terecht wordt afgekeurd. In de 19e minuut maakt hij zelf de actie en rondt op soortgelijke wijze af. Deze telt wel en we staan met 0-1 voor.

09.04.2011: Manmoedig gooit de verdediging van Rijen C4 zich in de baan van het schot. We winnen met 1-8 bij Bavel C4. Klik voor groter.De ruststand is 0-2 door een mooi doelpunt van Abdullah. Met vier wissels komt Rijen in de tweede helft nog sterker uit de startblokken. De grensrechter van Bavel begrijpt er niets van, het lijkt wel of zijn jongens het voetballen hebben verleerd verzucht hij. Als Feyenoord-supporter begrijp ik donders goed wat hij bedoelt.

Rijen loopt uit naar een 1-8 eindstand, welk een weelde. Luchiano heeft zijn eerste hattrick ever gescoord, hij is er enorm blij mee. "Gaan we dan vandaag die iPod Touch kopen?", vraagt hij. Daar zeurt hij al maanden om en we hebben zelfs een heus schema in de kast hangen met een puntensysteem. Officieel krijgt hij de iPod bij 50 punten, maar na een eerste hattrick knijpt men een oogje dicht.

"Nee", zeg ik. "Volgende week slaan we eerst weer een raam dicht tegen je vingers en mag je de hele week niet trainen. Dat lijkt vooralsnog de manier te zijn om hattricks te scoren." Bülent vult aan: "Ja, maar dan moeten we ook net zo vroeg spelen als vandaag."

Sport en bijgeloof zijn twee dingen die bij elkaar horen. In de najaarscompetitie speelden we thuis tegen Bavel C3 en verloren met 1-7. Het was op 9 oktober 2010, drie dagen nadat Anthonie Kamerling (Peter Kelder) zelfmoord pleegde. Als we zaterdagmiddag thuis komen van een rondje shoppen in Tilburg horen we het vreselijke nieuws dat de 24-jarige Tristan van der Vlis in een winkelcentrum in Alphen aan de Rijn een bloedbad heeft aangericht. Zeven doden en vijftien gewonden tot nu toe. Tristan pleegde zelfmoord, maar waarom sleurde hij willekeurige onschuldigen mee in zijn noodlot?

Het is triest, maar tegen de wanhoopsdaden van een gek kan men zich niet wapenen. Tot besluit een aantal foto's van de befaamde Rijense rijtjes alsmede de verdediging die met de 18x zoom van de Panasonic FZ38 eindelijk goed in beeld komt.

  • Van links naar rechts de vaders van Ivar, Daan en Mike en de moeders van Martijn, Jorg en Mike.
  • In de tweede helft staan de Rijen-fans, behalve Bülent die betaald heeft voor zijn zitplaats.
  • De verdediging stoomt op.
  • Jorg springt, Tom (l) en Mike (r) kijken enigszins geschrokken toe en Fas geeft geen krimp in het doel.
  • De reusachtige Ömer Celik boezemt ontzag in bij de tegenstander en kopt de bal weg.

Scoreverloop Bavel C4 - Rijen C4 1-8:

19 0-1 Luchiano
34 0-2 Abdullah
52 0-3 Mike
55 0-4 Mike
61 0-5 Jaap
63 0-6 Luchiano
67 0-7 Luchiano
68 1-7
69 1-8 Jaap

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2010-2011 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2010/2011.

April 8, 2011

Nederland in Beweging

Een speciale en geheime afdeling van reizigersvereniging Rover heeft rapporten van de NS in handen gekregen met plannen voor een totale omwenteling van het Openbaar Vervoer. Uit het plan blijkt dat de NS binnen vijf jaar nog maar met 5% van het huidige materieel rijdt. Wie wordt de dupe? Juist, de reiziger. Of zitten er ook positieve kanten aan het plan?

Wie wel eens met de trein reist, herkent vast het volgende beeld. Een grote groep mensen staat op het perron en wacht op de trein. Daar komt hij al aan. Nog voordat de trein het station binnenrijdt, begint een significant gedeelte van de wachtenden te lopen en wel "met de trein mee".

Toen ik nog een Onervaren Openbaar Vervoer Reiziger was vond ik dat gek. "Waarom gaan die mensen niet meteen staan waar ze willen instappen", dacht ik in mijn naïviteit. Koppig posteerde ik me op een gemarkeerde tegel en bleef daar wijdbeens staan, zodat de meelopende mensen met een boog om mij heen moesten. Een naar trekje van mij, maar zo ben ik.

Zeg dat het perron in Rijen 300 meter lang is. In den beginne stelde ik mij op ongeveer 200 meter van het beginpunt op. Steeds vaker blijkt de Sprinter echter een stuk verder door te rijden met als gevolg dat zelfs ik van mijn geloof af ben gevallen en met de trein meeloop. Je moet wel, want anders sta je naar een paar rails te koekeloeren als de trein stil staat.

Laatst liep ik zo ver met de trein mee dat we al bijna bij Tilburg Reeshof waren, het volgende station op het traject naar Den Bosch. Dit is nu precies wat in de NS-rapporten staat die de speciale afdeling van Rover in bezit heeft: De NS heeft een groot plan waarin reizigers steeds verder met de trein mee moeten lopen.

Het plan is gebaseerd op de alom bekende Pavlov-reactie. Du moment dat reizigers een trein aan zien komen, zetten zij de pas erin richting het volgende station. De uiteindelijke doelstelling is dat men het hele traject lopend aflegt. De NS hoeft alleen nog af en toe een trein in de richting van een station te laten rijden en men werkt reeds aan een model waarin de echte trein wordt vervangen door een hologram.

De juridische afdeling van de NS bekijkt momenteel in hoeverre men conducteurs met de reizigers mee kan laten lopen voor de controle van de vervoersbewijzen. Het rapport besluit met enkele voordelen: "Treinen hebben geen last meer van blaadjes op de rails, vastgevroren wissels, de conditie van de gemiddelde Nederlander stijgt en niemand maalt meer over toiletten in de Sprinters".

April 6, 2011

Vingers

Vingers, je gebruikt ze de hele dag. Vaak onbewust, soms geconcentreerd. Net als bij meer lichaamsdelen merk je echter pas echt dat je ze hebt in geval van extreem gevoel: pijn dan wel genot.

04.04.2011: Een assertieve vrouwelijke klasgenoot slaat het raam dicht met de vingers van Luchiano (013) ertussen. Klik voor groter.Toen Luchiano (013) in het computerlokaal van het Beatrix College het raam open wilde en een vrouwelijke klasgenoot niet, voltrok zich een kleine ramp.

Het meisje zwiepte het raam dicht terwijl Luchiano's hand er nog tussen zat.

Au!

Door ruis in het telefoongesprek dacht ik aanvankelijk dat zijn hele hand gebroken was en ik spoedde mij naar huis. Twee vingers bleken zwaar gekneusd. De huisarts denkt niet dat ze gebroken zijn.

Het meisje vroeg de volgende dag hoe het ermee ging. Dat is toch wel lief van haar.

Typisch zo'n gebeurtenis waarop je later terugkijkt van: "Met dat raam verbrijzelde ze mijn hand, maar nu zijn we alweer twaalf jaar getrouwd."

Vervolgens zwenkt de camera door de huiskamer waarin vier kinderen gezellig met lego spelen. Van alle kinderen zijn diverse vingers ingezwachteld. Aan de kozijnen van de ramen kleeft vers bloed.

April 5, 2011

Een geinige verklaring

Eind maart hebben wij op een zaterdag een aantal huizen bezocht in het kader van de Open Huis Route. Als men het huis gezien heeft vraagt de eigenaar altijd om een formulier in te vullen, voor de makelaar. Nu word ik regelmatig gebeld door makelaars.

Een van die makelaars wil mij graag informatie over meer huizen toesturen en vraagt om mijn email-adres.
Ik zeg: "casaspider apenstaart gmail.com".
De makelaar: "Aha, u heeft er een speciaal account voor aangemaakt?"

April 4, 2011

Het nut van een zoon

Soms als ik Luchiano (013) urenlang achter de PC een of ander dom spel zie spelen, denk ik weleens: "Liet hij het toetsenbord maar eens zo ratelen voor een werkstuk." Meteen besef ik dat dit wel heel erg oubollig klinkt en dat treft, want zo ben ik nu eenmaal.

Diana (4) fietst niet zo vaak en in principe is dat mijn schuld. We gaan overal met de auto heen en ik spoor het fietsen te weinig aan. Van de andere kant, het kind kan zelf natuurlijk ook signalen geven. Een teken van initiatief. Lucy ziet Diana meer dan ik in haar schoolomgeving. De meeste kinderen kunnen zonder zijwieltjes fietsen. Diana moet dat ook kunnen, het hoort bij de opvoeding.


03.04.2011 Luchiano (013) leert Diana (4) fietsen, het Nut van een Zoon. Klik voor groter.

(Klik voor groter)

Nu doet zich het vreemde fenomeen voor dat iemand die leert fietsen gemakkelijker hard dan langzaam fietst. Voor de leraar houdt dit in dat die tamelijk hard achter het fietsje aan moet rennen. Dit rennen gaat Luchiano beter af dan mij, als ik hardloop dreunt het Turfpad ook zo.

Enfin, Diana heeft vertrouwen in haar broer en hij heeft er plezier in om zijn zus te leren fietsen. En daar heb ik dan weer plezier in, het is het nut van een zoon. Lucy kijkt toe en probeert zich achter een lantarenpaal te verschuilen. Tevergeefs. De foto's zijn gemaakt vanuit ons zolderraam, op grote afstand derhalve. Dat is het nut van 18x zoom met de Panasonic FZ38.

April 3, 2011

Voorjaarsmarkt Rijen 2011

Zondag 3 april 2011 is er de jaarlijkse voorjaarsmarkt in Rijen, georganiseerd door de winkeliersvereniging Rijen. Zowat de hele Hoofdstraat is afgezet en alle winkels zijn open. Buiten dat is er Clown Cees, een modeshow en een optreden van theatergroep No Nonsense. Ga er maar aan staan.

04.04.2011: Zondag voorjaarsmarkt bij winkelcentrum Laverije en omgeving in Rijen. Klik voor groter.In een gezin met twee vrouwen is het niet eenvoudig ergens op tijd voor klaar te staan en toch lukt het me. Qua parkeren ben ik een paniekvogel, eerst wil ik de auto vanwege de enorme drukte bij de Sint Jozefschool neerzetten. Tot onze verbazing is er nog veel ruimte. Dan maar een stukje verder. De gebruikelijke straat richting de Albert Heijn is gewoon open.

"Zullen we gewoon proberen de auto op het dak van winkelcentrum Laverije te parkeren?", opper ik. Dat lijkt de overigen een strak plan en wat blijkt, ook daar staat nog bijna geen auto. We lopen over het Wilhelminaplein de Hoofdstraat in. Bijna begint de modeshow en die willen we niet missen.

De combinatie van catwalk, harde popmuziek en strakke modellen staat mij wel aan. Okay, Rijen is geen Parijs of Milaan maar we vermaken ons prima. Na afloop eten we wat in de Hoofdstraat, een broodje hete kip (-), een portie kibbeling met ravigottesaus (+) en twee broodjes hamburger bij de Emté (++).

04.04.2011: Een van de modellen van de modeshow tijdens de voorjaarsmarkt in Rijen. Klik voor groter.Vlakbij de ingang van het winkelcentrum ontwaar ik twee BOA's, in duidelijk herkenbare jassen. Het zijn Meram Celik en Stan Pagie. Meram ken ik van het voetballen, hij is de vader van Ömer die bij Luchiano (013) in de C4 speelt. Hij is altijd goed voor een interessant verhaal en staat bij de voetbalvaders bekend als de Wandelende Wikipedia.

Als ik ook maar iets over Meram schrijf, krijg ik dat bij de eerstvolgende gelegenheid direct van hem te horen. Niet dat hij zelf het CasaLog nauwgezet bijhoudt, neen dat doet zijn collega-BOA Stan: "Als jij iets over mij schrijft, dan zegt Stan het meteen tegen mij."

Lucy heeft de camera in haar handen als ik op de BOA's afloop. Stan ziet het al gebeuren: "Ja, ja, dan staan we morgen zeker op het CasaLog." Er is geen ontkomen meer aan. Voor het overige zijn er geen bijzondere dingen gebeurd, het is een gezellige en zelfs zonnige dag.

Om kwart over drie houden we het voor gezien. Voorzichtig opper ik dat we precies op tijd zijn voor de tweede helft tussen Rijen en Veerse Boys. Iedereen wil echter naar huis en dat is eigenlijk geen slecht idee. De kinderen gaan buiten nog "iets" doen. Wat dat dan wel is? Morgen meer daarover.

April 2, 2011

Nice Guy, Junk Food

"Waarom praten wij eigenlijk Engels met elkaar?" Deze vraag stelde ik ergens in 1997 of 1998 aan een meisje op ICQ. We waren al een tijdje aan het chatten toen ze vertelde dat ze uit Suriname kwam. Daar spreken ze over het algemeen prima Nederlands. Haar motivatie om desalniettemin in het Engels te chatten verraste me.

Ik ben een beetje ziek. Een tikje grieperig, tikje slijm, tikje zwaar hoofd. Voldoende ingrediënten om als man plat te gaan en zich te laten verzorgen. Het Heilig Oliesel, Sacrament der stervenden, staat al gereed.

Veel mensen prefereren lekker eten boven gezond en ik ben daar geen uitzondering op. Bier, chips, patat, laat het allemaal maar doorkomen. Een van mijn filosofieën is dat iets lekkers nooit slecht voor je kan zijn. Ik bedoel, mij had Eva niet met een appel verleid.

Sinds gisteren ben ik dus ziek en heb al een dag geen patat, chips en bier meer aangeraakt. Integendeel, vanmorgen bestond het ontbijt (op bed) uit thee, aardbeien en druiven. Wat is het gevolg? Meteen voel ik me een stuk beter! Stel je nu eens iemand voor die altijd gezond eet, groenten en fruit, geen alcohol. Als die persoon ziek is, hoe moet die dan in hemelsnaam ooit weer beter worden?

Vergelijk het met een Mr. Nice Guy, altijd aardig, altijd begripvol en een luisterend oor. Als die één keer niet thuisgeeft of uit zijn slof schiet, zegt iedereen: "Bah, dat had ik niet van Mr. Nice Guy verwacht." Terwijl de slechterik die voor één keer aardig is daarmee meteen alle sympathie verdient.

Zo, ik heb mijzelf overtuigd om vanavond naar FC Twente-PSV te kijken met een Duvel en een zak chips.