Belerend
In de stoptrein van Den Bosch naar Gilze-Rijen stapt een jongeman in. Hij oogt enigszins nerveus en heeft een telefoon aan zijn oor. Waarschijnlijk is die net afgegaan. De man laat zich neerploffen in de linkerstoel aan de rechterkant van het gangpad. Ik zit in de rechterstoel aan de linkerkant van het gangpad. Hij spreekt op gejaagde toon.
"Jaja, nee. (...) Nee, natuurlijk mag je je eigen mening heb... Ja, maar... Nee, ik zou het dan zo opschrijven dat je dat met feiten onderbouwt. (...) Nee, dan is dat nog steeds jouw mening... nee, maar dan moet je dat wel... Nee, ik wil niet belerend zijn! Anne, Anne, niet doen nu... Ja, dus dan zie ik je straks. Nee, ik zal niet belerend doen."
Met een zucht bergt de man zijn telefoon op. De trein stopt bij Tilburg Reeshof. Hij spreekt mij aan: "Gaat deze trein naar Amsterdam?" Ik antwoord dat de man dan beter de andere kant op kan, richting Den Bosch en dan via Utrecht naar Amsterdam. Haastig bedankt hij mij en stapt uit. Ik hoop dat ik niet te belerend over kwam.
Comments
Ik heb dus een enorme hekel aan luid telefonerende mensen in de trein. Ik hoop dat ik nu niet be... dus.
Posted by: Door | May 8, 2011 10:33 AM
Ai, een verwarrende man, zo worden sommige mensen als dingen mislopen, dan loopt ook alles mis.
Dat zou wat voor mij kunnen zijn.
En de herhaling he, die doet het ook altijd goed.
Posted by: Renesmurf | May 8, 2011 3:44 PM
Die man had een moeilijke dag.
Posted by: Laurent | May 9, 2011 8:50 AM
@Door: Zo luid was het niet, waarschijnlijk had ik mijn oren gespitst om niets te missen. Ik zag deze post al aankomen. Jij lijkt mij absoluut geen belerend typetje trouwens.
@Renesmurf: Ja, jij hebt inderdaad wel iets belerends, haha. Waar zijn we zonder herhalingen?
@Laurent: Zijn vriendin ook.
Posted by: CasaSpider | May 11, 2011 8:51 AM