CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

1.

De Olympische Spelen aka #Londen2012 zijn op vrijdagavond 27 juli 2012 geopend. Nu ja, inmiddels was het al wel zaterdagochtend. De opening duurde best lang. Het was een spektakel waarbij de Engelsen erg hun best deden om Beijing 2008 te overtreffen. De aanwezigen op zondag 22 juli 2012 aanwezig bij de Open Dag van Feyenoord waren vast niet zo onder de indruk, immers publiek, muziek en een helicopter hadden wij daar ook!

2.

Laatst was ik aan het werk toen ik eigenlijk naar het toilet moest, maar dit bezoek zo lang mogelijk uitstelde omdat ik zo lekker bezig was. Waarom vertel ik dit? Luchiano (14) brengt vijftien uur van de dag door rechts aan de eettafel achter zijn laptop. Als ik de huiskamer binnenkom kijk ik onbewust of hij er nog zit. Vrijwel altijd is dit het geval. Als ik hem roep om iets te doen, bijvoorbeeld afwassen, staat Luchiano na enig aandringen op en wat is het eerste dat hij zegt? "Ik moet eerst naar de WC". "Man, had je dat niet eerder kunnen doen in al die uren dat je achter de computer zat?", vraag ik dan geïrriteerd. Maar nu snap ik het.

3.

Sedert 10.10.2010 is Curacao een echt land binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Tot verbazing van sommigen werd niet Emily de Jongh-Elhage van de PAR de eerste minister-president van het nieuwe land, maar Gerrit Schotte van de Movementu Futuro Korsou (MFK). De MFK vormt een coalitie met de MAN van Charles Cooper en Pueblo Soberano van Helmin Wiels. Zij hebben een meerderheid van slechts één zetel en die meerderheid dreigt nu verloren te gaan.

Eugene Cleopa (MAN) heeft zijn steun voor het kabinet ingetrokken nadat hij en zijn familie zijn bedreigd door Helmin Wiels. De coalitie probeert nu Anthony Godett (Frente Obrero) zover te krijgen dat hij zich bij hun aansluit. Ongeveer de helft van de Curacaose bevolking smacht naar het moment dat de regering valt. Of het verstandig is om het roer over te nemen in deze moeilijke tijden waarin de Rijksministerraad juist een aanwijzing aan Curacao heeft gegeven voor 1 september dekking te vinden voor een bedrag van 55 miljoen Antilliaanse guldens?

4.

Tot slot een advertentie voor de Stompertjes, een nieuw snoepje.

Posted by CasaSpider at 5:33 PM | Permalink | Comments (4)

1.

Even over het weer, typisch Nederlands. Woensdag 1 december is de winter echt begonnen met Siberische temperaturen en een barre oostenwind. Luchiano (013) komt die dag meer dood dan levend thuis na een fietstocht met zeven kilometer tegenwind. Hij duikt meteen zijn bed in en slaapt in één ruk door. De volgende dag breng ik hem en zijn fietsmaat Morteza met de auto naar school. Vrijdag is het nog kouder, maar de wind is minder guur. Met smart wachten wij op de lente: "Ot Moan!"

2.

Bovengenoemde vrijdag is een leuke dag bij Brabant Water. 's Morgens verhuizen de DBA's naar een ruime, eigen kamer met uitzicht op het Centraal Station van 's-Hertogenbosch. We zijn erop voortuitgegaan en dat is altijd fijn. Om vier uur worden we verwacht in de bar op de eerste verdieping. Er is een borrel ter gelegenheid van het succesvol afronden van het project Upgrade Esri 9.3.1. We zijn nu een week of twee in productie en het systeem werkt. Op de borrel verschijnen twee onverwachte gasten. Ten eerste GIS-applicatiebeheerder Sjanny die aan het herstellen is van een operatie en ten tweede Sinterklaas die voor iedereen een fles Spaanse wijn meebrengt. Als ik een uur later dan gebruikelijk thuiskom kan ik de karbonade niet meer helemaal op.

3.

Het gezin CasaSpider moet zich dit jaar wel erg goed gedragen hebben, immers Sint komt zaterdagavond de pakjes al brengen. Het enthousiasme van Diana (4) is aanstekelijk. Ze wil al heel lang een huisdier en nu heeft ze er een: Fur Real Friends Kat. Het is een wit katje dat spint als je haar (m/v) over de rug streelt en met de voetjes stamt en miauwt. Wat wil een kind nog meer? Luchiano is in de wapenfase en in zijn sas met zijn nieuwe Nerf X-Blaster. Als een guerilla ligt hij op de grond en doet net of de vijand achter een gat in de vuilniszak zit. Nu is de familie bezig op de Wii met het nieuwe spel Donkey Kong Country Returns. Ik heb er geen kind aan.

Posted by CasaSpider at 9:21 PM | Permalink | Comments (12)

1.

's Morgens heb ik een paar keer het gevoel: "Zit ik wel op de goede baan?" Snel stuur ik naar binnen. Het is een enorm drama met Sven Kramer en Gerard Kemkers in de hoofdrol. Van tevoren heb ik er een hard hoofd in, vrees vooral de Koreaan Seung-Hoon Lee. Als die 12:58:55 rijdt weet iedereen dat Sven voor een zware opdracht staat.

Maar dat is de kracht van Sven, als het moet dan staat hij er. Zijn rondetijden zijn sneller, het kan bijna niet meer mis. Dan tuur ik op het bordje dat Gerard Kemkers omhoog houdt, iets van 2.9 seconden sneller dan Lee. Teveel tekst voor zo'n bordje. Waarschijnlijk is Kemkers net klaar met schrijven, ziet Sven aan de buitenkant aan komen razen en denkt in een vlaag van verstandsverbijstering dat hij naar binnen moet.

Als de coach schreeuwt en naar de binnenbaan wijst moet Kramer in een split-second beslissen. Hij vertrouwt blindelings op Kemkers en dat is niet vreemd gezien hun jarenlange en succesvolle relatie. Wat volgt is totale ontluistering, de duw van Kramer en hoe de twee mannen op een paar meter van elkaar met de ruggen naar elkaar toe proberen te beseffen wat er gebeurd is, gebroken.

Klasse van Sven Kramer hoe hij kort na deze deceptie zijn commentaar geeft en ondanks de enorme teleurstelling laat blijken Kemkers ergens toch al vergeven te hebben.

2.

Het is de meesten niet ontgaan, maar we hebben een demissionair rompkabinet. Een dergelijk kabinet mag geen beslissingen nemen over gevoelige onderwerpen. Met naam genoemde gevoelige onderwerpen zijn de JSF, de kilometerheffing en de AOW-leeftijd.

Nog geen enkele keer genoemd in relatie tot bevoegdheden van het demissionaire kabinet is wat de consequenties zijn voor de ontmanteling van de Nederlandse Antillen en dat Curacao per 10.10.2010 een autonoom land binnen het Koninkrijk der Nederlanden wil zijn.

Voor de betrokken eilanden is het te hopen dat dit komt doordat de behandeling van het staatkundig proces Nederlandse Antillen niet als een gevoelige, maar als een lopende zaak wordt beschouwd.

3.

Kinderen houden van herhaling, van dingen telkens weer doen, doorzeuren, doorklieren enzovoorts. Vaak begint het met iets dat ergens ook wel leuk is, maar dan doen ze het daarna zo lang dat het het bloed onder je nagels vandaan haalt. Tegen Luchiano (12) zeg ik regelmatig: "Jongen, dit is één keer wel grappig. Twee keer kan ik ook nog wel hebben maar daarna begint het me exponentieel te irriteren."

Ook Diana (3) heb ik deze wijze les meegegeven. Laatst zaten de veters van allebei mijn schoenen er ineens helemaal verkeerd in. Eerst verdacht ik sommige andere huisgenoten maar de dader bleek Diana. 's Avonds spreek ik haar aan op het ongewenste gedrag. Ze kijkt me aan en zegt: "Maar voor één keer is het wel grappig, hè?"

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (11)

1. CasaSpider twittert CasaTweets

Nooit gedacht en toch gebeurd, CasaSpider zit op Twitter. De eerste Tweet zag haar levenslicht op vrijdag 7 augustus om precies 20:00 uur. Een kleine stap voor de mensheid en een grote voor, ja voor wie? Waarom gaat een mens twitteren? In mijn geval geeft de nieuwe telefoon de doorslag. Internetten gaat hier zo comfortabel op door het grote scherm, het gemakkelijke scrollen en het volledige qwerty-toetsenbord dat Twitter ineens binnen bereik komt.

Als je dan toch eenmaal bezig bent is het leuk om mensen te zoeken. Veelal kennissen uit de blogwereld, aangevuld met Katja Schuurman en Doutzen Kroes. You never know. De tussenstand is als volgt: Following (13), Followers (5), Tweets (6). We zien wel wat het wordt.

2. De foto's van de Samsung worden beter

In eerste instantie schrok ik van de kwaltiteit van de foto's van de Samsung S8000 Jet. Na een avondje experimenteren en alles uitproberen is het enthousiasme toegenomen. O ja, de lens schoonmaken helpt ook. De geplaatste foto heeft zelfs GPS-coördinaten alleen kan ik ze niet zo gemakkelijk terugvinden. Gelukkig weet ik precies waar hij genomen is, dat scheelt.

3. No Limits for Webloggers Poule

Dit jaar loopt het storm met aanmeldingen voor de Webloggers subpoule in voetbalpoules.nl. Ik heb al een aantal (semi-)inactieve kandidaten verwijderd om plaats te maken voor nieuwe leden. Manager van de Webloggers subpoule is Real CasaSpider, dat ben ik natuurlijk, en die heeft de amateurstatus. Amateurs mogen slechts poules beheren van maximaal 25 deelnemers. Het was een rib uit mijn lijf maar zojuist heb ik Real CasaSpider opgewaardeerd naar prof. Dat houdt in dat het aantal deelnemers van de Webloggers subpoule vanaf nu ongelimiteerd is.

Zegt het voort!

Posted by CasaSpider at 11:15 AM | Permalink | Comments (9)

1. Tandartsverhaaltje

Lekker is dat toch, een dagje vrij. Zelfgemaakte koffie uit een ouderwets koffiezetapparaat smaakt beter dan automatenkoffie. Woensdagmorgen moet ik naar de tandarts, het is mijn eerste bezoek sinds we naar Nederland zijn verhuisd. Tandartsen en kappers zijn mensen waar men vertrouwen in moet hebben, niet iedereen kan mijn tandarts of kapper zijn.

Daarom mag Luchiano begin juli als proefkonijn dienen. In het pand aan de Hoofdstraat verwacht ik een oudere man aan te treffen maar tot mijn verrassing blijkt de tandarts een vrouw van een jaar of 35 te zijn: Debby den Toom. Zij doet haar werk zonder veel poespas en dat spreekt mij wel aan. Luchiano heeft één gaatje en daarvoor mag hij vanmiddag terugkomen.

Kauwgum kauwend in de auto op weg van Den Bosch naar Rijen over de A59 voel ik ineens wat harde stukjes in mijn mond. Ik vraag mij af of het de kauwgum is of een eruitvallende vulling. Dat laatste is het geval. Na de eerdere ervaring met Debby durf ik wel een afspraak te maken en die is dus vanmorgen.

Wat een verschil met de tandartsen die ik op Curacao heb bezocht. Die begonnen bijna altijd over het verwijderen van tandsteen hetgeen meestal in twee sessies gebeurde. Aan het echte werk zoals het bekijken van vullingen kwamen ze nooit toe. Ik lig nog nauwelijks achterover bij Debby in de stoel of ze noemt al in tandartscode twee kiezen op. Dan begint ze zonder aankondiging met de hoektand waar de vulling uit verdwenen is, zonder verdoving!

Ik bal mijn vuisten krampachtig en voel me als het slachtoffer in de film Marathon Man. Het valt alleszins mee en een kwartier later zit er een puike nieuwe vulling in de hoektand. Vakwerk. Nu nog een afspraak maken voor het vervangen van twee vullingen in de kiezen van de onderkaak. "Die worden toch wel verdoofd?", vraag ik ietwat benauwd. Ze kijkt me meewarig aan en zegt: "Als u dat wilt."

2. Google Calendar Sync

Het is me allemaal wat. Iets anders, al een hele tijd gebruik ik consequent de Calendar functie van Outlook om mijn afspraken in bij te houden. Outlook is eenvoudig te synchroniseren met mijn mobieltje en zo staan daar altijd de actuele contact- en calendergegevens in.

Er zijn ook afspraken die men elders maakt als men Outlook niet bij de hand heeft. In zo'n geval noteer ik de afspraak op een papiertje of mail hem naar mijn gmail-adres om bij thuiskomst Outlook bij te werken. Iedereen met een gmail-adres kan gebruik maken van Google Calendar. Ik heb daar ook een agenda in aangemaakt. Sinds vandaag, het is nu eenmaal een vrije dag, worden Outlook en Google Calendar bij mij automatisch gesynchroniseerd met Google Calendar Sync. Heel eenvoudig en het werkt als een tiet!

3. Slaap Lekker (Fantastig toch)

Er zijn van die songs die meteen beklijven, nooit eerder gebruikte ik dit werkwoord. Luisterend naar de radio kan ik de naam van de uitvoerende artiest niet goed verstaan laat staan onthouden maar wel het refrein en dan vooral die sensuele vrouwenstem die mijn feromonen heftig doet trillen.

Het blijkt een nummer uit 2006 van Eva de Roovere (Wikipedia) te zijn dat door rapper Diggy Dex is bewerkt. Dat heeft Diggy Dex goed gedaan. Net als tandarts Debby en Google levert Diggy vakwerk. Ik voel een zomerhitje aankomen en dat wordt tijd ook.

Diggy Dex & Eva de Roovere - Slaap Lekker (Fantastig toch), Youtube (origineel) & Lyrics (origineel).

Posted by CasaSpider at 5:00 PM | Permalink | Comments (9)

1.

Verliefd
Tijdens haar verblijf in Nederland heeft Sugey voornamelijk het enerverende Rijen gezien. Samen met Lucy loopt zij elke dag een rondje van ongeveer 9 kilometer. Tijd om eens naar een iets grotere stad te gaan. Zaterdag rijden we naar Breda en daar proeft Sugey voor het eerst van haar leven de Hema-worst. Ze vindt hem lekker. Als de dames een schoenenzaak inlopen blijven Luchiano (11), Diana (3) en CasaSpider (32x) buiten wachten.

In een etalage ziet Luchiano haar en ineens is hij verdwenen. Tot mijn verbazing staat hij even later in de etalage naast zijn nieuwe liefde en lijkt zielsgelukkig. "Eigenlijk helemaal geen slechte keuze, zo'n mooie pop", mompel ik in mijzelf. Later drinken we wat op het terras van Café Vulling. Diana loopt rond en ziet twee jongetjes. Op de ene (helemaal rechts op de foto bijna het beeld uitrennend) is zij direkt stapelgek. Ook zij heeft haar liefde voor een dag gevonden.

Als we terug naar huis rijden moet Lucy ineens ontzettend plassen. We maken een noodstop bij, hoe toepasselijk, Brabant Water in Breda waar zij achter een vrachtwagen haar blaas leegt. Welk een opluchting nadien.

2.

Voetbal
's Avonds is er voetbal op televisie, IJsland-Nederland. In de eerste helft speelt Nederland verrassend goed. Luchiano stelt een interessante vraag: "Is dit vrijwillig?" "Neen, ze worden gedwongen", antwoord ik. Maar hij bedoelt natuurlijk vriendschappelijk. Uiteindelijk wordt het 1-2 voor Nederland. Heel knap, maar toch begrijp ik er niets van hoe wij op de tweede plaats (Mirror) van de Fifa Wereldranglijst terecht hebben kunnen komen. Een team dat jarenlang geen halve finale heeft gehaald op een EK of WK hoort daar niet thuis. Also sprach CasaSpider.

3.

Déjà vu
Sommige dingen heeft men al eens gezien of meegemaakt, zo lijkt het. Het voordeel van een blog is dat deze dingen vastliggen. Neem nu bijvoorbeeld ons terrasbezoek aan Café Vulling. Daar zaten wij ook op 11 oktober 2008 en het is echt niet zo dat Café Vulling onze stamkroeg is. Integendeel, dit was pas de tweede keer. Maar wat is nu het bijzondere? Die avond speelt het Nederlands Elftal thuis tegen... IJsland. We winnen met 2-0 en Michel Vorm is blij dat hij de drankjes uit de minibar niet zelf hoeft te betalen.

Een iets minder spectakulair Déjà vu is dat Lucy al eens eerder ontzettend moest plassen. Dat gebeurde bijvoorbeeld tijdens de Curacao Airshow bij Caracasbaai op 2 september 2001. Zie hier het bewijs.

4.

Blaffen
Nederlandstalige honden blaffen zo: "Waf-woef" of gewoon "Waf-waf". Spaanstalige honden verstaan hier niets van en blaffen als volgt: "Hau-hau". Er zijn van die momenten dat men verder niets meer wil zeggen.

Posted by CasaSpider at 11:27 AM | Permalink | Comments (13)

1.

Diana (2) ontwikkelt zich tot een echte dame. Als we in een kledingzaak winkelen gaat zij haar eigen gang, loopt alle rekken langs en keurt wat van haar gading is nauwgezet. Ik loop er als de typisch mannelijke sukkel achteraan en wacht tot mevrouw klaar is. Een verkoopster bij V&D zag dat gebeuren en we zeiden tegen elkaar: "Het zit er al vroeg in."

Als Diana met Lucy in onze slaapkamer is onderzoekt ze al haar spullen, de mijne zijn een stuk minder interessant. Zo had ze laatst de lipstick te pakken. Het opmaken is nog niet het je van dat maar het resultaat mag er wezen. De lievelingskleur is en blijft roze.

2.

Luchiano (10) heeft nog steeds regelmatig last van hoofdpijn. Hij klaagt er niet vaak over, dat is de gewenning. Dinsdag 12 augustus waren we bij oogarts dokter Saxena in het Amphia ziekenhuis te Breda. Mevrouw Saxena constateerde dat alles volgens de cijfers in orde is met Luchiano. "En zijn hoofdpijn dan?" Ze verwees ons door naar orthopist Patricia Neomagus. Wat een naam!

Het bezoek aan Patricia Neomagus vond vandaag plaats om 08:15 's morgens vroeg. "Had ik maar niets aan mijn ogen", zei Luchiano. "Het is nu herfstvakantie en dan kon ik gewoon in mijn bed blijven liggen." Patricia Neomagus is een heel plezierig iemand om mee te werken. Ze deed enkele testen en zag al snel dat er iets in de samenwerking tussen beide ogen bij Luchiano niet helemaal goed is. Daardoor is hij continu bezig met accomoderen, dat is vermoeiend en leidt uiteindelijk tot hoofdpijn.

De remedie is de oogspieren trainen door bijvoorbeeld de punt van een balpen naar de neus te brengen. Ook kregen we een strip mee met een lijn met puntjes. Die moet je tegen je neus aanleggen en dan kijk je eerst naar het onderste puntje. Daar verschijnt als het goed is een kruis, een grote X. Dan ga je naar boven tot je bij het bovenste puntje aankomt. Daar lukt het Luchiano niet om het kruis te zien, mij daarentegen wel. Afijn, men moet het voor zich zien. Wie weet maak ik er nog wel eens een CasaMovie van.

3.

Vandaag woensdag 15 oktober regende het hard in Noord-Brabant. Maar dat is nog niets vergeleken bij de Tropische depressies die door de Cariben razen. Curacao wordt geteisterd door Omar, toen ik de mails binnen zag komen dacht ik in eerste instantie aan Don Omar, de befaamde Reggaeton-artiest. Maar het is dus regen en storm.

Het houdt de gemoederen aldaar flink bezig want bijna iedereen schrijft erover: DeSukkels, BonBini, Dick Drayer, Kridan, Versgeperst en zeker ben ik er nog een aantal vergeten.

Op foto's lijkt het vaak minder erg maar hier kan men toch zien dat het water dichtbij komt. Gelukkig is daar de politie van Curacao die in noodgevallen het water met het kanon van de Sint Annabaai terugschiet. CasaSpider wenst Curacao en de andere eilanden in de Cariben sterkte in de strijd tegen de elementen en bedankt Vernon O. voor het mailen van de foto's.

Posted by CasaSpider at 8:08 PM | Permalink | Comments (10)

1.

Toch gegrepen. In de aanloop naar de Olympische Spelen is gemeten dat de interesse voor Beijing 2008 duidelijk minder is dan voor Sydney 2000 en Athene 2004. Dat hebben ze goed gemeten want het gold ook voor mij. Vrijdag zag ik het laatste stuk van de openingsceremonie en was onder de indruk. Zaterdag- en zondagochtend stond de televisie aan en genoten we van Ruben Houkes en de overwinning van de dames 4x100 meter vrije slag. Zometeen komt Marianne Vos live binnen. Toch gegrepen.

Een minpuntje is NOS Teletekst alwaar de Medaillenspiegel niet is te vinden. Uitwijken naar ARD/ZDF pagina 825.

2.

Luchiano (10) moest naar de oogarts. Al een hele tijd heeft hij na het lezen hoofdpijn. Vrijdag hadden we een afspraak in het Amphia ziekenhuis in Breda. Het regende pijpenstelen en we renden naar de ingang van de polikliniek oogheelkunde.

CasaSpider: "Goedemorgen. Mijn zoon heeft een afspraak bij de heer Saxeno om half elf."
Receptionist: "Goedemorgen. Het is Saxena en dokter Saxena is een vrouw."

Juistum. De onderzoeken duurden bijna twee uren, vooral vanwege de druppels die men tussendoor in Luchiano's ogen druppelde. Bij de 3D-testen met het rood-groene brilletje constateerde men dat hij moeite heeft met diepte zien. Dat kan erop duiden dat beide ogen niet goed samenwerken. Dokter Saxena keek Luchiano diep in de ogen en verbaasde zich erover dat de druppels niet het beoogde effect hadden. De pupillen moeten er groot van worden maar bij hem waren ze piepklein. Daarom moeten we maandag terugkomen, twee maal per dag druppelen we nu thuis.

3.

Zaterdagmiddag gingen we naar Breda, kleren kopen voor Lucy. Luchiano en ik vermaakten Diana (2) en Lucy liep door de H&M. Na een uurtje had ze haar armen vol met kleren. Bij de paskamers stond een file. Na een tijdje verdween Lucy in een vrijgekomen occurrence en wij wachtten. En wachtten en wachtten. Gek woord eigenlijk.

Dan ziet men het verschil tussen mannen en vrouwen. Mannen kunnen beter Nobelprijzen winnen en sprinten, vrouwen beter de Noordzee overzwemmen en tijd doorbrengen in kledingzaken. Diana's conditie is op dit terrein duidelijk superieur aan die van Luchiano.

Posted by CasaSpider at 11:13 AM | Permalink | Comments (9)

1.

Donderdag was ik voor de tweede opeenvolgende middag vrij en wederom voor Luchiano (10). We gingen naar het Amphia ziekenhuis in Oosterhout voor nieuw gips.

Luchiano werd direct geholpen, dat is mooi. Nog mooier was dat hij zelf de kleur van het gips mocht uitkiezen. Nu is blauw zijn lievelingskleur maar hij dacht dat dat wat donker uit zou vallen. Daarom koos hij voor groen. Niet alleen vrouwenlogica is moeilijk te doorgronden.

Dokter Vos kwam even langs om te kijken hoe het ervoor stond met de duim. Hij doet al bijna geen pijn meer en aangezien het een mooie breuk is verwacht zij geen problemen. Het groene gips hoeft er ook slechts twee weken omheen te zitten.

2.

Onder normale omstandigheden was Luchiano's duim zeker en vast een journaal-item geweest. Nu werd hij enigszins overschaduwd door de film van Geert Wilders: Fitna The Movie. Het duurde even voor hij gedownload was maar tegen tien uur konden Lucy en ik hem bekijken.

Wat moet men erover zeggen. Qua film is Fitna niet echt sterk. Over ieder land en iedere religie kan men 15 minuten ellendige zaken aan elkaar knippen en plakken. Zet er een dreigend muziekje met donder en bliksem achter en het resultaat is hetzelfde. En dan is daar de pijnlijke verwisseling van Mohammed B. met rapper Salah Edin.

Vanuit mijn lagere schooltijd herinner ik me de uitleg over het ontstaan en verloop van de Tweede Wereldoorlog. Nederland kon zich nauwelijks verdedigen omdat men na WO-I dacht dat zoiets nooit meer zou gebeuren. Een goed uitgerust leger was derhalve niet nodig.

"Stom, maar daar trappen we natuurlijk niet nog een keer in", dacht ik bij mijzelf. Men moet leren van de geschiedenis. Maar ook geldt dat de geschiedenis zich herhaalt, alleen wel in steeds andere gedaante. De moeilijkheid is om deze gedaante te herkennen. Als Geert Wilders de gedaante al herkend heeft is het de vraag of hij de juiste methode hanteert om de wereld daarop te attenderen.

3.

Vrolijker nieuws dat ook overschaduwd is: het voetbalteam van de Nederlandse Antillen onder leiding van bondscoach Leen Looyen heeft de eerste horde op weg naar kwalificatie voor het Wereldkampioenschap 2010 in Zuid-Afrika genomen. Nicaragua werd woensdagavond in het Ergilio Hato stadion verslagen met 2-0. Eerder was de uitwedstrijd al met 0-1 winnend afgesloten. De volgende tegenstander in de reeks van nog minimaal 18 (!) wedstrijden is Haiti. (Bron: Amigoe & Mirror)

Curacao weblogger numero uno Dick Drayer heeft een geweldige nieuwe baan en mocht samen met Maya van der Werve de wedstrijd live voor de radio verslaan. Hij deed het met verve.

Posted by CasaSpider at 7:46 PM | Permalink | Comments (14)

1.

Het aantreden van de Verlosser had direct invloed op de resultaten van de concurrentie. Toen de Verlosser zogenaamd na een dispuut met Marco van Basten maar in werkelijkheid in opdracht van Danny (Cruijff en CasaSpider lijken in meerdere opzichten op elkaar) besloot af te treden waren de gevolgen nog drastischer. De topclubs (en AZ) voetbalden helemaal niet meer.

Een gratis advies aan de KNVB om als er wederom een belangrijke voetbaldatum op de kalender staat vooraf Guusje Ter Horst te vragen de week voordien niet met de politie te onderhandelen.

2.

Zondag regende het maar toch maakte CasaSpider, El Bikkel de tu Vida zijn wekelijkse rondje met de kinderen. Deze keer gingen we naar het hertenkampje aan de Hoeksestraat. Diana (1) vond het prachtig, haar favorieten waren de geiten en nog meer de kippen. Luchiano (10) had eerst geen zin (saai) maar wilde later nieuw brood halen om de dieren te voeren.

3.

Thuis had Lucy slecht nieuws. Luchiano had zijn smurfen niet opgeruimd en toen zij diens kamer inliep stapte ze per ongeluk op zo'n blauw mannetje. Drie maal raden op welke, inderdaad op Grote Smurf.

Luchiano was enigszins aangeslagen maar Lucy was al bezig om Grote Smurf met twee-componentenlijm op te lappen. Dat lukte aardig, behalve dat het boek van Grote Smurf nu recht voor zijn gezicht staat. Een uniek exemplaar derhalve.

4.

Het gebeurt niet vaak, een El Sapo met vier punten maar een voor medewerkers van de Druppel interessante zaak vraagt speciale attentie.

[ANP] GRONINGEN - De stad Groningen en omgeving kampen sinds het begin van de nacht van zondag op maandag met problemen met de waterleiding. Doordat de druk niet goed is, komt er weinig tot geen water uit de kraan. Dat meldde het Waterbedrijf Groningen.

De oorzaak van het probleem is een breuk in de waterleiding die rond twaalf uur s nachts is ontstaan. Waar de breuk zit is nog onbekend. Ongeveer 220.000 mensen zitten zonder water. (Bron)

De hamvraag is: Waar was Dirie G.J. om twaalf uur 's nachts?

Posted by CasaSpider at 6:03 PM | Permalink | Comments (16)

1.

La Habana, 19 feb (PL) El presidente Fidel Castro anunció que no aspirará ni aceptará el cargo de Presidente del Consejo de Estado y Comandante en Jefe en la sesión del Parlamento cubano, prevista para el próximo 24 de febrero. "No me despido de ustedes. Deseo solo combatir como un soldado de las ideas. Seguiré escribiendo bajo el título “Reflexiones del compañero Fidel” . Será un arma más del arsenal con la cual se podrá contar. Tal vez mi voz se escuche. Seré cuidadoso", subraya el líder de la Revolución Cubana en un mensaje divulgado hoy. (Bron)

Havana, 19 feb (PL) president Fidel I castrate announced that it will not inhale nor it will accept the position of President of the Council of State and Commander-in-Chief in the session of the Cuban Parliament, anticipated for next the 24 of February. "I do not take leave of you. Single desire to fight like a soldier of the ideas. I will continue writing under the title "Reflections of the companion Fidel". It will be a weapon more of the arsenal on which it will be possible to be counted. Perhaps my voice is listened to. I will be careful ", today emphasizes the leader of the Cuban Revolution in a disclosed message. (Babelfish)

Opvallend is de vertaling van Fidels achternaam. Belangrijker is wat er met Cuba gaat gebeuren.

2.

Er was behoorlijk wat ophef over de door Peter R. de Vries en Patrick van der Eem gebruikte opsporingsmethode om Joran van der Sloot een bekentenis te ontlokken. Op dinsdagavond kijken wij vaak naar Tros Opgelicht. Een onderhoudend programma, mede door het vasthoudende team dat de potentieel verdachte oplichters tot in hun huizen op de hielen zit.

De krullenbol van Tros Opgelicht die Marcel Bergman achterna zat leek qua voet tussen de deur-techniek wel een Jehova's Getuige. Bergman gaf meerdere malen te kennen dat hij de deur dicht wilde doen, tevergeefs. Bovendien werd hij duidelijk herkenbaar in beeld gebracht en niet zoals bijvoorbeeld bij Wegmisbruikers gebeurt met een geblurred gezicht.

Wat mag wel en wat mag niet?

3.

We sluiten vrolijk af met kantoorhumor bij de Druppel. Collega-DBA Peter L. bekijkt online het menu van de dag.

"Heldere hanensoep! Dat is kippensoep met ballen, gheheghe gheghe..."

Posted by CasaSpider at 6:12 AM | Permalink | Comments (18)

1.

Donna zei het al, onze woning op Curacao staat te huur via Remax. Op Remax in Nederland is links en rechts veel kritiek te vinden, zo werd in 2007 de ene na de andere vestiging gesloten. Maar goed, het pand aan de Socratesstraat 9 is dus te huur (mirror).

Bedenk dat de Spiders hier hebben gewoond, ook al kan men dit positief dan wel negatief uitleggen.

2.

Zaterdag was Diamond Piet bij ons om zijn gereedschap op te halen. Tevens wijdde hij mij in in de wereld van NZB-files, GrabIt, FTD enzovoorts. Voor degenen die dit niets zegt, het gaat om het downloaden van binaries nieuwsgroepen op Usenet. Zie deze handleiding.

In het weekend ben ik druk in de weer geweest en heb inmiddels drie DVD's gebrand. Allereerst Alles is Liefde die we ook al hebben gezien. Lucy en ik vonden hem leuk maar wel iets te zoet, een 6.5 derhalve. Voor Diana (1) is er haar favoriet Dora met Een groot feest en op een geschikt moment kunnen we het romantische Saw bekijken.

3.

We hebben een klein schandaal in Gilze-Rijen. Wethouder Hatice Can-Engin (PvdA) heeft twee weken geleden een petitie ondertekend van de omstreden organisatie Hizb ut-Tahrir (Bevrijdingspartij). Inmiddels heeft mevrouw Can-Enging afstand genomen van deze organisatie en gevraagd haar handtekening te schrappen.

Zo hoor je nooit iets over Gilze-Rijen en zo zijn we steeds in het nieuws. CasaLog-lezers die naar Erwin Kroll kijken denken onwillekeurig ook aan Gilze en/of Rijen. Geef het maar toe.

Posted by CasaSpider at 7:45 PM | Permalink | Comments (20)

1.

Sinds woensdagmiddag hebben wij het huis van CasasPa en Truus voor ons alleen. Hebben we ze weggejaagd? Neen, zij zijn vrijwillig naar de stad van Renesmurf vertrokken. Even was er paniek want waar waren die twee brieven ook alweer? In de kofferbak natuurlijk. Luchiano (9) staat erbij te kijken en doet een blokfluit na. Ik ben niet dol op het geluid maar het is beter dan dat van die vreemde lipfluit van hem. Daarmee zijn we al eens bijna de C&A uitgezet.

Goede reis CasasPa en Truus, ook alvast voor zaterdag.

2a.

Donderdagmorgen ging ik op pad naar de gerenoveerde KPN-winkel aan de Eindhovenseweg in Valkenswaard. Een paar dingen regelen. Een daarvan was het aanschaffen van een mobieltje voor Lucy. De keuze viel op een Nokia 6300 omdat daar een gratis carkit bij wordt geleverd. Jammer genoeg moest ik een keer extra op en neer rijden wegens het niet kunnen tonen van geldige legitimatie. De tweede keer lukte het wel maar thuis gaf de nagelnieuwe telefoon aan dat de simcard niet geregistreerd kon worden.

!@#$%^&*@!

3.

Terwijl ik bezig was met bovenstaande kreet ging de telefoon, de mijne wel te verstaan. Het was juffrouw Els van de St. Servatiusschool. Luchiano was tijdens het speelkwartier hard met zijn linkerarm tegen een houten bank aan gevallen en had daar veel last van. Hij was zelfs paniekerig aan het huilen. Snel reed ik naar Borkel om de ongelukkige op te halen. Ze hadden hem in de koffiekamer geparkeerd omdat hij zo moest huilen en daarmee stoorde hij de andere kinderen (grapje). Erg goed kon hij zijn linkerarm niet bewegen en voor alle zekerheid besloten we de Eerste Hulp ernaar te laten kijken. Immers, ik kwam er een paar maanden geleden zelf ook pas drie dagen later achter dat mijn pols gebroken was.

Het was geen leuke dag voor Luchiano. 's Middags was er een feest van Ridders en Kastelen op school en dat ging hij missen. Bovendien is hij niet doorgedrongen tot de finale van de voorleeswedstrijd op vrijdag.

We reden eerst naar huis om Lucy en Diana (1) op te halen en vervolgens door naar het Máxima Medisch Centrum in Veldhoven waar we uitstekend werden opgevangen. Men vroeg slechts naar naam en geboortedatum. Van zorgverzekeraar ONVZ hebben we nog geen papieren laat staan kaartjes, maar dat was geen enkel probleem. De eerste arts die naar Luchiano's arm keek zag dat het geen zaak van leven of dood was, we moesten in de wachtkamer plaatsnemen. Diana vermaakte de aanwezigen, vooral door een bepaalde jongeman babyboekjes te laten voorlezen.

Ondertussen deed de linkerarm van Luchiano het steeds beter. Van een breuk leek geen sprake meer te zijn. Die diagnose bevestigde de tweede arts, het betreft slechts een spierkneuzing. "Maar dat kan wel veel pijn doen hoor", zei hij er vergoeilijkend bij. Opgelucht verlieten we het ziekenhuis.

2b.

Op de terugweg wipten we bij de KPN-winkel aan. Direct zag ik de medewerker die mij de niet werkende telefoon had verkocht en schoot hem aan: "De telefoon doet het niet! De simcard kan niet geregistreerd worden!" De medewerker was niet erg onder de indruk en zei dat het altijd even duurt voordat een nieuw nummer actief is. Hij zette de telefoon aan en die deed het gewoon.

Posted by CasaSpider at 4:55 PM | Permalink | Comments (15)

1.

We zitten nu al ruim een week in Nederland en hebben nog steeds geen huis. Woensdagmorgen had ik een afspraak met Direct Wonen in Breda. Zij boden een woning in Oosterhout aan. Met Garmin nüvi (GPS) van Luc en Pascale reed ik gelijk een ervaren Bredaenaar door de Bredase straten. "Sla links af", zei Garmin nüvi uiteindelijk gevolgd door: "Bestemming bereikt aan rechterhand" (of zoiets) en inderdaad, rechts stond in grote letters Direct Wonen.

Ene Denise met Curacaose roots stond mij te woord en met haar ging ik twee huizen in Oosterhout bezichtigen. Eerst diende er afgerekend te worden, 35 euro inschrijfkosten. Dat valt nog te overzien. Minder grappig is dat bij het accepteren van een huis bemiddelingskosten betaald moeten worden ten bedrage van een volledige maand huur. Dat is geen kattenpis. Daar bovenop komt nog een maand borg alsmede eventuele overnamekosten.

Denise reed voorop en ik achter haar aan. Het eerste huis bevindt zich op de (het?) Vreeburg. Een redelijk huis waarvan alle kamers van laminaat dan wel vloerbedekking zijn voorzien. Vervolgens gingen we naar het tweede huis op de Zuylenburg dat er ongeveer hetzelfde uitziet maar iets dichter bij een school en winkels gelegen is.

Ik twijfelde. Het zijn geen slechte huizen en het is geen slechte locatie. Er moet echter veel aan gebeuren en vooral zat ik met de bemiddelingskosten en de borg in mijn maag. Het was nog vroeg. Ik nam afscheid van Denise en reed door naar Meeùs op de Markendaalseweg in Breda.

Wederom bracht de lieftallige Garmin nüvi mij vrijwel probleemloos naar gewenste locatie, alleen was er geen parkeergelegenheid en dus moest ik doorrijden. Dat doorrijden ging zover dat ik de weg kwijtraakte, moest stoppen en Garmin nüvi opnieuw programmeerde naar de Markendaalseweg.

Wegens werkzaamheden zijn sommige straten in de binnenstad van Breda afgesloten. Daar heeft Garmin nüvi geen boodschap aan, zij stuurde mij elke keer een dergelijke straat in. Met de knop Omrijden kon ik haar ertoe bewegen een andere route te kiezen. Om een lang verhaal kort te maken, ja ik ben bij Meeùs gearriveerd.

Ook bij deze makelaar ben ik nu bekend en de charmante Noortje van G. is een huis voor ons aan het zoeken. De bemiddelingskosten bij Meeùs zijn overigens een stuk sympathieker dan die bij Direct Wonen en aan borg doen ze niet.

2.

Bij thuiskomst lag er een briefje van mijn zus Margriet naast de laptop. Meester Joop had telefonisch gemeld dat Luchiano zijn testen goed heeft gemaakt en derhalve vanaf nu les krijgt in groep 7. Meester Joop verzocht om zijn sofinummer en een kopie van het paspoort.

Lucy, Luchiano en Diana (1) hebben echter nog geen sofinummer. Zij worden voor het eerst in Nederland ingeschreven. Deze procedure is ongeveer een week geleden gestart en daarom belde ik naar de gemeente Valkenswaard om te vragen hoe het ermee stond. Na drie keer doorverbonden te zijn kreeg ik een van de Senioren aan de telefoon. De inschrijvingen zijn naar het Vestigingsregister gestuurd om te verifiëren of wij niet per ongeluk, expres of toevallig in twee gemeenten tegelijkertijd staan ingeschreven. Als de formulieren terugkomen worden ze doorgestuurd naar de Belastingdienst welke voor sofinummers zorgt. Wij wachten af.

Het is natuurlijk geweldig nieuws dat Luchiano in groep 7 geplaatst is. Voor Luchiano en voor ons. Een groot compliment mag echter ook uitgaan naar de Marnixschool op Curacao. Het is een signaal dat men daar onder niet ideale omstandigheden uitstekend werk aflevert. Immers, er is veel minder geld beschikbaar voor lesmateriaal en faciliteiten dan in Nederland. Bovendien spreken veel kinderen normaliter Papiaments en hun Nederlands is daardoor van een lager niveau. Dit houdt in dat de docenten er harder aan moeten trekken om er aan het eind van het schooljaar voor te zorgen dat aan de eisen is voldaan.

Daarom nogmaals mijn complimenten aan de Marnixschool van Elizabeth Taylor en haar team van docenten. Luchiano voelt zich verder als een vis in het water. Even een stukje RealWrite™ tussendoor, op dit moment is hij met vriendje Rik van nummer 60A kinderpostzegels aan het verkopen. Nostalgie. Wij werden vroeger zo de straat opgestuurd en liepen rond met tientallen guldens in een grote envelop. Tegenwoordig krijgen de kinderen een lijst met adviezen en tips (Ga nooit maar echt nooit een huis binnen, ga altijd met zijn tweeën, etc.) mee. Contant geld is vervangen door een administratieve procedure waarbij de kinderpostzegelkoper een eenmalige machtiging afgeeft om het bedrag van zijn rekening te laten schrijven.

Ach, waarom vertel ik dit eigenlijk aan Nederlanders?

3.

In de twaalf jaar dat ik uit Nederland weg was is er heel wat veranderd. Het is echter niet moeilijk om weer in te ritsen. We hebben een bonuskaart van Albert Heijn en bankieren via internet bij de Rabobank. De kinderen hebben allemaal, nou ja alle twee een spaarrekening en Lucy en Luchiano hun eigen betaalrekening.

Probleem was alleen dat er nog geen eurocent op al die rekeningen van ons stond. De pinpas van de Postbank is nog steeds niet binnen en om via een Wire Transfer geld over te maken van mijn Curacaose rekening is een BIC en een IBAN nodig.

Maar eerst wilde ik geld op mijn eigen rekening storten. In de daarvoor bestemde ruimte was echter geen loket te zien, alleen maar zuiltjes. Onthutst liep ik naar de ruimte waar de informatiebalie zich bevindt. "Uhm, kan men in Nederland nog geld op zijn eigen rekening storten?", vroeg ik aan de dame. "Jazeker", antwoordde zij, "dat kunt u doen bij de zuiltjes in de andere ruimte. Als u hulp nodig heeft, er lopen altijd medewerkers rond die u kunnen helpen."

Dezelfde dame hielp mij tevens aan de benodigde BIC- en IBAN-codes en ontroerd namen we afscheid. Het storten op eigen rekening ging heel gemakkelijk en de volgende stop was KPN. Hier moesten wat administratieve mutaties worden gedaan en wilde ik weten wat MobielThuis precies inhoudt. Door middel van een SMS heeft KPN mij er namelijk mee gefeliciteerd dat deze service vanaf nu actief is.

De KPN-medewerker legde het mij uit. Als men binnen een straal van 100 meter van de geactiveerde postcode (=thuis) belt gaat dit tegen een lager tarief. Keerzijde van de medaille is dat KPN hiervoor vijf euro per maand in rekening brengt. Dat is toch een vorm van Spyware, dat men gratis iets activeert en even later de teller laat lopen.

Geen idee waarom ik dit aan Nederlanders vertel maar voor mij is het nieuw. Waarom spam ik niet een paar duizend mensen dat zij tot 1 december gratis het CasaLog mogen lezen en bereken vervolgens 1 euro per dag, kan dat zomaar?

Posted by CasaSpider at 5:27 PM | Permalink | Comments (38)

1.

Zondag hadden we wat tijd over en wilden we eens wat anders doen. De laatste weken dagen op Curacao vliegen om en er zijn nog zoveel indrukken die ingeprent moeten worden. We gingen naar Boca Sami, een samentrekking van San Michiel. Boca Sami is een klein pittoresk vissersdorpje en tevens bakermat van Frente Obrero, vrijwel iedereen met de naam Constancia komt er vandaan. Ook Ergilio Hato (1, 2, 3), de beste keeper van Curacao ooit, heeft hier lange tijd gewoond.

We keken wat rond en dronken een Amstel bij duikschool Wedervoort. Luchiano (9) zwom wat in het heldere water en Diana (1) bleef rondlopen. En ik er achteraan, hier peinzend in de verte. Sinds ze zo bewegelijk en mobiel is komen Lucy en ik niet echt aan relaxen meer toe. Hopelijk is dat over een jaar of drie, vier anders. Luchiano kwam uit het water en bestelde een cola. "Sjezus, wat is dit boring", zei hij. Een gedwongen foto met een vissersboot maakte het slechts erger.

Tijd om op te stappen.

2.

Een van de vreemdste dingen die ik de laatste dagen gehoord heb is toch wel de eis die aan topturner Yuri van Gelder is gesteld. Hij mocht alleen naar de Olympische Spelen van 2008 te Beijing als hij bij het WK in Stuttgart wereldkampioen op het onderdeel Ringen werd. Wereldkampioen! Yuri van Gelder won de zilveren medaille maar verloor zijn ticket naar Beijing. Wat wil ik graag de man, het kan geen vrouw zijn, interviewen die deze eis heeft verzonnen. Dat moet iemand zijn die nog een appeltje met Yuri te schillen heeft, bijvoorbeeld omdat die honderd jaar geleden op de peuterschool ooit een vriendinnetje voor zijn neus heeft weggekaapt.

En wat als alle landen de eis hanteerden dat per onderdeel slechts de wereldkampioen van het jaar voorafgaand aan de Olympische Spelen mag deelnemen aan deze Spelen? De winnaar van de gouden medaille staat dan in ieder geval vast.

3.

Sommige mensen vragen zich af of wij eigenlijk wel bezig zijn met onze aanstaande emigratie naar Nederland. Jazeker! Maandag moesten we met zijn allen naar Kranshi, het Gemeentehuis, om ons uit te schrijven. De dame in het zwart is overigens Jackeline. We hadden de nummers 597 en 598 maar toen we ons bij loket 10 vervoegden kregen we te horen dat we bij loket 12 moesten zijn. Ook goed.

De man bij loket 12 vroeg waar we naar toe gingen. "Valkenswaard", antwoordde ik. "Valkenswaard?", zei de man. "Valkenswaard", zei ik. In een boek waarin kennelijk alle Nederlandse gemeenten staan sloeg de man de bladzijde met de "V" open en zocht naar Valkenswaard. Uiteindelijk hief hij de handen op en zei in lichaamstaal duidelijk dat Valkenswaard dus gewoon niet bestaat, had hij het niet gezegd? Op zijn kop lezend zag ik dat de man in een totaal fout rijtje bezig was bijvoorbeeld dat van Vught en begon op een ander te wijzen. Uiteindelijk blijkt Valkenswaard gelukkig niet van de aardbodem verdwenen te zijn.

Na overhandiging van vier paspoorten, twee sedula's (ID-kaarten) en de twee vellen met moeizaam verkregen stempels verdween de man een tijdje uit zicht. Hij keerde terug met een aantal formulieren die ik allemaal moest ondertekenen. Vier bleven over voor mijzelf en ik controleerde ze nauwkeurig. Dat was maar goed ook want er zaten twee uitschrijvingsformulieren voor mij bij en nul voor Lucy.

Toen ik de ambtenaar hierop wees verdween de man enigszins nors terug naar zijn geheime locatie maar enige minuten later had ik ook Lucy's uitschrijvingsbewijs in handen. "Nu moet ik nog naar Immigratie, tog?", vroeg ik overbodigerwijs. Immers ik ken de procedure uit mijn hoofd. De man schudde wat met zijn hoofd en zei iets van dat de stempels voldoende waren.

De nieuwste procedure is nog niet helemaal doorgedrongen in Kranshi, desondanks ga ik morgen naar Imigrashon. Als we nog aan doelpunten deden was het nu 6-3 voor de Spiders. O ja, de verhuisdozen van Caribbean Moving Services zijn ook binnen. Het inpakken kan beginnen.

Posted by CasaSpider at 9:24 PM | Permalink | Comments (35)

1.

Eerst de ziekenhuissoap Medisch Centrum Curacao met de verdwenen Röntgenfoto's. Vrijdagmorgen wilde ik tenminste de Röntgenfoto's van 18 juni digitaliseren en haalde ze uit de gele envelop. Wat bleek na grondige bestudering? Het ene vel met twee foto's is van 18 juni en het andere van 20 juni. Zit de secretaresse van dokter Maarten Taams voor niets alle enveloppen met foto's open te maken en na te kijken.

Dokter Taams is in de week dat mijn gips eraf mag op vakantie. Daarom heeft hij me een verwijsbrief gegeven voor dokter Berry die me vervolgens door kan verwijzen naar het Sehos om het gips te verwijderen. Toen ik dokter Berry belde voor een afspraak omstreeks 25 juli werd mij medegedeeld dat ook hij op vakantie gaat. Men kan maar beter niet ziek worden in de zomer.

Maar wie haalt nu mijn gips eraf? Ik zie het al voor me straks bij het Sehos. "Neen meneer Spider, zonder verwijsbrief zagen wij dat zaakje niet open." Ik overweeg Yves Cooper mee te nemen, die kan er wellicht een leuk item voor het journaal van maken. Voorlopig is het nog niet zover, dokter Taams is op zoek naar een andere vervanger en schrijft een nieuwe brief. Dinsdag weten we meer.

2.

Eens komt het moment in het leven van (bijna) ieder kind waarop het klassieke Einstein-probleem in enige vorm tot leven komt: Als ik mij in een rijdende trein bevind, beweegt dan de trein door het landschap of schieten de landerijen onder de stilstaande trein door? Zoiets toch.

Luchiano zit nu in deze fase en schrijft erover. Na lezing kan ik niet anders dan concluderen dat niet de hang naar wetenschap zijn drijfveer is geweest maar ordinaire luiheid. En daar is niets mee.

3.

Steeds meer kanalen vielen weg van onze TDS-box, een soort van draadloze kabeltelevisie. Overdag konden we naar drie zenders kijken, 's avonds werden het er een paar meer maar het hield niet over. Toch maar eens TDS gebeld. Normaliter duurt het een week voordat er iemand komt kijken maar deze keer hoefden we slechts drie dagen te wachten.

Toen ze langskwamen waren Luchiano (9) en ik even weg. Lucy belde me dat de TDS-box kapot was, dat ze hem mee hadden genomen en misschien diezelfde middag een nieuwe kwamen brengen. "Vanmiddag wil ik die nieuwe", zei Lucy, "ik ga niet het hele weekend zonder televisie zitten."
"Misschien", antwoordde de TDS-medewerker.

Uit ervaring (zie onder 3) weten wij dat dat de standaard policy is. Waarom hebben die mannen eigenlijk niet een voorraadje nieuwe TDS-boxen in de auto liggen? Om half zes hoorde ik een auto voor de deur. Het was TDS met een nieuwe box. Tien minuten later konden we zenders zien die al maanden geleden uitgevallen waren.

4.

Vandaag vrijdag is de dag dat de Eilandsraad zich uitspreekt over de Slotverklaring. Alle signalen staan op groen, de FOL die eind november tegenstemde heeft nu als coalitiepartner van PAR en PNP toegezegd voor te stemmen. Het debat is live op televisie te volgen. Zojuist was Urvin Macaay (MAN) aan het woord maar hij werd onderbroken door Gezaghebber Lisa Richards-Dindial.

Zij verzocht alle aanwezigen het gebouw te verlaten. Er was een bommelding binnengekomen. De situatie in de Ansinghstraat is explosief.

Posted by CasaSpider at 8:20 PM | Permalink | Comments (18)

1.

Donderdagavond hadden we een Technical Meeting van SQL Integrator in het Avila Beach hotel. Niet in ons gebruikelijke zaaltje dat bezet was, maar ernaast. De meeting verliep zoals altijd, HRM-dingetjes, Sales-dingetjes en een aardige presentatie van Krijn over Prince2 die tegen de verhouding in tamelijk lauw werd ontvangen en tenslotte waar iedereen met smart op wachtte: de afsluitende borrel.

Hoogtepunt was het afscheid van Jeroen Koops die met zijn gezin terug gaat naar Nederland. Een afscheid gaat altijd gepaard met zoenen van een van onze office-ladies. Nu Manja naar de concurrentie is vertrokken neemt Melisa Rosa, een dergelijk prachtige naam moet men gewoon voluit schrijven, de honneurs waar.

Uiteraard weigerde mijn camera op het moment van de kus tussen twee niet-partners en dus moest hij over. Let op het gezicht van Antonio tijdens de omstrengeling. Een kus die overigens netjes op de wangen werd gegeven. "Was dat alles? het deed nog geeneens pijn!", lijkt Jeroen te zeggen.

Jeroen, ik wens jou en je gezin veel succes en voorspoed in Nederland. Je zult nog wel eens denken aan het Happy Hour op Wet&Wid als de Insulinde door de ondergaande zon vaart terwijl bij jullie de hagelstenen door de ruiten kletteren.

2.

Zaterdagmorgen was er ook een soort van afscheid, de laatste karateles van het seizoen. Sensei Ivonne was moe, naar eigen zeggen zelfs gebroken. Zij had 17 uur aan een stuk door aan een belangrijke conversie gewerkt. Niet alles is goed gegaan gezien ook een aantal dringende telefoontjes tijdens de les. Als dinsdag alle currencies maar goed staan.

Luchiano (9) kwam wat langzaam op gang, hij is bepaald geen ochtendmens. Pas toen er tegen stootkussens geschopt mocht worden kwam het enthousiasme. Ook sparren doet hij graag, volgend seizoen staan er echte wedstrijden op het programma.

Tenminste als zijn moeder het goed vindt. Op de foto voert Kristi van Kridan een mooie mawashi-geri uit, zij heeft afgelopen zondag de groene band behaald.

3.

Ieder half jaar, dat is vaste prik, verhaalt het CasaLog over het nieuwe nummerplaatbelastingaddendum. Een woord dat nog niet in de Dikke van Dale te vinden is maar wel via Google.

Voor de historie van het nummerplaatbelastingaddendum leze men de post Uitvinder van een woord. Op deze wijze kan men mooi de groei van Diana (1) monitoren. Bij de zich in vreemde bochten wringende Luchiano (9) is dat een stuk moeilijker.

Grijs is de kleur van het opzetplaatje dat een medewerker van Star Lease vrijdagmiddag just in time op de nummerplaat van de donkerblauwe Toyota zonder moon-/sunroof schroefde. Vanaf 1 juli worden auto's zonder grijs nummerplaatbelastingaddendum zonder mededogen van de weg gehaald en in beslag genomen.

Er zijn mensen die geen zin hebben om autobelasting te betalen. Liever lenen zij het opzetplaatje van een andere auto. Daarom klonk Star Lease deze vast op de nummerplaat maar dat doen ze niet meer. Op mijn vraag waarom niet antwoordde de Star medewerker dat het geboefte er dan gewoon de hele nummerplaat afschroeft. En het is veel moeilijker om een nieuwe nummerplaat te krijgen dan een nieuw nummerplaatbelastingaddendum.

Posted by CasaSpider at 1:41 PM | Permalink | Comments (10)

1.

Bij het terugbrengen van The Ant Bully en The Sentinel kon ik het niet laten en huurde wederom een video dvd. Deze keer Mean Girls met Lindsay Lohan die tegenwoordig schijnbaar meer is geïnteresseerd in het slagersvak en dan speciaal de messenafdeling.

Het thema van de film klinkt tamelijk uitgekauwd. Cady, een meisje dat opgegroeid is in Afrika en altijd thuis is onderwezen door haar ouders verhuist naar de Verenigde Staten en komt op een High School terecht. De klas is verdeeld in groepjes en een daarvan zijn The Plastics, drie mooie en rijke meisjes die de dienst uitmaken.

Aanvankelijk sluit Cady vriendschap met twee paria's in de klas maar krijgt dan de gelegenheid om lid te worden van The Plastics. De paria's juichen dit toe, want zo kunnen zij veel te weten komen is het idee. Al snel blijkt Cady zich te goed in haar rol in te leven en wordt een echte Plastic, helemaal nadat haar door haar zogenaamde vriendin Regina, de leidster van The Plastics, een gemene streek is geleverd.

Aan het eind komt Cady er als beste uit en loopt alles goed af. Zo verteld lijkt het een draak van een film maar dat is zeker niet het geval. Mean Girls is onderhoudend en zit vol aardige momenten. Ik geef hem een 7.5 en Lucy zelfs een 8.

2.

Heden dinsdagochtend was mijn laatste leesvaderles voor klas 4B van de Marnix-school. Het schooljaar loopt ten einde en volgende week staan slechts ludieke activiteiten op het programma. Mijn laatste groep bestaat uit Marry, Melany, Shalina, Migaël en Nathan. Een leuke groep maar dat waren ze allemaal.

Aan het eind van de les overhandigde meester Peter namens de klas een presentje met een kaartje waarop de namen staan van de kinderen die met mij gelezen hebben. Ik dacht altijd dat de dolfijn het beeldmerk was van Fa en niet van Sanex for Men Dermo Active.

3.

De tenten van het benoemingencircus op Curacao staan nog stevig met hun haringen in de grond. Het is haast niet bij te houden wie er allemaal benoemd wordt en opletten geblazen of mijn eigen naam niet per ongeluk ergens voorbij komt. De laatste grote benoeming is die van Farley Hernandez van Lista Niun Paso Atras (LNPA) als directeur bij CDM, de Curacaose Droogdok Maatschappij. Ook wel Dok genoemd.

Hernandez beschikt absoluut niet over de papieren en de kennis voor een dergelijke functie. Bij CDM zelf is men hoogst verbaasd. Opvallend is dat voor het eerst de LNPA betrokken is bij een dergelijke vriendjespolitieke benoeming. Tot nu toe profileerde partijleider Nelson Pierre zich als een integer man. In zijn hoedanigheid van gedeputeerde bij CDM heeft hij er persoonlijk voor gezorgd dat Farley Hernandez tot directeur is benoemd. Behalve partijgenoot is Hernandez ook nog eens een neef van Nelson Pierre.

Alsof dat niet genoeg is reist Nelson Pierre wat af naar Cuba, een van zijn favoriete vakantielanden. Hij is meer daar dan hier. Dit verleidde Bosina Bla Bla, mijn favoriete column in de Extra, tot het schrijven van het volgende stukje proza. Hier volgt de vertaling te beginnen bij "Anto" in de tweede alinea:

Van degenen die recentelijk naar Cuba zijn afgereisd heeft Bosina begrepen dat er een zeer belangrijke vergadering heeft plaatsgevonden in het Tropicana. Deze vergadering was er een van groot belang en er werden onderwerpen behandeld die zeer belangrijk zijn voor Dok en voor Curacao.

Enkele van de belangrijke onderwerpen die in het Tropicana behandeld werden zweefden aan touwen rond volgens onze informanten. Schijnbaar bleef iedereen die aan de vergadering deelnam met open mond en de ogen naar boven gericht kijken naar de belangrijke dingen voor de toekomst van Dok die daar aan de touwen in het Tropicana hingen.

Menig Curacaoenaar kan haast niet wachten op het officiele verslag van deze dienstreis geschreven door Nelson Pierre.

Posted by CasaSpider at 6:06 PM | Permalink | Comments (11)

1.

Diana (1) zit er al een hele tijd dicht tegenaan. Het is pure luiheid en het feit dat zij ontzettend goed kan kruipen dat het er nog niet van gekomen is. De stenen tegels die bijna overal in ons huis liggen helpen ook niet erg. Daarom zette ik zondagochtend twee banken tegenover elkaar op het kleine stukje vloerbedekking.

Ze moest van de ene naar de andere kant lopen. Diana stond rechtop zonder steun en maakte gelokt door een leeg kartonnetje appelsap zowaar een paar stapjes naar de andere bank. Even later oefenden Lucy en ik samen met haar. Echt zelfstandig lopen is het niet, maar de eerste stapjes zijn gemaakt.

2.

Dolfijn FM heeft zijn eerste stapjes al lang gemaakt. Vanaf afgelopen zondag is men aan een nieuwe fase begonnen. De studio is verhuisd van Berg Altena naar het strand van Mambo Beach. Het heeft even geduurd maar het is een schitterend pand geworden. Drie maal raden op welke frequentie Dolfijn FM uitzendt. Vooral de mannelijke medewerkers hebben weken (maanden?) reikhalzend naar de verhuizing uitgekeken, vooral vanwege het uitzicht op de stranddouche.

3.

Via Dolfijn FM hobbelden we door naar het Happy Hour van Wet&Wild. Luchiano (9) vermaakte zich met Arwin en Gerard. De kinderen probeerden zich in een soort van zandmannetjes te transformeren. Bij de invallende duisternis ziet het er tamelijk overtuigend uit. Het geeft wel veel troep in de auto.

Posted by CasaSpider at 1:15 PM | Permalink | Comments (11)

1.

Dat de update van het CasaLog even op zich liet wachten heeft niets met PSV te maken. Er is wel het een en ander gebeurd in de eredivisie. Belangrijker nog dan de heren voetballers is de voetbalpoule. Het zat er al een tijdje aan te komen, eindelijk is Team Tjebbe van de eerste plaats verdrongen door Zidane United. Er is goed gescored door de Webloggers hetgeen in de stand van de subpoules geleid heeft tot een 20e plaats. Zo hoog stonden we nog nooit.

Vorige week was het consequent voorspellen van 0-0 voldoende voor de eerste plek in het Algemeen Klassement. Deze week dacht CasasPa aka Faas Wilkes jr: "Dat kan ik ook!" Overal vulde hij 0-0 in, behalve bij Feyenoord-Willem II en Heracles-AZ. Laten dit nu precies de enige wedstrijden zijn geweest die in 0-0 eindigden.

2.

Stokjes, de naam alleen al, zijn drie keer niks. Heel soms neem ik er eentje aan, als er een leuk verhaal achter zit of als het wordt aangereikt door een vrouw waar men geen neen tegen kan zeggen. Dat laatste is nu gebeurd met Paool. Maar het is wel het allervreemdste stokje ever. Immers, er is geen verhaal, er is niets over terug te vinden bij voorgangers kortom het is een groot raadsel.

Met enige fantasie is te bedenken dat dit ghakste stokje om een zelfportret gaat maar dan iets anders dan anders. Vandaar een foto van een door mijn alter ego Pablo Jamin geschilderd zelfportret. En ja, in 1979 had ik zwart haar. Voor alle partijen is het het beste als het stokje hier eindigt.

3.

Over een paar uur begint de uitreiking van de Dutch Bloggies 2007, een evenement waarbij de Oscars verbleken. Ondanks dat het CasaLog in twee categorieën is genomineerd heeft mij geen persoonlijke uitnodiging bereikt om hierbij aanwezig te zijn. Laat staan vliegtickets. Dit is vast geen goed voorteken.

Op het allerlaatste moment worden de beste troeven uitgespeeld. Daarom gooien wij er speciaal voor de categorie Beste Persoonlijke Weblog twee familiefoto's tegenaan, genomen op de stranden van Mambo en Wet&Wild. Eerst Diana (10 maanden), Luchiano (9) en Lucy vlak voordat we de zee ingingen en tot besluit Diana samen met CasaSpider aan de Polar tijdens het Happy Hour.

Als dit de jury niet over de streep trekt dan weet ik het ook niet meer.

Posted by CasaSpider at 12:40 PM | Permalink | Comments (13)

1.

Woensdagmorgen om 09:52 belde een zekere mevrouw Maduro me op het werk. Het duurde een paar seconden voor het kwartje viel, maar zij is de moeder van lezeres Donna die laatst het huis van haar tante Mireya herkende. Donna zei vervolgens tegen haar moeder die op Cuaracao vakantie viert dat ze die CasaSpider maar eens moest bellen om hem de groeten te doen.

Zo gemakkelijk is het niet mijn telefoonnummer bij UTS te achterhalen, hulde dus voor mevrouw Maduro. Wellicht komen we elkaar nog eens tegen bij Pleincafé Wilhelmina. Donna, je moeder heeft haar missie met verve volbracht.

2.

Op diezelfde woensdagmorgen luisterde ik toevallig even naar Dolfijn FM. Om 10:53 klonk er een bekende stem, het was meester Peter van de Marnix-school. Hij had klas 4B opgegeven voor een Dolphin Encounter, zeg maar zwemmen met dolfijnen. En nu waren ze live op de radio. Slechts één leerling kon de prijs winnen en via het lot was Meredith de gelukkige. Een oorverdovend gekrijs barstte los.

Toen ik Luchiano (9) van school ging ophalen kwam de moeder van Nathan naast me zitten. We moesten even wachten, de jongens hadden weer eens straf wegens propjes gooien. Ik vertelde haar over de Dolphin Encounter. "Een van die jongens had dat moeten winnen", aldus Nathans moeder, "dat is therapie voor hun."

Maar ja, willen wij dan getraumatiseerde dolfijnen?

3.

Luchiano schreef woensdag ook over de Dolphin Encounter maar niet over zijn straf. Daarentegen heeft hij wel een mooie foto van Diana (9 maanden) gemaakt met de gitaar. Die steel ik even.

O ja, donderdagmorgen om 09:50 is Anthony Godett vrijgelaten uit de Bon Futuro gevangenis.

Posted by CasaSpider at 1:50 PM | Permalink | Comments (15)

1.

Voetballers hebben het beter voor elkaar dan bijvoorbeeld Database Administrators. Nu zitten ze weer in de winterstop. En dat terwijl de ene helft van de stadions tegenwoordig overdekt is, de andere kunstgras heeft en tegelijkertijd de aarde opwarmt als een dolle stier. Laten we het houden op verworven rechten uit het verleden.

In de voetbalpoule gaat team Tjebbe ongenaakbaar aan de leiding met 828 punten. Gevolgd door Zidane United (804), Real CasaSpider (777), Faas Wilkes jr. (770) en Homegambler (752).

Belangrijker dan individuele prestaties is hoe de Webloggers het als collectief doen. Dat valt niet tegen. Langzaam maar zeker naderen wij de top, inmiddels staan we hoog op pagina 2 van de 23 met een verdienstelijke 32e plaats. Minpuntje is dat wij deze positie delen met het team Hans Kraay jr castratie comité. Die moeten wij maar snel onze hielen laten zien.

Mijn advies: het beste vult men reeds nu de voorspellingen voor de volgende competitieronde in. Op die manier is de kans kleiner dat men het straks vergeet. Geen dank.

2.

Afgelopen nacht, de nacht van maandag op dinsdag, had ik een merkwaardige droom. We waren met zijn tweeën, maar het is niet duidelijk wie van de twee ik nu was. Het wisselde. Laten we de ene 'A' noemen (van aktief) en de andere 'P' (van passief).

We bevonden ons in een netelige situatie, er werd op ons geschoten en we moesten vluchten. We verstopten ons twee maal succesvol, maar bij de derde keer werden we gevangen genomen. Even later wisten we te ontsnappen en na nog een keer verstoppen waren we veilig.

Maar niet voor lang! Luttele ogenblikken later bevonden we ons in exact dezelfde beginsituatie. Snel zochten we naar (dezelfde) plek om ons voor de eerste keer te verstoppen. Dat ging goed evenals de tweede keer. Nu rende 'A' naar de plaats waar we eerder gevangen werden genomen. 'P' liep achter hem aan daarbij 'A' mededelende dat zij dus zometeen gevangen genomen zouden worden.

Toen 'A' zich dat realiseerde koos hij een andere schuilplaats 'P' in verwarring achterlatend.

3.

De tijd van de Dutch Bloggies is weer eens aangebroken. Het is de enige internetverkiezing waar het CasaLog sinds jaar en dag aan meedoet. Niet om te winnen, neen het voornemen is ieder jaar slechts het halen van de genomineerden. Tenminste toch in één categorie.

Als u het CasaLog in dit streven wilt steunen dan kan dit gratis door de volgende stappen te ondernemen:

• Registreer uzelf op de stempagina van de Dutch Bloggies website.
• Na confirmeren van de bevestigingsemail kunt u inloggen.
• Copy de url van het CasaLog (selecteren en control-c): http://live.casaspider.com
• Paste deze url in de rubrieken Best Geschreven Weblog, Beste Weblog, Beste Persoonlijke Weblog, Beste Politieke Weblog en Beste Video Weblog. Ja, wij zijn ambitieus dit jaar.
• Klik op "Sla je nominaties op!", onderaan de webpagina.

Waarvoor bij voorbaat mijn hartelijke dank.

Posted by CasaSpider at 1:55 PM | Permalink | Comments (20)

1.

Vrijdagavond kwam mijn Belgische collega-DBA Wim Jans spare-ribs met knoflooksaus bij ons eten. Een van mijn absoluut favoriete gerechten, kwam dat even goed uit.

Diana (7 maanden) at met ons mee. Ook zij is dol op spare-ribs, met een beetje fantasie lijken de botten op het hout van haar wieg. Waarover later meer.

Voordat we overschakelden op de Polar waren er een paar ijskoude Duvels. In totaal gingen er genoeg calorieën doorheen om een dozijn dokwerkers voor een dag van energie te voorzien.

Daarom moest er na het eten gesport worden, domino. Het voordeel van dominostenen boven kaarten is dat ze niet wegwaaien en tegen nattigheid kunnen. Nadeel is dat het schudden, hetgeen gebeurt door met twee handen de stenen over de tafel te bewegen, veel lawaai maakt. Diana werd er iedere keer wakker van.

2.

In de vorige El Sapo stond dat Diana een bever is, wat ontbrak waren de foto's. Dat is bij deze goedgemaakt.

Speciaal voor de foto zette ik haar op de juiste plaats in de wieg waar zij direct begon te knagen. Don't try this at home!

Het is niet zo dat Diana verder geen eten van ons krijgt, neen na een paar happen hout is zij gewoon in haar nopjes.

De zijkant van de wieg doet inmiddels enigszins denken aan de muur van een gevangenis waarop de gevangene streepjes zet om bij te houden wanneer hij eruit mag.

3.

We hebben Talpa. Nou ja, op kanaal 20 van TDS zijn diverse Talpa-programma's te bekijken.

Zaterdagmorgen keek Lucy naar Deal or NO Deal met Beau van Erven-Dorens. Meteen daarna kwam Linda de Mol met een soortgelijke koffertjes-show.

Op zondag 17 december gaat het echte programma van start. In de Extra stond dat er extra voor betaald moet worden. Voor de gewone programma's 12 gulden (€ 5.25) en voor de sport met De Wedstrijden 20 gulden (€ 8.70) per maand.

Daar beginnen wij dus niet aan. Helemaal nu niet, immers de Eredivisie gaat vanaf morgen de winterpauze in.

Posted by CasaSpider at 1:59 PM | Permalink | Comments (14)

1.

Maandag kreeg Luchiano (9) zijn Kerstrapport (1, 2). De rest van klas 4B kreeg het vrijdag al, maar toen had hij 39.4. Meneer is zelf tamelijk content over zijn prestaties en eerlijk gezegd ik ook. Het meest trots is hij op de 6.5 voor schrijven. Voor dit vak heeft Luchiano namelijk nog nooit een voldoende op zijn rapport gehad. Een memory-stick lijkt hem wel een aardig kado voor deze welhaast buitenaardse prestatie.

Dinsdag om 17:30 heb ik een afspraak met meester Peter om de voortgang te bespreken.

2.

Diana (7 maanden) is een bever. Haar favoriete tijdverdrijf is om rechtop in haar wieg tegen de korte voorkant aan te staan om daar met haar twee ondertanden het hout af te schrapen. De wieg weegt nog maar een fractie van toen we hem kochten.

Wellicht komt dit gedrag later nog van pas als de kozijnen eens geschilderd moeten worden.

3.

Maandagochtend hield de IT-afdeling van UTS haar eindejaarsvergadering in het TeleMuseum te Punda. De chef was tevreden over de geleverde prestaties, dat vergadert een stukje relaxter. Er waren hapjes en een glas cola. Als klap op de vuurpijl stond er een grote tas met kado's op tafel.

"Vorig jaar kregen jullie allemaal een stenen huisje", sprak de chef. "De bario (wijk, red.) is nu klaar. Dit jaar krijgen jullie iets om het huis wat gezelliger te maken."

Benieuwd maakte ik mijn pakketje open. Het overtrof mijn stoutste verwachtingen.

Posted by CasaSpider at 1:47 PM | Permalink | Comments (24)

1.

Om tien over negen werden wij met Diana (6 maanden) bij het consultatieburo verwacht. Eerst wordt zij gewogen en gemeten. Het wegen leverde een kleine domper op. Woog zij op 11 oktober nog 7.2 kilo, nu was dat 7 kilo en 160 gram. Inmiddels zit Diana onder de gemiddelde lijn voor wat betreft gewicht.

De reden is waarschijnlijk dat zij alleen moedermelk krijgt. Weliswaar aangevuld met fruit- en groentenhapjes, maar kunstmatige melk weigert zij. Daar moet nu wel verandering in komen. Voor het overige ontwikkelt Diana zich goed, communicatief en motorisch scoort zij uitstekend.

Toen we terug naar huis reden hebben we bij de botika (apotheek/drogist) meteen een blik Nutrilon-2 gekocht. Tussen de middag bereidde Lucy een fles van 120 cc. Ik gaf Diana de fles en zij dronk de helft op.

2.

Over de verkiezingsconference van Freek de Jonge hoor ik veelal positieve berichten. Maar ik vond hem om te huilen. Geen schim van de man die hij vroeger was. Luchiano (9) baalde ook van Freek want hij wilde een van zijn gewelddadige tekenfilmseries zien. Van de conference begreep hij logischerwijs helemaal niets.

Wel vroeg hij mij: "Papa, is dat de oude Paul de Leeuw?"

Stemmen op Curacao is overigens een feest. Dit kan men doen bij de Nederlandse Vertegenwoordiging alwaar koffie en gebak klaar staan voor het stemvee. Helaas heb ik nagelaten mij te registreren. Ook zonder mijn stem is de SP de derde partij van Nederland geworden. Proficiat met 24 (?) zetels, Jan.

3.

's Morgens vroeg om 06:04 AM loopt de wekker af voor Luchiano en mij. Op woensdag heeft hij gym en dat vereist een speciaal t-shirt.

Luchiano: "Papa, kun je mijn gym t-shirt boven uit de kast pakken?"
CasaSpider, ietwat pissig: "Is goed, maar waarom doe je dat niet 's avonds?"
De nieuwe Paul de Leeuw: "Ja wat denk je, dat ik er 's avonds wel bij kan?"

Doek.

Posted by CasaSpider at 6:01 PM | Permalink | Comments (17)

1.

Wie weet waar Eindhoven ligt? Voor veel Nederlanders een eenvoudig te beantwoorden vraag. Na de Marathon van Eindhoven die zondag 8 oktober werd gelopen luidt het antwoord echter: "Bij Nairobi linksaf".

Het spektakel met in totaal meer dan 13.000 deelnemers werd gewonnen door Philip Singoei uit Kenia in een nieuw parcours-record van 2:08:18 uur. Onder de eerste 20 lopers bevonden zich niet minder dan 16 Kenianen. Die mensen moeten wel erg goed kunnen hardlopen.

Beste Nederlander was Jeroen van Damme. Hij eindigde als 16e in een tegenvallende 2:19:44. Wellicht schrijft CasasPa maandag op zijn weblog een inhoudelijk verslag uit eerste hand over dit Nederlandse sportevenement.

2.

De zondagmiddag brachten wij traditioneel door op Mambo Beach. Deze keer kregen wij gezelschap van mijn Cubaanse collega Yohanna en haar dochter Anna-Maria. De tijd vloog om waardoor wij het tweede Happy Hour aan ons voorbij lieten gaan.

Een impressie in zeven foto's.

• Groepsportret met van links naar rechts Luchiano, Lucy met Diana (5 maanden) en Yohanna met Anna-Maria.
• Anna-Maria, ook wel Anita bonita genoemd, vermaakt zich in zee met haar drijfobject.
• Diana heeft al gezwommen en rust hier samen met Lucy uit op een strandbedje.
• Luchiano (8), Yohanna en Anna-Maria met op de achtergrond zeilschip de Insulinde.
• Luchiano doet een canonball. De Insulinde maakt veel water maar blijft uiteindelijk net drijven.
• De twee jonge dames hebben een onderonsje. Links Anna-Maria en rechts Diana.
• Anna-Maria gebruikt haar groene emmertje als hoofddeksel. Een idee voor Beatrix?

Tegen zeven uur ploegden we de twee kinderwagens door het rulle zand richting uitgang. De kip met bruine bonen is reeds verorberd en nu kijken we met één oog naar de uitslagen van de vekiezingen in Belgie. Het ziet ernaar uit dat het Vlaams Belang niet meer de grootste partij in Antwerpen is.

3.

Op zondagmorgen nam ik met Luchiano wat theorie door met betrekking tot pixels en bytes van images. Het kon hem nauwelijks boeien en hij deed net of hij in slaap viel. Het was de voorbereiding op een praktijkles om plaatjes in zijn Latios weblog op te kunnen nemen.

Toch is er iets van de saaie theorie blijven hangen, want Luchiano heeft geheel zelfstandig twee foto's als popup in zijn laatste post opgenomen. De volgende stappen zijn embedded images en het gebruik van thumbnails. Vakantie is iets heel moois, maar er moet wel gewerkt worden.

Posted by CasaSpider at 9:40 PM | Permalink | Comments (15)

1.

Aan het begin van deze week begon de adapter van mijn laptop vreemd te doen. Aangezien de interne batterij geen capaciteit meer heeft ging de computer na drie seconden geen stroom te hebben ontvangen direct op zwart.

Het probleem zat hem in het snoertje van de adapter naar de laptop. Door dit snoertje in een specifieke positie te buigen deed hij het weer een tijdje. Donderdagavond lukte zelfs dat niet meer. Hoe ik het snoertje ook bewoog, het oranje lampje op de laptop ging niet meer aan. En zonder laptop voelt een moderne man zich domweg impotent.

Aangezien er geen adequate Compaq-adapter op het eiland te verkrijgen is moest er een universele adapter komen. Met de laptop onder mijn arm ging ik naar Dynaf Caribbean. Dat adres was me door collega Monte, ook wel Montemán genaamd, aangeraden.

Dynaf Caribbean bevindt zich tegenover de ingang van Centrum Supermarkt.
CasaSpider: "Aha, dus in de Mahaai Minimall?"
Montemán: "Ja, in de Mahaai Minimall."

Daar aangekomen zag ik echter geen Dynaf. De eigenaar van een van de winkels aldaar moest even nadenken. Uiteindelijk leidde hij mij naar een klein winkeltje dat nog gesloten was. Het was tien voor negen en ik besloot in de auto op de eigenaar te wachten.

Om twee minuten over negen was er nog niets gebeurd. Op de winkeldeur stond het telefoonnummer van de eigenaar. Ik belde hem op en vroeg of hij nog van plan was die kant op te komen. Maar hij zat bij een klant en dat duurde tot half elf. En wat ik van hem wilde? Neen, adapters verkocht hij niet.

Ik belde Montemán en vroeg hem waar dat Dynaf nu toch zat. Er ontspon zich een moeizame discussie. Ik legde mijn geografische positie uit en Montemán herkende dat zo te horen precies.
Montemán: "Ja, nu moet je naar boven."
CasaSpider: "Naar boven? Ik zie daar alleen woningen."

Via een trap bij de dierenwinkel kan men een gallerij met woningen bereiken. Geen spoor van een winkel aldaar.
Montemán: "Neen, niet met de trap."
CasaSpider: "Ja, maar hoe kom ik dan boven?"

Uiteindelijk bedoelde Montemán dat ik verder de straat in moest lopen, in het Papiaments p'ariba. En inderdaad, dertig meter verderop bevindt zich het pand van Dynaf Caribbean. De mensen daar hebben mij uitstekend geholpen. Ondanks dat de Compaq-specificaties op alle fronten afwijken van wat de unviversele adapter aankan werkt hij perfect.

Het is ook een beauty om te zien. Voor een adapter dan toch.

2.

Een bericht op de voorpagina van de Vigilante trok onmiddellijk mijn aandacht: "Spiderman a bula spanta Tarzan i Jane den akshon". In het Nederlands: "Spiderman laat Tarzan en Jane schrikken tijdens de daad".

Een man komt thuis en hoort geluiden in de slaapkamer. Direct verdenkt hij zijn vrouw ervan met een andere man aan het rommelen te zijn.

De man wil de twee lovers op heterdaad betrappen en bedenkt een geniaal plan. Hij verandert zichzelf in Spiderman, klimt met een schep in zijn hand het dak op en berekent waar de slaapkamer zich ongeveer bevindt.

Daar maakt hij een zinkplaat los en springt vervolgens als een echte Spiderman bovenop Jane en Tarzan die net in volle actie zijn. Tarzan en Jane vluchten naakt de straat op, waarbij Spiderman Tarzan met zijn schep probeert te slaan. Tarzan weet ondanks een gebrek aan lianen te ontsnappen en Spiderman koelt zijn woede met de schep op diens auto.

Even later weet de politie de drie betrokkenen in de kladden te grijpen. Jane legt uit dat zij geen relatie meer met Spiderman heeft, maar deze beweert eergisteren nog intiem met haar te zijn geweest. Hier staat het originele artikel in het Papiaments.

Een mooi thema voor een kaskraker.

3.

Als uitsmijter een foto van Diana die vrijdag 133 dagen oud is. Gemakshalve ronden wij dit af op vier maanden. Zij ligt hier vredig op het grote bed waar zij vanmorgen van afgekukeld is, gelukkig zonder enig letsel. Diana beweegt inmiddels volop en rolt vooral veel om. Op deze wijze legt zij in korte tijd grote afstanden af.

Oppassen geblazen dus.

Posted by CasaSpider at 1:49 PM | Permalink | Comments (17)

1.

We gaan terug in de tijd naar vrijdag 3 september 1999. 's Middags had ik met een goede reden vrij genomen. Immers, mijn wettelijke echtgenote stond op het punt op Curacao te arriveren. Lucy en ik zijn op zaterdag 13 februari 1999 in Santo Domingo getrouwd, maar het duurde nog even voordat haar vergunning om naar Curacao op vakantie te kunnen komen rond was.

Feitelijk hadden we zelfs geluk dat de vergunning überhaupt werd verleend vanwege de grote kans dat Lucy zou proberen te blijven. Vóór het huwelijk hadden we al iets moeten regelen met betrekking tot haar verblijf op Curacao, maar dat is er door alle stress bij ingeschoten. Hoe dan ook, op vrijdagmiddag 3 september 1999 waren we samen. Luchiano (8) bleef nog even achter bij zijn oma, hij was op dat moment bijna 2 jaar oud.

Zeven jaar is een hele tijd. Iedere relatie gaat door bepaalde fases heen en het getal zeven speelt daarbij een belangrijke rol. Veel relaties stranden precies na zeven jaar. De koek is op.

Een relatie beginnen is relatief gemakkelijk. De indivduele ontwikkeling van de beide partners gaat echter gewoon door. Het is een hele kunst om dat pad gedurende jaren zo synchroon te laten verlopen dat de aantrekkingskracht blijft bestaan. De natuur kan hierbij een handje helpen met het onderdeel kinderen. Kinderen scheppen ontegenzeggelijk een band tussen de ouders, maar als men alleen bij elkaar blijft vanwege de kinderen doet men uiteindelijk iedereen tekort.

In het geval van Lucy ben ik zeker niet vanwege de kinderen bij haar gebleven. Lucy is de vrouw van mijn leven, dat heeft ze me immers vaak genoeg gezegd. De moraal van dit belerende stukje is dat men nooit achterover kan leunen. De toekomst zal het uitwijzen: Que será, será!

2.

Volgende week zaterdag is er geen karateles. Op die dag worden er namelijk wedstrijden gehouden. Sensei Ivonne vroeg wie daar aan mee willen doen. Tot mijn verbazing stak Luchiano onmiddellijk zijn vinger op. Ook later toen de namen genoteerd werden was hij van de partij.

Na afloop van de les vroeg ik aan Ivonne hoe en wat. Zij antwoordde dat ze me belt voordat de definitieve lijst wordt opgestuurd. "Sommige kinderen bedenken zich namelijk."

In de auto praatten Luchiano en ik over de wedstrijden. Ik vertelde hem dat het er in een wedstrijd een stuk harder aan toe gaat dan op de club. De jonge Bruce Lee was niet erg onder de indruk: "I say bring it on!"

3.

Voordat we naar Pleincafé Wilhelmina gingen moesten we nog wat door de winkelstraten van Punda slenteren. Lucy paste een leuk jurkje dat ik een tikkeltje te sexy vond, wat kunnen mannen toch veranderen in zeven jaar. Ze koos een ander, iets geslotener exemplaar. "Ja, die staat je goed", zei ik enthousiast.

Bij het pashokje kletste Lucy met de verkoopster en riep tegen mij: "Ik neem ze allebei!" Dat moest dan maar. De verkoopster zei tegen Lucy dat ze maar geluk had met zo'n man. "Pff, dat is eenmalig. Hij koopt bijna nooit iets voor me."

Bij Pleincafé zaten Ino & Bente al aan de grote tafel, daar pasten wij gemakkelijk bij. Luchiano verveelde zich, hij had zijn GameBoy in de auto laten liggen en wij hadden geen zin om die te halen. Bovendien was het wel eens goed voor hem om iets anders te doen dan GameBoyen.

Bijvoorbeeld foto's maken:

• Van een lachende prinses Diana in de Evenflow-Hummer.
• Van CasaSpider en Ino aan de grote tafel van Pleincafé Wilhelmina met een glas Duvel.
• Van Lucy met Diana zittend op dezelfde grote tafel.

Posted by CasaSpider at 10:17 AM | Permalink | Comments (23)

1.

Luchiano (8) en ik zitten in de lappenmand. Niet heel diep in de lappenmand want we komen er regelmatig uit. Ik heb een grieperig gevoel en Luchiano blesseerde zich zaterdagochtend tijdens de karateles. Hij kreeg ineens heftige steken rechts in zijn zij.

De steken bemoeilijkten het ademhalen. De diagnose van dokter Spider luidt een verrekte spier. Juist tijdens deze les deed Luchiano namelijk bijzonder zijn best om zijn heup goed in te draaien. Waarschijnlijk iets te enthousiast. Na drie kwartier waren we weer thuis. GameBoy spelen gaat zonder problemen.

2.

Op maandag 21 augustus was Diana 108 dagen oud. Lucy en Luchiano maakten foto's van onze prinses. Houd er wel rekening mee dat zij vandaag al 113 dagen oud is en daarmee 1.04% ouder dan tijdens de photoshoot.

• Diana kijkt naar haar Teletubbie mobiel die steeds weer Altijd is Kortjakje ziek ten gehore brengt.
• In een hoekje van haar bed, zittend met de koe.
• Diana als bloemenmeisje.
• Diana als bloemenmeisje, close-up.
• Spelen met een speelattribuut in de Evenflow-Hummer.

3.

Voordat we zaterdagmorgen naar de karateles gingen had Luchiano jeuk op zijn rug. "Kun je me even krabben, papa?", vroeg hij. Ik krabde. "Neen, hoger." Ik krabde hoger. "Iets naar links". Ik krabde iets naar links. "Neen, andere kant." Ik krabde aan de andere kant. "Pfff, ja zo is het goed."

Luchiano besloot met een mooie filosofische spreuk: "Papa, er is geen leven zonder je ooit te krabben."

En zo is het maar net.

Posted by CasaSpider at 11:12 AM | Permalink | Comments (24)

1. Luchiano's Photoshoot

Na wat strubbelingen in de namiddag met betrekking tot een bungee-jump poging zonder koord van Diana (3 maanden) besloten we toch naar Pleincafé Wilhelmina te gaan. Luchiano (8) vertrok meteen naar de in het Wilhelminapark gelegen speeltuin en wij bestelden twee Dagmenu's. Peppersteak met patat en salade.

Voor en na het eten speelden we domino en zoals bijna altijd eindigde de strijd in een gelijkspel. Luchiano was alweer terug en ik gaf hem de fotocamera. Tijd voor zijn derde Photoshoot. Daar gaan we:

• Van links naar rechts Duvel, CasaSpider, domino, Lucy en Diana.
• Prinses Diana met een muis waarvan ons de naam niet te binnen wil schieten.
• Tafel met Barbara, Bente, Kyra, Ino, Natascha en cowboy Roland.
• Rayan en Kishan, de 1-jarige tweeling van Peter en Loes.
• Kyra met een rietje.
• Een echte art-foto met links de eigenaar van Pleincafé Wilhelmina.
• Fotograaf Luchiano en zijn assistent Arwin (4).
• Twee occurrences van het altijd vrolijke Pleincafé personeel.
• Deze Pleincafé medewerker droomt van een carriere als Robbie Williams.

2. De eerste honderd dagen

In de rechtermarge van het CasaLog onder het kopje Diana laat een script zien hoeveel dagen onze prinses oud is. Vandaag zondag 13 augustus 2006 staat de teller op 100.

Als in de politiek of het bedrijfsleven een nieuw team het voor het zeggen krijgt wordt na honderd dagen de balans opgemaakt. Na honderd dagen heeft men een redelijke indicatie welke kant het opgaat en of men op de goede weg zit.

Diana ontwikkelt zich goed, huilt en zeurt op haar tijd, maar is tot nu toe toch vooral een gemakkelijke baby. Op Happy Hours en bij Pleincafé Wilhelmina slaapt zij meestal vredig en anders kijkt ze een beetje rond.

Dit kan te maken hebben met het veelvuldig beluisteren van haar favoriete muziek, de reggaeton-cd Más Flow II van Luny Tunes (Wikipedia). Deze cd heeft Diamond Piet tijdens zijn cursus op Curacao gekocht en wij mochten er een veiligheidscopie van trekken. Nummer 11 (Te He Querido, Te He Llorado (with Ivy Queen)) is onze favoriet. Nogmaals bedankt Piet, mede namens Diana.

Sinds een paar dagen pakt de kleine prinses dingen bewust vast en als ze op haar buik ligt probeert ze soms om te rollen. Volgens Lucy heeft ze dat al een paar keer gedaan, maar we hebben dit verschijnsel nog niet met eigen ogen waargenomen.

Het leeuwendeel van de verzorging wordt door Lucy op zich genomen. Met name de borstvoeding is zwaar aangezien Diana veel en vaak vraagt. Luchiano en ik kunnen hier niet bij helpen. Wel zijn wij goed om haar in slaap te wiegen en aan het lachen te maken. Dat is ook belangrijk.

Op grond van de eerste honderd dagen hebben wij vertrouwen in de toekomst. Vandaag is Fidel Castro 80 jaar geworden. Op die leeftijd ligt het grootste gedeelte van iemands toekomst reeds achter hem. Evengoed gefeliciteerd, Fidel!

3. RTFM

Na de onder punt één genoemde strubbelingen is het niet verstandig om Diana in haar reiswieg te laten zitten. Nu hebben wij een tijdje geleden een zogenaamde Graco travel cot Pack'n-Play Express Navy gekocht. Zeg maar een opvouwbare box annex bed.

Vanmorgen haalde Lucy het ding tevoorschijn en wilde het in elkaar zetten. Dit is moeilijk uit te leggen. Aan de bovenkant zitten vier metalen buizen die in opgevouwen toestand geknikt zijn. Ze moeten met een ruk omhoog worden getild en vergrendelen zich dan automatisch. Ik zei al dat dit moeilijk uit te leggen is.

Diana lag op mijn benen en Lucy was met de box in de weer. "Zal ik even helpen?", bood ik aan. "Neen, alsjeblieft niet!" Na zoveel jaren kent Lucy mij. Het lukte haar niet om ook maar één buis recht te krijgen. Ze schoten steeds terug. Toen Diana sliep was het mijn beurt. Plotseling zat er een buis aan de korte kant van de box goed. Jammer genoeg wist ik niet hoe mij dit gelukt was. De andere drie buizen zagen er treurig geknikt uit.

Luchiano kwam zijn bed uit. Hij overzag de situatie en zei: "Oh, maar jullie zijn iets vergeten."
- "Haha, net of het jou wel lukt", schamperde ik.
Luchiano: "Ja, kijk maar."

Hij trok aan een lus in het midden van de bodem waardoor er spanning op de buizen kwam. In een oogwenk waren ze vergrendeld. "Ja maar, ja maar... hoe... hoe weet jij dat?", stamelde ik.
Luchiano: "Gewoon, dat heb ik in de manual gelezen."
CasaSpider: "Wilt u een kopje koffie, Genius?"

Het is maar goed dat Luchiano geen professionele IT-er is. Hierdoor heeft hij geen last van het RTFM-syndroom (Wikipedia).

4. Meta

Uitleg over de naam El Sapo is te vinden in de eerste editie. Alle El Sapo posts zijn gebundeld in de category El Sapo.

Posted by CasaSpider at 11:18 AM | Permalink | Comments (23)

1.

Mijn eerste aflevering van Opsporing Verzocht heeft direct resultaat opgeleverd. De gouden tip kwam uit de Webkast vandaan en eigenlijk is dat niet verwonderlijk, want Carin komt zelf uit Leiden.

Ik ontving een leuke en lange email van Lieke. Zij klinkt nog net zo enthousiast als vroeger en stuurde als bewijs dat zij het daadwerkelijk is een foto mee. Uiteraard in een cabrio.

Eigenlijk is Opsporing Verzocht niet het juiste programma, immers dat gaat over criminelen. Maar welke programmanaam is dan wel van toepassing? Spoorloos brengt familieleden bij elkaar en Memories oude geliefden. Ongeacht de titel krijgt Lieke vandaag nog een email van mij.

2.

Terwijl wij zondagmiddag op onze strandbedjes genoten van zon, zee, pinda's en Polar moest ik Lucy ineens een verhaaltje vertellen. Het gaat zo.

Op een mooi eiland in de Stille Zuidzee woont een visser. Het is geen gewone visser, want hij is alleen geïnteresseerd in haaien. De visser weet precies wat haaien lekker vinden, namelijk stukken vlees van een koebeest. Vlees waar het bloed nog aan kleeft. Op die manier is het een koud kunstje voor de visser om haaien te vangen.

Het ontbreekt de visser aan niets. Hij is tevreden en trekt er steeds minder op uit met zijn bootje. Na een tijdje gaat het knagen, hij mist de strijd met de elementen. Het overmeesteren van een beresterke haai. Op een dag tuigt hij zijn bootje op en vaart naar zijn favoriete plek.

In plaats van stukken bebloed vlees van een koebeest neemt de visser nu echter verse bladspinazie mee als aas en ook een paar potten jam. Hij tuurt over de zee en houdt de lijn strak in de gaten. Maar geen haai die zich laat zien.

Okay, CasaSpider is (nog lang) geen Hans Christian Andersen, maar wil de wereld dit sprookje niet onthouden.

3.

Diana (12 weken) heeft voor de vijfde keer in zee gezwommen. Een week geleden vond ze het water koud en huilde heel even. Wanneer realiseert een baby zich eigenlijk dingen, ik bedoel wanneer gaat Diana de link leggen tussen het inpakken van onze strandspullen en het koude water waar zij even later in rondspartelt?

Tot nu toe heeft zij in ieder geval geen flauw benul en misschien is dat maar goed ook. Lucy maakte een paar foto's, een van ons drieën in zee en een van Diana en mij onder de douche.

High Family-alert!

Posted by CasaSpider at 12:00 PM | Permalink

1.

Zegt Luchiano (8) nog wel eens leuke dingen? Afgelopen maandag heeft hij de caissières van supermarkt Mangusa te Rio Canario laten lachen. Zoals gebruikelijk rekenden wij onze boodschappen af bij onze favoriete kassadame Audrey. Zij vraagt altijd aan Luchiano hoe het op school gaat (goed) en nu ook hoe het met zijn zusje is (goed) en met zijn moeder.

"Oh, wel goed. Ze kan alleen niet bukken."

Zaterdagmorgen op de karateles heeft hij erg goed zijn best gedaan, aldus sensei Anthony. Toen aan het einde van de les de kinderen gesorteerd op kleur band allemaal naast elkaar stonden vroeg sensei Ivonne wat karate eigenlijk betekent. Diverse kinderen staken hun hand op, maar Luchiano wist het juiste antwoord: "Ku man bashi" ofwel "Lege hand". Zonder wapens dus.

Ivonne legde uit dat er naast de fysieke ook een spirituele betekenis in het woord karate zit: "Je hoofd leeg van slechte bedoelingen". Je mag karate alleen gebruiken om jezelf te verdedigen of anderen te helpen. Niet om ruzie te zoeken. Volgende week wordt iedereen geacht de twee betekenissen te kennen.

2.

Om kwart over tien waren we thuis en om half elf kwamen Roland, Barbara en Kyra (1) langs. Kyra is net hersteld van een longontsteking en liep bijzonder levendig door onze tuin. Of het expres was weet ik niet maar zowel Roland als Barbara waren in het rood gekleed en dat ziet er extra stralend uit.

Barbara is vier maanden in verwachting. Dat gecombineerd met hun kraamvisite, wat een leuke schoentjes trouwens, levert veel gespreksstof op met betrekking tot baby's en hun verzorging. Het is dan wel zaak om goed te onthouden hoe het bijna twee jaar geleden ook alweer precies zat met de melk en het slaapritme.

Een van de redenen waarom ik een weblog bijhoud.

3.

Tegen vijf uur reden we met de hele familie naar Punda. Vlak voor de McDonalds stapten Lucy en Sugey uit. Niet om te snacken, maar om klerenwinkels te bezoeken. Lucy en ik hebben een iets andere perceptie over haar zwangerschapsperiode. Volgens haar heeft zij nu helemaal geen kleren, volgens mij zijn haar kleren na ongeveer zes maanden niet gebruikt te zijn juist weer als nieuw. De dames gingen de klerenwinkels in.

Ik parkeerde de auto vlak voor Pleincafé Wilhelmina, zette de Evenflow-Hummer in elkaar en klikte de reiswieg met Diana erop. Ino & Bente zaten er al. Zij waren wat vroeger omdat zij diezelfde avond naar het concert van Marc Anthony gingen. Vrijdag zijn Marc Anthony en Jennifer Lopez op Curacao aangekomen. Het was een hele happening. Tashita vroeg in een commentaar of ik nog wat roddels wist, maar ik heb Jennifer met de hand op het hart beloofd niets te vertellen.

In de Papiamentstalige krant La Prensa las ik dat Marc Anthony ergens in de beginjaren '90 toen hij nog niet bekend was al een concert heeft gegeven in het Festival Center op Curacao. Het publiek was uitzinnig en dit emotioneerde Marc Anthony. Zelfs toen de regen met bakken uit de lucht kwam zette hij zijn concert voort.

Waarschijnlijk is Marc Anthony die gebeurtenis nooit vergeten en wil hij Curacao op deze wijze bedanken voor toen. Het doet mij denken aan Bono van U2 die ik in 1981 op Pinkpop zag. Ik had net de LP Boy gekocht met I will follow. Op het Pinkpop-terrein werden duizenden petjes uitgedeeld met U2/Bono erop en het publiek ging helemaal uit zijn dak. Het was de eerste keer dat U2 zo'n groot en enthousiast publiek had en Bono was hierdoor duidelijk verrast en aangedaan.

4.

Lucy en Sugey kwamen rustig aanwandelen met hun nieuwe aanwinsten. Even later vertrokken Ino & Bente. Laatstgenoemde heeft zondag een optreden als Flamenco-danseres in het WTC. Daar vindt een vier uur durende dansmarathon plaats, georganiseerd door Bente's danslerares Gloria, waarin bijna alle dans- en muziekstijlen aan bod komen.

Wij gingen dominoën. Doen wij ooit wel eens iets anders? Ja, maar nu gingen wij dominoën. Lucy gaf ondertussen Diana de borst en recht voor mij zat een man die plotseling een leguaan op zijn hoofd had en een andere op zijn schouder. De Leguanenman van Curacao loopt vaak rond in de buurt van Pleincafé Wilhelmina, op zoek naar touristen die voor een bepaald bedrag met zijn leguaan op de foto willen.

Omdat wij locals zijn mocht Luchiano van hem gratis op de foto met een leguaan.

5.

Wij sloten de zaterdagavond af met een pizza met extra cheese. Vandaag zondag is het in diverse landen moederdag. Onder anderen in de Dominicaanse Republiek en in Frankrijk.

Moeders in diverse landen, van harte gefeliciteerd!

Posted by CasaSpider at 10:01 AM | Permalink | Comments (22)

1.

Op zondag 26 maart zijn de nieuwe Statenleden en het kabinet De Jongh-Elhage beëdigd door gouverneur Frits Goedgedrag. Dat is snel, want op vrijdag 27 januari heb ik mijn stem uitgebracht. In de tussentijd moest er een coalitie op Landsnivo worden gevormd en bij voorkeur een die mogelijkheden bood tot synchronisatie op Eilandsnivo. Voorwaar geen gemakkelijke taak.

Er speelden kwesties met betrekking tot het aantal Staatssecretarissen dat van twee uitgebreid werd tot vijf en de verhoging van de salarissen in de Staten van 9000 naar 13000 Antilliaanse guldens per maand. In ruil voor deze verhoging werd de riante pensioenregeling voor nieuwe leden wat minder riant.

Hoe dan ook, het is een prestatie dat de Landsregering er nu is. Dat moest ook wel, veel mensen gaan er immers nog steeds van uit dat op 1 juli 2007 de Nederlandse Antillen ophouden te bestaan. Na de eenzijdige afgelasting door minister Alexander Pechtold van de Ronde Tafel Conferentie (RTC) die op 28 maart van start had moeten gaan mag er wel hier en daar een belletje gaan rinkelen.

Voor de volledigheid volgt hier de opstelling van de nieuwe regering:

• Premier: Emily de Jongh-Elhage (PAR, Curacao)
  
• Vice-premier en minister van Financiën: Ersilia de Lannooy (PNP, Curacao)
  
• Minister van Binnenlandse en Constitutionele Zaken: Roland Duncan (NA, Sint Maarten)
  
• Minister van Justitie: David Dick (PAR, Curacao)
  
• Minister van Volksgezondheid: Sandra Smith (MAN, Curacao)
  
• Minister van Onderwijs en Cultuur: Omayra Leeflang (PAR, Curacao)
  
• Minister van Economische Zaken: Burney El Hage (UPB, Bonaire)
  
• Minister van Verkeer en Vervoer: Kenneth Gijsbertha (MAN, Curacao)
  
• Staatssecretaris van Financiën: Alex Rosaria (PNP, Curacao)
  
• Staatssecretaris van Volksgezondheid: Rodolphe Samuel (NA, Sint Maarten)
  
• Staatssecretaris belast met het Solidariteitsfonds: Shamara Nicholson (WIPM, Saba)
  
• Staatssecretaris van Justitie: Ernie Simmons (DP, Sint Eustatius)
  
• Staatssecretaris van Binnenlandse en Constitutionele Zaken: Hubert Martis (UPB, Bonaire)
  
• Gevolmachtigde Minister: Paul Comenencia (PAR, Curacao)
  
• Waarnemend Gevolmachtigde Minister: Mavis Brooks-Salmon (NA, Sint Maarten)

2.

Maandagmiddag om 13:00 uur hadden we onze zevende afspraak bij gynaecoloog dr. A.J. Henriquez. Tenminste als ik goed heb geteld. Eerst haalden we Luchiano (8) van school. Hij had hoofdpijn en zijn been deed weer eens zeer na het zwemmen, waardoor hij erg moeizaam liep. Om de tijd tot 13:00 te doden deden we boodschappen bij Mangusa.

Bij Emma Care moesten we bijna een uur wachten. Dat uur was dr. Henriquez 's morgens kwijtgeraakt vanwege een spoedoproep. We kwamen snel ter zake, het was tijd om een echo te maken. Toen dr. Henriquez gel op Lucy's buik smeerde vroeg Luchiano, die hier voor het eerst bij aanwezig was, aan mij: "Waarom smeert de dokter die gel erop?" De dokter antwoordde voordat ik dat kon doen: "Dan kunnen we beter zien wat erin zit."

"Misschien kan de dokter ook wat gel op jouw hoofd smeren", zei ik tegen Luchiano, "dan kunnen we zien of daar ook iets in zit." De maten van de foetus zijn in orde, evenals de ligging. Veel is er op de echo-foto's niet te zien. Voor de ware liefhebber is er hier een van het hoofd en hier een van het hoofd met een stukje van de wervelkolom. Op 13 april worden we wederom verwacht.

3.

Op donderdag 23 maart waren Lucy en ik enigszins uit het veld geslagen doordat de visumaanvraag van Lucy's nicht Sugey, spreek uit Soehei, afgewezen dreigde te worden. In mijn ogen was dit dermate onrechtvaardig dat ik tegen beter weten in direct een email naar de Nederlandse Ambassade te Santo Domingo stuurde. Tegen beter weten in omdat dergelijke algemene mailboxen meestal door niemand worden uitgelezen.

Tot mijn verrassing ontving ik op maandagmiddag van een medewerkster visumzaken een concreet antwoord. De belangrijkste reden om negatief te beschikken was dat Sugey in een profiel past van personen met een verhoogd risico om illegaal op Curacao te blijven. Een jonge vrouw met weinig geld en twee kinderen heeft volgens het profiel minder banden met haar moederland dan iemand die bijvoorbeeld in het laatste jaar van haar studie zit.

Een tweede punt was het feit dat Sugey op 20 april naar Curacao komt en op 5 mei alweer teruggaat naar Santo Domingo terwijl de baby is uitgerekend op 3 mei. Dit vond de medewerkster een merkwaardige planning.

Per ommegaande beantwoordde ik haar mail en zette mijn punten uiteen. Dat Lucy in haar situatie heel veel behoefte heeft aan een familielid, dat wij al zeven jaar samen op Curacao wonen en nog nooit iemand hebben uitgenodigd, waardoor wij toch bepaald niet in een profiel vallen van mensen die illegalen naar Curacao proberen te halen.

Over de merkwaardige planning schreef ik het volgende: "Om te voorkomen dat Sugey pas na de bevalling zou arriveren, een bevalling eind april behoort immers ook tot de mogelijkheden, hebben wij besloten om in te zetten op een vertrekdatum van 20 april. Voor mij als Europese Nederlander is het werkelijk erg om zo te moeten wikken, dat mag u gerust van mij aannemen."

Minder dan vijf minuten na het verzenden van mijn mail kwam het antwoord al. Het luidde als volgt: "Duidelijk. Visum ga ik akkoord geven voor 30 dagen, en ik wens u en uw vrouw een voorspoedige bevalling en een kerngezonde baby!"

Ik geloof niet dat ik ooit zo blij ben geweest met een email. De blijdschap dat het visum akkoord is, de verbazing dat de medewerkster er spontaan 30 dagen van heeft gemaakt, maar ook de opluchting dat een schijnbaar ondoordringbare instantie toch benaderbaar is en zelfs met enorme snelheid reageert op concrete punten. Dit positieve bericht kwam precies op het goede moment voor ons.

Dinsdagavond belde Sugey vanuit Santo Domingo. Het visum voor een verblijf van een maand op Curacao heeft zij binnen.

Posted by CasaSpider at 6:57 AM | Permalink | Comments (23)

1.

Woensdagmorgen om 07:50 hadden wij alweer ons zesde consult bij gynaecoloog Dr. A. Henriquez. Luchiano (8) was vrij wegens carnaval en ging met ons mee. Alles verloopt voorspoedig, alleen Lucy's bloedwaarde is met 9.6 nog steeds aan de lage kant. In ieder geval was het iets beter dan de 9.4 van de vorige keer. De streefwaarde is 11.

De dokter luisterde naar het hartje van de baby dat nog steeds even snel tikt, 150 aanslagen per minuut. Luchiano vond het tamelijk hard klinken.

2.

Op 14 december kregen wij geen leuk kado, namelijk een brief van de IND waarin stond dat er een aantal formulieren ontbrak om de aanvraag tot naturalisatie van Lucy en Luchiano af te kunnen handelen. Een van die formulieren was de nieuwe verblijfsvergunning van Luchiano. Die is sinds kort binnen.

Een ander formulier was de Akte van Erkenning, waardoor Luchiano mijn achternaam heeft gekregen. Dat vonden wij erg vreemd, want deze akte hebben wij wel degelijk ingeleverd. We moesten woensdag toch al naar Kranshi (gemeentehuis) om Lucy's nicht Sugey uit te nodigen voor een vakantie. Dominicanen mogen niet zomaar ergens naartoe op vakantie, neen zij moeten uitgenodigd worden. De maximale verblijfstermijn is drie weken en ik moet garant staan voor alle eventuele kosten.

Maar daar gaat het niet om. We moesten bijna twee volle uren wachten bij Kranshi en toen we eindelijk aan de beurt waren maakten we van de gelegenheid gebruik om nog meer dingen te vragen. Onder anderen een bewijs dat ik Luchiano erkend heb. De vrouwelijke beambte keek wat naar het scherm en zei even later dat dat niet kon.

"Hoezo kan dat niet?"
- "Neen, ik mag dat niet geven. Waar heeft u de originele akte dan?"
"Die hebben we overhandigd aan een beambte hier bij Kranshi die ons dossier voor de IND samenstelde."
- "Dan moet u met hem gaan praten."

De betreffende beambte was niet op zijn plaats, maar een vriendelijke dame stond ons te woord. Zij keek in het dossier en zag tot mijn verbazing niets van een Akte van Erkenning. De vraag is nu wat er met die akte is gebeurd. Aanstaande maandag hebben we een afspraak om een en ander uit te zoeken. Het zal mij benieuwen.

Dat de Akte van Erkenning niet opnieuw uitgegeven mag worden is volgens Kranshi overigens het gevolg van een Nederlandse wet. Na zes maanden wordt dat vernietigd... ???

3.

Een week of twee geleden berichtte ik over Luchiano's aanstaande spreekbeurt en dan met name over zijn laconieke houding met betrekking tot het voorbereiden daarvan. Sinds die dag hebben aardig wat mensen het CasaLog gevonden met de zoekterm spreekbeurt.

Er wordt gezocht naar spreekbeurten over allerlei onderwerpen, waaronder ook dinosaurussen. Inmiddels staat Luchiano's spreekbeurt online maar ik zeg niet waar.

Donderdag was de dag van de spreekbeurt en ik was erg benieuwd naar mijn het cijfer. Juffrouw Margriet kwam al snel naar mij toe. Ze wilde twee dingen bespreken. Ten eerste mag Luchiano geen Maltin Polar meer mee naar school nemen omdat dat in een blikje zit. Juist die dag was het op tafel omgevallen.

Ten tweede waren er meer kinderen die die ochtend hun spreekbeurt moesten houden. Bij de eerste spreekbeurt viel er al een glas kapot en toen juffrouw Margriet de scherven opruimde sneed zij zich in haar vinger. Door de ontstane vertraging kwam Luchiano niet meer aan de beurt.

Pech voor hem want nu moest hij 's middags en 's avonds extra oefenen.

Posted by CasaSpider at 8:16 PM | Permalink | Comments (13)

1.

CasaSpider is ziek. Dat is vervelend, want nu moest ik woensdagmiddag naar de Champions League wedstrijd Chelsea-Barcelona kijken. Veel buitenlands voetbal heb ik de laatste maanden niet gezien en dat is te merken. Wat wordt er buiten Nederland namelijk goed gevoetbald!

Chelsea had de pech dat tegen het einde van de eerste helft Del Horno met een rode kaart van het veld gestuurd werd. Een onterechte rode kaart. Toch trokken de blauwgehemde Engelsen in de tweede helft ten aanval en kwamen verdiend op 1-0. Gangmakers waren Gudjohnsen -wat een fenomenale bewegingen heeft die man-, stoomtrein Makélélé en ook onze eigen Arjen Robben. Robben startte diverse rushes die uiteindelijk eindigden in een overtreding van een Barcelona-verdediger.

Na de 1-0 schakelde Barcelona een tandje hoger en dat was smullen. Het voetbal van Barcelona lijkt zowel op zaalvoetbal als op ijshockey. De twee spelers die er uitsprongen waren de jonge Messi die voor zo'n jeugdig iemand ongekend explosief is en de weergaloze Ronaldinho. De wijze waarop hij tegen het einde van de wedstrijd Makélélé op de zijlijn passeerde en het nakijken gaf was bijna onwerkelijk. Onbegrijpelijk dat Ronaldinho (nog) niet voor Feyenoord speelt.

Barcelona won met 1-2 en ik dook mijn bed in.

2.

Met een parachute uit een vliegtuig springen, dat moet toch wel een ongelofelijke kick geven. Eerst als een baksteen naar beneden vallen, de armen spreiden als een vogel zijn vleugels en de aarde snel dichterbij zien komen. Dan komt het moment dat er aan het touwtje getrokken moet worden en opent, als het goed is, de parachute zich met een harde klap. Langzaam zweeft men naar beneden, hier en daar een beetje bijsturend. Een sensationele ervaring... lijkt mij.

Jammer genoeg gebeurt het een enkele keer dat de parachute niet opengaat. En de reserveparachute ook niet. Met zoveel pech zal de fiets ook wel niet op de afgelopen plek op het landingsveld staan, maar dat is zorg voor later. Het is erg belangrijk dat de parachute goed opgevouwen wordt. Maar wie vouwt uw parachute?

Een open vraag tot slot: kan men parachutespringen en het opvouwen van de parachute zien als een metafoor voor het leven?

Posted by CasaSpider at 8:55 AM | Permalink | Comments (23)

1.

Van vrijdagavond tot zaterdagochtend heel vroeg vond op Curacao de finale van het befaamde Tumba Festival plaats. De Rei di Tumba, Koning van de Tumba en het Carnaval van 2006 is Reinier Lijfrock geworden met zijn tumba Mi soño ofwel Mijn droom. Hij werd begeleid door de band No Game.

Reinier Lijfrock maakt deel uit van het Orquesta Pegasaya. Pegasaya is kleefkruid of klis. Het orkest speelt diverse stijlen muziek en schijnt een van de meest populaire salsabands van Nederland te zijn.

Het Tumba Festival was integraal op TeleCuracao te volgen, maar vijf à zes uur Tumba's aanhoren gaat mij iets te ver.

2.

Zaterdagochtend had Luchiano (8) alweer zijn derde karateles. Er waren ongeveer 18 kinderen en uiteindelijk drie leraren. De gele en oranje banden (Kristi!) werden getraind door Anthony Leito. Hij is erg streng voor de kinderen en dat is goed. Als je iets doet moet je het ook goed doen. Sommige kinderen doen karate alleen op zaterdagmorgen en oefenen thuis niet. Gevolg is dat ze veel dingen vergeten.

Anthony: "Je vergeet toch ook niet hoe te eten? Dit is een school, je zit nu in de tweede klas. De volgende keer moet je weer in de tweede klas zitten of misschien zelfs in de derde. Maar zeker niet terug naar de eerste!" De kinderen moesten dit schoorvoetend beamen.

De middengroep werd getraind door Ivonne Leito-Senff, in 1996 nog wereldkampioene Kumite voor de Nederlandse Antillen. Zij had te kampen met een jongen met ernstige concentratie- en coördinatieproblemen. Hij stond maar wat te ginnegappen en te grijnzen. En iedere keer met het verkeerde been voor.

Luchiano zit in de beginnersgroep. Geen van hen beschikt over een karatepak. Een vrouw met groene band leerde hun de beginselen van goed staan, afweren en aanvallen. Aan het eind van de les mocht Luchiano even sparren met Ivonne. Hij beperkte zich vooral tot blocken. "Die juffrouw is snel!", was Luchiano's commentaar, "Ik had gewoon geen tijd om te attacken."

3.

Zoals bekend is Luchiano geen goede eter. Toen we terugkwamen van de karateles maakte Lucy een boterham met gesmolten kaas voor hem klaar. Hij had hem in een oogwenk op. "Ik wil er nog een, ik heb zo'n honger", zei hij. Ook de tweede boterham was zo op.

Kennelijk is fysieke arbeid beter voor de eetlust dan televisie, gameboy en computer. Maar waarom heb ik dan zo vaak honger?

Posted by CasaSpider at 11:49 AM | Permalink | Comments (15)

Zaterdag waren we met het hele gezin (ahum) in de Bibliotheek. In een opwelling vroeg ik aan Lucy of ze zin had om lid te worden. We hadden haar Sedula bij ons en voor het geld hoefden we het niet te laten: 15 Antilliaanse guldens ofwel ongeveer 7 Euro voor een heel jaar.

Na de inschrijving liepen we naar de afdeling voor volwassenen, op zoek naar Spaanstalige boeken. Luchiano (8) duurde het allemaal te lang. "Mag ik alvast mijn boeken uitzoeken?", vroeg hij. Dat mocht en hij vertrok naar de kinderafdeling op de eerste etage. Uiteindelijk waren we precies tegelijk klaar met het uitzoeken.

Thuisgekomen liet Luchiano een van zijn nieuwe aanwinsten zien. Het was een wel erg dun boekje. "Papa, weet je... mensen die zulke dunne boekjes schrijven... die zijn gewoon lui!" Die kon ik niet laten lopen. "En wat zijn dan mensen die zulke dunne boekjes in de Bibliotheek uitzoeken om te lezen?"

2.

Maandagavond om 18:20 had ik een afspraak met juffrouw Margriet Magermans van klas 3B. We gingen het over Luchiano's rapport hebben. Gelukkig was alles dik in orde, nou ja behalve de vijf voor schrijven dan. Diverse onderwerpen kwamen aan de orde. Een van de dingen die in mijn ogen voor verbetering vatbaar zijn is het Nederlands.

Ik merk aan Luchiano dat zijn Nederlandse spreekvaardigheid niet zo hard vooruit gaat als ik gehoopt had. Dat komt met name doordat de voertaal van de vriendenclub Engels is. Zowel binnen als buiten de klas. Dat laatste gaat nu veranderen. Juffrouw Margriet gaat het Nederlands in de klas verplicht stellen.

Toen ik Luchiano thuis van dit nieuws op de hoogte stelde viel hij plat neer op zijn bed: "Man, how could you do this to me!"

3.

Ons gas is bijna op omdat Curgas beweert begin september een gasfles geleverd te hebben hetgeen niet zo is. Gedurende ongeveer negen dagen konden we nauwelijks televisie kijken omdat TDS (ons soort van kabelsysteem) het niet deed.

De monteurs van zowel Curgas als TDS zouden maandag langskomen. Curgas is niet geweest, die bel ik dinsdagmorgen wel weer. TDS kwam wel, zij het pas om vijf uur 's middags. Volgens Lucy was de monteur ronduit onvriendelijk. Uiteindelijk verliet hij het huis met onze TDS-box onder zijn arm.

"Ho, ho, ho!", bootste Lucy de Kerstman na. "En wanneer krijgen we hem terug?" De monteur snauwde iets van misschien vandaag anders morgen. Om 17:55 werd er geclaxonneerd en stond er zowaar een nieuwe monteur met een nieuwe TDS-box onder zijn arm. Ademloos keek ik toe hoe hij het apparaat aansloot en initialiseerde. Hij deed het! Vanavond kunnen we eindelijk weer naar El Color del Pecado kijken.

Tussenstand qua service: TDS-Curgas 2-0.

Posted by CasaSpider at 8:54 PM | Permalink | Comments (17)

1.

Frappr Webloggers loopt redelijk goed. Toch breng ik het hier nogmaals onder de aandacht, immers er bestaan vast meer dan 26 Nederlandstalige webloggers en lezers. Raak vooral niet gefrustreerd als uw woonplaats niet in de lijst van Google Maps voorkomt. Desondanks telt Den Haag heus mee, echt waar.

2.

Mensen die iets doen wat eigenlijk niet zo goed is proberen dit vaak voor zichzelf te rechtvaardigen. Ik ook. Het drinken van Tequila is niet echt gezond. Nu is de maandagavond mijn MovieMaker-avond, tenminste als voldoende ruw filmmateriaal voorhanden is. Bij het maken van een movie is veel creativiteit nodig. Hoe minder creativiteit men zelf heeft, hoe meer Tequila erin moet. Dat lijkt mij voldoende rechtvaardiging.

3.

Zou Danny Blind tegenwoordig ook wel eens flink aan de Tequila zitten? Na het afgelopen weekend heb ik nog wel een Geheimtip voor hem met betrekking tot het afgezaagde spitsenprobleem: Martin Pieckenhagen (verslag). Als dat de huidige spitsen niet op scherp zet...

Posted by CasaSpider at 6:21 PM | Permalink | Comments (16)

1.

Vrijdag voelde Luchiano (7) zich bijzonder gelukkig. Hij verdraagt de oogdruppels nu een stuk beter, krijgt complimentjes van zijn klassejuf en op die dag ook nog eens van de RT (leesjuf).

Luchiano:

Ik snap er niks van, ik heb zoveel geluk!
1. De oogdruppels kwamen niet in mijn keel.
2. Ik kreeg drie stickers voor rekenen.
3. Ik wist twee dingen bij de RT die niemand wist.
Straks vind ik nog olie in de grond!

2.

Over taalverwarring. Luchiano in de auto: "Als iemand de vos van een kindje kan namaken komt die wel in de problemen." Ik had geen idee waar hij het over had en vroeg om een toelichting. Met de vos bedoelde Luchiano het Spaanse la voz wat stem betekent. Met andere woorden, als iemand de stem van een kindje kan nadoen kan dit kind in de problemen komen.

Het laat zich raden waarom.

3.

Het weekend staat weer voor de deur en daarmee ook de voetbalwedstrijden in de Eredivisie. Hoogste tijd voor de deelnemers aan de Webloggers poule om de uitslagen te voorspellen. Vergeet daarbij de Wedstrijd van de Week niet, waar de doelpuntenmakers ingevuld dienen te worden.

N.B.: Als men wil invullen dat er door een partij niet gescored wordt dient dit expliciet aangegeven te worden door Geen score aan te klikken! Deze mededeling geldt speciaal voor de heer Vlieg die de afgelopen weken fantastisch gescored heeft. De heer Vlieg (63) voorspelt dit weekend een 1-0 overwinning van AZ tegen Ajax. Doelpuntenmaker voor AZ is Arveladze, maar bij Ajax staat een streepje. Daar dient dus Geen score ingevuld te worden.

Hopelijk ben ik nog op tijd.

Posted by CasaSpider at 8:19 AM | Permalink | Comments (11)

1.

Als men een half uur naar Johan Cruijff luistert komt men al snel tot de conclusie dat voetbal wetenschap is. Na twee weken meedoen aan www.voetbalpoules.nl is mij duidelijk geworden dat succes in een voetbalpoule gelijk staat aan puur geluk. Hoe kan het anders dat alle deelnemende dames zo hoog staan?

De eerste plaats is stevig in handen van Willisha, op vier staat Jolanda met wie ik vorig jaar in een hevige strijd verwikkeld was en op de zesde positie van 19 deelnemers vinden wij Paool terug. Dit kan toch geen toeval zijn?

Dat de hoge posities van de dames met geluk te maken hebben wordt het beste verwoord door de huidige nummer één zelf. Willisha: "Misschien moet ik toch maar eens een avondje naar het Casino do Madeira!!!"

2.

Gisteren hadden Ino & Bente nog straf omdat zij hun website al sedert 20 juni niet hadden ge-update. Zondagavond op het Happy Hour van Wet&Wild sprak Bente mij direct aan: "De update is gedaan, Ino heeft hem er vanmiddag opgezet". Er staat zelfs een stuk over een kat in.

Kan CasaSpider nu werkelijk updates van andere websites beïnvloeden of is ook hier sprake van toeval?

3.

Bij Schakel Op!, de dagelijkse ochtendshow van Maarten Schakel op Radio Dolfijn, hoorde ik vanmorgen dat men in de bibliotheek van Almelo tegenwoordig behalve boeken ook homo's, zigeuners en Islamieten kan huren. Zoiets kan alleen maar in Nederland, o neen, het is naar een Zweeds voorbeeld.

Almelo heeft het uitlenen van minderheden namelijk afgekeken van Malmö. Ik weet niet of de woordspeling origineel van Maarten Schakel is, maar hij is wel goed: "Malmö is Zweeds voor Almelo".

Toeval of niet?

Posted by CasaSpider at 6:56 AM | Permalink | Comments (21)

1.

Woensdagavond werd de cursus Effectief Leiderschap van Remco Claassen voor de tweede groep SQL Integrator werknemers afgesloten met een borrel. De deelnemers aan de eerste cursus en de terugkomdag waren ook uitgenodigd. Ik heb niet veel foto's gemaakt, het spijtige is echter dat ze allemaal mislukt zijn. Er was (is?) iets met de camera aan de hand. Of ik had een instelling verkeerd staan.

Het mislukken van de foto's is bijzonder jammer. Ik had Marita Stofmeel, de vrouw van Remco, net beloofd dat zij haar tweede stap via CasaSpider richting mondiale roem ging maken. Het toeval wil namelijk dat Marita in het Leonoradal te Dommelen (gemeente Valkenswaard) heeft gewoond en mijn ouders van gezicht kent. Die wonen namelijk om de hoek.

We hebben een tijdje gepraat over mensen uit die tijd en van die plek. Zo vertelde Marita dat mijn ex-buurjongen John V. op de lagere school erg verliefd op haar was. Ook wisten we allebei nog dat Greetje v.d. E. inderdaad getrouwd is met de jongen met de rode haren. Zijn naam zijn we vergeten.

Interessante materie, maar helaas dus geen foto. Wie Marita kent beseft dat dat een gemis is. Volgende keer beter!

2.

Rita Verdonk was in het Vredespaleis om een beeld of buste te onthullen van Nelson Mandela. In haar toespraak meldde Rita dat zijzelf in hoge mate door Nelson Mandela is geïnspireerd.

(... eerbiedige stilte ...)

Antillianen en Surinamers konden hun oren niet geloven en ik ook niet. Als ze nu gezegd had Idi Amin, ja dan wel. Laten we het erop houden dat na de periode Rita Verdonk dringend een Nelson Mandela nodig is om de interraciale verhoudingen weer te normaliseren.

3.

We zitten midden in de vergunningen- en paspoortzaken. Op 4 juli hebben we eindelijk de laatste papieren alsmede een betalingsbewijs voor Lucy en Luchiano's Nederlandse paspoortaanvragen ingeleverd. Volgens de ambtenaar van Kranshi moeten ze nogmaals gecontroleerd worden en gaan dan naar de IND in Nederland. Daar duurt het een jaar en indien onze aanvragen worden gehonoreerd mogen Lucy en Luchiano daana alhier een Nederlands paspoort aanvragen.

Mijn eigen paspoort verloopt volgende week. Zo meteen maak ik een afspraak voor een nieuwe. Vanmorgen waren we al bij Vreemdelingenzaken om Luchiano's verblijfsvergunning te verlengen. Toen we aan kwamen rijden dachten Lucy en ik tegelijk: "Wat vreemd, er staat geen rij buiten."

Dat kwam omdat het buro op vrijdag gesloten is.

Posted by CasaSpider at 6:21 AM | Permalink | Comments (23)

Subtitel: Een Sapo geheel gewijd aan de telefoon.

1.

Op mijn werk deel ik mijn kamer met een man of zes, zeven, acht, negen, tien. Soms is er iemand even niet. Juist van die persoon gaat altijd de telefoon over. Niet het beleefde aantal van een keer of vier, vijf, zes maar oneindig lang. Wij roepen dan met zijn allen: HIJ IS ER NIET! en vervolgens gaat iemand nieuwsgierig kijken wie er zo irritant aan het bellen is.

Laatst heb ik ontdekt hoe het komt dat mensen de telefoon oneindig lang over laten gaan. Het komt door de speakerphone. De beller zet zijn telefoon op speaker, toetst het nummer in en gaat door met zijn werk totdat degene die hij belt opneemt. Of totdat het tuut-tuut geluid komt. Hierbij pleit ik voor een verbod op het gebruik van speakerphones.

2.

Toen oud-collega Steven Poulina ons bedrijf verliet en terugkeerde naar Nederland kreeg ik zijn cellular (mobieltje). Het nummer was 562xxxx. In het begin kwamen er logischerwijs nog regelmatig telefoontjes binnen voor Steven Poulina.

Op een bepaald moment switchten wij van TDMA-telefoons naar GSM. Hiervoor diende het nummer gewijzigd te worden. Gelukkig bleven de laatste vier cijfers hetzelfde, alleen 562 veranderde in 512. Mijn nummer werd dus 512xxxx. De laatste tijd krijg ik zo nu en dan weer een telefoontje dat bedoeld is voor ene Poulina. Heel vreemd vond ik dat. Nu blijkt dat er een Poulina is met telefoonnummer 521xxxx. Dat verklaart het een en ander.

3.

Er lopen wat Zweden hier over de vloer in verband met een groot project. Zweden van Ericsson van de telefoons. Een van hen is een wat oudere man, niet onaardig verder. Laatst verraste hij me met de volgende uitspraak: "I like it here. Normally when I travel to a lower developed country I always get a stomach disease. On Curacao I don't have that problem. I like it here!"

Posted by CasaSpider at 6:23 AM | Permalink | Comments (17)

1.

Toen we donderdagavond het Verriet Instituut binnenliepen en Roland in zijn rolstoel zagen zitten, schrok ik even. Aan de stoel bevestigd was een ijzeren paal met bovenin een plastic zakje, een infuus. Vorige week kwamen er nieuwe uitslagen van de bloedonderzoeken binnen die Roland al weken geleden heeft gehad om de diagnose te stellen waar uiteindelijk het Guillain-Barré Syndroom uit is gekomen.

Het bloedonderzoek leverde een verrassende uitslag op, behalve aan GBS lijdt Roland namelijk ook nog eens aan de ziekte van Lyme. Op Curacao komt deze ziekte volgens mij niet voor. Het is typisch iets dat men oploopt als men in een Nederlands bos van het pad afgaat. Nu is Roland regelmatig in Nederland geweest en de laatste keer ergens waar veel herten rondliepen. In dergelijke gebieden loopt men een verhoogd risico op de ziekte van Lyme. Met antibiotica schijnt deze aandoening goed bestreden te kunnen worden, vandaar het infuus.

Overigens gaat Roland dit weekend gewoon weer naar huis. Hij moet wel twee keer per dag een nieuw infuus krijgen. Hiervoor komt een verpleegster speciaal vanuit het Verriet naar zijn huis. Dat is toch een goede service en erg aardig bovendien.

2.

Bolivia is een groot land, twee keer zo groot als Frankrijk. Het is ook een erg arm land, als ik mij niet vergis het armste land van Zuid Amerika. Wat is eigenlijk de hoofdstad van Boliva? Een goede vraag. In het zuiden van het land wordt gas gewonnen. De winst hieruit verdwijnt voor een groot gedeelte naar het buitenland en voor de rest naar de blanke elite. Deze blanke elite woont in het zuiden. De rest van het land wordt voornamelijk bevolkt door Indianen. Door het grote verschil in welvaart kent Bolivia vele problemen. De blanke elite heeft hiervoor een originele oplossing in de maak: men wil zich afscheiden van Bolivia en doorgaan als een apart land.

Laat Rita Verdonk het maar niet horen! Immers, wat is gemakkelijker dan problemen tussen bevolkingsgroepen op te lossen dan zich afscheiden. Verdonk kan de Antillianen dus beter met rust laten. Na de Antillianen moeten namelijk de Marokkanen, de Turken, de Albanezen, de Joegoslaven, de Irakezen, de Iranezen en uiteindelijk de Belgen en de Duitsers Nederland uitgezet worden. Dan is het toch veel handiger om met degenen die men wèl in zijn land wil hebben een apart stuk in te pikken en de rest het maar te laten uitzoeken?

3.

"Als je morgen minstens 28 van de 33 opgaven goed hebt krijg je vrijdag en zaterdag een Happy Meal", beloofde ik Luchiano (7) donderdagmorgen voor aanvang van het tweede gedeelte van zijn Cito-toets. Vrijdagmorgen liepen we samen naar juffrouw Bergen. Zij pakte de toets erbij en Luchiano bleek 30 uit 33 gescored te hebben. Op de ranglijst van zijn 27 klasgenoten neemt hij een mooie vierde positie in.

Luchiano: "Papa, je had gezegd als ik 28 goed heb, dan..."
CasaSpider: "Ja jongen, vandaag krijg jij je Happy Meal."
Juffrouw Bergen: "Ja, belofte maakt schuld."

Posted by CasaSpider at 6:58 AM | Permalink | Comments (10)

1.

Met onze nieuwe huisgenoten, de twee suikerdiefjes, gaat het niet zo goed. Het probleem is dat ze allebei net zo handig zijn als ik. Dieren hebben weliswaar instinct, maar dat betekent niet automatisch dat alle vogels even goed een nest kunnen bouwen. Er zijn er die de meest prachtige bouwwerken construeren, met balkons enzo. De onze zijn nu al dagen in de weer met takjes, pluisjes en andere zaken, maar het spotje oogt van binnen nog steeds als een complete chaos.

De druk op de eileiders van het vrouwtje neemt duidelijk toe, want beide vogels zijn paniekerig op zoek naar een alternatieve plaats voor hun nest. Waarschijnlijk zijn zij beter in automatiseren.

2.

Waar het met de vogels niet zo goed gaat, gaat het met Roland gelukkig een stuk beter, zo constateerden Luchiano (7) en ik vrijdagavond. Hij ligt nu zo'n vier weken in het ziekenhuis met het Guillain-Barré Syndroom (GBS) en heeft nog steeds geen controle over armen en benen. Toch is er vooruitgang. Deze week heeft hij achtereenvolgens voor het eerst op de rand van zijn bed gezeten en daarna zelfs in een stoel.

Toen de fysiotherapeut dat hoorde vroeg hij aan Roland of hij zin had om te douchen. Daar had hij wel oren naar. Weliswaar wordt zijn lichaam dagelijks gewassen, maar zijn haar was na vier weken toch wat vettig geworden. Het douchen ging goed en dat was een enorme overwinning. Woensdag gingen zijn ouders terug naar Nederland. Tot verbazing van het verplegend personeel zat Roland echter in zijn bed te glunderen. Puur door het feit dat hij gedouched had.

Aanstaande maandag verhuist Roland naar het Monseigneur Verriet instituut. Daar wordt een start gemaakt met de revalidatie.

3.

Er ligt alweer een nieuwe CasaMovie klaar op de plank. Het is er wederom een voor de Luchiano-fans. Ditmaal schittert hij in de hoedanigheid van kok. De Gran Premiere vindt plaats op maandag 9 mei 2005. Kaarten zijn nog volop beschikbaar.

Datzelfde geldt overigens voor het concert van Boy Thode in het Festival Center vanavond. Boy Thode is een lokale artiest waarvoor in de Vigilante de afgelopen tijd absurd veel reclame is gemaakt.

Iedere dag zo'n twee pagina's met artikelen hoe goed de kaartverkoop wel niet loopt, ja, ja... Overigens gunnen wij Boy Thode alle succes, het is de reclamecampagne van Vigilante die ietwat vreemd overkomt. Lucy en ik maken er al grappen over en overwogen zelfs (heel even) om naar het concert te gaan.

Toch maar niet.

Posted by CasaSpider at 10:18 AM | Permalink | Comments (12)

1.

Zaterdagavond vond de Miss Curacao verkiezing plaats. Bij velen populairder dan het Referendum van 8 april.

Overtuigend winnares werd Rychacviana Coffie. Spreek dat maar eens tien maal achter elkaar foutloos uit: Rychacviana. Intimi mogen daarom Vantje tegen haar zeggen.

Rychacviana Coffie is een mooie dame, zonder meer. Zij vertegenwoordigt Curacao bij de Miss Universe verkiezing in Beijing, later dit jaar. Op lachicamerengue.com worden deze verkiezingen nauwlettend gevolgd. Het zijn zware weken voor mij.

2.

Don Amaro heeft sinds kort een baan! Voor diegenen die niet weten waar dit over gaat, Don Amaro en zijn aanstaande Willisha hebben eind vorig jaar hun veilige leventje in Nederland opgegeven en zijn naar Madeira geëmigreerd. Amaro's moeder is op dit bij Portugal behorende eiland in de Atlantische Oceaan geboren.

Aanvankelijk werkte alleen Willisha, maar inmiddels is dus ook Amaro aan de slag. Op maandag maakte hij bekend wat zijn project is: het wereldwijd promoten van www.packholidays.com. Daarbij kan hij uiteraard alle hulp gebruiken en dat doe ik bij deze. De site is overigens niet geschikt voor Firefox.

Packholidays.com is een online hotel-reserveringsportal met bestemmingen Portugal, Madeira en de Azoren. Bijzinnen.com heeft bewezen ook op Madeira terecht te kunnen komen zonder deze portal, maar wellicht biedt het mogelijkheden die men anders nooit had gekend. CasaSpider wenst Amaro heel veel succes met diens promotie-actie.

3.

Zondagavond tijdens het Happy Hour hoorden wij slecht nieuws over de gezondheid van Roland, bekend als gastheer van de befaamde Eerste Kerstdag Diners. Roland is sinds woensdag opgenomen in het Sint Elisabeth Hospitaal (Sehos) met ernstige verlammingsverschijnselen. Het gaat om het Guillain-Barré Syndroom, kortweg GBS genaamd.

Het betreft een virus-infectie waar het lichaam teveel antistoffen tegen aanmaakt. Hierdoor wordt het zenuwstelsel aangetast. Weblogger Low heeft hier vorig jaar aan geleden en zijn angstaanjagende maar indrukwekkende verhaal op zijn log gezet. Het herstel van deze ziekte kan maanden tot zelfs jaren duren.

Maandagavond sprak ik Rolands moeder door de telefoon. Beide ouders zijn halsoverkop naar Curacao afgereisd. Zondag had Roland een erg slechte dag met veel pijn, maandag ging het mede door een medicijnkuur gelukkig een stuk beter. De komende dagen zijn cruciaal om te zien of het hoogtepunt van de ziekte al dan niet achter de rug is.

Het Guillain-Barré Syndroom schijnt zeer zelden voor te komen, althans in Nederland. Op Curacao is het andere koek, volgens Rolands moeder zijn er hier dit jaar al 18 gevallen bekend! Symptomen zijn hoesten, diarree en tintelende handen en voeten. Hierna volgen verlammingsverschijnselen die zich tot en met de ademhaling kunnen uitstrekken.

Ik wens Roland, Barbara en alle familie veel sterkte toe...

Posted by CasaSpider at 6:36 AM | Permalink | Comments (24)

1.

Zondagmorgen had ik net mijn eigen stukje geschreven over onze avonturen bij onder anderen Watamula toen ik via MSN een bericht van Ino kreeg. "Wat jullie hebben meegemaakt gisteren dat valt in het niet bij wat wij vannacht hebben gezien, kijk maar op mijn site!"

Uiteraard nam ik direct een kijkje en ja, ik geef het toe: dit is echt spectaculairder! (directe referentie naar pagina)

2.

Dezelfde zondagmorgen, iets later. Ik was geconcentreerd aan het werk met de koptelefoon op. Toch hoorde ik ineens wat consternatie. Luchiano (7) was aan het jammeren en Lucy liep er omheen. Luchiano had zijn vinger door een gaatje van zijn plastic stoeltje gestoken en kreeg hem er niet meer uit. De vinger was inmiddels opgezwollen en deed pijn.

Met een stanley-mes (ik) en een verhit steak-mes (Lucy) sneden we met enige moeite een circeltje uit de stoelleuning. Zo hoefde Luchiano tenminste niet de rest van zijn leven met een stoeltje om zijn vinger rond te lopen. Met wat snij- en wrikwerk lukte het uiteindelijk om de vinger uit zijn benarde positie te bevrijden.

Luchiano heeft de wijze les geleerd dat wat je ergens insteekt er niet automatisch even gemakkelijk weer uitkomt.

3.

Ik heb één antwoord binnen op mijn vragen omtrent het Referendum dat op 8 april 2005 op Curacao plaatsvindt. De mail is namens de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties (Thom de Graaf) geschreven door de directeur van Koninkrijksrelaties (G.E.A. van Craaikamp) en verstuurd door de secretaresse (Fanny Holder).

Inhoudelijk koop ik er helemaal niets voor, maar dat was te verwachten:

"De standpunten van de referendumcommissie komen voor rekening van de commissie. Ik ga niet in discussie over deze standpunten. Een reactie kan uitgelegd worden als beïnvloeding van de uitkomst van het referendum. Ik vind het ook niet wenselijk vooruit te lopen, op welke wijze dan ook, op de consequenties van de uitkomst van het referendum."

Wel interessant is dat in de mail een duidelijk voorbehoud wordt gemaakt omtrent het zelfbeschikkingsrecht van die eilanden die de voorkeur geven aan het behouden van staatsrechtelijke banden met Nederland. De Referendumcommissie op Curacao gaat juist uit van dit zelfbeschikkingsrecht van oude kolonieën, zoals vastgelegd door de Verenigde Naties. Volgens de mail heeft Nederland wel degelijk het recht om mee te beslissen over de toekomstige verhoudingen met de afzonderlijke eilanden.

Laat Geert Wilders het maar niet lezen!

Vorige week heb ik een vergelijkbare vragenlijst naar de Curacaose Referendumcommissie gestuurd. Tot op heden is hier niet op geantwoord.

Posted by CasaSpider at 6:15 AM | Permalink | Comments (15)

1.

Eufemistisch gezegd schiet het nog niet bijzonder op met de reacties van de kamerleden op mijn email met vragen over het Referendum op Curacao. Er zijn zegge en schrijve 0 (nul) antwoorden binnengekomen. Dit biedt echter ook perspectief voor de politici: de eerste die nu reageert krijgt de volle exposure en staat in zijn of haar eentje in de schijnwerpers!

Carlos van Sargasso heeft een goede samenvatting gegeven van mijn stukjes over het Referendum. De reacties op deze post zijn veelzeggend:

• Laten ze lekker voor optie B kiezen, ophoepelen met die trutzooi daar. Scheelt Nederland weer een paar centen.
  
• Laten we idd eerst maar de problemen in ons eigen kleine landje oplossen, hebben we het druk genoeg mee.

Dat klinkt lekker solidair! Is dat niet een van de kernproblemen in het Nederland van nu? Dat mensen steeds meer aan hun directe eigenbelang denken en bij maatregelen die andere groepen treffen alleen maar blij zijn, dat scheelt weer geld. Zonder zich te realiseren dat men zelf ook wel eens terecht kan komen in de hoek waar de klappen vallen. Ik vind dit geen goede ontwikkeling.

2.

Het managen van Bookmarks of Favorites levert in die gevallen dat men op meerdere PC's werkt altijd problemen op. Voor Firefox-gebruikers is er licht aan het einde van de tunnel. Met behulp van de bookmarks synchronizer extension kan men bookmarks centraal beheren, op de eigen website. Op iedere PC waar de plugin is geïnstalleerd kan men de bookmarks synchronizen door lokale bookmarks te uploaden (met of zonder merge), dan wel te downloaden (met of zonder merge). Het werkt geweldig!

Het leukste van deze functionaliteit is dat men plotseling weer zin krijgt om de bookmarks te reorganiseren en op te schonen. Met een druk op de knop staat de schone versie centraal en ter beschikking van de andere PC's. Mijn bookmarks zien er weer strak uit.

De tip heb ik van Original Copy. In dezelfde post wijst W8in op nog een andere Firefox-extension waarmee op eenvoudige wijze een webpagina gemaakt wordt van de bookmarks.

3.

Ik had getraind, gedoucht (schrijf je dat eigenlijk zo?) en lag op bed uit te rusten. Luchiano (7) en ik bespraken de logica van de volgorde in deze activiteiten. Zo heeft het weinig zin om eerst te douchen en dan te trainen. Vanwege het zweet.

Luchiano: "In je huid zitten hele kleine gaatjes en daar komt het zweet uit."
CasaSpider: "Ja, dat klopt. Die hele kleine gaatjes heten poriën. Poriën."
Luchiano: "Ja, maar hoe komt dat zweet daar dan uit?"
CasaSpider: "Nou..."
Luchiano onderbreekt: "Ja! Ja, ik weet het! Zweet is net als met Coca-Cola! Als je het schudt komt het eruit!"

4.

Willisha had veel moeite om een keuze te maken uit de stellingen van de Maart-2005 Poll.

"CasaSpider, waarom maak je het ons zo moeilijk met de stellingen? Ik wil er wel drie kiezen, en dat kan niet hè! (...) pffff..... Geen paniek, ik heb gestemd hoor, maar met bloed zweet en tranen!"

De polls met stellingen zijn voorzien van Check-boxes en niet van Radio-buttons. Dit houdt in dat men ze allemaal aan mag vinken! Het bloed, het zweet en de tranen... allemaal nergens voor nodig!

Posted by CasaSpider at 9:46 AM | Permalink | Comments (17)

1.

Veel dingen, vandaar een El Sapo. Belangrijkste gebeurtenis is toch de geboorte van Tom. Zojuist had ik trotse vader Luc aan de telefoon. Hij was verbaasd hoe (relatief) gemakkelijk de bevalling is verlopen. Inmiddels heeft Tom zijn eigen website, dat hoort er in deze tijden gewoon bij. Nog een paar dagen en men kan met hem sms-sen.

2.

Gisterenavond was het Arabian Nights Party bij Ino en Bente. Het is ongelofelijk maar wij hebben nog steeds geen naaimachine. Door het Carnavalsgebeuren hebben we daar niet meer aan gedacht. Lucy moest dus creatief zijn om er iets van te maken. Iedereen werd namelijk geacht op zijn Arabisch op het feest te verschijnen.

Ino en Bente hadden er zelf veel werk van gemaakt. Als organisatoren dient men het goede voorbeeld te geven. Luchiano en ik hadden een stuk witte stof op onze kop met een goudkleurig koord eromheen. Echt comfortabel zit zo'n ding niet. Na een tijdje hebben we de lakens maar weggelegd en zijn met alleen het koord doorgegaan.

Een leuk thema-feest, wij zijn benieuwd waar de Benino's volgend jaar weer mee op de proppen komen. De fotoserie met 32 foto's is hier te vinden. In de commentaren kan de meest geslaagde creatie worden achtergelaten.

3.

Last-but-not-least. Het is haast nog minder te geloven dan het feit dat wij nog steeds geen naaimachine hebben maar Lucy houdt het op de kop af vandaag precies zes jaar met mij uit. Wij zijn dus vandaag, zondag 13 februari, zes jaar met elkaar getrouwd. De trouwdag in Santo Domingo herinner ik mij nog als de dag van gisteren. En ook het feest dat we 's avonds gaven in Lucy's restaurantje Luchiano.

Inmiddels zijn we zes jaar verder. Het leven op Curacao valt Lucy niet altijd gemakkelijk, in Santo Domingo kan zij zoveel meer doen. Ik bewonder dan ook de energie die zij in onze relatie steekt en wat mij betreft plakken we er zo nog zes jaar aan vast.

"Als het ooit uit gaat tussen ons zul je nog spijt krijgen, zo'n vrouw als ik vind je nooit meer!", zegt Lucy wel eens tegen mij. Dan antwoord ik meestal dat ik na haar inderdaad nooit meer met een andere vrouw zal trouwen. "Daar trap ik niet nog een keer in!" Een beetje plagen moet kunnen.

Wat helaas niet kan is stellen dat er voor de trouwdag op 13 februari en Valentijnsdag op 14 februari slechts één kado hoeft te worden gekocht.

Posted by CasaSpider at 12:44 PM | Permalink | Comments (24)

1.

Bij iedere jaarwisseling prent ik mijzelf de cijfers van het nieuwe jaar in: 2005. Dit in verband met het opschrijven van datums. Vroeger op de middelbare school duurde het al gauw twee weken voor het nieuwe jaartal er feilloos in zat. Vandaag realiseerde ik me dat ik bijna nooit meer een datum opschrijf!

2.

De twee mannelijke Nederlandse touristen die zich zo kort na de ramp in Thailand amuseren zijn het onderwerp van gesprek. Het is niet gemakkelijk om te bepalen wanneer het nu done is om weer naar de getroffen gebieden op vakantie te gaan. Zwemmen tussen de lijken, een biertje drinken in een stad waar velen zojuist hun naasten zijn verloren. Temidden van de puinhopen.

De Thaise middenstand ziet de touristen liever gisteren dan vandaag komen, het geld dat zij binnenbrengen is nu harder nodig dan ooit. Maar toch... als men dan zo'n man met het uiterlijk van een sex-tourist aan de bar gevoelloos hoort verkondigen: "Tja, je leeft nou eenmaal voor je eigen!" ... (NOS Journaal, vanaf 07:43) ... dan ben ik blij dat ik geen plannen had om in deze tijd in het Verre Oosten op vakantie te gaan.

3.

Het is rustig op het werk. Een aantal mensen heeft vrijgenomen. Collega Alirio belde dat hij wat later komt. Bij Burger King in Salinja is een vrachtwagen met verf gekanteld een groot blik verf van een vrachtwagen afgevallen. In ieder geval ligt er veel verf op de weg. Alirio kwam aanrijden en slipte door de gladde verf. Zijn auto heeft geen schade, maar zit nu wel helemaal onder de verf. Ik had er graag een foto van gemaakt, ondanks dat ik niet weet welke kleur verf het betreft.
Update: het was groene verf.

4.

De Dutch Bloggies 2005 komen eraan. De nominatie-ronde is begonnen. Dit betekent dat men http://blog.lachicamerengue.com/weblog in maar liefst 17 categorieën kan nomineren. Het gebruik van copy/paste is toegestaan.

Posted by CasaSpider at 6:41 AM | Permalink | Comments (20)

1.

De tsunami-ramp in Zuidoost-Azië lijkt alleen maar in omvang toe te nemen. In eerste instantie waren daar de directe slachtoffers. Nu groeit het gevaar van een epidimie. Bovendien is daar het gebrek aan electriciteit en vooral drinkwater dat nog voor grote problemen gaat zorgen. Voor miljoenen mensen! Zie voor links naar mpeg(s) en hulpverlening de post van 27 december 2004.

2.

Mijn kritische stukje (door sommigen paranoide genoemd) over mogelijke filterpraktijken door Google is inmiddels door mijn eigen onderzoek weerlegd. Slechts twee dagen na plaatsing levert de test-query mij een vierde plaats op. Het is dus wel degelijk mogelijk om de oplossing van Nintendo-spelletjes in Google terug te vinden. Mijn eerdere poging is waarschijnlijk door persoonlijke onkunde mislukt.

3.

We reden langs de carwash. De witte Peugeot 205 206 die ik op 22 november kreeg vanwege de diefstal van mijn donkerblauwe Toyota Corolla met moon-/sunroof is inmiddels zeker vijf tinten donkerder. Anthraciet grijs komt het dichtst in de buurt. Dit is een doorn in het oog van Lucy die dinsdagavond bijna niet in durfde te stappen met haar nieuwe witte jurk. Luchiano (7) vindt het ook drie keer niks, zo'n vieze auto. "Ga je auto wassen, pap!", riep hij. "Hmm, we zijn nu net voorbij de carwash", antwoordde ik.

"Rij achteruit, je moet die auto wassen. Het is een puinhoop!"

4.

Het beste nieuws van woensdag kwam op naam van Lucy. Luchiano en ik kwamen net terug van Centrum Supermarkt en Robbie's Lottery. Vanuit de auto belde ik Lucy zodat zij het hek open kon doen. Sinds de Toyota Corolla met moon-/sunroof is gestolen zet ik de auto binnen. Als het kalf...

"Ok", zei Lucy, "en ik heb ook nog erg goed nieuws!" Dat maakte mij nieuwsgierig. Binnengekomen vertelde Lucy dat zij gebeld was door Kranshi (Gemeentehuis) met de mededeling dat zij geslaagd is voor haar inburgeringsexamen!

Donderdagmorgen moeten we naar Kranshi voor het in ontvangst nemen van een certificaat en de volgende stap in de procedure. Lucy, gefeliciteerd!

Posted by CasaSpider at 6:38 AM | Permalink | Comments (27)

1.

Lucy gebruikt een stokoude Nokia telefoon. Het grootste probleem van mobile telefoons is de batterij. Die gaat namelijk steeds sneller leeg. Lucy's telefoon kan nog ongeveer tien seconden zonder lichtnet, dan is de batterij weer op.

Als je bij Mercedes Benz werkt moet je het niet in je hoofd halen om met een BMW de bedrijfsparkeerplaats op te draaien. Iets dergelijks heb ik nu wel gedaan. Ik ben gedetacheerd bij UTS maar heb voor Lucy een CT-phone gekocht. Die zijn domweg stukken goedkoper.

Het is een Sagem, wel een stuk moeilijker te programmeren dan een Nokia. Het eerste waar we vanaf moeten zien te komen is de irritante default ringtone: Can you feel it van de Jacksons.

2.

Bij Centrum Supermarkt te Mahaai ging ik snel een fles pikante Thaise saus halen voor bij de spare-ribs. En een Autoweek, grote olijven en een grote fles rode wijn.

Mijn auto stond helemaal achter op de parkeerplaats, ik moest dus een stukje lopen. Ik liep langs een Mitsubishi Lancer die tot mijn verbazing op twee blokjes stond. De linker wielen waren eraf.

Toen ik terugkwam met de boodschappen waren twee mannen druk bezig om er wielen op te zetten. Vanmorgen las ik in de Vigilante dat onverlaten weer bezig zijn met het roven van wielen. Bij Centrum Supermarkt te Mahaai waren op klaarlichte dag twee wielen ontvreemd.

Omstanders hadden de boef doodleuk met de wielen zien wegrijden in zijn Toyota Yaris Tercel. Het nummerbord is bekend.

Posted by CasaSpider at 7:03 AM | Permalink | Comments (12)

1.

In Nederland heerst er consternatie vanwege de gebeurtenissen in de Haagse Antheunisstraat. Zwaarbewapende Moslim-extremisten vermoedelijke terroristen hielden zich schuil in een pand en hebben twee agenten ernstig verwond door het werpen van een handgranaat. Inmiddels zijn er twee mannen gearresteerd en is de rust teruggekeerd.

Op Curacao bevinden wij ons in een negatieve geweldspiraal. Mensen worden in hun huizen overvallen. Kwamen de slachtoffers aanvankelijk nog met de schrik vrij, de afgelopen dagen hebben afzonderlijk van elkaar twee oudere mannen de overval met hun leven moeten bekopen. Toen ik dinsdag om 13:00 net geknipt was door Debbie van Kapsalon Chadé hoorde ik van haar moeder Dolly dat er op de Van Engelenweg een oudere Europese Nederlander was vermoord.

Het bleek te gaan om de 77-jarige Willem Maarten Hoekstra, voormalig directeur van OGEM.

2.

De Curacaose luchtvaartmaatschappij DCA is al een tijdje failliet. Voor 109 onschuldige passagiers heeft het faillissement een naar staartje. Zelf zijn deze passagiers meer dan een maand geleden met enige moeite van Miami op Curacao geraakt, hun bagage bleef echter achter.

DCA maakte geen aanstalten en had ook geen geld om deze bagage alsnog op te halen. Het bedrijf dat de bagage in Miami beheert rekent hiervoor een bedrag van USD 20,= per stuk bagage per dag. Voor sommige gedupeerden loopt de schuld reeds tegen de USD 500,=. Niemand doet iets. Met name de overheid als grootaandeelhouder van DCA kan dit aangerekend worden.

Morgen wordt de bagage vernietigd (!), zo is door Miami te verstaan gegeven. Een absurde situatie. Op dit moment keert de verzekering niet uit omdat geen sprake is van vermissing of schade. Vanaf morgen dus wel! Volgens een verzekeringsdeskundige komt de verzekeringsmaatschappij ook na vernietiging van de bagage onder de claims uit. Waarom verbaast mij dit niet?

Ik vind het allemaal heel gewoon, maar het is toch een beetje vreemd.

3.

Campo Alegre is het nationale prostitutie-park van Curacao. Het is een complex vlakbij vliegveld Hato en er wonen zo'n 150 à 200 dames semi-permanent, met name uit Colombia en de Dominicaanse Republiek. Van oudsher kregen deze dames een speciaal visum voor drie maanden om in Campo Alegre te werken. Na drie maanden kwam er nieuwe aanvoer.

De huidige Gezaghebber Lisa Richards-Dindial houdt er qua vreemdelingen een strikt Zero-Tolerance beleid op na. Dagelijks worden illegale buitenlanders van de straten geplukt en naar hun thuisland gedeporteerd. Voor Campo Alegre maakte zij geen uitzondering. De inmiddels overleden ex-minister van Justitie Ben Komproe deed dat wel. Hij maakte een speciale brief waarmee de dames de douane konden passeren. Deze brief is hem uiteindelijk fataal geworden.

De Gezaghebber wilde de dames die er op dat moment zaten het liefste per ommegaande uitzetten. Zij spanden echter een Kort Geding aan en mochten voor de afgesproken periode blijven van de rechter. Nieuwe aanvoer kwam er echter niet meer. Aanstaande vrijdag zouden er nog slechts tien dames overblijven in het resort. Die zouden het wel erg druk krijgen.

Als Campo Alegre haar poorten moet sluiten (welk een beeldspraak!) staan volgens de in de Bon Futuro gevangenis verblijvende eigenaar Giovanni van Ierland 125 mensen op straat. Lokaal personeel van Curacao wel te verstaan. Waar DCA en de Amstel Brouwerij met betrekking tot gevaar lopende werkgelegenheid ruimschoots in de belangstelling staan in de Staten geldt dit niet voor Campo Alegre. In mijn ogen wordt hier struisvogelpolitiek bedreven. De overheid dient aan te geven wat men met dit pretpark wil en vervolgens adequaat te handelen.

Vandaag is bekend geworden dat er 103 vergunningen zijn verleend aan buitenlandse dames. De nood is weer even geledigd.

Posted by CasaSpider at 12:46 PM | Permalink | Comments (12)

1.

Pas drie dagen geleden schreef ik over het Scanner Locked probleem. Nu al staat deze entry bovenaan in de Nederlandse Google (query)! Problemen met groene schuifjes horen vanaf nu ook in Nederland tot het verleden.

2.

Op verschillende weblogs wordt geschreven over het inburgeringsexamen. Anja Meulenbelt heeft de test online gezet:

• Het Examen
  
• De Antwoorden

Van de 30 vragen mag men er 8 fout hebben. Ik had 6 fouten. Het examen is in één woord te betitelen als ridicuul!

Posted by CasaSpider at 12:22 PM | Permalink | Comments (7)

1.

De DDOS Poll heeft 30 mensen verleid tot het geven van een mening. De uitslag is niet echt verrassend te noemen, tenminste niet voor mij. Slechts 13% geeft aan dat het erger is als de treinen niet rijden. De storm rondom Eric de Vogt schijnt inmiddels geluwd te zijn.

De volgende poll staat al in de startblokken, links onder het klokje. Op 6 november wordt de Grootste Nederlander Aller Tijden (GNAT) gekozen. In de poll kunt u op uw eigen favoriet stemmen.

2.

Met name familie in Nederland vraagt zich af: "Hoe gaat het met Pascale en Luc?" Ik ben er nog steeds niet uit of het "Pascale en Luc" is of "Luc en Pascale". Meestal voelt men instinctief aan wat beter klinkt. In het geval van "Pascale en Luc" werkt mijn instinct echter niet. Luchiano (7) zegt vaak SuperLuc tegen Luc. In dat geval ligt "Pascale en SuperLuc" meer voor de hand. (Of toch niet?)

Met Pascale en Luc gaat het goed. Ze doen het lekker kalm aan, het is tenslotte vakantie. Alhoewel Luc misschien via internet nog wat Cisco-examens gaat afleggen. Gisteren hebben ze een auto Hyundai Atos gehuurd. Luchiano noemde het een busje, geen auto in ieder geval. Het woord Pausmobiel kent hij nog niet.

Een bescheiden foto-album is groeiende. Het bruiningsproces van Pascale en Luc kan hier worden gevolgd.

3.

De gebroken knie van Fidel Castro heeft consequenties. Terwijl hij in zijn bed aan het herstellen was, bedacht Fidel dat het gebruik van de Amerikaanse dollar in Cuba maar eens ontmoedigd moest worden. De munteenheid van Cuba is de peso. Tevens maakt men gebruik van de converteerbare peso, ook wel nep-peso genoemd. Deze heeft een waarde van 1 US-dollar ofwel 27 gewone pesos. Per 8 november wordt een heffing van 10% opgelegd bij het wisselen van US-dollars in nep-pesos. Andere munteenheden zoals de Euro en de Canadese dollar blijven verschoond van deze maatregel.

Echt veel hinder zullen de Cubanen hier niet van hebben. Buitenlanders die voorheen dollars opstuurden zullen dat nu in een andere munteenheid doen. Castro motiveerde de maatregel met de economische agressie van de USA. Meer voor de hand liggend is echter dat Cuba dringend dollars nodig heeft. Op dit moment staan er lange rijen voor de wisselkantoren om de vele dollars die in het land rondzwerven op tijd in te ruilen voor nep-pesos. De overheid krijgt op deze manier in kort tijd de beschikking over veel dollars. Wel zullen er veel nep-pesos bijgedrukt moeten worden!

Posted by CasaSpider at 6:42 AM | Permalink | Comments (11)

1.

Vanwaar de naam El Sapo? De uitleg in sneltreinvaart: het Spaanse sapo betekent in het Engels toad, de naam van een tool die vrijwel alle Oracle-specialisten gebruiken. In het Nederlands is een toad een pad. Pad in de zin van kikker. Kikkers springen en dat gebeurt hier ook, van de hak op de tak. Vandaar.
Het format is min of meer geleend van Planeet Vandenb, de werktitel was dan ook Meteoor CasaSpider. Uiteindelijk is het El Sapo geworden. We gaan van start!

2.

Het leukste stukje uit de nabeschouwingen van de Champions League duels heb ik gisteren niet eens opgeschreven. Hans Kraay Senior analyseerde de problemen bij Real Madrid. "Ja, als de vedetten de baas worden dan is het snel afgelopen". De presentator haakte daar ad-rem op in: "Daar heeft u ervaring mee?" Kraay: "Uhm, eh... ja." Hij ging snel verder. Voormalig PSV-er René van der Gijp vertelt nog graag hoe Kraay Senior voor de wedstrijd nerveus op de kleedkamerdeur klopte en aan Ruud Gullit vroeg of deze de opstelling al klaar had. Als Gullit dan zei: "Neen, nog niet", dan antwoordde Kraay Senior dat hij in dat geval een paar minuten later wel terug zou komen. Hans Kraay Senior was toen trainer van PSV.

3.

Op Curacao worden veel (te veel) atrako's (overvallen) gepleegd. Dit gebeurt tegenwoordig ook op klaarlichte dag. De overvallers zijn vrijwel altijd in het bezit van pistolen en zij schromen niet deze bij tegenstand te gebruiken. Vandaag las ik in de Vigilante dat vier mannen en een vrouw niet lang na het plegen van een overval zijn opgepakt. Dat ging zo gemakkelijk omdat de overvallers een stralend blauwe Volkswagen New Beetle als overvalwagen hadden gebruikt. Men ziet ze hier af en toe wel eens rijden, die New Beetles, maar ze zijn op zijn zachtst gezegd opvallend. Diverse mensen wisten ongeveer waar de auto heen was gereden. De politie kamde de buurt uit en zag de New Beetle al snel in een tuin staan, met een paar mensen er omheen. Ook de buit werd er aangetroffen.

4.

Luchiano (6) zag op televisie een reclamefilmpje waarin getekende spermatozoïden bezig waren met de weg naar hun doel. Lucy zag hem denken. Even later vroeg hij wat dat toch was, al die visjes met gezichten. Lucy vertelde hem min of meer dat het spermatozoïden waren en dat de snelste van hun een kindje zou worden. Luchiano was dus het snelste geweest, al zou men dat niet zeggen als men hem ziet eten. "Maar wat gebeurt er dan met al die anderen? Heb ik die dan vermoord?", vroeg hij bezorgd. Lucy probeerde hem gerust te stellen: "Neen, die zijn daarna in slaap gevallen."

Posted by CasaSpider at 6:03 AM | Permalink | Comments (16)