« CGTC steunt LVV | Main | De bal kwam van rechts »

Cuba na Fidel

Op maandag 31 juli heeft Fidel Castro (13.08.1926) het gezag overgedragen aan zijn broer Raśl (03.06.1931). Fidel is ernstig ziek en heeft last van inwendige bloedingen. Het is de vraag of hij hiervan herstelt, zodanig dat hij weer de eerste man in Cuba kan worden.

Hoe dan ook komt eens het moment dat Fidel Castro niet meer de leider van Cuba is. Op het moment dat die situatie definitief is ontstaat mogelijk een machtsvacuum. Met name de Verenigde Staten zullen op diverse manieren proberen de oppositie in Cuba aan te zetten tot en te steunen in een nieuwe revolutie. Met Bush in de rol van Che Guevara.

Weinig mensen weten wat er werkelijk onder de Cubaanse bevolking leeft. Degenen die niet klagen durven misschien niet te spreken en de dissidenten zijn mogelijk gefrustreerd. De invloedrijke groep Cubanen die in Miami is geconcentreerd bestaat voornamelijk uit (afstammelingen van) gedupeerden van toen Fidel Castro dictator Batista verjoeg. Vele grootgrondbezitters hebben destijds Cuba verlaten, maar claimen nog steeds hun bezit.

Fidel Castro wordt geholpen door zijn broer Raul, die sinds maandag 31.07.2006 de eerste man is in Cuba. Klik voor groter/sluiten.Aan mijn Cubaanse collega Yohanna vroeg ik hoe de bevolking van nu staat ten opzichte van behoud dan wel afschaffing van het huidige systeem.

Zij dacht even na en antwoordde toen dat op dit moment er nog steeds een meerderheid is voor het systeem. De ouderen staan voor het merendeel achter het systeem, het zijn vooral de jongeren die verandering willen. Hoe komt dat?

Yohanna: "De jongeren hebben in hun leven crisis na crisis meegemaakt. Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in 1991 is Cuba economisch sterk achteruit gegaan. Voorheen was de Cubaanse peso een sterke munt. In mijn jeugd heb ik heel Cuba doorgereisd en verbleef daarbij in hotels. Ieder jaar gingen we met het hele gezin naar een hotel bij het strand van Varadero. In de weekenden gingen we vaak uit eten. Nu kan dat allemaal niet meer. Er is meer toerisme gekomen en bijna in alle gelegenheden moet betaald worden in dollars. De Cubaanse peso is enorm gedevalueerd."

Concreet heeft de economische teruggang geleid tot langdurige stroomuitval en lege schappen in de winkels. Waar de oudere generatie een grote binding heeft met de idealen van Fidel waarin solidariteit een grote rol speelt, willen de jongeren nu domweg meer welvaart.

Fidel Castro heeft een bondgenoot gevonden in Hugo Chįvez, president van Venezuela. Venezuela helpt Cuba met de levering van olie tegen een sterk gereduceerde prijs van 27 dollar per vat tegenover meer dan 80 dollar op de wereldmarkt. In ruil voor de goedkope olie helpen duizenden Cubaanse leerkrachten en medici de arme en relatief ongeletterde bevolking ter plaatse in Venezuela.

De gevolgen hiervan zijn in Cuba merkbaar. Yohanna: "Vroeger was er in ieder huizenblok een dokterspost. Vele daarvan zijn nu verlaten. Oudere mensen klagen hierover, zij moeten een stuk verder gaan om een dokter te vinden." Ook in het onderwijs wordt het wegstromen van onderwijzend personeel gevoeld.

Aangezien het een normaal proces is dat er jonge mensen geboren worden en oude sterven lijkt de conclusie gerechtvaardigd dat het een kwestie van tijd is tot het Cubaanse systeem van Fidel Castro het onderspit delft. Of dit een goede zaak is?

Comments

Of de val van het systeem van Fidel een goede zaak is, hangt volgens mij af van degenen die met een nieuw systeem aan de slag gaan. Als dat met een goed beleid wordt aangepakt, dan is het ZEKER een goede zaak. Maar als onbekwame, al dan niet door de Cubanen gekozen niwits- op zo'n belangrijke opdracht worden losgelaten, dan wordt het huilen met de pet op volgens mij. Dit is een groot dilemma, tenminste, dat is mijn visie.

Als het geleidelijk gaat en zonder buitenlandse inmenging, is een verandering zo slecht nog niet. Maar ik vrees dat Bush zich geroepen voelt om zich er mee te bemoeien.

Lijkt me een uitstekende zaak. Het is tijd voor vrijheid, in de ruimste zin des woords, en democratie op Cuba.

Cuba.. dan denk ik aan sigaren en grote wagens (cool)!

Totaal niet relevant in dit postje, maar ik zit te twijfelen tussen Mexico en Cuba, om met T. naar toe te gaan in het najaar.

ik vrees dat big brother zich er mee gaat bemoeien.......

Verandering kan voor de jongere inwoners van Cuba iets goeds opleveren.
Als het echter gaat zoals in de voormalige Oostblok-landen, waar een soortgelijke systeemwissel heeft plaatsgevonden, dan zie ik ook veel problemen.
Enkele gewiekste 'vrienden' van de huidige machthebbers pikken voor een appel en een ei alle krenten uit de pap en worden schatrijk. Denk bv aan het overnemen van staatshotels of andere delen van de toeristen-industrie, volgns mij de grootste inkomstenbron van het eiland. Wat blijft er dan over om de rest van de Cubanen te laten profiteren van de nieuwe vrijheden? Ik denk niet dat heel Cuba verder kan leven van de opbrengsten van sigaren en rum.
Dus zelfs zonder buitenlandse inmenging zijn er aanzienlijke risico's.

@Cyberjunk: Onbekwame nitwits zorgen zelden voor een goed resultaat. Probleem voor Cuba is dat er nog vele Cubanen vanuit de USA op het land azen...
@Piet: Juist door de Miami-clan wordt het heel moeilijk te veranderen en tegelijkertijd de boycot te laten stoppen. En Florida is een beslissende staat bij presidentsverkiezingen...
@Lennart: Vrijheid is een enorm relatief begrip. Vooral in arme landen...
@GJ: Ze rijden er nog steeds, de Amerikanen uit de jaren '50. Als ik moest/mocht kiezen ging ik naar Cuba. Als je van Maya-tempels houdt moet je naar Mexico. In beide gevallen hebben jullie een mooie vakantie...
@Paola: Die kans is inderdaad bijzonder groot...
@Angel: Verandering leidt alleen tot positieve effecten als de Amerikaanse boycot wordt opgeheven. Daardoor kan de verandering al haast niet zonder buitenlandse inmenging plaatsvinden. Zeer zeker zijn er lokale Cubanen die gaan profiteren van een omwenteling. Maar men vreest dat Cubanen uit Miami wederom 'hun' grond uit de tijd voor 1959 weer terugkrijgen. In dat geval zijn veel Cubaanse Cubanen een stuk slechter af...

Is het niet de vraag of hij herstelT? (Ik wou je mailen over deze kwestie, maar ik zie niet zo snel een emaildadres).

@Cockie: Thanx! Heb de fout meteen herstelD... ;-)
Email is casaspider apenstaart gmail dot com.

Tja..de oude Cubanen houden angsvallig vast aan wat ze hebben en de jonge generatie klampt zich vast aan wat ze mogelijk kunnen krijgen.

Een duidelijke spagaat voor Fidel/broer van Fidel.

Ik ben zeker geen fan van communisme dus als het daar omvalt vind ik dat een prima ontwikkeling.
En ja...er zullen weer winnaars en verliezers zijn!!
Maar goed, als je nu al weet wie de winnaars van een nieuw Cuba zijn dan moet je daar maar aansluiting zoeken of hetzelfde gaan doen...

(Heb jij al de franchise licentie van McDonalds voor Cuba al gekocht?)


@CasaSpider: dan kan je alles wel gaan relativeren..
Ik denk dat ook in arme landen veel mensen het een groot goed vinden om te kunnen zeggen wat ze denken, en de mogelijkheid hebben om iets te ondernemen ip.v. een overheid die alle particuliere intiatieven verbied. Vrijheid kun je zo voor jezelf creeren....

@Cerito: Een gezond realistische visie. Elke verandering opent mogelijkheden voor verbetering, dat is beter dan lijdzaam afwachten. Microsoft of Oracle ligt meer in mijn straatje dan McDonalds, maar het is een goede tip!
@Lennart: Kunnen zeggen wat je denkt... dat kan nergens zonder consequenties. Loop maar eens een uur met een pro-Israel spandoek en een keppeltje door A'dam-Noord. Of als jij iets belastends over je werkgever weet en je zet het op je weblog. In Cuba mag men ook kritiek hebben, alleen wordt het systeem grondig beschermd. Dat is volgens mij ook niet de weg, maar daar heeft men voor gekozen.
Wat is vrijheid?
Neem mijn familie in de Dominicaanse Republiek. Deze familie is erg arm, hierdoor volgen zij het (zeer slechte) openbare onderwijs. Op openbare universiteiten wordt de helft van het jaar gestaakt door de leraren. Ziektekosteverzekering is er niet. Als er geen geld bij elkaar gescharreld kan worden krijgt men geen hulp. Wat er dan gebeurt? Men sterft. Vrijheid? Heb je gelezen hoeveel moeite ik moest doen om mijn nicht Sugey twee maanden naar Curacao te laten komen? Onder normale omstandigheden is het onmogelijk dat iemand als zij een westers land binnenkomt. Voor vakantie wel te verstaan.
Dat is wat ik bedoel met relativiteit van de vrijheid. Juist voor arme mensen (en dat zijn er heel veel) is een op solidariteit gebaseerd systeem enorm veel eerlijker, daar ben ik inmiddels wel van overtuigd...

Een paar jaar geleden ben ik op vakantie geweest naar Cuba. Niet naar zo'n all inclusive resort (de mensen die daar naartoe gaan mogen niet zeggen dat ze op Cuba zijn geweest!, maar een rondreis over het eiland. Ik vond het deprimerend. Wat een armoede, wat een ontevredenheid onder de bevolking. De continue angst dat je buurman je verklikt als je met een toerist over je ongenoegen over het regime praat. Nee, van mij mag het regime vertrekken!

@CasaSpider: wat ik bedoel te zeggen is dat het systeem op Cuba al het intiatief uit mensen beukt.
Wat heb je eraan als je als gediplomeerd arts, chirurg of mijn part IT'er altijd en eeuwig hetzelfde verdiend als de bijvoorbeeld de vuilnisman. Alle ambitie wordt zo in de kiem gesmoord; de (levens) rit wordt dan "uitgezeten". Er worden geen prestaties op cultureel, wetenschappelijk en maatschappelijk gebied geleverd. Tuurlijk begrijp ik donders goed dat voor heel veel arme mensen, die iedere dag maar weer moeten zien hoe ze 's avonds eten op tafel krijgen, een dergelijk systeem direct een uitkomst zal zijn maar over de langere termijn bekeken ben ik er van overtuigd dat ook deze mensen uiteindelijk beter af zijn in een kapitalistisch systeem.
En wat betreft het rondlopen in A'Dam Noord met Pro Israel spandoek en kepel, het ergste wat je kan gebeuren is een paar klappen oplopen van verhitte marokkanen, en geen celstraf of martelingen zoals ongetwijfeld zal gebeuren in landen met een minder democratisch systeem.

@Xeanette: Hetzelfde idee had ik bij een verblijf in de voormalige DDR en Polen. Veel onvrede en angst. Men wilde liever niet over politiek praten. Maar kijk nu eens, een groot deel van de bewoners uit de voormalige DDR zouden zo terug willen. Niet dat dat iets oplost overigens, maar het geeft aan dat niet elke verandering een verbetering is...
@Lennart: Let wel, ik ben geen voorstander van een regime dat mensen 'gevangen' houdt. Ook vanuit het standpunt van het regime is dat onverstandig, dat hebben we met de Sovjet-Unie gezien. Met je opmerking dat het leven in Cuba daarom wordt uitgezeten ben ik het absoluut niet eens, maar dat houdt de zaak juist interessant. De mensen leven daar nog op straat en gaan veel socialer met elkaar om, er is muziek, dans. Geen of nauwelijks criminaliteit. Alle Cubanen die ik ken zijn zeer belezen en ze houden ook nog eens van feesten. Als je dat vergelijkt met het leven van een Nederlander in een flatwijk dan weet ik nog zo net niet wie zijn leven uitzit. Ook of misschien wel juist in moeilijke situaties zijn het de mensen met initiatief die boven komen drijven, ook in Cuba. Er wordt heel veel semi-legale handel gedreven, er zijn prive-restaurantjes etc. Maar het is een stuk ingewikkelder dan in het Westen, dat is evident.
Over het martelen... wat denk je van de steeds grotere berichtenstroom hoe democratisch land nummer 1, de USA, omgaat met gevangenen? Nota bene op Cubaans grondgebied...
P.s. Overigens waardeer ik jouw bijdragen zeer en er zit altijd iets in. Mijn basisfilosofie is echter dat 'goed' en 'kwaad' geen absolute gegevens zijn. Situaties ontstaan en daar zijn redenen voor. Daarom heb ik er altijd erg veel moeite mee om de 'goede' aan te wijzen...