Main

May 31, 2009

Een visum voor Sugey (11)

Update zondag 31.05.2009 / 15:30

Aan de foto is het te zien, Sugey is aangekomen! (Ahum) Om iets voor elven nemen wij plaats bij een koffiebar tegenover Aankomsthal 3 en wachten af. Diana (3) koopt een gigantische rode I Love You ballon, gelukkig is Joris Linssen van Hello Goodbye in geen velden of wegen te bekennen. Vanaf tien over half twaalf zien we ineens veel mensen naar buiten komen. "Hier zou ze tussen kunnen zitten", zeg ik tegen Lucy.

31.05.2009: Sugey is aangekomen op Schiphol en bevindt zich inmiddels in Rijen. Klik voor groter.Dan gaat mijn mobieltje over. Het is de Marechaussee, daar valt niet mee te spotten. Of ik op iemand wacht. "Jazeker!", antwoord ik. O ja, en wie dan wel precies? Ik zeg Sugey's naam en de man bevestigt dat zij bij hem staat, maar hij wil eerst met mij spreken. "Gaat u maar naar het Informatiepunt tussen Aankomsthal 1 en 2 staan. Lucy wordt nerveus en wil mee, maar dat lijkt mij geen goed plan.

Ik loop naar het betreffende informatiepunt en ga daar voor staan. Er staat wel een soort van agent maar ik denk dat het een bewaker is. Na een paar minuten beent deze man weg. "Is hij misschien die Marechaussee?", flitst het door me heen. Even later gaat mijn mobieltje weer over. "Waar bent u?", vraagt de Marechaussee. "Ik sta bij het afgesproken informatiepunt, volgens mij zag ik u net weglopen. Ik ben die man met die camera op zijn borst." "Oh, dan weet ik wie u bent ja. Ik kom er meteen aan", zegt de man.

Even later lopen we met zijn tweeën naar de douanepost. Onderweg zegt de man dat men zekerheid wil hebben wat Sugey hier komt doen. Ik vertel hem hoeveel moeite het heeft gekost om haar hier te krijgen, meer dan een jaar. En dat ik ervoor naar de rechter ben geweest, dus dat heus wel voldoende is geverifieerd wat Sugey hier komt doen. Dat begrijpt de Marechaussee ook wel en daarmee is de kous af. Ik zie Sugey staan en omhels haar. We mogen doorlopen naar bagageband 18 waar zij meteen haar tas vindt.

De bagage moet nog wel door een scan. De beambte ziet twee flessen. "Dat is zeker wijn voor meneer?", vraagt hij. "Nou, ik hoop op rum van Brugal", zeg ik. We mogen door en buiten begroet Sugey Lucy, Luchiano (11) en Diana. Ze vindt het allemaal even prachtig in Nederland. "Ja, wacht maar tot je ons huis ziet dan piep je wel anders", zegt Lucy.

Ach, nu zitten de dames gezellig te keuvelen in de slaapkamer van Luchiano. Dat wordt Sugey's domein de komende maanden. De familie in Santo Domingo is al gebeld en ervan op de hoogte gebracht dat het in Nederland minstens zo warm is als daar, behalve dat vreselijk koude kraanwater dan. Jaja, we zullen wel zien.

- - - Einde Update zondag 31.05.2009 / 15:30 - - -

Een samenvatting tot dusverre. Lucy's nicht Sugey woont in Santo Domingo en wil in juli 2008 naar ons in Nederland op vakantie. Dominicanen zijn visumplichtig en een Visum Kort Verblijf krijgt men niet zomaar. In de eerste aflevering leest men over de procedure bij de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo. De tweede post is een terugblik naar begin 2006 toen Sugey met enige moeite een visum kreeg voor Curacao om Lucy bij te staan bij de bevalling van Diana (2). Dit is dankzij een invoelende medewerkster van de Ambassade gelukt. Het feit dat Sugey keurig op tijd is teruggekeerd naar Santo Domingo achten wij een sterk punt om het visum voor een vakantie in Nederland te honoreren. In deel drie van deze soap wordt het visum door de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo afgewezen en mogen wij in beroep bij de IND in Nederland. In de vierde post stuur ik eind augustus 2008 een vragenlijst van 16 pagina's naar de IND op met diverse andere formulieren. Begin oktober wordt het beroep door de IND afgewezen. De in onze ogen positieve historie van Sugey wordt negatief uitgelegd: "Betrokkene heeft de verzorging en opvoeding van haar kinderen eerder voor een langere periode aan derden overgelaten." We mogen in beroep bij de Vreemdelingenkamer van de rechtbank te 's-Gravenhage. Naar de rechter om iemand op vakantie te laten komen. Het is inmiddels november 2008 en in de vijfde post wordt beschreven hoe formulieren, bezwaarschriften en machtigingen de beroepszaak bij de rechtbank voorbereiden. In episode zes wordt een brief van de rechtbank begin januari door mij abusievelijk geïnterpreteerd als een uitspraak, het betreft echter slechts het verweerschrift van de Minister van Buitenlandse Zaken. Ik bel de rechtbank en maak een afspraak voor de zitting. Deze is op donderdag 26 februari 2009. In Zittingszaal Acht mag ik mijn zegje doen en houd hier een goed gevoel aan over in de zevende aflevering. In deel acht ontvangen wij per post het vonnis, een vonnis waarin de rechter gehakt maakt van het verweerschrift van de IND en deze instantie beveelt met iets beters op de proppen te komen en in deel negen is te lezen dat de IND gehoor heeft gegeven aan de uitspraak en een visum verleent voor de duur van twee maanden. De Nederlandse Ambassade in Santo Domingo geeft zich in de persoon van een norse bewaker niet meteen gewonnen, dat staat in aflevering tien. Lees nu deel elf van deze vervolgserie.

Op weg naar Schiphol

Sugey heeft haar paspoort ingeleverd bij de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo (Dominicaanse Republiek) en wacht op haar visum. De dingen gaan voorspoedig want de Ambassade belt keurig op dat haar visum is goedgekeurd en aangebracht. Ze mag langskomen om het paspoort op te halen. Dat gebeurt op dinsdag 26 mei 2009. Zelfs de bewaker sputtert niet meer tegen.

Het vliegticket was al gekocht, een chartervlucht met Martinair vanaf Punta Cana dat op ongeveer vier uur rijden van Santo Domingo ligt. Een vriend van Sugey's vriend Alex heeft een auto en daarin zijn zaterdag 30 mei 2009 om twaalf uur 's middags zoveel mogelijk mensen gestapt om afscheid van haar te nemen. Onder de passagiers bevinden zich uiteraard haar kinderen Nathaly (10) en Esmerlin (7).


31.05.2009: Sugey zet vandaag voet op Nederlandse bodem. Bienvenido! Klik voor groter.

(Klik voor groter)


Als alles volgens plan verloopt zit Sugey nu op ongeveer drie uur vliegen van Amsterdam en zet zij op zondag 31 mei 2009 om 11:05 uur voet op Nederlandse bodem. Wij stappen zo met zijn allen in de auto naar Schiphol. Het zal nog rumoerig worden in Rijen...

(Wordt vervolgd)

Alle posts over de aanvraag van een Visum Kort Verblijf voor Sugey zijn gebundeld in de categorie Visum Sugey 2008.

May 20, 2009

Een visum voor Sugey (10)

Een samenvatting tot dusverre. Lucy's nicht Sugey woont in Santo Domingo en wil in juli 2008 naar ons in Nederland op vakantie. Dominicanen zijn visumplichtig en een Visum Kort Verblijf krijgt men niet zomaar. In de eerste aflevering leest men over de procedure bij de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo. De tweede post is een terugblik naar begin 2006 toen Sugey met enige moeite een visum kreeg voor Curacao om Lucy bij te staan bij de bevalling van Diana (2). Dit is dankzij een invoelende medewerkster van de Ambassade gelukt. Het feit dat Sugey keurig op tijd is teruggekeerd naar Santo Domingo achten wij een sterk punt om het visum voor een vakantie in Nederland te honoreren. In deel drie van deze soap wordt het visum door de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo afgewezen en mogen wij in beroep bij de IND in Nederland. In de vierde post stuur ik eind augustus 2008 een vragenlijst van 16 pagina's naar de IND op met diverse andere formulieren. Begin oktober wordt het beroep door de IND afgewezen. De in onze ogen positieve historie van Sugey wordt negatief uitgelegd: "Betrokkene heeft de verzorging en opvoeding van haar kinderen eerder voor een langere periode aan derden overgelaten." We mogen in beroep bij de Vreemdelingenkamer van de rechtbank te 's-Gravenhage. Naar de rechter om iemand op vakantie te laten komen. Het is inmiddels november 2008 en in de vijfde post wordt beschreven hoe formulieren, bezwaarschriften en machtigingen de beroepszaak bij de rechtbank voorbereiden. In episode zes wordt een brief van de rechtbank begin januari door mij abusievelijk geïnterpreteerd als een uitspraak, het betreft echter slechts het verweerschrift van de Minister van Buitenlandse Zaken. Ik bel de rechtbank en maak een afspraak voor de zitting. Deze is op donderdag 26 februari 2009. In Zittingszaal Acht mag ik mijn zegje doen en houd hier een goed gevoel aan over in de zevende aflevering. In deel acht ontvangen wij per post het vonnis, een vonnis waarin de rechter gehakt maakt van het verweerschrift van de IND en deze instantie beveelt met iets beters op de proppen te komen en in deel negen is te lezen dat de IND gehoor heeft gegeven aan de uitspraak en een visum verleent voor de duur van twee maanden. Maar we zijn er nog niet. Lees nu deel tien van deze vervolgserie.

De laatste loodjes...

De dingen gaan nu snel. Terwijl ik uitzoek of en hoe we het visum voor 60 dagen kunnen verlengen naar 90 krijgt Sugey ergens eind april bericht van de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo. Zij krijgt te horen dat zij via internet een afspraak moet maken. Dat kan niet door langs te komen en ook niet telefonisch, het moet via internet.

In de Dominicaanse Republiek hebben bij lange na niet alle huishoudens een internetverbinding en dat geldt ook voor Sugey. Zij gaat naar een internet-café en probeert via de website een afspraak te maken. Als het niet lukt belt ze maar wordt door de Ambassade-medewerkster afgeblaft. Het gesprek duurt een half uur en het enige wat Sugey vraagt is een beetje hulp bij het maken van de afspraak. Of ze soms superstom is, vraagt de medewerkster. Een andere perceptie van klantvriendelijkheid zeg maar. Uiteindelijk is het desalniettemin gelukt en wordt zij op dinsdag 19 mei 2009 op de Nederlandse Ambassade verwacht met een gekocht (niet gereserveerd) vliegticket, een reisverzekering en haar paspoort.

Parallel ben ik bezig om het visum te verlengen. Op woensdag 29 april 2009 bel ik de IND en word telkens doorverbonden om uiteindelijk na een kwartier wachten weer bij de eerste persoon uit te komen. De medewerker die onze zaak behandelt is niet aanwezig en donderdag en vrijdag is de IND gesloten. Maandag mag ik het nogmaals proberen, maar men geeft aan dat als ik destijds zelf twee maanden heb gevraagd dit niet meer verlengd kan worden.

Thuis kijk ik mijn papieren na en zie dat de uitnodiging inderdaad over een periode van slechts twee maanden gaat, ongeveer van half augustus 2008 tot half oktober 2008. Formeel heeft de IND dus een punt, maar aangezien we nu bijna een jaar verder zijn is het duidelijk dat de vakantieplannen niet meer matchen. Na zoveel procedures en gedoe lijkt enige coulance van de IND mij op zijn plaats maar dat woord staat kennelijk niet in hun woordenboek. Mijn moeite is toch vergeefs als blijkt dat Sugey alleen een ticket voor twee maanden kan kopen. Zij betaalt daar 1000 euro voor en vliegt, als alles doorgaat, op zaterdag 30 mei 2009 vanuit Santo Domingo via Parijs naar Amsterdam. De tussenstop in Parijs duurt slechts een uur en Sugey blijft dan in het vliegtuig zitten.

Conform afspraak meldt Sugey zich dinsdag 19 mei 2009 bij de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo. Voor het gebouw staat een bewaker die een lijst bij zich heeft van mensen die op die dag een afspraak hebben. Sugey staat niet op deze lijst en mag derhalve niet naar binnen.

Sugey: "Ja maar, ik heb via internet een afspraak gemaakt en een vliegticket gekocht voor 30 mei."
Bewaker: "Niets mee te maken! Waar is het bewijs?"
Sugey: "Dat heb ik niet, maar ik kan het bericht wel uitprinten in een internet-café."
Bewaker: "Ga dat dan maar doen!"

Sugey vertrekt met een taxi naar een internet-café en heeft de bevestiging van de afspraak gelukkig nog in haar mailbox staan. Ze laat hem uitprinten en keert samen met haar vriend Alex terug naar de norse bewaker.

Sugey: "Hier is het bewijs."
Bewaker, het printje nauwkeurig bekijkend: "Neen, er staat geen stempel op!"

Alex, de vriend van Sugey, bemoeit zich ermee en zegt dat ze echt naar binnen willen om daar te zien of er nu wel of geen afspraak is. Het gaat immers wel om een ticket van 1000 euro. Na een flinke discussie mogen ze eindelijk naar binnen. Daar staat de afspraak gewoon op de rol en de dame die de zaak behandelt is vriendelijk. Sugey mag dinsdag 26 mei 2009 terugkomen om haar paspoort met visum op te halen. Maar mijn naam is Thomas: "Eerst zien, dan geloven".

(Wordt vervolgd)

Alle posts over de aanvraag van een Visum Kort Verblijf voor Sugey zijn gebundeld in de categorie Visum Sugey 2008.

April 21, 2009

Een visum voor Sugey (9)

Een samenvatting tot dusverre. Lucy's nicht Sugey woont in Santo Domingo en wil in juli 2008 naar ons in Nederland op vakantie. Dominicanen zijn visumplichtig en een Visum Kort Verblijf krijgt men niet zomaar. In de eerste aflevering leest men over de procedure bij de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo. De tweede post is een terugblik naar begin 2006 toen Sugey met enige moeite een visum kreeg voor Curacao om Lucy bij te staan bij de bevalling van Diana (2). Dit is dankzij een invoelende medewerkster van de Ambassade gelukt. Het feit dat Sugey keurig op tijd is teruggekeerd naar Santo Domingo achten wij een sterk punt om het visum voor een vakantie in Nederland te honoreren. In deel drie van deze soap wordt het visum door de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo afgewezen en mogen wij in beroep bij de IND in Nederland. In de vierde post stuur ik eind augustus 2008 een vragenlijst van 16 pagina's naar de IND op met diverse andere formulieren. Begin oktober wordt het beroep door de IND afgewezen. De in onze ogen positieve historie van Sugey wordt negatief uitgelegd: "Betrokkene heeft de verzorging en opvoeding van haar kinderen eerder voor een langere periode aan derden overgelaten." We mogen in beroep bij de Vreemdelingenkamer van de rechtbank te 's-Gravenhage. Naar de rechter om iemand op vakantie te laten komen. Het is inmiddels november 2008 en in de vijfde post wordt beschreven hoe formulieren, bezwaarschriften en machtigingen de beroepszaak bij de rechtbank voorbereiden. In episode zes wordt een brief van de rechtbank begin januari door mij abusievelijk geïnterpreteerd als een uitspraak, het betreft echter slechts het verweerschrift van de Minister van Buitenlandse Zaken. Ik bel de rechtbank en maak een afspraak voor de zitting. Deze is op donderdag 26 februari 2009. In Zittingszaal Acht mag ik mijn zegje doen en houd hier een goed gevoel aan over in de zevende aflevering. In deel acht ontvangen wij per post het vonnis, een vonnis waarin de rechter gehakt maakt van het verweerschrift van de IND en deze instantie beveelt met iets beters op de proppen te komen. Lees nu deel negen van deze vervolgserie.

De IND draait eindelijk bij

Op woensdag 15 april 2009 ligt er post van de Visadienst Kort Verblijf op de deurmat. Het is een simpele brief met een simpele mededeling: "Hierbij bericht ik u dat ik besloten heb geen bezwaar meer te maken tegen afgifte van een visum voor kort verblijf aan betrokkene voor een periode van 60 dagen." Was getekend, de Minister van Buitenlandse Zaken, namens deze, het hoofd van de Visadienst, namens deze, S. Yorks, senior medewerker/plv. unitmanager.

Wel staan er enige restricties in de brief. Zo moet Sugey zich melden bij de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo met een retourticket, in Nederland moet zij zich binnen 72 uur na binnenkomst melden bij de Korpschef van de politieregio Midden en West Brabant en bij terugkomst moet zij zich met haar paspoort melden bij de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo. Stel dat wij een dergelijke procedure moeten doorlopen om op vakantie naar pak hem beet Turkije te gaan.

Maar ons hoort niemand klagen. Nu even wat juridische aspecten waar anderen misschien hun voordeel mee kunnen doen. Wat mij achteraf in deze hele procedure die nu bijna een jaar loopt bevreemdt is dat IND en de rechter kennelijk geheel andere opvattingen hebben over toch essentiële punten. Ik ben geabonneerd op een RSS-feed van Rechtspraak.nl met alle uitspraken aangaande het Vreemdelingenrecht. Binnenkort verwacht ik mijn zaak, meestal verschijnt deze enige weken na de uitspraak.

Dinsdag kwam er een uitspraak binnen in een zaak die vergelijkbaar is met die van Sugey, zelfs de datums komen grotendeels overeen. Een Chinese vrouw heeft een Visum Kort Verblijf aangevraagd om samen met haar grootmoeder enige tijd in Nederland door te brengen, haar grootmoeder kan namelijk niet alleen reizen. Aan de grootmoeder is een visum toegekend, dat voor de jonge vrouw is afgewezen enerzijds op grond van een te kleine economische en sociale binding met het moederland en anderzijds omdat zij een gevaar voor de openbare orde in Nederland is. Argumenten die ook in de zaak van Sugey door de IND uit de kast werden gehaald.

De rechter is veel terughoudender met betrekking tot vooral de sociale binding en verwijst de redering van de IND naar de prullenbak. Over het verschil in inzicht aangaande een gevaar voor de openbare orde is hier in het vorige deel reeds bericht. Voor de volledigheid nogmaals de betreffende passage: "De IND stelt zich op het standpunt dat zo gauw iemand illegaal in Nederland verblijft deze persoon per definitie een gevaar voor de openbare orde is. De rechtbank is van mening dat de controle van zogenaamde derdelanders zo streng is door verificatie met gegevens en signaleringen bij het Schengeninformatiesysteem (SIS) en de nationale opsporingsregisters dat als men daar doorheen komt betrokkene niet als gevaar voor de openbare orde mag worden beschouwd."

Waarom blijft de IND star vasthouden aan haar invulling van de twee hierboven genoemde begrippen terwijl men inmiddels toch moet weten hoe de rechter hier tegenover staat? Het enige dat ik kan bedenken is afschrikking. Lang niet iedereen heeft de energie, de kennis, het geld en/of de tijd om in beroep te gaan bij de rechtbank. Mijns inziens is de handelswijze van de IND niet in de haak en dient men het beleid te wijzigen overeenkomstig de uitspraken van de rechter.

Een ander punt dat in het nadeel van de verweerder (IND en Minister van Buitenlandse Zaken) werkt is het feit dat de IND de betrokken persoon of diens gemachtigde niet hoort. Men doet de zaak vrijwel altijd schriftelijk af. De rechter vindt dit in het algemeen niet zorgvuldig. Ook dit punt dient men derhalve altijd in een beroepszaak naar voren te brengen.

Enfin, wij zijn een stapje verder. Vervolgacties zijn het uitzoeken hoe en waar we de 60 dagen kunnen verlengen tot 90 en of Sugey ook via Brussel mag vliegen. Dat is namelijk een stuk goedkoper dan een lijnvlucht Santo Domingo - Amsterdam.

(Wordt vervolgd)

Alle posts over de aanvraag van een Visum Kort Verblijf voor Sugey zijn gebundeld in de categorie Visum Sugey 2008.

April 8, 2009

Een visum voor Sugey (8)

Een samenvatting tot dusverre. Lucy's nicht Sugey woont in Santo Domingo en wil in juli 2008 naar ons in Nederland op vakantie. Dominicanen zijn visumplichtig en een Visum Kort Verblijf krijgt men niet zomaar. In de eerste aflevering leest men over de procedure bij de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo. De tweede post is een terugblik naar begin 2006 toen Sugey met enige moeite een visum kreeg voor Curacao om Lucy bij te staan bij de bevalling van Diana (2). Dit is dankzij een invoelende medewerkster van de Ambassade gelukt. Het feit dat Sugey keurig op tijd is teruggekeerd naar Santo Domingo achten wij een sterk punt om het visum voor een vakantie in Nederland te honoreren. In deel drie van deze soap wordt het visum door de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo afgewezen en mogen wij in beroep bij de IND in Nederland. In de vierde post stuur ik eind augustus 2008 een vragenlijst van 16 pagina's naar de IND op met diverse andere formulieren. Begin oktober wordt het beroep door de IND afgewezen. De in onze ogen positieve historie van Sugey wordt negatief uitgelegd: "Betrokkene heeft de verzorging en opvoeding van haar kinderen eerder voor een langere periode aan derden overgelaten." We mogen in beroep bij de Vreemdelingenkamer van de rechtbank te 's-Gravenhage. Naar de rechter om iemand op vakantie te laten komen. Het is inmiddels november 2008 en in de vijfde post wordt beschreven hoe formulieren, bezwaarschriften en machtigingen de beroepszaak bij de rechtbank voorbereiden. In episode zes wordt een brief van de rechtbank begin januari door mij abusievelijk geïnterpreteerd als een uitspraak, het betreft echter slechts het verweerschrift van de Minister van Buitenlandse Zaken. Ik bel de rechtbank en maak een afspraak voor de zitting. Deze is op donderdag 26 februari 2009. In Zittingszaal Acht mag ik mijn zegje doen en houd hier een goed gevoel aan over in de zevende aflevering. Het vonnis staat gepland op donderdag 9 april 2009. Lees nu deel acht van deze vervolgserie.

Het Vonnis

De samenvatting aan het begin van iedere episode vraagt al haast om een samenvatting. Weinig mensen schrijven zoveel over hun daadwerkelijke vakantie als over de zaak van Sugey geschreven is om alleen maar op vakantie naar Nederland te kunnen komen. Laten we meteen beginnen met het goede nieuws.

De uitspraak van de rechtbank staat gepland op donderdag 9 april 2009, maar er was een kans dat deze datum vervroegd werd. Dat is daadwerkelijk gebeurd want op vrijdag 3 april 2009 ontvangen wij een aangetekende brief met daarin het vonnis. Het betreft zaaknummer AWB 08/35977.

In sneltreinvaart lees ik het vonnis en zie in iedere alinea dat de rechtbank mijn standpunt deelt. Ik krijg gelijk op het punt dat ik mij wel degelijk garant heb gesteld, op het punt dat Lucy en Sugey wel degelijk familie van elkaar zijn, op het punt dat Sugey wel degelijk een sterke sociale binding heeft met het land van herkomst en op het punt dat de positieve historie van zowel de uitnodigers (Lucy en ik) in combinatie met de uitgenodigde (Sugey) wel degelijk mee dient te wegen.

Bovendien is de rechter het oneens met de verweerder, zijnde de (vertegenwoordiger van de) minister van Buitenlandse Zaken over de invulling van het begrip een gevaar voor de openbare orde. De IND stelt zich op het standpunt dat zo gauw iemand illegaal in Nederland verblijft deze persoon per definitie een gevaar voor de openbare orde is. De rechtbank is van mening dat de controle van zogenaamde derdelanders zo streng is door verificatie met gegevens en signaleringen bij het Schengeninformatiesysteem (SIS) en de nationale opsporingsregisters dat als men daar doorheen komt betrokkene niet als gevaar voor de openbare orde mag worden beschouwd.

Droge kost maar mij doet het goed te lezen dat de Rechterlijke Macht aanzienlijk menselijker naar het dossier kijkt dan de rigide IND. Door naar de uitspraak. De rechtbank,

  • verklaart het beroep gegrond;
  • vernietigt het bestreden besluit;
  • bepaalt dat verweerder (Minister van BuZa/IND) een nieuw besluit dient te nemen met inachtneming van hetgeen in deze uitspraak is overwogen;
  • gelast de Staat der Nederlanden aan eiseres (CasaSpider) te vergoeden het door haar gestorte griffierecht ten bedrage van € 145,00.

Okay, die zit in de pocket. Maar hoe nu verder? Lucy gaat er vanuit dat Sugey twee dagen later haar koffers al kan pakken. Ik temper haar enthousiasme. Op woensdag 8 april 2009 bel ik naar de rechtbank om te vragen wat er nu gaat gebeuren. De rechtbank verwijst mij naar de verweerder, de minister van Buitenlandse Zaken. Ik bel 070-3486486 en krijg tot mijn teleurstelling niet direkt minister Maxime Verhagen aan de telefoon maar in plaats daarvan een dame die meldt: "Ik ga even kijken wie daar meer over weet".

Vervolgens vertelt men mij dat ik bij de IND moet zijn, maar aangezien de rechtbank mij naar het ministerie van BuZa heeft verwezen houd ik voet bij stuk: "Dacht het niet!"
"Ik ga proberen u met de juridische afdeling door te verbinden", zegt de dame.

Even later spreek ik met de heer Kamminga van de Bezwaarschriftencommissie. Een aardige man die de tijd neemt om mij uit te leggen dat visumaanvragen worden afgehandeld door de Visadienst van de IND. Ik bel 0900-1234561, een mooi nummer maar het kost wel € 0,10 per minuut. Na een tijdje krijg ik een dame aan de lijn en vraag haar hoe de procedure nu verder gaat. "Dat is een goede vraag", zegt zij. Dat streelt me.

Ze verbindt me door met de Visadienst, helaas met de afdeling Verlengingen. "Ik wilde dat we zover al waren", zeg ik tegen de man van de afdeling Verlengingen. Laconiek verbindt hij me door met de afdeling Afgiftes. Hier krijg ik eindelijk de informatie waarnaar ik op zoek ben. Het vonnis zit reeds in Sugey's dossier en de dame die mij te woord staat vertelt me dat de IND nu eerst een nieuw besluit moet maken. "En ik hoop van harte dat het positief is voor u", zegt ze nog. Als dat gebeurd is en het besluit is daadwerkelijk positief wordt het per koerier naar de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo gestuurd. Dit duurt zeker vier weken. Wordt dergelijke post per stoomschip verstuurd? De Ambassade neemt vervolgens contact op met Sugey.

Jaja, eerst zien dan geloven. Een andere vraag is wanneer Sugey bij een positieve beslissing mag komen en voor hoe lang. Een pessimistisch scenario is dat ze ergens in augustus twee weken naar Nederland mag, dan zijn we even ver van huis. Vooralsnog is het afwachten. Over een week of twee bel ik dat mooie telefoonnummer van de IND nog wel eens.

(Wordt vervolgd)

Alle posts over de aanvraag van een Visum Kort Verblijf voor Sugey zijn gebundeld in de categorie Visum Sugey 2008.

February 27, 2009

Een visum voor Sugey (7)

Een samenvatting tot dusverre. Lucy's nicht Sugey woont in Santo Domingo en wil in juli 2008 naar ons in Nederland op vakantie. Dominicanen zijn visumplichtig en een Visum Kort Verblijf krijgt men niet zomaar. In de eerste aflevering leest men over de procedure bij de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo. De tweede post is een terugblik naar begin 2006 toen Sugey met enige moeite een visum kreeg voor Curacao om Lucy bij te staan bij de bevalling van Diana (2). Dit is dankzij een invoelende medewerkster van de Ambassade gelukt. Het feit dat Sugey keurig op tijd is teruggekeerd naar Santo Domingo achten wij een sterk punt om het visum voor een vakantie in Nederland te honoreren. In deel drie van deze soap wordt het visum door de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo afgewezen en mogen wij in beroep bij de IND in Nederland. In de vierde post stuur ik eind augustus 2008 een vragenlijst van 16 pagina's naar de IND op met diverse andere formulieren. Begin oktober wordt het beroep door de IND afgewezen. De in onze ogen positieve historie van Sugey wordt negatief uitgelegd: "Betrokkene heeft de verzorging en opvoeding van haar kinderen eerder voor een langere periode aan derden overgelaten." We mogen in beroep bij de Vreemdelingenkamer van de rechtbank te 's-Gravenhage. Naar de rechter om iemand op vakantie te laten komen. Het is inmiddels november 2008 en in de vijfde post wordt beschreven hoe formulieren, bezwaarschriften en machtigingen de beroepszaak bij de rechtbank voorbereiden. In episode zes wordt een brief van de rechtbank begin januari door mij abusievelijk geïnterpreteerd als een uitspraak, het betreft echter slechts het verweerschrift van de Minister van Buitenlandse Zaken. Ik bel de rechtbank en maak een afspraak voor de zitting. Deze is op donderdag 26 februari 2009. Lees nu deel 7 van deze vervolgserie.

Zittingszaal Acht

Carnaval is net voorbij en ineens is het donderdag 26 februari 2009, de dag dat CasaSpider om 12:00 uur een afspraak heeft in het Paleis van Justitie aan de Leeghwaterlaan 8 te 's-Hertogenbosch. Aldaar wordt het beroep behandeld tegen de afwijzing van het visum voor Sugey om naar Nederland op vakantie te komen. Het Paleis van Justitie bevindt zich op ongeveer 300 meter afstand van Brabant Water, ik besluit de auto in parkeergarage Paleiskwartier te laten staan. De wandeling naar de rechtbank voert langs het gebouw van de IND, de instantie die het beroep heeft verworpen.

Het Paleis van Justitie komt men niet zomaar binnen, de beveiliging lijkt op die van een luchthaven. Eerst is daar een sluis met een scanapparaat waar mijn tas, portemonnee en sleutels doorheen gaan. Zelf moet ik door een poortje en word gefouilleerd, nou ja niet lijfelijk maar met een handscanner. De ritsen van mijn leren jas protesteren. Eenmaal binnen meld ik mij bij de receptie en krijg te horen dat het beroep behandeld wordt in Zittingszaal Acht.

Ik neem plaats in de wachtruimte en probeer wat te internetten op mijn mobieltje. Er verschijnt een melding met iets van invalid package waardoor het onmogelijk is om snel nog wat juridische tips bij elkaar te googlen. Nergens hangt een bordje dat men geen foto's mag maken, hier een uniek (?) inkijkje. Om 12:15 gaat de deur van Zittingszaal Acht open en komen er heel wat personen naar buiten. Voor mijn ogen bespreken twee juristen de zojuist behandelde zaak, het gaat over Georgiers en Armeniers en de speciale circulaire die daarover is verschenen. Als verder iedereen weg is blijft een van de twee mannen over. Hij blijkt de advocaat van de tegenpartij, in mijn geval de Minister van Buitenlandse Zaken. Op een stoel zit een jongedame die kennelijk bij de advocaat hoort. Hij raadt haar aan om deze visumzaak ook bij te wonen. De jongedame geeft aan nog veel te doen te hebben maar gaat toch met ons mee naar binnen.

Ik ben benieuwd hoe een Zittingszaal eruit ziet en hoe alles gaat verlopen. Het valt me niets tegen, sterker nog het lijkt net echt. Aan een grote tafel zitten drie in toga gehulde personen. Voor mij links zit de vrouwelijke rechter mr. H. Benek die de twee mannen naast haar voorstelt als een rechter in opleiding die de zaak gaat leiden en voor mij op de rechtsbuitenpositie de griffier. Zelf zit ik links in de zaal achter een tafel met een glaasje water en aan de rechterkant bevindt zich de advocaat van de verweerder. Achter hem zit de jongedame, zij is ons enige publiek.

De rechter in opleiding geeft mij als eerste de gelegenheid mijn zaak te verduidelijken. Ik vraag hem hoeveel tijd hiervoor staat en hij antwoordt dat de tijd in principe niet is gelimiteerd maar dat ik mij wel zoveel mogelijk bij de juridische aspecten moet houden. Ik verklaar dat wat mij in de hele visumprocedure vooral steekt is dat wat ik op schrift aan argumenten oplever door de verweerder telkens heel simpel gecounterd wordt met de standaardfrase dat de sociale en economische binding van Sugey met haar moederland niet voldoende is aangetoond en dat daardoor de vrees bestaat dat zij na het verstrijken van het visum illegaal in Nederland blijft.

26.02.2009: CasaSpider in het Paleis van Justitie te Den Bosch waar in Zittingszaal Acht het beroep tegen het afwijzen van het visum voor Sugey dient. Klik voor groter."Ik heb een jaar Rechten gestudeerd, maar op een dergelijke manier kan ik ook een verweerschrift in elkaar draaien", zeg ik. Dan begin ik aan een tamelijk lang verhaal dat begint in februari 1999 als Lucy en ik in Santo Domingo trouwen, gevolgd door hoe wij samen op Curacao zijn gaan wonen met Luchiano (11), dat wij regelmatig naar Santo Domingo op vakantie gingen maar in al die jaren nooit iemand hebben uitgenodigd. Dat Lucy in 2005 zwanger werd van Diana (2), dat zij met klem aangaf hulp van Sugey nodig te hebben in de tijd rondom de bevalling, over de perikelen om het visum voor Sugey te regelen...

De rechter in opleiding onderbreekt mij. "Dat verhaal van Curacao is ons bekend, kunt u zich beperken tot de visumaanvraag in Nederland?", vraagt hij vriendelijk. "Daar kom ik zo op", antwoord ik, "maar het is essentieel dat ik onze situatie en die van onze familie zo goed mogelijk schilder." Ik ga verder over onze emigratie naar Nederland in september 2007 en vertel dat Lucy het niet gemakkelijk heeft in Rijen. Curacao ademt een Latijns-Amerikaanse sfeer en met Papiaments en Spaans kan men er heel gemakkelijk uit de voeten. Spaanstalige televisiekanalen zijn er te over en het is veel eenvoudiger om met busjes overal te komen.

Dan over de familieverhoudingen. Ik vertel dat Lucy een bijzondere positie inneemt, binnen haar familie is zij onmiskenbaar de baas. Ook heeft zij altijd de zorg gehad over en de opvoeding verzorgd van de drie kinderen van haar oudste zus: Sugey, Jonathan en Monchi. In dat licht bezien is het niet vreemd dat Sugey gehoor geeft aan het verzoek van haar tante om te komen helpen bij de bevalling van Diana op Curacao, zelfs als zij daardoor haar twee kinderen een tijdje niet ziet. Overigens is er uitstekend voor die kinderen gezorgd door hun (jonge) tantes en oma. Sugey zelf vond het heerlijk om twee maanden op Curacao te zijn, nooit eerder was zij buiten de landsgrenzen van de Dominicaanse Republiek geweest, nooit eerder had zij gevlogen. Een typisch voorbeeld van een win/win-situatie.

Nu wij in Nederland wonen wil Sugey het kikkerland graag leren kennen en bovendien heeft zij een speciale band met Diana. Voor Lucy is het goed om een vertrouwd iemand om zich heen te hebben met wie ze relaxed over alles kan praten en waardoor de dagen minder lang lijken. Vandaar onze tweede uitnodiging in tien jaar, gericht aan de persoon die al eerder is uitgenodigd en keurig op tijd is teruggekeerd naar Santo Domingo.

Vrezend voor een latertje lijken de magistraten enigszins opgelucht als ik aangeef klaar te zijn met mijn verhaal. Verder ben ik erg blij met het glas water dat voor mij op tafel staat. De beurt is aan de tegenpartij die van start gaat met het aanhalen van een groot aantal wetsartikelen. Het is overigens geen onaardige man, die tegenpartij, en hij geeft aan zonder meer te geloven wat ik zojuist over de familie heb gezegd. Toch blijft hij hameren op de geringe sociale en economische binding van Sugey met het moederland.

Dan zegt hij iets verrassends: "En als zij al wordt toegelaten en zij krijgt een visum dan dient Rafaela (de officiële naam van Sugey) aan te tonen over voldoende middelen voor het verblijf in Nederland te beschikken. Want in de stukken zie ik nergens dat de heer Spider een garantverklaring heeft ondertekend!"

In eerste instantie schrik ik en denk: "Waarom hebben ze dat dan niet eerder gezegd?" Ik word zelfs een beetje boos. Maar al snel weet ik zeker wel degelijk een dergelijke garantverklaring te hebben ondertekend, immers deze is onderdeel van de "Vragenlijst [1] visum kort verblijf" van de IND. Snel blader ik door mijn papieren en vind tot mijn opluchting het betreffende papier. Ook aan de tafel met de magistraten wordt gebladerd, er is wat consternatie. Dan grijpt rechter Benek in: "Misschien wilt u beiden even naar voren komen om de papieren te overleggen?"

Zowel de advocaat als ik geven gehoor aan het verzoek. Inmiddels heeft de griffier een ander formulier tevoorschijn getoverd, het betreft een door mij ondertekende garantverklaring met stempel van de gemeente Rijen. Zelf laat ik de ondertekende garantverklaring uit de vragenlijst zien. De advocaat zoekt wat maar vindt niet en stamelt dat er wellicht sprake is van een vergissing.

We gaan weer zitten. Rechter Benek kijkt mij aan en glimlacht, het voelt of ik een doelpunt heb gemaakt. Ik ben blij met deze rechter die tegelijkertijd sympathie en autoriteit uitstraalt. Zij is een van de betere rechters die ik ken, okay eigenlijk ken ik verder alleen de Rijdende Rechter maar toch.

Ook een ander punt waar de verweerder moeilijk over deed wordt onder de tafel geschoven. Het betreft het niet aangetoond zijn van de familierelatie tussen Lucy en Sugey. Hiervan zitten echter documenten in het dossier en verder heeft mijn betoog eventuele twijfels hieromtrent wel weggenomen. Er is nog enige discussie over het begrip Gevaar voor de Openbare Orde. In mijn perceptie betreft dit het gevaar dat een illegaal in Nederland verblijvend persoon om in zijn levensonderhoud te voorzien haast gedwongen is criminele activiteiten te ontplooien. Rechter Benek legt uit dat de advocaat het illegaal zijn an sich als een gevaar voor de Openbare Orde beschouwt.

De rechter in opleiding weet genoeg en geeft zowel mij als de advocaat de gelegenheid om nog iets te vragen of ter tafel te brengen. Hier hebben wij beiden geen behoefte aan. Rechter Benek neemt het woord: "Dan is de zitting bij deze gesloten. De uitspraak vindt plaats op donderdag 9 april 2009. Indien deze later plaatsvindt ontvangt u daarvan bericht. Indien de uitspraak vervroegd wordt is het de vraag aan u of u daarvan op de hoogte gesteld wilt worden. Wilt u dat?"

Ik vind het een beetje vreemde vraag. "Neen, ik kan er dan toch niets meer aan doen. Dus dat is niet nodig". Daarmee is het afgelopen, in totaal duurde de zitting ongeveer 40 minuten. Bij het naar buiten gaan geeft de advocaat van de verweerder me een hand. "Ik hoop dat u ze voldoende gevoerd heeft", zegt hij en wenst me succes. Buiten heb ik een positief gevoel over het gebeuren. Dat komt met name door rechter H. Benek die weliswaar op de achtergrond bleef maar wel de regie strak in handen hield. Het feit dat men mij verder geen lastige vragen stelde geeft me op zijn minst het idee dat mijn verhaal goed is ontvangen. Maar laten we niet op de zaken vooruitlopen en eerst de uitslag op 9 april afwachten.

's Avonds belde Lucy Sugey en zij is erg blij dat er in ieder geval weer hoop gloort aan de horizon.

(Wordt vervolgd)

Alle posts over de aanvraag van een Visum Kort Verblijf voor Sugey zijn gebundeld in de categorie Visum Sugey 2008.

January 17, 2009

Een visum voor Sugey (6)

Een samenvatting tot dusverre. Lucy's nicht Sugey woont in Santo Domingo en wil in juli 2008 naar ons in Nederland op vakantie. Dominicanen zijn visumplichtig en een Visum Kort Verblijf krijgt men niet zomaar. In de eerste aflevering leest men over de procedure bij de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo. De tweede post is een terugblik naar begin 2006 toen Sugey met enige moeite een visum kreeg voor Curacao om Lucy bij te staan bij de bevalling van Diana (2). Dit is dankzij een invoelende medewerkster van de Ambassade gelukt. Het feit dat Sugey keurig op tijd is teruggekeerd naar Santo Domingo achten wij een sterk punt om het visum voor een vakantie in Nederland te honoreren. In deel drie van deze soap wordt het visum door de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo afgewezen en mogen wij in beroep bij de IND in Nederland. In de vierde post stuur ik eind augustus 2008 een vragenlijst van 16 pagina's naar de IND op met diverse andere formulieren. Begin oktober wordt het beroep door de IND afgewezen. De in onze ogen positieve historie van Sugey wordt negatief uitgelegd: "Betrokkene heeft de verzorging en opvoeding van haar kinderen eerder voor een langere periode aan derden overgelaten." We mogen in beroep bij de Vreemdelingenkamer van de rechtbank te 's-Gravenhage. Naar de rechter om iemand op vakantie te laten komen. Het is inmiddels november 2008 en in de vijfde post wordt beschreven hoe formulieren, bezwaarschriften en machtigingen de beroepszaak bij de rechtbank voorbereiden.

Is CasaSpider een spookrijder?

Sugey heeft mij voor de tweede maal gemachtigd haar te vertegenwoordigen. In de vorige episode heb ik de machtiging naar de rechtbank gestuurd en kennelijk is deze goed bevonden want op woensdag 12 november 2008 ligt er post op de deurmat. Het is een brief van de rechtbank met een accept-giro voor de griffiekosten. We mogen 145 euro neertellen. In totaal bedragen de kosten voor Sugey's vakantie inmiddels een kleine 500 euro, een bedrag waarvan men all-inclusive naar Turkije kan. Maar het betreft hier een arm iemand, dus dan is dat wel weer logisch. Op vrijdag 21 november 2008 maak ik het gevraagde bedrag over.

Op zaterdag 6 december 2008 ontvangen wij kopieën van alle stukken en tevens de mededeling dat op grond van artikel 8:33, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht de voorzieningsrechter het verzoek buiten zitting af kan doen. Dat choqueert (jaja) mij enigszins. Immers, bij de IND zijn we al administratief afgescheept maar een rechter moet de verdachte, ook al hebben we in het geheel niets misdaan, toch in het gezicht kijken. Pessimistisch zeg ik tegen Lucy: "Dan weet ik het al, binnenkort krijgen we een brief dat het beroep is afgewezen."

Het nieuwe jaar begint goed met post van de rechtbank op vrijdag 2 januari 2009. We staan op het punt om naar Breda te gaan en vluchtig blader ik door het verweerschrift geschreven door mr. X.J. Polak op zoek naar de uitslag: "Verweerder concludeert tot ongegrondverklaring van het beroep."

Bij het grondig doorlezen van het verweerschrift verbaas ik mij over de argumentatie van mr. Polak. Of liever gezegd het volkomen gebrek aan argumentatie. Keurig gaat zij op ieder argument van mij in en verwerpt dit vervolgens doodleuk met telkens dezelfde zin, namelijk dat niet is gebleken van een wezenlijke sociale en economische binding met het land van herkomst. Dit is het juridische argument om het verweer af te wijzen en wordt blindelings gebruikt zonder daadwerkelijk op mijn verweer in te gaan. Ja, zo kan ik het ook! Een voorbeeld, punt 3.4 uit het verweerschrift:

3.4. Namens eiseres is aangevoerd dat referente slechts één keer in zeven jaar iemand heeft uitgenodigd uit de Dominicaanse Republiek, en dat eiseres bovendien een positieve historie heeft ten aanzien van het terugkeren naar eigen land. Voorts wordt er gewezen op de e-mailcorrespondentie met betrekking tot de verlening van het visum voor Curacao.

Verweerder handhaaft het standpunt dat, aangezien niet is gebleken van een wezenlijke sociale en economische binding met het land van herkomst waardoor tijdige terugkeer naar het land van herkomst redelijkerwijs gewaarborgd is te achten, er wordt getwijfeld aan het uiteindelijke reisdoel, en daarmee samenhangend, aan de uiteindelijke verblijfsduur. Derhalve bestaan tegeen de afgifte van een visum voor kort verblijf aan eiseres in het belang van de openbare orde bezwaren. De omstandigheid dat eiseres eerder een visum voor Curacao is verleend en zij conform het visum weer is vertrokken, maakt voornoemd oordeel niet anders.

Lust u nog peultjes? Ook mijn andere motiveringen zijn op soortgelijke wijze overruled. Dit brengt mij op een ander thema samenhangend met zelfreflectie. Het is nu eenmaal menselijk, en niets menselijks is CasaSpider vreemd, dat men geneigd is (extreem) veel begrip te hebben voor de eigen situatie. Vergelijk het met de bestuurder van een auto die over de radio hoort dat er een spookrijder is gesignaleerd. "Wat, één spookrijder? Ik zie er tientallen!"

Het is zaak dienaangaande de vinger aan de pols te houden en ontvankelijk te zijn voor meningen die niet direkt in ons straatje passen. Ik doe mijn best en verneem ze graag.

Innerlijk kookte ik door de administratieve afwijzing. Wij zijn toch geen criminelen? Toch duurde het tot vrijdag 16 januari 2009 alvorens ik de gelegenheid en de energie had om mevrouw mr. Polak eens te bellen voor een toelichting. Zij was ietwat van haar stuk gebracht door mijn telefoontje, althans die indruk had ik.

Toen bleek dat ik, CasaSpider, een vergissing heb gemaakt. Gelukkig wel een vergissing in mijn voordeel. De ontvangen stukken waren slechts het verweerschrift van de verweerder zijnde de Minister van Buitenlandse Zaken te 's-Gravenhage. "Dus er is nog helemaal geen uitspraak?", vroeg ik aan mr. Polak. "Neen, die komt binnenkort", antwoordde zij. "Dan ga ik nu de rechtbank bellen", zei ik.

Vijf minuten later had ik de rechtbank aan de lijn, mijn complimenten overigens voor de bereikbaarheid van al deze instanties op vrijdagmiddag. "O wat goed dat u belt", zei de mevrouw van de rechtbank. "Want wij wilden u bellen om een afspraak te maken voor de zitting. Maar nu ik u aan de telefoon heb kunnen we dat meteen doen." We zitten duidelijk in een stroomversnelling.

Op donderdag 26 februari 2009 om 1200 uur bevindt CasaSpider zich in de rechtbank te 's-Hertogenbosch om Sugey te vertegenwoordigen. Ongeacht de uitslag doet dit mij al veel deugd.

(Wordt vervolgd)

Alle posts over de aanvraag van een Visum Kort Verblijf voor Sugey zijn gebundeld in de categorie Visum Sugey 2008.

November 8, 2008

Een visum voor Sugey (5)

Een samenvatting tot dusverre. Lucy's nicht Sugey woont in Santo Domingo en wil in juli 2008 naar ons in Nederland op vakantie. Dominicanen zijn visumplichtig en een Visum Kort Verblijf krijgt men niet zomaar. In de eerste aflevering leest men over de procedure bij de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo. De tweede post is een terugblik naar begin 2006 toen Sugey met enige moeite een visum kreeg voor Curacao om Lucy bij te staan bij de bevalling van Diana (2). Dit is dankzij een invoelende medewerkster van de Ambassade gelukt. Het feit dat Sugey keurig op tijd is teruggekeerd naar Santo Domingo achten wij een sterk punt om het visum voor een vakantie in Nederland te honoreren. In deel drie van deze soap wordt het visum door de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo afgewezen en mogen wij in beroep bij de IND in Nederland. In de vierde post stuur ik eind augustus 2008 een vragenlijst van 16 pagina's naar de IND op met diverse andere formulieren. Begin oktober wordt het beroep door de IND afgewezen. De in onze ogen positieve historie van Sugey wordt negatief uitgelegd: "Betrokkene heeft de verzorging en opvoeding van haar kinderen eerder voor een langere periode aan derden overgelaten." We mogen in beroep bij de Vreemdelingenkamer van de rechtbank te 's-Gravenhage. Naar de rechter om iemand op vakantie te laten komen...

Heen en weer sturen van aangetekende stukken

We gaan dus in beroep bij de Vreemdelingenkamer van de rechtbank te 's-Gravenhage. Dit dient te gebeuren met een speciaal formulier (pdf) bij het Centraal Inschrijfbureau Vreemdelingenzaken (CIV). Behalve het beroepschrift fax ik op dinsdag 7 oktober 2008 meteen de negatieve beschikking van de IND mee. Twee dagen later, op donderdag 9 oktober 2008 vraagt de rechtbank per email om mijn correspondentiegegevens. Het is heerlijk om per email te kunnen communiceren en ik mail per ommegaande de gewenste gegevens.

Een dag later, op vrijdag 10 oktober 2008 valt er een aangetekende brief van de rechtbank op onze deurmat. Het is een standaardbrief waarin drie punten zijn aangekruist: 1. Er is geen afschrift van het besluit overgelegd waarop het beroep betrekking heeft. 2. Het beroepschrift bevat niet de gronden van het beroep. 3. Er is geen originele machtiging overgelegd waaruit blijkt dat ik gerechtigd ben het onderhavige beroep in te dienen.

Met de punten 1 en 3 ben ik het niet eens, immers is de gehele beschikking van de IND keurig naar het CIV gefaxt en Sugey heeft mij reeds gemachtigd om haar te vertegenwoordigen. Die machtiging was nodig bij de IND. Op maandag 13 oktober 2008 bel ik de rechtbank in 's-Hertogenbosch, daar bevindt zich een nevenzittingsplaats van de rechtbank te 's-Gravenhage. Een vriendelijke dame (mevrouw Ayada?) bevestigt dat de beschikking zich reeds in het dossier bevindt. Ze raadt mij aan de machtiging voor de IND gewoon op te sturen, als het niet goed is hoor ik dat wel.

Ik werk hard aan het beroepschrift. Het is mij inmiddels duidelijk dat men op alle mogelijke manieren probeert de gronden van beroep in een standaard afwijzing weg te moffelen. Op woensdag 22 oktober 2008 stuur ik aangetekend (kosten € 8.65) het beroepschrift, de machtiging van Sugey voor de IND alsmede een uitgeprinte email van mevrouw Nijensikkens uit 2006 naar de rechtbank te 's-Hertogenbosch. In haar email toont mevrouw Nijensikkens begrip voor de situatie en verleent Sugey een visum voor één maand Curacao in het jaar 2006.

Op dinsdag 28 oktober 2008 ontvangen wij wederom aangetekende post van de rechtbank te 's-Hertogenbosch. Ik wist al wat erin stond, de machtiging voor de procedure bij de IND is niet geldig voor het beroep bij de rechtbank: "Want de door u overgelegde machtiging heeft betrekking op het bezwaar (en dus niét op dit beroep)". Logisch, immers misschien wil Sugey wel helemaal niet dat ik doorga. Binnen twee weken dient de machtiging in hun bezit te zijn, anders kan de rechtbank het beroep niet-ontvankelijk verklaren.

Ik mail het machtigingsformulier naar Sugey die het nog diezelfde dag ondertekend en ingescand terugmailt. Op maandag 3 november 2008 stuur ik deze tweede machtiging aangetekend (kosten € 6.65) naar de rechtbank. Tevens vraag ik hoe het zit met het griffierecht dat betaald moet worden en verzoek deze info per email te sturen. De eerste mail die men mij stuurde lijkt echter tevens de laatste te zijn. Vanaf dat moment gaat alles per aangetekende brief.

Dat is de status nu. Alle stukken zijn in bezit van de rechtbank. Na betalen van het griffierecht kan de zaak behandeld worden. Het blijft een vreemde zaak, voor ons toch tenminste, dat een Nederlandse man met een keurig volgens de regels tot Nederlandse genaturaliseerde echtgenote haar Dominicaanse familieleden niet op vakantie mag laten komen.

Iedereen vindt zijn eigen situatie altijd bijzonder, dat weet ik ook wel. Toch is er een wezenlijk verschil met bijvoorbeeld een Nederlands meisje dat in Turkije op vakantie haar grote liefde tegenkomt en deze meteen voor een kort verblijf naar Nederland wil laten komen. Lucy en ik zijn bijna tien jaar getrouwd, hebben op Curacao één keer iemand, nota bene dezelfde Sugey, uitgenodigd die netjes op tijd naar Santo Domingo is teruggekeerd en doen nu voor de tweede keer een dergelijk verzoek. In tien jaar tijd.

(Wordt vervolgd)

Alle posts over de aanvraag van een Visum Kort Verblijf voor Sugey zijn gebundeld in de categorie Visum Sugey 2008.

October 13, 2008

Een visum voor Sugey (4)

M. Groen van de IND geeft CasaSpider een vette onvoldoende voor zijn proefwerk

Terwijl het machtigingsformulier voor Sugey electronisch onderweg is naar Santo Domingo buig ik mij over de "Vragenlijst [1] visum kort verblijf" van de IND. Dit is niet zomaar een vragenlijst, neen deze bestaat uit niet minder dan zestien (16) pagina's. Nederland zou al snel te klein zijn indien een ingezetene zoveel pagina's moest invullen, alleen om op vakantie te kunnen. Maar misschien zit hem daar juist wel de kneep.

Een greep uit de vragen:

Van de aanvrager (Sugey) wil men gegevens over de vader en de moeder, gegevens over de kinderen, over broers en zussen, over andere directe familieleden (neven en nichten, ooms en tantes) die buiten het land van herkomst van de aanvrager wonen en die nog niet genoemd zijn. Gegevens over de opleiding van de aanvrager en gegevens over het bezoek in Nederland.

Van de referent (CasaSpider) wil men naast de persoonlijke gegevens een garantstelling en gegevens over de werkgever. Vervolgens mag ik aangeven of er verder nog opmerkingen van belang zijn. Daar vul ik in dat Sugey in 2006 op Curacao is geweest om Lucy bij de zwangerschap van Diana (2) bij te staan. Dat Sugey twee maanden bij ons is geweest en precies op tijd terugkeerde naar de Dominicaanse Republiek.

De vragenlijst wordt afgesloten met een Garantverklaring en een Bewustverklaring die ik beide onderteken. Inmiddels is de ingescande machtiging uit Santo Domingo via email binnen en stuur ik op woensdag 27 augustus 2008 alle documenten (machtiging Sugey, ingevulde vragenlijst, kopie arbeidscontract, vier loonstroken, kopie van mijn paspoort van alle pagina's met visa etc.) met een goed gevoel op naar de IND. Immers, door het vermelden van de historie kan de IND niet gemakkelijk een beroep doen op haar standaard afwijzingszinsnede: "hierdoor bestaat onvoldoende zekerheid dat u tijdig terug zult keren naar uw land van herkomst".

Maar dan hebben we toch buiten de waard gerekend in de persoon van M. Groen, medewerker IND die namens de Minister van Buitenlandse Zaken en namens deze het hoofd van de Visadient op donderdag 2 oktober 2008 het ingediende bezwaarschrift kennelijk ongegrond verklaart.

De motivatie staat in een Beschikking van vijf pagina's waarin mijn achternaam consequent verkeerd wordt geschreven. Het betreft een standaardverhaal waarin elementen zijn verwerkt van hetgeen uit de documenten van en over Sugey bekend is. De kern van het betoog luidt dat niet voldaan is aan twee van de vijf voorwaarden waaraan een vreemdeling die kort in Nederland wil verblijven (vakantie) moet voldoen.

Met name punt vier springt eruit: "Tegen het verblijf van de vreemdeling mag geen bezwaar bestaan uit hoofde van de openbare orde, de openbare rust of de nationale veiligheid." Toegegeven, op Curacao heeft Sugey zo nu en dan de openbare rust van vooral de mannelijke bevolking verstoord maar hoe weet de IND dat?

Even serieus, daar waar ik Sugey's verblijf op Curacao juist als bewijs aanvoer dat zij in het verleden binnen de gestelde termijn netjes is teruggekeerd naar haar land van herkomst draait IND-medewerker M. Groen dit als volgt om: "Weliswaar heeft betrokkene twee kinderen, echter betrokkene heeft de verzorging en opvoeding van haar kinderen eerder voor een langere periode aan derden overgelaten."

Er staat nog meer fraais in de Beschikking maar ach, wat doet het ertoe. Bij Lucy zie ik tranen in haar ogen als ik het voorlees. De liefde voor haar nieuwe vaderland wordt danig op de proef gesteld. Wat ons ook steekt is dat er flink wat kosten gemaakt zijn, alleen de visumaanvraag bij de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo kost de aanvrager al 60 euro. Dat was voorheen het maandloon van Sugey. Vervolgens dien ik op verschillende manieren aan te tonen over genoeg middelen te beschikken om haar te onderhouden en aan het eind van het liedje telt het feit dat Sugey zelf te weinig middelen van bestaan heeft alsnog mee voor een standaard afwijzing. Dat is gemakkelijk verdiend over de ruggen van mensen die het toch niet breed hebben.

Afijn, we kunnen weer in beroep en deze keer bij de Vreemdelingenkamer van de rechtbank te 's-Gravenhage. Naar de rechter om iemand op vakantie te laten komen. Waar gaat dit eindigen? Haalt CasaSpider de Verenigde Naties?

(Wordt vervolgd)

Alle posts over de aanvraag van een Visum Kort Verblijf voor Sugey zijn gebundeld in de categorie Visum Sugey 2008.

October 11, 2008

Een visum voor Sugey (3)

De eerste afwijzing: op naar de IND

Op maandag 28 juli vertrekken wij vanaf luchthaven Punta Cana in de Dominicaanse Republiek via Brussel terug naar huis. Om vanuit Santo Domingo in Punta Cana te komen huren we een busje zodat zoveel mogelijk familieleden mee kunnen. Sugey (26) is er niet bij, zij krijgt die dag van de Nederlandse Ambassade de beslissing op haar aanvraag Visum Kort Verblijf te horen.

Dinsdagochtend komen we aan in Brussel en die middag belt Lucy Sugey. Het visum is geweigerd. De motivatie is simpel en dezelfde die altijd gebruikt wordt:

"Weigeringsreden: De reden is dat uit een hier te lande ingesteld onderzoek niet duidelijk is geworden wat de (familiale) relatie is tussen u en de door u opgegeven referent. Hierdoor bestaat onvoldoende zekerheid dat u tijdig terug zult keren naar uw land van herkomst danwel zult doorreizen naar een derde land."

Over de familiale relatie, vroeger gebeurde het vaak in de Dominicaanse Republiek dat ouders de geboorte van hun kinderen niet aangaven bij de Burgerlijke Stand. Ook Lucy heeft zich op ongeveer 16-jarige leeftijd zelf aangegeven. Het niet aangeven leidde tot problemen, immers het is veel moeilijker om later de leeftijd en de ouders van een kind vast te stellen. Sinds een jaar of tien is men daarom veel strenger geworden. De Ambassade stelt nu dat niet vaststaat dat Graciela (de moeder van Sugey) en Lucy zussen zijn.

Allemaal mooi en aardig, maar er is ook nog zoiets als de praktijk. Behalve dat zij wel degelijk familie van elkaar zijn kunnen wij aantonen dat Lucy en Sugey een hechte band met elkaar hebben, zie het verhaal over de zwangerschap van Diana (2). Sugey heeft documenten verzameld over haar moeder, dat Graciela net als Lucy een dochter is van Leoncia Vasquez. We kunnen in beroep gaan bij de IND, Visadienst Kort Verblijf. De documenten stuur ik samen met mijn bezwaarschrift op dinsdag 12 augustus 2008 naar de IND.

Het meest bevreesd ben ik voor de zinsnede "hierdoor bestaat onvoldoende zekerheid dat u tijdig terug zult keren naar uw land van herkomst". Dit wordt namelijk heel gemakkelijk en standaard gebruikt om een visum te weigeren. Hoe kan men zich hiertegen verdedigen? Anderzijds kan men stellen: "Hoe kan de IND aantonen dat iemand niet terugkeert naar zijn eigen land?" Misschien met statistieken, in een individueel geval is dit praktisch onmogelijk. Maar ze (de IND) komen ermee weg.

Nu begint het gegoochel met termijnen. Op dinsdag 19 augustus 2008 bevestigt de IND de ontvangst van het bezwaarschrift. Men schrijft "gebruik te maken van de mogelijkheid de beslissing te verdagen" zodat wij deze uiterlijk op 12 november 2008 mogen verwachten. 12 November! Sugey wilde in juli op vakantie komen.

Maar op donderdag 21 augustus 2008 ligt er wederom een brief van de IND op de mat. Men constateert dat Sugey mij niet heeft gemachtigd om bezwaar aan te tekenen. Tsja, dat levert een verzuim op als bedoeld in artikel 70, eerste lid van de Vreemdelingenwet. Ingevolge artikel 6:6 van de Awb leidt dit verzuim tot niet-ontvankelijkheid.

Logisch.

Gelukkig word ik in de gelegenheid gesteld bovengenoemd verzuim te herstellen. Binnen twee weken dien ik de door Sugey ondertekende machtiging naar de IND op te sturen. Het is maar goed dat er internet is. Buiten dat moet ik een vragenlijst invullen...

(Wordt vervolgd)

Alle posts over de aanvraag van een Visum Kort Verblijf voor Sugey zijn gebundeld in de categorie Visum Sugey 2008.

October 10, 2008

Een visum voor Sugey (2)

Even terug naar Curacao, maart 2006

Met het aanvragen van een visum voor Sugey hebben wij al ervaring. Het is maart 2006, we wonen op Curacao en Lucy is zeven maanden zwanger. Onze Diana is op 3 mei 2006 uitgerekend. Om een of andere reden heeft Lucy niet veel vertrouwen in mij als kraamverzorgster. Beiden hebben we geen familie op Curacao, dat is in dergelijke situaties wel een gemis.

"Ik heb Sugey nodig", zegt Lucy. "Met jou en zonder haar zie ik het allemaal absoluut niet zitten." We starten de procedure om een visum aan te vragen. Globaal is deze procedure gelijk aan die in Nederland. Betalen, kopieën van paspoorten, sedula's en salarisstroken maken, een uitnodigingsbrief schrijven, alles legaliseren bij Kranshi en wat dies meer zij. Deze spullen sturen we naar Santo Domingo en Sugey overlegt ze bij de Nederlandse Ambassade, samen met haar eigen papieren en een reservering voor de vlucht.

Op donderdag 23 maart 2006 wordt het visum voor Sugey geweigerd. Lucy en ik zijn verbijsterd. Impulsief schijf ik een email naar de Nederlandse Ambassade, naar het standaard email-adres. Vaak worden dergelijke adressen nooit uitgelezen maar deze keer is er op maandag 27 maart 2006 een antwoord, geschreven door Jeannet Nijensikkens, medewerkster visumzaken Ambassade Santo Domingo. In haar mail legt zij uit dat de Ambassade bepaalt of een aanvrager voldoende sociale banden heeft om terug te keren naar de Dominicaanse Republiek, ongeacht de financië of maatschappelijke positie van de sponsor.

Aangezien de visumaanvraag slechts voor 15 dagen is en het om steun na de bevalling gaat vindt mevrouw Nijensikkens het merkwaardig dat wij Sugey per 20 april uitnodigen terwijl de baby op 3 mei is uitgerekend. Maar ik ben al blij dat we een reactie krijgen. Per ommegaande schrijf ik terug en probeer zo rationeel mogelijk uit te leggen waarom wij het visum voor Sugey zo hard nodig hebben.

Het feit dat Lucy vroeger altijd voor Sugey gezorgd heeft, het feit dat we geen familie op Curacao hebben, het feit dat een bevalling veel stress oplevert, het feit dat ik in de veronderstelling ben slechts een visum voor 15 dagen te kunnen aanvragen dat eventueel later op Curacao verlengd kan worden en het feit dat wij in zeven jaar op Curacao nog nooit iemand hebben uitgenodigd en derhalve niet in het profiel vallen van iemand die illegalen naar Curacao probeert te sluizen.

Nog diezelfde dag, maandag 27 maart 2006, antwoordt mevrouw Nijensikkens: "Duidelijk. Visum ga ik akkoord geven voor 30 dagen, en ik wens u en uw vrouw een voorspoedige bevalling en een kerngezonde baby!" Uiteraard bedank ik haar meteen hartelijk, onze opluchting is enorm.

Afijn, wie zin heeft om te lezen (en te kijken!) over Sugey's tijd op Curacao alsmede de geboorte van Diana... alles staat verzameld in de category Sugey. Met enige moeite en hulp van onze gynaecoloog Henriquez lukt het om het visum op Curacao met een maand te verlengen. Op dinsdag 20 juni 2006 is haar tijd echter definitief om en vertrekt Sugey vanaf luchthaven Hato naar Santo Domingo.

Daarna mail ik mevrouw Nijensikkens om haar nogmaals te bedanken. Ik vertel over de geboorte van Diana en de hulp van Sugey en dat zij nu weer, precies volgens afspraak, in Santo Domingo is. Het blijkt dat mevrouw Nijensikkens een zogenaamde rondreizende medewerkster is, inmiddels bevindt zij zich in Azie. Zij laat weten erg blij te zijn met mijn mail aangezien men door de harde realiteit het gevaar loopt af te stompen. Daarom is het voor haar fijn om te horen dat het ook goed kan gaan.

Let wel, het gaat hier nog steeds om slechts een kort verblijf in het Koninkrijk der Nederlanden.

(Wordt vervolgd)

Alle posts over de aanvraag van een Visum Kort Verblijf voor Sugey zijn gebundeld in de categorie Visum Sugey 2008.

October 9, 2008

Een visum voor Sugey (1)

De Nederlandse Ambassade in Santo Domingo

Op dinsdag 15 juli 2008 zitten Sugey (26), de nicht van Lucy, en ik gezellig naast elkaar in de bus richting het centrum van Santo Domingo. Daar stappen we over in een taxi die ons naar de Nederlandse Ambassade brengt. Waarom gaan wij naar de Nederlandse Ambassade? Sugey wil ons in Nederland bezoeken en Dominicanen zijn visumplichtig, vandaar.

We zijn ruim op tijd bij de Ambassade, de ochtendzon schijnt fel. Het is heet en we zoeken een schaduwplekje op de oprit. Al snel komt er een bewaker naar ons toe. "Ga van die oprit af", zegt hij. "Daar moet je wachten." Hij wijst op de stoep waar de zon het felst brandt. Meer mensen komen en staan daar in de brandende zon. Het hek bij de oprit gaat open. Een Mercedes zoeft naar buiten met een hooggeplaatst persoon erin. De Ambassadeur?

Na een half uur mogen we naar binnen, in een volle wachtkamer. Er hangen bordjes op de muur in het Nederlands en in het Spaans met allerlei verboden. Zo mag men niet schreeuwen, niet eten en zeker mag er geen mobieltje afgaan. Soms gebeurt dat toch. Dan kijkt iedereen verschrikt afwisselend naar de boosdoener en de bewaker. Voor een dergelijk vergrijp kan men uit de wachtkamer verwijderd worden. Zachtjes beklagen de mensen zich over de vernederende behandeling. Maar als men naar Nederland wil heeft men weinig keus.

Na twee uur is Sugey aan de beurt. Ik mag niet mee. Niet veel later is ze klaar. "En?" "Niets, er ontbreekt een kopie van het paspoort van Lucy en bovendien willen ze jouw salarisstrook van juni." In de voorbereiding heb ik al twee salarisstroken opgestuurd, alsmede een uitnodigingsbrief, een kopie van mijn paspoort en een door de gemeente Rijen gestempelde garantieverklaring. Dat gebeurde in juni en daarom stuurde ik de salarisstroken van april en mei.

We gaan wat eten bij warenhuis Plaza Lama in La Duarte. Die middag verzoek ik mijn werkgever per mail om de ontbrekende salarisstrook te mailen. Een paar dagen later hebben we alles compleet, inclusief de kopie van Lucy's paspoort. Op woensdag 23 juli gaat Sugey naar de Ambassade om alles in te leveren. In de tussentijd heeft zij ook een vliegticket gereserveerd.

Op maandag 28 juli 2008, de dag dat wij terug naar Nederland reizen, krijgt zij de beslissing op de Nederlandse Ambassade te horen.

(Wordt vervolgd)

Alle posts over de aanvraag van een Visum Kort Verblijf voor Sugey zijn gebundeld in de categorie Visum Sugey 2008.