CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Even terug naar Curacao, maart 2006

Met het aanvragen van een visum voor Sugey hebben wij al ervaring. Het is maart 2006, we wonen op Curacao en Lucy is zeven maanden zwanger. Onze Diana is op 3 mei 2006 uitgerekend. Om een of andere reden heeft Lucy niet veel vertrouwen in mij als kraamverzorgster. Beiden hebben we geen familie op Curacao, dat is in dergelijke situaties wel een gemis.

"Ik heb Sugey nodig", zegt Lucy. "Met jou en zonder haar zie ik het allemaal absoluut niet zitten." We starten de procedure om een visum aan te vragen. Globaal is deze procedure gelijk aan die in Nederland. Betalen, kopieën van paspoorten, sedula's en salarisstroken maken, een uitnodigingsbrief schrijven, alles legaliseren bij Kranshi en wat dies meer zij. Deze spullen sturen we naar Santo Domingo en Sugey overlegt ze bij de Nederlandse Ambassade, samen met haar eigen papieren en een reservering voor de vlucht.

Op donderdag 23 maart 2006 wordt het visum voor Sugey geweigerd. Lucy en ik zijn verbijsterd. Impulsief schijf ik een email naar de Nederlandse Ambassade, naar het standaard email-adres. Vaak worden dergelijke adressen nooit uitgelezen maar deze keer is er op maandag 27 maart 2006 een antwoord, geschreven door Jeannet Nijensikkens, medewerkster visumzaken Ambassade Santo Domingo. In haar mail legt zij uit dat de Ambassade bepaalt of een aanvrager voldoende sociale banden heeft om terug te keren naar de Dominicaanse Republiek, ongeacht de financië of maatschappelijke positie van de sponsor.

Aangezien de visumaanvraag slechts voor 15 dagen is en het om steun na de bevalling gaat vindt mevrouw Nijensikkens het merkwaardig dat wij Sugey per 20 april uitnodigen terwijl de baby op 3 mei is uitgerekend. Maar ik ben al blij dat we een reactie krijgen. Per ommegaande schrijf ik terug en probeer zo rationeel mogelijk uit te leggen waarom wij het visum voor Sugey zo hard nodig hebben.

Het feit dat Lucy vroeger altijd voor Sugey gezorgd heeft, het feit dat we geen familie op Curacao hebben, het feit dat een bevalling veel stress oplevert, het feit dat ik in de veronderstelling ben slechts een visum voor 15 dagen te kunnen aanvragen dat eventueel later op Curacao verlengd kan worden en het feit dat wij in zeven jaar op Curacao nog nooit iemand hebben uitgenodigd en derhalve niet in het profiel vallen van iemand die illegalen naar Curacao probeert te sluizen.

Nog diezelfde dag, maandag 27 maart 2006, antwoordt mevrouw Nijensikkens: "Duidelijk. Visum ga ik akkoord geven voor 30 dagen, en ik wens u en uw vrouw een voorspoedige bevalling en een kerngezonde baby!" Uiteraard bedank ik haar meteen hartelijk, onze opluchting is enorm.

Afijn, wie zin heeft om te lezen (en te kijken!) over Sugey's tijd op Curacao alsmede de geboorte van Diana... alles staat verzameld in de category Sugey. Met enige moeite en hulp van onze gynaecoloog Henriquez lukt het om het visum op Curacao met een maand te verlengen. Op dinsdag 20 juni 2006 is haar tijd echter definitief om en vertrekt Sugey vanaf luchthaven Hato naar Santo Domingo.

Daarna mail ik mevrouw Nijensikkens om haar nogmaals te bedanken. Ik vertel over de geboorte van Diana en de hulp van Sugey en dat zij nu weer, precies volgens afspraak, in Santo Domingo is. Het blijkt dat mevrouw Nijensikkens een zogenaamde rondreizende medewerkster is, inmiddels bevindt zij zich in Azie. Zij laat weten erg blij te zijn met mijn mail aangezien men door de harde realiteit het gevaar loopt af te stompen. Daarom is het voor haar fijn om te horen dat het ook goed kan gaan.

Let wel, het gaat hier nog steeds om slechts een kort verblijf in het Koninkrijk der Nederlanden.

(Wordt vervolgd)

Alle posts over de aanvraag van een Visum Kort Verblijf voor Sugey zijn gebundeld in de categorie Visum Sugey 2008.