CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

"Morgen krijg ik de Hyundai mee", roept Brabant Water collega Bas Becks me enthousiast toe.
"O ja? Welke was het ook alweer?", vraag ik.
"De Hyundai Genesis Coupé 3.8 liter met 306 pk", antwoordt Bas.
"Dan neem ik morgen de camera mee", zeg ik.

Bas is een fanatiek website-bouwer, blogger etcetera en is sinds enkele maanden een nieuw initiatief gestart met echtemannen.info. Een titel die iedereen aanspreekt, echte mannen in ieder geval en daardoor echte vrouwen ook. Dat is logisch.

Zoals met alle dingen pakt Bas de zaken voortvarend aan. Hij legt snel contacten met vele leveranciers van echte mannendingen. Het echtste mannending überhaupt is een auto, dat is algemeen bekend. De rode Hyundai Genesis ziet er imposant uit. Het is geen Porsche, maar dat valt voor de relatief lage prijs van 55.000 euro ook niet te verwachten.

Bij een mooie auto hoort een mooie dame. Gisteren vroeg ik aan Bas of hij nog een mooie pitpoes wist. "Ik neem wel een leuk pakje voor je mee", zei hij. Probleem is alleen dat als ik op de motorkap ga liggen er maar weinig van de auto te zien is. We doen het daarom zonder pitpoes en trouwens, de auto heeft ook best een lekker kontje.

Voor de foto's rijden we uit het parkeervak naar een ander plekje. Bas trapt het gaspedaal eens helemaal in en daar brult de motor en komt het hek aan het eind van de parkeerplaats wel erg snel in zicht. Ik heb geen tijd gehad om de gordels om te doen, maar gelukkig werken de remmen adequaat.

Op zoek naar extra info over de auto stuit ik op een duotest op autoblog.nl. Dat is grappig, het is dezelfde auto als 'de onze'. Ik noem hem maar vast de onze, want aan het eind van de sessie zegt Bas je mag hem houden, fijne collega zo, we gaan weer aan het werk.

Nu eens kijken in hoeverre Aston Martin en Donkervoort dermate geïnteresseerd zijn in het CasaLog dat zij een knap modelletje aan mij ter beschikking stellen voor een weekje of vier.

Posted by CasaSpider at 8:04 PM | Permalink | Comments (5)

Eens kocht ik een boek, ja het is echt waar, van Raymond Smullyan. De titel luidt: "Bespot de Spotvogel" en de isbn is 90 269 4302 4. Sinds kort heb ik het boek teruggevonden en nu ligt het bij ons op het toilet. In tegenstelling tot wat Luchiano (013) dacht, gaat het boek niet zozeer over vogels als wel over logica.

Het eerste gedeelte van het boek is gevuld met logische raadsels met als thema bijvoorbeeld Ridders en Schurken. Ridders spreken altijd de waarheid en Schurken liegen altijd. Zie onderstaand voorbeeld.

De volgende dag kwam ik een eilandbewoner tegen die zei: 'Mijn vader zei eens dat hij en ik verschillende types zijn, de één een Ridder en de ander een Schurk.' Kan zijn vader dit werkelijk gezegd hebben?

Denk er maar eens over na. Het tweede gedeelte van het boek is het interessantste. Tegen Luchiano zeg ik: "Probeer maar eens een stukje te lezen, na drie bladzijden stond mijn hoofd op zijn kop". Tot mijn verbazing begint hij er nog aan ook. Na korte tijd schiet hij in de lach: "Papa, na vijf regels snap ik er al niets meer van!" Hieronder het begin van hoofdstuk 9, Bespot de Spotvogel.

Er bestaat een betoverd woud dat bewoond wordt door sprekende vogels. Gegeven zijn de willekeurige vogels A en B; wanneer je de naaam van B roept naar A, dan zal A reageren door de naam van een bepaalde vogel naar jou te roepen; deze vogel duiden we aan met AB. AB is dus de vogel die door A wordt genoemd na het horen van de naam van B. In plaats van steeds de onhandige formulering 'de reactie van A op het horen van de naam B' te gebruiken, zullen we eenvoudigweg zeggen: 'de reactie van A op B'. Dus AB is de reactie van A op B. Algemeen: de reactie van A op B is niet noodzakelijk gelijk aan de reactie van B op A - in symbolen: AB is niet noodzakelijk dezelfde vogel als BA. Ook: Wanneer gegeven zijn drie vogels A, B en C, dan is de vogel A(BC) niet noodzakelijk dezelfde als de vogel (AB)C. De vogel A(BC) is de reactie van A op de vogel BC, terwijl de vogel (AB)C de reactie is van de vogel AB op de vogel C. (...) Spotvogels: Met een spotvogel wordt bedoeld een vogel S zodanig dat voor iedere willekeurige vogel x de volgende voorwaarde geldt: Sx = xx. S wordt spotvogel genoemd om de eenvoudige reden dat zijn reactie op iedere willekeurige vogel x dezelfde is als de reactie van x op zichzelf - met andere woorden: S bootst x na voor zover het diens reactie op x betreft. Dit betekent dat je, wanneer je x roept tegen S of wanneer je x roept tegen hemzelf in beide gevallen hetzelfde antwoord krijgt. Samenstelling: nog een laatste technisch detail voordat de pret begint: wanneer gegeven zijn de willekeurige vogels A, B en C (niet noodzakelijk verschillend van elkaar), dan wordt gezegd dat de vogel C A samenstelt met B indien voor iedere willekeurige vogel x de volgende voorwaarde geldt: Cx = A(Bx). Dat wil zeggen: de reactie van C op x is dezelfde als de reactie van A op de reactie van B op x.

Let wel, dit is slechts de eerste pagina van het hoofdstuk. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat met name Feyenoord-supporters zich verrassend goed thuisvoelen in het betoverde woud.

Eens kocht ik een boek, maar ik heb het nooit helemaal uit kunnen lezen.

Posted by CasaSpider at 7:40 PM | Permalink | Comments (8)

Op de dag dat de Tour de France 2011 eindigt op de Champs-Élysées in Parijs, met onthutsend slecht commentaar bij de NOS, eindigt na acht films tevens de Harry Potter-cyclus. Even over de Tour en het commentaar: Iedereen maar dan ook iedereen weet dat een voorsprong van 35 seconden op de Champs-Élysées op een ontketend peloton never nooit standhoudt, en al helemaal niet als het slechts één man alleen betreft. Toch presteert Maarten Ducrot het om telkens weer te brullen: "Het zal toch niet gebeuren, hij houdt het!"

Geleend van Gary Lineker zegt CasaSpider: "Ze fietsen een uur of vier en aan het eind wint Cavendish de sprint". NOS, voor volgend jaar ben ik nog beschikbaar maar wees er wel snel bij, hè?

Joanne Rowling kan wel een stukje schrijven, het verhaal rondom Harry Potter en zijn strijd tegen Het Kwaad, verpersonaliseerd in Lord Voldemort zit goed in elkaar. Ik heb alle delen gezien, al doet zich het zogenaamde James Bond-effect voor. Het James Bond-effect houdt in dat je de films allemaal hebt gezien, ze ook tamelijk leuk vond, maar je er geen snars van herinnert.

In wezen zijn Harry Potter-films tamelijk absurd. Hele legers begenadigde tovenaars staan tegenover elkaar en wat doen ze? Met hun stafjes naar elkaar wijzen op een manier als cowboys met hun pistolen in een slechte Western uit de jaren zestig. C'mon tovenaars, dat kan anno 2011 toch wel iets geavanceerder?

[Spoiler-alert] Het thema van de film waarin Harry erachter komt dat hij moet sterven om uiteindelijk Het Kwaad te verslaan, doet denken aan de Bijbel. De plaats waar hij terechtkomt (de Hemel?) lijkt volgens Harry op metrostation Kings Cross in Londen. Als hij vraagt of hij terug kan, luidt het antwoord dat hij een trein kan nemen. "Waarheen brengt die trein mij dan?", wil Harry weten. "Verder." [/Spoiler-alert]

Niet zelden ligt de kracht van een film in de ruimte die hij overlaat om de gedachten van de toeschouwer de vrije loop te laten. De uitslagen zijn bekend, we nemen nog een Duvel en morgen verhuizen de DBA's van Brabant Water naar een andere kamer met een iets ander uitzicht dan de Champs-Élysées.

Posted by CasaSpider at 7:11 PM | Permalink | Comments (4)

Als Diana (5) de laatste weken iets op televisie ziet, verplaatst zij zich altijd in een van de hoofdpersonen. "Ik ben die-en-die, wie ben jij?", vraagt ze dan. Een hoofdpersoon kan een mens, een tekenfilmfiguur, maar evengoed een dier zijn.

We kijken naar Holland's Got Talent (sic!) en er is een meisje dat iets met een paard gaat doen. In het begeleidende filmpje zien we het meisje bij haar thuis in het weiland lopen met het betreffende paard.

"Ik ben dat paard", roept Diana onmiddellijk.
"Dat lijkt mij sterk, want het is een mannetjespaard", zeg ik.
"Nietes, het is een vrouwtjespaard", protesteert Diana.

Luchiano (013) en ik geven elkaar een knipoog, immers er bungelt overduidelijk iets van een centimeter of veertig tussen de achterbenen van het paard.
"Je hebt gelijk", het is een vrouwtjespaard", geven we ruiterlijk toe.

Posted by CasaSpider at 6:18 PM | Permalink | Comments (9)

Sommige artikelen werken enorm op mijn lachspieren. Dit geldt vooral voor serieus bedoelde artikelen met tips, bijvoorbeeld hoe je in tien dagen slank kunt worden. Net lees ik een stuk op lifehacking.nl geschreven door Annemiek Tigchelaar. Ere wie ere toekomt. De titel is: Houd je e-mail inbox leeg tijdens je vakantie.

Wie wil dat nu niet? Na een paar aanbevelingen, bijvoorbeeld om geen werkmail te lezen tijdens de vakantie, volgen de richtlijnen om de inbox leeg te houden. Dan komt Tip nummer 4, de laatste tip en tevens de tip die alle andere tips overbodig maakt:

4) Maak een map met de naam: ‘Ontvangen in vakantie’ en plaats hier, na je vakantie, alle ontvangen e-mail in. Je inbox is nu leeg! (mits deze leeg was toen je vertrok ten minste.) Zoals aangegeven in je afwezigheidsassistent wens je belangrijke berichten opnieuw te ontvangen. Nu maar afwachten wat er binnen komt! Fijne vakantie!

Eens kijken hoe ik dit geniale concept op andere terreinen in mijn leventje toe kan passen.
Annemiek, mijn hartelijke dank!

Posted by CasaSpider at 11:14 AM | Permalink | Comments (6)

Allereerst, het is gelukt met het nummerbehoud. Om iets voor elf uur vanochtend is mijn telefoonnummer overgegaan van KPN/Hi naar T-Mobile. Het is gewoon heerlijk. Jammer voor Luchiano (013) is dat zijn abonnement niet per 2 september eindigt, maar pas op 18 oktober.

Nu ja, dan krijgt hij zijn HTC Desire S of Sensation juist voor zijn verjaardag en dat is ook leuk. In het algemeen geldt dat het aangaan van een verbintenis aanmerkelijk gemakkelijker verloopt dan het verbreken ervan.

Daar heeft Diana (5) voorlopig geen last van. Zij heeft haar eigen running-gag ontwikkeld. Die gaat zo:

Diana: "Mama?"
Aangesprokene: "Ja, Diana."
Diana: "Is het al bijna nacht?"
Aangesprokene: "Nee, het is pas middag."
Diana: "Oh. Is het al bijna nacht?"

Dit herhaalt zich vervolgens een keer of 88. Het had zomaar een grap van Johnny Kraaykamp sr. (19.04.1925 - 17.07.2011) kunnen zijn. Tot slot een tip voor muziekliefhebbers in bezit van iPhone of Android-toestel: Radio Soulwax!

Download de app voor iPhone of Android en vervolgens een van de bestanden die goed zijn voor een uur lang muziek-mixen, zie 3voor12 voor meer info. Ik ben begonnen met Introversy, een mix van intro's. Lekker om naar te luisteren en ook leuk om naar te kijken, alle gebruikte platenhoezen komen voorbij met geinige animaties. Vanaf morgen ga ik ze in de trein beluisteren.

Posted by CasaSpider at 9:49 PM | Permalink | Comments (2)

Toen ik mijn iPhone kreeg, nu ja kreeg is niet helemaal het correcte woord, zat ik nog voor ruim een maand vast aan mijn contract bij KPN/Hi. Geen probleem, want ik had een slim idee: "Stop gewoon de sim-card van KPN in de iPhone en als mijn telefoonnummer is overgezet naar T-Mobile gaat de T-Mobile sim-card er weer in."

Een oen kan het bedenken. Wat deze oen niet bedacht is dat de KPN sim-card die in mijn Nokia E75 zit een groot model is, terwijl in de iPhone alleen een klein model past. Maar zo snel laat ik mij niet uit het veld slaan. Daar is Plan-B al: "Schakel gewoon je KPN-nummer door naar je tijdelijke T-Mobile nummer en als mijn telefoonnummer is overgezet naar T-Mobile gaat alles automatisch goed."

Een DBA kan het bedenken en warempel, het werkt als een tiet. Zondag ruim ik wat administratie weg en scheur routineus de envelop met de rekening van KPN/Hi open. Het bedrag is sinds jaar en dag hetzelfde, immers Luchiano (013) en ik bellen nooit buiten de bundel. Vandaar dat KPN/Hi ons ook liever kwijt is als klant en heel slechte aanbiedingen doet.

Huh? De rekening valt 13 euro hoger uit dan gebruikelijk! Hoe kan dat nu? KPN/Hi blijkt het doorschakelen van mijn nummer niet uit de bundel te betalen, maar apart te rekenen. Wat een geboefte en welk een roversnest! KPN Epic Fail! Stoom komt uit mijn oren. Onmiddellijk maak ik het doorschakelen ongedaan en loop sindsdien met twee telefoons door de wereld.

Volgende maand verloopt Luchiano's abonnement bij KPN/Hi, dat ga ik keihard stopzetten. Bovendien staat ook CasasPa op de wip om na 110 jaar KPN de overstap naar T-Mobile of Vodafone te maken. Ze gaan eraan!

Hmmm, morgen wordt mijn telefoonnummer overgezet naar T-Mobile. Even nog niet te hoog van de toren blazen derhalve. Als dat maar goed gaat. Wie denkt van wel en wie van niet en waarom?

Posted by CasaSpider at 7:21 PM | Permalink | Comments (10)

Na vorige week vier dagen ziek te zijn geweest en afgelopen maandag een Crash Course Data Vault te hebben gevolgd, is het dinsdag hoogste tijd voor een dagje vrij. Om even op adem te komen.

De pijn in de linkervoet werd veroorzaakt door jicht, dat is voor mij zo helder als een klont. Toch wil ik dinsdagochtend bloed laten prikken om te zien of de diagnose klopt. Ook al heeft de huisarts gezegd dat het niet zeker is dat de jicht nog aangetoond kan worden. Eerst breng ik Diana (5) naar school en rij dan 200 meter verder naar het laboratorium in de Pastoor Oomenstraat waar ik vijf minuten later alweer naar buiten loop.

Een vrije dag dient men volgens de Calvinistische leer nuttig te besteden en daarom ga ik naar de Biergrens in Baarle-Nassau om een kratje Westmalle Dubbel, een kratje Westmalle Tripel, een kratje Duvel, een kratje Jupiler en een paar flesjes Guinness in te slaan. Bij de krat Duvel zit een gratis, speciaal glas uit de Duvel Collection die gepresenteerd wordt op een afgrijselijke website waar men gedwongen meer dan een minuut op het laden van de animatie wacht: 1998?

Onbewust kies ik het glas van Daan Stuyven, maar die van Parra is stukken mooier. Verder houd ik het voor gezien op de Duvel-site, dit is echt het allerslechtste wat ik sinds lang heb gezien. Gelukkig hebben ze van bier maken meer verstand. Onderweg naar huis stop ik bij Shell tankstation Van Dorst, officieel sponsor van vv Rijen. Niet om te tanken, maar om de auto eens grondig te wassen.

Vrijwel meteen daarna is het tijd om Diana op te halen van school. Ze is dolblij als ze me ziet en zegt zelfs dat ze hoopt dat ik haar altijd op kom halen. "O ja, waarom?", vraag ik nieuwsgierig. "Jij bent zo groot, ik kan jou meteen zien als ik uit school kom", luidt haar antwoord. "Maar mama is lekker bruin, die valt ook op", probeer ik. "Ja, maar ze is wel een beetje klein", besluit Diana de discussie.

's Middags brengen Luchiano (013) en ik Diana weer naar school, samen met een bak speelgoed die Lucy 's ochtends heeft schoongemaakt voor de schoolvakantie. Juf Eva, de vervangster van de zwangere juffrouw Monique, is er blij mee en dat maakt ons mannen ook weer blij. We rijden door naar Formido en de Boerenbond voor een verlengsnoer een een Lavendelplant.

Om kwart voor drie vertrekken Luchiano en ik naar het Beatrix College in Tilburg waar we een afspraak hebben met juffrouw Mirjam Wolff en mentor Chris Huijbregts. Er was een akkefietje dat Luchiano overigens uitstekend heeft opgelost, maar waarover we even van gedachten willen wisselen. Als we het schoolterrein oplopen komt Chris ons tegemoet. Hij feliciteert Luchiano: "Je bent bevorderd naar 3TL", zegt hij. Dat is goed nieuws.

Gemiddeld staat hij ongeveer op een 7 en dat bijna zonder studeren. Ook de andere zaken zijn in orde, dinsdagmorgen moesten de boeken ingeleverd worden samen met een lijst. Dit is zonder problemen gelukt. Vrijdag komen de scholieren voor het laatst naar school om hun rapport op te halen. Daarna begint de grote vakantie. Het gesprek met Mirjam en Chris verloopt prima en benadrukt voor mij het positieve gevoel over het tweede leerjaar dat een stuk beter verlopen is dan het eerste. Straks gaat Luchiano met zijn dertien jaar naar de derde klas en dat is toch geen geringe prestatie.

De vrije dag zit er bijna op en dat geldt ook voor het Daan Stuyven-glas met Duvel.
In beide opzichten is dat wel een beetje jammer.

Posted by CasaSpider at 8:30 PM | Permalink | Comments (10)

Vorige week vrijdag leek het of er een botje niet helemaal goed zat in mijn linkervoet. Je loopt dan iets trekkend, maar verder had ik er niet zoveel last van. Zaterdag werden de voeten iets zwaarder belast dan normaal, we gingen een dagje naar Diergaarde Blijdorp. Zondag waren de winkels open in Tilburg en tegen die tijd deed mijn linkervoetje al wat moeilijker. Als ik maandag in de namiddag thuiskom van mijn werk is het behoorlijk mis, ik kan haast niet meer lopen van de pijn.

Dinsdagochtend meld ik mij ziek en strompel met veel gevloek naar beneden. De pijn is dermate hevig dat ik slechts één conclusie kan trekken: jicht. In 2007 heb ik op Curacao drie keer een jichtaanval gehad, met name die eerste (toen ik het nog niet wist) staat mij helder voor de geest. Ik verkeerde werkelijk in de veronderstelling in mijn slaap mijn voet gebroken te hebben.

Jicht ontstaat door een opeenhoping van urinezuur dat neerslaat op gewrichten. Bij mij zit dat gewricht altijd in de linkervoet. Het is voor mensen die nooit jicht hebben gehad onvoorstelbaar hoeveel pijn een ontstoken gewricht veroorzaakt. Het beeld dat ik erbij heb is dat men iemands voet afzaagt en hem vervolgens dwingt door een gang te lopen met glasscherven en stalen spiezen. De aandrang naar het toilet te moeten bezorgt me al angstzweet, vanwege het contact van de voet met de grond.

Vanuit de ervaring op Curacao weet ik gelukkig dat mijn soort van jicht gemakkelijk te behandelen is: Slik twee pilletjes Colchicine (0,5 mg per pil) en een pil Diclofenac (100 mg). Vervolgens slik je om de twee uur nog een pilletje Colchicine, totdat de pijn weg is. In mijn geval is dat derde pilletje niet eens nodig. Colchicine stopt de aanval van de witte bloedlichaampjes op de ontstoken plek en Diclofenac lost de ontsteking op.

Dinsdagochtend bel ik mijn huisarts en krijg het voor elkaar om telefonisch Diclofenac voorgeschreven te krijgen. De Colchicine ziet de arts niet zitten, dat vindt hij een te zwaar middel. Als Lucy de Diclofenac thuis brengt zie ik dat het slechts pilletjes van 50 mg zijn. Enfin, ik neem er een en warempel, na een uur of twee is de pijn voor een groot deel weggetrokken. Helaas komt die al vrij snel even hard weer terug. De dinsdag en de woensdag sukkel ik zo wat door. Tussendoor ben ik ook grieperig en hoest veel slijm. Het zorgt voor een gevoel van algehele malaise.

De donderdag probeer ik zonder pillen door te komen, maar 's avonds heb ik er toch echt weer een nodig. Hoe moet dat zo verder? Vrijdag maak ik een afspraak bij de huisarts. Ik ben goed voorbereid en de huisarts gaat akkoord met al mijn voorstellen. Volgende week laat ik bloed prikken om vast te stellen of het echt om jicht gaat. Bovendien heb ik nu Colchicine meegekregen. De huisarts sputtert even tegen, waarop ik stel dat Diclofenac wel leuk en aardig is, maar dat de vijand effectief en keihard bestreden moet worden. Alleen Diclofenac geven staat voor mij gelijk aan een beetje bombarderen in Libie en de opstandelingen net genoeg wapens geven om Gaddafi partij te kunnen geven met een lange strijd in het vooruitzicht. Mij niet gezien!

Ik ben nog lekker aan het hoesten, maar met het linkervoetje lijkt het iets beter te gaan.
Tot zover deze medische update.
To be continued.

Posted by CasaSpider at 8:54 PM | Permalink | Comments (14)