Casa's linkervoetje
Vorige week vrijdag leek het of er een botje niet helemaal goed zat in mijn linkervoet. Je loopt dan iets trekkend, maar verder had ik er niet zoveel last van. Zaterdag werden de voeten iets zwaarder belast dan normaal, we gingen een dagje naar Diergaarde Blijdorp. Zondag waren de winkels open in Tilburg en tegen die tijd deed mijn linkervoetje al wat moeilijker. Als ik maandag in de namiddag thuiskom van mijn werk is het behoorlijk mis, ik kan haast niet meer lopen van de pijn.
Dinsdagochtend meld ik mij ziek en strompel met veel gevloek naar beneden. De pijn is dermate hevig dat ik slechts één conclusie kan trekken: jicht. In 2007 heb ik op Curacao drie keer een jichtaanval gehad, met name die eerste (toen ik het nog niet wist) staat mij helder voor de geest. Ik verkeerde werkelijk in de veronderstelling in mijn slaap mijn voet gebroken te hebben.
Jicht ontstaat door een opeenhoping van urinezuur dat neerslaat op gewrichten. Bij mij zit dat gewricht altijd in de linkervoet. Het is voor mensen die nooit jicht hebben gehad onvoorstelbaar hoeveel pijn een ontstoken gewricht veroorzaakt. Het beeld dat ik erbij heb is dat men iemands voet afzaagt en hem vervolgens dwingt door een gang te lopen met glasscherven en stalen spiezen. De aandrang naar het toilet te moeten bezorgt me al angstzweet, vanwege het contact van de voet met de grond.
Vanuit de ervaring op Curacao weet ik gelukkig dat mijn soort van jicht gemakkelijk te behandelen is: Slik twee pilletjes Colchicine (0,5 mg per pil) en een pil Diclofenac (100 mg). Vervolgens slik je om de twee uur nog een pilletje Colchicine, totdat de pijn weg is. In mijn geval is dat derde pilletje niet eens nodig. Colchicine stopt de aanval van de witte bloedlichaampjes op de ontstoken plek en Diclofenac lost de ontsteking op.
Dinsdagochtend bel ik mijn huisarts en krijg het voor elkaar om telefonisch Diclofenac voorgeschreven te krijgen. De Colchicine ziet de arts niet zitten, dat vindt hij een te zwaar middel. Als Lucy de Diclofenac thuis brengt zie ik dat het slechts pilletjes van 50 mg zijn. Enfin, ik neem er een en warempel, na een uur of twee is de pijn voor een groot deel weggetrokken. Helaas komt die al vrij snel even hard weer terug. De dinsdag en de woensdag sukkel ik zo wat door. Tussendoor ben ik ook grieperig en hoest veel slijm. Het zorgt voor een gevoel van algehele malaise.
De donderdag probeer ik zonder pillen door te komen, maar 's avonds heb ik er toch echt weer een nodig. Hoe moet dat zo verder? Vrijdag maak ik een afspraak bij de huisarts. Ik ben goed voorbereid en de huisarts gaat akkoord met al mijn voorstellen. Volgende week laat ik bloed prikken om vast te stellen of het echt om jicht gaat. Bovendien heb ik nu Colchicine meegekregen. De huisarts sputtert even tegen, waarop ik stel dat Diclofenac wel leuk en aardig is, maar dat de vijand effectief en keihard bestreden moet worden. Alleen Diclofenac geven staat voor mij gelijk aan een beetje bombarderen in Libie en de opstandelingen net genoeg wapens geven om Gaddafi partij te kunnen geven met een lange strijd in het vooruitzicht. Mij niet gezien!
Ik ben nog lekker aan het hoesten, maar met het linkervoetje lijkt het iets beter te gaan.
Tot zover deze medische update.
To be continued.
Comments
o, zo`n lang verhaal en dan geen afloop.
Nou ja, sterkte er mee en beterschap, en dat je er maar snel weer van af mag zijn!
Posted by: renesmurf | July 1, 2011 9:56 PM
Wat een ellende. Qua medicijnen heb je gelijk. Een halfslachtige aanpak van de vijandelijke ontstekingen werkt niet.
Beterschap!
Posted by: Piet | July 1, 2011 11:24 PM
Precies. Een lading chemie erin is altijd beter dan pappen en nathouden.
Posted by: Irene | July 2, 2011 8:51 AM
Beterschap, en je HA wens ik een dagje jicht toe...
Waarom nemen ze nou nooit aan dat de ervaringsdeskundige weet waar die het over heeft?
De Diclofanac zou hij gestolen kunnen krijgen, er zijn betere ontstekingsremmers, maar voor de rest...grrrrrrrrrrrrr
Posted by: ANila | July 2, 2011 9:36 AM
Ja, het valt in dit land niet mee om medicijnen te krijgen. Men is uiterst voorzichtig. En ik vraag me dan af of dit is in het belang van de gezondheid van de patiënt of dat ook de kosten meespelen. Ik vind het altijd frustrerend dat ik niet zelf mag bepalen wat ik slik maar voor alles bij de huisarts op de knieën moet. Als het nou morfine was...
Dat hoesten komt toch niet door de jicht? Of komt de jicht doordat je iets van een verkoudheid/griepje onder de leden had?
In ieder geval sterkte ermee.
Posted by: Ricky | July 2, 2011 10:22 AM
Wat een verhaal. Super datje goed voorbereid naar de dokter bent gegaan. Beterschap. Ik hoop dat je snelweer up and running bent.
Ingrid
Posted by: Ingrid | July 2, 2011 6:31 PM
Bah, wat vervelend voor je! Een groot verschil met Curaçao is (vind ik) dat je hier lang niet zo snel medicatie krijgt.
Van harte beterschap!
Posted by: Door | July 3, 2011 10:18 AM
Beterschap gewenst en de zomer tegemoet. CasaSpidersPa
Posted by: CasasPa | July 4, 2011 1:14 PM
ik begrijp hieruit dat ook de huisarts het pas begreep toen je met dat voorbeeld van Libie kwam?
hoop dat het nu snel beter gaat!! beterschap.
Posted by: Pascale | July 4, 2011 5:17 PM
Ik heb altijd gedacht dat jicht iets van oudere mensen was ;-)
Posted by: R van InR | July 4, 2011 9:43 PM
@Renesmurf: Wat is er nu onderhoudender dan een vervolgserie? Dank je, inmiddels gaat het een stuk beter.
@Piet: De combinatie Colchicine/Diclofenac heeft gewerkt. Jij een fijne vakantie in Italie!
@Irene: Op de middelbare school had ik al Doos Zes van scheikunde, met het levensgevaarlijke kaliumpermanganaat. Ik houd wel van chemie.
@ANila: De huisarts luisterde eigenlijk best goed naar me, kan me ook wel voorstellen dat ze telefonisch niet allerlei middelen gaan voorschrijven.
@Ricky: Er was een gevoel van algehele malaise, dus wat nu de oorzaak van het een en het ander was? Wat de artsen betreft, ik kan mij ook wel voorstellen dat ze gek worden van al die betweters die met een geprinte versie van het internet aan komen zetten... :-)
@Ingrid: Voorbereiding is het halve werk en dat geldt voor alles. Ben weer up&running!
@Door: Op Curacao houden doktoren niet van een halfslachtige aanpak. Probleem daar is dat men heel snel antibiotica voorschrijft en de patienten vervolgens na twee of drie dagen spontaan stoppen met de kuur.
@CasasPa: Ben beter en de zomer is er en dan heb ik nog een dagje vrij ook.
@Pascale: Ik zeg altijd pas op met het gebruiken van analogieën, maar in dit geval werkte het.
@RvanInR: Ja, dat dacht ik ook. Kennelijk ben ik vroeg wijs!
Posted by: CasaSpider | July 5, 2011 8:40 AM
Kijk maar uit:
■Colchicine is een giftige stof die bindt met de eiwitten van witte bloedcellen waardoor deze niet meer in staat zijn om verdere ontstekingen te veroorzaken. Colchicine verlaagt derhalve de weerstand van het lichaam en heeft een onderdrukkend effect dat moet helpen bij het verlagen van acute jicht aanvallen. Het gebruik van Colchicine heeft echter een zeer ongewenste keerzijde. De volgende bijwerkingen van Colchicine komen erg vaak voor; misselijkheid, braken, diaree. Bij langduring gebruik van Colchicine zijn de volgende bijwerkingen onder meer mogelijk; afbraak van het beenmerg, azoöspermie (volledige afwezigheid van sperma), haaruitval, perifere neuritis (onstekingen aan de uiterste delen van de zenuwen), purpura (donkere plekjes in de huid als gevolg van kleine onderhuidse bloedinkjes, welke worden veroorzaakt door beschadiging van een bloedvat of een afwijking van het bloed), myopathie (spieraandoening).
Posted by: de Leraar | July 5, 2011 9:52 AM
Beterschap....yep, ben dr weer...
Posted by: Cerito | July 5, 2011 1:31 PM
@De Leraar: In het algemeen geldt dat de bijwerkingen zoals vermeld op de bijsluiter vaak huiveringwekkend zijn. Je vraagt je af hoe je het slikken van een paracetamol overleeft. Natuurlijk is Colchicine een stuk heftiger, de voornaamste klacht is dat patienten moeten overgeven. Ik heb daar geen enkele last van gehad, vind de (4) pilletjes zelfs wel goed smaken... ;-)
@Cerito: Dank je... en waar was je?
Posted by: CasaSpider | July 5, 2011 7:39 PM