CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Veel mensen kennen de naam Peter Stuyvesant waarschijnlijk eerder van het sigarettenmerk, dan vanuit de historie. De man is geboren in Friesland in het jaar 1611 of 1612. Hij stief in New York in 1672. Peter Stuyvesant was sinds 1635 werknemer van de West-Indische Compagnie (WIC). In 1639 werd hij gestationeerd op Curacao, alwaar hij het in 1643 tot Directeur van de Kolonie bracht. In 1645 promoveerde hij tot Gouverneur van Nieuw Amsterdam, het huidige New York, waar hij op 9 september 1664 gedwongen werd tot overgave aan de Engelsen.

Zo, dat zijn een hoop jaartallen. Smullen! Op Curacao kan men voor een HAVO/VWO-opleiding terecht bij drie scholen: Het Maria Immaculata Lyceum (MIL), het Radulphus College en het Peter Stuyvesant College (PSC). Het Peter Stuyvesant College is de oudste school en is gestart op 17 september 1941.

Op 10.10.2010, dit is voorlopig het laatste jaartal, ontstond het Land Curacao. De grootste partij PAR bleek voor het eerst sinds jaren niet in staat een coalitie te vormen. De PAR is een Nederlandsgezinde partij. De eerste regering van het nieuwe Land Curacao is nu een coalitie van de Movementu Futuro Korsou (MFK) van premier Gerrit Schotte, de MAN en Pueblo Soberano.

Vooral Pueblo Soberano onder leiding van Helmin Wiels is een partij die de banden met Nederland zoveel mogelijk door wil snijden. Men heeft genoeg van de kolonisator die zijn oude streken ook in de huidige tijd niet is verleerd. Peter Stuyvesant is in de ogen van Helmin Wiels een exponent van het Nederlandse kolonialisme. Er is een lobby ingezet om de naam van het Peter Stuyvesant College te veranderen.

Een grote meerderheid van de leerlingen van het PSC is het hier niet mee eens. Toch is de naamsverandering doorgegaan en heet het PSC sinds maart 2011 officieel het, let goed op, Kolegio Alejandro Profèsor Dòkter Jandi Paula. In de volksmond blijft het PSC vast nog een hele tijd Peter Stuyvesant College heten, maar op zaterdag 23 juli 2011 is het standbeeld van Peter Stuyvesant van zijn sokkel getrokken. Het einde van een tijdperk.

Het gekke is alleen dat niemand schijnt te weten waar het standbeeld zich bevindt. Maarten Schakel van Dolfijn FM gaat op onderzoek uit. Het laatste gedeelte van het interview is het interessantste, daar spreekt Maarten met Helmin Wiels. De uitspraken van Helmin Wiels zijn de moeite waard om te beluisteren en in geschrift opgetekend te worden.

Transcript interview Maarten Schakel (Dolfijn FM) en Helmin Wiels, vanaf 05:50:

Maarten Schakel: Ojé. Meneer Wiels?
Helmin Wiels: Ja, hallo?
Maarten Schakel: Hallo meneer Wiels, Maarten Schakel Dolfijn FM.
Helmin Wiels: Ja?
Maarten Schakel: Hallo, stoor ik u?
Helmin Wiels: Ja, ik zit in een Statenvergadering.
Maarten Schakel: Ojé. Mag ik u één korte vraag stellen?
Helmin Wiels: Ja.
Maarten Schakel: Ik ben een zoektocht aan het doen naar het standbeeld van Peter Stuyvesant. Waar is die?
Helmin Wiels: Euhm, de standbeeld van Peter Stuyvesant is bij de Heren XIX in Amsterdam.
Maarten Schakel: Maar, van de school?
Helmin Wiels: Ja natuurlijk, het is daar gebracht.
Maarten Schakel: Het is naar Nederland verscheept?
Helmin Wiels: Ja, het is verscheept naar Nederland.
Maarten Schakel: Wanneer is dat gebeurd?
Helmin Wiels: Weet ik niet, euhm... recent. Het is iets recents, ja.
Maarten Schakel: De Heren XIX, wat is dat precies?
Helmin Wiels: De Heren XIX is de headquarters van de West-Indische Compagnie. Peter Stuyvesant werkte voor de West-Indische Compagnie en de Heren XIX waren de eerste Raad van Commissarissen van de multinational die de West-Indische Compagnie, WIC heet. Curacao was een eigendom van de West-Indische Compagnie, Peter Stuyvesant was een administrateur, dus we hebben Peter Stuvesant naar de basis (of bazen?, red.) van de WIC gestuurd, dat is Amsterdam.
Maarten Schakel: Dus het standbeeld wat in de tuin van de school stond is met de boot naar Nederland verscheept.
Helmin Wiels: Met de boot, ja.
Maarten Schakel: Met het vliegtuig of met de boot?
Helmin Wiels: Ja.
Maarten Schakel: Hij is gegaan zoals hij gekomen is eigenlijk.
Helmin Wiels: Pardon?
Maarten Schakel: Hij is gegaan zoals hij gekomen is eigenlijk.
Helmin Wiels: Gegaan zoals hij gekomen is, ja.
Maarten Schakel: Okay, maar ik weet dat best wel veel mensen hier een plekje voor het standbeeld hadden willen hebben. Het Curaçaosch Museum bijvoorbeeld, Bonaire had het gewild...
Helmin Wiels: Ja, plekken voor een misdadiger? Nee, op Curacao niet.
Maarten Schakel: Nee, wie heeft dat beslist uiteindelijk dat hij naar Nederland ging, dat standbeeld?
Helmin Wiels: Het is een eigendom van de overheid.
Maarten Schakel: Okay, dus de overheid heeft dat beslist?
Helmin Wiels: Misschien wel, weet ik niet. Maar wat is misschien, ja.
Maarten Schakel: Okay, dat is minister Jansen (Lionel Jansen, red.) is de minister van Cultuur en van Onderwijs, die gaat daarover denk ik toch?
Helmin Wiels: Nee, nee, nee. Ik weet niet, ik weet niet. Er was een commissie in het leven geroepen om alle hebben en houwen van die ouwe Peter Stuyvesant College, nu Kolegio Alejandro Profèsor Dòkter Jandi Paula... het is nu die commissie is klaar met haar werk, dus misschien is de commissie degene die de beslissing genomen heeft.
Maarten Schakel: Okay, dus het standbeeld blijft in Nederland, gaat niet meer terug naar Curacao, want hij was een misdadiger dus hij verdient hier geen plek.
Helmin Wiels: Voor mijn part kunnen ze het in Hoorn zetten bij... bij Coen!
Maarten Schakel: Naast Jan Pieterszoon Coen.
Helmin Wiels: Ja, ja.
Maarten Schakel: Gezellig met zijn tweeën...
Helmin Wiels: Jaaaaah!
Maarten Schakel: Ik dacht, Klein Curacao is wel een mooie plek.
Helmin Wiels: Nee, nee!
Maarten Schakel: Het laatste eiland wat Peter Stuyvesant verovert, Klein Curacao.
Helmin Wiels: Ja, ja ja ja...
Maarten Schakel: Is dat niet mooi?
Helmin Wiels: Nee, in Hoorn zit het beter. Het zit lekker in Hoorn.
Maarten Schakel: Wat u betreft mag het naar Hoorn.
Helmin Wiels: In Hoorn installeren. Ja.
Maarten Schakel: Okay, goed. Bedankt voor de uitleg. Dan weten we nu waar het is.
Helmin Wiels: Okay.
Maarten Schakel: Daag.
Maarten Schakel, tot besluit: Ja, maar moeten we het nou geloven, Helmin Wiels?

Posted by CasaSpider at 11:22 AM | Permalink | Comments (9)

Lang niet iedereen realiseert zich dit, maar zondag 10.10.2010 is een nu al historische datum voor het Koninkrijk der Nederlanden. Enkele jaren geleden is een proces in gang gezet dat moest leiden tot de ontmanteling van het Land de Nederlandse Antillen. Per 10.10.2010, vandaag dus, houdt dit land op te bestaan.

De kleine eilanden Bonaire, Sint Eustatius en Saba krijgen de status van bijzondere gemeente van Nederland. De eilanden Sint Maarten en Curacao zijn per vandaag nieuwe landen. De wereld heeft er derhalve twee landen bij, dat is toch geen kattenpis. Met Churandy Martina heeft Curacao meteen een wereldtopper op de 100 en 200 meter sprint in huis. Ik voel nu al het kippenvel als de Curacaose vlag bij de Olympische Spelen 2012 in Londen binnengedragen wordt.

Het ontbindingsproces is niet gemakkelijk geweest. Dan heb ik het alleen nog maar over Curacao. De bevolking van het nieuwe land is tamelijk verdeeld over hoe de band met Nederland ingevuld moet worden en wat de juiste weg is om te gaan. Een substantieel deel wil uiteindelijk de volledige onafhankelijkheid. Waarschijnlijk een onvermijdelijke ontwikkeling.

Maar vandaag kijken we naar het mooie van de geboorte van een nieuw land. Het doet mij deugd dat zowel de nieuwe regering bij monde van Gerrit Schotte als de oude met Emily de Jongh-Elhage tijdens de laatste Statenvergadering van de Nederlandse Antillen zich positief hebben uitgelaten over verleden en toekomst. Iedereen beseft dat hij (m/v) een onderdeel, een radertje is geweest in een grote machine.

Door van Doorgaatervoor, met ook een Curacao-verleden, wijst mij op een mooie YouTube-link met zangeres Izaline Calister, een in alle opzichten schitterende vrouw. Zij heeft een boodschap voor het nieuwe land Curacao, een boodschap van eenheid en verbroedering. Het enige nadeel is dat men wel Papiaments moet kunnen verstaan om hem te begrijpen, de ondertiteling ontbreekt.

Een van de mooiste liederen van Izaline Calister is Wow'i Kariño ofwel Oog van Genegenheid. Een lied over liefde. Wat is toepasselijker op deze historische dag, 10.10.2010.

Korsou pabien! Mi ta stimabo.

Posted by CasaSpider at 11:21 AM | Permalink | Comments (6)

Vroeger was alles veel eenvoudiger, ja toch? Neen, deze stelling dient onmiddellijk onderuitgeschoffeld te worden. Het klopt, vandaag lijken de problemen uit de jaren zestig, zeventig, tachtig en negentig triviaal. Het is nu eenmaal gemakkelijk van achteren een koe in de kont te kijken.

Op Curacao heeft de gele PAR van Emily de Jongh-Elhage de afgelopen jaren keer op keer overwinningen geboekt bij verkiezingen en referenda. Ondanks de verdeeldheid van het eiland waar ongeveer de helft voor (banden met) Nederland is en de andere helft tegen, wist men op de beslissende momenten voldoende steun te krijgen. Zelfs voormalig aartsvijand Frente Obrero van Anthony Godett sloot zich aan bij de coalitie, samen met de groene PNP.

Een tijdlijn. Op 10.10.2010 wil Curacao de status van autonoom land binnen het Koninkrijk der Nederlanden innemen. Deze datum is slechts haalbaar als vóór de Ronde Tafel Conferentie (RTC) van 9 september de Staatsregeling, zeg maar Grondwet, geaccordeerd is. Aanstaande zaterdag 4 september 2010 stemt de Eilandsraad van Curacao over de nieuwe Staatsregeling. Omdat het de eerste versie van de Grondwet betreft volstaat een gewone meerderheid, dit houdt in dat minstens 11 van de 21 leden voor moeten stemmen. Voor een eenmaal vastgestelde Staatsregeling geldt echter dat deze alleen maar met tweederde meerderheid kan worden gewijzigd. Zie het artikel Aanpassen Staatsregeling geen eenvoudige zaak in de Amigoe (mirror).

De afgelopen Eilandsraadverkiezingen van vrijdag 27 augustus 2010 zijn gewonnen door de PAR met 8 zetels. Coalitiepartners PNP en FOL bleven op 1 zetel steken. Hierdoor is de coalitie haar meerderheid kwijtgeraakt. Sommige mensen meenden dat de MAN met haar (...) twee zetels de PAR wellicht aan een meerderheid ging helpen. Dit lijkt nu niet te gebeuren.

De MFK van Gerrit Schotte (5 zetels), de MAN van Eunice Eisden (2 zetels) en Pueblo Soberano van Helmin Wiels (4 zetels) kunnen het bloed van de PAR wel drinken. Ondanks verschillen tussen de drie partijen hebben zij toenadering gezocht en een intentieverklaring tot samenwerking ondertekend, in de volksmond het Akkoord van Bonam genaamd. Hierdoor wordt de PAR bij het nemen van de laatste horde buitenspel gezet, hetgeen tot veel leedvermaak leidt bij die ene helft van Curacao.

Wat betekent dit voor de Staatsregeling? De MFK heeft aangegeven voor de Staatsregeling te stemmen. Als zij dit inderdaad doen, wordt de vereiste meerderheid gemakkelijk gehaald, immers de PAR stemt ook voor. Pueblo Soberano vindt de Staatsregeling zoals die er nu ligt drie keer niks. De MAN bevindt zich daar ergens tussenin. In de intentieverklaring geven de drie nieuwe partners aan dat zij onafhankelijk voor dan wel tegen de Staatsregeling mogen stemmen.

Dit staat beschreven in punt 6: "Relashona ku tratamentu di e Areglo di Estado pa pais Korsou nase, partidonan ta liber pa fiha nan posishon individual al respekto, segun honor i konsenshi, i ku esaki lo no stroba nan kompromiso pa realisa e puntonan di prinsipio 1 te 5."

Vrije vertaling CasaSpider: "Betreffende de behandeling van de Staatsregeling om het land Curacao te laten ontstaan zijn de partijen vrij om een individuele positie in te nemen, naar eer en geweten, en dat deze positie hun commitment om de andere punten van de intentieverklaring te realiseren niet zal hinderen."

Op die manier is een briljante (uit)weg gevonden om de oprichting van het nieuwe land Curacao op 10.10.2010 doorgang te laten vinden en tegelijkertijd een nieuwe coalitie aan de macht te laten komen bestaande uit MFK, Pueblo Soberano en MAN. Gerrit Schotte wordt in dat geval hoogstwaarschijnlijk de eerste premier van Curacao.

Een zure pil voor de PAR, maar zo is het leven. Dat lijkt te winnen aan complexiteit.

Posted by CasaSpider at 6:55 AM | Permalink | Comments (7)

De voorlopige uitslag van de Eilandsraadverkiezingen 2010 op Curacao is bekend, zie de website van Registro Sivil. De gele PAR van Emiliy de Jongh-Elhage is wederom de grootste partij is en er qua zetels zelfs een op vooruit gegaan, van 7 naar 8. Toch kan de huidige coalitie niet voortgezet worden. Partners PNP en FOL zakten beide van 2 naar 1 zetel. In totaal beschikt de coalitie derhalve over 8+1+1=10 van de 21 zetels. Net te weinig derhalve.

De grote winnaar is Movementu Futuro Kòrsou (MFK) van Gerrit Schotte. MFK is een nieuwe partij die meteen met stip van 0 op 5 zetels terechtkomt. Gerrit Schotte is jong en bijzonder ambitieus. Hij begon bij de MPK van Rignald Lak, stapte toen dat gunstig leek over naar de MAN van Charles Cooper en richtte vervolgens zelf de MFK op. Echte bewijzen heb ik er niet voor, maar Schotte lijkt politiek toch voornamelijk als business te zien, waarbij eigen gewin een grote rol speelt.

Die laatste idee is bij mij binnengeslopen toen Gerrit Schotte de aanjager was van de Beach Management Authority (BMA), een organisatie die met miljoenensteun van USONA de Curacaose stranden moest gaan beheren. Vanaf het begin heb ik mij afgevraagd waarom, aangezien het voornamelijk een commercialisering van de stranden betrof. Voor de topjobs binnen de BMA werden exorbitante salarissen genoemd en het is niet moeilijk te raden naar wie die baantjes zouden gaan. De BMA is door aanzwellende kritiek nooit van de grond gekomen, lees hier het CasaLog dossier.

Enfin, hoe gaat het nu verder? Volgens NOS Teletekst moet er op 7 september een akkoord liggen van de nieuwe coalitie. Zo niet, dan komt de datum 10.10.2010 in gevaar waarop het nieuwe land Curacao het levenslicht ziet. De meest voor de hand liggende combinatie is PAR met MFK, samen goed voor 13 van de 21 zetels. Gerrit Schotte ligt echter niet bijzonder goed bij de PAR. Diens opmerking dat een politiek leider van 64 jaar geen visie kan ontwikkelen voor de komende tien tot twintig jaar, daarbij doelend op PAR-leider Emily de Jongh-Elhage, viel niet echt lekker.

Uiteraard was de PAR er als de kippen bij om zijn opmerking te laten slaan op alle ouderen in de samenleving, waarbij Gerrit Schotte ouderen geestelijk niet als volwaardig beschouwt. Is politiek niet een speciale vorm van Woordschaak?

Maar wat is het alternatief? De PAR kan niet regeren met Pueblo Soberano en/of MAN. Niet met de eerste wegens de totaal uiteenlopende gedachtengang en niet met de tweede door de te zwaar beladen politieke historie. Dan blijft over een coalitie tussen MFK, Pueblo Soberano en MAN. Samen zijn zij goed voor 11 zetels, een nipte meerderheid. Geen slechte optie voor Gerrit Schotte, die wordt ineens premier, en ook niet voor de twee anderen. De MAN hoeft na het verlies van drie zetels nergens meer op te rekenen en voor Helmin Wiels van Pueblo Soberano is het de mogelijkheid bij uitstek om Nederland dwars te zitten na 10.10.2010.

Curacao gaat nog interessante tijden tegemoet. Het commentaar (mirror) van het Antilliaans Dagblad (website) snijdt ook hout, dan merk ik toch dat ik alweer bijna drie jaar weg ben uit Curacao.

Posted by CasaSpider at 10:55 AM | Permalink | Comments (11)

Vrijdag 27 augustus 2010 is een gedenkwaardige dag voor Curacao. Er zijn verkiezingen. Nu zijn er wel vaker verkiezingen, maar deze is net een tikkeltje specialer. Het zijn de eerste verkiezingen voor het Land Curacao, een land dat nu nog niet als zodanig bestaat maar per 10.10.2010 tegelijkertijd met Sint Maarten wel.

De winnaar (m/v) van deze verkiezingen wordt derhalve de eerste president (?) van het nieuwe land. De polls duiden op een overwinning voor de PAR met aanvoerder Emily de Jongh-Elhage. Een vrouwelijke president geeft het nieuwe land Curacao emancipatorisch onmiddellijk een voorsprong van kilometers op moederkloek Nederland.

Het hele proces naar de aanstaande autonomie is in gang gezet met het Referendum van 8 april 2005. De weg daarheen is op het CasaLog uitgebreid beschreven. Ruim tweederde van het Curacaose volk koos toen voor Optie A, hetgeen inhoudt autonomie / Status Aparte. Slechts vijf procent stemde voor volledige onafhankelijkheid. In de loop der tijd is dit laatste percentage aanzienlijk gegroeid, mede door de MAN van voorheen Charles Cooper en nu Eunice Eijsden en Pueblo Soberano onder aanvoering van Helmin Wiels.

De uitkomst van het Referendum leidde na veel discussie en machtsstrijd uiteindelijk tot het tekenen van het Overgangsakkoord op dinsdag 28 augustus 2007. Voor het zover was is er heel veel gebeurd met als dieptepunt het afwijzen van de Slotverklaring in de nacht van 28 op 29 november 2006. Lees hier de achtergronden over de Slotverklaring. Bij het tekenen van het Overgangsakkoord dacht Curacao per 15 december 2008 de Status Aparte te bereiken.

Het bleef rommelen tussen de twee kampen (pro- en anti-Nederland) op Curacao. Er moest een nieuw Referendum komen waarin het volk zich definitief mocht uitspreken of de gemaakte afspraken met Nederland acceptabel waren. Op 15 mei 2009 stemde 52% voor JA en 48% voor NEE. Een nipte overwinning.

Tussendoor zijn er ook nog diverse verkiezingen geweest, zowel op Eilands- als op Landsniveau. Daar lijken we nu vanaf te zijn. Door het tijdsverschil is de uitslag hier zaterdag pas te lezen. Wie de verkiezingen live wil volgen kan op internet naar Curacaose radiostations als Dolfijn FM luisteren. En natuurlijk is er Twitter met de #elekshon tag.

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (5)

1.

's Morgens heb ik een paar keer het gevoel: "Zit ik wel op de goede baan?" Snel stuur ik naar binnen. Het is een enorm drama met Sven Kramer en Gerard Kemkers in de hoofdrol. Van tevoren heb ik er een hard hoofd in, vrees vooral de Koreaan Seung-Hoon Lee. Als die 12:58:55 rijdt weet iedereen dat Sven voor een zware opdracht staat.

Maar dat is de kracht van Sven, als het moet dan staat hij er. Zijn rondetijden zijn sneller, het kan bijna niet meer mis. Dan tuur ik op het bordje dat Gerard Kemkers omhoog houdt, iets van 2.9 seconden sneller dan Lee. Teveel tekst voor zo'n bordje. Waarschijnlijk is Kemkers net klaar met schrijven, ziet Sven aan de buitenkant aan komen razen en denkt in een vlaag van verstandsverbijstering dat hij naar binnen moet.

Als de coach schreeuwt en naar de binnenbaan wijst moet Kramer in een split-second beslissen. Hij vertrouwt blindelings op Kemkers en dat is niet vreemd gezien hun jarenlange en succesvolle relatie. Wat volgt is totale ontluistering, de duw van Kramer en hoe de twee mannen op een paar meter van elkaar met de ruggen naar elkaar toe proberen te beseffen wat er gebeurd is, gebroken.

Klasse van Sven Kramer hoe hij kort na deze deceptie zijn commentaar geeft en ondanks de enorme teleurstelling laat blijken Kemkers ergens toch al vergeven te hebben.

2.

Het is de meesten niet ontgaan, maar we hebben een demissionair rompkabinet. Een dergelijk kabinet mag geen beslissingen nemen over gevoelige onderwerpen. Met naam genoemde gevoelige onderwerpen zijn de JSF, de kilometerheffing en de AOW-leeftijd.

Nog geen enkele keer genoemd in relatie tot bevoegdheden van het demissionaire kabinet is wat de consequenties zijn voor de ontmanteling van de Nederlandse Antillen en dat Curacao per 10.10.2010 een autonoom land binnen het Koninkrijk der Nederlanden wil zijn.

Voor de betrokken eilanden is het te hopen dat dit komt doordat de behandeling van het staatkundig proces Nederlandse Antillen niet als een gevoelige, maar als een lopende zaak wordt beschouwd.

3.

Kinderen houden van herhaling, van dingen telkens weer doen, doorzeuren, doorklieren enzovoorts. Vaak begint het met iets dat ergens ook wel leuk is, maar dan doen ze het daarna zo lang dat het het bloed onder je nagels vandaan haalt. Tegen Luchiano (12) zeg ik regelmatig: "Jongen, dit is één keer wel grappig. Twee keer kan ik ook nog wel hebben maar daarna begint het me exponentieel te irriteren."

Ook Diana (3) heb ik deze wijze les meegegeven. Laatst zaten de veters van allebei mijn schoenen er ineens helemaal verkeerd in. Eerst verdacht ik sommige andere huisgenoten maar de dader bleek Diana. 's Avonds spreek ik haar aan op het ongewenste gedrag. Ze kijkt me aan en zegt: "Maar voor één keer is het wel grappig, hè?"

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (11)

Een dagelijks terugkerend item bij Veenstra Veenstra die Giel Beelen 's morgens op 3FM vervangt tijdens diens vakantie is de Dikke Meneer van de Dag. Neen, dit is geen verzoek om mij op te geven. De Dikke Meneer van vandaag weegt 149 kilo en Michiel Veenstra vraagt hem naar zijn ontbijt.

"Een boterham met een bal gehakt", zegt de man. "Ja, ik kom uit de Betuwe."
CasaSpider denkt: "Huh, de Betuwe? Word je dan echt zo dik van fruit?"
Dikke Meneer: "En met al dat fruit daar... dan heb je wel eens zin in een kroket en een gehaktbal."
Veenstra: "En dan neem je zeker een appel als toetje?"
Dikke Meneer: "Ja, om de mond mee af te vegen."

Tot slot wat droge(re) kost. De regering van de Nederlandse Antillen wil de Statenverkiezingen die gepland staan voor januari 2010 annuleren. De reden hiervoor is dat het land de Nederlandse Antillen per 10 oktober 2010 ophoudt te bestaan. Lees hier het krantenartikel (mirror) en de mening van CasaSpider precies een week geleden.

Posted by CasaSpider at 6:00 PM | Permalink | Comments (4)

Het land de Nederlandse Antillen heeft zijn langste tijd gehad. Op elk van de eilanden die tot de Nederlandse Antillen behoren heeft een referendum plaatsgevonden waarin de bevolking zich uit heeft gesproken over de gewenste staatkundige toekomst. Wie kan de eilanden van de Nederlandse Antillen uit het blote hoofd opnoemen, iedereen? Dat is mooi want dan hoef ik hier niet op te schrijven dat het Curacao, Bonaire, Sint Maarten, Saba en Sint Eustatius betreft. Voor de volledigheid, Aruba maakt sinds 1986 geen deel meer uit van de Nederlandse Antillen maar heeft een Status Aparte binnen het Koninkrijk.

Curacao wil evenals Sint Maarten een autonoom land binnen het Koninkrijk worden, met een Status Aparte als Aruba. De overige eilanden worden bijzondere provincies van Nederland. Het ontmantelen van het land de Nederlandse Antillen is een complexe zaak. Schulden en bezittingen dienen te worden geïnventariseerd en eerlijk herverdeeld. Wat te doen met de universiteit, het ziekenhuis, het vliegveld, de gevangenis enzovoorts. Vele ambtenaren zijn hier al enige jaren mee bezig.

De eerste geplande datum van het nieuwe land Curacao was 15 december 2008 en die is niet gehaald. Nu mikt men op 10 oktober 2010, ook een mooie datum. Behalve de administratieve afhandeling, inclusief het saneren door Nederland van een groot gedeelte van de nationale schuld ten bedrage van 1.7 miljard euro speelt er een zo mogelijk nog groter probleem. Een (ei)land op weg naar autonomie of zelfs onafhankelijkheid dient als één blok op te treden. Onderlinge verdeeldheid kan men daarbij niet gebruiken.

Helaas is Curacao in tweeën gesplitst en daardoor verdeeld. Ongeveer 50% van de bevolking staat achter de huidige coalitie (PAR, PNP, FOL) en accepteert in ruil voor onder andere de schuldsanering een zekere invloed, lees controle, van Nederland. De andere helft ziet Nederland als kolonisator en vindt dat de regering met het ondertekenen van het Overgangsakkoord op dinsdag 28 augustus 2007 de Curacaose eer voor een paar zilverlingen verkwanselt. Op 15 mei 2009 moest een allerlaatste referendum de definitieve beslissing brengen. Het Ja-kamp (pro-Nederland) won met 52% tegen 48%.

Het verschuiven van de datum voor de start van het nieuwe land Curacao van 15.12.2008 naar (voorlopig) 10.10.2010 zorgt voor nieuwe twistpunten en beslommeringen. Een van de redenen voor de ontmanteling van de Nederlandse Antillen is het elimineren van de zogeheten dubbele bestuurslaag. Wat is de dubbele bestuurslaag? Zoals elk land heeft de Nederlandse Antillen een regering met ministers en een parlement. Elk afzonderlijk eiland heeft ook zijn eigen bestuurslaag bestaande uit een bestuurscollege en een eilandsraad.

Dit betekent dat Curacao met haar 150.000 inwoners politici levert aan zowel het land de Nederlandse Antillen als aan de eigen eilandsregering. Een situatie die zorgt voor vele lucratieve banen maar tegelijkertijd handenvol geld kost. Zowel de Staten- als de Eilandsraadverkiezingen vinden om de vier jaar plaats en net als bij het EK en WK voetbal is er om de twee jaar een evenement.

De laatste Statenverkiezingen zijn gehouden op 27.01.2006 (alle CasaPosts) en de laatste Eilandsraadverkiezingen op 20.04.2007 (alle CasaPosts). Normaliter zijn in januari 2010 de Landsverkiezingen aan de beurt. Volgens veel mensen is het echter tijd- en geldverspilling om dan nog verkiezingen te houden voor een land dat een half jaar later ophoudt te bestaan.

Een alternatief waar de oppositie (o.a. MAN, Pueblo Soberano, LNPA) wel iets in ziet is het vervroegen van de Eilandsraadverkiezingen. Indien de oppositie deze verkiezingen wint levert men immers de eerste president van het nieuwe land Curacao. MAN-leider Charles Cooper droomt hier al jaren van. De druiven zijn in dat geval zuur voor de huidige regering die onder leiding van Emily de Jongh-Elhage (PAR) jaren hard heeft gestreden om tot het met Nederland bereikte akkoord te komen alsmede dat akkoord intern op Curacao te verdedigen. Maar zo werkt democratie.

Mijn advies luidt: Annuleer de Statenverkiezingen van januari 2010 en laat de Eilandsraadverkiezingen op de normale datum, ergens in april 2011 plaatsvinden. Bout, kom er maar in.

Posted by CasaSpider at 6:00 PM | Permalink | Comments (4)

Met gekromde tenen lees ik het artikel in de Curacaose krant Amigoe getiteld Tweede Kamer keihard bij ‘Nee’ referendum van 4 maart 2009 (Mirror). Waar gaat het om? Op 15 mei 2009 vindt op Curacao een referendum plaats waarin het volk beslist of de Slotverklaring die op donderdagavond 2 november 2006 in Den Haag is ondertekend nog steeds tot hetzelfde gewenste effect leidt. Een tussentijdse meting als het ware.

Curacao is grofweg verdeeld in twee kampen, coalitie versus oppositie, die beide een ongeveer even grote aanhang achter zich hebben. De coalitie (PAR, PNP, Frente Obrero) is voor het Slotakkoord en kiest daarmee voor een JA bij het aankomende referendum. De oppositie vindt dat Nederland in ruil voor het grotendeels kwijtschelden van de staatsschuld veel te veel eisen stelt: de kolonisator heeft zijn streken nog niet verleerd. Derhalve adviseert men het volk om NEE te zeggen.

Het betreft complexe materie waarbij velen de waarheid in pacht menen te hebben. Voor nu gaat het even niet om de inhoud maar wat er door Nederlandse politici in de Amigoe is gezegd. Het gaat om uitspraken van SP-Kamerlid Ronald van Raak dat Nederland de geldkraan dicht moet draaien indien de Curacaose bevolking tegen de onderhandelingsresultaten stemt. De leden van de commissie Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse Zaken (NAAZ, Wat doen die mensen?) benadrukken dat een NEE heel onverstandig zou zijn.

Met dergelijke uitspraken komend vanuit de politiek legt Nederland druk op het referendum, ja zelfs kan men spreken van chantage. Mag dit zomaar? Ik herinner mij dat Nederlandse politici ooit veel terughoudender waren. We gaan terug naar maart 2005. Curacao stond net voor een ander referendum om de gewenste staatsvorm te kiezen. De smaken waren Autonomie binnen het Koninkrijk (A), Onafhankelijkheid (B), Status Quo Nederlandse Antillen (C) en Provincie van Nederland (D).

Omdat de invulling van deze opties voor mij nagenoeg volledig onduidelijk was vroeg ik via een email om meer informatie aan diverse Nederlandse politici. Het liep niet bepaald storm in mijn inbox, maar namens Thom de Graaf, toen Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties, schreef de directeur van Koninkrijksrelaties G.E.A. van Craaikamp het volgende:

"De standpunten van de referendumcommissie komen voor rekening van de commissie. Ik ga niet in discussie over deze standpunten. Een reactie kan uitgelegd worden als beïnvloeding van de uitkomst van het referendum. Ik vind het ook niet wenselijk vooruit te lopen, op welke wijze dan ook, op de consequenties van de uitkomst van het referendum."

Netjes geformuleerd en netjes nietszeggend. Destijds was informatie zeer wenselijk geweest, dat ziet men wel aan de onduidelijkheid die na het ondertekenen van de Slotverklaring is ontstaan. Wat denken Nederlandse politici te bereiken met het dwingend aansturen op een JA bij het referendum van 15 mei? Dat is de grote vraag.

Een mogelijkheid is dat men het oprecht belangrijk vindt dat wat in de Slotverklaring is afgesproken alsmede het proces dat daarna in gang is gezet doorgaat. Maar hoe reageren mensen als anderen menen te bepalen wat goed voor hun is? Hoe reageerden de Nederlandse stemmers toen de coalitie waarschuwde voor de vreselijke gevolgen van het tegen de Europese Grondwet stemmen?

Een andere verklaring met tenminste nog een positieve inslag kan ik niet bedenken. Laten we het niet hebben over een complottheorie waarin Nederland bewust aanstuurt op een afwijzing van de Slotverklaring met als doel daarna bijvoorbeeld het eerder gedane genereuze aanbod van schuldsanering te kunnen intrekken.

Resumerend luidt de stelling van vandaag: "Nederlandse politici mogen het referendum op Curacao niet beïnvloeden door reeds op voorhand te spreken over consequenties bij een bepaalde keuze."

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (5)

"Gelijk oversteken!" Met deze ferme woorden hangt minister-president Jan-Peter Balkenende de bevolking van de Nederlandse Antillen een worst voor de neus, een worst in de vorm van kwijtschelding van het grootste gedeelte van de schuld van het Land de Nederlandse Antillen. Het gaat om een bedrag van 1,5 miljard euro. Beter dan in augustus 2007 kan ik de situatie van nu niet verwoorden:

Vertegenwoordigers van Nederland en Curacao hebben op dinsdag 28 augustus 2007 het zogenaamde Overgangsakkoord getekend. In dit akkoord is vastgelegd hoe de overgangsperiode tot 15 december 2008 eruit gaat zien, de datum dat Curacao de status van een autonoom land binnen het Koninkrijk krijgt.

Het piepelen van Pourier en het vervolgens aantreden van de FOL-regering vormden een dieptepunt in de politieke verhouding met Nederland. Hoe paradoxaal maar waarschijnlijk was het op dat moment precies nodig. Zoals Lionel Capriles stelt dat de huidige bereidwilligheid is gegroeid uit zaden geplant in die tijd." (Bron)

Aanvankelijk ben ik positief gestemd over de Nederlandse intenties. Dat komt vooral door de inzet van ex-minister van Koninkrijkszaken Atzo Nicolaï. Deze keer komt Nederland zeker over de brug, zo is de stemming. De oppositie bestaande uit MAN (Charles Cooper), Pueblo Soberano (Helmin Wiels), Lista Niun Paso Atras (Nelson Pierre) pogen verdeeldheid te zaaien door te verwijzen naar de onbetrouwbare rol van Nederland in het verleden.

Nu ben ik pessimistischer en heb het gevoel dat de oppositie op Curacao toch aan het langste eind gaat trekken. Ex-premier van de Nederlandse Antillen Miguel Pourier is door de Hollanders in het begin van deze eeuw gepiepeld. Wat zich toen heeft afgespeeld is nog steeds zijn grote verdriet.

Luister, ieder weldenkend mens ziet er de logica van in dat Nederland garanties wil dat als de schuld aan de Nederlandse Antillen wordt kwijtgescholden deze nooit en te nimmer meer opnieuw mag ontstaan. Dit betekent controle op de begroting, controle op het aangaan van leningen en nog meer controle zelfs op het terrein van justitie en goed bestuur. De huidige coalitie bestaande uit PAR (Emily de Jongh-Elhage), PNP (Ersilia 'Zus' de Lannooy) en FOL (Anthony Godett) staat hier ook achter.

Als, let wel als, Nederland nu wederom de poot terugtrekt is de ellende niet te overzien. Op Curacao gaat men een referendum houden over het ingevulde Slotakkoord. Als dit akkoord alsnog wordt verworpen en die kans is bij een tekortschietend Nederland niet denkbeeldig, hoeveel werk is er dan voor niets gedaan? En waar gaat men dan belanden?

Men dient vooral niet te denken dat dat dan het probleem van Curacao en de andere eilanden is. Neen, in dat geval blijft het Koninkrijk zitten met eilanden die het moederland alleen nog maar meer haten. Een moederland dat uiteindelijk toch met geld over de brug moet komen, waarschijnlijk veel meer geld.

Vandaag maandag 15 december 2008 is het Koninkrijksdag. Dit had de heugelijke dag moeten zijn van de ontbinding van het Land de Nederlandse Antillen. Saba, Sint Eustatius en Bonaire zouden bijzondere gemeentes van Nederland zijn en Sint Maarten en Curacao autonome landen binnen het Koninkrijk met een Status Aparte. Het heeft niet zo mogen zijn, er was domweg te veel werk dat gedaan moest worden. Nu wordt gemikt op begin 2010.

Op Curacao is Balkenende warm ontvangen maar dan in de andere betekenis van het woord. Mijn hoop is dat hij de geschiedenis kent, de geschiedenis van het verdriet van Miguel Pourier. Met Emily c.s. is het beter kersen eten dan met Charles, Helmin en Pierre. Kom er maar in, Bout!

Posted by CasaSpider at 7:06 PM | Permalink | Comments (7)

"Sjonge sjonge, nu gaan ze al Nederlanders aanvallen op Curacao", riep Lucy vrijdagavond uit. "Welnee", antwoordde ik, "waar heb je dat gehoord?"
- "Hier staat het, in de Extra (mirror)."
Snel kwam ik kijken en inderdaad, na een openbare vergadering van de Eilandsraad is een groep van ongeveer 50 Curacaoenaars naar gelegenheden als De Nachtwacht en De Heeren getrokken waar veel Europese Nederlanders vertoeven, zeker op donderdagavond. Auto's werden vernield en een Nederlander is met verwondingen in het ziekenhuis opgenomen.

Aanleiding voor deze trieste gebeurtenissen was de Eilandsraadsvergadering over de Algemene Maatregel van Rijksbestuur (AMvRB) Financieel Toezicht. De oppositie is hier een fel tegenstander van en stelt dat de regering de autonomie van Curacao voor een zak geld verkoopt. Leden van de coalitie werden onder andere voor Bomba uitgemaakt, dat waren vroeger slaven die optraden als slavenopzichter.

Het was een tumultueuze vergadering waarin het voorstel uiteindelijk met 11 tegen 10 stemmen is aangenomen. Dit geeft meteen aan hoe verdeeld het eiland is. Interessant is de stemmotivering van diverse leden, citaat uit de Amigoe (mirror):

Deze varieerden van: "onze autonomie wordt ondermijnd" van Urvin Macaay (MAN), "Curaçao zal nooit kunnen voldoen aan de voorwaarden voor schuldsanering" van Norbert George (DP), "dit is een koloniaal document" van Helmin Wiels (DP) namens de oppositie, tot "een eerste stap naar volwaardige autonomie" van Dennis Jackson (PAR) en "dit is een volwassen stap, wij gaan akkoord met hulp om onszelf te kunnen helpen". (...) NPA’er Nelson Pierre was niet onder de indruk. "Wij zullen dit toch terugdraaien."

De aanhang van de Aliansa Patriotiko, het blok waarin de oppositie zich heeft verzameld, voelt zich buitengesloten en is gefrustreerd. In plaats van de vurig gewenste autonomie ziet men de greep van Nederland op Curacao alleen maar groter worden. Vanuit Nederlands perspektief is dat heel logisch, immers er gaat straks ruim twee miljard euro die kant op. De Aliansa ziet dit echter als een moderne manier van herkolonisatie.

Interessant is hoe de leiders van de oppositiepartijen reageren. Helmin Wiels van Pueblo Soberano windt er geen doekjes om: "Als jullie hiermee akkoord gaan, dan kunnen jullie oorlog in dit land verwachten", zo deelde hij mede tijdens de vergadering. Even later was het daadwerkelijk raak. Gelukkig neemt partijleider Charles Cooper namens de MAN direkt afstand van de rellen op hun prima website (mirror), de enige op Curacao die altijd up-to-date is: "Partido MAN ta sensura i kondena tur tipo di agreshon i diskriminashon!" (De MAN veroordeelt elke vorm van agressie en diskriminatie!)

Dat frustratie op buitenlanders wordt afgereageerd is overigens niets nieuws, dat gebeurt overal en is van alle tijden. Eind 1995 waren er stakingen op Curacao, uitgeroepen door destijds vakbondsleider Errol Cova. Ook Aqualectra, toen nog Kodela geheten, ging dicht. Europese Nederlanders werd aangeraden op tijd te vertrekken. "Ik denk dat ze niet zo blij zijn met jullie", zei mijn toenmalige chef. Ik had daar geen problemen mee en ging naar het strand.

Nu ligt de zaak toch iets structureler en is het nog meer een kwestie van pro- of anti-Nederland. Hoe komen we hier nu uit? Ik val niet graag in herhaling, voor men het weet wordt men de nieuwe Cato Maior (Ceterum censeo Carthaginem esse delendam), maar het moet gewoon. De enige oplossing is dat de regering de oppositie mee krijgt. Men kan de oppositie alleen mee krijgen door haar serieus te nemen. Als de coalitie denkt samen met staatssecretaris Ank Bijleveld-Schouten de zaken te kunnen regelen neemt men de oppositie niet serieus.

Internationale arbitrage is de weg die men dient te gaan, daarvan raak ik steeds meer overtuigd. De oppositie is logischerwijs al enige tijd op zoek naar internationale aansluiting en men heeft Curacao op de agenda gekregen bij de COPPPAL (Conferencia Permanente de Partidos Políticos de América Latina). Bij het ontmantelen van een land, de Nederlandse Antillen, en het toewerken naar autonomie voor de eilanden Sint Maarten en Curacao komt meer kijken dan geld alleen.

Andere artikelen over dit onderwerp:

• Commentaar in de Amigoe: Tolerantie (mirror).
• RNW Antillen/Aruba: Anti-Nederlands geweld op Curaçao en een verslag in mp3-formaat.
• Kort verslag Dick Drayer met de bijzondere titel: Mannenbolkwerk op Vista Royal en zijn column voor Radio Hoyer in mp3-formaat plus een bonus-foto.

Posted by CasaSpider at 11:39 AM | Permalink | Comments (26)

Naar aanleiding van de post CasaSpider correspondeert met de staatssecretaris heeft de heer Gerritsen een tweede antwoord geschreven. Dat luidt als volgt.

U heeft gelijk, dat de woordkeus in het zinsdeel 'niet zelfstandig te willen worden' beter had gekund.
Ik ben mij bewust van de zaken die u in uw tweede e-mail noemt en zal uw voorstel dan ook zeker in het achterhoofd houden. Zoals gezegd, acht ik het nu echter niet opportuun.

Nogmaals dank voor uw meedenken.

DE STAATSSECRETARIS VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIES,
voor deze,
de plv directeur Koninkrijksrelaties,

dhr. J.H. Gerritsen

Ergens begrijp ik het wel. De heer Gerritsen, plaatsvervangend directeur Koninkrijksrelaties, heeft wel wat anders aan zijn hoofd dan lange brieven van landgenoten beantwoorden. Bovendien snapt hij heel goed dat CasaSpider ieder inhoudelijk argument aangrijpt voor een nog langere brief terug. In dat licht bezien manoeuvreert (glibberig woord!) meneer Gerritsen heel behendig.

Voorlopig ben ik even uitgel*ld. Voorlopig.

Posted by CasaSpider at 5:57 PM | Permalink | Comments (10)

De post Hoezo Arrogantie eindigt met de zin: "Ank, you've got mail!" Ank is hier Ank Bijleveld-Schouten, staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Zij is lid van het CDA.

Na wat heen en weer gemail, Binnenlandse Zaken mag niet op links klikken in verband met virussen, bereikte de tekst van bovengenoemde post op 6 mei het ministerie. Op woensdag 7 mei kreeg ik antwoord van de heer J.H. Gerritsen, de plaatsvervangend directeur Koninkrijksrelaties. Dat luidt als volgt.

Uit uw e-mail van 6 mei jl. blijkt duidelijk uw grote betrokkenheid bij het eiland Curacao. U probeert mee te denken en oplossingen te vinden. Dit waardeer ik zeer.

U geeft aan, dat Nederland en Curacao in een slecht huwelijk zitten, willen scheiden en dat Nederland daarbij eenzijdig beslissingen neemt (o.a. over verlaten streefdatum 15 december 2008). U stelt voor middels internationale arbitrage het scheidingsproces voort te zetten.

Omdat een groot deel van de bevolking van Curacao heeft aangegeven niet zelfstandig te willen worden, hebben wij het hier strikt genomen niet over een echte scheiding, maar meer over hoe wij het huishouden gezamenlijk met goede afspraken voort kunnen zetten. Daarbij is mijn streven van het begin af aan en nog steeds, dit gezamenlijk te doen.
Er is soms spraakverwarring of verschil van intepretatie, maar in mijn beleving is er op dit moment geen dusdanig onoverkomelijk probleem, dat internationale arbitrage noodzakelijk is.

Nederland heeft niet eenzijdig besloten dat de streefdatum 15 december 2008, niet kon worden gehaald. Dit blijkt feitelijk uit de voortgangsrapportages, die ik regelmatig aan de Tweede Kamer stuur. De afspraak is, gezamenlijk een nieuwe realistische planning te maken. Daar zijn we nu druk mee bezig.

DE STAATSSECRETARIS VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIES,
voor deze,
de plv. directeur Koninkrijksrelaties,

dhr. J.H. Gerritsen

Op zondagmiddag 11 mei 2008 schreef ik in de brandende hitte mijn antwoord aan de heer Gerritsen. Dat luidt als volgt.

Geachte heer Gerritsen,

Ja, onterecht dat weten u en ik. Maar dat is in deze niet van belang. Derhalve blijf ik pleiten voor een eerste aanzet tot internationale arbitrage. Dat Nederland er in ieder geval over nadenkt hoe deze ingericht kan worden. Het mes snijdt aan twee kanten, immers ook intern in de Tweede Kamer zijn er bewegingen die contraproductief werken ten aanzien van het ontbinden van de Nederlandse Antillen. Dat geldt niet alleen voor de PVV maar ook voor de SP, gezien een ingezonden brief (mirror) van de heer Ronald van Raak in de Amigoe.

Nu maar afwachten wat men daar in Den Haag van vindt. Stay tuned!

Posted by CasaSpider at 9:00 AM | Permalink | Comments (9)

Bovenstaande is de titel van een ingezonden brief (mirror) geschreven door Mario Kleinmoedig in de Amigoe van 24 april 2008. Mario Kleinmoedig heeft mij ooit eens de beginselen van het Papiaments bijgebracht op de Universiteit van de Nederlandse Antillen (UNA): kana, bula, bai. Belangrijker is dat Kleinmoedig het tot tweede man heeft geschopt bij de nationalistische politieke partij Pueblo Soberano, achter partijleider Helmin Wiels. Het CasaLog berichtte trouwens al eerder over Mario Kleinmoedig.

Pueblo Soberano is een tamelijk extreme partij op Curacao en heeft behoorlijk veel invloed. De partij is in die zin extreem dat men vindt dat Curacao een onafhankelijke staat buiten het Koninkrijk moet worden. Bij het Referendum over de staatkundige toekomst van Curacao koos 68% voor optie A (autonomie binnen het Koninkrijk) en slechts 5% voor optie B (onafhankelijkheid).

In januari 2006 werkte Maarten Schakel voor Dolfijn FM en interviewde de belangrijkste lijsttrekkers of hun afgevaardigde voorafgaand aan de Statenverkiezingen van vrijdag 27 januari 2006. Ook Helmin Wiels kwam aan de beurt, het is een interessant gesprek geworden. De volgende passage gaat over hoe Wiels, in januari 2006, de verhouding met Nederland over twee jaar ziet. Dat is dus precies nu, de periode waarin gewerkt wordt aan de autonomie van het land Curacao:

Schakel: "Hoe ziet u over twee jaar de verhouding tussen Curacao en Nederland dan?"
Wiels: "Ongelukkig."
Schakel: "Als het aan u ligt politiek gezien?"
Wiels: "Ja, ongelukkig. Het wordt hard onderhandelen en het zal niet gemakkelijk worden. Want we zijn naief op het eiland, onze politieke leiders zijn te naief om te beseffen dat Nederland het niet gemakkelijk zal maken. Gedurende de volgende twee jaar zullen we het merken."

Daar heeft Helmin Wiels gelijk in gekregen maar daar heeft men nu ook weer geen glazen bol voor nodig. De coalitie op Curacao bestaande uit PAR, PNP en FOL doet hard zijn best om met hun Nederlandse counterparts de ontmanteling van de Nederlandse Antillen en daarmee de autonomie voor Curacao voor elkaar te krijgen.

De streefdatum is 15 december 2008 of beter gezegd dat was de streefdatum. Staatssecretaris Ank Bijleveld heeft namelijk eenzijdig besloten dat deze datum niet haalbaar is. Een wellicht realistisch standpunt maar niet handig om unilateraal zo te brengen.

Het was koren op de molen van de oppositie die zichzelf de Aliansa Patriotiko noemt. Belangrijkste deelnemers van de Aliansa zijn de MAN van Charles Cooper, de LNPA van Nelson Pierre en Pueblo Soberano van Helmin Wiels. Er is hun veel aan gelegen om de samenwerking tussen Nederland en Curacao te ondermijnen, men vindt de weg die de coalitie is ingeslagen duidelijk de verkeerde. De onafhankelijkheid van Curacao wordt verkwanseld voor een luttel bedrag aan euro's, zo luidt hun stelling.

Standpunten kunnen uit elkaar groeien, in ieder geval de mensen die de betreffende standpunten aanhangen. Het grappige is dat hoe verder de standpunten zich van elkaar verwijderen ze uiteindelijk weer dicht bij elkaar komen. Zowel de extreme PVV in Nederland als het extreme Pueblo Soberano op Curacao zien het eiland het liefst zo snel mogelijk onafhankelijk. Ze zijn aartsvijanden die het helemaal met elkaar eens zijn. Als dat niet verwarrend is. Zie de schets Circle of Extremes by CasaSpider.

Nederland en Curacao hebben een slecht huwelijk. Beide partijen willen wel uit elkaar maar hebben moeite om de juiste weg te vinden. Bijkomend probleem is de grote verdeeldheid op het eiland zelf, ik heb vele malen en nog lang ook nagedacht hoe hieruit te komen.

De simpelste oplossingen zijn niet zelden tevens de beste. Mario Kleinmoedig geeft het aan in zijn ingezonden brief: "Wat wij op Curaçao nodig hebben is internationale arbitrage bij de onderhandelingen met Nederland. Ook dan zal er geen 'gelijkheid' zijn, maar misschien op zijn minst 'gelijkwaardigheid'. Tot nu toe bepaalt Nederland eenzijdig de spelregels en slaat ons dan daarmee om de oren."

Als Ank Bijleveld slim is slaat zij deze weg in. Alleen zo kan niemand van de Curacaose bevolking later kan zeggen dat men er door Nederland ingeluisd is. Ank, you've got mail!

Posted by CasaSpider at 3:31 PM | Permalink | Comments (16)

Voormalig inspecteur van politie Hero Brinkman is geboren op 29 december 1964 te Almelo (Wikipedia). Hij veroorzaakte opschudding met zijn opmerkingen dat de Nederlandse Antillen en Aruba grotendeels een corrupt boevennest zijn. Wat hem betreft zet Nederland de eilanden op marktplaats.nl en verkoopt ze aan de hoogste bieder.

Reageerder Bout stuurde een link naar een interview met Brinkman op YouTube. In dat interview valt een aantal zaken op. Zo spreekt Hero Brinkman consequent over Antillianen, zie deze passage (01:28): "U heeft straks als Antilliaan niet meer alles te vertellen over uw begroting en uw eigen veiligheid."

Het klinkt Nederlanders misschien wat muggenzifterig in de oren maar de Antilliaan bestaat niet. De hele kwestie richting autonomie voor Sint Maarten en Curacao is juist begonnen om de Nederlandse Antillen te onmantelen. De Nederlandse Antillen zijn een kunstmatig land waarin grote verdeeldheid heerst tussen de eilanden. Zie het dossier Referendum Curacao.

Ik schrijf dit zo op omdat ik het idee heb dat Hero Brinkman heel weinig weet over de Nederlandse Antillen en Aruba. In zijn optiek moeten de eilanden maar heel snel autonoom worden. In dat geval scheldt Nederland de schuld van 2.2 miljard euro kwijt en vervolgens ligt alle, met name financiële verantwoordelijkheid bij de autonome eilanden. In het YouTube interview zegt hij het als volgt (00:58):

"Voor wat mij betreft mag u uw eigen eiland houden, u mag het hebben zoals het is, u heeft totaal wat ons betreft geen schulden aan Nederland. Echter, dat betekent wel dat de schulden die er zijn, dat u die zelf op moet hoesten. Dus u zult zelf via uw eigen bevolking, via de belastingen die eigen schuld moeten ophoesten."

Een wel erg simpele manier om toekomstige landen naar hun onafhankelijkheid te begeleiden. Overigens is het ophoesten van schulden nieuw voor mij.

Afgelopen donderdag liepen op Sint Maarten de lokale politici van de National Alliance weg tijdens een gezamenlijke vergadering van de Eilandsraad van Sint Maarten en Nederlandse parlementariërs. Zij wilden eerst excuses van Brinkman met betrekking tot zijn opmerkingen over het corrpute boevennest en het aanbieden van de eilanden op marktplaats.nl.

In plaats van excuses doet Brinkman er nog een schepje bovenop: "Het is natuurlijk heel erg triest dat in een democratie, al is het een jonge democratie, mensen je de rug toekeren zodra ze een mening horen die hen niet welgevallig is. (...) Van mij weglopen vind ik hooghartig en onbetamelijk. Dat geeft maar weer eens aan dat ik gelijk heb, namelijk dat de politici hier grotendeels incompetente mensen zijn met lange tenen."

Ja, dat is gemakkelijk scoren iemand van lange tenen beschuldigen. Waar Hero Brinkman geen enkel inlevingsgevoel heeft met betrekking tot de Antilliaanse problematiek worstelen de eilanden enorm met het dilemma van trots en geld. Voor hoeveel geld verkwanselt men zijn trots? Trots is mooi maar dat geldt ook voor de toekomst van de kinderen. Zonder geld is die er nauwelijks.

Over lange tenen gesproken. Geert Wilders, partijgenoot van Hero Brinkman, reageerde als door een wesp gestoken toen Koningin Beatrix in een toespraak opriep tot tolerantie. Oproepen tot tolerantie klinkt mij minder beledigend in de oren dan een corrupt boevennest en toch blijkt ook de PVV over lange tenen te beschikken.

Binnen zijn wereldbeeld bedoelt Hero Brinkman het allemaal vast wel goed, ook met deze opmerking in het eerder aangehaalde interview (00:18): "Dat ik er in ieder geval van overtuigd ben dat de Nederlandse belastingbetaler wel waar voor zijn geld krijgt".

Het is de vraag of dat geldt voor het reisje van Hero Brinkman naar de Nederlandse Antillen en tevens voor zijn salaris dat tenslotte ook door de Nederlandse belastingbetaler wordt betaald. Hero Brinkman is geboren in Almelo en de wijzen kwamen uit het oosten.

Helaas betekent dat nog niet dat alles wat uit het oosten komt ook wijs is.

Posted by CasaSpider at 11:16 AM | Permalink | Comments (38)

Wie weet er wie Betico Croes is? Dat dacht ik al. Gilberto François "Betico" Croes is geboren op 25 januari 1938 te Aruba. Uiteindelijk ontwikkelde hij zich tot de staatsman van Aruba - One Happy Island. Betico Croes leidde Aruba namelijk naar de Status Aparte die op 1 januari 1986 een feit werd. In 1971 richtte hij de Movimiento Electoral di Pueblo (MEP) op en bleef vanaf het begin tot aan zijn dood op 26 november 1986 partijleider en voorzitter.

De vraag is wie Curacao richting autonoom land binnen het Koninkrijk gaat leiden. Woensdagavond gaf het Bestuurscollege (BC) tekst en uitleg met betrekking tot het bereikte Overgangsakkoord aan de Eilandsraad. Aan het eind volgde een stemming waarin het Overgangsakkoord door de Eilandsraad is goedgekeurd met 13 stemmen voor en 8 blanco.

Voor het akkoord stemden de coalitiepartijen PAR, PNP en FOL aangevuld met de Democratische Partij (DP) en Forsa Korsou. De overige oppositieleden verlieten de zaal voordat er gestemd werd. Het betreft de 5 MAN-leden, 2 van de LNPA en het ene lid van Pueblo Soberano. Het was een protest omdat men niet betrokken was bij het tot stand komen van het Overgangsakkoord. Men voelde zich buitengesloten.

Donderdagmorgen hoorde ik een ongekend felle Zita Jesus-Leito op de radio. Zij is door de PAR naar voren geschoven om het hele proces naar de Status Aparte te leiden. Zita Jesus-Leito legde in onomwonden bewoordingen uit dat zij dermate slechte ervaringen heeft met het betrekken van de oppositie in de besluitvorming dat zij dit nooit meer mee wil maken. Jesus-Leito refereerde naar het drama rondom de Slotverklaring.

Uren en uren heeft zij gepraat in allerlei commissievergaderingen. Iedere keer gaf een oppositielid te kennen eerst terug te moeten naar de achterban, wat vervolgens niet gebeurde. Toen uiteindelijk de Slotverklaring in Den Haag getekend was en men terugkeerde op Curacao bleek plotseling dat de oppositie plotseling helemaal niet akkoord was. Zita Jesus-Leito kan zich er nog steeds kwaad over maken.

Met name de MAN lijkt het de coalitie en vooral de PAR niet te gunnen om straks met de eer te gaan strijken. Partijleider Charles Cooper heeft er alles voor over om zelf de eerste president van het land Curacao te worden. De resultaten die de coalitie in korte tijd heeft behaald, ratificeren van de Slotverklaring en het ondertekenen van het Overgangsakkoord, zijn hem een doorn in het oog. In partijgenoot Urvin Macaay heeft hij wat dat betreft een goede bondgenoot als het gaat om zand in de raderen te strooien.

Opvallend is dat Mister MAN, ex-partijleider en ex-premier Don Martina een heel wat gematigdere toon aanslaat. Don Martina is van mening dat de Slotverklaring direct getekend had moeten worden onder voorbehoud van een aantal punten die nader uitgezocht dienden te worden. Dat was ook de perceptie van PAR en PNP. Over tekenen gesproken, waar Curacao eerst een straatlengte achter lag op de andere eilanden heeft het inmiddels een kleine voorsprong genomen. Sint Maarten weigert het Overgangsakkoord namelijk te tekenen wegens een verschil van mening over het moment waarop de schuld wordt gesaneerd.

Het Overgangsakkoord geldt tot 15 december 2008, de datum dat Curacao de Status Aparte verkrijgt. Voorafgaand aan deze datum vinden nieuwe verkiezingen plaats, verkiezingen die bepalen wie de eerste president van het land Curacao wordt. Ongeacht wie deze eer te beurt valt is het niet te hopen dat het Betico Croes scenario op deze persoon van toepassing is. Op 31 december 1985, één dag voor de Status Aparte van Aruba, was Betico Croes op tragische wijze betrokken bij een auto-ongeluk. Hij raakte in een coma waar hij tot aan zijn dood op 26 november 1986 niet meer uit zou komen.

Posted by CasaSpider at 9:29 PM | Permalink | Comments (17)

Overal zijn andere dingen belangrijk. Zo maakt Brabant zich druk om het provinciale volkslied. Het lied Brabant van Guus Meeuwis leek een goede kandidaat, maar kenner Stroomopwaarts wist al dat het hem niet ging worden: "Denkt u werkelijk dat zij (Hanja Maij-Weggen, red.) haar volk zo liefheeft dat zij uit volle borst gaat zingen: Ik mis zelfs het zeiken op alles om niets?"

In Amsterdam willen ze eindelijk wel weer eens Champions League spelen. Helaas zijn het niet alleen de Italianen waarvan men niet kan winnen maar wel verliezen, inmiddels geldt dit ook voor Pragenezen voetbalclubs uit Praag. De wedstrijden gespeeld op 1 en 8 maart 1967 tegen Dukla Praag herinner ik mij nog tamelijk goed, JC was er zelf bij. Deze keer zorgde Slavia voor de verrassing.

En dan Curacao. Slechts weinigen zijn echt en direct betrokken maar toch is er iets belangrijks gebeurd voor de staatkundige toekomst van het eiland. Vertegenwoordigers van Nederland en Curacao hebben op dinsdag 28 augustus 2007 het zogenaamde Overgangsakkoord getekend. In dit akkoord is vastgelegd hoe de overgangsperiode tot 15 december 2008 eruit gaat zien, de datum dat Curacao de status van een autonoom land binnen het Koninkrijk krijgt.

Concreet neemt Nederland bijna 4 miljard gulden over van de Curacaose schuld, trekt het 60.5 miljoen gulden uit voor het Sociaal Economisch Initiatief (SEI) en komt er 2.1 miljoen gulden beschikbaar voor het oplossen van urgente problemen. Om misverstanden en wantrouwen uit de weg te ruimen wordt een en ander vastgelegd in een Algemene Maatregel van Rijksbestuur.

Vriend en vijand op Curacao moet toegeven dat hiermee een uitstekend resultaat is binnengehaald. Lionel Capriles, ex-directeur van de Maduro & Curiels Bank, meent dat dit wellicht komt omdat Nederland beseft dat het iets goed te maken heeft. In de jaren 2000 tot 2002 heeft men de toenmalige minister-president Miguel Pourier (PAR) flink gepiepeld.

De toenmalige PAR-PNP-MAN coalitie nam een aantal onpopulaire maatregelen zoals het fors snijden in het overheidsapparaat om tegemoet te komen aan wensen van het IMF. Men was heel dichtbij de goedkeuring van deze instantie maar op het laatste moment trok Nederland in de persoon van staatssecretaris Gijs de Vries (VVD) de poot terug. Bij de verkiezingen in 2002 kreeg men de kous op de kop en won Frente Obrero (FOL) van Anthony Godett met overmacht.

Nederland zag al snel in dat men van de regen in de drup was geraakt. Op Curacao verdween het vertrouwen in de Koninkrijkspartner volledig. Zelfs nu nog worden Nederlandse politici als verraders beschouwd door de gebeurtenissen van toen. Daarom waren velen sceptisch ten aanzien van de Slotverklaring waarin Nederland zich bereid verklaarde om de schuldenlast grotendeels over te nemen. Jaja en wat kopen wij voor bereidheid? Wellicht is dat een van de redenen waarom de afspraken uit het zojuist getekende overgangsakkoord in een Algemene Maatregel van Rijksbestuur worden gegoten.

Het piepelen van Pourier en het vervolgens aantreden van de FOL-regering vormden een dieptepunt in de politieke verhouding met Nederland. Hoe paradoxaal maar waarschijnlijk was het op dat moment precies nodig. Zoals Lionel Capriles stelt dat de huidige bereidwilligheid is gegroeid uit zaden geplant in die tijd.

Haha, heet van de naald. Op dit moment wordt het Overgangsakkoord besproken in het gebouw van de Eilandsraad, gevestigd aan de Ansinghstraat nummer 1. Daar is de stroom uitgevallen. De oppositie spreekt over een boycot van de regering om informatie over het akkoord te verstrekken.

Posted by CasaSpider at 8:42 PM | Permalink | Comments (11)

De huidige regering maakt korte metten met onzalige besluiten van de voorgaande Eilandsraad. Zo is het besluit in de post Dertien namen om politici met terugwerkende kracht een flinke salaris- en pensioenverhoging te doen toekomen de nek omgedraaid. Dat mag men als een mooi doelpunt beschouwen.

Een ander besluit door een krappe meerderheid goedgekeurd op 3 juli 2006 met een bijsmaak was het oprichten van de Beach Management Authority (BMA). Initiatiefnemer Gerrit Schotte (toen MPK nu MAN) heeft nooit uit kunnen leggen waarom de BMA er moest komen. Ja, misschien omdat USONA (Uitvoeringsorgaan Stichting Ontwikkeling Nederlandse Antillen) het oprichten ervan als eis stelde om tot uitbetaling van vier miljoen gulden subsidie over te kunnen gaan, maar daar had toch wel een mouw aan gepast kunnen worden.

Veel Curacaoenaars vreesden voor de vrije toegankelijkheid van hun stranden. Voor het overige was de BMA toch vooral een middel om een aantal mensen flink te verrijken. Het in de prullenbak doen verdwijnen van dit overbodige en kostbare orgaan is derhalve ook een doelpunt.

Maandag scoorde CasaSpider in de strijd tegen de Curacaose Authoriteiten het eerste tegendoelpunt en bracht zijn achterstand terug tot 1-3. Het was een frommelgoal, immers de buit bedroeg slechts drie machtigingsstrookjes om de borg van drie groene kaarten bij de Landsontvanger uitbetaald te krijgen. Dinsdag was de dag van de waarheid, de dag waarop we voor het geld gingen. "Het kan ook 1-4 worden", waarschuwde reageerder Angel van tevoren.

Om twee uur stonden we in de rij. Een man was aan de beurt en een dame stond voor ons. Het afhandelen van de man duurde zeker tien minuten en er passeerden heel wat biljetten van honderd gulden door het raampje van het loket. "Als er straks nog maar genoeg voor ons overblijft", dacht ik benauwd. De dame was snel klaar en toen waren wij.

Ik overhandigde drie machtingen, drie groene kaarten en drie paspoorten. De vrouwelijke loketbeambte pakte een ander formulier en begon allerlei gegevens te noteren. "Nee hè", dacht ik, "straks moeten we weer ergens anders zijn." Toen het formulier ingevuld was vroeg de dame: "Het gaat om drie personen?" Ja, het ging om drie personen.

Als laatste was het formulier van Luchiano (9) aan de beurt. "Waar is het groene kaartje van hem?", vroeg de loketbeambte. "Dat heb ik aan u gegeven", antwoordde ik naar waarheid. Er ontstond enige paniek totdat Lucy het groene kaartje ergens in de buurt van de dame zag liggen. Alle bescheiden werden aan elkaar geniet en door ons van handtekeningen voorzien. Het was inmiddels een half uur later en de rij groeide gestaag. Maar daar kwam het moment waar we op gewacht hadden, biljetten van honderd gulden die onze kant op kwamen.

Mission accomplished en de tweede tegentreffer is gemaakt, 2-3.

Zoveel virtuele doelpunten doen bij sommigen het verlangen naar echte goals, velddoelpunten met de geur van versgemaaid gras en wormen aanwakkeren. Gelukkig is de Eredivisie het afgelopen weekend van start gegaan en zo ook de Webloggers subpoule in voetbalpoules.nl. We zijn goed begonnen en staan op een 38e plaats in het subpoule-klassement. Maar het eerste gespin is kattengewin. Dat geldt ook voor Benno die (voorlopig) de eerste positie in de Webloggers subpoule bekleedt. Deed hij dat vorig jaar ook niet en hoe is dat toen ook alweer afgelopen?

Een ding is zeker, de hier genoemde doelpunten zijn niet de laatste.

Posted by CasaSpider at 8:49 PM | Permalink | Comments (15)

Om van Curacao weg te komen is haast nog moeilijker dan er een verblijfsvergunning krijgen. Eigenlijk dient men zo'n tien weken voor vertrek te beginnen met de administratieve afhandeling. Voornaamste struikelblok is de Belastingdienst.

Het is minister Dick (PAR) van Justitie opgevallen dat veel mensen het eiland verlaten zonder hun belastingen volledig te hebben betaald. Per 1 september wordt de controle op vertrekkende reizigers opgevoerd. Zelfs is het mogelijk dat de passagier belet wordt te vertrekken. Curacao is het nieuwe Guantánamo Bay? (Artikel Amigoe)

De procedure om te vertrekken is als volgt. Bij de Immigratiedienst haalt men een formulier. Op dit formulier moeten uiteindelijk vier stempels verzameld worden. Een van de Officier van Justitie om te kijken of er nog boetes of zelfs celstraffen openstaan en vervolgens de stempels van de Inspekteur der Belastingen, de Landsontvanger en de Eilandsontvanger.

Zelfs over het lopende jaar moet aangifte worden gedaan. Dit betekent dat het bedrijf dat de salarisadministratie voor SQL Integrator verzorgt nu twee maandsalarissen vooruit moet berekenen voor mij om een jaaropgave te genereren. Als de aangiftes gedaan zijn maakt men een afspraak met de Belastingdienst en indien alles in orde is krijgt men de felbegeerde stempel. Ook Lucy moet alsnog aangifte doen over de jaren 2003 tot en met 2007. Zij heeft nooit gewerkt op Curacao maar dat is geen beletsel.

Een beetje merkwaardig is dat over buitenlanders wordt gesproken als men voornamelijk Europese Nederlanders bedoelt. Curacaoenaars mogen zo van het eiland vertrekken. Het is een discriminerende regeling! De Belastingdienst kan precies zien hoeveel premie, loonbelasting en dergelijke op mijn loon is ingehouden. Daarmee moet de kous dan toch af zijn?

We gaan maar zonder morren door het hele circus heen, het is tenslotte niet de eerste keer dat we met complicerende procedures worden geconfronteerd.

Posted by CasaSpider at 1:55 PM | Permalink | Comments (23)

Jaren geleden, we spreken over het jaar 98 uit de vorige eeuw, trad op mijn verjaardagsfeest een Mariachi-band live op. Het was een gezellige band die repeteerde in een klein kroegje aan het begin van de weg naar Willibrordus, niet ver van Landhuis Daniel. Het optreden was op zich gratis maar de band liep 1 op 3: een fles whiskey per drie nummers.

De muzikanten waren mannen op leeftijd maar lang niet bedaard. Zij hadden een Booswichtenclub opgericht en noemden zichzelf Goede Slechterikken. Goede Slechterikken en Slechte Goeierikken, daar moest ik aan denken bij het zien van de film The Departed (imdb). Een nette jongen (niet Ivar Asjes) gaat voor de politie undercover bij criminelen en een jongen uit het milieu doet hetzelfde maar dan voor de gangsters bij de politie.

Een interessant gegeven dat in de film niet slecht wordt uitgewerkt. Aan het eind verliest de film echter kracht door een overdaad aan geweld. Voor mij heeft subtiel, onderhuids geweld veel meer suspense dan wanneer de hoofden van de een na de ander door pistoolschoten uitelkaar spatten. Maar maak dat Martin Scorsese maar eens wijs. Van mij krijgt The Departed derhalve een 6.5, van Lucy slechts een 1. Zij ergerde zich enorm aan de stupide manier waarop de chef van politie zich liet koudmaken en is rigoreus in haar oordeel.

Verder met de Slotverklaring. In de nacht van dinsdag 28 op woensdag 29 november 2006 werd de Slotverklaring in de Eilandsraad verworpen. Curacao had de trein gemist. Op 20 april 2007 waren er Eilandsraadverkiezingen waarin voorstanders van de Slotverklaring PAR (7) en PNP (2) samen negen zetels behaalden. Enigszins verrassend voor sommigen kon men een coalitie vormen met de FOL met hun twee zetels.

In de nacht van vrijdag 6 op zaterdag 7 juli stemde de nieuwe Eilandsraad opnieuw over de Slotverklaring. Het werd wederom nachtwerk doordat iedereen gebruik maakte van zijn spreektijd en bovendien moest men halverwege noodgedwongen verhuizen wegens een bommelding. Ja, ergens is de Eilandsraad ook maar gewoon een Booswichtenclub, met Goede Slechterikken en Slechte Goeierikken.

Zonder uitlatingen te doen over wie nu de slechterikken dan wel de goeierikken zijn is de Slotverklaring deze keer wel aangenomen met 12 stemmen voor en 7 tegen. De volledige coalitie stemde voor alsmede oppositielid Norbert George van de DP. Van de oppositie kwam Nelson Pierre (LNPA) niet opdagen wegens ziekte en verliet Gregory Damoen (Forsa Korsou) de vergadering omdat hij het niet eens was met de gang van zaken.

Helmin Wiels (Pueblo Soberano) is van mening dat geen tweede keer over de Slotverklaring gestemd had mogen worden. Hij stapt naar de rechter en ziet zelfs mogelijkheden de voorstemmers juridisch aan te pakken. Vooralsnog zitten we weer in de trein. Van euforie is echter geen sprake. Men beseft terdege dat er een zwaar traject te wachten staat waarbij de oppositie van elke tegenslag gebruik zal maken. Zoals het een goede Booswichtenclub betaamt.

Voor de volledigheid volgt hier de stemming per Eilandsraadslid:

Voor de Slotverklaring stemden:

• Marilyn Alcala-Walle (PAR) Gedeputeerde + Raadslid
• Nicolaus Cornelisse (PAR)
• Remco Gomez (PAR)
• Dennis Jackson (PAR)
• Zita Jesus-Leito (PAR) Gedeputeerde + Raadslid
• Eugene Rhuggenaath (PAR) Gedeputeerde + Raadslid
• Stephen Walroud (PAR)
• Gimena van der Gen (PNP)
• Gisette Seferina (PNP)
• Anthony Godett (FOL) Gedeputeerde + Raadslid
• Renfred Rojer (FOL)
• Norbert George (Democraat)

Tegen de Slotverklaring stemden:

• Eugene Cleopa (MAN)
• Charles Cooper (MAN)
• Hensley Koeiman (MAN)
• Urvin Macaay (MAN)
• Gerrit Schotte (MAN)
• Farley Hernandez (LNPA)
• Helmin Wiels (Pueblo Soberano)

Nelson Pierre (LNPA) en Gregory Damoen (Forsa Kòrsou) stemden niet. De oplettende lezer is ongetwijfeld opgevallen dat de Eilandsraad in zijn nieuwe constellatie heeft gestemd. Indien het niet is opgevallen wordt dit voor deze keer door de vingers gezien.

Posted by CasaSpider at 8:41 PM | Permalink | Comments (15)

Het is geen nieuw nieuws maar houdt de gemoederen op Curacao nog steeds bezig. En terecht. Na het afwijzen van de Slotverklaring stapten de tegenstemmers noodgedwongen uit de coalitie met PAR en PNP en vormden een nieuw Eilandsbestuur onder leiding van de FOL van Anthony Godett.

Men kan veel van deze coalitie zeggen maar niet dat het een luie was. In nog geen zeven maanden regende het benoemingen en werden vele nieuwe overheidsbanen gecreëerd. Tussen 2003 en 2006 groeide het aantal arbeidsplaatsen bij het Eilandsgebied met 26% van 1338 naar 1689. De stijging van de personeelskosten was nog explosiever. Deze kosten bedroegen in 2003 82 miljoen en liepen in 2006 met ruim 42% op naar 117 miljoen. Bron: Algemene Rekenkamer van de Nederlandse Antillen (ARNA).

Het wachten is op de cijfers van 2007.

Maar dat is slechts een inleiding. De nieuwe bestuurders hebben in de korte zittingsperiode gemeend ook iets aan hun eigen salaris en pensioen te moeten doen. De salarissen van raadsleden en gedeputeerden worden met 40 tot 60% verhoogd. De bijbehorende verhoging en uitbreiding van de pensioenen vindt plaats met terugwerkende kracht tot het jaar 2000.

Volgens toekomstig gedeputeerde van Financiën Mike Willem (PAR) is er geen financiële dekking voor de verhogingen. Wellicht kan er wat geld worden onttrokken aan de scholen om aan de hebzucht van de politici te voldoen. In het belang van de geschiedschrijving mogen de dertien namen van degenen die voor het voorstel hebben gestemd nooit meer vergeten worden. Hier komen ze:

• $$$ Cesar Prince $$$ (MSL)
• $$$ Frensel Marchena $$$ (MSL)
• $$$ Charles Cooper $$$ (MAN)
• $$$ Urvin Macaay $$$ (MAN)
• $$$ Nelson Pierre $$$ (NPA)
• $$$ Rignald Lak $$$ (MPK)
• $$$ Dennis Evertsz $$$ (PNP)
• $$$ Anthony Godett $$$ (FOL)
• $$$ Renfred Rojer $$$ (FOL)
• $$$ Rignald Ocalia $$$ (FOL)
• $$$ Randolf Douglass $$$ (FOL)
• $$$ Rignald Sling $$$ (FOL)
• $$$ Juniël Carolina $$$ (FOL)

De PAR- en PNP-fracties stemden tegen, teminste dat was de bedoeling. PNP-lid Dennis Evertsz stemde voor en komt daarom volgens partijleider Ersilia de Lannooy niet meer terug in de Eilandsraad. Met een dergelijk pensioen is daar ook geen onmiddellijke noodzaak voor. Errol Cova (PLKP) verliet de vergadering zonder zijn stem uit te brengen toen bleek dat men niet op een debat zat te wachten.

Triest was ook de poging tot rechtvaardiging van Urvin Macaay (MAN) die destijds in Den Haag wel feestvierde maar op Curacao alsnog tegen de Slotverklaring stemde. Hij beschuldigde tegenstanders van de salarisverhoging ervan dat zij Curacao terug willen voeren in de greep van de kolonisator, lees Nederland.

De kritsche column Bosina Bla Bla in de Extra reageert als volgt: "Wel, Macaay te uwer informatie zijn er veel mensen in ons volk die terugverlangen naar kolonisatie en alles wat daar bijhoort op het moment dat zij horen hoe u uitlegt waarom jullie meer geld moeten verdienen zodat er geen geld overblijft voor de basisbehoeften in dit land."

Nelson Pierre (NPA) had ook een goede. Hij is het eens met de verhoging want hij moet vijf kinderen grootbrengen. Deze voorheen bevlogen politicus doet ons de universele waarheid van The Animal Farm (George Orwell) weer eens ten volle beseffen.

Gezaghebber Lisa Richards-Dindial heeft het voorstel niet bekrachtigd ondanks dat zij in eerste aanleg geen juridische bezwaren ziet. De zaak is doorverwezen naar Gouverneur Frits Goedgedrag. Hiermee is een crisis binnen de coalitie tussen enerzijds PAR/PNP en anderzijds FOL voorlopig bezworen.

Posted by CasaSpider at 6:38 PM | Permalink | Comments (18)

1.

Bij het terugbrengen van The Ant Bully en The Sentinel kon ik het niet laten en huurde wederom een video dvd. Deze keer Mean Girls met Lindsay Lohan die tegenwoordig schijnbaar meer is geïnteresseerd in het slagersvak en dan speciaal de messenafdeling.

Het thema van de film klinkt tamelijk uitgekauwd. Cady, een meisje dat opgegroeid is in Afrika en altijd thuis is onderwezen door haar ouders verhuist naar de Verenigde Staten en komt op een High School terecht. De klas is verdeeld in groepjes en een daarvan zijn The Plastics, drie mooie en rijke meisjes die de dienst uitmaken.

Aanvankelijk sluit Cady vriendschap met twee paria's in de klas maar krijgt dan de gelegenheid om lid te worden van The Plastics. De paria's juichen dit toe, want zo kunnen zij veel te weten komen is het idee. Al snel blijkt Cady zich te goed in haar rol in te leven en wordt een echte Plastic, helemaal nadat haar door haar zogenaamde vriendin Regina, de leidster van The Plastics, een gemene streek is geleverd.

Aan het eind komt Cady er als beste uit en loopt alles goed af. Zo verteld lijkt het een draak van een film maar dat is zeker niet het geval. Mean Girls is onderhoudend en zit vol aardige momenten. Ik geef hem een 7.5 en Lucy zelfs een 8.

2.

Heden dinsdagochtend was mijn laatste leesvaderles voor klas 4B van de Marnix-school. Het schooljaar loopt ten einde en volgende week staan slechts ludieke activiteiten op het programma. Mijn laatste groep bestaat uit Marry, Melany, Shalina, Migaël en Nathan. Een leuke groep maar dat waren ze allemaal.

Aan het eind van de les overhandigde meester Peter namens de klas een presentje met een kaartje waarop de namen staan van de kinderen die met mij gelezen hebben. Ik dacht altijd dat de dolfijn het beeldmerk was van Fa en niet van Sanex for Men Dermo Active.

3.

De tenten van het benoemingencircus op Curacao staan nog stevig met hun haringen in de grond. Het is haast niet bij te houden wie er allemaal benoemd wordt en opletten geblazen of mijn eigen naam niet per ongeluk ergens voorbij komt. De laatste grote benoeming is die van Farley Hernandez van Lista Niun Paso Atras (LNPA) als directeur bij CDM, de Curacaose Droogdok Maatschappij. Ook wel Dok genoemd.

Hernandez beschikt absoluut niet over de papieren en de kennis voor een dergelijke functie. Bij CDM zelf is men hoogst verbaasd. Opvallend is dat voor het eerst de LNPA betrokken is bij een dergelijke vriendjespolitieke benoeming. Tot nu toe profileerde partijleider Nelson Pierre zich als een integer man. In zijn hoedanigheid van gedeputeerde bij CDM heeft hij er persoonlijk voor gezorgd dat Farley Hernandez tot directeur is benoemd. Behalve partijgenoot is Hernandez ook nog eens een neef van Nelson Pierre.

Alsof dat niet genoeg is reist Nelson Pierre wat af naar Cuba, een van zijn favoriete vakantielanden. Hij is meer daar dan hier. Dit verleidde Bosina Bla Bla, mijn favoriete column in de Extra, tot het schrijven van het volgende stukje proza. Hier volgt de vertaling te beginnen bij "Anto" in de tweede alinea:

Van degenen die recentelijk naar Cuba zijn afgereisd heeft Bosina begrepen dat er een zeer belangrijke vergadering heeft plaatsgevonden in het Tropicana. Deze vergadering was er een van groot belang en er werden onderwerpen behandeld die zeer belangrijk zijn voor Dok en voor Curacao.

Enkele van de belangrijke onderwerpen die in het Tropicana behandeld werden zweefden aan touwen rond volgens onze informanten. Schijnbaar bleef iedereen die aan de vergadering deelnam met open mond en de ogen naar boven gericht kijken naar de belangrijke dingen voor de toekomst van Dok die daar aan de touwen in het Tropicana hingen.

Menig Curacaoenaar kan haast niet wachten op het officiele verslag van deze dienstreis geschreven door Nelson Pierre.

Posted by CasaSpider at 6:06 PM | Permalink | Comments (11)

Het dagelijkse kwartiertje van Yves Cooper op Dolfijn FM om kwart over twaalf trekt een grote schare fans. Een van die fans is CasaSpider. Regelmatig blijf ik ervoor in de auto zitten om het verhaal helemaal af te luisteren. Soms zijn het echte pareltjes zoals bijvoorbeeld de uitzending over Nationale Ombudsman (Defensor di Pueblo) Fred Wiel. Maar die van woensdag mag er ook wezen.

Ergens eind 2005 maar de datum doet er niet toe zijn drie agenten van het Sero Toleransia (Zero Tolerance) team slachtoffer geworden van een overval bij een snack. Zij waren op dat moment niet in functie en moesten hun bezittingen afgeven.

Een tijdje later werden heel ergens anders op Curacao twee illegale Jamaicanen aangehouden. Een van de agenten die bij de aanhouding aanwezig was herkende de telefoon van een collega en concludeerde dat de betreffende Jamaicaan een van de overvallers was bij de snack. Het gevolg was dat de Jamaicanen een flink pak slaag kregen.

Yves Cooper was hierbij aanwezig in zijn functie van verslaggever voor La Prensa. Hij maakte foto's van de mishandeling en ging later mee naar het politiebureau. Op het bureau realiseerde Cooper zich dat dit toch wel een grote zaak was. Het leek hem verstandig de foto's niet te publiceren om Curacao niet in een slecht daglicht te plaatsen. Misschien zou zelfs Amnesty International erop duiken. Sterker nog, Cooper raadde de agenten aan om de in elkaar geslagen Jamaicanen wat op te knappen alvorens met hen over straat te gaan. Uiteindelijk heeft hij zelf de gezichten van de mannen schoongemaakt. De bewuste foto's zijn nooit geplaatst.

Vorige week gebeurde er iets triests en lachwekkends tegelijk. Iemand had een politie-auto gestolen van het terrein van de politie, pleegde er een overval mee en zette de auto doodgemoedereerd terug op het terrein. Werd hier een loopje genomen met onze politie? De waarheid was triester, het betrof een politie-agent van het Sero Toleransia team die met zijn eigen politie-auto naar toko La Fama te Marie Pampoen reed waar een paar dagen daarvoor een inval was gedaan. De betrokken agent was bij die inval aanwezig geweest en had daarbij twee tassen met geld zien staan. In plaats van direct actie te ondernemen bedacht hij het plan om deze tassen later zelf op te komen halen.

Het goede nieuws is dat de man gepakt is. Het slechte dat het vertrouwen in de politie een forse deuk opliep. Gezaghebber Lisa Richards-Dindial, minister van Justitie David Dick, hoofdcommissaris van politie Carlos Casseres en woordvoerder van politie Reggie Huggins probeerden de zaak tijdens een persconferentie uit te leggen.

Er kwam veel kritiek van de pers op bovengenoemde personen. Zij verdedigden zich door te stellen dat overal fouten worden gemaakt, ook bij de pers. Casseres: "Het korps telt meer dan 600 leden en niet iedereen is rot. Binnen alle organisaties worden fouten gemaakt. Onder mensen van de pers heb je ook personen die hun vrouw of man slaan." Dat is een niet zo erg slimme verdediging die een aantal mensen van diezelfde pers in het verkeerde keelgat schoot.

Een van die mensen is Mariano Heyden van La Prensa en radiostation Z86. Boos voegde hij de Gezaghebber toe dat hij nog wel iets op de plank had liggen over het gedrag van de politie dat voor opschudding ging zorgen.

Let wel, dit is nog steeds het verhaal dat Yves Cooper aan het vertellen is. Yves, uit mijn hoofd geciteerd: "Nu moet je weten dat ik niet zo handig ben met computers. Tot voor kort kon ik helemaal niks, ook niet downloaden. Als ik foto's heb gemaakt lever ik mijn memory-stick in bij La Prensa, die downloaden dan de foto's en geven de stick weer leeg aan mij terug."

De foto's van de mishandelde Jamaicanen zijn nog steeds in bezit van La Prensa. Om de Gezaghebber en de politie een lesje te leren besloot de boze Mariano Heyden er woensdagmiddag een op de voorpagina te plaatsen met de belofte er meer te laten volgen. Yves Cooper verwacht als maker van de foto's door de politie verhoord te worden. "Ik denk dat ze me gaan gijzelen, maar je kent me. Al sluiten ze me tien jaar op, ik zeg geen woord, hahahaha. Dit wordt toch niet opgenomen he? Hahaha!"

Wederom een boeiend verhaal van Yves Cooper dat wellicht nog een staartje krijgt. Ongelofelijk trouwens hoeveel dingen Yves doet. Samen met Franklin de Haseth jr. presenteert hij dagelijks TeleNotisia (het journaal) op TeleCuracao, hij is journalist voor La Prensa en doet dingen voor Dolfijn FM. Sinds kort presenteert hij zelfs Wega di Number, de Curacaose lotto.

Nog even en Yves Cooper vervangt presentatrice Monique Felida in haar programma Glamur. Maar dat is echt een brug te ver.

Posted by CasaSpider at 1:07 PM | Permalink | Comments (11)

Sinds de King Kong-achtige actie van Bokito lijkt het of Nederland over meer doctorandussen in de Apenkunde beschikt dan over bondscoaches en dat is wel eens anders geweest. Vanaf nu is het uitkijken geblazen met direct oogcontact en het optrekken van de bovenlip.

"Habemos Gobiernum!" Zo luidden de woorden van formateur Pedro Atacho tijdens de ondertekeningsceremonie voor het bestuursakkoord van de nieuwe PAR-PNP-FOL coalitie. Tot nu toe gaan de leiders Anthony Godett (FOL), Emily de Jongh-Elhage (PAR) en Ersilia de Lannooy erg knus en gezellig met elkaar om.

In de eindversie van het akkoord ontbreekt het woord Slotverklaring. Dit is op Curacao een heel gevoelig woord geworden, ik ken mensen die de Slotverklaring "Dat Ding" noemen en daar een wegwerpgebaar bij maken. Het is duidelijk dat PAR en PNP een partner in het kamp van de tegenstanders zochten die openingen ziet om alsnog de Slotverklaring te ondertekenen.

Die partner is de FOL geworden maar de Slotverklaring mag niet zodanig genoemd worden en heet vooralsnog, haal gerust even adem: "Het resultaat van het Bestuurlijk Overleg over de toekomstige staatkundige positie van Curaçao en St. Maarten van 2 november 2006". En dat is ook een mooie naam.

De FOL heeft haar steun aan de huidige Eilandsraadcoalitie ingetrokken en wil direct van start met de nieuwe partners PAR en PNP. "Dat is goed", aldus Charles Cooper (MAN), "maar dan moeten de gedeputeerden van de FOL eerst hun ontslag maar indienen. Daarna volgen wij wel."

Nadat de handtekeningen gezet waren ontstond een klein incident toen Mario Kleinmoedig (Pueblo Soberano) foto's wilde nemen van Anthony Godett. Twee forse mannen, waarschijnlijk body-guards van de FOL, probeerden de camera af te pakken en grepen Kleinmoedig bij zijn overhemd. Ook is er schijnbaar een tik uitgedeeld. Juridisch lijkt het niet in de haak om als burger de camera van een andere burger af proberen te pakken. Eens kijken of Mario Kleinmoedig aangifte doet.

Ergens in oktober 1995, ongeveer een maand na mijn emigratie naar Curacao, volgde ik mijn eerste cursus Papiaments. Het was een moderne cursus aan de UNA, de Universiteit van de Nederlandse Antillen, en de docent heette Mario Kleinmoedig. Een aardige man ook al kon hij de groep niet echt Papiaments leren, maar dat lag niet alleen aan hem.

De lessen waren op zaterdagmorgen om acht uur hetgeen mij nog goed voor de geest staat omdat ik in die tijd de voorafgaande nacht zelden voor drie uur op bed lag.

Op een dergelijke zaterdag had ik me met enige moeite uit mijn bed gehesen en stond op het punt naar de UNA te vertrekken toen de telefoon ging. Het was Mario en hij belde om de les af te zeggen. Daarna hebben we geen enkele les meer gehad, hij was naar New York vertrokken om persoonlijke problemen aan te pakken. Maanden later verontschuldigde Mario Kleinmoedig zich hiervoor en bood een gratis vervolgcursus aan.

De partij Pueblo Soberano staat voor autonomie buiten het Koninkrijk. Leider Helmin Wiels is van mening dat alleen door afstand van elkaar te nemen Curacao zich daadwerkelijk los kan maken van Nederland. Dat is geen onzinnig standpunt maar wel erg theoretisch. Men gaat er vanuit dat Nederland Curacao buiten het Koninkrijk meer als gelijkwaardig ziet. De praktijk zal zijn dat Nederland zich nog minder aan het eiland gelegen laat.

Het theoretische aspect spreekt Mario Kleinmoedig waarschijnlijk erg aan. Pueblo Soberano ondersteunt een Ontwerp Grondwet voor het Autonome Land Curacao binnen het Koninkrijk der Nederlanden (Papiaments). Dat binnen het Koninkrijk is dan weer enigszins merkwaardig.

De nummers één (Helmin Wiels) en twee (Mario Kleinmoedig) van Pueblo Soberano zijn beiden aanhangers van het conflictmodel. Dat levert interessante gezichtspunten op zoals laatst toen een zogenaamd homo-cruiseschip de haven van Willemstad wilde aandoen. Helmin Wiels was hier fel op tegen, anderzijds komt Mario Kleinmoedig openlijk uit voor zijn homoseksuele geaardheid.

We houden alle bovenlippen nauwgezet in de gaten.

Posted by CasaSpider at 10:33 PM | Permalink | Comments (20)

Zijn wij hier soms bij de zaaduientelers quizvraag van de week? Het woord regent kan men op twee manieren uitspreken, in dit geval is de klemtoon op de tweede lettergreep het meest toepasselijk.

Het eiland Curacao wordt geregeerd door het Bestuurscollege (BC) dat bestaat uit gedeputeerden. De functie van de Nederlandse Tweede Kamer is in handen van de Eilandsraad. Op 20 april 2007 heeft Curacao een nieuwe Eilandsraad gekozen en zoals het er nu uitziet krijgen wij een nieuwe regeringscoalitie bestaande uit PAR, PNP en FOL.

De huidige coalitie zit er nog maar een paar maanden. Na het afwijzen van de Slotverklaring door coalitiepartner MAN in december 2006 viel de toenmalige regering. De anti-Slotverklaringpartijen hebben toen een nieuwe regering gevormd met de FOL van Anthony Godett als grootste partij.

Het is de bedoeling dat per 1 juli de nieuwe regering aantreedt. Dit houdt automatisch in dat een aantal actuele bestuurders zijn baan verliest. Daarom is er aan het einde van een regeerperiode altijd verhoogde activiteit waar te nemen vergelijkbaar met het oplopen van de spanning naarmate er meer stoelen worden weggenomen bij een stoelendans.

De zon schijnt wel maar het regent benoemingen.

• Cesar Prince (MSL) is benoemd tot directeur van de Fundashon Wega di Number Korsou. Zeg maar de Lotto. Prince heeft zich samen met Frensel Marchena waarover later meer afgesplitst van de PLKP van Errol Cova. Beiden behielden hun zetel en richtten een nieuwe partij op, de Movementu Sosial Laboral (MSL). Frensel Marchena regelde het baantje voor Cesar Prince. Capaciteiten? Van een gokje houden we allemaal.
• Ivar Asjes (FOL) wordt benoemd tot directeur van Selikor. Zeg maar de Huisvuilophaaldienst. Selikor is een van de weinige winstgevende (semi-)overheidsbedrijven op Curacao. De werknemers willen de van Selikor zelf afkomstige Wesley Kook als directeur, immers deze kent de business. Aanvankelijk werd Asjes als interim-directeur gepresenteerd, naast de Algemeen Directeur. Twee directeuren lijkt echter teveel van het goede en kost handenvol geld. Het Bestuurscollege wil de benoeming van Ivar Asjes doordrukken. Capaciteiten? De Papiamentstalige Extra zet Ivar Asjes gezien zijn hang naar dure maatpakken telkens neer als een Nette Jongen die niet gemaakt is om een vuilnisbelt te inspecteren.
• Frensel Marchena (MSL) wordt benoemd tot mede-directeur van CPA. Zeg maar het Havenbedrijf. Vakbondsman Marchena heeft partijgenoot Cesar Prince aan een baan geholpen, maar dreigt zelf werkloos te zijn per 1 juli. CPA heeft al twee directeuren namelijk de heren Richard Lopez Ramirez en Augustin Diaz. Met een heuse blackmail-actie wordt Frensel Marchena hier als counterpart-directeur aan toegevoegd. Richard Lopez Ramirez werd bij Marchena ontboden en voor de keus gesteld, ofwel accepteert hij Marchena als directielid ofwel gaat hij direct gedwongen met pensioen. De Extra schrijft dat Lopez Ramirez de meeting ontstemd heeft verlaten en onmiddellijk op een dienstreis naar het buitenland is vertrokken. Capaciteiten? Frensel Marchena is van oudsher een eenvoudige technicus die via de vakbond omhoog is geklommen. Er is gerede twijfel of hij een directeurspositie bij het Havenbedrijf invulling kan geven.
• Maurice Adriaens (FOL) wordt benoemd tot directeur van het LVV. Zeg maar het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij. De huidige directeur van het LVV Chris Winkel gaat (vrijwillig) met pensioen. Over deze post kan het Bestuurscollege niet alleen beslissen, het is ook een zaak van de Landsregering der Nederlandse Antillen. Capaciteiten? Ook hier betreft het een politieke benoeming buiten de gangbare procedures om, maar Maurice Adriaens is afgestudeerd aan de Landbouwhogeschool te Wageningen en is op Curacao actief met het verbouwen van groente op basis van innovatieve methoden. Van de vier benoemde dan wel te benoemen politici is de zijne het meest op zijn plaats.

Het is niet ondenkbaar dat het gedurende de komende zes weken nog meer regent. Met het fanatisme van een Erwin Kroll blijft het CasaLog verslag doen van dit alternatieve weerbericht met een type regen dat overigens ook in Nederland voorkomt. Zie de column Liever Oudkerk van Harry van Bommel.

Posted by CasaSpider at 1:18 PM | Permalink | Comments (12)

Wat een moeilijke formatie leek te worden is uiteindelijk in slechts twee weken tijd door architect Pedro Atacho (PAR) voor elkaar gebokst. Op vrijdag 4 mei tekenden vertegenwoordigers van PAR (7 zetels), PNP (2 zetels) en FOL (2 zetels) een intentieverklaring die moet leiden tot een regeerakkoord en een nieuwe coalitie op Eilandsnivo. In de Eilandsraad zijn bovengenoemde drie partijen goed voor 11 van de 21 zetels.

Pascal reageerde na mijn post over de laatste verkiezingen als volgt: "Het is niet alleen desinteresse, maar ook die brij aan namen en het niet weten wat er bij hoort. Het is handig om die namen eerst in een soort politiek spectrum te zien bijvoorbeeld.

Hij heeft 100% gelijk en daarenboven is het droge kost die ver van de niet-Curacaoenaar afstaat. Een kleine toelichting is op zijn plaats. PAR en PNP hebben een band, zeker na het ondertekenen van de Slotverklaring in Den Haag. Deze twee partijen zijn namelijk de enige die de Slotverklaring acccepteren ook al willen beiden bepaalde punten anders uitgewerkt zien.

Frente Obrero (FOL) onder leiding van Anthony Godett is vanaf het begin tegen de Slotverklaring. De partij heeft mijn respect in die zin dat men als enige juist om die reden niet met een delegatie naar Den Haag is afgereisd. Leden van andere partijen hebben daar vrolijk meegenipt aan de champagne om nadien in de Eilandsraad plotseling tegen te stemmen.

Hoe kan de meest principiële anti-Slotverklaringpartij nu in een coalitie stappen met PAR en PNP? De opening die formateur Pedro Atacho heeft gevonden is dat alle drie partijen het advies van Julien Larmonie, voormalig adviseur van het Bestuurscollege, ondersteunen voor wat betreft de staatkundige structuur. Mooie woorden, maar wat betekent dit concreet met betrekking tot ratificeren van de Slotverklaring?

Een coalitie met PAR en PNP biedt Frente Obrero voordelen. De partij heeft flink verloren bij de Eilandsraadverkiezingen, zij ging van acht zetels terug naar twee. Met PAR en PNP mag men niet alleen rekenen op twee gedeputeerden (ministers op Eilandsnivo) maar wordt de FOL ook opgenomen in de Landsregering. Dit houdt in dat men één of twee ministersposten mag invullen.

Het alternatief voor Frente Obrero is een coalitie met een aantal partijen waaronder de MAN. De ministersposten kan men in dat geval sowieso op zijn buik schrijven en met betrekking tot het aantal gedeputeerden is het afwachten geblazen.

Zoals gezegd: droge kost. Daarom is het leuk om de column Bosina Bla Bla te lezen in de Papiamentstalige krant Extra. De schrijver van deze column heeft er kijk op, immers wij zijn het vaak eens. Voor de formatie gebruikt hij het bouwen van een huis als beeldspraak. Iedere politieke partij op Curacao heeft zijn eigen kleur. Zo is de PAR geel en de PNP groen. Het was al snel duidelijk dat Pedro Atacho uit was op een geel huis met groene kozijnen.

Maar hoe moest het dak er uitzien en de tuin? Aanvankelijk werd gesproken over rode accenten (DP, 1 zetel) en violet (Forsa Korsou, 1 zetel). Totdat de coalitie bestaande uit drie partijen in zicht kwam, toen was duidelijk dat er een oranje dak op het huis moest komen. Oranje is de kleur van Frente Obrero Liberashon 30 di Mei (FOL). Een geel huis met groene kozijnen en een oranje dak. Deze kleuren vloeken niet met elkaar en bieden prima bescherming tegen de blauwe lucht, aldus Bosina Bla Bla. Blauw is de kleur van de MAN (5 zetels).

Er is nog een belangrijk aspect. Op 15 december 2008 wordt Curacao een autonoom land. De nu te vormen regering wordt daarom straks de allereerste regering van het Land Curacao en de aanvoerder de allereerste president. Vooralsnog ziet het ernaar uit dat Emily de Jongh-Elhage van de PAR als zodanig in de geschiedenisboeken terechtkomt.

Charles Cooper, leider van de MAN die met vijf zetels de tweede partij is geworden, heeft er zacht gezegd ook wel oren naar om de eerste president van het Land Curacao te worden. Parallel aan het formatietraject van Pedro Atacho heeft hij diverse gesprekken gehad met de overige fractieleiders. Kennelijk kon hij de FOL niet bieden wat PAR en PNP wel kunnen.

Ik zeg altijd zeg nooit nooit en als het gaat over de Curacaose politiek wint deze uitspraak nog aan kracht. Individuen lees hier leden van de Eilandsraad kunnen zomaar besluiten over te stappen of zich af te splitsen. En 15 december 2008 is nog ver weg. In eerste instantie hangt veel af van overeenstemming binnen de coalitie om het Slotverklaringstraject tot een goed einde te brengen. Vervolgens ligt de bal bij Nederland. Als men daar de aangegane verplichtingen zonder teveel tegenstribbelen nakomt is er een kans dat tegenstanders op Curacao de wind uit de zeilen wordt genomen.

Plotseling moet ik denken aan het verhaal van de wolf en de drie biggetjes. De toekomst zal uitwijzen of het gele huis met de groene kozijnen en het oranje dak gebouwd is van stro, van hout of van steen.

Posted by CasaSpider at 5:50 PM | Permalink | Comments (10)

Toen de stembiljetten voor de Eilandsraadverkiezingen van vrijdag 20 april 2007 in de brievenbus lagen verzuchtte Lucy: "Eindelijk ga ik dan eens stemmen. In Santo Domingo kwam er werkelijk altijd iets tussen, precies op het moment dat ik moest stemmen. En nu gaat het op Curacao gebeuren dat ik voor het eerst ga stemmen."

Afgelopen vrijdag moest ik wegens het overlijden van mijn moeder snel een vlucht naar Nederland boeken. We vertrekken vrijdag 6 april en komen zondag 22 april weer terug op Curacao. Door de omstandigheden duurde het een dag voor het tot ons doordrong, we gaan de verkiezingen missen. "Het is toch ongelofelijk", riep Lucy uit, "nou denk ik hier kan niets misgaan en kan ik weer niet stemmen!"

Maandagmiddag belde Egon Sybrandy van radiozender Dolfijn FM. Het CasaLog is Site van de Dag en dat leverde een live-interview op tussen Egon en ene Peter hetgeen wel enigszins vreemd is aangezien degene die de verhalen schrijft CasaSpider heet. Lucy maakte er een movie van die vanwege gebrek aan kleding echter niet voor publicatie geschikt is.

Vanaf 9 april verschijnt elke dag een lijsttrekker in de Dolfijn FM studio om door Egon Sybrandy en Yves Cooper aan de tand te worden gevoeld. Zij lossen het duo Maarten Schakel en Tony Castro af die hiermee zijn begonnen voor de Statenverkiezingen van 27 januari 2006. De interviews uit 2006 zijn door mij destijds tamelijk acuraat opgeschreven hetgeen een soort van monnikenwerk was.

Of ik plannen had om dat dit jaar weer te doen, vroeg Egon. Op 9 april zitten wij echter in Nederland en het is zeer de vraag of er tijd is om aan dit karwei te beginnen. Maar de vingers jeuken wel.

Hoe dan ook is het een hele eer om als Site van de Dag te worden uitgekozen, dat verzacht het leed van twee niet gewonnen Dutch Bloggies een beetje. De fles Tequila kan weer in de kast blijven staan.

Posted by CasaSpider at 1:57 PM | Permalink | Comments (15)

Hartelijk welkom bij de eerste les Papiaments voor beginners op het CasaLog. Konsul Venesolano betekent natuurlijk de Venezolaanse consul. Het woordje ta is heel bijzonder, het betekent zijn en wordt tevens gebruikt om aan te geven dat het volgende werkwoord een tegenwoordige tijd uitdrukt. Het werkwoord mira is afgeleid van het Spaanse mirar dat zien betekent en spoki komt uit ons eigen Nederlands. Driemaal raden wat spoki zijn, een wit laken met ronde gaten erin is een goede hint.

Alle gekheid op een stokje, het betreft hier een heuse politieke rel in de kiem met onze grote buur aan het vaste land Venezuela. Wat is er aan de hand? Een zekere mevrouw Eva Golinger die tegelijkertijd schrijfster, advocate en wetenschapster is heeft op de Venezolaanse staatszender kanaal 7 haar visie gegeven op de branden in de Curacaose Free Zone.

Volgens mevrouw Golinger zitten de Amerikanen en meer specifiek de CIA achter deze branden. Het motief hiervoor is dat de USA alle Venezolaanse ondernemers met de branden van Curacao weg willen jagen waardoor zij het eiland op termijn gemakkelijker als springplank kunnen gebruiken voor een aanval op Venezuela. Om het helemaal af te maken besluit zij met de woorden dat het Curacaose volk God zij dank over verse groenten en fruit beschikt dankzij de Venezolaanse fruitbarkjes.

Mijn eerste gedachte was dat mevrouw Golinger niet meer van die goedkope alcohol moet drinken. Als belangrijkste bron noemt zij Lorenzo Angiolillo Fernandez, de Venezolaanse consul op Curacao. Even later belt Eva Golinger hem rechtstreeks in de uitzending op. Lorenzo Angiolillo Fernandez bevestigt in dit gesprek dat inderdaad Amerikaanse belangen achter de branden in de Free Zone zitten.

Een beetje prematuur lijkt mij. Waarom stelt de consul zich zo vreemd op? Het is niet het eerste incident waar hij bij betrokken is. In maart 2005 legde het Amerikaanse vliegdekschip USS Saipan voor een paar dagen aan op Curacao. De consul protesteerde direct en noemde de aanwezigheid van de USS Saipan (LHA-2) pure intimidatie jegens het op 35 mijl gelegen Venezuela.

Kort hierna was er een conflict tussen ex-premier Etienne Ys en PLKP-leider Errol Cova die op een reis in Venezuela politieke uitspraken had gedaan. Consul Angiolillo Fernandez was ook van de partij en verklaarde tijdens diezelfde reis dat Curacao Venezuela steunt in de strijd tegen de bedreigingen van de Amerikaanse president George W. Bush.

Na diens terugkomst op Curacao vroeg Etienne Ys de consul om uitleg maar deze zei dat hij ziek was. Diezelfde middag betrapten fotografen de consul in gezelschap van Errol Cova tijdens een lunch in een lokaal etablissement samen met wat mensen van de Amstel Brouwerij. De consul proostte gezellig mee met een flesje Amstel Bright. Dit speelde in mei 2005.

Van 23 mei tot 14 juni 2006 vond in en rondom Curacao de grote militaire oefening Joint Caribbean Lion plaats. Bij deze oefening waren meerdere landen betrokken en Venezuela volgde het gebeuren met argusogen. Enkele dagen na begin van de operatie meldde Lorenzo Angiolillo Fernandez een schietpartij bij zijn ambtswoning. Er is geen enkele patroonhuls gevonden maar de consul is ervan overtuigd dat het een aanslag van de CIA gericht op zijn persoon betrof.

Dit om aan te geven dat er al enige historie is opgebouwd met de heer Angiolillo. Mijn favoriete column Bosina Bla Bla is helder over het gebeuren. "Als een consul zich in Venezuela zo zou gedragen als Lorenzo Angiolillo Fernandez had president Chávez hem al lang het land uitgestuurd." En over het Venezolaanse fruit: "Curacao is gezegend met supermarkten die hun fruit uit de USA en Canada halen."

Drie artikelen uit de Extra van vrijdag 23 februari dienen als de tweede les Papiaments voor beginners:

• Editorial: Konsul Venesolano ta mira spoki
• Konsul Venesolano ta denunsia plan pa kore ku komersiantenan Venesolano
• Bosina Bla Bla

Posted by CasaSpider at 6:42 PM | Permalink | Comments (11)

De rechtszaak die luchtvaartmaatschappij DAE op 24 januari 2007 aan wilde spannen tegen concurrent Insel Air is niet doorgegaan. Het was dan ook een kansloze zaak geweest waarin DAE dacht aan te kunnen tonen dat er geen behoefte aan extra-capaciteit is op de route Curacao-Sint Maarten.

Oud nieuws is geen nieuws, tijd voor een samenvatting voor dummy's. Lange tijd had de Bonairiaanse luchtvaartmaatschappij DAE het monopolie op de route Curacao-SXM waarbij SXM staat voor Sint Maarten. Men vliegt met een ATR 42 propellervliegtuig tegen een prijs van ongeveer 800 Antilliaanse guldens (€ 350).

Het vliegtuig maakt veel lawaai, de prijs is hoog, de duur van de vlucht relatief lang en er kan slechts een beperkte hoeveelheid bagage mee. Edward Heerenveen, directeur van Insel Air, springt in dit gat. Hij wil een MD-82 jet inzetten en tevens aanzienlijk goedkoper vliegen, tegen de helft van het door DAE gevraagde tarief.

DAE heeft er weinig behoefte aan de monopoliepositie op te geven en laat de aan Insel Air verleende vergunning op vrijdag 22 september 2006 door rechter Drop vernietigen. Een vonnis waar luchtvaartkenners hun wenkbrauwen bij fronsen.

Insel Air vindt een andere manier om toch te kunnen vliegen en wederom dreigt DAE met de rechter. Op 29 december 2006 doet rechter Kort uitspraak, deze keer in het voordeel van Insel Air. Op 5 januari 2007 vindt de eerste officiële Insel Air-vlucht CUR-SXM plaats.

Insel Air heeft grote plannen. Na Sint Maarten volgen in hoog tempo andere bestemmingen waaronder Venezuela, Haiti en Trinidad. Op 24 januari vliegt men voor het eerst op Paramaribo, Suriname. De tarieven zijn scherp en het cabinepersoneel bestaat voor een groot gedeelte uit oud DCA-werknemers.

DAE gaat in de tegenaanval. Plotseling zijn er plannen om ook een jet in te zetten op de route CUR-SXM, worden meerdere bestemmingen aangeboden en dalen de prijzen. Op zich niet vreemd om met Insel Air te kunnen concurreren, de wijze waarop Managing Director Floris van Pallandt de plannen presenteert komt tamelijk hypocriet over. Men was het al lang van plan. Ja, ja.

Nog een klein beetje extra info alvorens bij het thema van deze post te komen. DAE heeft een sterk blok achter zich staan. Financieel is daar Niek Sandmann, de rijkste man van Bonaire, en politieke steun is er van Ramonsito Booi, partijleider van de UPB. Eerder genoemde Floris van Pallandt is afkomstig van de KLM, een partij die ook een belang heeft in DAE (Dutch Antilles Express). De talloze Express-maatschappijen waren allen KLM-dependances.

Ook Insel Air beschikt over mensen met invloed. Naar het schijnt zijn er bedrijven in de Free Zone die financiele hulp bieden en ook de naam van de Maduro & Curiëls Bank (MCB) wordt genoemd. Politiek is de ex-minister van Verkeer & Vervoer voor de MAN Kenneth Gijsbertha degene waar Insel Air veel aan te danken heeft. Onvermoeibaar zoekt Gijsbertha met zijn team steeds naar nieuwe wegen om Insel Air te kunnen laten vliegen. Vergunningen worden bijzonder snel geregeld. Voorts heeft de maatschappij op Curacao veel draagvlak doordat men werkgelegenheid verschaft aan oud-piloten en -cabinepersoneel van de ter ziele gegane Curacaose ALM en DCA.

Hoogste tijd voor Omayra Leeflang. Na het afwijzen van de slotverklaring waarbij de MAN een dubieuze rol speelde is deze partij door coalitiepartners PAR en PNP uit de Landsregering gezet. Dat betekent het einde van Kenneth Gijsbertha als minister van Verkeer & Vervoer. Omayra Leeflang van de PAR is zijn vervangster.

Vanaf het allereerste begin heeft Omayra Leeflang een vruchtbare relatie met het op 1 mei 2005 gestarte DAE. In de beginperiode heeft Leeflang voor de noodzakelijke vergunningen gezorgd en tevens een aanvraag van Insel Air afgewezen. Inmiddels vliegt Insel Air dus, maar er zijn twee kwesties. De eerste is het loslaten van de minimumtarieven. DAE is hier een voorstander van en Insel Air niet.

Het is een moeilijke kwestie, immers mag men vluchten onder de kostprijs aanbieden om de concurrent kapot te maken? In Nederland kende men de supermarktoorlog en die was toegestaan. Toch ligt het althans volgens Insel Air hier iets anders. Directeur Edward Heerenveen beweert dat DAE glashard gezegd heeft over vijf miljoen dollar verliesgarantie van de KLM te kunnen beschikken om Insel Air kapot te maken. Als dit klopt is sprake van oneerlijke concurrentie. Vreemd genoeg beslist Omayra Leeflang al heel snel dat het een goed idee is om af te stappen van minimumtarieven, conform het voorstel van DAE.

De tweede kwestie is dat Insel Air samenwerkt met de Surinaamse SLM en het alleenrecht heeft om vanuit de Nederlandse Antillen op Paramaribo te vliegen. Op het moment dat DAE hier achterkomt wil men ook op Paramaribo vliegen. Echter, vanwege het huidige verdrag mag dit niet. Meteen schiet Omayra Leeflang te hulp. Vanwege gezonde concurrentie is zij van mening dat er meer partijen op de betreffende route moeten kunnen vliegen. Zij zoekt onmiddellijk contact met haar Surinaamse ambtsgenoot om dit te regelen. Indertijd was gezonde concurrentie echter absoluut geen overweging voor haar om Insel Air een vergunning voor de route CUR-SXM te verlenen.

Ik heb werkelijk mijn best gedaan om mij in de beweegredenen van Omayra Leeflang te verdiepen. Ondanks dat zij het zelf ontkent heeft zij ofwel een belang dat DAE het goed doet ofwel een belang dat Insel Air niet vliegt. Of een combinatie van beiden.

Iemand vertelde mij dat hij het ook niet weet, maar dat zowel Edward Heerenveen (directeur Insel Air) als Omayra Leeflang Surinamers zijn. "Surinamers onder elkaar", zo sprak deze iemand maar dan in negatieve zin. Toen ik deze uitspraak voorlegde aan iemand anders lachte deze andere iemand bevestigend.

Eerdere posts over Insel Air / DAE op het CasaLog:

• Gevecht om route CUR-SXM (1)
• Gevecht om route CUR-SXM (2)
• Gevecht om route CUR-SXM (3)
• Gevecht om route CUR-SXM (4)

Posted by CasaSpider at 1:43 PM | Permalink | Comments (10)

Als er toevallig eens een paar feestjes van mijn werk relatief snel opeenvolgend plaatsvinden verschijnt al snel commentaar of er hier zo nu en dan ook nog gewerkt wordt. "Jazeker!", luidt het antwoord op deze vraag.

Op 19 oktober 2005 organiseerde SQL Integrator een zogenaamde CBK Project Management. CBK staat voor Crossing Borders with Knowledge, onze manier om bepaalde kennis binnen het bedrijf onderling over te brengen. In deze CBK stond de Prince2-methodiek (Wikipedia) centraal.

Het bedrijf vindt dat al haar employees tenminste de Foundation-cursus Prince2 op hun CV moeten hebben. Dat geeft ons een pré bij de klanten. In oktober 2006 startte de eerste groep en maandagavond jongstleden de tweede met onder anderen CasaSpider. Dat betekent aansluitend aan het gewone werk nog eens vier uren doorbuffelen in een ietwat bedompte en donkere cursusruimte.

Okay, het eerste halve uur bestond het buffelen uit het naar binnen werken van zoveel mogelijk stukken pizza.

Qua timing komt de cursus Prince2 precies op het juiste moment, immers het is de tijd van Prins Carnaval. Er zijn meer onzichtbare draden. Zo heeft SQL het software-pakket MSL (Mortgages, Savings and Loans) ontwikkeld. Eind vorig jaar zag de zoveelste politieke partij op Curacao het levenslicht. Uit de PLKP splitsten zich twee mannen af die vervolgens de Movementu Sosial Laboral oprichtten. De afkorting daarvan is MSL en de naam van één der oprichters Cesar Prince.

De circel is rond.

Een van de eerste zaken die versgebakken MSL-gedeputeerde Frensel Marchena regelde was de benoeming van zijn partijgenoot Cesar Prince tot directeur van de Fundashon Wega di Number Korsou. Zeg maar de Lotto. Over een relatie tussen Prince2 Project Management en het betere gokwerk is vooralsnog niets bekend.

Docent Ivo Stomp ging in hoog tempo door de sheets. In het begin is er altijd een soort van kip-ei probleem dat de cursisten de nieuwe begrippen nog niet kennen, maar deze wel al volop worden gebruikt. Wat betekent Prince2? PRojects IN Controlled Environments. Discipline-onafhankelijkheid is het grootste verschil met voorloper Prince. Men kan er ook niet-IT projecten mee managen.

We begonnen met de processen Opstarten van een Project en Initiëren van een Project. Vervolgens kwamen de bijbehorende componenten en producten aan de orde.

Interessant is de taalkwestie. Prince2 komt uit Engeland en de originele Prince2-bijbel is derhalve Engelstalig. Over het algemeen vinden deelnemers aan projecten het plezierig met begrippen in de moedertaal te werken. Prince2-materiaal is daarom in vele talen beschikbaar.

Sommige begrippen vertaalt men liever niet. Zo gebruiken de meeste Nederlanders printen in plaats van afdrukken. Het is moeilijk consequent te zijn en dit leidt tot een soort van mengelmoes. Niet alleen in het Nederlands maar ook in het Duits (Change Management versus Qualitätskontrolle) en zelfs in het Chinees (Project versus ???) komt dit fenomeen voor.

Aangezien Prince2 zelf een soort taal is of misschien eerder nog een protocol met de bedoeling dat mensen elkaar binnen een project goed kunnen begrijpen is een eenduidig begrippenkader belangrijk. Als men de opdrachtgever het ene moment Opdrachtgever noemt maar in de uitwerking van de opgaven komt hij als Executive terug is dit niet direct voor iedereen duidelijk.

Volgens het cursusmateriaal stamt Prince2 uit 1996, maar als goed oplettend cursist ben ik erachter gekomen dat reeds de Indianen Prince2 moeten hebben gekend. Op een bepaald moment zei de docent namelijk: "De pijlen komen van links".

Dat laat niets aan duidelijkheid te wensen over.

Posted by CasaSpider at 1:49 PM | Permalink | Comments (19)

"Pas op met het gebruiken van analogieën", zeg ik altijd. Maar ja, ze zijn zo leuk en verlevendigen saaie stellingen. Glenn Sulvaran is partijvoorzitter van de PAR. Toen de Eilandsraad de Slotverklaring had afgewezen en men zich afvroeg hoe nu verder, zei Sulvaran: "Men moet een keuze maken, het is of het een of het ander. Als men lid is van de Yankees kan men niet bij de Dodgers in de dug-out gaan zitten."

Een mooie analogie die Johan Cruijff had kunnen verzinnen. Vrijdagmorgen hoorde ik Glenn Sulvaran op de radio en in de paar minuten zendtijd gooide hij nogmaals twee analogieën tegen het slotakkoord. Zijn stelling was dat het uitonderhandelde slotakkoord niet opengebroken kan worden, dat delen ervan niet heronderhandeld kunnen worden.

"Je moet het vergelijken met dat je je kinderen bij het naar school brengen een pakje brood meegeeft. Je bereidt het brood, pakt het in en sealed het zakje. Dat is het. Je kunt het pakje dan niet weer opendoen want dan heb je geen brood meer."

Vond ik iets minder sterk. Maar Glenn Sulvaran was op dreef. "Of het huwelijk. Als je met iemand trouwt moet je ook het hele pakket nemen. Als het een goede vrouw is maar haar grote teen is te groot of ze heeft een sterk karakter dan moet je kiezen: trouw ik wel met haar of niet. Maar het is één pakket."

Wat is het gevaar van analogieën? In de comments van de post Referendum Europese Grondwet stelt zolderkamerfilosoof C.S. het volgende: "Mensen die zich van analogieën bedienen pikken uit herkenbare situaties precies die dingen die in hun straatje van pas komen."

En bij een relatie gaat het meestal om verborgen gebreken.

Posted by CasaSpider at 1:46 PM | Permalink | Comments (8)

In de avond en nacht van dinsdag 28 op woensdag 29 november heeft de Eilandsraad met 13 tegen 7 stemmen het bereikte slotakkoord, de zogenaamde Slotverklaring, verworpen. Deze beslissing heeft voor een tweedeling gezorgd in de Curacaose maatschappij.

De grote vraag die ons allen bezighoudt is: hoe nu verder?

Het eerste probleem dient zich reeds aan. Kunnen op 20 december de ambtenarensalarissen betaald worden? De banken hebben sterk gelobbied vóór het slotakkoord. Nu dit is verworpen hebben zij weinig animo om nog geld aan de overheid voor te schieten. De vraag is namelijk wanneer en vooral of deze het geleende geld terug kan betalen.

Tegenstanders van de Slotverklaring als Nelson Pierre (NPA) grijpen het gedrag van de banken aan om hen te beschuldigen van het om zeep helpen van de democratie. Zijn punt is dat degenen met het geld, voor het merendeel voorstanders van het slotakkoord, het volk daarmee gijzelen om alsnog hun zin te krijgen.

Voor de opvatting van zowel de banken als van Pierre valt wat te zeggen.

Na de afwijzing van de Slotverklaring heeft een aantal mensen diverse acties op touw gezet om te peilen of daadwerkelijk een meederheid van het volk er tegen is. Een voorbeeld hiervan is de enquete op www.slotverklaring.com. De initiatiefnemer heeft de beste bedoelingen en legt op de website en voor de radio uit waarom dit geen wetenschappelijke onderzoek is. De uitslag is dat 9953 (82%) mensen vóór de Slotverklaring hebben gestemd en 2239 (18%) tegen.

Dat lijkt heel wat, maar het is vooral de upper-class die deelneemt aan dit soort enquetes. De acties lijden aan het voor eigen parochie preken syndroom. Een neveneffect daarvan is dat de tegenstanders zich juist harder vastbijten in hun mening. Als men reacties en commentaren leest van sommige Nederlanders heb ik nog begrip voor die tegenstanders ook.

Marjolein Jardim verwoordt dit gevoel met haar ingezonden brief van 4 december in de Amigoe als volgt:

"ALS AL die mensen die hoog opgeleid zijn, veel geld verdienen, toegang tot een computer hebben (om mee te stemmen online voor de slotverklaring, de discussie in de Nederlandstalige kranten gaande houden et cetera) Als al die mensen nou eens de straat op gingen en dat deel van de bevolking waar het toch eigenlijk om draait (de mensen die niet hoog opgeleid zijn, weinig geld verdienen, geen toegang tot een computer hebben, geen Nederlandstaligekranten lezen et cetera. Kortom, het merendeel van de bevolking),nou eens gingen vertellen over de slotverklaring en wat die inhoudt, dan waren we al een stuk verder!"

Een van de punten die Charles Cooper (MAN) inbrengt is dat nergens in de Slotverklaring concreet staat dat Nederland de Antilliaanse schuld daadwerkelijk gaat betalen. Er staat slechts dat Nederland zorg zal dragen voor een oplossing. In het verleden (2000) heeft ex-premier Miguel Pourier (PAR) slechte ervaringen met Nederlandse beloftes op dit terrein.

Hij heeft destijds enorm veel werk verzet om te voldoen aan de eisen van het IMF. Niet het IMF maar Nederland kwam bij monde van onder anderen staatssecretaris van Koninkrijksrelaties Gerrit de Vries (VVD) telkens met nieuwe eisen op de proppen. Hierdoor kwamen de Nederlandse Antillen uiteindelijk niet in aanmerking voor financiele ondersteuning. Miguel Pourier slaapt er nog steeds slecht van.

Een andere zaak is het Politiekorps. Men windt zich er op Curacao over op dat in het slotakkoord geregeld is dat Curacaose politie-agenten ingezet kunnen worden op de andere eilanden. Dit vindt men in het geval van de K3 (Bonaire, Saba en Sint Eustatius) onbegrijpelijk aangezien dit nu Nederlandse gemeenten zijn.

Daar heeft men een punt maar geen reden om de Slotverklaring te verwerpen. Men had de Ronde Tafel Conferentie (RTC) van februari 2007 kunnen gebruiken om concrete afspraken over de Curacaose politie-inzet te maken. Het is geen enkel probleem om agenten naar Bonaire te sturen, maar dan dient Nederland daar wel een marktconforme prijs voor te betalen. Op deze wijze kan het zelfs aantrekkelijk zijn voor Curacao om agenten uit te zenden.

Veel voorstanders van de Slotverklaring willen een referendum. Maar heeft men wel nagedacht over wat er moet gebeuren met de uitslag? Ter herinnering, in de Eilandsraad stemden 7 personen voor het slotakkoord en 13 tegen. Stel dat het referendum uitwijst dat 60% van de bevolking vóór de Slotverklaring is. Moet de meerderheid van 13 tegenstemmers in de Eilandsraad dan met deze uitslag aan het werk?

In Nederland laten CDA, VVD en vooral Rita Verdonk zien hoe graag men de wens van een toevallige meerderheid uitvoert in relatie tot bijvoorbeeld de 26.000 gezichten.

Neen, er is een betere oplossing. Op vrijdag 20 april 2007 zijn er nieuwe Eilandsraadverkiezingen. Op deze datum spreekt het volk zich uit, voor of tegen de Slotverklaring. Bij een meerderheid PAR/PNP kan Curacao met vijf maanden vertraging door op het eerder gekozen traject. Met een meederheid van de andere partijen dienen deze opnieuw met Nederland aan de onderhandelingstafel te gaan zitten.

En dan is er plotseling een nieuw en verrassend scenario. Frente Obrero (FOL) is bezig om een nieuwe Eilandsregering te formeren. In eerste instantie leek dat niet zo moeilijk. Met de 14 zetels van alle tegenstemmers heeft men bij een totaal van 21 zetels in de Eilandsraad een ruime meerderheid.

Het probleem is dat op eilandsnivo een aantal afgesplitste éénmansfracties bestaan. Zo is daar de MPK van Rignald Lak die ervandoor is gegaan met een zetel van de FOL. Kort geleden hebben Cesar Prince en Frensel Marchena zich individueel afgesplitst van de door Errol Cova geleide PLKP. De volgende constraints zijn van toepassing:

• FOL wil niet in een coalitie met MPK.
• PLKP wil niet in een coalitie met de Groep Frensel Marchena.
• PLKP wil niet in een coalitie met de Groep Cesar Prince.
• De zetel van Anthony Godett (FOL) telt niet mee aangezien hij zich in de Bon Futuro gevangenis bevindt.

Een mogelijke coalitie is de volgende: FOL (6 zetels zonder Anthony Godett) + MAN (2 zetels) + NPA (Nelson Pierre) + Frensel Marchena + Cesar Prince. In totaal zijn dit 11 van de 21 zetels. Met drie éénmansfracties in de coalitie is het verdelen van de portefeuilles echter een haast onmogelijke opgave. Curacaose éénmansfracties stellen hoge eisen doordat hun zetel doorslaggevend is.

Daarom praat Frente Obrero nu met de PAR. Samen zijn zij goed voor 11 zetels en als de PAR meedoet kan de PNP er wellicht ook bij. Maar hoe kunnen FOL (tegen slotakkoord) en PAR (voor slotakkoord) elkaar nu opeens vinden? Uit gesprekken blijkt dat de FOL op zich niet tegen het slotakkoord is. Het enige dat men wil is garanderen dat de waardigheid van Curacao niet wordt verkocht.

Dat is een opening. Daarbij komt dat de FOL de enige tegenstemmende fractie is die consequent heeft gehandeld door niet deel te nemen aan de grote delegatie die in Den Haag de onderhandelingen heeft gevoerd. Hierdoor heeft men duidelijk meer recht van spreken. Met de door de FOL gecreëerde opening maakt ineens het oude traject weer enige kans: accepteren van het slotakkoord en in februari 2007 de knelpunten concretiseren.

Deze verrassende maar nog niet bereikte uitweg heeft mijn volledige steun. Men dient zich daarbij wel te realiseren dat een partnership tussen FOL en PAR op vele terreinen stukken moeilijker ligt dan een samensmelting van Wouter Bos en Balkenende.

Een mooi moment om nog eens te herhalen wat ik altijd zeg namelijk zeg nooit nooit.

Alle posts met als onderwerp de Slotverklaring zijn te vinden in het dossier Slotakkoord 02.11.2006.

Posted by CasaSpider at 12:43 PM | Permalink | Comments (14)

De Eilandsraad van Curacao heeft de Slotverklaring, getekend op 2 november 2006 door Nederland, Sint Maarten en Curacao, afgewezen. Dit gebeurde in de nacht van dinsdag 28 op woensdag 29 november. De bedoeling was dat de vergadering van de Eilandsraad 's morgens vroeg begon, maar tot verbazing van menigeen vroeg Nelson Pierre (NPA) aan minister van Justitie David Dick (PAR) toestemming voor Anthony Godett (FOL) om bij de vergadering aanwezig te zijn.

Voor de duidelijkheid, Anthony Godett zit in de Bon Futuro gevangenis een straf uit wegens valsheid in geschrifte. De ochtend is gebruikt om over dit onderwerp te debatteren. Pas om één uur 's middags kon de geplande vergadering over de Slotverklaring van start gaan, overigens zonder Anthony Godett.

Alle overgebleven 20 raadsleden kregen 20 minuten spreektijd, tijd die daadwerkelijk werd gebruikt. Dat was zonde, immers de stellingen waren reeds betrokken. Al heel snel bleek dat de Slotverklaring slechts op steun van de PAR (5 zetels) en PNP (2 zetels) kon rekenen. Lange tijd was onzeker wat PNP-lid Dennis Evertsz ging stemmen. Hij is tegen het slotakkoord, maar heeft uiteindelijk toch voor gestemd. Naar mijn voorzichtige inschatting om geen problemen te krijgen met zijn fractieleidster Ersilia de Lannooy. De beslissing was toch al gevallen, of het nu 13 tegen 7 of 14 tegen 6 werd maakt niet veel uit.

Een onthutsende uitslag voor Curacao, een uitslag waarvan velen de consequenties nog niet lijken te beseffen. Woensdagmorgen hoorde ik de reactie van minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties Atzo Nicolaï. Hij was zwaar teleurgesteld. In zijn antwoorden op de vragen van de interviewster probeerde hij het woord Curacao uit alle macht te vermijden.

Interviewster: "En wat gaat er gebeuren, nu het slotakkoord is afgewezen?"
Nicolaï: "Oh, we gaan gewoon door."
Interviewster: "Door? Maar Curacao heeft het slotakkoord afgewezen."
Nicolaï: "Ja, we gaan door met Sint Maarten."
Interviewster: "Maar hoe moet het dan verder? Wat als Curacao weer wil komen praten?"
Nicolaï: "Praten kan natuurlijk altijd. Maar onderhandelen doen we niet meer."

De Curacaose politici liggen te rollebollen in de bus op weg naar het station. Daar aangekomen blijkt de laatste trein reeds vertrokken. Tegen beter weten in wacht men op de volgende.

Hoe heeft het zover kunnen komen? Politici op Curacao lijken voornamelijk met zichzelf bezig te zijn. Daarbij komt de kleinschaligheid waarbij iedereen elkaar door en door kent en persoonlijke verhoudingen (wrok) een grote rol spelen. Hieraan maken alle partijen zich schuldig.

Ja, ook de PAR. Dat begon al voordat de delegatie na het tekenen van de Slotverklaring op Curacao geland was door het plaatsen van een advertentie waarbij men zichzelf een veer in de kont stak door de eer voor zichzelf op te eisen. Bij aankomst op luchthaven Hato geconfronteerd met de advertentie schrok premier Emily de Jongh-Elhage hier danig van, dat was absoluut niet de bedoeling. Maar het kwaad was al geschied.

Ook is er kritiek op de wijze waarop PAR in de persoon van Zita Jesus-Leito het slotakkoord verdedigde. In plaats van rustig uit te leggen welke weg gevolgd moest worden, via de Ronde Tafel Conferentie (RTC) in februari 2007 naar een referendum om uit te komen bij de magische datum 1 juli 2007 waarop de uiteindelijke autonomie een feit moest worden, trachtte zij de tegenstanders te overtuigen met een slikken of stikken strategie.

De tegenstanders gaan ook niet vrijuit. Ten eerste dient men de klasse en capaciteiten te hebben om door een ongelukkige strategie heen te prikken. Zeker als men het belang van het eiland en de bevolking in gedachten houdt mag dat niet zo moeilijk zijn. In eerdere posts over het slotakkoord is reeds genoemd de aanwezigheid van Dennis Evertsz (PNP en coalitiepartij), Cesar Prince (PLKP), Rignald Lak (MPK en coalitiepartij) en Urvin Macaay (MAN en coalitiepartij) als lid van de Curacaose delegatie in Den Haag.

Deze mannen zijn tot aan het eind, het drinken van champagne op het bereiken van het slotakkoord, gebleven. Hun kritiek begonnen zij pas te spuien na terugkomst op Curacao.

Gevolg van dit alles is dat de Slotverklaring de naam kreeg van een PAR-akkoord. Onder anderen met het oog op verkiezingen werden de posities ingenomen. De twaalf uren gepraat op dinsdagmiddag en -avond waren overbodig. Het was al lang duidelijk hoe er gestemd ging worden.

's Morgens had ik mijn autolampen ontstoken. De door Stephen Walroud opgezette actie Handen af van het slotakkoord en de lichten aan was geen doorslaand succes. Hooguit één op de 15 auto's had de lichten aan. Van de andere kant was ook de anti-slotverklaringsmars die 's morgens vroeg bij het Waaigat startte geen succes. Ruim honderd mensen namen de moeite op deze wijze te tonen dat zij het niet met het slotakkoord eens zijn.

Dat is het vreemde van de situatie. Op dinsdagavond waren straatinterviews op televisie te zien. Het was onthutsend hoe weinig mensen inhoudelijk een idee hadden wat de Slotverklaring behelst en ook hoe weinig het velen leek te interesseren.

De PAR en de PNP hebben hun conclusie getrokken uit de zware nederlaag en zijn uit de Eilandsregering gestapt. De grootste partij is Frente Obrero (FOL) met zeven zetels. Deze oranje partij neemt nu het voortouw om tot een nieuwe coalitie te komen. Op landsnivo blijft het bij het oude, PAR en PNP kunnen gesteund door de leden van de andere eilanden doorregeren met een meerderheid.

Gevoelig ligt de positie van de MAN. Vooral deze partij heeft de coalitie laten vallen. Op landsnivo heeft de MAN twee ministersposten, ingevuld door Kenneth Gijsbertha en Sandra Smith. Aan hun is verzocht de eer aan zichzelf te houden en dus op te stappen. Dit is gebeurd bij monde van Ramoncito Booi uit Bonaire hetgeen niet helemaal als een verrassing komt aangezien deze een persoonlijk conflict met Kenneth Gijsbertha uitvecht omtrent het verlenen van een licentie aan luchtvaartmaatschappij Insel Air. Booi is zelf belanghebbende in het concurrerende DAE.

Dit om aan te geven op welk nivo de verhoudingen liggen.

Het is niet de eerste keer dat de MAN een ander gezicht laat zien dan men op grond van een coalitie verwacht. Anderhalf jaar geleden vergeleek ik de partij met D66 en die gedachte wordt steeds sterker. Bij de komende coalitiebesprekingen is een nieuwe regering bestaande uit FOL, PLKP en MAN derhalve zeker niet uit te sluiten.

Wel mis ik de mening dan wel aansturende rol op de achtergrond van Mister MAN, Don Martina. Don Martina was als adviseur aanwezig in Den Haag, maar nergens heb ik nadien gezien, gelezen of gehoord hoe hij tegenover de Slotverklaring staat. Dat is erg jammer.

Een belangrijke vraag is: hoe nu verder? Volgens Yves Cooper, ja hij is weer terug op Radio Dolfijn, is de oplossing nu een referendum houden. Laat het volk maar beslissen. Ik weet het niet. Naar mijn mening onderschat Curacao de reactie van Nederland op onze afwijzing. Men beseft niet ten volle dat Curacao voor Nederland ten eerste onbelangrijk is en ten tweede alleen maar als lastig wordt gezien.

En dan doet Nederland een royaal aanbod met het saneren van de enorme staatsschuld en nog is het niet goed. De reactie van Atzo Nicolaï sprak wat dat betreft boekdelen. Onder politiek bewuste Curacaoenaars beluister ik dat wat hun betreft Nicolaï wel kan zeggen dat hij niet meer wil onderhandelen maar dat hij wel moet. Ik vraag het mij af.

Mijn vrees is dat de zaak snel polariseert en dan komt er een ogenblik dat de Curacaoenaar in zijn trots stelt: "Dan maar geen autonomie, dan gaan we meteen voor onafhankelijkheid!" Het zou mij niet verbazen, niet nu meteen maar wel als er over een aantal maanden geen enkele vooruitgang is geboekt en die kans is groot.

De toekomst zal het leren. Qué Será, Será...

Voor het slotakkoord stemden:

• Dennis Jackson (PAR)
• Marilyn Alcala-Wallé (PAR)
• Oscar Castillo (PAR)
• Eugene Ruggenaath (PAR)
• R. Gomes (PAR)
• Dennis Evertsz (PNP)
• Humphrey Davelaar (PNP)

Tegen het slotakkoord stemden:

• Rignald Lak (MPK)
• Errol Cova (PLKP)
• Frensel Marchena (PLKP/onafhankelijk)
• Cesar Prince (PLKP/onafhankelijk)
• Sedney Ignacio (FOL)
• Renfred Rojer (FOL)
• R. D. A. Douglas (FOL)
• J. R. Carolina (FOL)
• E. E. Capella (FOL)
• R. A. Sling (FOL)
• Charles Cooper (MAN)
• Urvin Macaay (MAN)
• Nelson Pierre (NPA)

Anthony Godett (FOL) was niet aanwezig wegens het uitzitten van zijn gevangenisstraf. Alle posts met als onderwerp de Slotverklaring zijn te vinden in het dossier Slotakkoord 02.11.2006.

Posted by CasaSpider at 9:58 PM | Permalink | Comments (46)

Het historisch akkoord tussen Nederland, Sint Maarten en Curacao van 2 november 2006 waarin beide eilanden autonome landen binnen het Koninkrijk worden houdt de gemoederen op Curacao bezig. Op Sint Maarten niet, daar is het akkoord vrijwel unaniem door het eilandsbestuur goedgekeurd.

Curacao is nog lang niet zover. De aanvankelijke rust na het bereiken van het akkoord heeft plaatsgemaakt voor chaos. Iedereen heeft zijn eigen idee over welk nivo van autonomie moet worden nagestreefd en wat er met het slotakkoord dient te gebeuren. Alleen de PAR is heel duidelijk: een akkoord is een akkoord.

Van Frente Obrero (FOL) is een eventuele afwijzing van het akkoord te billijken. Deze partij heeft bewust niet deelgenomen aan de grote delegatie die vanuit Curacao naar Den Haag is afgereisd om te onderhandelen. De rol van coalitiepartners PNP en MAN in deze is minder sterk.

Namens de MAN maakten Don Martina en Urvin Macaay deel uit van de delegatie. Zij hebben actief meegewerkt aan het bereiken van het gesloten akkoord. Het wekt enige bevreemding dat met name Macaay tegen het akkoord lijkt te gaan stemmen aanstaande dinsdag 28 november in de Eilandsraad. Urvin Macaay, MAN-leider Charles Cooper en Eunice Eisden hebben aangegeven dat men er de voorkeur geeft om het akkoord te heronderhandelen. Sandra Smith, Jean Francisca en Kenneth Gijsbertha van dezelfde fractie zijn overigens voor het slotakkoord.

Even later volgde de PNP met een afwijkend standpunt. Raadslid Dennis Evertsz gaf al direct na terugkomst op Curacao niet thuis tijdens de eerste de beste vergadering van de Eilandsraad waarin het slotakkoord behandeld diende te worden. Hij was naar het buitenland vertrokken en mede hierdoor werd het quorum niet gehaald om een beslissing te kunnen nemen. Sommigen beweren dat zijn vader grote invloed heeft op het gedachtengoed van Dennis Evertsz en deze is tegen.

Fractieleider Ersilia (Zus) de Lannooy stelt dat er een referendum moet worden gehouden over het slotakkoord. Evenals Dennis Evertsz was Zus de Lannooy aanwezig in Den Haag, samen met partijgenote Suzy Camelia-Römer was zij zelfs een van de vooraanstaande onderhandelaars.

Heronderhandelen is een enorm zwaktebod. Wat als Nederland ineens zegt dat het wil heronderhandelen, bijvoorbeeld over het kwijtschelden van de schuld? Curacao zou te klein zijn. Nederland heeft met de formatie van het nieuwe kabinet nu belangrijkere zaken aan zijn hoofd. Vooralsnog ziet het ernaar uit dat dit kabinet een rodere kleur krijgt dan het voorgaande. Rood is in deze niet direkt een voordeel voor de Antillen met betrekking tot streven naar autonomie en schuldsanering.

Urvin Macaay kan hier nog wel eens van een koude kermis thuiskomen. Geen wonder ook dat Sint Maarten zo snel en eensgezind de slotverklaring honoreerde. Daar ziet men de bui al hangen en vreest voor bruusk terugdraaien van het hele autonomieverhaal. Men is dan ook niet blij met het langzame beslisproces op Curacao.

Voor een referendum is het te vroeg. Op 15 april 2005 heeft de Eilandsraad besloten dat een referendum pas gehouden dient te worden na de Ronde Tafel Conferentie (RTC) als het totaalpakket klaar en uitonderhandeld is. Deze RTC staat gepland voor februari 2007.

De Extra is een van de meest gelezen Papiamentstalige kranten op het eiland. De dagelijkse column Bosina bla bla staat pal achter premier Emily de Jongh-Elhage (PAR) en daarmee achter het slotakkoord. Nu heeft ook Shon Ma Scoop, een oudere en gezaghebbende columnist van dezelfde krant die er aanvankelijk vrij kritisch tegenover stond, zich uitgesproken vóór het akkoord. Dat geeft enige hoop.

PAR-lid en eigenaar van salsa-school Salsipuedes Stephen Walroud is met een originele actie op de proppen gekomen. Hij probeert een email door middel van het pyramide-principe naar zoveel mogelijk mensen te sturen. Walroud wil dat de zwijgende meerderheid die volgens hem achter het akkoord staat nu haar gezicht laat zien. De bedoeling is dat iedereen die voor het akkoord is de lichten van zijn auto ontsteekt. Als (overdag!) bijna iedere auto zijn lichten aan heeft is dit een teken voor de politici die op dinsdag 28 november in de Eilandsraad over het slotakkoord beslissen.

CasaSpider is ervoor dat het bereikte en ondertekende akkoord met Nederland goedgekeurd wordt. Toen Luchiano (9) en ik naar de bibliotheek reden om er 5 gulden 70 boete te betalen brandden derhalve de lichten van de Toyota. Onderweg was hij de enige.

Laat dat niet zo blijven, daarom hier de laatste zin uit de mail van Stephen Walroud:

"Handen af van het slotakkoord en de lichten aan!!"

Alle posts met als onderwerp de Slotverklaring zijn te vinden in het dossier Slotakkoord 02.11.2006.

Posted by CasaSpider at 2:47 PM | Permalink | Comments (24)

Op TeleCuracao legt Suzy Camelia-Römer uit waarom het historisch akkoord dat op 2 november in Den Haag is getekend en waarmee in principe de autonomie van Sint Maarten en Curacao is geregeld een goed akkoord is. Dat uitleggen doet zij iedere avond en het is nodig ook.

De aanvankelijke euforie heeft bij veel mensen in de Curacaose samenleving plaatsgemaakt voor bedenkingen. Wat ik vaak beluister is dat men omwille van het grotendeels kwijtschelden van de staatsschuld teveel water bij de wijn heeft gedaan. Met name op het terrein van Justitie en het Politiekorps.

Qua Justitie heeft Nederland volgens de criticasters een te grote vinger in de pap aangezien de Nederlandse minister aanwijzingen mag geven aan de gemeenschappelijke Procureur Generaal van de eilanden. De politie dient flexibel te zijn en kan eventueel ook op andere eilanden worden ingezet. "Bonaire, Sint Eustatius en Saba zijn nu Nederlandse gemeenten. En dan moet Curacao nog steeds hun politietaken verzorgen?", hoort men op straat.

Met conculega Diangelo M. is het altijd leuk discussiëren. Hij is tegen het akkoord maar lijdt ook enigszins aan de door hemzelf bedachte Curacaose ziekte dat men nooit tevreden is en het zelf altijd beter weet. Diangelo: "Dat is het probleem van Curacao, we hebben teveel politieke partijen, teveel vakbonden en teveel radiostations."

Hij vervolgt: "Die schuld had Nederland nooit moeten kwijtschelden. Wij hebben die schuld gemaakt, dus wij moeten hem ook afbetalen." Op mijn vraag hoe men dat denkt te kunnen bewerkstelligen heeft Diangelo een antwoord waar zeker wel iets in zit: "Nederland moet ons in de gelegenheid stellen ons eigen brood te verdienen. Dat gebeurt nu niet. Wij hadden de offshore maar in 2001 werd de Belastingregeling voor het Koninkrijk (BRK) ingevoerd."

Door de BRK is de offshorehandel op Curacao ingestort. Dit gebeurde (zogenaamd?) onder druk van de Europese Unie, maar Nederland was er wel erg snel mee. De term "het braafste jongetje van de klas" duikt in dit verband op. Engeland nam het wat minder nauw met de regels en is er inmiddels met deze business vandoor.

Op 11 november publiceerde de Stichting Onderzoek Multinationale Ondernemingen (SOMO) het rapport Nederland belastingparadijs voor multinationals (pdf-download). De constructie met brievenbusbedrijven levert Nederland 1.2 miljard euro per jaar aan extra belastinginkomsten op. Naar aanleiding van dit rapport heb ik een email gestuurd naar SOMO met de vraag wat deze stichting denkt over het onderwerp trust/offshore in relatie tot Curacao.

Het antwoord kwam snel maar gaf helaas geen antwoord: "Het is een interessante vraag die u stelt. Ik moet u helaas vertellen dat wij het antwoord ook niet weten. Mocht één van de onderzoekers hier toch nog informatie over vinden dan zullen wij u dat meedelen."

Terug naar de kern. Het beleid van Nederland dient erop gericht te zijn dat (ei)landen als Sint Maarten, Aruba en Curacao zichzelf kunnen bedruipen. De indruk ontstaat dat men eerder geneigd is om initiatieven juist de grond in te boren. Dat is ook gebeurd met de zogenaamde Penshonado-regeling die het aantrekkelijk maakte voor welgestelde Nederlanders om op Curacao te gaan wonen.

Men kan het idee krijgen dat ontwikkelingshulp in combinatie met rente en importbeperkingen toch vooral een middel is om bestaande afhankelijkheden in stand te houden dan wel te verstevigen.

Op TeleCuracao legt Suzy Camelia-Römer uit waarom het historisch akkoord dat op 2 november in Den Haag is getekend en waarmee in principe de autonomie van Sint Maarten en Curacao is geregeld een goed akkoord is. Dat uitleggen doet zij iedere avond en het is nodig ook.

De aanvankelijke euforie heeft bij veel mensen in de Curacaose samenleving plaatsgemaakt voor bedenkingen. Wat ik vaak beluister is dat men omwille van het grotendeels kwijtschelden van de staatsschuld teveel water bij de wijn heeft gedaan. Met name op het terrein van Justitie en het Politiekorps.

Qua Justitie heeft Nederland volgens de criticasters een te grote vinger in de pap aangezien de Nederlandse minister aanwijzingen mag geven aan de gemeenschappelijke Procureur Generaal van de eilanden. De politie dient flexibel te zijn en kan eventueel ook op andere eilanden worden ingezet. "Bonaire, Sint Eustatius en Saba zijn nu Nederlandse gemeenten. En dan moet Curacao nog steeds hun politietaken verzorgen?", hoort men op straat.

Met conculega Diangelo M. is het altijd leuk discussiëren. Hij is tegen het akkoord maar lijdt ook enigszins aan de door hemzelf bedachte Curacaose ziekte dat men nooit tevreden is en het zelf altijd beter weet. Diangelo: "Dat is het probleem van Curacao, we hebben teveel politieke partijen, teveel vakbonden en teveel radiostations."

Hij vervolgt: "Die schuld had Nederland nooit moeten kwijtschelden. Wij hebben die schuld gemaakt, dus wij moeten hem ook afbetalen." Op mijn vraag hoe men dat denkt te kunnen bewerkstelligen heeft Diangelo een antwoord waar zeker wel iets in zit: "Nederland moet ons in de gelegenheid stellen ons eigen brood te verdienen. Dat gebeurt nu niet. Wij hadden de offshore maar in 2001 werd de Belastingregeling voor het Koninkrijk (BRK) ingevoerd."

Door de BRK is de offshorehandel op Curacao ingestort. Dit gebeurde (zogenaamd?) onder druk van de Europese Unie, maar Nederland was er wel erg snel mee. De term "het braafste jongetje van de klas" duikt in dit verband op. Engeland nam het wat minder nauw met de regels en is er inmiddels met deze business vandoor.

Op 11 november publiceerde de Stichting Onderzoek Multinationale Ondernemingen (SOMO) het rapport Nederland belastingparadijs voor multinationals (pdf-download). De constructie met brievenbusbedrijven levert Nederland 1.2 miljard euro per jaar aan extra belastinginkomsten op. Naar aanleiding van dit rapport heb ik een email gestuurd naar SOMO met de vraag wat deze stichting denkt over het onderwerp trust/offshore in relatie tot Curacao.

Het antwoord kwam snel maar gaf helaas geen antwoord: "Het is een interessante vraag die u stelt. Ik moet u helaas vertellen dat wij het antwoord ook niet weten. Mocht één van de onderzoekers hier toch nog informatie over vinden dan zullen wij u dat meedelen."

Terug naar de kern. Het beleid van Nederland dient erop gericht te zijn dat (ei)landen als Sint Maarten, Aruba en Curacao zichzelf kunnen bedruipen. De indruk ontstaat dat men eerder geneigd is om initiatieven juist de grond in te boren. Dat is ook gebeurd met de zogenaamde Penshonado-regeling die het aantrekkelijk maakte voor welgestelde Nederlanders om op Curacao te gaan wonen.

Men kan het idee krijgen dat ontwikkelingshulp in combinatie met rente en importbeperkingen toch vooral een middel is om bestaande afhankelijkheden in stand te houden dan wel te verstevigen.

Alle posts met als onderwerp de Slotverklaring zijn te vinden in het dossier Slotakkoord 02.11.2006.

Posted by CasaSpider at 8:36 PM | Permalink | Comments (23)

Tegenwoordig lezen wij doordeweeks de Extra in plaats van de Vigilante. De Extra is een beetje moeilijker maar levert meer informatie. Een column in deze Papiamentstalige krant die mij aanspreekt is Bosina Bla Bla, letterlijk Luidspreker Bla Bla. Het is een goede column.

Vraag: Wat maakt een column goed?
Antwoord: Een column is goed als hij de mening van de lezer bevestigt dan wel verbreedt dan wel op subtiele wijze verandert.

In de dagen na het bereiken van het historische akkoord tussen Nederland, Curacao en Sint Maarten is na de aanvankelijke euforie steeds meer kritiek te beluisteren. Velen menen dat in plaats van Aruba Plus als beoogd resultaat slechts een Antillen Min is behaald. Met name de invloed van Nederland op het terrein van Justitie wordt gehekeld.

Nu heeft Curacao zo'n beetje het grootste aantal politieke partijen, het grootste aantal vakbonden en het grootste aantal radiostations per hoofd van de bevolking ter wereld, iedereen vindt zijn mening de belangrijkste. Iedereen behalve ik natuurlijk.

De delegatie die naar Nederland is gegaan om te onderhandelen vertegenwoordigde een groot gedeelte van de bevolking. Alleen Frente Obrero (FOL) heeft principieel verstek laten gaan. Als dit akkoord wordt afgewezen, wie moeten we dan in vredesnaam sturen? Curacao heeft duidelijk behoefte aan een sterke leider als Sarah Wescot-Williams van Sint Maarten.

In de column van zaterdag verbaast Bosina Bla Bla zich over de paradox op Curacao tussen enerzijds de grote internet-dichtheid en anderzijds het lage nivo of zelfs ontbreken van websites op commercieel en vooral politiek gebied. Zo heeft president Hugo Chávez van Venezuela niet minder dan 21 verschillende websites volgens de column.

Zelfs in een op internet-terrein achterliggend land als Nicaragua heeft de Frente Sandinista de Liberación Nacional (FSLN) van Daniel Ortega een gelikte website waar op Curacao geen enkele partij ook maar bij in de buurt komt. Hetzelfde geldt voor de website van Dr. Leonel Fernández, president van de Dominicaanse Republiek.

Eind november 2005 heb ik het al eens gedaan, een review van websites van politieke partijen op Curacao. De verkiezingen zaten er toen aan te komen, dat is meestal wel een inspiratiebron om een site nieuw leven in te blazen. Een kort rondje langs de velden met als basis de links naar politieke partijen in de rechter marge van het CasaLog:

• Ban Vota: Het goede nieuws is dat de site in de lucht is, op het eerste gezicht is er sinds een jaar geleden echter helemaal niets veranderd.
• Forsa Korsou: Website uit de lucht.
• Frente Obrero (FOL): Website under construction. Forever?
• Niun Paso Atras (NPA): Website linked nu naar een hypotheek-portal!
• MAN: Niets werkt meer op deze voorheen redelijke site. Sinds 7 oktober 2006 wordt er gewerkt aan een nieuwe website.
• PAR: Sinds de verkiezingen van januari 2006 is er niets meer aan deze website gedaan.
• PLKP: Enorm rommelige site met een lange intro en vervolgens andere programmatuur met lange laadtijd. Nieuwe informatie is niet te vinden.
• PNP: Nog steeds vindt men eerst informatie uit november 2004, niet echt actueel dus.
• C'93: Feitelijk het weblog van Stanley Brown dat is bijgehouden tot 10 oktober 2006 hetgeen meteen een eerste prijs oplevert in deze mini-poll.
• MPK: Coalitiepartij zonder website.

Een triest overzicht dat overigens niet uniek is voor Curacao alleen. De twee grote partijen op Aruba te weten MEP en AVP hebben helemaal geen website.

Tot slot de quizvraag van de week. Anthony Godett heeft een nieuwe website gelanceerd waarin hij zichzelf als politieke gevangene presenteert en dat nog wel in vier talen. Wat is de url van deze website?

Posted by CasaSpider at 9:25 PM | Permalink | Comments (22)

Afgelopen zaterdag kocht ik gewoontegetrouw de Extra en de Vigilante, twee Papiamentstalige ochtendkranten. Mijn oog viel op de achterkant van de Extra waar een paginagrote advertentie van de politieke partij PAR stond.

"Den union nos team a logra", luidt de tekst gevolgd door "Danki Emily, Pabien Korsou!"

Vrij vertaald iets als: "Door eenheid heeft ons team het bereikt. Bedankt Emily, gefeliciteerd Curacao." Ons team slaat op de drie personen op de foto. Het zijn van links naar rechts Zita Jesus-Leito, Emily de Jongh-Elhage en Etienne Ys. Drie prominente PAR-leden. Met deze advertentie claimt de PAR kennelijk het succes van het bereiken van het historische accoord met Nederland.

Sarah Wescot-Williams, dacht ik.

Dat behoeft enige toelichting. Na het tekenen van het slotaccoord heerste er een uitbundige stemming in de grote zaal van het Spaansche Hof te Den Haag. Er werden vele toespraken gehouden. Degene die eruit sprong was de toespraak van Sarah Wescot-Williams, leidster van de Democratische Partij (DP) Sint Maarten.

Citaat uit de Amigoe van 3 november 2005, auteur Michael Willemse:

Echte emotie en applaus wist haar Sintmaartense collega Sarah Wescot-Williams (DP) los te maken toen zij – wellicht ook met de verkiezingen over een paar maanden in gedachten – haar politieke tegenstanders William Marlin en Gracita Arrindell van de oppositiepartijen NA en PPA naar voren riep om met haar 'als de politieke leiders van het kleinste land van het Koninkrijk' het podium te delen. "We hebben zes jaar gewacht. Het onmogelijke hebben wij mogelijk gemaakt. You have proven the critics wrong!". En tegen Nicolaï: "U heeft uw nek uitgestoken. Wij zullen bewijzen dat u dat terecht heeft gedaan. God bless the Netherlands, the islands and the people of St. Maarten!"

In de onderhandelingen vormde ook de Curacaose delegatie een front. Alle aanwezige partijen deden mee en stonden voor één zaak, een welhaast unieke gebeurtenis voor Curacao. De PAR-advertentie van zaterdag 4 november komt voor velen derhalve als een koude douche.

Toen premier Emily de Jongh-Elhage bij aankomst op Curacao werd geconfronteerd met de advertentie was zij er niet blij mee.

Alle posts met als onderwerp de Slotverklaring zijn te vinden in het dossier Slotakkoord 02.11.2006.

Posted by CasaSpider at 7:11 AM | Permalink | Comments (10)

Op donderdagavond 2 november 2006 Nederlandse tijd werd een historisch accoord getekend door de drie partijen Nederland, Sint Maarten en Curacao. Laatstgenoemde twee eilanden krijgen een autonome status binnen het Koninkrijk. Download hier de slotverklaring in pdf-formaat.

Er is hard onderhandeld, vooral over het op het laatste nippertje door minister van Justitie Ernst Hirsch-Ballin ingebrachte voorstel dat Justitie net als Defensie en Buitenlandse Zaken onder één Koninkrijksminister dient te vallen. Dit voorstel was onacceptabel voor de eilanden.

Er is een compomis gevonden in de vorm dat de Nederlandse minister van Justitie in een extreme situatie onder voorwaarden als in Het Statuut beschreven kan ingrijpen als de minister van bijvoorbeeld Curacao zijn werk niet goed doet. Tevens wordt er een soort van Super Procureur-Generaal aangesteld voor de twee nieuwe landen alsmede de drie nieuwe Nederlandse gemeenten. In ruil hiervoor krijgen zowel Curacao als Sint Maarten een eigen Openbaar Ministerie en een eigen Politiekorps. Dat is meer dan waarop de eilanden vooraf hadden kunnen hopen.

Naar aanleiding van de post Bestuurlijk Overleg in Den Haag vroeg Lennart of dit een goede deal is voor Curacao. Ik ben van mening dat Curacao en ook Sint Maarten er vrijwel het maximale uit hebben gesleept. Van tevoren was duidelijk dat Nederland na kwijtschelden van het grootste gedeelte van de staatsschuld meer controle eist om nieuwe schulden te voorkomen.

Ook een nieuwe nationale munt en een eigen Centrale Bank voor de twee eilanden is op dit moment niet gewenst, alleen al vanwege de hoge kosten die dat met zich meebrengt. Het is wel een bijzondere situatie dat straks twee nieuwe landen (Curacao en Sint Maarten) en drie nieuwe Nederlandse gemeenten (Bonaire, Saba en Sint Eustatius) de munteenheid delen van de oude, niet meer bestaande Nederlandse Antillen. Dit is echter een kwestie die in een latere fase aangepakt kan worden.

Belangrijk is het punt van Justitie. Ik vind dat men enorm goed heeft gelaveerd en tot een voor alle partijen bevredigend compromis is gekomen. Sommige Curacaoenaars als Josephine Bakhuis-Trinidad (Papiamentstalig artikel) vinden het wellicht te weinig, anderen waaronder ikzelf zijn niet ongelukkig met het feit dat er, in een extreme situatie, uiteindelijk toch ingegrepen kan worden door Nederland.

Ook internationaal wordt hier ongetwijfeld positiever tegen aangekeken dan dat de eilanden volledige en onbeperkte zeggenschap hebben over een ook internationaal belangrijk onderwerp als Justitie. Ik ben, vreemd genoeg, niet bij de onderhandelingen aanwezig geweest maar hoor geluiden dat met name ex-premier van de Nederlandse Antillen Suzy Camelia-Römer een grote rol heeft gespeeld in het tot stand komen van het compromis op dit terrein. Dat is een compliment waard.

Samenvattend ben ik verrast door de daadkracht van de betrokken partijen, niet in het minst van de Nederlandse. Het is moeilijk in te schatten wat het aandeel van Atzo Nicolaï hierin is geweest. Heeft hij geoogst wat zijn D66-voorgangers Thom de Graaf en Alexander Pechtold hebben gezaaid of had Curacao zich anders nog steeds in een soort van Limbo bevonden? We zullen het nooit weten.

Hoe nu verder? Als de Curacaose delegatie terug is op het eiland dient zij uitleg te geven en verantwoording af te leggen aan de Eilandsraad over het gesloten accoord. Hierna wordt een nieuw Referendum gehouden waarin de bevolking zich over het accoord dient uit te spreken.

Ik stem voor het accoord. Als men realistisch is is er geen andere keuze. Een "neen" betekent dat Curacao jaren terug wordt geworpen in haar pogingen om uiteindelijk te komen tot onafhankelijkheid. Want zoveel is wel duidelijk, heel veel Curacaoenaars zien wat nu bereikt is en waarschijnlijk op 1 juli 2007 geëffectueerd wordt als een stap in de richting van eerst meer autonomie en vervolgens onafhankelijkheid.

Tot slot drie pagina's uit de Papiamentstalige ochtendkrant Extra:

• De voorpagina van de Extra op vrijdag 3 november 2006.
• Het accoord tussen Nederland, Curacao en Sint Maarten, deel 1.
• Het accoord tussen Nederland, Curacao en Sint Maarten, deel 2.

Alle posts met als onderwerp de Slotverklaring zijn te vinden in het dossier Slotakkoord 02.11.2006.

Posted by CasaSpider at 1:42 PM | Permalink | Comments (18)

Een grote delegatie uit Curacao en een uit Sint Maarten zijn in Nederland om zogenaamd Bestuurlijk Overleg te hebben met een Nederlandse delegatie onder leiding van minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties Atzo Nicolaï. Het overleg gaat over de ontmanteling van de Nederlandse Antillen en de nieuwe staatkundige positie van Curacao en Sint Maarten.

Op woensdag 11 oktober tekenden de K3, de kleine drie eilanden Bonaire, Saba en Sint Eustatius, een slotverklaring waarin zij aangeven een soort van Nederlandse gemeenten te worden. Nu is het de beurt aan de G2, de grote twee eilanden Sint Maarten en Curacao.

Bij het Referendum over de staatkundige toekomst op Curacao van 8 april 2005 heeft een meerderheid (68%) gekozen voor Optie A, Status Aparte ofwel autonomie binnen het Koninkrijk. Alle grote politieke partijen steunden deze optie. De vraag is alleen hoe deze optie ingevuld moet worden. Daar liet niemand zich over uit.

Dat veranderde na de uitslag van het Referendum. Er werd gerept over een Status Aparte model Aruba Plus. Aruba heeft haar Status Aparte in 1986 gekregen. Curacao en Sint Maarten wilden op 1 juli 2007 een minimaal gelijke Status Aparte als Aruba heeft.

Al snel werd duidelijk dat Nederland hier niet aan meewerkt. Zo is het vooralsnog uitgesloten dat beide (ei)landen een eigen Centrale Bank en een eigen munteenheid krijgen. Verschil van mening bestaat er over het Openbaar Ministerie en het Politiekorps.

Een passage uit de Brief aan de Tweede Kamer over de staatkundige vernieuwingen op de Nederlandse Antillen van Atzo Nicolaï:

"Afspraken zijn nodig op het gebied van rechtszekerheid en deugdelijkheid van bestuur. Bij de bestuurlijke schaalverkleining door het uiteenvallen van het Land Nederlandse Antillen moeten er betere garanties zijn voor een duurzame borging van rechtszekerheid en deugdelijkheid van bestuur. Met name door het wegvallen van een bestuurslaag is een versterkte positie van het Koninkrijk noodzakelijk."

Nederland vindt de (ei)landen te klein om deze belangrijke zaken zelf te regelen. Openbaar Ministerie en Politiekorps moeten gedeeld worden tussen Curacao en Sint Maarten. Daar bovenop wil Nederland dat dit Openbaar Ministerie feitelijk valt onder de minister van Justitie van het Koninkrijk, lees Nederland.

De grote troefkaart van minister Nicolaï is het voor 85% kwijtschelden van de staatsschuld van de Nederlandse Antillen. In totaal bedraagt deze schuld 5 miljard Antilliaanse guldens, het equivalent van 2.24 miljard euro.

Premier Emily de Jongh-Elhage vindt dit een royaal gebaar dat Curacao niet mag afwijzen. Politieke partijen als Frente Obrero (FOL) en Forsa Korsou zijn van mening dat Curacao haar kans op werkelijke autonomie nu verkwanselt voor een paar zilverlingen.

Een punt dat weinig belicht wordt is de verhouding tussen Curacao en Sint Maarten. Beide landen hebben eufemistisch gezegd een hekel aan elkaar. Men is elkaar liever kwijt dan rijk en dat is een van de overwegingen geweest voor beide eilanden om voor autonomie en daarmee opheffing van de Nederlandse Antillen te kiezen.

Ironisch genoeg zitten de twee grootste vijanden binnen de Nederlandse Antillen straks aan elkaar vast op belangrijke punten. Sint Maarten heeft duidelijk haast en is hierin tot dusverre redelijk meegegaan omdat men de nieuwe structuur er zo snel mogelijk door wil drukken.

Volgens bronnen heeft Wouter Bos aangegeven dat hij autonomie voor een klein eiland als Sint Maarten (33.000 inwoners) niet ziet zitten. Na 22 november kan Bos wel eens virteel minister-president zijn. Wellicht dat men zich daarom coöperatief opstelt, zelfs als dit betekent dat men de komende jaren aan Curacao vastzit.

Het Bestuurlijk Overleg had reeds afgerond moeten zijn, maar het is nog niet eens begonnen. Door veranderingen van gemaakte afspraken en nieuwe eisen van Nederlandse kant is men blijven steken in vooroverleg. Vooroverleg dat zeer lang duurt, er wordt gesproken over marathonsessies.

De Curacaose delegatie kan maar beter met een goed resultaat naar huis komen. Op het eiland is veel kritiek op de grootte van de delegatie en de daaraan verbonden kosten. Deze zijn geraamd op 128.000 Antilliaanse guldens ofwel ruim 57.000 euro.

Een fors bedrag dat echter gezien het doel van de missie in het niet valt bijj het één uur durende feestje ter gelegenheid van de introductie van het nieuwe beeldmerk van de stad Den Haag. Dat feestje kost namelijk 190.000 euro.

Alle posts met als onderwerp de Slotverklaring zijn te vinden in het dossier Slotakkoord 02.11.2006.

Posted by CasaSpider at 1:49 PM | Permalink | Comments (9)

Nederland kent een lange traditie van coalities. Coalities die niet altijd even goed uitpakken, maar dat terzijde. Zijn coalities eigenlijk iets typisch Nederlands? In landen als Engeland, Duitsland en Frankrijk werkt het anders. Okay, ook in Duitsland bestaan coalities, maar gezien het geringe aantal partijen dat de kiesdrempel haalt is de keuze zeer beperkt.

Toen ik Lucy voor het eerst vertelde over de politieke situatie op Curacao was zij verbaasd om niet te zeggen verbijsterd. Niet Nederland maar Curacao is namelijk het absolute topland op het gebied van coalities. Op een eiland met slechts 150.000 inwoners deden bij de laatste Statenverkiezingen niet minder dan 14 partijen mee.

Zorgwekkender is de situatie van het Eilandgebied Curacao. Zes partijen hebben zetels behaald. Rignald Lak heeft zich nadien afgesplitst van Frente Obrero en ging verder als eenmansfractie voor de nieuw opgerichte MPK. Feitelijk spreken we dus over zeven partijen. De coalitie wordt gevormd door niet minder dan vijf van deze zeven partijen, hence bestaat de oppositie uit de overgebleven twee. Zie de post Synchronisatie.

Daar kan Nederland niet tegenop!

De uit vijf partijen bestaande coalitie beschikt met 11 van de 21 zetels over een nipte meerderheid. Bij het minste of geringste dreigt zij uit elkaar te spatten. Het laatste incident betreft de door Nelson Pierre (NPA) gewenste audit bij nutsbedrijf Aqualectra. Het lijkt een persoonlijke vete tussen hem en waarnemend Aqualectra directeur Anton Casperson. Met veel kunst- en vliegwerk heeft de coalitie deze zaak tot op heden weten te overleven.

Terugkomend op Lucy die de situatie in de Dominicaanse Republiek goed kent. Daar heerst geen coalitie-cultuur. Na verkiezingen is er uiteindelijk één partij die wint. Deze partij bepaalt het beleid voor de komende vier jaren en is daar verantwoordelijk voor. Samenwerkingsverbanden tussen partijen zijn wel mogelijk, maar worden vóór de verkiezingen afgesproken. Ongeacht of het in de Dominicaanse Republiek nu zo goed gaat is het politieke klimaat er een stuk stabieler dan op Curacao.

Ook dichter bij huis kent men niet de Curacaose coalitieproblemen. Op Aruba maken sinds jaar en dag twee partijen de dienst uit, de MEP van Nel Oduber en de AVP van de familie Eman. Jaren geleden deed de OLA van Glenbert Croes nog even mee, maar laatstgenoemde was toch meer een komiek. Op dit moment regeert de MEP met een kleine maar absolute meerderheid, 11 van de 21 zetels.

Hoe kan een bevolking van 150.000 mensen politiek kiezen tussen 14 partijen? Hoe kan een coalitie van vijf partijen een eiland besturen? Het is als een schip waar vier man aan het stuurwiel rukt en er ook nog eentje het roer saboteert. Het geringste verschil van mening wordt opgelost door dreigen met de val van de regering, afsplitsing dan wel het oprichten van een nieuwe politieke partij.

Bij een dergelijke hoeveelheid partijen gaat het niet meer over fundamenteel verschillende ideologieën. Neen, veel meer is sprake van Personal Interest Groups, de afkorting daarvan is geen geheel toevallige. Waar zelfs in Nederland aan het poldermodel wordt getwijfeld lijkt op Curacao de conclusie gerechtvaardigd dat een coalitie in deze vorm niet werkt.

Gezien de belangrijke beslissingen die op korte termijn genomen moeten worden is het eigenlijk al te laat, toch is mijn advies om te denken in de richting van een model waarbij splinterpartijen geen kans meer maken op een zetel. Met de vele ijsbergen waar wij mee geconfronteerd worden heeft ons schip een rustige en vaste hand nodig aan het roer.

Posted by CasaSpider at 10:14 PM | Permalink | Comments (13)

Op woensdag 20 september 2006 dient een rechtszaak waarbij Dutch Antilles Express (DAE) eist dat de vergunning die door minister van Verkeer & Vervoer Kenneth Gijsbertha (MAN) aan nieuwkomer Insel Air is verleend om te vliegen op de route Curacao-Sint Maarten wordt ingetrokken.

Waar komt de eis van DAE vandaan? Heel simpel, men ziet liever geen concurrentie op deze route. DAE vliegt 14 maal per week van Curacao naar Sint Maarten en vice versa. Dit doet men met ATR 42 propellervliegtuigen, waarbij ATR staat voor Avions de Transport Régional.

Insel Air heeft op 28 augustus de eerste vlucht in haar korte bestaan uitgevoerd, van Curacao naar Aruba en terug. Insel Air heeft de beschikking over een Embraer EMB-110 Bandeirante met negentien stoelen. Voor de route Curacao-Sint Maarten wil men echter gebruik maken van een MD-80 van de Surinaamse luchtvaartmaatschappij SLM. En hiertegen komt DAE in het geweer.

DAE vindt het gebruiken van een buitenlands toestel oneerlijke concurrentie. De MD-80 is een jet en vliegt in vijf kwartier naar Sint Maarten, ongeveer een uur korter dan de ATR van DAE. Tevens kan de MD-80 meer passagiers en bagage vervoeren. Waar DAE 20 kilo toestaat per passagier mag deze bij Insel Air 30 kilo meenemen. Als klap op de vuurpijl zit Insel Air met zijn tarieven onder die van DAE.

De reden waarom Insel Air met een toestel van SLM vliegt is de volgende. De SLM onderhoudt een verbinding met Curacao. De hiervoor gebruikte MD-80 staat iedere week enige dagen niets te doen op Hato International Airport. Een stilstaand vliegtuig kost alleen maar geld, vandaar het plan om in plaats van stil te staan vier maal per week heen en weer naar Sint Maarten te vliegen. Een mooi voorbeeld van een win-win situatie.

Een klein stukje geschiedenis. In augustus 2003 ontstonden Bonaire Exel en Curacao Exel. Deze bedrijven zijn begin 2005 eerst overgegaan in Bonaire Express en Curacao Express en tenslotte in Dutch Antilles Express (DAE). Eigenaar is Niek Sandmann, ook wel de onderkoning van Bonaire genoemd. In nauwe samenwerking met UPB-partijleider Ramonsito Booi heeft hij bovengenoemde luchtvaartmaatschappijen van de grond gekregen.

Voor de buitenstaander is het gegoochel met al deze maatschappijen tamelijk ondoorzichtig. Niek Sandmann is ook zakenpartner van Erik de Vlieger (Air Holland) geweest. Na het ineenstorten van De Vliegers imperium vanwege de relatie van Air Holland met de drugswereld krijgt Niek Sandmann de Bonaire Exel onderdelen in handen en stelt KLM-man Floris van Pallandt aan als Managing Director. Voor de noodzakelijke vergunningen ontvangt hij steun van de toenmalige minister van Verkeer & Vervoer, Omayra Leeflang (PAR).

Over Niek Sandmann en zijn vermogen doen geruchten de ronde. Zo stortte op 4 november 2003 een vliegtuigje van Sandmann neer op het strand van Donkey Beach te Bonaire. Het vliegtuigje was net teruggekomen van een vlucht naar Colombia (...) waar het een patient naartoe had gebracht. Persfotografen werden niet toegelaten op de plek waar het vliegtuigje was neergestort. (Bron)

Een ander gerucht is dat Sandmann hoofdrolspeler in een omkoopschandaal op de Antillen is geweest. Volgens het maandblad Quote heeft hij zijn vriend en partijleider van de UPB Ramonsito Booi grote bedragen geleend in ruil voor belastingvoordelen. (Bron)

Waar DAE uit de KLM-, Exel- en Express-groep is ontstaan vindt Insel Air zijn oorsprong in het ALM- en DCA-verleden. Directeur Edward Heerenveen heeft in beide bedrijven een hoge functie bekleed. Hij heeft lang moeten strijden voor een uitgebreide vergunning die hem destijds door Omayra Leeflang (PAR) is geweigerd.

Toen Kenneth Gijsbertha (MAN) minister van Verkeer & Vervoer werd verliep het vergunningentraject een stuk sneller voor Edward Heerenveen. Een en ander heeft nadien tot een kleine aanvaring tussen MAN en PAR geleid. (Bron)

Piloten en cabinepersoneel van het op de route CUR-SXM in te zetten SLM-vliegtuig kunnen zowel Antilliaans als Surinaams zijn. Dit opent mogelijkheden voor ex-piloten van het in 2004 failliet gegane DCA die in groten getale hun heil hebben gezocht in Kroatie, IJsland en andere verre landen om terug te keren naar Curacao.

De bedoeling van Insel Air was om dinsdag 19 september 2006 voor het eerst naar Sint Maarten te vliegen. Door de rechtszaak aanstaande woensdag is deze vlucht uitgesteld naar donderdag, onder het voorbehoud dat Insel Air op die dag nog over een vergunning beschikt.

Wordt zeker vervolgd.

Posted by CasaSpider at 12:42 PM | Permalink | Comments (12)

De meningen over de inmiddels befaamde column van Jacob Gelt Dekker met de titel Visitekaartje Hato lopen mijlenver uiteen. De GeenStijl-aanhang juicht de column toe en is sowieso van mening dat Nederland zo snel mogelijk van de Antillen af moet.

De andere kant wordt vertegenwoordigd door de Curacaose politici Eunice Eisden (MAN), Charles Cooper (MAN) en Faroe Metry (PNP). Zij hebben opgeroepen tot een boycot van Gelt Dekkers hotel Kurá Hulanda en onderzoeken de juridische mogelijkheden om hem tot persona-non-grata te laten verklaren.

Hierop heeft Jacob Gelt Dekker aangifte gedaan bij Officier van Justitie Joubert op grond van belediging en laster tegen de drie hierboven genoemde politici. Op zijn Gelt Dekkeriaans heeft hij de Officier van Justitie reeds te verstaan gegeven het hogerop te zoeken als er niets met zijn aangifte gebeurt.

Inhoudelijk wordt intussen het generaliserende karakter van de column met taalkundige argumenten afgezwakt. Iedereen leest door zijn eigen bril. Met de mijne (-6 aan beide ogen) kan ik niet anders concluderen dan dat de column wel degelijk generaliserend en onnodig kwetsend is, hoe vaak er ook 'een deel van de bevolking', 'een halsstarrige groep', 'een hele reeks', 'bij velen' en 'grote delen van' in staat.

De Papiamentstalige artikelen uit de Vigilante van woensdag 16 augustus:

• Boycot Kura Hulanda is een fascistische actie. Hier het tweede deel.
• Jacob Gelt Dekker: Ik neem geen woord terug want ik lieg niet.
• Jacob Gelt Dekker doet aangifte tegen Eunice Eisden, Charles Cooper en Faroe Metry.

Ik heb wat speurwerk gedaan naar het conflict tussen Jacob Gelt Dekker en de Nederlandse politici in het jaar 2003. Dat viel nog niet mee. Even rees het vermoeden dat Jacob tegen betaling alle entries over deze zaak heeft laten verwijderen. In krantenarchieven en search-engines.

Na lang zoeken vond ik welgeteld één link naar www.arubastation.com. Deze website is ooit opgezet door niemand minder dan Xaviera. Helaas heeft deze Arubaanse in Utrecht wonende dame vaak last van spam en verhuist hierdoor keer op keer al haar websites.

De website arubastation.com is derhalve niet meer te bereiken, maar gelukkig is daar nog de Google-Cache. Het artikel van september 2003 is weer boven water, hier volgen twee passages:

"Wij hebben vorige week één overnachting in Kurá Hulanda van een delegatie van vier ambtenaren uit Nederland afgezegd", bevestigt Capello. "Dat klopt." Dit had volgens Capello te maken met uitlatingen van Gelt Dekker in de media. "Hij is in interviews met Radio Paradise en TV11 langdurig en uitgebreid tekeer gegaan tegen politiek Den Haag. Behalve dat hij het bezoek van de fractievoorzitters een snoepreisje noemde, beweerde hij dat heel politiek Den Haag corrupt is", aldus Capello. Naar aanleiding hiervan heeft vertegenwoordiger Onno Koerten aan Gelt Dekker laten weten dat hij zich ernstig heeft gestoord aan de uitlatingen omdat die grotendeels onjuist waren. "Bij wijze van protest hebben we toen die ene overnachting van de delegatie afgezegd. Dat is alles", aldus Capello.

(...)

Volgens Gelt Dekker heeft hij onder meer aan de orde gesteld dat bezoekende Kamerleden en rijksambtenaren bij privé-bezoeken steeds vaker cadeautjes, speciale gunsten en goedkope tarieven eisen. "Dit is tegen de wet. Het aannemen van geschenken en gunsten door Kamerleden, al dan niet in ruil voor bewezen diensten, is een misdrijf." Volgens Gelt Dekker is de reden dat hotels hier toch vaak aan meewerken, dat ze bang zijn een deel van de broodnodige zakenbezoekers te verliezen.

Het tekent een beetje de wijze waarop Jacob Gelt Dekker tegen politici en ambtenaren aankijkt. Wellicht helpt het een aantal lezers om de column over Curacao en haar bevolking enigszins te relativeren.

Een mogelijk interessant facet is de relatie tussen Jacob Gelt Dekker en de Beach Management Authority. Lees hier de voorgaande post over Gelt Dekker.

Posted by CasaSpider at 1:27 PM | Permalink | Comments (42)

Weinig mensen doen zoveel stof opwaaien op Curacao als Jacob Gelt Dekker. Deze dagen is hij volop in het nieuws naar aanleiding van zijn column Visitekaartje Hato van 6 augustus jongstleden op luchtvaartnieuws.nl.

De titel is nogal misleidend, in plaats van over de geheel vernieuwde luchthaven Hato gaat het artikel voornamelijk over corrupte, incompetente en misdadige bestuurders die het volk meesleuren in hun slechtheid. Zie onderstaande alinea uit de column van Jacob Gelt Dekker:

"De criminele leiders van de Curaçaose samenleving hebben aan de bevolking laten zien hoe het moet; de bevolking volgt gedwee in hun misdadige voetsporen. Misdaad tiert welig en breekt al jarenlang wereldrecords. Corruptie is diepgeworteld als deel van de cultuur. De bevolking is slecht opgeleid en wenst daar zelf niets aan te doen door bijscholing. Arbeidsethiek bij velen gaat niet veel verder dan luiheid, domheid en diefstal van alles wat los en vast zit."

Ondanks dat Gelt Dekker het later zelf ontkent generaliseert hij in zijn artikel. Natuurlijk, in de laatste zin van bovenstaand citaat betekent "bij velen" formeel niet dat dit voor iedereen geldt. Generaliserend is het echter wel degelijk en daardoor volledig buiten proportie.

Om iemands beweegredenen te begrijpen dient men zich in zijn achtergrond te verdiepen. De gevonden gegevens zijn afkomstig van Gelt Dekkers eigen, fraaie website gecombineerd met een interessant interview van de hand van Sander Groen.

Jacob Gelt Dekker is geboren op 22 april 1948 te Osterleek, waarvan ik mij afvraag of hij niet Oterleek bedoelt. Hij studeert tandheelkunde in Amsterdam en raakt op ongeveer 18-jarige leeftijd bevriend met de latere advocaat Gerard Spong. Samen zijn ze weleens laarzen met hoge (haha) hakken gaan kopen. Gelt Dekker ontwikkelt zich tot een door de jetset veelgevraagde en succesvolle tandarts doordat hij een van de eersten is die behandelingen met implantaten aanbiedt.

Op 27-jarige leeftijd krijgt hij voor de eerste keer kanker en brengt veel tijd door in Californische ziekenhuizen. In de jaren '80 zet hij wederom als een van de eersten een fitness-centrum op in Amsterdam: Splash. Zijn eerste grote klapper is de één-uurs fotoservice Super Photo die uiteindelijk 160 filialen omvat. Dit imperium wordt aan Kodak verkocht. Opmerkelijk is dat de onderneming door Jacob Gelt Dekker vrijwel volledig vanaf zijn ziekbed is opgezet en aangestuurd.

Na Super Photo maakt Gelt Dekker het zieltogende Budget Rent a Car gezond en verkoopt het met grote winst. Volgens de Quote-500-lijst bedraagt zijn vermogen 200 miljoen euro. In 1998 bezoekt hij Curacao waar met name het vervallen Otrabanda indruk op hem maakt. Hij start het project Kurá Hulanda, bestaande uit een museum over het slavernijverleden en een vijf-sterren hotel. Later bouwt hij op Westpunt het luxueuze appartementencomplex Lodge Kurá Hulanda and Beach Club en opent een Dialyse Centrum (2006).

Dit alles is nog maar een fractie van wat Gelt Dekker heeft gedaan, een bijzonder aktieve man dus. Als men waar ook ter wereld investeert, ontwikkelt en bouwt heeft men vergunningen nodig. Voor vergunningen moet men bij de overheid zijn. Waar Jacob Gelt Dekker wellicht juist medewerking verwacht, blijkt ook de Curacaose ambtenarij niet altijd even rap. Wel snel melden politieke partijen zich voor een vrijwillige bijdrage aan hun partijkassen, althans volgens Jacob Gelt Dekker.

Er ontstaan wat akkefietjes. Gelt Dekker is niet de man om te zwijgen en brengt controversiële zaken direct in de openbaarheid. Deze transparantie wordt niet door iedereen op prijs gesteld.

Terug naar de gewraakte column. De grote vraag is waarom heeft Jacob Gelt Dekker zich in deze bewoordingen uitgelaten, wat wil hij hiermee bereiken? De kans dat alle zich aangesproken corrupte, incompetente en misdadige politici nu als één man opstaan en vol berouw hun functie neerleggen is niet zo groot. Dat weet een intelligente man als Gelt Dekker ook. Het heeft er derhalve meer de schijn van dat hij persoonlijke frustratie van zich afschrijft.

Die stelling lijkt bevestigd te worden door het verloop van de gebeurtenissen. Een deel van de Curacaose politici heeft opgeroepen tot een boycot van hotel Kurá Hulanda en andere activiteiten waar Gelt Dekker geld mee verdient en bovendien wil men hem tot persona non grata laten verklaren op Curacao.

Deze reactie is Jacob volledig in het verkeerde keelgat geschoten. Maandagochtend mocht ik daar op de radio van meegenieten. De betreffende politici worden voor de rechter gesleept en Gelt Dekker noemt hen fascisten die zich schuldig maken aan dezelfde praktijken als destijds in Nazi Duitsland.

Dit is geen briljante verdediging. Integendeel, de frustratie druipt er vanaf. Met de boycot heeft men overigens niet hem te pakken, maar veel meer de arme medewerkers zoals Gelt Dekker ironisch genoeg ook in 2003 stelde, toen Kurá Hulanda geboycot werd door nota bene een Nederlandse delegatie van politici. Laat het een hart onder de riem voor de Curacaose politici zijn dat in dat jaar hun Nederlandse vakbroeders het mikpunt waren van Gelt Dekkers toorn en door hem als corrupt werden afgeschilderd.

Curacaoenaar en kamerlid voor de PvdA John Leerdam is hier nog de dupe van geworden. Terwijl zijn collega-politici hun intrek in het Avila Beach hotel namen, verbleef Leerdam naar hij dacht gratis in Kurá Hulanda. Gelt Dekker was echter zo boos over de boycot dat hij Leerdam middels een aanmaning van zijn vriend Gerard Spong alsnog een rekening van ruim USD 2800 presenteerde. Deze amusante anekdote is na te lezen in de post Thuis te gast.

Jacob Gelt Dekker, een bijzonder mens. Iemand die er zelf prat op gaat een filantroop te zijn doet er echter goed aan eerst te denken en dan te doen, gezien de impact van zijn uitlatingen.

Voor de hardcore-geïnteresseerden die tevens het Papiaments machtig zijn volgt hier een aantal links:

• Vigilante 14.08.2006, Open Brief Humphrey Davelaar (PNP) aan Jacob Gelt Dekker.
• Vigilante 14.08.2006, Onno Koerten (vertegenwoordiger Nederlandse Regering op Curacao) stelt Fort Nassau voor in plaats van Kura Hulanda om de minister van Koninkrijkszaken Atzo Nicolaï te ontvangen.
• La Prensa 14.08.2006, de mening van Humphrey Davelaar online.

Is het overigens toeval of typevaut dat Vigilante vrijwel steeds rept over Jacob Geld Dekker?

Posted by CasaSpider at 8:08 PM | Permalink | Comments (42)

Vier namen drie verhalen, immers Luchiano (8) en Diana horen bij elkaar. Het zijn korte verhalen. Anthony Godett moet nog steeds een deel van zijn straf uitzitten, het gaat om acht maanden cel. Om politieke (?) redenen is dat tot op heden niet gebeurd. Een gevangenisstraf van Anthony Godett rondom de verkiezingen heeft voor politieke tegenstanders slechts negatief uitgepakt.

Men kan van Godett zeggen wat mij wil, het is wel een man die graag de regie in eigen handen neemt. Daarom heeft hij besloten zich op maandag 17 juli vrijwillig bij de poorten van de Bon Futuro gevangenis te melden. De datum is niet willekeurig gekozen. Op dinsdag 18 juli is de man met wie hij zich vaak vergelijkt jarig: Nelson Mandela.

Anthony Godett portretteert zich als de feitelijk onschuldige Antilliaan die door het Hollandse rechtssysteem geslachtofferd is. Ook Nelson Mandela heeft moeten lijden en vechten voor hij door de wereld erkend werd als groot man. De vele rechtzaken hebben hem diep in de schulden gebracht. Slechts het winnen van een loterij kan Godett er weer bovenop helpen. Hoe men het ook went of keert, Gonnie van Oudenallen mag in haar handen knijpen dat zij geen Antilliaanse is.

Gedurende het hele weekend was een televisieprogramma te zien met Godetts advocaat Marius Römer in de hoofdrol. Inhoudelijk heb ik het niet zo gevolgd. Wat ons het meeste opviel was het gebruik van drie foto's uit het CasaLog. Een van de nummerplaat van mijn auto en twee van nota bene Luchiano. Heel bijzonder, vooral omdat de uitzending diverse keren werd herhaald.

Maarten. Na anderhalf jaar Curacao en Radio Dolfijn heeft DJ Maarten Schakel afscheid van het radiostation genomen en vliegt vandaag of morgen terug naar Nederland. Heel wat ochtenden ben ik wakker geworden met Maarten Schakel, hetgeen een oude grap is. Mijn wekker gaat om 06:05 en dan begint net het programma Schakel Op!

Dat was plezierig wakker worden. Luchiano heeft nog eens meegedaan aan het Go to School Request en was toen live op de radio te horen. Het beste van Maarten Schakel was echter zijn serie interviews vlak voor de Landsverkiezingen 2006. Iedere ochtend hadden hij en zijn compagnon Tony Castro een lijsttrekker in de studio die op voortreffelijke en gestructureerde wijze werd doorgezaagd. Ik heb van alle interviews een geschreven samenvatting gemaakt. Wat een monnikenwerk was dat. Ze zijn te vinden in het dossier Verkiezingen 27.01.2006.

Zaterdagmiddag hoorde ik een gedeelte van Schakels laatste middaguitzending vanaf Mambo Beach. Het leek wel of hij enigszins aangeschoten was, maar het kunnen evengoed opspelende emoties zijn geweest. Maartens opvolger Erwin van der Bliek was maandagochtend voor het eerst te beluisteren. Hij doet het aardig, maar is nog niet helemaal gewend aan de software die Radio Dolfijn gebruikt. Egon Sybrandy moest even te hulp schieten. CasaSpider wenst Maarten Schakel bij deze veel succes en plezier in Holanda.

Last but not least slaan we twee vliegen in één klap. Zondag lag ik lag Luchiano en Diana op bed te kletsen en te spelen. Met een baby levert dit vele Kodak-momenten op. "Ga de camera eens halen", riep ik daarom tegen Luchiano. Hier een foto van een 72 dagen oude Diana en hier een vergroting van de foto van hierboven, samen met haar lievelingsbroer.

Ook al wil hij de foto eigenlijk niet op het internet: "Too humiliating!"

Posted by CasaSpider at 7:11 AM | Permalink | Comments (13)

Op maandag 3 juli is de oprichting van de Beach Management Authority (BMA) goedgekeurd in de Eilandsraad van Curacao. Alle elf coalitieleden stemden voor, alle tien oppositieleden tegen. De krappe meerderheid geeft aan dat de BMA een controversieel thema is. Alvorens over te gaan wat de BMA voor Curacao gaat betekenen is het belangrijk te weten waarom zij is opgericht.

USONA, Uitvoeringsorgaan Stichting Ontwikkeling Nederlandse Antillen, is een stichting die grotendeels door Nederland wordt gefinancierd. Deze stichting stelt vier miljoen gulden ter beschikking voor ontwikkeling en onderhoud aan de Curacaose stranden, onder voorwaarde dat er een Beach Management Authority in het leven wordt geroepen.

Vorig jaar heeft USONA het project geweigerd omdat de regering te traag was. Op 25 augustus 2005 ontving Gezaghebber Lisa Richards-Dindial een brief van USONA dat het project van haar lijst is geschrapt omdat er nog steeds geen Beach Management Authority in het leven was geroepen.

Met de oprichting van de BMA is de weg vrij voor de injectie van vier miljoen gulden. Overigens dient het business- en marketingplan van de beheersstichting nog uitgewerkt te worden. En daar zit hem nu de kneep.

De BMA kent veel tegenstand. De lokale bevolking met weinig geld, de vissers, Stichting Uniek Curaçao (Theo van der Giessen), Amigu di Tera (Lloyd Narain) en vele anderen. Waarom zijn deze mensen tegen een beheersorganisatie die als oogmerk heeft juist het verbeteren van de stranden?

De BMA krijgt het beheer over 13 van de 21 openbare stranden. Tegenstanders zijn bang dat deze stranden zodanig verbeterd worden dat de lokale bevolking er feitelijk niet meer welkom is.

Nu kan men op een zondag met het hele gezin of een groep vrienden naar Playa Kalki. Thuis wordt de jug (koelbox) volgeladen met voedsel en drank, op het strand spreidt men een kleed uit en de beach-picknick kan beginnen.

Op Playa Kalki schijnt het zelf meenemen van eten en drinken nu reeds verboden te zijn. Andere maatregelen die genomen kunnen worden zijn het heffen van parkeergeld, het neerzetten van (dure) strandstoelen, het exploiteren van een restaurant met verplichte consumptie etc.

Ondanks dat het strand volgens de regels vrij toegankelijk blijft is het dat in de praktijk dan niet meer. Uitgezonderd voor mensen met geld.

De kritiek van natuurorganisaties is dat de BMA zich vooral op het economische aspect richt, hetgeen ten koste gaat van duurzaam tourisme met aandacht voor het rif.

Het economische aspect mag echter niet vergeten worden. Er dient werk verricht te worden om de stranden op te knappen. Tevens wordt de infrastructuur aangepakt. Volgens MAN-leider Charles Cooper levert dit arbeidsplaatsen op voor lokale mensen, de Yu'Korsou. Bovendien is men een dief van zijn eigen portemonnaie als men vier miljoen gulden zomaar laat lopen.

Wat gebeurt er met bestaande werkgelegenheid in de zogenaamde snèks, een soort kleine restaurantjes, op bijvoorbeeld Lagun en Westpunt? Zij mogen blijven, maar wat als straks uit het businessplan blijkt dat exorbitante bedragen voor concessierechten betaald moeten worden?

Saillant detail in deze kwestie is dat de BMA het eerste grote project is van gedeputeerde van Toerisme Gerrit Schotte van de MPK. De MPK is de partij van Rignald Lak die zich heeft afgesplitst van Frente Obrero (FOL), de partij van Anthony Godett. Godett en Errol Cova (PLKP) zijn als vertegenwoordigers van de arme bevolking fel tegenstander van de BMA.

De BMA hoeft niet slecht te zijn, ook niet voor de minderbedeelden. Veel hangt af van hoe het business- en marketingplan eruit gaan zien. Belangrijk is het tijdig geven van informatie. Dat is de kritiek die vooral de vissers hebben, ze zijn nooit bij de plannen betrokken terwijl de BMA directe invloed op hun boterham kan hebben.

Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Posted by CasaSpider at 7:14 AM | Permalink | Comments (17)

Op vrijdag 19 mei is de regering van het Eiland Curacao gevallen. Dat is enerzijds jammer, maar anderzijds ook niet geheel onverwacht. Immers, een coalitie bestaande uit vijf partijen die samen 11 van de 21 zetels bezetten is per definitie broos. Deze broze coalitie is ontstaan uit de wens om tot synchronisatie te komen tussen de regeringen van het Land de Nederlandse Antillen en het Eiland Curacao.

Bij de verkiezingen voor de Landsregering op vrijdag 27 januari 2006 waren Frente Obrero (FOL) van Anthony Godett en de PLKP van Errol Cova de grote verliezers. Frente ging van 5 naar 2 zetels en de PLKP moest haar beide zetels inleveren. Let wel, dit alles op Landsnivo. Het was niet moeilijk een nieuwe regering voor het Land de Nederlandse Antillen te formeren. Er waren zelfs meerdere werkbare opties. In alle opties bleven zowel Frente Obrero als PLKP buiten de regering.

Aangezien Curacao door haar grootte het belangrijkste eiland van de Nederlandse Antillen is stelde de formateur zich tot doel om synchronisatie te bewerkstelligen tussen Lands- en Eilandsregering. Dezelfde Curacaose partijen die in de Landsregering zitten maken ook de dienst uit op Eilandsnivo.

Dit was een aanzienlijk grotere uitdaging. Op Eilandsnivo regeerde een coalitie bestaande uit Frente Obrero (8 zetels), PLKP (3 zetels) en MAN (2 zetels). De MAN was het probleem niet. Deze partij bleek bereid mee te doen met een PAR-PNP coalitie. Dat gold ook voor de LNPA van Nelson Pierre.

Theoretisch hadden Frente Obrero en PLKP nog steeds een kleine meerderheid. Echter, Rignald Lak van Frente Obrero heeft zich gedurende de regeerperiode afgesplitst en begon zijn eigen partij, de Movemiento Patriotiko Korsou (MPK). Dit kostte Frente Obrero een zetel en hierdoor verloren Frente en PLKP effectief hun meerderheid.

Zowel het blok Frente/PLKP als het wegens de gewenste synchronisatie gevormde blok beschikten nu over 10 zetels. De MPK van Rignald Lak had de sleutel in handen. Lak besloot zich aan te sluiten bij PAR, PNP, MAN en LNPA. Hij verkocht zijn huid duur door een zware positie te claimen, maar de synchronisatie was een feit.

Julio Constansia is algemeen directeur van UTS, de Curacaose KPN. Al geruime tijd worden van overheidswege pogingen ondernomen om hem te ontslaan wegens mismanagement en verdenking van mogelijk frauduleuze handelingen. Het geval wil dat de MPK bij monde van Rignald Lak de heer Constansia heeft voorgedragen als commissaris bij de Refineria di Korsou (RdK).

Aangezien iedere partij zelf mag beslissen wie men voor wil dragen voor een commissariaat werd hier aanvankelijk geen ophef over gemaakt. Totdat Nelson Pierre van de LNPA zich er persoonlijk mee ging bemoeien. In zijn ogen is het ethisch niet te verkopen dat het Eiland Curacao enerzijds op allerlei manieren probeert om Julio Constansia te ontslaan en dat hetzelfde Eiland Curacao even later dezelfde Julio Constansia beloont met een commissariaat bij de raffinaderij.

Pierre kreeg voorzichtig bijval voor zijn standpunt en aan Rignald Lak werd verzocht om toch maar met een andere kandidaat te komen. Deze gaf geen gehoor aan dit verzoek. Lak stelt dat Constansia vele jaren lang directeur is geweest, dat hij kundig is en dat er nooit bewijzen zijn geleverd voor mogelijke frauduleuze praktijken. Met andere woorden dat niets een benoeming van de heer Constansia in de weg staat.

Dat was het einde van de Eilandsregering.

Anthony Godett (FOL) en Errol Cova (PLKP) waren hier niet rouwig om en verschenen direct op radio en tv. Zij wilden zo snel mogelijk een nieuwe Eilandsregering formeren. Samen met de oorspronkelijke FOL-zetel van de MPK beschikken FOL en PLKP over de benodigde 11 zetels.

Ondanks een toezegging van Anthony Godett dat de nieuwe coalitie jongstleden maandag al een feit zou zijn is deze er nog niet. In de Vigilante van dinsdagmorgen las ik dat FOL-lid Sedney Ignacio het partijbestuur gevraagd heeft hem eenzelfde status te geven als Rignald Lak. Concreet houdt dit in dat Sedney Ignacio op persoonlijke titel in de Eilandsraad zit en niet (meer) voor Frente Obrero.

Sedney Ignacio heeft van Antilliaanse kant de leiding gehad bij de Ronde Tafel Conferentie (RTC) besprekingen aangaande de nieuwe staatsrechtelijke verhoudingen van de eilanden binnen het Koninkrijk. Voor zijn optreden kreeg Ignacio waardering en lof van alle partijen. Een toenadering tussen Ignacio en de partijen van de gevallen coalitie valt niet uit te sluiten.

Posted by CasaSpider at 9:03 AM | Permalink | Comments (17)

Op 8 november 2005 schreef Gert Oostindie een interessant artikel over oude claims van Venezuela op een reeks eilanden voor haar kust. Onder deze eilanden vallen ook Aruba, Curacao en Bonaire. Pas enkele tientallen jaren geleden heeft de Venezolaanse regering te kennen gegeven af te zien van de claims. Tenminste zolang de eilanden onder Nederlandse verantwoordelijkheid vallen en er geen gezagsvacuüm onstaat.

De zinsnede over het gezagsvacuüm was ingegeven door de angst voor Cubaanse invloed. Nu wil het toeval dat de huidige Venezolaanse regering onder leiding van Hugo Chávez juist bevriend is met Havana. De grootste vijand van Chávez is tegenwoordig George Bush.

Alles draait om invloed. Toen begin maart 2005 het Amerikaanse vliegdekschip USS Saipan (LHA-2) voor anker ging bij Caracasbaai aan de oostkant van Curacao leidde dit tot officiële protesten vanuit Venezuela. Lorenzo Angiolillo Fernandez, consul-generaal voor Venezuela in de Antillen, sprak over een daad van pure intimidatie.

Over de sinds enige jaren op Curacao gevestigde Forward Operating Location (FOL) basis met Amerikaanse F16's is Caracas ook niet enthousiast. President Chávez voorspelt een invasie van de Verenigde Staten met de naam Plan Balboa. Tevens vreest hij al tijden voor een aanslag op zijn leven door agenten van de CIA of een andere Amerikaanse organisatie.

GeenStijl redactielid Pritt Stift schreef vandaag het artikel Operatie Curaçao Freedom over een mogelijke aanval door Venezuela. Nog interessanter dan het artikel zijn de reacties. Samenvattend hoeven de bewoners van de Antillen in een oorlogssituatie niet op de reageerders van GeenStijl te rekenen.

Een bloemlezing uit de meer dan 100 reacties:

dag,straks heeft rotterdam ook nog eens een venezuelanenprobleem.,...
(Behangdelul)

Ik ben zelf antiliaan en zou het best vinden hoor. Chaves als president! Weg met die boerenhufter en slavendrijvers uit nederland. Chaves heeft tenmiste nog hart voor de normale burgers.
(mangajanga)

Tot zover de bloemlezing. Overigens kan ik mij niet voorstellen dat Hugo Chávez daadwerkelijk een inval overweegt. Hij is slim genoeg om te weten dat dat het sein is voor de USA in samenwerking met de NAVO en een handvol machteloze Nederlandse militairen om definitief een einde aan zijn bewind in Venezuela te maken.

Meer informatie over de politieke situatie in Venezuela is te vinden in het dossier Politiek-Venezuela alhier.

Posted by CasaSpider at 9:25 PM | Permalink | Comments (17)

De eilanden van de Nederlandse Antillen willen een andere staatkundige verhouding met Nederland. De Nederlandse Antillen is een kunstmatig in het leven geroepen land dat er toe heeft geleid dat de grote eilanden elkaars bloed wel kunnen drinken. Vroeger was er vooral de rivaliteit tussen Aruba en Curacao. Nadat Aruba op 1 januari 1986 de autonome status kreeg bekvechten Curacao en Sint Maarten met elkaar, vooral over financien.

De kleine eilanden Saba, Sint Eustatius en Bonaire prefereren directe banden met Nederland. Sint Maarten en Curacao willen een Status Aparte vergelijkbaar met Aruba. De bevolking van deze eilanden wil een gelijkwaardigere positie ten opzichte van Nederland. Het koloniale verleden drukt nog steeds, of men dat terecht vindt of niet. Het is een gegeven.

Op 8 april 2005 vond op Curacao een referendum (Dossier Referendum Curacao) plaats over de gewenste staatkundige verhouding. Ook op de andere eilanden werd een soortgelijk referendum gehouden. Enige belangstelling van Nederlandse kant was op zijn plaats geweest.

Van die belangstelling was echter niets te merken. En dat terwijl alle opties waarvoor gekozen kon worden Nederland direct raakten. Niemand in het koude kikkerland voelde zich echter geroepen om een standpunt in te nemen. Het referendum enige maanden later over de Europese Grondwet hield de gemoederen meer bezig.

Op 3 maart 2005 heb ik een groot aantal Nederlandse politici aangeschreven met een aantal concrete vragen wat er zou gebeuren als Curacao en/of de andere eilanden voor een bepaalde optie kozen. De response was minimaal. De antwoorden die wel kwamen luidden allen ongeveer als volgt: "Wij willen niet op het referendum vooruitlopen om het verloop niet te beïnvloeden."

Lees: "Wat jullie daar doen moeten jullie helemaal zelf weten, het interesseert ons werkelijk geen drol. We hebben wel belangrijkere zaken aan ons hoofd."

Sint Maarten en Curacao kozen zoals verwacht voor autonomie in de vorm van een Status Aparte. Enthousiast begonnen de eilanden zaken voor te bereiden. Men trachtte alle probleemgebieden in kaart te brengen. Instituten als bijvoorbeeld de Universiteit vormen onderdeel van het Land de Nederlandse Antillen. Hoe dient daarmee om te worden gegaan na ontbinding van dit land? Dan is daar de munteenheid, het ziekenhuis, Justitie en niet in de laatste plaats... De Schuld. Pak hem beet 180.000 mensen die € 2.4 miljard in het krijt staan rechtvaardigen het gebruik van hoofdletters.

Van Nederlandse kant bleef het ook na het referendum erg stil. Ik heb er al een paar keer over geschreven, over de Tweede-Kamercommissie voor Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse Zaken, een legioen van 26 vaste en 28 plaatsvervangende leden. Wat doen die mensen?

Een op handen zijnde staatkundige aardverschuiving moet voldoende aanleiding zijn om de complete commissie bijeen te roepen en eens een aantal avonden flink door te halen. Inventariseren, spreken met belanghebbenden in Nederland en op de eilanden en een mooi rapport uit de grond stampen. Niets van dit alles. Deze commissie met gerenommeerde leden uit alle partijen voert geen klap uit, ik merk er in ieder geval niets van.

Op 3 september 2005 hoorde ik Wim van Fessem van het CDA, een gewoon lid van de commissie, op Radio Hoyer. Volgens Wim moeten de Antillen niet zo hard van stapel lopen. Eerst moet de economie maar eens op peil worden gebracht. De man ging volkomen voorbij aan waarvoor op de eilanden was gekozen. Een zeldzaam staaltje van minachting. Een citaat: "Ach, het volk wil banen, het volk wil welvaart. Of dat nu in autonomie is of iets anders."

Eind november 2005 vond de Start-Ronde Tafel Conferentie (Start-RTC) plaats op Curacao. Voor Nederland waren minister-president Balkenende en minister van Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties Alexander Pechtold aanwezig. De besprekingen waren verrassend constructief en werden op de eilanden positief ontvangen. Ik moet eerlijk zeggen dat het de eerste keer was dat ik een zekere waardering voor de inzet van Pechtold had, ja sorry.

De vreugde was niet van lange duur. Op de Antillen heerste de opvatting dat een van de conclusies van de Start-RTC was dat Nederland voor een oplossing van de staatsschuld van € 2.4 miljard zorgt. Dat is ook de enige reële optie, immers de eilanden zijn nooit en te nimmer in staat deze schuld af te lossen. Dit wil overigens niet zeggen dat Nederland de schuld zomaar moet kwijtschelden. Er zijn ook andere manieren en bovendien dienen de eilanden een zeker toezicht en controle te accepteren.

Door deze toezegging werd in Nederland ineens een aantal kamerleden wakker, immers dit kon wel eens geld gaan kosten. De vraag is of de toezegging is gedaan dat Nederland de schuld oplost dan wel overneemt. Plotseling wordt de discussie (bewust?) vertroebeld met allerlei zaken die formeel niets te maken hebben met een nieuwe staatkundige structuur.

Neem de door minister Verdonk bedachte terugkeerregeling voor criminele jeugdige Antillianen. Of de te hoge pensioenen die Antilliaanse politici zich in het verleden hebben toebedeeld. En het feit dat een andere staatkundige structuur de problemen van de Antillen niet oplost.

Mijn advies is: draai het eens om! Werk constructief mee aan de door de afzonderlijke eilanden gewenste structuur. Het is iets onvermijdelijks en in plaats van meer afschuw bouwt men credits op bij de plaatselijke bevolking. Tevens kan men afscheid nemen van de vermaledijde dubbele bestuurslaag (Land en Eiland), hetgeen enerzijds direct geld bespaart en anderzijds het verspreiden van capaciteit (capabele bestuurders) tegengaat. Het klinkt paradoxaal, maar Nederlandse steun bij het losser maken van de banden leidt tot enorm veel meer goodwill op de eilanden.

Minister Pechtold bevindt zich in een bijzonder moeilijke situatie. Eind maart is er wederom een Ronde Tafel Conferentie (RTC), ditmaal op Sint Maarten. Om te voorkomen dat Pechtold ongewenste toezeggingen doet hebben Eerste en Tweede Kamer hem de handen stevig op de rug gebonden. De vraag is wat er op deze RTC nog beslist kan worden. Dit geldt des te meer voor Sint Maarten. De regeringspartijen CDA en VVD en oppositiepartij PvdA zijn opmerkelijk eensgezind dat een Status Aparte voor Sint Maarten met zijn 32.000 inwoners moet worden afgewezen.

Tot slot, ook Pechtold ziet dat de Antillen in Nederland een non-issue zijn maar hij houdt moed: "Bestuurlijke vernieuwing krijgt aandacht, de grote steden en hun energieke inwoners ook, maar de Antillen en Aruba (mijn en uw Koninkrijksrelaties) willen maar moeizaam de Nederlandse pers – en daarmee de Nederlandse huiskamer - halen. Maar dat komt wel, straks als de resultaten en vernieuwingen tastbaar worden in dat andere deel van het koninkrijk." (Bron: Weblog Alexander Pechtold)

Posted by CasaSpider at 11:24 AM | Permalink | Comments (17)

Vandaag woensdag heb ik een dagje vrij. Niet echt vrij, want er dienen enige administratieve zaken afgehandeld te worden. Belangrijkste is het ophalen van Luchiano's verblijfsvergunning die verlengd is.

Op 25 juli 2005 hebben we deze verlenging aangevraagd. Lucy heeft al enige jaren een verblijfsvergunning die aan de mijne is gekoppeld. Dat is mooi, want de mijne is onbeperkt. Alleen voor Luchiano (8) moeten we elke twee jaar weer door de ambtelijke molen.

Om iets voor half acht arriveerden we bij de afdeling Immigratie in het postkantoor te Punda. Immigratie was nog niet open maar toch stond er al een flinke rij. Ruim de helft werd verwezen naar het loket om vergunningen aan te vragen, de overigen naar het loket om vergunningen op te halen.

Om half negen waren we aan de beurt. Ik overhandigde de beambte het bewijs van de aanvraag en zij liep naar de stapel met vergunningen. Er werd wat gebladerd en tot mijn ontzetting zag ik dat ze niet met een vergunning terugkwam. "De vergunning is al vervallen", deelde de beambte mij doodleuk mee.

"Vervallen?", riep ik met schrille stem. "Hoe kan dat nou weer, we hebben hem eind juli 2005 pas aangevraagd!"
"Ik denk dat er een foutje is gemaakt", zei de vrouw. "Er staat geldig tot augustus 2005 en dat moet zijn 2006 denk ik."

CasaSpider: "2006? Toch minimaal 2007 zult u bedoelen!"
Vrouw: "Neen, de vergunning is maar voor één jaar."
CasaSpider: "Dat is toch wel de limit. Mijn vrouw heeft er een voor onbeperkte tijd en mijn zoon krijgt hem steeds voor twee jaar."
Vrouw: "De Gezaghebber heeft het veranderd. Voortaan worden alleen vergunningen voor één jaar afgegeven."

Over een week mogen we terugkomen, weer in de rij gaan staan en dan hopen dat alles in orde is. Vervolgens kunnen we meteen door naar het Hoofd van Politie om de zojuist verkregen vergunning direct te laten verlengen.

Als legale buitenlander heeft men gewoon geen tijd meer om te werken.

Posted by CasaSpider at 10:19 AM | Permalink | Comments (19)

Per 1 januari van dit jaar is het nieuwe zorgstelsel in Nederland van kracht. Ergens in december kregen alle verzekerden een aanbod van hun zorgverzekeraar. Tevens kan men het pakket op de persoonlijke situatie toesnijden of zelfs overstappen naar een andere maatschappij.

Wat ik her en der lees en hoor is dat de premie in vrijwel alle gevallen substantieel, minimaal 10 of 15 Euro, per maand omhoog gaat. Of men moet het pakket uitkleden door de tandarts eruit te halen en/of een eigen risico te accepteren.

Heel wat Nederlanders wonen in het buitenland, ik ben daar zelf een voorbeeld van. Nu ben ik via mijn werk verzekerd tegen ziektekosten, bij een Curacaose verzekeringsmaatschappij. Er zijn echter ook mensen die zijn ge�migreerd maar toch in het Nederlandse ziekenfonds blijven. Bijvoorbeeld zij die een WAO- of AOW-uitkering ontvangen.

Het nieuwe zorgstelsel geldt alleen voor landen van de EU/EER en de overige verdragslanden. De overige verdragslanden zijn: Bosni�-Herzegovina, Kaapverdische Eilanden, Kroati�, Macedoni�, Marokko, Servi�-Montenegro, Tunesi� en Turkije. (Bron)

Het grappige is dat de Nederlandse Antillen hier buiten vallen. Dit levert absurde en schrijnende situaties op. Neem bijvoorbeeld het geval van Sietze en Anneke Wijngaard (Music Alert!). Ik ken hen niet persoonlijk, alleen van de website.

Sietze en Anneke zijn twee oudere Nederlanders die op 15 oktober 2003 naar Curacao zijn ge�migreerd. Zij hebben in Nederland alles verkocht en verhuren op Curacao appartementen met hun bedrijf Caribbean Sun Place. Om zich op Curacao te mogen vestigen dienden zij te beschikken over een ziektekostenverzekering. Aangezien zij in het ziekenfonds (IZA) zaten was dit geen probleem.

In de laatste maanden van 2005 werd duidelijk dat Nederlanders als Sietze en Anneke per 1 januari 2006 niet meer via een Nederlandse zorgverzekeraar verzekerd kunnen zijn door het ontbreken van een verdrag tussen Nederland en de Nederlandse Antillen. Dat was schrikken. Immers, gezien hun leeftijd is er geen enkele lokale verzekeringsmaatschappij die hun tegen een redelijke premie wil verzekeren.

Sietze en Anneke zijn lang niet de enigen die in deze situatie zitten. Er werd een lobby opgestart om de Nederlandse Antillen eenzelfde positie te geven als de landen van de EU/EER en de overige verdragslanden. Minister Hoogervorst had wel enig begrip maar vond het verder het probleem van de Nederlandse Antillen. Dan hadden ze maar ooit een verdrag moeten afsluiten.

Het is een absurde situatie dat inwoners van een land dat deel uitmaakt van het Koninkrijk der Nederlanden minder rechten hebben qua zorgverzekering dan inwoners van pak hem beet Tunesie of de Kaapverdische Eilanden. Het betekent ook dat gepensioneerde Antillianen niet meer terug kunnen naar hun geboorte-eiland om er hun laatste levensjaren te slijten.

In november 2005 heeft de Antilliaanse minister van Volksgezondheid en Sociale Ontwikkeling Joan Theodora-Brewster uitgebreid overleg over deze kwestie gehad met diverse Nederlandse kopstukken, waaronder minister Hans Hoogervorst. Ditmaal werden afspraken gemaakt voor een oplossing. Zie dit artikel uit de Nieuwsbrief (pdf-document) van het Antillenhuis.

Concreet betekent dit dat ziekenfondsverzekerden op de Nederlandse Antillen niet automatisch uitgeschreven worden, maar een passend aanbod krijgen. Sietze en Anneke hebben dat passende aanbod inmiddels ontvangen. Zij mogen per persoon 515 Euro per maand betalen. Een belachelijk bedrag dat zij niet willen en kunnen betalen. Sietze is nog tot 1 maart verzekerd, Anneke heeft per afgelopen zondag geen verzekering meer. Voor hun geen gelukkig nieuwjaar.

Een typisch geval van een theoretische (schijn-)oplossing. In een soortgelijke situatie als Sietze en Anneke bevindt zich Simone Michaels die aan multiple sclerose lijdt en van een WAO-uitkering leeft. Zij heeft in oktober 2004 al haar hebben en houden in Nederland verkocht en is naar Bonaire ge�migreerd. Haar verhaal heb ik uit dit artikel van 5 november 2005 in de Amigoe. Toen was de theoretische oplossing nog niet bekend. Ik ben benieuwd welk aanbod zij inmiddels van haar zorgverzekeraar heeft gekregen.

Voor mij is het onbegrijpelijk dat mensen in een bestaande situatie door een overheidsmaatregel zo in de problemen gebracht kunnen worden. Relatief gaat het om een kleine groep mensen. Ik vind dat minister Hoogervorst de plicht heeft deze groep op heel korte termijn en concreet te helpen.

Een redelijk compleet overzicht van de materie is te vinden in de Elsevier van 2 december 2005: Nieuwe zorgstelsel, Nederlanders over de grens

Posted by CasaSpider at 10:29 AM | Permalink | Comments (26)

CasaLog-lezer Marc meldde in een commentaar op de vorige post dat de website www.stanleybrownthinktank.org van Stanley Brown niet vermeld werd. Nu is diens C'93 een splinterpartij die bij voorgaande verkiezingen nooit potten heeft kunnen breken, bovendien kende ik deze website eerlijk gezegd niet.

Stanley Brown is een belangrijke nog levende persoon uit de geschiedenis van Curacao. Tijdens de befaamde opstand van 30 mei 1969 waarbij Punda in brand stond was hij één van de drie leiders. De andere twee waren Papa Wilson Godett, vader van Anthony en Myrna, en Amador Nita.

In die tijd was het Cuba van Fidel Castro het grote voorbeeld voor Stanley Brown hoe de maatschappij -lees Curacao- eruit moest zien. De val van de Berlijnse muur ongeveer 20 jaar later was de druppel om hem te doen inzien dat socialisme een ideologisch doodlopende weg is.

Een omwenteling in gedachten waar moed voor nodig is. Stanley Brown ziet heel goed in dat globalisering, kapitalisme en het daarbijbehorende vrije markt-mechanisme feiten zijn waar niet aan te ontkomen valt. Zelf noemt hij zich ideologisch gezien een humanistisch, liberale en democratische kapitalist.

Hij heeft van nature een zekere afkeer tegen Nederland en de Nederlanders, vanwege hun koloniale rol in het verleden. De ratio overwon dit gevoel. Een onafhankelijk Curacao is in Brown's ogen een utopie. Derhalve pleit zijn partij C'93 vanaf het begin voor een staatkundig model waarin Curacao een provincie van Nederland is.

Stanley Brown is op velerlei gebied een markant figuur. Vrijwel altijd gaat hij gekleed in een wijd soort tafellakens, er bestaat vast een officiele naam voor deze kledij. Met zijn grijze baard en lange haren heeft hij wel iets weg van een overjarige hippie.

Dat uiterlijk deert zijn vrouw Annemarie Braafheid kennelijk niet. Zij was in 1968 first runner-up bij de Miss Universe verkiezingen, de eerste donkergekleurde vrouw die zo ver kwam.

Ook nu nog is zij een zeer aantrekkelijke dame. Schoonheid zit niet alleen in borsten, billen en een gladde huid. Annemarie Braafheid straalt een bepaalde trots en elegantie uit die puur fysieke schoonheid overstijgt.

Op www.stanleybrownthinktank.org schrijft Stanley een korte inleiding over zichzelf. Bij de passage over wie zijn role-model is moest ik even lachen. Het is de bijbelse figuur Thomas. Voor de minder bijbelvasten, toen Jezus na zijn kruisiging terugkeerde op aarde kwam hij als eerste Thomas tegen. Thomas weigerde echter te geloven dat het echt Jezus was. Pas na het zien van de gaten in zijn handen en voeten waar de spijkers doorheen waren geslagen geloofde hij.

De meeste mensen waarderen deze argwanende houding als negatief. Zo niet Stanley Brown. Hij heeft juist bewondering voor Thomas, door zijn gebrek aan respect en wantrouwigheid tegenover de grote leider.

Waarom krijgt deze historisch zo belangrijke, eigenzinnige en intelligente man op politiek gebied geen voet aan de grond op Curacao?

Posted by CasaSpider at 8:45 PM | Permalink | Comments (17)

Als een sportman een unieke prestatie heeft geleverd en men vraagt hem hoe hij zover gekomen is dan is niet zelden het antwoord: "De top bereiken is niet eens zo moeilijk. Aan de top blijven, dat is de echte prestatie."

Hetzelfde geldt voor websites. Iedereen kan tegenwoordig in een handomdraai een website online brengen, al dan niet met eigen domeinnaam. Men zet er wat leuke nieuwtjes op en dat was het dan. In een mum van tijd zijn de nieuwtjes oud nieuws. Op dat moment ziet een website eruit als een vaas met verwelkte bloemen. Een treurig gezicht.

Dit laatste gebeurt niet alleen met persoonlijke websites, neen men ziet het zelfs bij professionele pagina's van organisaties en bedrijven. Op 27 januari 2006 vinden de verkiezingen voor het Land de Nederlandse Antillen plaats. De campagnes van de politieke partijen komen langzaam op gang.

Een frisse, actuele website met partijprogramma, nieuws en eventueel een discussie-forum kan zich tot een pijler van de politieke campagne ontwikkelen. Tijd om de websites van de grote Curacaose politieke partijen onder de loep te nemen.

We beginnen met Frente Obrero (FOL) van Anthony Godett, de grootste partij en oranje is haar kleur. Frente heeft als webadres www.frenteobrero.com. Van wat ik mij herinner werd deze site niet bijzonder goed up-to-date gehouden. Ik heb er wel eens wat FOL-liederen van gedownload. Op dit moment is www.frenteobrero.com uit de lucht. Per 21 november 2005 is hun domeinregistratie expired en per 23 november is dit daadwerkelijk geëffectueerd. Hopelijk leest een Frente-aanhanger deze post en onderneemt actie.

De tweede partij in grootte is de gele PAR van voorheen Etienne Ys en nu Emily de Jongh-Elhage. De PAR heeft helemaal geen website, toch een blamage voor de partij die mikt op het intellectuelere gedeelte van het volk. Hier zijn we snel klaar mee.

Datzelfde geldt voor de groene partij, de PNP van Ersilia (Zus) de Lannooy. Geen website en ook hier geldt dat dit onbegrijpelijk is vanwege de contacten met de zogenaamd hogere lagen van de bevolking.

De roze PLKP van Errol Cova heeft gelukkig wel een url, namelijk www.plkp.an. Daarmee is het goede nieuws ook direct weer afgelopen. Op de openingspagina onder het kopje Laatste Nieuws staat één entry met datum 2 april 2002 en de vermelding dat de website is aangepast voor de aankomende eilandsraadverkiezingen op 9 mei 2003.

We schakelen snel over naar de blauwe MAN van Charles Cooper. De url van de MAN is www.partidoman.org. De site is redelijk actueel. Het jongste bericht op de voorpagina dateert van 8 november 2005 en gaat over de distributie van water en electriciteit in relatie tot armoede. Het is een relatief jonge website, het domein is op 8 april 2004 in het leven geroepen. De eerste partij die een voldoende scored. Tevens beschikt de MAN over een discussie-forum. De voorlaatste bijdrage was notabene van CasaSpider himself, een maand of twee geleden. Echt leven doet het forum dus niet.

Er zijn nog twee partijen met een website. De LNPA van Nelson Pierre en Forsa Korsou van Nelson Navarro. Wat toevallig dat beide voormannen Nelson heten! De LNPA heeft als url www.listaniunpasoatras.com. Hier een vergelijkbare situatie als bij de PLKP, het jongste bericht dateert van 4 april 2003.

De website van Forsa Korsou is te vinden onder www.forsakorsou.org. De zoektocht naar het laatste nieuws leverde geen datums op, dat is wel slim van Nelson Navarro. Ik heb de indruk dat de artikelen redelijk actueel zijn. Een voldoende derhalve voor deze partij die voor het eerst aan de verkiezingen gaat deelnemen.

Maar... aan de top blijven is moeilijker dan er te komen. Over twee jaar doen we dit mini-onderzoek nog eens over.

Posted by CasaSpider at 9:30 PM | Permalink | Comments (17)

Er zijn een paar dingen die ik niet of nauwelijks begrijp. Neem nu ontwikkelingshulp. Het rijke westen geeft al decennia lang ontwikkelingshulp aan arme landen, zoals bijvoorbeeld in Afrika. Ook al decennia lang heerst het besef dat geld of voedsel geven niet voldoende is, de bevolking van deze landen dient opgeleid te worden om zichzelf te kunnen bedruipen.

Veelal begint de zelfbedruiping op het gebied van voedselvoorziening, dat is logisch. Minder logisch (voor mij) is dat de rijke landen vervolgens hun eigen landbouw- en veeteeltbedrijven fors subsidiëren. Ik wil niet met de vinger wijzen, maar met name de Fransen schijnen hier wat van te kunnen.

Gevolg is dat de ontwikkelingslanden ondanks hun veel lagere lonen nog steeds grote moeite hebben om zich op de wereldmarkt te manifesteren.

• Als een bank aan iemand geld leent om bijvoorbeeld een auto te kopen berekent zij daar rente voor.
• Als men een vriend 100 gulden leent is het wel mooi als dat geld ooit terugkomt, maar over het algemeen berekent men hem geen rente.
• Als men een zwerver een paar gulden in de hand drukt verwacht men over het algemeen niet dit geld ooit nog terug te zien.

Het land de Nederlandse Antillen heeft een schuld van 4.7 miljard gulden (2.2 miljard Euro) aan Nederland. Ieder weldenkend mens beseft dat een of liever nog de oplossing voor deze schuldenlast uit Nederlandse hoek moet komen. Tenzij wij morgen onder de Christoffelberg op de grootste olievoorraad ter wereld stuiten.

President van de Centrale Bank van de Nederlandse Antillen, de heer Emsley Tromp, heeft een zevenpuntenplan bedacht. Even tussendoor, dingen die op detailnivo bijzonder gecompliceerd zijn, blijken als men maar genoeg abstraheert verrassend helder en eenvoudig.

Dat geldt ook voor de oplossing van Emsley Tromp: Nederland moet de hele schuld van 2.2 miljard Euro aan de Antillen gewoon volledig kwijtschelden. In ruil daarvoor mag Nederland de jaarlijkse bijdrage aan de Antillen van 175 miljoen gulden (80 miljoen Euro) in zijn zak houden. Als detaillist komt men daar niet op!

De reactie van onze minister van Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijkszaken, Alexander Pechtold: "Dat is een interessant voorstel."

Het idee van Emsley Tromp is op zich nog niet zo gek. Wat hij eigenlijk wil is de jaarlijkse rentelast van 300 miljoen gulden (140 miljoen Euro) terugbrengen naar nul. Per saldo houden wij dan per jaar 125 miljoen gulden (60 miljoen Euro) meer over om te besteden dan nu.

Volgens minister Pechtold is er op de Antillen echter toch behoefte aan een directe financi�le injectie. Dat kan wel zo zijn, maar het elimineren van rente op alle leningen die uitgegeven worden als ontwikkelingshulp lijkt mij een noodzakelijke stap. Wereldwijd wel te verstaan.

Nu hangen de torenhoge rentelasten als een molensteen om de nek van de ontwikkelingslanden. Dit zorgt voor een afhankelijkheidsrelatie die tot in het oneindige voortduurt.

Is dit expres zo bedacht of is er hier een econoom in de zaal die deze scheve situatie uit kan leggen?

Posted by CasaSpider at 1:38 PM | Permalink | Comments (21)

Dinsdag heeft de Hoge Raad het vonnis van Anthony Godett (Frente Obrero) bevestigd. Hierdoor moet hij in principe zijn straf van 15 maanden waarvan 5 voorwaardelijk daadwerkelijk uit gaan zitten. Een straf die in eerste aanleg slechts 12 maanden waarvan 3 voorwaardelijk was. Hoger Beroep loont niet altijd.

In principe... want het is nog lang niet zeker dat Anthony Godett ook echt zijn intrek in de Bon Futuro gevangenis gaat nemen. Ten eerste heeft zijn advocaat Gerard Spong al aangekondigd een klacht in te dienen bij het Europees Hof in Straatsburg.

Ten tweede is er een wachtlijst voor de gevangenis. Men komt er niet zomaar in.

Als Justitie Anthony Godett voorrang verleent betekent dit dat men zich aan hetzelfde vergrijp schuldig maakt waarvoor Godett veroordeeld is. Namelijk het bevoordelen van een individu. Tevens zou het volgens Spong een indicatie zijn dat Nederland speciaal de pik heeft op leden van Frente Obrero.

Maurice Adriaens (Frente Obrero) deed er nog een schepje bovenop. Natuurlijk respecteert hij het vonnis, maar hun groep weet dat Anthony onschuldig is en gewoon gezocht wordt door Nederland. Intern leeft dus absoluut niet het besef dat men met een crimineel te maken heeft. Ben benieuwd wat M.J. van den Broek hierover te melden heeft.

Ergens kan ik mij wel iets bij de visie van Frente voorstellen. Godett is veroordeeld voor meewerken aan het oplichten van Post NV voor 106.000 Antilliaanse guldens en het aannemen van 50.000 gulden aan steekpenningen van Chris en Johnny Winkel. Die 106.000 gulden zijn gebruikt voor de aankoop van grond voor zijn partij, Frente Obrero (FOL).

Deze week werd bekend dat in Amsterdam CDA, VVD, SP, Leefbaar Amsterdam en Mokum Mobiel samen ruim 200.000 Euro terug moeten betalen aan de gemeente wegens onrechtmatige fractiebestedingen. Fractievoorzitter G. van Oudenallen van Mokum Mobiel had als raadslid subsidie betaald aan een pr-bedrijf waarvan zij zelf eigenaar bleek te zijn. Er wordt geen aangifte gedaan.

Als het nog even duurt voordat Godett zijn straf uit moet zetten, voert Gerard Spong ongetwijfeld aan dat het relatief lichte vergrijp inmiddels te lang geleden heeft plaatsgevonden om een daadwerkelijke vastzetting te rechtvaardigen.

Ach, leven in vrijheid is beter voor de ogen.

Wie dit niet goed kan lezen doet er goed aan eens op zijn Chinees te kijken. Trek de ogen tot spleetjes en probeer het nogmaals.

Posted by CasaSpider at 9:29 PM | Permalink | Comments (19)

Tegenwoordig ben ik een moderne en vrouwvriendelijke MAN, maar sommigen kennen mij misschien nog wel uit andere tijden, uit mijn prehistorie zeg maar. Evolutie is een langzaam maar ook geduldig proces.

Na mijn aankomst op Curacao in 1995 moest ik mij uiteraard ook in de politiek verdiepen. Echt groot was de interesse nog niet, men moet daar ingroeien. In die tijd reden er nogal wat auto's rond met een gele sticker van de PAR op hun bumper. Ik vond dat die mensen vaak niet zo goed auto konden rijden, reden om niet op deze partij te stemmen.

Neen, dan de MAN. Deze partij had alles mee: de naam MAN, de kleur blauw en de leider Don Martina. In die tijd was Steven Martina mede-directeur van Francler, het bedrijf waarvoor ik werkte. Francler werd later SQL Integrator en Steven is de zoon van Don Martina.

Don Martina is een instituut op Curacao, gerespecteerd door vriend en vijand. In 1971 richtte hij met Marco J. de Castro en E. Martis de Movementu Antia Nobo (MAN) op, uit teleurstelling over het uitblijven van wezenlijke veranderingen na de verkiezingen van 1969.

In het Referendum van 8 april 2005 heeft de bevolking van Curacao gekozen voor een Status Aparte. De politieke partijen staan hier unaniem achter. Een Status Aparte voor Curacao en ook Sint Maarten houdt automatisch in dat de Nederlandse Antillen als land een doodlopende weg zijn geworden.

De naam Movementu Antia Nobo is daarmee ook achterhaald en daarom wil de partij haar wijzigen. De afkorting MAN blijft (gelukkig) bestaan, alleen dienen de letters opnieuw ingevuld te worden. Hiertoe is een heuse prijsvraag uitgeschreven. Iedereen mag daaraan meedoen, maar alleen Papiamentstalige inzendingen doen serieus mee.

Mijn eerste poging is ingezonden: Mustra Aktitut Nobo (Laat een nieuwe houding zien). Met prijsvragen en kansspelen heb ik nooit geluk. De eerste prijs bestaand uit niet minder dan 250 Antilliaanse guldens (ongeveer 110 Euro) gaat vrijwel zeker aan mijn neus voorbij.

Wellicht schrijft ook de PAR nog een prijsvraag uit, want deze partij heeft de Antillen eveneens hard-coded in haar naam staan: Partido Antia Restruktura. Nieuwe ronden, nieuwe kansen!

Update 13.09.2005 / 13:41
Helemaal vergeten te vermelden, maar 'man' betekent in het Papiaments niet 'man' maar 'hand'. Zie ook het logo.

Posted by CasaSpider at 1:04 PM | Permalink | Comments (10)

In de Tweede-Kamercommissie voor Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse Zaken zitten 26 politici plus voorzitter Willibrord van Beek en griffier Helène de Gier. Dat laatste (griffier/gier) kan toch geen toeval zijn. Behoudens dit kleine legioen zijn er ook nog eens 28 plaatsvervangende leden. Het is gewoon een Tweede Kamer in het klein.

Het is goed dat zoveel mensen zich bezig houden met het beleid inzake de Nederlandse Antillen en Aruba. Er wordt hard aan de weg getimmerd en daar plukken wij hier elke dag de vruchten van.

Not!

Sinds het Referendum van 8 april waarin Curacao zich met grote meerderheid heeft uitgesproken voor een Status Aparte, evenals Sint Maarten, is men hier hard bezig om deze wens ook te effectueren. De kleinere eilanden willen een directere band met Nederland. Alle eilanden hebben gemeen dat men haast wil maken.

Haast is nu precies wat Nederland niet heeft. Vanmorgen hoorde ik Wim van Fessem (CDA) op Radio Hoyer-2. Wim van Fessem is een van de 26 gewone leden van de TKCVNAEAZ, zelfs afgekort heeft deze commissie nog evenveel letters als Feyenoord. Volgens Wim moeten de Antillen niet zo hard van stapel lopen. Eerst moet de economie maar eens op peil worden gebracht.

Nu is het helemaal geen slechte zaak als de Antilliaanse economie een injectie krijgt, het probleem is alleen dat Nederland daar al zolang over praat met de nadruk op praat en voor de rest de overzeese eilanden in hun sop laat gaar koken. In november 1993 was er ook al een Referendum op de Antillen over de staatkundige toekomst en tot verrassing van velen koos men toen juist voor de huidige band met Nederland. In de hoop op verbetering van de situatie.

Dat heeft niet best uitgepakt. Het ging hard achteruit op de Nederlandse Antillen. Dat constateerde ook de grote groep Tweede Kamerleden die in de zomer van 2003 onder aanvoering van Thom de Graaf een bezoek aan de Nederlandse Antillen bracht. "Nu hebben we echt gezien hoe erg het is. We gaan op korte termijn concrete acties uitzetten", was de boodschap. Eerst zien, dan geloven dacht ik toen helaas nu terecht.

In het interview zei Wim van Fessem dat het volk wel uitmaakt wat men wil. Interviewster: "Het volk heeft dat nu juist bij het Referendum in april aangegeven, men wil autonomie". Van Fessem: "Ach, het volk wil banen, het volk wil welvaart. Of dat nu in autonomie is of iets anders."

Wim van Fessem heeft absoluut geen idee wat er op Curacao leeft. Als 68% van de bevolking alsmede alle politieke partijen gekozen hebben voor autonomie (Status Aparte) en dit zo snel mogelijk in de praktijk willen zien gebracht, wie is Wim van Fessem dan om dit te bagatelliseren? Natuurlijk wil men ook op de Antillen graag welvaart, na vele jaren begint echter het besef te komen dat men daarvoor niet op Nederland moet hopen.

Het is een gecompliceerde situatie. Van een TKCVNAEAZ-lid mag echter iets meer betrokkenheid en deskundigheid worden verwacht. Het zijn staatkundig gezien belangrijke tijden. Daarom verbaast het mij des te meer dat prominentere TKCVNAEAZ-leden als Karin Adelmund (PvdA), Harry van Bommel (SP), Boris Dittrich (D66), Femke Halsema (Groen Links), Ayaan Hirsi Ali (VVD), John Leerdam (PvdA en tevens geboren Antilliaan) en anderen hun stem in deze niet laten horen.

Blijft de vraag wat de leden van Tweede Kamercommissies zoal doen. Notulen van vergaderingen heb ik nog niet kunnen vinden.

Posted by CasaSpider at 1:11 PM | Permalink | Comments (16)

Toen ik in 1995 naar Curacao verhuisde kostte een doos Amstelbier ongeveer 34 gulden, equivalent van 15 à 16 Euro. Bovendien mocht men de kartonnen doos met de lege flesjes alleen inleveren als men een nieuwe kocht. Concurrentie was er niet, de Amstel Brouwerij had een leven als een luis op een zeer hoofd.

Dat gold niet alleen voor de bierbrouwers, ook de Coca Cola fabriek, de matrassenfabriek en de makers van het kwalitatief verschrikkelijke toiletpapier voeren wel bij de geldende marktprotectie. Met name de PAR was tegenstander van ongebreidelde bescherming. Door het ontbreken van concurrentie zijn de producten onnodig duur en de consument is daarvan de dupe.

De parallel-import (legaal en illegaal) kwam op gang en zo konden we hier op een bepaald moment een treetje Polar bier kopen voor 19 gulden, nog geen 9 Euro. Let wel, het is dan inmiddels een jaar of acht later!

Het gaat nu erg slecht met de lokale bier- en frisdrankindustrie. Amstel heeft al aangegeven de poorten waarschijnlijk ver voor het einde van het jaar te moeten sluiten. En dat terwijl er per 1 augustus een oplossing in het verschiet lag. Hier komt de politiek om de hoek kijken.

Na ongeveer vijf jaar steggelen over hoe de lokale markt op een verantwoorde wijze te beschermen was een van de laatste daden van ex-minister Errol Cova (PLKP) in april (22) van dit jaar het instellen van een speciaal etiket op alle bier- en frisdrankproducten. De regering bepaalt wie voor zo'n etiket in aanmerking komt. Voor buitenlandse producten wordt het zeer moeilijk zo niet onmogelijk om de Curacaose markt binnen te komen.

In mei werd de PLKP uit de Landsregering (Nederlandse Antillen) gewipt. Errol Cova werd als Minister van Economische Zaken vervangen door Alex Rosaria (PNP). Deze is een principieel tegenstander van marktprotectie. Een van zijn eerste acties was dan ook het terugdraaien van de Ministeriële Beschikking inzake etikettering.

Belanghebbenden Curacao Beverage Bottling, Antilliaanse Brouwerij en Caribbean Bottling slepen de regering nu voor de rechter om alsnog invoering van het verplichte etiket af te dwingen.

Een aantal lijnen lopen hier door elkaar. Van nature is marktprotectie ongewenst, door de kleinschaligheid van Curacao met zeer beperkte job-hop mogelijkheden leidt sluiting van de Amstel Brouwerij tot veel extra werkloosheid. Werkloosheid die in veel gevallen permanent is.

Dan de politieke lijn. Politiek hoort zich bezig te houden met middellange en lange termijn. Steeds vaker ziet men, ja ook in Nederland, dat vooral ad-hoc wordt ingegrepen zonder rekening te houden met gevolgen over een aantal jaren. Het hier genoemde voorbeeld van in april een regeling instellen voor marktprotectie en die in juni alweer afschaffen is echter wel een beetje gortig.

Overigens kan de PLKP er ook wat van. Op Eilandsnivo (Curacao) zit deze partij koud in het pluche of de plannen voor een lokale luchtvaartmaatschappij komen weer uit de kast. Met veel pijn en moeite is ALM/DCA ontmanteld. Dit bedrijf heeft het Eiland en het Land tientallen miljoenen guldens gekost. Het was echter het stokpaardje van de PLKP, diverse hooggeplaatste partijleden (Frensel Marchena en vooral Cesar Prince), hadden ook belangrijke functies bij DCA.

Het adagium: "Het maakt niet uit waarvoor je kiest, als je er dan maar wel voor gaat" lijkt met de verschillende belangen van onze partijen bijzonder moeilijk hard te maken. Dit leidt tot een vorm van onbestuurbaarheid.

Posted by CasaSpider at 10:28 AM | Permalink | Comments (4)

Als de balans in de politieke verhoudingen wordt verstoord leidt dit tot een vorm van instabiliteit. In Nederland is dit gebeurd toen de LPF vanuit het niets plotseling met een groot aantal zetels aan de haal ging.

Op Curacao is Frente Obrero (FOL) van Anthony Godett sinds een jaar of acht duidelijk aan het groeien. Inmiddels is de FOL alweer een aantal jaren de grootste partij. De traditionele partijen (PAR, PNP, MAN) stonden niet te springen om met Frente Obrero te regeren.

Gevolg was dat als zij de FOL buiten de regering wilden houden de traditionele partijen, aangevuld met de PLKP van Errol Cova, toenadering tot elkaar moesten zoeken. De coalitie als een verstandshuwelijk.

De basis van deze noodgedwongen relatie is echter broos. Met name in een groot dorp als Curacao speelt veel oud zeer. De ene partij is boos op de andere omdat die een directeur heeft mogen leveren voor een groot bedrijf, de andere weet weer iets van de ene. Alle partijen hebben meer dan eens grote meningsverschillen met elkaar gehad.

Zo ook de PLKP en Frente Obrero. Toch liggen deze partijen in beginsel niet zo ver uit elkaar. Frente is de echte volkspartij en de PLKP is ontstaan uit het vakbondsverleden van Errol Cova.

Op 24 mei berichtte het CasaLog over het uiteenvallen van de Eilandsraad, de regering van het eiland Curacao. Aanvankelijk leidde de FOL de formatiebesprekingen. Toen er geen schot in kwam nam de PAR die taak over, tevergeefs. De FOL ondernam een tweede poging en afgelopen maandag 4 juli werd bekendgemaakt dat we een nieuwe regering hebben.

Deze regering bestaat uit Frente Obrero (Anthony Godett), PLKP (Errol Cova) en MAN (Charles Cooper). Zoals gezegd is de combinatie FOL/PLKP wel een logische. De deelname van de MAN is dat veel minder. Ten eerste omdat de MAN een partij is die veel dichter bij de PAR en PNP staat. Ten tweede omdat de MAN duidelijk gesteld heeft niet met de PLKP samen te werken omdat deze partij niet te vertrouwen is.

Dit zegt de Amigoe van gisteren erover:

MAN is niet op principes teruggekomen
5 Jul, 2005, 17:38 (GMT -04:00)

WILLEMSTAD — MAN-voorzitter Paul de Geus spreekt tegen dat de MAN op haar principes is teruggekomen door akkoord te gaan met een samenwerking met de PLKP. De Geus heeft het in dit verband niet over een principe, maar over een politiek standpunt of de wens van de MAN dat zij niet met de PLKP wilde samenwerken. "En op een politiek standpunt kun je, als de omstandigheden veranderen en in het belang van het eiland, altijd terugkomen."

Het klinkt mij een beetje als D66 in de oren.

De nieuwe coalitie beschikt overigens over een minimale meerderheid. De Eilandsraad bestaat uit 21 zetels. De FOL beschikt over 7 zetels (eigenlijk 8 maar Rignald Lak heeft zich afgescheiden), de PLKP heeft er 3 en de MAN 2. Het is dus 12 tegen 9.

Posted by CasaSpider at 6:48 AM | Permalink | Comments (6)

Het Brionplein ook wel Awasa genoemd te Otrabanda, donderdagavond 26 mei 2005. Alles wat met politiek en vakbond te maken heeft riep het Curacaose volk op om hier naartoe te komen. Voor het eerst sinds lange tijd stonden alle politieke partijen en de vakbonden op één lijn. De door Rita Verdonk bedachte vermaledijde Toelatings- en Verwijderingsregeling voor Antillianen moet van tafel.

Toen wij tegen zevenen het Brionplein opliepen was het redelijk druk. Het programma was al in volle gang en bestond uit een mix van toespraken en muziek. Opvallend was het grote aantal Curacaose vlaggen, de Antillen bestaan nu eenmaal niet. De sfeer was uitstekend, de sprekers enthousiast.

De eerste spreker die wij hoorden belichtte zijn standpunt vanuit de bijbel. Hij was dan ook een dominee als ik mij niet vergis. Hoe is het mogelijk dat een groot en rijk land als Nederland zo omgaat met haar eigen Rijksgenoten? Hiervoor is volgens de bijbel maar één woord: barbaars!

Ik zag spandoeken en kartonnen borden met meestal Rita Verdonk erop en Alexander Pechtold als een goede tweede. Gerrit Zalm was onterecht afwezig. Als ik aan dit drietal denk strijden de woorden onmenselijk, harteloos en hypocriet om voorrang. Welk bijvoeglijk naamwoord bij welke minister hoort mag men zelf invullen.

Luchiano (7) vond er allemaal niet zoveel aan. Hij kon vanwege zijn geringe lengte ook niet veel zien. Om acht uur gingen we daarom naar huis. We lazen nog wat in de Donald Duck en van negen tot één uur werkte ik aan de laatste CasaMovie. Hopelijk is mijn poging om het gevoel wat op Curacao leeft erin te leggen, ook voor Nederlanders in Nederland.

Om met Martin Luther King te spreken: "I have a dream!" Een droom dat er in Nederland een ommezwaai ontstaat qua mentaliteit. Als Antillianen en andere groeperingen die in het verdomhoekje zitten daadwerkelijk geholpen worden en kansen krijgen levert dit op langere termijn een win/win situatie op. En bespaart het nog geld ook.

Download Korsou kontra Verdonk (Right mouseclick, Save Target As...) for free!
Size: 9,566,584 bytes.
Duration: 4.26 minutes.

Uiteraard is deze CasaMovie binnenkort ook in Google Video te aanschouwen.

Explore the CasaMpeg Category or retrieve a list of all CasaMovies.

Posted by CasaSpider at 6:05 AM | Permalink | Comments (16)

Het hing al een beetje in de lucht. Nadat de PLKP onder leiding van Errol Cova uit de Landsregering (Nederlandse Antillen) was gezet behield de coalitie een minieme meerderheid en kon dus doorregeren.

Nu is de PLKP op eigen initiatief uit de Eilandsraad, de regering van het eiland Curacao, gestapt. Hierdoor komt de coalitie twee zetels tekort voor een meerderheid.

Bemanning voor deze zetels kon gevonden worden bij twee eenmans-fracties: de LNPA (Lista Ni Un Paso Atras) van Nelson Pierre en de van Frente Obrero (FOL) afgescheiden Rignald Lak. Dit is niet gelukt en daarmee is de Eilandsregering gevallen.

De Papiamentstalige kranten brengen dit soort berichten op plastische wijze. Iedere partij is verbonden met een kleur. Zo is de PAR van premier Etienne Ys de gele partij. De Vigilante schreef met een grote kop: "De regering is ontploft als een gele pompoen". Over de toenaderingspoging tot Nelson Pierre: "Pierre hoeft de shoarma van de PAR niet".

Voor de volledigheid de huidige zetelverdeling in de Eilandsraad, er zijn 21 zetels in totaal:

• 7 - Frente Obrero, eigenlijk 8 maar Rignald Lak heeft zich afgescheiden
• 5 - PAR
• 3 - PLKP
• 2 - PNP
• 2 - MAN
• 1 - LNPA
• 1 - Rignald Lak

De coalitie bestond uit PAR, PNP, PLKP en MAN. Zij beschikte derhalve over 12 van de 21 zetels. De PAR heeft reeds aangegeven in de oppositie te gaan. Frente Obrero leidt de formatiebesprekingen.

Posted by CasaSpider at 12:26 PM | Permalink | Comments (10)

De 21e eeuw kan tot dusverre niet bepaald de Eeuw van de Politici genoemd worden. In Nederland knoeien Gerrit Zalm, Rita Verdonk en Alexander Pechtold er op los. Maar op Curacao kunnen we er ook wat van.

Curacao is een groot dorp. Iedereen in de politiek kent elkaar van haver tot gort. Het aantal partijen en daarmee politieke leiders is groot en iedereen heeft op een of andere manier nog wel een appeltje met een ander te schillen. Dit is niet de beste basis voor constructieve samenwerking.

Nadat Frente Obrero (FOL) van Anthony Godett ruim een jaar geleden het veld moest ruimen in de Landsregering waren bijna alle overgebleven partijen tot elkaar veroordeeld om een coalitie te vormen. De FOL was namelijk ruim de grootste partij. Langzaam maar zeker vulde de emmer zich met irritaties. Irritaties met name tussen de roze PLKP van Errol Cova en de gele PAR van Etienne Ys.

Op zaterdag 7 mei begon de emmer daadwerkelijk over te lopen. Errol Cova bevond zich met een Curacaose delegatie in Venezuela en deed daar enige uitspraken die tot in Nederland de wenkbrauwen deden fronsen. Volgens hem is door de Nederlandse kolonisator een kolonialistisch complex opgedrongen. Een complex dat intelligent en zeer diepgaand is en waaraan zo snel mogelijk een einde dient te komen.

Voorts uitte Errol Cova zijn bewondering voor het glorieuze proces dat in Venezuela onder leiding van president Hugo Chávez en zijn Movimiento Quinta Republica (MVR) in gang is gezet. Tenslotte bedankte hij deze partij namens de Antilliaanse regering, het Antilliaanse volk, de PLKP en de Curaçaose delegatie.

Minister-president Etienne Ys was duidelijk not amused door dit staaltje van eigenmachtig handelen en riep Cova op het matje. Die vond echter dat hij absoluut niets fout had gedaan en hooguit verantwoording schuldig was aan zijn eigen partij. De vraag was welke pet Cova op had tijdens het bezoek aan Venezuela. Saillant detail is dat Cova geboren is uit Venezolaanse ouders en zowel een Nederlands als een Venezolaans paspoort bezit.

De verhouding tussen de Venezolaanse consul-generaal Lorenzo Angiolillo Fernandez en minister-president Etienne Ys is ook al niet geweldig. Begin maart was er een incident met de komst van het Amerikaanse vliegdekschip USS Saipan. Fernandez noemde dit een intimiderende actie van de Verenigde Staten gericht tegen Venezuela.

Naar aanleiding van het bezoek van de Curacaose delegatie met Errol Cova aan Venezuela had Etienne Ys wederom enige vragen voor de consul-generaal. Deze had tijdens dat bezoek namelijk verklaard dat Curacao Venezuela steunt in de strijd tegen de bedreigingen van de Amerikaanse president George W. Bush. Ys vroeg Fernandez uitleg te komen geven, maar dat weigerde laatstgenoemde omdat hij ziek was. Pas na 30 mei was hij in staat om met Etienne Ys te spreken.

Nog diezelfde middag betrapten fotografen de consul-generaal tijdens een gezellige lunch met ja daar is hij weer Errol Cova en wat mensen van de Amstel Brouwerij. De zieke Hernandez proostte gezellig met een flesje Amstel Bright. Dat Amstel bier moet toch wel een bijzonder geneeskrachtige werking hebben.

De verhouding Ys-Cova was door de ontwikkelingen praktisch onhoudbaar geworden. De PAR eiste bij monde van de premier het vertrek van Cova. Toen deze dat niet deed trok Ys de stekker uit het kabinet. Alle ministers dienden daarop hun ontslag in. Alle ministers behalve twee: Errol Cova en diens partijgenoot Wini Poulo, staatssecretaris van Arbeidszaken.

Dit leverde een politiek gezien unieke situatie op. Toen Etienne Ys naar buiten kwam vroeg een journalist hem: "Hebben we nog een regering?", waarop Ys antwoordde: "Helaas wel!"

Ook in Nederland werd verbaasd gereageerd op deze toestand. Harry van Bommel (SP): "Onbegrijpelijk wat Cova doet. Hij schaadt het belang van de Nederlandse Antillen, zeker nu met de terugkeerregeling voor Antillianen. Hij zit er voor zijn eigen belang. In Nederland hebben we ook wel van die figuren die nog niet met een stok uit het pluche zijn te slaan."

Uiteindelijk werd in de Staten een motie van wantrouwen tegen Errol Cova ingediend. Wat volgde was een klucht waarin Cova om uitstel vroeg en over en weer beschuldigingen werden geuit. Ook de zaak Omayra Leeflang werd erbij gehaald. Uiteindelijk werd de motie met 12 stemmen tegen 10 aangenomen. Gelukkig had Cova vooraf gesteld de uitspraak te respecteren.

Voor de PAR is het een Pyrrusoverwinning. Leonard Coffi stemde ondanks dat hij lid is van de PAR tegen de motie. Inmiddels is hij geswitched van de PAR naar Frente Obrero (FOL). Hij behoudt echter zijn zetel.

Bovenstaande slaat allemaal op de Landsregering, de regering van het Land de Nederlandse Antillen. Het uitstappen van de PLKP en het overlopen van Coffi kan hier nog net door de coalitie worden opgevangen. Uiteraard blijft het aftreden van Errol Cova niet zonder gevolgen voor de Eilandsraad, de regering van het Eiland Curacao. Zonder PLKP verliest de coalitie hier haar meerderheid en moet proberen Nelson Pierre (LPNA) en Rignald Lak erbij te krijgen om door te kunnen regeren.

Gelukkig zijn er absoluut geen belangrijke dingen die dringend aangepakt moeten worden op het eiland. Vrijdagmiddag is het weer Happy Hour en het zonnetje schijnt.

Posted by CasaSpider at 6:34 AM | Permalink | Comments (13)

Nederland heeft met onmiddellijke ingang beperkende maatregelen ingesteld jegens Antillianen in de leeftijdscategorie 18 t/m 24 jaar. Antillianen behorend tot deze groep zijn alleen nog welkom als zij kunnen aantonen een baan te hebben dan wel dat zij een studie volgen.

De regeling druist in tegen de vrijheid die de houder van een Nederlands paspoort tot dusverre had om zich waar dan ook in het Koninkrijk der Nederlanden te kunnen vestigen. Sommige mensen stellen dat zo'n regeling in principe aanvaardbaar is, aangezien op bijvoorbeeld Curacao ook beperkende maatregelen gelden tegen Nederlanders. Sowieso moet iedere Nederlander die zich op Curacao vestigt in zijn eigen onderhoud voorzien.

Er zijn echter verschillen tussen de beperkende maatregelen van de Antillen en die van Nederland.

Ten eerste zijn de beperkende maatregelen van de Antillen afgesproken na overleg en met instemming van Nederland. Dat is een andere wijze van benaderen dan hoe Rita Verdonk dit doet: "Wij hebben de medewerking van de Antillen helemaal niet nodig met betrekking tot dit onderwerp."

Ten tweede is daar de wet van de communicerende vaten. Mensen zullen altijd daarheen trekken waar het beter is, dat is al zo sinds de Nomaden. Als iedereen op Curacao recht zou hebben op een uitkering van 5000 Euro per maand vermoed ik dat er wel een paar Nederlanders zijn die zich om die reden hier willen vestigen. Met of zonder baan. De realiteit is dat een onderstandsuitkering op Curacao ongeveer 500 Antilliaanse guldens bedraagt ofwel 217 Euro. Per maand.

Gezien de volstrekt uitzichtloze situatie waarin vele Curacaoenaars leven, een situatie waar de meeste mensen in Nederland geen voorstelling van hebben, is het goed te begrijpen dat velen de oversteek maken. Dat doen deze mensen echt niet omdat het weer in Nederland zo goed is of de mensen zo aardig. Het is de hoop op een beter leven. Asielzoekers uit Afrika die met een dergelijke motivatie naar Nederland komen worden teruggestuurd als economische vluchtelingen. Deze behandeling kan men echter niet toepassen op inwoners van het Koninkrijk der Nederlanden.

Volstrekt onbegrijpelijk vind ik de opmerkingen van Zalm en Pechtold dat deze kanslozen op Curacao veel meer mogelijkheden hebben. Zo kunnen ze hier een mooie opleiding volgen. Mensen die dit beweren zijn ofwel volslagen onwetend ofwel door en door slecht ofwel een combinatie van beide.

Ten derde speelt schaalgrootte een rol. Doordat Curacao veel kleiner is dan Nederland (150.000 vs. 17 miljoen inwoners) wordt de balans van vraag en aanbod veel sneller verstoord. Als men de werkloosheid laag wil houden heeft een kleine arbeidsmarkt al snel beschermende maatregelen nodig. Zelfs het grote Nederland neemt hiertoe soms haar toevlucht. Zo dreigt er op dit moment een dermate grote toestroom van goedkope Poolse arbeidskrachten dat dit de positie van Nederlanders in bepaalde beroepsgroepen in gevaar brengt.

Ten vierde is de positie van Nederlanders op Curacao in de afgelopen jaren reeds verbeterd. Inmiddels ben ik van rechtswege toegelaten en datzelfde geldt ook voor Lucy. Wij hoeven onze verblijfsvergunning niet meer te vernieuwen.

Concluderend mogen de beperkende maatregelen die de Antillen jaren geleden hebben ingesteld tegen Nederlanders van geen enkele invloed zijn op maatregelen die Nederland meent te moeten nemen tegen Antillianen.

Posted by CasaSpider at 6:24 AM | Permalink | Comments (23)

Voor de zoveelste keer probeert de androïde Rita Verdonk om een Toelatings- en zelfs Verwijderingsregeling voor Antillianen erdoor te drukken. Deze keer kennelijk met succes. Haar voorstel mag rekenen op steun van het Kabinet.

Uitspraken van de hoofdrolspelers:

Rita Verdonk: "Zij stellen ook eisen aan ons als wij ons op de Antillen willen vestigen. Dat is dus precies hetzelfde."

Neen, dat is helemaal niet precies hetzelfde. Ten eerste zijn beperkende maatregelen voor Nederlanders om op Curacao te wonen en te werken lang geleden afgesproken met instemming van Nederland.

Ten tweede is de situatie nogal anders. Op Curacao was men bevreesd voor een grote toeloop van Nederlanders die de toch al schaarse baantjes, met name voor ongeschoolden, gedurende een jaartje in kwamen nemen.

Rita Verdonk over het feit dat de Antillen niet op de hoogte zijn gesteld van de plannen: "Wij hebben de medewerking van de Antillen helemaal niet nodig met betrekking tot dit onderwerp."

Ja, hier spreekt echt een minister van Integratie. Nog erger dan Rita Verdonk vind ik Gerrit Zalm. Ten eerste weet men van Rita wat men aan haar heeft en ten tweede is zij geen mens maar een androïde.

Gerrit Zalm: "En het is ook heel goed voor de Antillianen zelf. Ja, we doen het niet alleen om de overlast in de gemeentes te beperken... neen, ook voor de Antillianen zelf is het veel beter! Daar kunnen zij een mooie opleiding volgen..."

Net of Zalm er geen enkel benul van heeft dat overheidsinstellingen op Curacao geen cent te makken hebben. Iedere maand is het een opluchting als de salarissen betaald kunnen worden.

Onderwijzers houden stakingsacties, de opleiding voor verpleegkundigen dreigde te sluiten als er niet iets aan de abominabele omstandigheden gedaan werd. Ja, een ideale plaats voor ontspoorde jongeren om eens een fijne opleiding te gaan volgen.

De volledig overbelaste reclassering op het eiland heeft al aangegeven totaal niet in staat te zijn de extra aanvoer van criminele Antilliaanse jongeren op te kunnen vangen.

Het commentaar op de uitlatingen van Gerrit Zalm kan men in twee woorden samenvatten: "Puke, puke!" In mijn ogen is Gerrit Zalm een slecht mens, ja dat durf ik hier en nu te stellen.

De burgemeester van Den Helder (J. Staatsen?): "Als Antillianen zonder baan of opleiding, alsmede de criminele Antillianen worden teruggestuurd naar de Antillen, dan scheelt ons dat miljoenen Euro's per jaar. Die miljoenen Euro's kunnen dan op de Antillen besteed worden."

Als ik burgemeester van Den Helder was wilde ik waarschijnlijk ook dat de Antillianen er zo snel mogelijk vertrekken. Het is nu eenmaal een feit dat zij voor problemen zorgen. In Nederland ontbreekt echter de wil om echt iets aan deze overlast te doen.

Daarbovenop worden de subsidies om de situatie te verbeteren, met dank aan Rita Verdonk, drastisch gekort. Ja, in dat licht bezien begrijp ik de burgemeester van Den Helder wel. Alleen hoeft men zich geen illusies te maken dat het in Nederland uitgespaarde geld ooit op de Antillen terechtkomt.

De laatste hoofdrolspeler is Alexander Pechtold die een maand of wat geleden Thom de Graaf is opgevolgd. Thom de Graaf had ik niet hoog zitten, veel blabla weinig daden. Maar in ieder geval had hij een goede verstandhouding met onze minister-president Etienne Ys en droeg in woorden de Antillen een warm hart toe.

Alexander Pechtold: "Het is juist goed dat zij (criminele en kansloze Antilliaanse jongeren, red.) op de Antillen een tweede kans krijgen."

Pechtold is het helemaal eens met Rita Verdonk en bedient zich van min of meer dezelfde argumentatie als Gerrit Zalm. Hetzelfde commentaar is dus van toepassing: "Puke, puke!"

De Nederlandse (!) Antillen mogen in hun handjes knijpen met een minister van Integratie en een van Koninkrijksrelaties als Rita Verdonk en Alexander Pechtold.

"Puke, puke!"

Posted by CasaSpider at 10:17 AM | Permalink | Comments (24)

De (voorlopige?) uitslag van het Referendum over de staatkundige toekomst van Curacao is bekend.

• Optie A: 68% (Autonomie / Status Aparte)
• Optie B: 5% (Onafhankelijkheid)
• Optie C: 4% (Status Quo: Nederlandse Antillen zoals zij zijn)
• Optie D: 23% (Curacao onderdeel van Nederland)

Met een grote meerderheid heeft de bevolking van Curacao zich uitgesproken voor een Status Aparte. Hoe dit ingevuld wordt dient onderhandeld te worden met de overige Koninkrijkspartners.

Het totaal aantal uitgebrachte stemmen (tot zover) is 62.245 hetgeen een opkomstpercentage betekent van 54%. Voor mij een tegenvaller.

Bron: www.registrosivil.an

Posted by CasaSpider at 11:15 PM | Permalink | Comments (7)

Tussen half vier en kwart voor vier op vrijdagmiddag 8 april 2005 heb ik mijn stem uitgebracht voor het Referendum over de staatkundige toekomst van Curacao. Een en ander is vastgelegd door fotograaf Luchiano (7).

Het stembiljet in groter formaat.
CasaSpider staat voor de ingang van Bokshal Marie Pompoen.
Na alle controles krijgt CasaSpider authorisatie om zijn stem uit te brengen.
De stemcomputer.
Luchiano in de boksring, uitgeteld.

Nu is het afwachten. Om zeven uur sluiten de stemburo's en de einduitslag wordt rond negen uur vanavond verwacht. Tussendoor gaan wij naar het Happy Hour bij Wet&Wild. Daar staat nog iets (spectaculairs?) te gebeuren...

Posted by CasaSpider at 4:22 PM | Permalink | Comments (15)

Het was een beetje stil rondom het Curacaose Referendum dat aanstaande vrijdag 8 april gehouden wordt. Het is een belangrijk Referendum, want sommigen denken dat hiermee de staatkundige toekomst van Curacao wordt bepaald. Het woord belangrijk staat er expres, het is namelijk enigszins onthutsend hoe weinig er over dit Referendum gemeld wordt vanuit Nederland.

Ja, er wordt in Nederland ook wel over een Referendum gepraat, maar dan wordt het Referendum over de Europese Grondwet bedoeld dat op 1 juni plaats vindt. Het bevreemdt mij (not) dat de politiek in Den Haag geen enkele aandacht aan het Curacaose Referendum besteedt.

De gewone man weet wellicht niet beter en houdt zich niet dagelijks met de Antillen bezig. Als men kijkt naar de ledenlijst van de Tweede-Kamercommissie voor Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse Zaken komt men inclusief vervangers op een totaal van 54! Is er nou geen één van deze leden die iets over ons Referendum kan zeggen?

Stug blijf ik erover doorschrijven. Roos en Diamond Piet hebben banden met Curacao en schreven eerder over het Referendum. De grotere weblogs Sargasso en GeenStijl hebben er ook over bericht. Waarvoor hulde!

Her en der vraag ik mensen waarop zij vrijdag gaan stemmen. Het meest gehoord is Optie A hetgeen inhoudt een Status Aparte vergelijkbaar met Aruba. De politieke partijen (minus Frente Obrero) gaan allemaal voor Optie A. Een leuk discussiepunt is wat er gebeurt als de bevolking in meerderheid voor Optie D (Curacao onderdeel van Nederland) kiest. Zijn de politieke leiders gehouden om deze keuze in de onderhandelingen met Nederland te verdedigen?

Schrijver Frank Martinus Arion, bekend van het boek Dubbelspel, is voor Optie B, onafhankelijkheid. Hij heeft met zijn partij Kara berekend dat Nederland Curacao vier miljard gulden schuldig is. Drie miljard dient de komende tien jaar te worden geïnvesteerd. Hierna wordt Curacao daadwerkelijk onafhankelijk en in de tien jaar daarna betaalt Nederland nog eens een miljard gulden. Volgens mij is Arion boekschrijver en geen boekhouder.

Wat mij opvalt in de gesprekken met Curacaose collega's is dat men erg uitgaat van wat er hier gebeurt. Bijvoorbeeld wat de politici met de uitslag van het Referendum gaan doen. Mijn insteek is hoe Nederland op de uitslag reageert. Het is duidelijk dat ik hier inmiddels bijzonder sceptisch over ben. De houding van Nederland kon straks nog wel eens een hele koude douche zijn voor de bevolking van Curacao in het algemeen en voor de Referendumcommissie in het bijzonder.

Om met goed nieuws af te sluiten: op dinsdagmorgen hoorde ik van Gezaghebber Lisa Richards-Dindial is dat de Lei Seku (drooglegging) niet van toepassing is voor het Referendum. We mogen ons bezatten.

Dossier Referendum Curacao

Posted by CasaSpider at 6:04 AM | Permalink | Comments (20)

In de Tweede-Kamercommissie voor Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse Zaken (een hele mond vol) is hilariteit ontstaan doordat de nieuwe minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties (ook een hele mond vol) Alexander Pechtold geen idee schijnt te hebben waar de Antillen ongeveer liggen.

Dat is niet zo fraai van meneer Pechtold. Wageningen, ligt dat eigenlijk op de Veluwe? Op Radio Hoyer hoorde ik vanmorgen enkele commentaren van bekende politici over dit gebrek aan kennis bij de nieuwbakken minister. Daar schrok ik nog meer van. Jozias van Aartsen zei globaal het volgende:

"Ik kan mij dat niet voorstellen, maar ook als het waar is ben ik ervan overtuigd dat de heer Pechtold zich de Antilliaanse materie snel eigen zal maken. En dat moet ook wel, want in de herfst zijn daar verkiezingen."

In de herfst zijn daar verkiezingen? Volgende week vrijdag vindt hier een Referendum plaats! Ongeacht de uitslag dient zo snel mogelijk hierna overleg met Nederland opgestart te worden over de gewenste nieuwe staatkundige verhoudingen binnen het Koninkrijk. Met daarin een cruciale rol voor Alexander Pechtold.

Het antwoord van Jozias van Aartsen maakt heel wat meer duidelijk dan de netjes geformuleerde maar weinig zeggende antwoorden die ik op mijn brieven aan diverse kamer- en bewindslieden heb gekregen. Ik hoop dat de Referendum Commissie te Curacao vanmorgen ook naar Radio Hoyer heeft geluisterd.

Alle posts over het Referendum Curacao zijn te vinden in het Dossier Referendum Curacao.

Posted by CasaSpider at 6:38 AM | Permalink | Comments (17)

Het Referendum dat op 8 april op Curacao plaatsvindt om onze positie binnen het Koninkrijk opnieuw te bepalen nadert met rasse schreden. De oproepkaart heb ik sinds zondagmorgen binnen.

Hoe staan de politieke partijen en andere groeperingen tegenover de opties van het Referendum? Hier belanden wij bij een gevoelig punt. De informatiestroom van de partijen richting hun achterban komt tot dusverre niet echt op gang. Het is bijzonder jammer dat de meeste partijen niet eens een website hebben. De partijen die er wel een hebben tonen over het algemeen verouderde informatie, uit de jaren 2002 en 2003.

De grote coalitiepartijen PAR, PNP, MAN en PLKP kiezen voor Optie A, autonomie / Status Aparte. Binnen de MAN (blauwe partij) is wat verdeeldheid ontstaan. Joost Pronk, eigenaar van Prowin Motors (Seat), kiest zelf voor Optie D, integratie met Nederland. Hij is van mening dat diegenen die voor Optie A kiezen, vasthouden aan een "domme ideologie". Waarschijnlijk gaat de partij afscheid nemen van Joost Pronk.

De met afstand grootste oppositiepartij Frente Obrero (FOL) van Anthony Godett heeft voor zover ik weet geen officieel standpunt. Deze partij probeert het Referendum te stoppen. Belangrijkste argument is dat er onvoldoende informatie wordt gegeven. Dit roept men echter al weken. Men laat de kans liggen een eigen standpunt te formuleren en dat aan de FOL-stemmers over te brengen.

Ik kan slechts twee redenen verzinnen waarom Frente Obrero geen Referendum wil. Ten eerste is het met name voor deze partij, die veel mensen uit de armste gezinnen onder haar kiezers heeft, moeilijk om een standpunt te bepalen. Als ik het goed inschat zegt het hart van de Frente-stemmer: Onafhankelijkheid! Optie B dus.

Uiteindelijk gaat alles echter om realiteit en dus om geld. In dat licht bezien biedt juist voor de mensen aan de onderkant van de Curacaose samenleving Optie D de meeste kans op redding. Of dit werkelijk zo is valt overigens nog te bezien zoals ik al in eerdere stukken heb betoogd. Ik kan mij voorstellen dat Frente Obrero haar gedachtegoed en streven naar onafhankelijkheid niet wil verloochenen. Men wil het volk echter ook niet in armoede onderdompelen. Een geit-en-kool verhaal.

De tweede reden die ik kan bedenken waarom Frente Obrero het Referendum tegenwerkt, is dat de partij in de oppositie zit en nu geen deel uitmaakt van de regering. Na het referendum gaan de regeringspartijen met Nederland om de tafel zitten. Frente Obrero zit daar dan niet bij.

De onderwijsbond Sitek, aangevoerd door Sidney "Bicho" Justiana kiest unaniem voor Optie B, onafhankelijkheid. Als onafhankelijk land dient Curacao samenwerkingsverbanden aan te gaan met de Verenige Staten, Latijns-Amerika en eventueel ook Nederland.

Stanley Brown, een van de leiders van de 30 mei opstand in 1969, is al sinds jaar en dag voorstander van integratie met Nederland. Al lang voordat Optie D bestond. Zijn partij C'93 heeft echter nooit veel aanhang gekregen. Misschien dat dit verandert nu er daadwerkelijk gekozen moet worden.

Tenslotte is daar nog de heer Shon D. Lisioso (delicious) met zijn eigen website opshond.blogspot.com. Als men de url voor het eerst ziet lees men waarschijnlijk ops-hond. Er staat echter opshon-d ofwel optie-d. Daarmee is duidelijk voor welke optie Shon D. Lisioso kiest.

Voor het gemak heb ik alle posts met betrekking tot het Referendum ondergebracht in de categorie Referendum Curacao. Speciaal voor de liefhebber.

Posted by CasaSpider at 6:44 AM | Permalink | Comments (9)

Vraag: "Wat is de overeenkomst tussen de Chica de la Semana en de antwoorden op de vragen die ik her en der heb gesteld aangaande het Referendum dat op 8 april op Curacao plaatsvindt?"

Antwoord: "Dat beiden nogal lang op zich hebben laten wachten, maar inmiddels wel binnen zijn."

Vorige week donderdag ontving ik een mail namens de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties. Zie punt 3 van El Sapo (10). Kern van de brief was dat men niet op de zaak (het Referendum) vooruit wil lopen om het verloop niet te beïnvloeden. Niet onlogisch, maar wel voorspelbaar.

Maandag werd ik gebeld door de heer Keursly Concincion, tweede secretaris van de Referendumcommissie Curacao. We hebben ongeveer een kwartier gesproken over mijn vragen en het was een plezierig gesprek.

De heer Concincion is eveneens bang om de bevolking te beïnvloeden en wil alleen objectieve informatie verstrekken. Een begrijpelijk maar niet opwindend standpunt.

Al pratend kwamen we tot de conclusie dat het wellicht meer de taak van de lokale politieke partijen is om het volk te informeren over verdergaande consequenties van de diverse opties. Zoals wanneer men bijvoorbeeld als werkloze conreet zijn uitkering van 600 Euro kan ophalen. Of juist niet.

De heer Concincion was het eens met mijn standpunt over de positie van het Papiamentu. Het Papiamentu krijgt als wordt gekozen voor Optie D waarschijnlijk dezelfde status als het Fries in Nederland.

Veel verandert er volgens hem in dat geval niet, want het Nederlands is nu ook al de officiële taal op de Nederlandse Antillen. Hierover verschillen wij duidelijk van mening. In mijn ogen is het Papiamentu het Nederlands op Curacao in rap tempo aan het verdringen.

Dat vindt ook John Leerdam, lid van de Tweede Kamer voor de PvdA. Dinsdag ontving ik per mail zijn antwoord. Over de positie van het Papiamentu zegt John Leerdam: "Voor de taal Papiaments hoeven er in dat geval volgens mij geen consequenties te zijn. Het komt natuurlijk wel vaker voor dat er in één land meerdere talen worden gesproken." Dat staat haaks op de opvatting van Keursly Concincion.

Zelf neig ik er inmiddels naar om voor Optie D (integratie met Nederland) te stemmen. Juist omdat dit de meest interessante optie is en dan met name hoe Nederland hier op reageert. Ja, ik heb wel een idee. Als men al instemt met integratie geschiedt dit met zoveel voorbehouden en moeten er voordien zoveel rapporten door Curacao opgeleverd worden, dat er effectief de komende vijf à tien jaar echt niets verandert.

Datzelfde geldt overigens ook als Curacao kiest voor de Status Aparte. Nederland komt alleen snel in beweging als hier onverhoopt voor onafhankelijkheid wordt gekozen, zoveel is wel zeker.

Na vele weken schoot Lucy zondagmiddag eindelijk weer eens raak voor lachicamerengue.com. Model van de week is Curacaose Monique geworden. Het is erg jammer dat wij haar niet hebben gevraagd voor welke optie zij gaat stemmen. Monique is ook meer het type vrouw waar anderen op stemmen, ik wel tenminste. Monique, optie E?

Posted by CasaSpider at 12:42 PM | Permalink | Comments (19)

1.

Zondagmorgen had ik net mijn eigen stukje geschreven over onze avonturen bij onder anderen Watamula toen ik via MSN een bericht van Ino kreeg. "Wat jullie hebben meegemaakt gisteren dat valt in het niet bij wat wij vannacht hebben gezien, kijk maar op mijn site!"

Uiteraard nam ik direct een kijkje en ja, ik geef het toe: dit is echt spectaculairder! (directe referentie naar pagina)

2.

Dezelfde zondagmorgen, iets later. Ik was geconcentreerd aan het werk met de koptelefoon op. Toch hoorde ik ineens wat consternatie. Luchiano (7) was aan het jammeren en Lucy liep er omheen. Luchiano had zijn vinger door een gaatje van zijn plastic stoeltje gestoken en kreeg hem er niet meer uit. De vinger was inmiddels opgezwollen en deed pijn.

Met een stanley-mes (ik) en een verhit steak-mes (Lucy) sneden we met enige moeite een circeltje uit de stoelleuning. Zo hoefde Luchiano tenminste niet de rest van zijn leven met een stoeltje om zijn vinger rond te lopen. Met wat snij- en wrikwerk lukte het uiteindelijk om de vinger uit zijn benarde positie te bevrijden.

Luchiano heeft de wijze les geleerd dat wat je ergens insteekt er niet automatisch even gemakkelijk weer uitkomt.

3.

Ik heb één antwoord binnen op mijn vragen omtrent het Referendum dat op 8 april 2005 op Curacao plaatsvindt. De mail is namens de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties (Thom de Graaf) geschreven door de directeur van Koninkrijksrelaties (G.E.A. van Craaikamp) en verstuurd door de secretaresse (Fanny Holder).

Inhoudelijk koop ik er helemaal niets voor, maar dat was te verwachten:

"De standpunten van de referendumcommissie komen voor rekening van de commissie. Ik ga niet in discussie over deze standpunten. Een reactie kan uitgelegd worden als beïnvloeding van de uitkomst van het referendum. Ik vind het ook niet wenselijk vooruit te lopen, op welke wijze dan ook, op de consequenties van de uitkomst van het referendum."

Wel interessant is dat in de mail een duidelijk voorbehoud wordt gemaakt omtrent het zelfbeschikkingsrecht van die eilanden die de voorkeur geven aan het behouden van staatsrechtelijke banden met Nederland. De Referendumcommissie op Curacao gaat juist uit van dit zelfbeschikkingsrecht van oude kolonieën, zoals vastgelegd door de Verenigde Naties. Volgens de mail heeft Nederland wel degelijk het recht om mee te beslissen over de toekomstige verhoudingen met de afzonderlijke eilanden.

Laat Geert Wilders het maar niet lezen!

Vorige week heb ik een vergelijkbare vragenlijst naar de Curacaose Referendumcommissie gestuurd. Tot op heden is hier niet op geantwoord.

Posted by CasaSpider at 6:15 AM | Permalink | Comments (15)

Tot op heden heb ik geen antwoord mogen ontvangen op mijn vragen met betrekking tot het Referendum dat op 8 april op Curacao wordt gehouden. Noch van Thom de Graaf, noch van John Leerdam.

Dan pakken we het groter aan. De volgende 22 leden van de Tweede Kamer hebben vandaag een mailtje van mij in hun brievenbus mogen ontvangen:

Wouter Bos, Jozias van Aartsen, Karin Adelmund, Hans van Baalen, Harry van Bommel, Boris Dittrich, Sharon Dijksma, Femke Halsema, Boris van der Ham, Mat Herben, Ayaan Hirsi Ali, Agnes Kant, Lousewies van der Laan, Jan Marijnissen, Hildebrand Nawijn, Jan Rijpstra, Andre Rouvoet, Joao Varela, Maxime Verhagen, Klaas de Vries, Frans Weisglas en Geert Wilders.

Bij het doornemen van de namen van alle Tweede Kamer leden viel mij op dat ik er een heleboel absoluut niet ken. Voor straf krijgen die geen mail van mij. Zo ben ik.

De uitverkoren kamerleden mogen zich over het volgende buigen:

Geachte xxx,

Op Curacao is men druk doende met de organisatie van het Referendum waarbij 'het volk' mag kiezen welke staatsvorm of -verhouding het met Nederland wil hebben. Dit referendum wordt gehouden op 8 april 2005.

Op mijn weblog staat een beknopte samenvatting van de opties, zoals gepresenteerd door de officiele website www.referendum2005.an.

De referendumcommissie is nogal stellig in haar opvatting dat het referendum bindend is. Zowel voor de Curacaose regering als voor de Nederlandse. Ook als wij voor "Optie D" (Curacao onderdeel van Nederland) zouden kiezen.

Vraag 1: Wat is uw opinie met betrekking tot de consequenties van de uitslag van het refefendum? Is het referendum in uw ogen 'bindend' voor Nederland?

Door sommigen wordt hier nogal gelobbied voor "Optie D" (Curacao onderdeel van Nederland), "want dan heeft iedere werkloze Antilliaan meteen recht op een bijstandsuitkering ten bedrage van ongeveer 600 Euro".

Vraag 2: Wordt het Nederlandse uitkeringssysteem in het geval van "Optie D" integraal van toepassing voor Curacao en/of staat hier eventueel een overgangstermijn voor gepland?

Op Curacao is de eigen taal Papiamentu sterk in opkomst. Jarenlang is er gestreden om de instructietaal op scholen van Nederlands in Papiamentu te wijzigen. Logisch, want een groot deel van de jonge kinderen spreekt helemaal geen Nederlands. Mocht Curacao kiezen voor "Optie D" (Curacao onderdeel van Nederland) heeft dit zeker gevolgen voor het onderwijs in het algemeen en de instructietaal in het bijzonder.

Vraag 3: Wat gebeurt er met de status van de taal Papiamentu als gekozen wordt voor "Optie D" (Curacao onderdeel van Nederland). Kan deze taal gehandhaafd blijven als instructietaal of wordt het een vak, net als in Nederland bijvoorbeeld het Fries?

Ik ben zeer benieuwd naar uw antwoorden. Tevens zou ik graag weten of u op enige wijze betrokken bent bij / nagedacht heeft over deze voor ons eiland zo belangrijke materie.

Hoogachtend,

CasaSpider.

Wijs geworden door mijn eerdere ervaring heb ik niet echt veel hoop op snelle antwoorden. Wellicht is het ook voor het eerst dat betrokkenen met deze materie worden geconfronteerd. Curacao ligt natuurlijk wel op 8000 kilometer van Nederland.

Laten we er een prijsvraag van maken. In de comments kan men zijn/haar top-3 achterlaten van die kamerleden waarvan men het snelst een antwoord verwacht. Overigens kan hier geen enkele conclusie met betrekking tot het functioneren van de kamerleden aan verbonden worden.

Diegene die snel antwoordt heeft een luisterend oor voor het volk, maar tegelijkertijd niets beters te doen dan het ad-hoc beantwoorden van mailtjes. Diegene die niet antwoordt heeft lak aan het volk, maar is wellicht bezig met het bedenken van strategieën om Nederland voorwaarts te stuwen.

Hmm... vanmiddag ga ik weer eens bellen met de Referendumcommissie alhier, dat is ook altijd erg grappig informatief.

Posted by CasaSpider at 6:59 AM | Permalink | Comments (26)

Vliegdekschip USS Saipan (LHA-2) houdt de gemoederen flink bezig in het Caribisch gebied. De vermelding LHA-2 is van belang, want er bestond vroeger een andere USS Saipan met CVL-48 als toevoeging. Vermoedelijk doen de Amerikanen dit om verwarring bij de vijand te zaaien. Voordat die via Google hebben uitgedokterd met welk schip men van doen heeft vliegen de raketten hun al om de oren.

De versie CVL-48 bestond overigens van 1946 tot 1976. De huidige USS Saipan is in 1974 gedoopt door Isabelle Middendorf (dit wil iedereen graag weten) en maakt sinds 1977 deel uit van de Amerikaanse vloot.

Op dit moment ligt het schip bij Caracasbaai aan de oostkant van Curacao. Op zo'n 35 mijl van Venezuela en daar is de commotie om ontstaan. President Hugo Chavez van Venezuela is bevriend met Fidel Castro en onderhoudt mede daardoor slechte betrekkingen met de Verenigde Staten. Doordat Venezuela over veel olie beschikt, leeft bij de Chavez-regering vrees voor een Amerikaanse invasie.

Chavez is bepaald niet bang voor de USA, tenminste niet in zijn woorden. Vermeende pogingen van Amerikaanse kant om hun invloed in Venezuela te vergroten worden krachtig gepareerd met als voornaamste argument dat Venezuela een souvereine staat is en geen inmenging in binnenlandse zaken duldt. Van niemand niet en zeker niet van de Verenigde Staten.

Het grappige is nu dat Venezuela zware druk op Curacao uitoefent. Hoe men het hier in zijn hoofd heeft gehaald om een Amerikaans vliegdekschip aan te laten leggen. Volgens Lorenzo Angiolillo Fernandez, consul-generaal in de Antillen, is de aanwezigheid van de USS Saipan (LHA-2) pure intimidatie. Volgens onze minister-president Etienne Ys ligt het schip er voor rust en recreatie. Het een hoeft het ander natuurlijk niet uit te sluiten.

De bemanning van de USS Saipan (LHA-2) vermaakt zich hier wel. Zondag vonden we al dat er zoveel Amerikanen op het strand rondliepen, waarschijnlijk betrof het dus bemanning (1500 stuks) van het vliegdekschip. De Venezolaanse consul zei dat de Saipan geen Love Boat is, maar Lucy had nog aardig wat moeite om de matrozen van zich af te slaan.

Het leggen van politieke druk op de Nederlandse Antillen is feitelijk een pot verwijt de ketel verhaal, het is namelijk niets anders dan wat Venezuela de Verenigde Staten verwijt. Goede betrekkingen met Venezuela zijn voor Curacao zeer belangrijk. Zo staat hier de Venezolaanse PDVSA raffinaderij en al onze olie komt uit Venezuela.

De aanwezigheid van de USS Saipan (LHA-2) zal geen directe consequenties hebben, maar de door Venezuela gemaakte stennis zorgt er wel degelijk voor dat het in de toekomst moeilijker wordt voor de Nederlandse Antillen om vrijuit Amerikaanse oorlogsbodems toe te laten.

Posted by CasaSpider at 6:43 AM | Permalink | Comments (20)

Het boek dat Lijn mij vanuit het koude kikkerland heeft toegestuurd is uit. Ik heb beloofd een soort van recensie te schrijven. Overigens vind ik het enorm leuk dat iemand in Nederland dit boek heeft gekocht en gelezen. Nu heeft Lijn in Suriname gewoond en mijn theorie is dat mensen die buiten Nederland hebben geleefd automatisch meer interesse hebben voor ontwikkelingen in de rest van de wereld.

Het boek De Antillen bestaan niet is geschreven door Miriam Sluis. Een Nederlandse vrouw. Ik ben in beginsel nogal sceptisch ten aanzien van door Nederlanders geschreven artikelen of boeken over de Nederlandse Antillen, behalve als ik er zelf iets over schrijf natuurlijk.

Miriam Sluis is geboren in 1967 (wat heeft dat er mee te maken?) en werkte op Curacao als correspondent voor het NOS-journaal. Ik dacht dat zij ook journaliste was voor de alweer enige jaren geleden opgeheven krant Beurs en Nieuwsberichten.

In het boek wordt ieder eiland van de Nederlandse Antillen en Aruba afzonderlijk beschreven. Voor mij is vooral opvallend de gedegenheid waarmee dit gebeurt. Heel analytisch wordt de historie van ieder eiland uitgediept waardoor uiteindelijk symptomen die men vandaag de dag nog duidelijk waarneemt veel beter te verklaren zijn.

Een klein voorbeeld. Toen ik net op Curacao was vertelde een man wiens vrouw van Aruba afkomstig is dat Arubanen erom bekend staan dat zij donkere mensen discrimineren. Toen de Lago olieraffinaderij zich vestigde bij San Nicolas trok dit vele zwarte arbeiders aan uit het Caribisch gebied. Britse West-Indiërs, Franse West-Indiërs en Nederlandse Bovenwinders. Deze arbeiders spraken allen Engels en waren vaak beter geschoold dan de achterlijke plattelandendse autochtone bevolking. Deze had geen schijn van kans in de concurrentiestrijd om baantjes bij de raffinaderij. San Nicolas kreeg door de zwarte import de bijnaam Chocolate City.

Als men de geschiedenis per eiland leest wordt goed duidelijk dat de verzonnen constructie het land de Nederlandse Antillen tot mislukken gedoemd is. Door het ontbreken van een natuurlijke band en met name door de dominantie van Curacao, waartegen de andere eilanden aangevoerd door het welvarendere Aruba zich al snel afzetten.

Waar veel Nederlanders al snel hun oordeel klaar hebben over de familie Godett en hun partij Frente Obrero (FOL) wordt dit onderwerp door Miriam Sluis veel genuanceerder benaderd. Zij bezocht vergaderingen van Frente en sprak met diverse leden, waaronder Anthony Godett en de gevreesde Nelson Monte.

Interessant is de beschrijving van het proces tegen Frente-kopstukken Nelson Monte en Anthony Godett vorig jaar aangaande het aannemen van steekpenningen. Zonder de gepleegde feiten te vergoeilijken nuanceert Miriam Sluis deze zaak wel. Het was de wijze waarop dingen op Curacao altijd al werkten. Ook de andere, fatsoenlijke partijen doen hieraan mee.

Godett werd veroordeeld tot 15 maanden en Monte tot 4 jaar. Het contrast met de boete van 300 Antilliaanse guldens die bouwbedrijf De Antillen NV, onderdeel van Koninklijke Wegenbouw Stevin (KWS), opgelegd krijgt is groot. Het woord klassenjustitie valt.

Concluderend is het boek De Antillen bestaan niet een uitstekende weergave van historie en actualiteit op de Antillen. Wat mij betreft mag dit boek verplichte kost zijn bij het vak geschiedenis op Nederlandse middelbare scholen.

Eén grappig ding nog, nou ja grappig. Op de website van Minister voor Bestuurlijjke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties, de heer Thom de Graaf, is het volgende te vinden in zijn dagboek-entry van 11 augustus 2004:

Freelance-journaliste Miriam Sluis had ik voor de vakantie nog een interview over de toekomst van de Antillen toegezegd, dus praat ik ook een uur vol over dit mij dierbaar onderwerp. Zij schrijft een boek dat eind van deze maand af moet zijn. Volgens mij is vooral het komende jaar cruciaal voor zowel de Antillen als het Koninkrijk, dus komt haar werkstuk wellicht iets te vroeg.

"dus praat ik ook een uur vol over dit mij dierbaar onderwerp"

Na lezing van Miriam Sluis' boek is de prangende vraag wie er in dit geval nu een uurtje naar wie had moeten luisteren!

Miriam Sluis, De Antillen bestaan niet
Uitgeverij Bert Bakker
ISBN 90 351 2686 6

Posted by CasaSpider at 11:20 AM | Permalink | Comments (19)

Er gebeurt veel op politiek gebied op Curacao. Gisteren is de Campo-II zaak in de prullenbak verdwenen. Het betrof aantijgingen jegens wijlen minister van Justitie Ben Komproe, FOL-kopstukken Anthony Godett en Nelson Monte, Campo Alegre eigenaar Giovanni van Ierland, Campo-advokaat Leslie Franklin en Campo-beheerster Xiomara Bakhuis.

Volgens een mij welbekend iemand die over nogal wat voorkennis beschikt aangaande deze zaak zouden er spectakulaire feiten boven tafel komen. Nu liggen die dus in de prullenbak. Het Hof acht het hoogst onwaarschijnlijk dat de rechter zal oordelen dat het ten laste gelegde bewezen kan worden. Minister van Justitie Norberto Ribeiro is naar aanleiding van deze uitspraak afgetreden.

Er zit een vreemd luchtje aan deze zaak. Ik kom hier waarschijnlijk nog op terug, maar niet nu.

Het aankomende referendum 2005 houdt mijn gemoederen meer bezig. Lucy is net als ik zeer geïnteresseerd in politiek. We hadden het over de verschillende opties. Voor haar ging het tussen A (Status Aparte) en D (Provincie van Nederland).

We hadden het over de consequenties van deze keuzes en dan met name van optie D. Tot verbazing van sommigen (velen?) schijnt Nederland iedere keuze te moeten respecteren: "Hallo, wij zijn jullie nieuwe provincie!". Maar dan. Wat gebeurt er dan concreet? Daarover is tot op heden geen informatie te krijgen!

Een paar voorbeelden:

• Krijgt iedere werkloze Curacaoenaar direct een bijstandsuitkering van 600 Euro?
  
• Wordt de benzineprijs direct aan Nederlands nivo aangepast?
  
• Wanneer gaan Curacaose werknemers premie WW en WAO afdragen en wanneer krijgen zij recht op uitkering van deze wetten?
  
• Wat gebeurt er met de taal Papiamentu?
  

Om met dat laatste te beginnen. Volgens mij krijgt Papiamentu op het moment dat Curacao een provincie van Nederland wordt dezelfde status als het Fries. Concreet houdt dit in dat Nederlands weer de instructietaal op alle scholen gaat worden en dat Papiamentu als vak onderwezen wordt. En dat terwijl men er hier juist jaren voor heeft gestreden om het gehate Nederlands langzaam te verdrijven als instructietaal.

Veel mensen die voor optie D gaan kiezen doen dit voor het geld, zoals een uitkering. Ik heb een sterk voorgevoel dat het vanuit Nederland niet zo'n vaart zal lopen. Lucy vindt dat maar niks: "F*cking Holandeses! Ze zijn precies zoals jij!" Daar moest ik haar gelijk in geven: "Ja, jij hebt nu eenmaal voor jouw optie D gekozen!"

Op www.referendum2005.an staat een contact-form. Ik dacht kom ik stuur ze een mailtje. Maar er staan alleen telefoonnummers. Ik dacht kom laat ik ze eens bellen. Echt veel wijzer ben ik er niet van geworden, maar ik kan het niet nalaten het telefoongesprek hier integraal weer te geven. Het gebelde telefoonnummer is +599-9-4610487.

Dame: "Bon tardi (goedenmiddag, red.)"
CasaSpider: "Goedenmiddag, met CasaSpider. Ik heb wat vragen over het referendum en dan met name over Optie D."
Dame: "Zegt u het maar."
CasaSpider: "Wat zijn de consequenties als Curacao onderdeel van Nederland wordt, met name op het gebied van uitkeringen en de taal Papiamentu?"
Dame: "Oh... uhm... De tweede krant (informatiekrantje, red.) is volgende week."
CasaSpider: "Staat daar het antwoord op mijn vragen in?"
Dame: "Ik denk het wel. Als het er niet in staat dan kun je terugbellen."

Hoogste tijd om Thom de Graaf eens een mailtje te sturen.

Posted by CasaSpider at 1:54 PM | Permalink | Comments (13)

Op 8 april 2005 vindt op Curacao een belangrijk referendum plaats over de staatkundige toekomst van het eiland. Wij mogen kiezen uit vier opties: onafhankelijkheid, status quo, status aparte of provincie van Nederland.

De informatie-campagne is op stoom aan het raken. Zo is er een mooie website gebouwd met de naam www.referendum2005.an. De informatie in onderstaande tabel is direct afkomstig van deze website. De consequenties per keuze aangaande het Nederlanderschap, bevoegdheden en het aantal bestuurslagen staan er duidelijk in beschreven.

Het is erg moeilijk om de financiële consequenties van iedere optie goed in te schatten. Mogelijke scenario's ontbreken volledig op de website en dat vind ik een gemiste kans. Immers, weinig zaken beïnvloeden meningsvorming meer dan geld.

In mijn ogen gaat de strijd straks tussen twee opties: Status Aparte (optie A) en Onderdeel van Nederland (optie D).

Optie A Deze optie houdt in dat Curaçao een autonome status als land binnen het Koninkrijk krijgt, die vergelijkbaar is met de status aparte van Aruba. Curaçao heeft een eigen regering en een eigen parlement. Curaçao beschikt over alle bevoegdheden die niet ingevolge het Statuut aan het Koninkrijk der Nederlanden toekomen. Curaçao is zelfstandig in de behartiging van de eigen, autonome aangelegenheden. Er is op Curaçao één bestuurslaag.	Optie B Deze optie houdt in dat Curaçao in volkenrechtelijke zin onafhankelijk wordt. Curaçao vormt geen deel meer van het Koninkrijk der Nederlanden. Dit houdt in dat de inwoners van Curaçao die de Nederlandse nationaliteit hebben, het Nederlanderschap opgeven en een eigen nationaliteit krijgen. Het Statuut geldt niet meer voor Curaçao. Curaçao is geheel onafhankelijk en vrij in de behartiging van alle aangelegenheden, inclusief buitenlandse betrekkingen en defensie.
Optie C Deze optie houdt in dat Curaçao een staatkundige band behoudt met de eilanden van de Nederlandse Antillen die dat willen. Er kan wel een wijziging komen in de verdeling van bevoegdheden tussen het Koninkrijk, het land de Nederlandse Antillen en de eilandgebieden. Er blijft naast het eilandsbestuur een centrale bestuurslaag.	Optie D Deze optie houdt in dat Curaçao met Nederland integreert, op basis van gelijkwaardigheid van alle burgers. Regering en parlement van Nederland zijn ook de regering en het parlement voor Curaçao. De ingezetenen van Curaçao hebben stemrecht voor het Nederlandse parlement. De Nederlandse wet is van toepassing op Curaçao. Curaçao heeft eigen plaatselijke bevoegdheden, maar de aard en omvang daarvan worden door de Nederlandse wetgever bepaald, zoals dat ook ten aanzien van de Nederlandse provincies en gemeenten het geval is. Er is op Curaçao één bestuurslaag.

Het Land de Nederlandse Antillen houdt op te bestaan, zoveel is zeker. Mocht Curacao voor een Status Quo kiezen (optie C) is het direct het enige eiland van de Nederlandse Antillen. Alle andere eilanden kiezen voor iets anders.

Sommige politieke leiders als Errol Cova van de PLKP zijn van mening dat Curacao uiteindelijk richting onafhankelijkheid (optie B) moet gaan. Gevoelsmatig snap ik dat wel, maar echt reëel is het niet. Curacao is domweg te klein. Waarom spreekt iemand als Errol Cova zich dan toch voor deze optie uit? Is het macht, winnen van kiezers of geld?

De meeste Curacaoenaars die ik heb gesproken gaan voor optie A, de Status Aparte. Met in het achterhoofd het succesverhaal van Aruba dat hier reeds in 1986 voor gekozen heeft. Mijn onderzoek is echter zeker niet representatief, ik heb geen interviews in Seru Fortuna, Kura Piedra, Souax en andere achterstandswijken afgenomen.

Daarvoor heb ik tot 8 april de tijd.

Posted by CasaSpider at 6:50 AM | Permalink | Comments (22)

Nadat Lucy haar Inburgeringsexamen had gehaald vervoegden wij ons op dinsdag 11 januari bij Kranshi (Burgerlijke Stand) om de volgende stap te zetten in het Nederlands paspoort traject.

Lucy's papieren waren in orde, maar de ambtenaar struikelde over Luchiano's achternaam. Eind oktober heb ik Luchiano (7) na diverse pogingen eindelijk kunnen erkennen. Sinds dat moment draagt hij mijn achternaam. Op zijn geboorte-acte uit Santo Domingo staat nog de achternaam van Lucy.

Dat kon niet. Eerst moest Luchiano's achternaam ook in Santo Domingo worden veranderd. Vraag mij niet waarom. We gingen naar het Consulaat van de Domincaanse Republiek waar we de erkenningsverklaring lieten vertalen en legaliseren. Samen met de andere papieren stuurden we dit naar Santo Domingo.

Lucy's nicht Sugey nam een dag vrij van haar werk en probeerde de zaak te regelen. Eerst kreeg ze te horen dat ze over twee weken terug moest komen. Dat was eergisteren. Sugey nam wederom vrij en ging naar de betreffende instantie. Daar wilde men echter niets voor haar doen, er ontbrak nog een papiertje. Namelijk het bewijs dat Lucy en ik samen waren op het moment dat Luchiano geboren werd.

De wet in Santo Domingo is net iets anders dan in Nederland met betrekking tot erkennen. Dat is onze pech, de naamwijziging gaat niet lukken. Wat moeten we nu doen?

Mijn eerste optie is trachten om Luchiano te de-erkennen, dan heeft hij zijn oude naam weer en kan hij de procedure voor het Nederlandse paspoort in. Vervolgens kan ik hem dan weer erkennen. Ik vrees echter dat de-erkennen niet mogelijk is.

In dat geval rest ons niets anders dan het paspoort alleen voor Lucy aan te vragen. Luchiano moet dan drie jaar wachten vanaf het moment van erkennen. Daarna kan hij zijn paspoort aanvragen. Als er tegen die tijd door de knappe koppen in Den Haag geen andere hindernissen zijn bedacht.

Posted by CasaSpider at 6:45 AM | Permalink | Comments (24)

Afgelopen maandag is op Sint Maarten een Eilandentop gestart met als onderwerp het Rapport Jesurun. Het Rapport Jesurun doet voorstellen omtrent de bestuurlijke en financiële verhoudingen tussen de individuele eilanden van de Nederlandse Antillen en Nederland.

De conclusie van het Rapport Jesurun is globaal dat de kleine eilanden Bonaire, Saba en Sint Eustatius nauwere banden met Nederland krijgen en dat de grotere eilanden Sint Maarten en Curacao een soort land binnen het Koninkrijk worden. Het land de Nederlandse Antillen houdt op te bestaan.

Op Sint Maarten wordt deze week gepraat over consequenties van het Rapport Jesurun en hoe men hier concreet invulling aan moet gaan geven. Grote afwezige bij de top is Curacao. Gedeputeerde Zita Jesus-Leito (Algemene Zaken, PAR) wilde de top uitstellen tot na 8 april 2005, de dag dat op Curacao het Referendum met betrekking tot de gewenste staatkundige verhouding wordt gehouden. Bovendien gaf zij aan dat de Eilandsregering Curacao nog geen standpunt heeft ingenomen aangaade het Rapport Jesurun:

“Waarom zou ik gaan als wij geen standpunt hebben? Ik heb geen zin om daar voor paal te staan. Het is al eerder voorgekomen dat ik op een topoverleg aanwezig was. Toen hadden wij ook geen standpunt klaar.”

Ja zeg, bedenk dan zelf een standpunt, mevrouw Zita Jesus-Leito!

Frente Obrero (FOL), Nelson Pierre (LPNA) en CasaSpider (Groep Casa) vinden dat Curacao wèl op de top aanwezig had moeten zijn. Saillant detail is dat Pedro Atacho van dezelfde partij als gedeputeerde Zita Jesus-Leito (PAR) dat ook vindt.

Ik kan mij voorstellen dat deze materie voor de gemiddelde lezer een compleet doolhof is. Er lopen vele draden door elkaar heen. De Referendums op de eilanden, het Rapport Jesurun, de Eilandentop op Sint Maarten. Onvermeld tot nu toe is gebleven wat Nederland zelf eigenlijk precies vindt en/of wil.

Nog even over het Referendum dat op 8 april 2005 op Curacao plaatsvindt. Ik heb wat rondgevraagd en her en der wat meningen gelezen. Regelmatig hoor ik dat men vindt niet voldoende geïnformeerd te worden. Misschien is dat wel een typisch Curacaos probleem, dat alle informatie maar aangedragen moet worden.

De teneur is voor mij wel duidelijk: het hart neigt naar autonomie, het hoofd naar nauwere banden met Nederland.

Posted by CasaSpider at 6:23 AM | Permalink | Comments (16)

Sommige mensen hebben het idee dat het CasaLog een communistisch manifest is. Zelf ben ik al (gekscherend) Kameraad CasaSpider genoemd. Ik vind dat wel grappig, maar hoe onterecht is het!

Mijn voorbeeldland is altijd de Verenigde Staten geweest. Zelfs nu is dat nog zo, al zijn er in de loop der tijd zo links en rechts wat barstjes in dat beeld gekomen. De controles die men tegenwoordig als niet-Amerikaan op Amerikaanse luchthavens moet ondergaan, geven een soortgelijk beklemmend gevoel als ik vroeger eens had in Oost-Berlijn toen ik bij Checkpoint Charly er weer uit wilde.

Informatie is het sleutelwoord. Waarom staan duizenden vrouwen in burka vol overtuiging te schreeuwen tegen de Verenigde Staten, de Satan in hun ogen? Waarom denken veel mensen nog steeds dat Cubanen marionetten zijn die nooit en nergens hun mond open durven te doen?

Zelfs in Nederland, waar men in principe vrijelijk over alle informatie over ieder onderwerp kan beschikken, wordt vaak zeer ongenuanceerd gedacht. Men denkt het allemaal te weten. Vrije informatievergaring lijkt heel mooi, maar hoe weet men zeker dat de diverse invalshoeken gelijkelijk aan bod komen en wie bepaalt welke pagina's bovenaan verschijnen bij Google?

Op dit moment is er een issue bij CDM, de Curacaose Dok Maatschappij. CDM maakt net als een aantal andere bedrijven op Curacao gebruik van (spot)goedkope Cubaanse arbeidskrachten. In de Amigoe stond zaterdag een artikel met de kop Moderne slavernij bij Dokmaatschappij.

Drie Cubanen die bij CDM werkten zijn daar 'ontsnapt' en gaven een interview aan een Spaanstalig weekblad. Zij beweren dat de Cubaanse werknemers bij CDM als slaven worden behandeld. Zij moeten 15 uur per dag werken, vaak 10 tot 15 dagen achtereen, voor een loon van 12 dollar per dag.

Zij zijn gratis gehuisvest in barakken op het terrein van CDM, beschikken over TV en mogen drie keer per dag gratis eten. De bewegingsvrijheid van de werknemers is volgens de drie drastisch ingeperkt doordat hun paspoorten zijn ingenomen of worden bewaard (dat is de vraag) door ene Rosana Grau. Rosana Grau is volgens de drie dissidenten een agente van de Cubaanse Staatsveiligheidsdienst. Mijn Cubaanse collega Yohanna kent haar wel en kan dit niet bevestigen. Volgens haar is Rosana Grau de contactpersoon voor de Cubanen en regelt zij allerlei zaken voor hen.

Wat is waar... informatie is het sleutelwoord. Men kan het ook niet zomaar aan de Cubaanse werknemers zelf vragen, want als het inderdaad waar is lopen zij bij uit de school klappen het risico van gevangenisstraf op Cuba. Niemand van de directie van CDM was voor Amigoe te bereiken voor commentaar. Hetzelfde gold voor Rosana Grau.

Vanmorgen las ik in de Vigilante dat er plotseling zeven Cubanen die werkzaam waren bij CDM terug zijn gevlogen naar Havana, Cuba. Niemand weet de reden tot nu toe.

Posted by CasaSpider at 6:16 AM | Permalink | Comments (15)

Op 15 december 1954 werd het Statuut van het Koninkrijk der Nederlanden ondertekend door vertegenwoordigers van Nederland, Suriname en de Nederlandse Antillen. Voor de Antillen was dit Efrain Jonckheer. Vandaag is het Statuut 50 jaar geworden.

Het Statuut is niet zomaar een papiertje, neen het is de hoogste wettelijke regeling binnen ons Koninkrijk en staat zelfs boven de Grondwet. In het huidige Statuut is vastgelegd dat er één Koninkrijk is, bestaande uit Nederland, Aruba en de Nederlandse Antillen. Suriname werd in 1975 onafhankelijk en Aruba splitste zich in 1986 af van de Nederlandse Antillen en verwierf de Status Aparte.

Tot 1945 waren Suriname en de Nederlandse Antillen kolonieën van Nederland. Na 1945 waren kolonieën uit de tijd. Zelfstandigheid was geen optie in verband met de schaalgrootte. Er moest iets anders worden verzonnen: zelfstandige rijksdelen, die uit vrije wil een band met Nederland onderhielden. Dat werd op 15 december 1954 vastgelegd in het Statuut.

Volgens het Statuut dienen de rijksdelen elkaar te helpen. Dit is de reden dat Nederland feitelijk verplicht is om Aruba en de Antillen bij te staan. Een ander gevolg van het Statuut is dat alle inwoners van het Koninkrijk gelijk zijn. Ze zijn allen Nederlander en hebben één paspoort, het Nederlandse. Maatregelen die minister Verdonk graag ingevoerd wil zien als het terugsturen van criminele Antillianen botsen derhalve al snel met het Statuut.

Op dit moment dreigen de Nederlandse Antillen uit elkaar te vallen. Indien men dit wil effectueren is een wijziging van het Statuut noodzakelijk. De staatkundige verhoudingen tussen de partners veranderen in dat geval. De commissie Jesurun heeft hieromtrent een voorstel gedaan.

Het 50-jarig bestaan van het Statuut is hier niet echt een feestdag. Er vinden wel een aantal activiteiten plaats. Voornamelijk kransleggingen en het veelvuldig zingen van het Nederlandse en het Antilliaanse volkslied.

• http://koninkrijksstatuut.kennisnet.nl/hetstatuut
• http://www.cmo.nl/pe/pe25/pe-256.html
• http://www.amigoe.com/artman/publish/article_10552.shtml

Posted by CasaSpider at 6:30 AM | Permalink | Comments (13)

Op 8 april 2005 wordt op Curacao een referendum gehouden over de gewenste staatkundige verhouding van het eiland binnen het Koninkrijk. We hebben de volgende opties:

• Behoud van de huidige situatie: onderdeel van het Land der Nederlandse Antillen
  
• Onafhankelijkheid
  
• Status Aparte, vegelijkbaar met Aruba
  
• Provincie van Nederland

Wie mag hierover beslissen? Dat zijn de mensen die nu op Curacao wonen. Het merendeel is Curacaoenaar, maar er is ook een grote groep Nederlanders, Colombianen en Dominicanen die inmiddels stemgerechtigd zijn. Ik ben er ook zo eentje.

Een groep die vaak wordt vergeten zijn de Antillianen (Curacaoenaars) die in Nederland wonen. Volgens het rapport Allochtonen in Nederland 2004 van het CBS wonen er 131.000 Antillianen en Arubanen in Nederland. Dat zijn er net zoveel als op heel Curacao wonen. Met een natte vinger denk ik dat er van die 131.000 mensen ongeveer 100.000 van Curacao afkomstig zijn.

In Nederland wonende Curacaoenaars hebben geen stemrecht op Curacao en de Antillen. Ook bij het aankomende referendum vallen zij buiten de boot. Dit is een aantal mensen hier op Curacao en daar in Nederland in het verkeerde keelgat geschoten.

Daar vindt men dat men als Curacaoenaar wel degelijk over de toekomst van het eiland moet kunnen meebeslissen, ook al woont men er (tijdelijk?) niet. Voor dit standpunt valt iets te zeggen. Immers, als in het buitenland woonachtige Nederlander mag ik wel mijn stem uitbrengen bij de verkiezingen in Nederland. Hiervoor hoef ik alleen een formuliertje in te vullen. Ik heb dat nooit gedaan, maar het kan wel.

Het verschil zit hem in het aantal. Het aantal Nederlanders in het buitenland is procentueel dermate klein dat de invloed van deze groep zeer beperkt is. Dat geldt niet voor Curacaoenaars, in Nederland wonen er bijna net zoveel als op het eiland zelf. Het is een vreemd idee dat mensen op 8.000 kilometer afstand voor een groot gedeelte kunnen bepalen wat we hier doen.

Hier wordt als argument aangevoerd dat de vele (legaal) op Curacao wonende buitenlanders wel hun stem mogen uitbrengen over de toekomst van het eiland. Het betreft Colombianen, Venezolanen, Dominicanen en Nederlanders.

Een Colombiaan heeft een heel ander gevoel over onafhankelijkheid van Nederland dan een Curacaoenaar. Deze buitenlanders zijn meer geneigd naar de korte termijn en persoonlijk voordeel te kijken dan naar wat op langere termijn de wil van het Curacaose volk is. Dit geldt overigens eveneer voor op Curacao wonende Nederlanders!

Een moeilijke zaak. Mijn persoonlijke verwachting van de uitslag van het referendum is dat men in meederheid voor een Status Aparte gaat kiezen. Het is interessant om parallel een enquete te houden onder de Curacaoenaars in Nederland. Ik heb namelijk geen idee wat daarvan de uitslag zou zijn.

Posted by CasaSpider at 6:46 AM | Permalink | Comments (16)

Intro.

Pinnacle is het assurantiebedrijf van Lucette Komproe-Kwidama, echtgenote van voormalig directeur Post NV Hedwig Komproe. Via Pinnacle is in totaal meer dan een miljoen gulden onttrokken aan het noodlijdende Post NV. Op 5 november is de strafzaak begonnen.

De hoofdrolspelers zijn inmiddels verhoord en/of zitten nog vast. Langzaam komt er enige duidelijkheid in de zaak. Met een beetje fantasie kan iemand van het kaliber John Lanting er een leuke klucht van schrijven. Laat ik eens een poging doen.

1.

De drijvende kracht in deze klucht is huisarts Roy Heerenveen. Deze arts staat bekend als casanova en hij kende Lucette Komproe-Kwidama vanuit haar medische verleden bij de Kraamkliniek. Lucette startte in de jaren '90 een assurantie-kantoor.

Roy Heerenveen zocht toenadering. Het schijnt dat beiden een sexuele relatie onderhielden, tenminste dit heeft Lucette tijdens een van de verhoren bekend.

Later trok zij die bekentenis overigens weer in, zij zou hem onder druk hebben afgelegd. Hedwig (mannennaam alhier!) Komproe gelooft daar niets van en heeft inmiddels de scheiding aangevraagd.

2.

Roy Heerenveen kreeg Lucette Komproe-Kwidama zover dat zij ermee accoord ging om haar bedrijf te gebruiken om alle verzekeringen van Post NV te regelen.

Heerenveen was inmiddels president-commissaris van Post NV. Zowel Lucette als haar man Hedwig zagen dat aanvankelijk niet zitten. De belangenverstrengeling lag te zeer voor de hand. Ondanks dat het bedrijf haar naam veranderde van Lucette Insurance in Pinnacle.

3.

Op een dienstreis naar Londen bewerkte Roy Heerenveen Hedwig Komproe. Heerenveen noemde Komproe pendeu, wat zoveel betekent als schijterd. Uiteindelijk is Hedwig Komproe na Londen omgegaan. Vanaf dat moment is het leeghalen van Post NV begonnen.

Als voorbeeld wordt genoemd de 105.000 gulden die voor een brandverzekering aan Pinnacle werd betaald. Dit terwijl Pinnacle helemaal niet aan brandverzekeringen deed.

Pinnacle verhoogde het uurtarief, berekende extra fees die in de branche zeer ongebruikelijk zijn en vroeg hoge bedragen voor divers niet gespecificeerd (en niet uitgevoerd) meerwerk.

De cheques werden door financieel directeur Edsel Lourens onder druk van Hedwig Komproe uitgeschreven. Toen Lourens er bijvoorbeeld achterkwam dat de brandverzekering al lang was betaald (deze werd door een ander bedrijf dan Pinnacle beheerd), wilde hij dat Pinnacle de premie van 105.000 gulden terugstortte.

Hedwig Komproe gaf Edsel Lourens opdracht om het geld als arbeidskosten te boeken. Lourens ontving nooit een specificatie van dit werk.

4.

Ondertussen werden premiegelden ten bedrage van 650.000 gulden niet afgedragen aan de verzekeringsmaatschappijen. In de Raad van Commissarissen had Pinnacle de steun van president-commissaris Roy Heerenveen en lid Rufus McWilliam.

In 1995 werd Roy Heerenveen al eens veroordeeld tot twee jaar cel wegens het medeplegen van oplichting van de overheid en meermalen gepleegde valsheid in geschrifte.

5.

Interessant is ook hoe men ertoe kwam om Pinnacle alle verzekeringszaken voor Post NV te laten doen. Volgens de notulen heeft de Raad van Commissarissen op 12 juli 2000 unaniem besloten dat het werk aan Pinnacle werd gegund.

Notuliste in die tijd was Nirayca Louisa, dochter van ex-premier Mirna Louisa-Godett. Nirayca gaf te kennen dat zij de notulen altijd opstuurde naar Roy Heerenveen. Deze haalde de fouten eruit.

Op 15 oktober 2000 heeft Roy Heerenveen de passage dat alle commissarissen unaniem voor Pinnacle waren eigenhandig in de notulen van 12 juli ge-insert. Roy Heerenveen zelf ontkent dit overigens met klem. (Bron: Extra, zaterdag 6 november)

Epiloog

Uitgebreidere informatie vindt men onder anderen in de Amigoe:

• 06.11.2004: We spraken thuis alleen nog maar over geld
  
• 05.11.2004: Echtelijke twist over Pinnacle-contract

Tweemaal eerder schreef ik over de Pinnacle Zaak:

• 13.03.2004: Pinnacle
  
• 18.12.2003: De Komproe Clan

Posted by CasaSpider at 6:32 AM | Permalink | Comments (7)

Het land de Nederlandse Antillen heeft een zogenaamde Gevolmachtigd Minister in Nederland. Deze heeft zitting in de Rijksministerraad en neemt namens de Antillen en Aruba deel aan vergaderingen over koninkrijksaangelegenheden. Een goede Gevolmachtigd Minister vond ik Carel de Haseth. Hij schreef onder anderen een krantencolumn over het werk dat hij verrichtte.

Na Carel de Haseth werd Maurice Adriaens van Frente Obrero Gevolmachtigd Minister. Er werd wat gesteggeld over de ambtswoning, waar De Haseth niet snel genoeg uitwilde. Als lid van de FOL had Maurice Adriaens het niet gemakkelijk in Nederland. De politiek liet duidelijk blijken dat men niet van de oranje partij gecharmeerd was. Adriaens liet zijn stem regelmatig horen en persoonlijk vind ik dat hij het onder de gegeven omstandigheden niet slecht heeft gedaan.

Het gebeurt niet vaak dat ik de rillingen van iemand krijg, maar de nieuwe Gevolmachtigd Minister Paul Comenencia heeft het nu al tweemaal voor elkaar gekregen! Comenencia is 44 jaar en namens de PAR van premier Ys afgevaardigd. Hij had een goede baan bij de Kamer van Koophandel. Paul Comenencia vertegenwoordigt voor mij de regenten van de 17e, herstel 14e eeuw. Een ongelofelijk arrogante man! De eerste kwestie herinner ik me niet meer. Ik weet alleen nog dat hij nul informatie wenste te verschaffen aan de interviewster van Radio Hoyer.

Ayaan Hirsi Ali heeft voor opschudding gezorgd op de Antillen. Ayaan Hirsi Ali valt bij mij in de categorie zout-in-de-pap, maar heeft nu de plank misgeslagen. Ik durf te stellen meer van besnijdenissen af te weten dan Ayaan Hirsi Ali van de Antillen. Volgens haar bestaan de Antillen nog steeds uit zes eilanden.

Ernstiger zijn haar volledig ongefundeerde beschuldigingen aan het adres van Frente Obrero (FOL) en de familie Godett. Volgens Ayaan Hirsi Ali heeft de familie Godett een schuld achtergelaten van 2.4 miljard Euro. Dit terwijl de nationale staatsschuld, die opgebouwd is gedurende tientallen jaren, circa 4.9 miljard gulden bedraagt. 4.9 Miljard gulden staat ongeveer gelijk aan 2.4 miljard Euro.

Ook verkeert zij in de veronderstelling dat Anthony Godett ooit premier van de Nederlandse Antillen is geweest. Dat is niet zo. Toen de FOL de verkiezingen won kwam Anthony Godett niet door de screening. Aanvankelijk is de inmiddels overleden Ben Komproe aangesteld als premier. Na ongeveer een maand is hij vervangen door Myrna Godett.

Dergelijke missers zijn niet handig voor de toch al broze betrekkingen tussen Nederland en de Antillen. Aanhangers van Frente Obrero kunnen stellen dat zelfs vooraanstaande Nederlandse politici geen benul hebben van de Antillen en Curacao. En niet geheel ten onrechte!

Daar gaat het nu echter niet over. De interviewster van Radio Hoyer stelde vragen omtrent deze kwestie aan Gevolmachtigd Minister Paul Comenencia. Ik ging er eens voor zitten. En inderdaad, een hoop blabla, een aantal weigeringen om informatie te geven en als klap op de vuurpijl probeerde hij de interviewster belachelijk te maken. Dat terwijl zij alleen maar vroeg waarom er geen officiële reactie van de Gevolmachtigd Minister op de gewraakte column was gekomen.

Het enige dat Paul Comenencia hierop te zeggen had was dat de zaak intern binnen de VVD reeds was afgehandeld en dat hij hier dus niet achteraan hoefde te komen schreeuwen. Wat een ongelofelijke flauwekul! Terwijl de interviewster wanhopige pogingen deed om relevante informatie uit onze middeleeuwse regent te trekken, bralde Comenencia onverdroten door dat hij het belangrijker vond dat er een voorstel kwam tot belastingaftrek van een vliegticket per twee jaar van en naar de Antillen voor iedere ingezetene van het Koninkrijk.

Ja, ja, heel interessant. Ik kijk nu al reikhalzend uit naar de volgende kwestie.

Posted by CasaSpider at 6:20 AM | Permalink | Comments (11)

Op 22 september is de poll over de staatkundige positie van Curacao in het Koninkrijk der Nederlanden gestart. Zestig mensen hebben hun mening gegeven. Als ik de antwoorden wat indik komt het volgende beeld tevoorschijn:

• 35% vindt dat Curacao een nauwere band met Nederland moet krijgen (provincie-model).
• 5% vindt dat de huidige status gehandhaafd moet blijven (Antillen-model).
• 15% vindt dat Curacao een directe band met Nederland moet krijgen (anti-Antillen-model).
• 45% vindt dat Curacao geen band met Nederland moet hebben (onafhankelijkheids-model).

Bijna de helft van de stemmers ziet Curacao liever uit het Koninkrijk der Nederlanden verdwijnen. De reden hiervoor kan zijn dat men het eiland onafhankelijkheid gunt, maar ik vrees dat men Curacao liever kwijt dan rijk is.

Deze maand presenteerde de werkgroep Bestuurlijke en Financiële Verhoudingen onder leiding van Edsel Papy Jesurun het rapport Nu kan het ... nu moet het!. Het rapport adviseert het Land de Nederlandse Antillen af te schaffen. Sint Maarten en Curacao krijgen een aparte status binnen het Koninkrijk, vergelijkbaar met Aruba.

Bonaire, Saba en Sint Eustatius krijgen de nieuwe status van Koninkrijkseiland waarin zij direct zaken doen met Nederland. Tevens heeft de werkgroep aanbevelingen gedaan op het terrein van Financiën en Rechtsorde.

Persoonlijk kan ik mij goed vinden in het rapport. Het weerspiegelt de balans die gevonden moest worden tussen de mogelijkheden (voornamelijk financieel) en de wensen (het gevoel) van betrokkenen. Ik denk dat ook Nederland het rapport een goed en vooral werkbaar compromis vindt. Niet geheel onbelangrijk is dat elk rapport, na goedkeuring, gevolgd dient te worden door daden!

Artikelen verschenen in Amigoe betreffende het rapport van de Commissie Jesurun:

• 07.10.2004: Werkgroep-Jesurun: ‘Rechtshandhaving deels naar Koninkrijk’
• 08.10.2004: Eigen gouverneur voor Curaçao en St. Maarten
• 08.10.2004: Antillen willen ‘snel’ uitvoering rapport

Posted by CasaSpider at 6:08 AM | Permalink | Comments (7)

Wie kan uit zijn blote hoofd de eilanden van de Nederlandse Antillen opnoemen? Ik denk dat de score nog lager ligt dan bij de Waddeneilanden! Een opfrisser:

Bovenwindse (Windward) Eilanden:

• Sint Maarten (NL / Frans gedeelte): 93 km2 (NL: 34 km2 / F: 59 km2), hoofdstad Philipsburg (NL) / Marigot (F), 32.000 inwoners (NL) / 32.000 (F).
  
• Sint Eustatius: 21 km2, hoofdstad Oranjestad, 2100 inwoners.
  
• Saba: 13 km2, hoofdstad The Bottom, 1300 inwoners.

Benedenwindse (ABC) Eilanden:

• Curacao: 472 km2, hoofdstad Willemstad, 150.000 inwoners.
  
• Bonaire: 288 km2, hoofdstad Kralendijk, 13.000 inwoners.

Een Status Aparte binnen het Koninkrijk heeft Aruba: 190 km2, hoofdstad Oranjestad, 100.000 inwoners.

Op alle vijf eilanden van de Nederlandse Antillen is of wordt een Referendum gehouden met betrekking tot de status binnen het Koninkrijk.

Er heerst grote onvrede over de huidige situatie van het kunstmatig gecreërde land Nederlandse Antillen. Met name tussen Sint Maarten en Curacao botst het.

Een groot nadeel van het land Nederlandse Antillen is de zogenaamde dubbele bestuurslaag: ieder eiland vaardigt leden af voor de Landsregering en onderhoudt tegelijkertijd een Eilandsregering.

Gezien de schaalgrootte zorgt dit voor buitensporige overhead. Tevens blijkt in de praktijk dat het niet mogelijk is om voldoende capabele politici voor zoveel functies te vinden.

De meeste Antillianen willen van de Nederlandse Antillen af. Wat wil men dan wel? De opties zijn globaal de volgende:

• Provincie van Nederland.
  
• Directe band per eiland met Nederland in plaats van via de Nederlandse Antillen.
  
• Status Aparte, zoals Aruba die sinds 1 januari 1986 heeft.
  
• Onafhankelijkheid.

Onafhankelijkheid is het grootste ideaal maar tevens een illusie. Op Sint Maarten heeft het Referendum reeds plaatsgevonden en daar kiest men voor de Status Aparte. Sint Eustatius en Saba zijn zo klein dat ze het liefst helemaal onder Nederland vallen. Bonaire heeft gekozen voor een directe band met Nederland.

In maart 2005 is Curacao aan de beurt. Mijn inschatting is dat men ook hier voor een directe band met Nederland gaat kiezen. De meeste mensen zien in dat Nederlandse hulp op diverse terreinen onontbeerlijk is, hoewel het Curacaose hart klopt voor onafhankelijkheid. Vergelijk Curacao maar met een vrouw in de jaren '20 van de vorige eeuw die financieel gevangen zit in een slecht huwelijk. Mocht zij ooit de lotto winnen dan trok zij diezelfde dag nog een lange neus naar haar man.

Allemaal heel interessant, die referendums. Wat denken de Nederlanders hier nu van? Vroeger was Curacao voor de Nederlander een soort van Bounty-eiland in de Caribische zee. Inmiddels worden steden als Den Helder en Dordrecht geconfronteerd met groepen kansarme, criminele en gewetenloze Antilliaanse (voornamelijk afkomstig van Curacao) jongeren. Over het eiland Curacao weet men voornamelijk dat corrupte politici de door Nederland gedoneerde miljoenen vooral in eigen zak steken. Voor het overige komen er alleen drugs vandaan.

Links onder het klokje vindt u de nieuwe Poll. Hier kunt u als Nederlander uw mening geven over de positie van Curacao in het Koninkrijk. Motivaties, redeneringen en meningen kunt u kwijt in de comments.

Posted by CasaSpider at 6:46 AM | Permalink | Comments (14)

Ik ben boos. Het is belangrijk om boosheid een richting te geven. Ik ben boos op Rita Verdonk. Dit gewetenloze sujet heeft al eens een plan gelanceerd dat buitenlanders die naar Nederland willen komen in eigen land zelfstandig de Nederlandse taal dienen te leren èn een examen af te leggen.

Een aantal termen: geld, achtergrond qua schloling en taalverwerving, analfabetisme. Neen, de kans dat een buitenlander zonder scholing ooit voor een dergelijk examen slaagt is nihil. Dat is natuurlijk precies de bedoeling.

Langzamerhand krijg ik het idee dat Nederland bestuurd wordt door een aantal extraterrestrials. Rita Verdonk komt waarschijnlijk van dezelfde planeet als Piet Hein Donner.

Continue reading "Verwijder Verdonk" »

Posted by CasaSpider at 6:57 AM | Permalink | Comments (18)

Dat is weer eens iets anders dan Bram en DCA. De DCA-kwestie is gecompliceerd en doordrenkt van allerlei privé-belangen. Even in het kort voor de niet zo regelmatige CasaLog-lezer: DCA is de Curacaose luchtvaartmaatschappij en is in 2001 ontstaan uit de ALM. De ALM had torenhoge schulden en datzelfde geldt nu voor DCA. Globaal bedraagt de schuld 80 miljoen gulden en daar komen nog vorderingen van de oude ALM overheen van nog eens eenzelfde bedrag.

Het Eilandgebied Curacao wordt sinds een aantal maanden bestuurd door een coalitie die bestaat uit vrijwel alle partijen minus één: Frente Obrero (FOL). De coalitiepartners werden min of meer tot elkaar veroordeeld om de FOL te kunnen wippen. Er is maar weinig voor nodig om verdeeldheid te zaaien in de coalitie.

Continue reading "Politiek en DCA" »

Posted by CasaSpider at 6:54 AM | Permalink | Comments (3)

Als je gedurende langere tijd intensief met een groep mensen optrekt kun je je niet meer verschuilen achter een masker. Niet eenvoudig tenminste. Neem bijvoorbeeld Missie Kilimanjaro. Ja, ja, ik weet dat dit programma in Nederland al lang is afgelopen. Op Curacao naderen we de eindfase, gisteren waren er nog vier deelnemers. Bram, Jaap, Maria en Suzanne (de uiteindelijke winnares, maar dat weten we hier officieel nog niet).

DCA (Dutch Caribbean Airlines) is onze luchtvaartmaatschappij en op sterven na dood. De vraag is wat er met DCA moet gebeuren. Er zijn drie scenario's:

1. Failliet verklaren en stoppen.
2. Een doorstart maken en verder gaan als Curacao Airlines.
3. Overgenomen worden door Dutch Caribbean Exel.

Stoppen met DCA heeft tot gevolg dat meer dan 600 mensen direct hun baan verliezen. Bovendien krijgt KLM vrij spel op de route Amsterdam-Willemstad. Doorgaan kost ook geld. De schuld van DCA bedraagt inmiddels zo'n 80 miljoen Antilliaanse guldens (USD 44 miljoen) en er hangen nog wat claims met een totale waarde van nogmaals 80 miljoen boven het hoofd.

Met name Frente Obrero (FOL) en PLKP willen een doorstart. PAR, MAN en PNP willen meer zekerheid omtrent de kans op succes van een doorstart. DCA is zelf immers in 2001 doorgestart uit de zwaar in de zorgen zittende ALM. Probleem is dat Curacao eigenlijk geen land maar meer een gemeente is. Privé-belangen zitten door de politiek heengeweven. Neem nu de PLKP. De vice-president van DCA, Cesar Prince, alsmede vakbondsleider en DCA-employee Frensel Marchena zijn politiek aktief voor de PLKP.

CEO van DCA is Mario Evertsz. Het is zeker dat hij niet verder gaat met DCA, in geen enkele constructie. Wat heeft deze man gedaan (positief of negatief) voor DCA? Ik weet het niet. Zeker is dat hij er een mooi salaris heeft opgestreken, maar dat heeft deze man eigenlijk helemaal niet nodig. Belangrijker is de invloed om bevriende relaties op bepaalde posities te krijgen. Althans, dat is de teneur als ik wat rondvraag onder de Curacaose collega's.

Bij Missie Kilimanjaro zit Jaap sinds het begin al op de schopstoel, slachtoffer van diverse complotten. Vorige week heeft hij Arjen naar huis gestuurd. Dat vond ik jammer, in zijn plaats had ik voor Bram gekozen. Wat een naar mannetje is dat toch, gisteren helemaal. Jaap zocht een bondgenoot tegen het vrouwenblok. Bram hield zich op de vlakte: "Nee man, al die complotten... ik doe daar niet meer aan mee..." Vijf minuten later verklikte hij Jaap bij de dames: "Jaap probeert met mij aan te pappen om een van jullie eruit te gooien. Maar ik wil met jullie twee door..." (Puke, puke!) Uiteindelijk legde Jaap inderdaad het loodje in deze afdeling. Gelukkig weet ik reeds dat Bram niet gaat winnen.

Onbegrijpelijke titel eigenlijk, Bram en DCA, als ik het nalees. Complotten, manipulatie en nare mannetjes... daar ergens ligt de link.

Posted by CasaSpider at 1:10 PM | Permalink | Comments (7)

De Papiamentstalige ochtendkranten Extra en Vigilante openden vanmorgen met de chaotische taferelen bij de DCA-balie op luchthaven Hato. Woedende passagiers belaagden het personeel met als doel een plaats op een vlucht, restitutie van betaalde ticketgelden of desnoods wat informatie.

Op Schiphol staan ook vele, voornamelijk Antilliaanse reizigers, zich af te vragen hoe ze naar Curacao kunnen komen. Om er naartoe op vakantie te gaan, dan wel van een reeds genoten vakantie terug te keren. De Antilliaanse luchtvaartmaatschappij DCA is alle credits aan het verspelen, KLM de lachende derde.

Om de acute problemen op te lossen heeft DCA een onmiddellijke injectie van 4.5 miljoen Antilliaanse guldens aan de regering gevraagd. Structureel gezond maken van het bedrijf vergt maarliefst 50 miljoen gulden. Ik ben geen econoom, maar kan wel naar de geschiedenis kijken. Uit wat er in het verleden gebeurd is kan men vaak met meer zekerheid de toekomst voorspellen dan op grond van wat zogenaamde deskundigen berekenen. Zeker als die deskundigen niet helemaal onafhankelijk zijn. Een stukje geschiedenis dus...

In 1964 nam de Antilliaanse Luchtvaart Maatschappij NV (ALM, ICAO code ALM 119) de plaats in van de KLM West Indian Divison, die de vluchten van en naar Curacao sinds 1935 had verzorgd. In augustus 1964 startte men met Convair 340 vliegtuigen.
In 1969 kocht de Antilliaanse overheid zich in door overname van 96 procent van de aandelen.

Vanaf 1997 is getracht de ALM te privatiseren. Diverse CEO's ondernamen pogingen hiertoe, welke allen faalden. Sinds haar ontstaan heeft ALM als typische overheidsinstelling nooit (direct) geld opgeleverd. Een onderneming die gebukt gaat onder een zware schuldenlast is geen erg gewilde overnamepartner.

In 2001 nam het Eilandgebied Curacao de failliete boedel over. Hiermee was de ALM geen Antilliaanse Luchtvaartmaatschappij meer. De nieuwe naam werd Dutch Caribbean Express (DCE). Er kwam een nieuw logo en met voortvarendheid werden de vliegtuigen in de nieuwe kleuren gespoten. Iets te voorbarig, want de naam DCE was reeds in diverse landen beschermd.

Op 1 april 2002 werd de maatschappij derhalve omgedoopt tot Dutch Caribbean Airlines (DCA).

Een succes voor DCA was het openen van de luchtverbinding met Amsterdam. Deze route werd zeer populair. Enerzijds door de concurrerende tarieven, anderzijds vanwege een boost in het aantal bolletjesslikkers. Verscherpte eisen en controles vanuit Nederland en plaatsing van de bodyscan op Hato dreigden de markt te verpesten. Het faillissement van Sobelair, de maatschappij die de mid-Atlantische vluchten voor DCA uitvoerde, bracht DCA echter pas echt in zwaar weer.

Vluchten konden niet meer uitgevoerd worden en het vertrouwen van potentiele passagiers nam af. Even was er sprake van samenwerking met Air Holland, maar deze onderneming verkeerde zelf al op de rand van de afgrond en ging even later failliet.

Uit alle macht probeerde DCA vervangende vliegtuigen te regelen. Als men over weinig (geen) liquide middelen beschikt komt men al snel terecht bij enigszins louche aanbieders uit bijvoorbeeld Joegoslavie en Portugal. De gehuurde vliegtuigen hadden grote problemen dan wel voldeden niet aan de Europese normen zoals een kogelvrije cabine-deur. Het uit Portugal gehuurde vliegtuig moest op Schiphol tijdens de start een noodstop maken. Toen het vliegtuig een paar dagen later (leeg) ter reparatie naar Portugal wilde vliegen, vloog een van de motoren in brand. Ook deze take-off moest voortijdig afgebroken worden.

Een speciale rol vervult voorlichter (Vice President Commercial Sales) Cesar Prince. Na de problemen door het faillisement van Sobelair verbaasde ik mij iedere keer weer als ik Cesar Prince de situatie hoorde uitleggen. Er was geen enkel probleem en DCA draaide als nooit tevoren. Dat men even niet over vliegtuigen beschikte, mwoah... dat was slechts tijdelijk (alles is tijdelijk!) en uiteindelijk zou er met meer en betere vliegtuigen gevlogen worden. Ik moest steeds aan Mohammed Saeed al-Sahaf denken, de Irakese Minister van Informatie. U kent hem nog wel.

De laatste tijd is Cesar Prince echter muisstil. Volgens mij betekent dat impliciet dat DCA het loodje heeft gelegd. Directeur Mario Evertsz wil graag een doorstart maken. De naam van de nieuwe maatschappij zou Curacao Airlines worden. De vele toeleveranciers van DCA houden hun hart vast. De nieuwe maatschappij zal doodleuk zeggen dat zij niet verantwoordelijk is voor vorderingen jegens DCA. Dezelfde streek heeft DCA hen namelijk ook al eens geleverd met hun vorderingen op ALM. Uiteraard zullen ook vele passagiers nooit meer geld voor hun inmiddels waardeloze tickets zien.

Concurrentie op de route Willemstad-Amsterdam is van groot belang. In de tijd dat alleen met KLM gevlogen kon worden waren de tarieven aanzienlijk hoger. Door de komst van DCA, Air Holland en Holland Exel heeft KLM haar tarieven drastisch (naar beneden) aangepast.

Of Curacao Airlines de aangewezen partij is om voor die concurrentie te zorgen?

Posted by CasaSpider at 11:21 AM | Permalink | Comments (4)

Op maarliefst drie vlakken zijn er al dan niet in meerdere of mindere mate door mijzelf nieuwe dingen bedacht. Laten we met het belangrijkste beginnen. Gedurende de maand mei kon de hele wereld zijn of haar stem uitbrengen op de Chica del Año 2004. Het werd een spannende strijd, met name tussen de eerste drie: Angelica, Mayra en Suzette.

Niet minder dan 814 stemmen zijn uitgebracht, de pagina trok op een bepaald moment meer dan 3500 bezoekers per dag. De beeldschone Colombiaanse Angelica is winnares geworden en mag zich Chica del Año 2004 noemen. Ik herinner mij nog goed dat zij aankwam op Mambo Beach, samen met een vriendin. Ik stond met de Cubanen in zee te kletsen en een beetje naar het strand te kijken.

Angelica trok meteen de aandacht. Ze had een mooi zwart jurkje aan dat ze optilde. Zo bleef ze een tijdje staan. Daarna deed ze het jurkje uit en toonde zich in haar lichtblauwe bikini. Elegant liep ze in onze richting, naar de zee. Het was puur magnetisme, magnetisme geheel van mijn kant wel te verstaan.

Later kostte het me nog een beetje moeite om Lucy over te halen haar te vragen als Chica de la Semana. Lucy had namelijk net foto's gemaakt van Mayra. Heel toevallig dat deze twee dames als eerste, respectievelijk tweede zijn geëindigd. Dat was nog eens een goede zondag! Het is de bedoeling dat er een vervolgsessie komt met Angelica. Wij wachten in spanning af.

Vanmorgen wordt de nieuwe Landsregering van de Nederlandse Antillen ingezworen door gouverneur Frits Goedgedrag. Ik zal het maar eerlijk zeggen: met de formatie van de regering heb ik bijzonder weinig van doen gehad. Omdat de overige partijen Frente Obrero (FOL) buiten de regering wilden houden, ontstond een merkwaardige situatie. Partijen als PAR, PNP, PLKP en MAN staan van oudsher (semi) tegenover elkaar. Nu waren zij gedwongen om de handen ineen te slaan.

Op eilandsnivo wordt dat straks nog beter zichtbaar. Ik meen dat zowat alle partijen minus de FOL samen moeten werken om een meerderheid te behalen. Echt vruchtbaar lijkt mij dat niet. Demissionair premier Mirna Godett weigert overigens het besluit te tekenen om Etienne Ys (PAR) aan te wijzen als haar opvolger. Volgens haar is Ys een leugenaar van het volk. In de Vigilante gaf Mirna Godett rapportcijfers aan de ministers en staatssecretarissen van haar kabinet.

Het derde nieuwe ding heb ik wel helemaal zelf gedaan en gemaakt. Het staat te fonkelen onder het klokje, links. Na de mislukte Miss Universe Poll (11 stemmen, waarvan drie van mijzelf) is het nu Oranje wat de klok slaat! Wat gaat het Nederlands Elftal doen in Portugal? Doet allen mee!

Posted by CasaSpider at 6:11 AM | Permalink | Comments (5)

Het is geen officiële feestdag en ergens vind ik dat vreemd, ergens ook weer niet. Op 30 mei 1969 escaleerde een conflict tussen de directie van Wescar en de Curaçaose Federatie van Werknemers. Voor de poorten van de Shell verzamelden zich stakers om werkwillige werknemers tegen te houden.

Er volgde een mars naar Punda, het centrum van de stad. Daar kwam veel alcohol aan te pas en de stakers sloegen aan het plunderen. Toen de leider van de havenarbeiders, Papa Wilson Godett, in de rug werd geraakt en twee betogers door politiekogels werden gedood, sloeg de vlam in plan. Een groot aantal panden in Punda ging in vlammen op. Nederlandse mariniers moesten de orde herstellen.

De diepere grondslag van het conflict lag in de wijze waarop de Nederlandse kolonisator zijn kolonie behandelde. Het blanke hoger- en middenkader woonde in afgesloten luxe woonoorden. Donkere Curacaoenaars moesten zich bij de portier melden en mochten alleen naar binnen als ze werden opgehaald. Soulmuziek was op de radio verboden en het Papiamentu was een verboden taal in de Statenraad. Ja, nog in 1969 maakte Nederland zich schuldig aan apartheid!

Papa Wilson Godett, overleden in 1995 en vader van Anthony en Mirna, werd veroordeeld tot vier maanden cel. Samen met mede-stakingsleider Stanley Brown richtte hij de partij Frente Obrero (FOL) op. Stanley Brown is nog steeds actief op politiek gebied en al vele jaren getrouwd met Annemarie Braafheid, first runner-up van een Miss Universe verkiezing. De naam van de derde leider mag hier niet ontbreken: Amador Nita.

Plunderen en huizen in brand steken is nooit goed. In mijn ogen moest er wel een 30 mei 1969 komen. Er zijn mensen die beweren dat toen de ellende is begonnen, met corruptie en incapabele bestuurders. Het zijn in ieder geval wel de bestuurders van het eigen land.

Waar de Dia di Bandera (Dag van de Vlag) op 2 juli heel erg leeft onder de Curacaose bevolking, veel mensen rijden nu al met de Curacaose vlag op hun auto, geldt dit absoluut niet voor 30 mei. Op de radio hoorde ik een reportage over 30 mei 1969. De interviewster vroeg aan kinderen op schoolpleinen wat zij wisten van deze belangrijke dag. De meesten wisten helemaal niets! Diegenen die er wel iets van afwisten en in ieder geval de namen van Papa Wilson Godett en Stanley Brown konden noemen, werden niet echt koud of warm van de gebeurtenissen van 35 jaar geleden.

Op de Middelbare School in Nederland heb ik nooit iets over 30 mei 1969 mogen vernemen. Dat geeft te denken!

Posted by CasaSpider at 1:57 PM | Permalink | Comments (10) | TrackBacks (1)

In mijn post Politiek onder vuur berichtte ik over twee actuele zaken, de een wat groter dan de ander. Om met de minst belangrijke te beginnen, Gedeputeerde Jacintha Constancia heeft toegegeven dat niet zij, maar haar broer Siegfried achter het stuur van haar dienstwagen zat, toen hiermee een ongeval is veroorzaakt. Zij geeft dus toe niet de waarheid te hebben gesproken en dit werd veroorzaakt door stress.

Het Openbaar Ministerie is een onderzoek gestart, want Jacintha Constancia heeft zich schuldig gemaakt aan valsheid in geschrifte. Bij Curacao Road Services, de instantie die ter plekke van het ongeval foto's maakt en de formulieren invult, heeft Jacintha Constancia er namelijk voor getekend dat zij de bestuurder van de dienstauto was. Als u Papiaments kunt lezen is dit artikel in La Prensa wellicht interessant.

Dan de Komproe-Brief, de brief geschreven door minister van Justitie Ben Komproe waarmee Dominicaanse en Colombiaanse vrouwen zonder visum op het eiland konden verblijven. In het prostitutie-resort Campo Alegre wel te verstaan. Eergisteren is er huiszoeking verricht bij Ben Komproe en enige andere verdachten. Een groot aantal documenten is in beslag genomen.

Het Openbaar Ministerie vermoedt dat er banden bestaan tussen Nelson Monte van Frente Obrero (FOL), Campo Alegre-eigenaar Giovanni van Ierland en diens advokaat Leslie Franklin.

De hamvraag is: "Waarom heeft Ben Komproe de bewuste brief geschreven?" De enige logische verklaring is dat hij hiertoe is aangezet door Nelson Monte, belangrijkste man binnen Frente Obrero, opererend achter de schermen. Overigens schijnen er ook documenten gevonden te zijn, waaruit blijkt dat Ben Komproe bezig was met een vervroegde invrijheidsstelling van zowel Giovanni van Ierland als Leslie Franklin.

Volgens mij had Ben Komproe deze kwestie heel anders kunnen oplossen. Hier volgt CasaSpider's theorie.

• Feit #1: Prostitutie is iets van alle tijden en van alle landen.
• Feit #2: Curacao is qua schaalgrootte te vergelijken met een Nederlands dorp.
• Feit #3: Een meisje uit een Nederlands dorp zal niet snel als prostituee in datzelfde dorp gaan werken.

Het resultaat van bovengenoemde feiten is dat de prostitutie-behoefte op Curacao wordt ingevuld door buitenlandse dames, met name afkomstig uit Colombia en de Dominicaanse Republiek. Campo Alegre is verreweg de grootste met naar schatting 120 dames, op afstand gevolgd door een aantal middelgrote clubs en aan het eind van het traject een groot aantal zogenaamde Snacks.

• Feit #4: Voor de gehuwde Curacaose man is het niet ongebruikelijk alleen op pad of zelfs op vakantie te gaan.

Gevolg van feit #4 is dat de hierboven genoemde gelegenheden, die overigens ook veelvuldig door Nederlanders worden bezocht, niet over klandizie te klagen hebben. Een Curacao zonder Campo Alegre is nauwelijks voorstelbaar! Ik ben ervan overtuigd dat die gedachte niet alleen bij Frente Obrero leeft, maar bij alle Curacaose partijen. Wel, bij de mannelijke leden dan toch.

Als de visumplicht voor Colombiaanse en Dominicaanse dames volgens de letter van de wet wordt nageleefd, is het snel afgelopen met de gezelligheid alhier. Ben Komproe had deze kwestie beter in het openbaar kunnen aankaarten, welicht was er in dat geval een speciale regeling in het leven geroepen.

Op de steun van Gezaghebber Lisa Richards-Dindial hoeft daarbij niet gerekend te worden. Zij staat voor Sero Toleransha, ook op dit terrein. Volgens Campo-eigenaar Giovanni van Ierland komt dat overigens "uit wraak omdat haar echtgenoot een grote bewogenheid aan de dag legt voor Dominicaanse vrouwen".

Voor de dames die op dit moment in Campo Alegre verblijven zijn de huidige gebeurtenissen niets minder dan een drama. Deze vrouwen zijn zonder uitzondering uit financiële motieven naar Curacao gekomen om gedurende drie maanden een aardig bedrag bij elkaar te sparen met het werk in Campo Alegre. Om daar te komen moeten kosten worden gemaakt en steken ze zich (nog dieper) in de schulden.

Het onbreken van een visum valt de vrouwen niet te verwijten, zij beschikten immers over een brief van de minister van Justitie. Nu zijn de dames ineens illegaal en krijgen van Gezaghebber Lisa Richards-Dindial één week de tijd om het eiland te verlaten. Zij worden hiermee wel heel erg de dupe van foutief handelen van onze overheid.

Dat vind ik niet correct.

Posted by CasaSpider at 6:44 AM | Permalink | Comments (6)

Misschien had u de indruk dat het op Curacao op politiek gebied rustig was, gezien de posts van uw verslaggever over kwallen en verjaardagen. De schijn bedriegt in dit geval.

De regeringen van het Land (Nedelandse Antillen) en het Eiland (Curacao) zijn demissionair. Dat feit heeft echter voor verhoogde activiteit gezorgd. Een greep:

• Een van de eerste maatregelen die genomen zijn na het demissionair worden, is het verlagen van het daggeld op buitenlandse tripjes van 200 naar 120 Euro. Dat lijkt heel nobel, maar deze stap komt in een ander licht te staan als men weet dat de allereerste maatregel die de regering nam toen zij aan de macht kwam een verhoging van het daggeld van 100 naar 200 Euro was. En vervolgens ging men met zijn allen op reis.
• Direct na het demissionair worden van de Eilandsregering bezorgden alle vier FOL-gedeputeerden zichzelf riante baantjes bij de overheid. Die mensen moeten natuurlijk ook een hypotheek aflossen en/of een gezin onderhouden. Een dergelijk staaltje van eigenbelang is echter not-done en naar ik meen zelfs strafbaar. Onder druk van de oppositie zijn de baantjes teruggedraaid.
• Minister Ben Komproe van Justitie (FOL) veroorzaakte de val van de regering. Nu is hij opnieuw in het nieuws. Personen uit Colombia en de Dominicaanse Republiek hebben een visum nodig om Curacao te mogen bezoeken. Gezaghebber Lisa Richards-Dindial houdt daar streng de hand aan: wie illegaal op het eiland verblijft, wordt onmiddellijk teruggestuurd. In het prostitutie-resort Campo Alegre werken vrijwel uitsluitend Colombiaanse en Dominicaanse dames. Deze verblijven drie maanden in het Vrolijk Kamp en keren dan terug naar hun vaderland. De immigratiedienst op Curacao wordt steeds vaker geconfronteerd met dames die over een bepaalde brief beschikken, waarmee zij zonder visum op Curacao toegelaten konden worden. Hij dient als toelatings- en landingsbewijs. Deze brief heet inmiddels de Komproe-brief, want hij is persoonlijk door minister Ben Komproe opgesteld. Gezaghebber Lisa Richards-Dindial is het hier absoluut niet mee eens en het lijkt erop dat haar autoriteit in deze verder gaat dan die van Ben Komproe. Rest de vraag waarom Ben Komproe zijn brief heeft geschreven. Eigenaar van Campo Alegre is Giovanni van Ierland. Hij en zijn advokaat Leslie Franklin zitten beiden gevangen in onze Bon Futuro gevangenis. Het is niet onwaarschijnlijk dat er via via banden zijn tussen bepaalde FOL-kopstukken en deze twee heren. Bron: Amigoe.

Het heeft niet echt met politiek te maken, maar gedeputeerde Jacintha Constancia (FOL) heeft zichzelf in een moeilijk parket gebracht. Met haar dienstauto is een ongeluk veroorzaakt. Van de lease-maatschappij mogen slechts twee personen deze auto besturen: Jacintha Constancia en haar chauffeur. Volgens diverse getuigen, waaronder het slachtoffer van het ongeval, zat echter iemand anders achter het stuur en wel Siegfried Constancia, de broer van Jacintha.

Op zich is dat niet zo dramatisch, op zijn hoogst heeft het financiele consequenties. Volgens de Papiamentstalige krant La Prensa heeft Jacintha zich echter onmiddellijk naar de plek van de aanrijding begeven waar zij claimde dat zijzelf de bestuurder was. Tevens is zij, wederom volgens La Prensa, samen met haar broer naar het huis van het slachtoffer gegaan om haar te bewegen die versie van het verhaal te bevestigen. Mocht wat La Prensa beweert op waarheid berusten, dan heeft Jacintha Constancia een strafbaar feit gepleegd.

Toch is het niet allemaal ellende wat de klok slaat. Gisteren heeft het voetbalelftal van de Nederlandse Antillen in een vriendschappelijke wedstrijd de Dominicaanse Republiek met 3-1 verslagen!

Posted by CasaSpider at 6:58 AM | Permalink | Comments (7)

Toen de zojuist gevallen Landsregering van de Nederlandse Antillen in de zomer van 2003 aantrad, heeft zij onmiddellijk twee belangrijke zaken geregeld. Ten eerste werd het daggeld voor dienstreizen verhoogd van 100 naar 200 Euro en ten tweede werd besloten dat de nieuwe Auto van de Regering door Mercedes Benz geleverd zou worden.

Het goede nieuws is dat de Mercedesvloot gisteren op Curacao is aangekomen, het slechte nieuws dat er geen (missionaire) regering meer is. Wie moet er nu in de nagelnieuwe Mercedessen gaan rijden?

Volgens mij zijn de Mercedessen overigens niet voorzien van een moon-/sunroof. Daarom blijf ik trouw aan mijn donkerblauwe Toyota Corolla.

Posted by CasaSpider at 6:00 AM | Permalink | Comments (9)

Politiek op Curacao is ingewikkeld. Kijk maar naar de nu ontstane situatie. De Landsregering (Nederlandse Antillen) is gevallen, alle coalitiepartners van Frente Obrero (FOL) hebben hun steun ingetrokken. Aanvankelijk weigerden de FOL-ministers hun ontslag in te dienen. Ze bleven doodleuk zitten.

Dat deed mij enigszins denken aan een anekdote van Herman Finkers over een wielrenner in de Tour de France. Tijdens een etappe kwam deze renner op ruim een uur van de winnaar binnen. "Maar hij behield de gele trui. (Finkers laat hier een korte pauze vallen.) Er is met hem gepraat... maar hij behield de gele trui".

Daar moest ik aan denken toen ik het Amigoe-artikel las over de FOL-ministers die hun positie niet op wilden geven. Uiteindelijk hebben de FOL-ministers dinsdagavond om half negen toch hun ontslag ingediend.

Curacao heeft te kampen met twee bestuurslagen: de Landsregering en de Eilandsraad. In de Eilandsraad heeft de FOL bij de verkiezingen van 2003 maarliefst 8 zetels behaald. Voormalige coalitie-partners PLKP en PNP hebben er respectievelijk 3 en 2. Oppositiepartij PAR beschikt over 5 zetels, de MAN over 2 en de LPNA moet het met 1 doen. Om een coalitie te kunnen vormen zonder Frente Obrero moeten dus alle partijen minus 1 hieraan meedoen.

Het is niet eenvoudig om een coalitie van vier partijen gedurende langere tijd in de lucht te houden. Zeker niet op een eilandje als Curacao, waar diverse threads en belangen door elkaar heenlopen. Gisteren schreef ik dat PLKP-leider Error Cova boos was omdat Ben Komproe een benoeming van Jaime Saleh had geblokkeerd. De reden dat Ben Komproe Jaime Saleh weigerde te benoemen is met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid het feit dat Jaime Saleh jaren geleden als Gouverneur (1990-2002) met het Openbaar Ministerie tegenover Nelson Monte, de grote man achter de schermen bij Frente Obrero, stond betreffende diens fraude met de LGO-regeling.

Nog bozer was Errol Cova echter, toen de zoon van zijn broer en gedeputeerde Eduardo Cova niet werd aangesteld als directeur van Curoil. Ook hier zat Ben Komproe hem in de weg. En zo bestaan er talrijke vetes tussen diverse politici. FOL-leider Anthony Godett weigerde naar Gouverneur Frits Goedgedrag te gaan ("Ik ga niet naar zijn huis, niet ter ere van de verjaardag van de Koningin en niet voor welke gelegenheid dan ook"). Reden hiervoor is dat Frits Goedgedrag voordat hij Gouverneur werd Procureur-Generaal was. In die tijd heeft hij de vervolging tegen onder anderen Anthony Godett opgestart. In zijn functie als Gouverneur stond hij op de screening die kandidaat-ministers moesten ondergaan en die in het geval van Anthony Godett voor hem negatief uitpakte.

Het lijkt een Story of Privé-achtig stukje, maar gelooft u mij maar, wat hier is beschreven is slechts het topje van de ijsberg. Het zegt overigens niets over de Cuacaoenaar in het algemeen. Een dergelijke situatie ontstaat al snel als men 150.000 mensen op een eilandje zet. Vergelijkbaar gedrag ziet men in Nederland op gemeentenivo terug.

Vanmiddag wordt verder vergaderd over de situatie in de Eilandsraad. CasaSpider houdt u op de hoogte.

In mijn speurtocht naar meer informatie stuitte ik op een interessant artikel uit de Groene Amsterdammer. Het artikel van 23.08.2003 heeft niet direct met deze post te maken, maar geeft goed weer hoe er op de Antillen gedacht wordt over de nieuwe verhoudingen op politiek gebied, nadat de FOL aan de macht is gekomen.

Posted by CasaSpider at 6:13 AM | Permalink | Comments (2)

Zondagavond trok de PNP (Partido Nashonal di Pueblo) van Erslilia de Lannooy haar steun aan het Kabinet Mirna Louisa-Godett in en daarmee was de val van het kabinet een feit. Ook de PLKP (Partido Laboral Krusada Popular) van Errol Cova stapte uit de regering.

Directe aanleiding voor het intrekken van de steun was de positie van Minister van Justitie Ben Komproe. Dit lid van de FOL (Frente Obrero) heeft in de acht maanden dat de huidige regering aan de macht is voor een aantal incidenten gezorgd.

En het begon allemaal nog niet eens zo slecht. Aanvankelijk had Ben Komproe zelfs een conflict met Anthony Godett. Laatstgenoemde vond dat Komproe aan de kant van de Nederlanders stond, toen de Spin in het Web van de FOL, Nelson Monte, door het Openbaar Ministerie op de korrel werd genomen. Komproe wilde toen tegen de zin van Anthony Godett geen onderzoek naar het O.M. laten instellen door de Landsrecherche.

Hierna volgden de incidenten (een selectie):

• December 2003: Ben Komproe draagt het RST (Recherche Samenwerkings Team) op om alle opsporingswerk in de zaak van zijn broer Hedwig Komproe te staken en over te dragen aan de Landsrecherche.
• Januari 2004: Ben Komproe zegt het vertrouwen op in Procureur-Generaal Dick Piar, naar aanleiding van een Geheime Lunch van het Antilliaanse Openbaar Ministerie met Thom de Graaf en Piet Hein Donner. Komproe zou zelfs een ontslagbrief klaar hebben, iets waar hij helemaal niet bevoegd voor was.
• Februari 2004: Ben Komproe blokkeert eigenhandig de benoeming van de reeds lang genomineerde Jaime Saleh als voorzitter van de evaluatiecommissie-Rechtspersonenrecht. Met name PLKP-leider Error Cova schoot deze beslissing in het verkeerde keelgat.
• Maart 2004: FOL-financier Nelson Monte verblijft al maanden in het SEHOS-ziekenhuis (1e klas) in plaats van in de Bon Futuro gevangenis. In december 2003 is Monte namelijk uit het ziekenhuis ontslagen. Hij bleef daar echter liggen, genietend van speciale privileges, met name ten aanzien van de bezoekregeling. Ben Komproe verzette zich hevig tegen het overplaatsen van Monte naar Bon Futuro en bleek achteraf gelogen te hebben over de gang van zaken.

De regering is gevallen, ministers en gedeputeerden van de PNP en PLKP hebben inmiddels hun ontslag ingediend bij Gouverneur Frits Goedgedrag. Dat geldt echter niet voor de leden van Frente Obrero. Tot op heden heeft niemand van deze partij zijn positie neergelegd. Wel wordt er door de FOL koortsachtig gelobbied om op een of andere wijze in ieder geval in de Eilandsraad in de coalitie te kunnen blijven zitten.

Voor de duidelijkheid: de Landsregering (Nederlandse Antillen) is gevallen, de Eilandsraad (Curacao) is echter op Curacao eigenlijk van groter belang. Om goed bestuur te kunnen waarborgen is het niet handig als in de Eilandsraad een andere coalitie de dienst uitmaakt (qua Curacaose partijen) dan in de Landsregering.

Wordt zeker vervolgd!

Posted by CasaSpider at 8:37 AM | Permalink | Comments (3)

Niet dat ik denk dat er iemand is die niet weet wat een instructietaal is, maar toch vertel ik het even. Met instructietaal wordt hier bedoeld de taal waarin scholieren les krijgen. In Nederland is de instructietaal Nederlands. Vakken als Frans, Engels, Wiskunde en Aardrijkskunde worden in het Nederlands onderwezen.

Op Curacao is de instructietaal ook altijd Nederlands geweest. Van de ene kant erg handig, zo was het geen probleem om aan schoolboeken te komen, die konden rechtstreeks uit Nederland worden geïmporteerd. Ten tijde van de Paters mocht er op school (ook in de pauzes) alleen Nederlands worden gesproken. Papiamentu was verboden!

Dit was goed voor het nivo van het Nederlands op Curacao. Daarvan profiteerden met name die scholieren die door wilden stromen naar het HBO of de universiteit. Zij konden gemakkelijk in Nederland terecht met hun goede beheersing van het Nederlands en kregen er bovendien een studiebeurs.

Continue reading "Instructietaal" »

Posted by CasaSpider at 6:46 AM | Permalink | Comments (9)

Volledig onverwachts is er gisteren actie ondernomen in de zogenaamde Pinnacle-zaak. Ik heb hier reeds eerder over bericht in de Komproe Clan.

In het kort. Pinnacle is het assurantiebedrijf van Lucette Komproe-Kwidama, echtgenote van toenmalig Post NV directeur Hedwig (=mannennaam hier) Komproe. De Raad van Commissarissen van Post NV in de persoon van Raymond Heerenveen (voorzitter) en Rufus McWilliam (lid) besloot om Pinnacle aan te trekken voor een periode van twee jaar tegen betaling van 325.000 Antilliaanse guldens ofwel ongeveer USD 180.000. Dit alles geschiedde in juli 2000.

In juli 2001 legde Ernst & Young Ondernemersservice aan Pinnacle uit hoe zij dat bedrag zou kunnen verantwoorden. Hiervoor werden de bedrijfskosten met 15% verhoogd en werd 2% extra winst toegevoegd.

In 2002 werd het uurloon van Lucette Komproe-Kwidama plotseling verhoogd van 69 naar 118 gulden en dat van haar medewerkers van 26 naar 69 gulden. Bovendien declareerde Pinnacle tweemaal zoveel gewone uren als was afgesproken, plus ook nog eens meer- en overuren.

In augustus 2002 werden de banden met Pinnacle verbroken. Heerenveen en Mc William droegen nog snel zorg voor uitbetaling van een cheque van 170.000 gulden aan Pinnacle.

Als klap op de vuurpijl bleek Pinnacle de door Post NV betaalde premiegelden niet te hebben afgedragen aan de verzekeringsmaatschappijen. Het gaat om een bedrag van naar schatting 1 miljoen gulden.

Op vrijdagmorgen heeft het Openbaar Ministerie vijf personen gearresteerd met betrekking tot de Pinnacle-zaak: Hedwig Komproe, zijn vrouw Lucette Komproe-Kwidama, Raymond Heerenveen, Rufus Mc William en Sedney Paulina.

Regeringspartij Frente Obrero (FOL) is niet te spreken over de gang van zaken. Niet geheel toevallig -dit kan men op twee manieren opvatten!- hebben de gearresteerde personen banden met de FOL.

Echt furieus werd Frente Obrero in de persoon van Anthony Godett echter toen bleek dat Niraica Louisa, dochter van premier Mirna Louisa-Godett, ook is gearresteerd. Niraica was destijds notuliste. Er zijn sterke aanwijzingen dat vele documenten naderhand zijn gewijzigd en/of dat bewust anders is genotuleerd dan wat zich in werkelijkheid afspeelde. Hier wil het O.M. Niraica Louisa kennelijk over aan de tand voelen.

De arrestatie van eerstgenoemde vijf personen juich ik toe. De aanwijzingen tegen deze lieden zijn bijzonder sterk. Daarbij komt dat ik me wel in hun situatie kan verplaatsen. Blijkbaar was het ongelofelijk gemakkelijk om geld uit Post NV weg te sluizen. Als dat zo gemakkelijk gaat, dan wordt men al snel gretig en wil meer. Mijn inschatting is dat het zo is geschied.

Politiek onhandig vind ik de arrestatie van Niraica Louisa. Haar naam is nooit eerder gevallen in de Pinnacle-zaak. En nu moet zij ineens van haar bed gelicht worden? In mijn ogen had men haar gewoon kunnen vragen naar het politie-buro te komen en zich te laten (ver)horen over de gebeurtenissen in 2000 en 2001.

Vandaag heeft Frente Obrero een grote vergadering belegd. Men heeft het vertrouwen in Procureur-Generaal Dick Piar reeds opgezegd. Recht is recht, maar hier gooit het (Nederlandse!) Openbaar Ministerie toch koren op de molen van Frente-aanhangers, die beweren dat het O.M. het alleen maar op de FOL en de familie Godett heeft voorzien. Overigens is Niraica na het verhoor in vrijheid gesteld, zie foto.

Bron: Amigoe.

Posted by CasaSpider at 10:27 AM | Permalink | Comments (8)

Op de radio hoorde ik vanmorgen dat er een nieuw weblog is: godett.com over Mirna Louisa-Godett.

Eerst verkeerde ik in de veronderstelling dat Mirna zelf een log was begonnen. Dat blijkt niet zo te zijn. Het betreft een aantal mensen (Antillianen?) in Nederland, die Alle gekkigheden van kabinet Godett op een rijtje zetten.

Het is duidelijk dat internet nog niet echt leeft op Curacao. Hoe verklaart men anders dat de domein-naam godett.com nog vrij was!

Posted by CasaSpider at 12:36 PM | Permalink | Comments (4)

Feiten

• Politieke partij Frente Obrero (FOL) heeft een lucht van corruptie om zich heen hangen.
  
• Diverse FOL-leden, met als kopstukken leider Anthony Godett en man achter de schermen Nelson Monte, zijn recentelijk veroordeeld wegens corruptie.
  
• De Frente-aanhang blijft pal achter haar leiders staan.
  
• Met name in Nederland verbaast men zich erover hoe officieel corrupte staatslieden hun functie gewoon kunnen blijven uitoefenen. Is Curacao een Bananenrepubliek?

Stelling #14 van CasaSpider
Het is ondenkbaar dat een heel volk, of groot gedeelte daarvan, Kwaad (in de zin van slecht) of Goed is. Goed en Kwaad zijn eigenschappen die toebehoren aan individuen. Evenzo is het ondenkbaar dat een heel volk, of groot gedeelte daarvan, Dom of Slim is. Ook Dom en Slim zijn eigenschappen die toebehoren aan individuen.

Geluiden die ik hoor
"Ja, misschien kan iedereen in principe wel even slim zijn, maar daar en daar krijgt men minder informatie en weet dus minder". Dat beschikken over minder informatie kan komen door onderdrukking (bijv. Godsdienst), armoede (scholing) en andere oorzaken.

Hier zit wel degelijk iets in. Van de andere kant zeg ik altijd: "Liever geen informatie dan foute informatie". Het zou kunnen zijn, let wel ik beweer niet dat het zo is, dat de Westerse wereld door met name de USA is gemanipuleerd of zelfs omgekocht om de oorlog tegen Irak te steunen.

Het Wij-Gevoel
Neem de laatste voetbalwedstrijd tussen PSV en Ajax in Eindhoven. Het ging er in de eerste helft nogal hard aan toe. Van Bommel velde Van der Vaart op gemene wijze. Objectief gezien een overtreding die bestraft moet worden. Daar zou vriend en vijand het over eens moeten zijn.

Maar zo is het niet. Terwijl de Ajax-supporters schreeuwden om een rode kaart en Van Bommel liever dood dan levend zagen, joelden de PSV-supporters van vreugde. Van der Vaart neergehaald en Van Bommel vrijuit, mooier kon het niet. Kennelijk veroordelen wij ons eigen slechte gedrag in mindere mate dan dat van anderen.

Het Denkproces
Veel mensen, voornamelijk Nederlanders, hakken in op Anthony Godett. Omdat hij corrupt is en daarvoor ook veroordeeld. Toch ging het in het geval van Godett slechts om 200.000 Antlliaanse guldens, die hij grotendeels aanwendde voor de partij.

Ik praat zijn gedrag niet goed, want corruptie is iets waar het Algemeen Belang uiteindelijk onder lijdt. Ik probeer een verklaring te vinden waarom Anthony Godett de steun van zijn volledige partij blijft behouden. Dat komt door het Wij-Gevoel.

Vergelijk de situatie met de Italiaanse. Minimaal tien meter hoger op de criminaliteitsladder dan Godett bevindt zich aldaar op eenzame hoogte Silvio Berlusconi. Deze man wordt beschuldigd van corruptie, banden met de Maffia, zuivering van de Staatstelevisie en het omkopen van rechters.

Een door Berlusconi ingebracht wetsvoorstel om de vijf belangrijkste politici, waaronder uiteraard hijzelf, onschendbaar te maken, haalde het op het allerlaatste moment niet. Het omkopen van sleutelfiguren binnen het Rechtssysteem en het feit dat Berlusconi niet achter tralies zit, kunnen best verband met elkaar houden. Toch is Silvio Berlusconi premier van Italie en voorzitter van de EU! Ik heb nu niet het idee dat er veel verzet is tegen deze man.

In Anthony Godett's geval is het Openbaar Ministerie eerder een tegenstander dan een steun. Volgens Frente Obrero zijn het Openbaar Ministerie en Nederland twee handen op een buik, toepasselijk in deze is de hier eerder beschreven Geheime Lunch. Onlangs heeft minister Ben Komproe hierom het vertrouwen opgezegd in Procureur-Generaal Dick Piar.

Conclusie
Mensen zijn geneigd snel overal een oordeel over te vellen, ik ook trouwens. Mijn tip is om Stelling #14 van CasaSpider in het achterhoofd te houden. Tevens is het handig om ingewikkelde situaties terug te brengen tot het nivo van een voetbalwedstrijd. Dan kan het gebeuren dat men wisselt van favoriet. Mij gebeurde dat gisteren nog bij Vitesse-Heerenveen. Normaliter ben ik voor Vitesse. Speler Mbamba van deze club vertoonde echter dermate irritant gedrag, dat ik de overwinning van Heerenveen toejuichte.

Posted by CasaSpider at 10:47 AM | Permalink | Comments (10)

Twee zaken houden de gemoederen hier bezig. Minister Ben Komproe heeft het vertrouwen opgezegd in Procureur-Generaal Dick Piar en Amigoe heeft een Kort Geding aangespannen tegen minister-president Mirna Godett.

Op 7 januari schreef ik over de geheime lunch van ministers Thom de Graaf en Piet Hein Donner met leden van het Antilliaanse Openbaar Ministerie. Ik vond dat niet erg handig, gezien de gespannen situatie tussen Regering (Frente Obrero) en Openbaar Ministerie.

Minister Ben Komproe van Justitie was niet op de hoogte van deze lunch. Het is niet vreemd dat hij in een later stadium aan bijvoorbeeld Procureur-Generaal Dick Piar gevraagd heeft wat daar besproken is en waarom hij (Komproe) niet op de hoogte was van dit overleg.

De zaak is nu door Ben Komproe in mijn ogen nogal opgeblazen. Als direct gevolg van de geheime lunch heeft hij namelijk het vertrouwen in Dick Piar opgezegd. Er was zelfs even sprake van een ontslagbrief, dit wordt echter ontkend door Komproe. Dat is ook logisch, want een Procureur-Generaal is onafhankelijk en kan derhalve niet zomaar ontslagen worden.

Belangrijkste coalitie-partners PNP (Maria Liberia-Peters) en PLKP (Errol Cova) hebben al laten weten dat unilaterale maatregelen tegen Dick Piar het verlaten van de coalitie door bovengenoemde partners als gevolg heeft.

Waar een lunch al niet toe kan leiden.

Het Kort Geding van de Amigoe tegen Minister President Mirna Godett verloopt niet gezellig. In deze kwestie sta ik aan de kant van de Amigoe. Het is in mijn ogen onbestaanbaar dat een Premier zich zo laat gaan. Ik zie Bush of Balkenende niet proberen een brief uit handen van een journalist te trekken.

De Amigoe is kritisch ten opzichte van de Regering, met name jegens Frente Obrero (FOL). Dat is haar goed recht. De verdediging van Mirna Godett schijnt nu gesteld te hebben dat Marjo Nederlof zich als een koloniaal gedraagt. Dat hoorde ik vanmorgen op Radio Hoyer-2.

De enige vraag die Marjo Nederlof aan Mirna Godett gesteld heeft, was dat er in de betreffende brief van Minister Donner niet gesproken werd over regering, maar over vestiging als zijnde de instantie waar luchtvaartmaatschappijen geen informatie aan mochten geven. De Premier had aanvankelijk gezegd dat de Antilliaanse Regering niet op de hoogte gebracht zou mogen worden van persoonsgegevens van aangehouden drugskoeriers. Dat was dus niet waar.

De mooiste oplossing is dat Mirna Godett haar opponente Marjo Nederlof de hand schudt en zegt dat zij met een schone lei verdergaan. Dat zou klasse zijn.

Posted by CasaSpider at 6:34 AM | Permalink | Comments (6)

Op zaterdagmorgen koop ik altijd twee Papiamentstalige kranten bij een Dominicaanse krantenverkoopster, de Extra en de Vigilante. Het is lekker lezen met vier boterhammetjes met gesmolten kaas en uien!

Wat zich gisteren in de vergaderzaal van Fòrti di Amsterdam (het Regeringsgebouw) afspeelde was minder gezellig. Premier Mirna Godett gaf een persconferentie. Zij deelde een brief uit, die Piet Hein Donner aan de Antilliaanse luchtvaartmaatschappij DCA gestuurd heeft. De brief gaat over het feit dat mensen die met drugs op Schiphol worden gepakt, drie jaar lang niet meer door de betreffende luchtvaartmaatschappij naar Nederland vervoerd mogen worden. Dit geldt overigens ook voor KLM en Air Holland.

Terwijl de premier de brief uitdeelde aan de journalisten, begonnen sommigen hem al te lezen. Toen de persconferentie begon had Marjo Nederlof van de Amigoe als eerste haar vraag klaar. Zij wees Mirna Godett op de volgende passage in de brief:

"De machtiging geldt alleen voor Nederland. Het is derhalve niet toegestaan gegevens over te dragen aan uw Antilliaanse, Arubaanse en/of Surinaamse vestiging".

De verwarring ontstond over het woord vestiging. In een eerdere verklaring had de premier namelijk gesproken over regering. Mirna Godett riep Marjo Nederlof bij zich, volgens de Extra om de brief af te pakken.

Zo was het ook en even later stonden beide vrouwen aan het document te trekken. Dat moet een hilarisch gezicht geweest zijn! Op het laatst had Marjo Nederlof de brief in haar handen. Zij bleef vragen: "Wat is dit? Wordt hier gesproken over vestiging of regering?"

Mirna Godett antwoordde vervolgens een paar keer achter elkaar: "Echt Amigoe-style, echt Amigoe-style!" om af te sluiten met de woorden: "Op mijn persconferentie ben jij niet welkom".

Ik ben benieuwd naar het commentaar van de Amigoe vanmiddag.

Posted by CasaSpider at 9:57 AM | Permalink | Comments (7)

Op Radio Hoyer-2 ontkende Piet Hein Donner tegenover de verslaggeefster dat het Geheime Overleg van afgelopen maandag geheim was:

"Als ik iets in het geheim doe, dan komt u het niet te weten. Het feit dat u het weet, bewijst dat ik het niet in het geheim heb gedaan."

Posted by CasaSpider at 6:49 AM | Permalink | Comments (7)

Bij Bistro Le Clochard op het Riffort (Otrabanda) kan men lekker eten. Dat weten de werknemers van SQL Integrator, want zij hadden daar op 29 december een diner. Sinds gisteren weten ook Thom de Graaf en Piet Hein Donner het.

De Antilliaanse minister van Justitie, Ben Komproe, weet hoogstwaarschijnlijk ook dat Le Clochard een goed restaurant is. Wat Ben Komproe echter niet wist, was dat Thom de Graaf en Piet Hein Donner al op de eerste dag van hun werkbezoek aan de Nederlandse Antillen een geheim overleg hadden met leden van het Antilliaanse Openbaar Ministerie. In Bistro Le Clochard.

"Die mannen mogen toch zeker zelf wel weten waar en met wie ze eten?", hoor ik u denken. De zaak ligt toch iets gecompliceerder en ook gevoeliger. FOL-minister Ben Komproe is de baas van het Openbaar Ministerie. Een Officier van Justitie of een Advocaat-Generaal kan niet zomaar zaken bespreken met de minister van een ander land, zonder dat zijn eigen baas hiervan op de hoogte is. Zeker niet hier op Curacao, waar met name de FOL (Frente Obrero) zeer wantrouwend staat ten opzichte van Nederlandse bemoeienis met het lokale Openbaar Ministerie. Er is net hoger beroep ingesteld in de zaken tegen Nelson Monte, Anthony Godett en de gebroeders Winkel. Allen FOL-leden.

Toch vond er dus een geheime lunch plaats. Deelnemers waren Donner en de Graaf van Nederlandse zijde en Piar, Joubert en De Muij van de kant van het Openbaar Ministerie. Een lid van Frente Obrero kreeg lucht van deze lunchafspraak (het zal wel lekker geroken hebben) en filmde de betreffende tafel door de ruiten van de bistro heen. Die beelden kregen wij 's avonds diverse malen te zien op TeleCuracao. Ook werden de heren gefilmd toen zij naar buiten kwamen. Thom de Graaf keek al ietwat chagrijnig.

De reporter confronteerde even later minister van Justitie Ben Komproe met deze zaak. Komproe was totaal verrast en uit het veld geslagen. Verstandig genoeg besloot hij niet meteen te reageren, hij wilde eerst de beelden zien en horen wat er besproken is. Dan pas zal hij zich over de kwestie uitlaten. De zaak wordt hier hoog opgenomen.

Wat bezielde Thom de Graaf en Piet Hein Donner? Het is duidelijk dat zij graag even alleen wilden zijn met bovengenoemde lunchpartners, zonder Ben Komproe. Ik kan mij niet voorstellen dat de gelouterde Nederlandse politici niet geweten hebben dat het ongebruikelijk is om de minister van Justitie op deze manier te passeren. De enige verklaring die ik voor de geheime lunchafspraak heb, is dat men het belang kennelijk groot genoeg vond om lak te hebben aan wat de Antilliaanse regering daarvan vindt.

In mijn ogen is dat niet slim. Nederland hamert er steeds op dat regeringen (met name de Antilliaanse) zich aan afspraken moeten houden en de procedures dienen te volgen. Door het geven van het slechte voorbeeld brengt men zichzelf in een moeilijke situatie als straks het omgekeerde gebeurt.

Ten tweede geeft men voeding aan de gedachte dat Nederland inderdaad op de achtergrond aan de touwtjes trekt in de Megafraudezaak, waarbij met name leden van Frente Obrero zijn betrokken. Of dat nu waar is of niet, feit is dat mannen als Antony Godett en Nelson Monte hier zeker op zullen inspelen.

Tot nu toe heeft Thom de Graaf, als minister van Koninkrijkszaken, mij nog niet kunnen overtuigen. De gebeurtenissen van gisteren hebben dat (negatieve) beeld slechts versterkt. Op de website van Thom de Graaf kan men schrijven wat men zou doen als men een dag minister was. De beste of leukste antwoorden leveren een etentje op met Thom de Graaf. Uiteraard heb ik een poging gedaan, heb er echter nooit iets op gehoord.

Volgens mij had Thom de Graaf gisteren toch echt beter met mij kunnen lunchen!

Posted by CasaSpider at 6:16 AM | Permalink | Comments (15) | TrackBacks (1)

Het team Sero Toleransha heeft stof doen opwaaien. Regelmatig wordt er geklaagd over het harde optreden van deze mannen. Maar ach, waar gehakt wordt vallen spaanders, nietwaar, en het betrof wel criminelen.

Dat was ook de opvatting van onze Minister-President Mirna Godett. Opvallend trouwens dat Papiamentstalige kranten consequent Myrna schrijven en de Nederlandstalige pers het bij Mirna houdt. Ik zal het haar eens persoonlijk vragen.

We dwalen af. Gisteren werd Johnny Louisa Jr., zoon van Mirna Louisa-Godett, in de Chevrolet Blazer van zijn moeder aangehouden. Samen met zijn vriendin. Sero Toleransha wilde onderzoeken of er drugs en/of wapens in de auto aanwezig waren.

Volgens Johnny begonnen de problemen doordat Sero Toleransha hem als een hond behandelde, manera kachó in zijn eigen woorden. Vervolgens werd hij geduwd en werd hem te verstaan gegeven dat hij zijn smoel moest houden. "Smoel!" zeggen tegen iemand is hier een van de ergste beledigingen.

Johnny pikte de behandeling niet en hij gaf een van de agenten een stomp in zijn gezicht. Hij beoefent Oosterse vechtsporten en wist dus wel waar hij moest raken. Hierna was het hek van de dam. De overige agenten beukten op Johnny in. Ook Johnny's vriendin mocht zich er niet mee bemoeien en moest haar smoel houden.

Op het politieburo Rio Canario aangekomen werd Johnny geboeid op een stoel gezet. Drie agenten kwamen binnen, deden de deur dicht en gingen nog even tekeer. Aldus Johnny.

Zowel vader Johnny Sr. als moeder Mirna nemen de zaak hoog op en willen dat een en ander tot op de bodem wordt uitgezocht. Terecht, al blijft het triest dat dat pas gebeurt als het een VIP overkomt.

En dat allemaal zo kort voor Kerst!

Posted by CasaSpider at 12:53 PM | Permalink | Comments (2)

Gisteren is door rechter Foppen uitspraak gedaan in diverse Curacaose fraudezaken.

De straffen:

• Anthony Godett (FOL) 12 maanden, waarvan 3 voorwaardelijk
• Nelson Monte (FOL) 3.5 jaar, onvoorwaardelijk
• Hendriks Abraham (PNP) 15 maanden, waarvan 5 voorwaardelijk
• Chris Winkel 15 maanden, waarvan 3 voorwaardelijk
• Johnny Winkel 15 maanden, waarvan 3 voorwaardelijk
• Cees Lutgendorff (Bouwbedrijf De Antillen) 15 maanden, waarvan 5 voorwaardelijk
• Rob Salas 12 maanden, waarvan 3 voorwaardelijk

De overige verdachten kwamen er met voorwaardelijke straffen of vrijspraak (David Dick) vanaf.

In ieder geval Anthony Godett en Nelson Monte gaan in beroep tegen de uitspraak. Godett's commentaar: "Het is een politiek proces, ik ben onschuldig. Dit sterkt mij om door te gaan. Ik zal de grootste leider zijn tot 2012".

De vraag is òf het een politiek proces is geweest. Deze vraag is voor mij zeer moeilijk te beantwoorden. Voor zover ik op de hoogte ben is alleen het geval Nelson Monte duidelijk. Deze man zat midden in alle fraudezaken en schroomde niet om diverse mensen eufemistisch gezegd onder druk te zetten. Er waren vele getuigenissen tegen Monte, alhoewel er enkele later min of meer werden ingetrokken, toen betrokkenen tot hun ontzetting merkten dat zij met naam en toenaam genoemd werden in de rechtszaal.

Het geval Anthony Godett ligt gecompliceerder. Concreet wordt hij beschuldigd van twee dingen: meewerken aan het oplichten van Post NV voor 106.000 Antilliaanse guldens en het aannemen van 50.000 gulden aan steekpenningen van Chris en Johnny Winkel. Die 106.000 gulden zijn gebruikt voor de aankoop van grond voor zijn partij, Frente Obrero (FOL). Zijn advocaat stelt dat zelfs àls Godett schuldig zou zijn aan bovengenoemde zaken, dat het lange voorarrest, de behandeling en uiteindelijk de uitspraak in geen verhouding staan tot deze delicten.

Rechter Willem Foppen laakte de houding van Anthony Godett, die zich op zijn zwijgrecht beriep. Als hij werkelijk onschuldig was had hij voldoende redenen om een toelichting te geven. Bovendien gaat het om een politicus. Als deze het volk besteelt waarvoor hij zegt op te komen, weegt dat extra zwaar.

Ramon Chong van de PNP kreeg uiteindelijk 2 maanden voorwaardelijk. In zijn geval oordeelde rechter Foppen dat het onderzoek zo uitgebreid was, dat Chong zijn portie wel gehad had. Nu kan dat best zo zijn, maar datzelfde geldt natuurlijk ook voor Godett en Monte.

Anthony Godett werd na de uitspraak omringd door vele FOL-aanhangers, die hem onvoorwaardelijk steunen. Sommige mensen vragen zich af hoe dat toch mogelijk is: achter iemand staan die eerst beschuldigd en nu veroordeeld is wegens corruptie. Volgens mij is dat alleen te verklaren doordat een deel van de Curacaoenaars de invloed van Nederland nog steeds als een soort bezetting ziet. In tijden van bezetting is meer geoorloofd en zeker als het tegen de bezetter gericht is.

Dit klinkt misschien wat pathetisch, maar denkt u zich eens in dat Duitsland tot pakweg 1980 de dienst uit had gemaakt in Nederland. En dat ook nu nog zaken als Justitie door Duitsland worden geregeld. En dat de hele economie beheerst wordt door Duitsers. Als een Duits-georiënteerd Openbaar Ministerie zich vervolgens stort op leden van de enige partij die voor volledige onafhankelijkheid van Nederland is, wie heeft dan uw sympathie?

Het is een bijzonder moeilijke vraag. Dat blijkt ook wel, want Thom de Graaf hult zich (wederom) in stilzwijgen.

Posted by CasaSpider at 6:14 AM | Permalink | Comments (9)

De Zaak Komproe heeft inmiddels ook Nederland bereikt. Feitelijk zijn er twee Zaken Komproe. Eerst was daar Hedwig Komproe, de man die ervan wordt beschuldigd Post NV voor zes ton (Antilliaanse guldens) te hebben benadeeld en nu is daar zijn broer, minister van Justitie Ben Komproe.

In het kort, al is dat niet eenvoudig. Hedwig Komproe was directeur van Post NV. Zijn vrouw is directeur van Pinnacle, een assurantiebedrijf. Alle verzekeringspremies van Post NV liepen via Pinnacle (...), als broker. In assurantiekringen vond men het niet gebruikelijk dat Pinnacle daarvoor een fee vroeg. In totaal is door Post NV ruim een miljoen Antilliaanse guldens overgemaakt aan Pinnacle.

Van die miljoen gulden is echter slechts 418.000 gulden daadwerkelijk aan de verzekeraars (ING Fatum, Nagico) afgedragen. De rest van het geld is spoorloos. Tevens ligt Pinnacle onder vuur voor immense declaraties voor extra werk waar nooit specificaties van zijn overlegd. Ook dit bedrag loopt inmiddels in de tonnen.

Hedwig Komproe zelf was vrijwel continue op reis, dat is weer een ander issue in de tragische geschiedenis van Post NV. In de jaren 2000 en 2001 heeft de directie van Post NV voor 600.000 gulden verreisd! En het betreft hier toch echt slechts Hedwig Komproe en Roy Heerenveen en niet een Madonna of een Jennifer Lopez. Extra triest is het feit dat Post NV in 2000 een verlies leed van 4.1 miljoen gulden.

Dit jaar is er op grote schaal onderzoek gedaan in diverse grote fraudezaken. Maandag 22 december vindt de uitspraak plaats in de zaken Nelson Monte en Anthony Godett. Het onderzoekswerk is grotendeels gedaan door het Recherche Samenwerkings Team (RST), een voornamelijk uit Nederlandse rechercheurs bestaande club, die eigenlijk in het leven is geroepen om grensoverschrijdende criminaliteit aan te pakken. De Landsrecherche is in principe de aangewezen organisatie om nationale fraudezaken te onderzoeken. De Landsrecherche heeft echter veel minder capaciteit ("acht man") dan het RST ("tientallen rechercheurs") en heeft niet eens tijd om de lopende zaken (Forti-gate, zaken tegen politiemannen en andere ambtenaren) adequaat af te handelen.

Het onderzoek tegen het bedrijf Pinnacle en de persoon Hedwig Komproe liep vertraging op wegens de vele andere fraudezaken. Nu was het RST juist in de afrondingsfase beland. Zo stond er al een huiszoeking bij Hedwig Komproe gepland. Hier komt broer Ben Komproe in beeld. Op 4 december heeft hij een brief uit doen gaan, waarin hij het RST opdraagt om alle opsporingswerk in deze zaak te staken. Het RST dient de zaak over te dragen aan de Landsrecherche en zich weer bezig te gaan houden met haar eigenlijke taken.

Ben Komproe ontkent dat hij deze maatregel heeft genomen om zijn broer te beschermen. Tevens ontkent hij dat het onderzoek hiermee is stopgezet. Ja, formeel is het onderzoek niet stopgezet, maar praktisch wel! En het is wel heel toevallig dat precies zijn broer nu de dans dreigt te ontspringen. Commentaar van Ben Komproe: "Of je nu linksom of rechtsom gaat, de timing is nooit goed".

Saillant detail is dat FOL-leider Anthony Godett een paar maanden geleden flink ruzie heeft gehad met Ben Komproe (ook FOL), omdat Komproe toen niet alle mogelijke middelen had ingezet om het onderzoek tegen Nelson Monte en hemzelf te dwarsbomen. Bijna was Ben Komproe zijn functie kwijt. Premier Myrna Godett heeft destijds persoonlijk bemiddeld. Zowel Ben Komproe als Myrna Godett verdienden hiermee mijn respect. Dat respect is Ben Komproe bij mij inmiddels weer helemaal kwijt.

De laatste tijd hoor ik bijzonder weinig van Thom de Graaf. In de zomer had hij, na zijn bezoek aan Curacao, nog de mond vol over "en nu moet er daadwerkelijk iets gaan gebeuren!". Hij had de werkelijke armoede en daarmee het licht gezien. Veel vertrouwen had ik er toen al niet in en ook hierin dreig ik gelijk te krijgen. De kwestie Komproe-Clan verdient in mijn ogen toch wat extra aandacht.

Bij deze!
(Nu Thom de Graaf nog)

Posted by CasaSpider at 6:34 AM | Permalink | Comments (13)

Anthony Godett verbrak het stilzwijgen waarin hij zich tot dusverre gehuld had tijdens zijn rechtszaak. Hij noemde deze een politiek en strategisch spel tegen zijn persoon gericht.

De interviewster vroeg hem of hij er rekening mee hield dat hij toch veroordeeld kon worden. Neen, daar hield Godett geen rekening mee. "Ja maar", zei de interviewster, "u zegt zelf dat u als een pion wordt gebruikt in een politiek spel. Dan kunt u toch ook veroordeeld worden?".

Anthony Godett: "Ik ben geen pion! ik ben de Koning! En nu gaat de Koning op het schaakbord op zoek naar de Koningin!". Aldus de Grote Leider van de Antillen en Aruba.

Qua creativiteit met de Nederlandse Taal laat Anthony Godett de politici uit het Koude Kikkerland ver achter zich!

Posted by CasaSpider at 12:31 PM | Permalink | Comments (4)

Dit zou een stukje over mijzelf kunnen zijn, CasaSpider de Spin in het Web. Laatst noemde iemand van Netpro, waar ik deze week cursus heb, mij Spider. 'Sjonge, ik word bekend', was mijn eerste gedachte. De Netpro-medewerker had de naam echter gewoon van het display van mijn telefoon gelezen. Het valt dus wel mee met mijn bekendheid.

Neen, de Spin in het Web die ik bedoel is Nelson Monte. Hij is de grote man achter de schermen bij Frente Obrero (FOL). Op dit moment vindt een groot proces plaats tegen een aantal FOL-kopstukken. De bekendste zijn Anthony Godett en Nelson Monte.

De Vigilante staat nu vol met artikelen over (mogelijke) fraude-zaken van met name Nelson Monte en, wat interessanter is, getuigenissen van diverse betrokkenen die op een of andere wijze door Monte onder druk zijn gezet om hun medewerking te verlenen aan diverse oplichtingspraktijken. Bij alle zaken is Nelson Monte de Spin in het Web.

Iemand is pas schuldig als de beschuldigingen wettelijk bewezen zijn en zover is het nog niet. Binnen de FOL is enige verdeeldheid ontstaan. Minister van Justitie Ben Komproe heeft het aan de stok gekregen met Anthony Godett. Godett is kwaad op Komproe omdat deze geen onderzoek door de Landsrecherche in wilde laten stellen naar de leden van het Openbaar Ministerie.

'Ta ku nan bo ta!', voegde Godett Komproe toe, wat zoveel zeggen wil als 'Jij staat aan hun kant!'. De verdediging van Nelson Monte wil dat deze voorlopig in vrijheid wordt gesteld wegens gezondheidsproblemen. Monte heeft een operatie aan zijn hart nodig en dat dient in het buitenland te geschieden. Komproe heeft het Openbaar Ministerie in de ogen van Godett te weinig onder druk gezet.

Op dit moment verblijft Monte in het St. Elizabeth ziekenhuis. Aangezien hij daar de gehele dag bezoek ontvangt om zaken te doen, twijfelt het Openbaar Ministerie aan de ernst van Monte's hartkwaal.

Mocht een aantal prominente FOL-leden daadwerkelijk veroordeeld worden is het zeer interessant hoe de FOL hierop gaat reageren. Men ziet het Openbaar Ministerie namelijk als een verlengstuk van Nederland, niet bepaald de beste vriend...

Posted by CasaSpider at 4:37 PM | Permalink | Comments (3)

Regelmatige lezers van het CasaLog weten wellicht dat Balans een van mijn key-words is. Het woord Balans vormt een krachtige combinatie met het woord Bandbreedte.

Neem nu de bolletjesslikkers. Op iedere vlucht van (onder anderen) Curacao naar Amsterdam wordt een aantal bolita's getransporteerd, ondanks de steeds strengere controles. Door de overheid is hier vanaf het begin zeer slap op gereageerd. Zolang de slikkers geen overlast veroorzaakten werd het fenomeen min of meer getolereerd.

De tijden zijn aan het veranderen. Het aantal bolletjesslikkers is flink toegenomen. De oorzaken daarvan zijn niet moeilijk te raden. De belangrijkste is de armoede op Curacao. Mensen die geen geld hebben om eten te kopen worden geholpen door familieleden, vrienden of kennissen met meer geld. Niet zelden wordt voor die hulp later een tegenprestatie gevraagd. Deze tegenprestatie kan het vervoeren van wat cocaine-bolletjes naar Nederland zijn.

Inmiddels is de drugswereld enorm geïnfiltreerd in de Curacaose samenleving. Ingrijpen met normale middelen zoals daar zijn gevangenisstraf kan eigenlijk al niet meer, de bandbreedte voor die oplossing is reeds lang en breed overschreden. De gevangenissen zitten domweg vol en er zijn te weinig cipiers.

In de Vigilante (Papiamentstalige ochtendkrant) wordt regelmatig verslag gedaan van processen tegen bolletjesslikkers. Laatst ging het over een vrouw die op Hato International Airport gepakt was met iets minder dan een kilo cocaine. Zij werd met een dagvaarding heengezonden. Drie maanden later stond zij eindelijk voor de rechter. Het opmerkelijke is dat zij in de tussenliggende periode nóg tweemaal op Hato is gepakt met eenzelfde hoeveelheid cocaine! Deze vrouw is geen uitzondering.

Het is niet eenvoudig om een goede en vooral ook snelle oplossing te vinden voor dit probleem. Gelukkig wordt een land bestuurd door een regering. Daarin zitten een aantal knappe koppen die de hele dag de tijd hebben om over dit soort problemen na te denken.

Hein Donner (1927-1988) was één van Nederlands beste schakers aller tijden. Om het tot schaakgrootmeester te schoppen moet men toch over wat hersens beschikken. Daarom kan CDA-minister van justitie Piet Hein Donner volgens mij nooit familie van de intelligente schaker zijn.

De oplossing die hij op zijn minst niet uitsluit is het verbieden van de (vlieg-)verbinding Curacao - Amsterdam! Laffer kan het natuurlijk niet! Een en ander is kennelijk ingegeven door de onvrede die Duitsland heeft met betrekking tot het Nederlandse drugsbeleid. In relatie tot de totale hoeveelheid drugs die in Nederland vrijelijk verkrijgbaar is, stelt de hoeveelheid die per vliegtuig wordt binnengebracht natuurlijk helemaal niets voor.

Wellicht past Donner's oplossing in de lijn van beleid uitstippelen door middel van proefballonnen. Laten we hopen dat deze snel wordt doorgeprikt!

Posted by CasaSpider at 6:47 AM | Permalink | Comments (13)

Nog niet zo lang geleden bezochten de Nederlandse fractievoorzitters Curacao. Men keek zich de ogen uit of misschien beter gezegd: men hoorde zich de oren uit en dat gold met name voor wat Anthony Godett van Frente Obrero (FOL) te vertellen had.

De Hollandse politici vonden het een hoop geschreeuw, maar voorspelden weinig daadkracht. Wel, de afgelopen dagen heeft de regering beslist daadkracht getoond. Er zijn brieven gestuurd naar alle (semi-)overheidsinstellingen met het verzoek aan de zittende commissarissen om af te treden en plaats te maken voor regeringsgezinde exemplaren.

Bij Post NV is een groot deel van de commissarissen ontslagen, met name Canadezen van Canada Post (CPIL). Raymond Heerenveen en Rufus McWilliam zijn er benoemd. Tegen deze twee laatstgenoemden, alsmede tegen ex-directeur Hedwig Komproe loopt een aanklacht wegens verduistering bij Post NV in de afgelopen jaren. Raymond Heerenveen is in 1995 veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf wegens valsheid in geschrifte, meermalen gepleegd.

CPIL-baas Gilbert Hébert is furieus, maar krijgt niet de gelegenheid om met minister Richard Salas (Verkeer & Vervoer) over deze kwestie te spreken, hij wordt door de minister compleet genegeerd.

Ander nieuws is dat Darwin Gregg tot commissaris bij UTS (United Telecom Services) is benoemd. Ik ken de beste man niet. Op Curacao is hij echter wereldberoemd als voormalig DJ, arrangeur bij het Tumba-Festival en verkoper van mobiele telefoons. Zijn benoeming leidde tot grote hilariteit onder de Antilliaanse medewerkers. Meest gehoorde uitspraak: De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Darwin Gregg heeft onder anderen de tumba gecomponeerd waarmee Anthony Godett vorig jaar optrad.

Waarom de foto van La Chica de la Semana bij deze post hoor ik u denken. Ach, politici komen, politici gaan, maar mooie meisjes blijven altijd bestaan. In het kader van benoemingen mag deze Chica niet ontbreken. Zij heet overigens Shan en is verpleegster van beroep.

Posted by CasaSpider at 10:49 AM | Permalink | Comments (7)

Als je niet uitkijkt kabbelt het leven maar een beetje aan en is het zelfs bijna saai te noemen. Gelukkig zijn er regelmatig kwesties, voor het broodnodige zout in de pap.

Jacob Gelt Dekker is een controversieel man die wel overweg kan met het zoutvaatje. Behalve controversieel is hij, als voormalig eigenaar van Super Photo en Budget Rent a Car, vermogend. Overigens is John Padget het zakelijk brein en Jacob Gelt Dekker de man van de ideeën. Tweemaal overwon hij kanker, hetgeen ongetwijfeld grote invloed heeft gehad op de prioriteiten in zijn leven.

Gelt Dekker heeft veel geld (en tijd) geïnvesteerd in de voorheen slecht onderhouden wijk Otrabanda. Zijn hotel Kurá Hulanda is een (eigenlijk te) mooie parel in deze wijk. Tot zijn verbazing ontving Gelt Dekker niet veel waardering van de Curacaose bevolking voor al zijn inspanningen. Wel werd hij benaderd door politieke partijen om geld te doneren, verzoeken waar hij uit principe niet aan wenste te voldoen. Dat kwam Gelt Dekker, volgens zijn eigen lezing, op tegenwerking te staan met betrekking tot zijn projecten. Mede hierdoor is hij enigszins verbitterd geraakt.

John Leerdam is Tweede Kamerlid voor de PvdA. In juli verbleef hij in Gelt Dekker's hotel Kurá Hulanda. Volgens hem zelf was Leerdam thuis te gast bij Gelt Dekker en hoefde daarom niets te betalen. Laatstgenoemde zag dat toch anders en presenteerde een rekening van ruim 2800 dollar voor het verblijf, een bedrag dat na een aanmaning van advocaat Spong door Leerdam is voldaan.

Nu had Gelt Dekker aan Leerdam gevraagd of deze ervoor kon zorgen dat de fractievoorzitters tijdens hun reis eind augustus in zijn hotel konden verblijven. Dit is niet doorgegaan, de politici kozen voor het Avila Beach Hotel. Volgens Leerdam was Gelt Dekker hier kwaad over en moest hij daarom alsnog zijn rekening betalen.

Dat de fractievoorzitters voor Avila Beach kozen kan te maken hebben met het feit dat Gelt Dekker zich nogal negatief heeft uitgelaten over Haagse politici, die volgens hem allemaal corrupt zijn. Deze uitlatingen zijn deels ingegeven door de reeds eerder genoemde verbittering en frustratie, maar volgens mij ook doordat hij financieel volledig onafhankelijk is en zich geen blad voor de mond hoeft te nemen.

Dat is heel mooi, maar nu klaagt Gelt Dekker dat Nederlandse politici hem boycotten. Dat zou niet fair zijn, want het hotel en de arme medewerkers lijden daar onder. Tja, daar had hij eerder aan moeten denken. Ik geef de politici groot gelijk. Als Gelt Dekker luidkeels zou verkondigen dat Amerikanen onbeschofte varkens zijn, heeft dat naar alle waarschijnlijkeid ook een negatief effect op de bezoekersaantallen uit de USA.

Ik zag een analogie met een andere kwestie, van GJ en Dreknek. Maar die hou ik voor me...

Posted by CasaSpider at 2:17 PM | Permalink | Comments (5)