Main

March 5, 2009

Bemoeizucht op het verkeerde moment

Met gekromde tenen lees ik het artikel in de Curacaose krant Amigoe getiteld Tweede Kamer keihard bij ‘Nee’ referendum van 4 maart 2009 (Mirror). Waar gaat het om? Op 15 mei 2009 vindt op Curacao een referendum plaats waarin het volk beslist of de Slotverklaring die op donderdagavond 2 november 2006 in Den Haag is ondertekend nog steeds tot hetzelfde gewenste effect leidt. Een tussentijdse meting als het ware.

Curacao is grofweg verdeeld in twee kampen, coalitie versus oppositie, die beide een ongeveer even grote aanhang achter zich hebben. De coalitie (PAR, PNP, Frente Obrero) is voor het Slotakkoord en kiest daarmee voor een JA bij het aankomende referendum. De oppositie vindt dat Nederland in ruil voor het grotendeels kwijtschelden van de staatsschuld veel te veel eisen stelt: de kolonisator heeft zijn streken nog niet verleerd. Derhalve adviseert men het volk om NEE te zeggen.

Het betreft complexe materie waarbij velen de waarheid in pacht menen te hebben. Voor nu gaat het even niet om de inhoud maar wat er door Nederlandse politici in de Amigoe is gezegd. Het gaat om uitspraken van SP-Kamerlid Ronald van Raak dat Nederland de geldkraan dicht moet draaien indien de Curacaose bevolking tegen de onderhandelingsresultaten stemt. De leden van de commissie Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse Zaken (NAAZ, Wat doen die mensen?) benadrukken dat een NEE heel onverstandig zou zijn.

Met dergelijke uitspraken komend vanuit de politiek legt Nederland druk op het referendum, ja zelfs kan men spreken van chantage. Mag dit zomaar? Ik herinner mij dat Nederlandse politici ooit veel terughoudender waren. We gaan terug naar maart 2005. Curacao stond net voor een ander referendum om de gewenste staatsvorm te kiezen. De smaken waren Autonomie binnen het Koninkrijk (A), Onafhankelijkheid (B), Status Quo Nederlandse Antillen (C) en Provincie van Nederland (D).

Omdat de invulling van deze opties voor mij nagenoeg volledig onduidelijk was vroeg ik via een email om meer informatie aan diverse Nederlandse politici. Het liep niet bepaald storm in mijn inbox, maar namens Thom de Graaf, toen Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties, schreef de directeur van Koninkrijksrelaties G.E.A. van Craaikamp het volgende:

"De standpunten van de referendumcommissie komen voor rekening van de commissie. Ik ga niet in discussie over deze standpunten. Een reactie kan uitgelegd worden als beïnvloeding van de uitkomst van het referendum. Ik vind het ook niet wenselijk vooruit te lopen, op welke wijze dan ook, op de consequenties van de uitkomst van het referendum."

Netjes geformuleerd en netjes nietszeggend. Destijds was informatie zeer wenselijk geweest, dat ziet men wel aan de onduidelijkheid die na het ondertekenen van de Slotverklaring is ontstaan. Wat denken Nederlandse politici te bereiken met het dwingend aansturen op een JA bij het referendum van 15 mei? Dat is de grote vraag.

Een mogelijkheid is dat men het oprecht belangrijk vindt dat wat in de Slotverklaring is afgesproken alsmede het proces dat daarna in gang is gezet doorgaat. Maar hoe reageren mensen als anderen menen te bepalen wat goed voor hun is? Hoe reageerden de Nederlandse stemmers toen de coalitie waarschuwde voor de vreselijke gevolgen van het tegen de Europese Grondwet stemmen?

Een andere verklaring met tenminste nog een positieve inslag kan ik niet bedenken. Laten we het niet hebben over een complottheorie waarin Nederland bewust aanstuurt op een afwijzing van de Slotverklaring met als doel daarna bijvoorbeeld het eerder gedane genereuze aanbod van schuldsanering te kunnen intrekken.

Resumerend luidt de stelling van vandaag: "Nederlandse politici mogen het referendum op Curacao niet beïnvloeden door reeds op voorhand te spreken over consequenties bij een bepaalde keuze."

August 30, 2007

Het Betico Croes scenario

Wie weet er wie Betico Croes is? Dat dacht ik al. Gilberto François "Betico" Croes is geboren op 25 januari 1938 te Aruba. Uiteindelijk ontwikkelde hij zich tot de staatsman van Aruba - One Happy Island. Betico Croes leidde Aruba namelijk naar de Status Aparte die op 1 januari 1986 een feit werd. In 1971 richtte hij de Movimiento Electoral di Pueblo (MEP) op en bleef vanaf het begin tot aan zijn dood op 26 november 1986 partijleider en voorzitter.

De vraag is wie Curacao richting autonoom land binnen het Koninkrijk gaat leiden. Woensdagavond gaf het Bestuurscollege (BC) tekst en uitleg met betrekking tot het bereikte Overgangsakkoord aan de Eilandsraad. Aan het eind volgde een stemming waarin het Overgangsakkoord door de Eilandsraad is goedgekeurd met 13 stemmen voor en 8 blanco.

Voor het akkoord stemden de coalitiepartijen PAR, PNP en FOL aangevuld met de Democratische Partij (DP) en Forsa Korsou. De overige oppositieleden verlieten de zaal voordat er gestemd werd. Het betreft de 5 MAN-leden, 2 van de LNPA en het ene lid van Pueblo Soberano. Het was een protest omdat men niet betrokken was bij het tot stand komen van het Overgangsakkoord. Men voelde zich buitengesloten.

Donderdagmorgen hoorde ik een ongekend felle Zita Jesus-Leito op de radio. Zij is door de PAR naar voren geschoven om het hele proces naar de Status Aparte te leiden. Zita Jesus-Leito legde in onomwonden bewoordingen uit dat zij dermate slechte ervaringen heeft met het betrekken van de oppositie in de besluitvorming dat zij dit nooit meer mee wil maken. Jesus-Leito refereerde naar het drama rondom de Slotverklaring.

Uren en uren heeft zij gepraat in allerlei commissievergaderingen. Iedere keer gaf een oppositielid te kennen eerst terug te moeten naar de achterban, wat vervolgens niet gebeurde. Toen uiteindelijk de Slotverklaring in Den Haag getekend was en men terugkeerde op Curacao bleek plotseling dat de oppositie plotseling helemaal niet akkoord was. Zita Jesus-Leito kan zich er nog steeds kwaad over maken.

Met name de MAN lijkt het de coalitie en vooral de PAR niet te gunnen om straks met de eer te gaan strijken. Partijleider Charles Cooper heeft er alles voor over om zelf de eerste president van het land Curacao te worden. De resultaten die de coalitie in korte tijd heeft behaald, ratificeren van de Slotverklaring en het ondertekenen van het Overgangsakkoord, zijn hem een doorn in het oog. In partijgenoot Urvin Macaay heeft hij wat dat betreft een goede bondgenoot als het gaat om zand in de raderen te strooien.

Opvallend is dat Mister MAN, ex-partijleider en ex-premier Don Martina een heel wat gematigdere toon aanslaat. Don Martina is van mening dat de Slotverklaring direct getekend had moeten worden onder voorbehoud van een aantal punten die nader uitgezocht dienden te worden. Dat was ook de perceptie van PAR en PNP. Over tekenen gesproken, waar Curacao eerst een straatlengte achter lag op de andere eilanden heeft het inmiddels een kleine voorsprong genomen. Sint Maarten weigert het Overgangsakkoord namelijk te tekenen wegens een verschil van mening over het moment waarop de schuld wordt gesaneerd.

Het Overgangsakkoord geldt tot 15 december 2008, de datum dat Curacao de Status Aparte verkrijgt. Voorafgaand aan deze datum vinden nieuwe verkiezingen plaats, verkiezingen die bepalen wie de eerste president van het land Curacao wordt. Ongeacht wie deze eer te beurt valt is het niet te hopen dat het Betico Croes scenario op deze persoon van toepassing is. Op 31 december 1985, één dag voor de Status Aparte van Aruba, was Betico Croes op tragische wijze betrokken bij een auto-ongeluk. Hij raakte in een coma waar hij tot aan zijn dood op 26 november 1986 niet meer uit zou komen.

August 29, 2007

Het Overgangsakkoord is getekend

Overal zijn andere dingen belangrijk. Zo maakt Brabant zich druk om het provinciale volkslied. Het lied Brabant van Guus Meeuwis leek een goede kandidaat, maar kenner Stroomopwaarts wist al dat het hem niet ging worden: "Denkt u werkelijk dat zij (Hanja Maij-Weggen, red.) haar volk zo liefheeft dat zij uit volle borst gaat zingen: Ik mis zelfs het zeiken op alles om niets?"

In Amsterdam willen ze eindelijk wel weer eens Champions League spelen. Helaas zijn het niet alleen de Italianen waarvan men niet kan winnen maar wel verliezen, inmiddels geldt dit ook voor Pragenezen voetbalclubs uit Praag. De wedstrijden gespeeld op 1 en 8 maart 1967 tegen Dukla Praag herinner ik mij nog tamelijk goed, JC was er zelf bij. Deze keer zorgde Slavia voor de verrassing.

En dan Curacao. Slechts weinigen zijn echt en direct betrokken maar toch is er iets belangrijks gebeurd voor de staatkundige toekomst van het eiland. Vertegenwoordigers van Nederland en Curacao hebben op dinsdag 28 augustus 2007 het zogenaamde Overgangsakkoord getekend. In dit akkoord is vastgelegd hoe de overgangsperiode tot 15 december 2008 eruit gaat zien, de datum dat Curacao de status van een autonoom land binnen het Koninkrijk krijgt.

28.08.2007: Overgangsakkoord wordt getekend door Ank Bijleveld, Emily de Jongh-Elhage, Zita Jesus-Leito en Anthony Godett. Klik voor groter.Concreet neemt Nederland bijna 4 miljard gulden over van de Curacaose schuld, trekt het 60.5 miljoen gulden uit voor het Sociaal Economisch Initiatief (SEI) en komt er 2.1 miljoen gulden beschikbaar voor het oplossen van urgente problemen. Om misverstanden en wantrouwen uit de weg te ruimen wordt een en ander vastgelegd in een Algemene Maatregel van Rijksbestuur.

Vriend en vijand op Curacao moet toegeven dat hiermee een uitstekend resultaat is binnengehaald. Lionel Capriles, ex-directeur van de Maduro & Curiels Bank, meent dat dit wellicht komt omdat Nederland beseft dat het iets goed te maken heeft. In de jaren 2000 tot 2002 heeft men de toenmalige minister-president Miguel Pourier (PAR) flink gepiepeld.

De toenmalige PAR-PNP-MAN coalitie nam een aantal onpopulaire maatregelen zoals het fors snijden in het overheidsapparaat om tegemoet te komen aan wensen van het IMF. Men was heel dichtbij de goedkeuring van deze instantie maar op het laatste moment trok Nederland in de persoon van staatssecretaris Gijs de Vries (VVD) de poot terug. Bij de verkiezingen in 2002 kreeg men de kous op de kop en won Frente Obrero (FOL) van Anthony Godett met overmacht.

Nederland zag al snel in dat men van de regen in de drup was geraakt. Op Curacao verdween het vertrouwen in de Koninkrijkspartner volledig. Zelfs nu nog worden Nederlandse politici als verraders beschouwd door de gebeurtenissen van toen. Daarom waren velen sceptisch ten aanzien van de Slotverklaring waarin Nederland zich bereid verklaarde om de schuldenlast grotendeels over te nemen. Jaja en wat kopen wij voor bereidheid? Wellicht is dat een van de redenen waarom de afspraken uit het zojuist getekende overgangsakkoord in een Algemene Maatregel van Rijksbestuur worden gegoten.

Het piepelen van Pourier en het vervolgens aantreden van de FOL-regering vormden een dieptepunt in de politieke verhouding met Nederland. Hoe paradoxaal maar waarschijnlijk was het op dat moment precies nodig. Zoals Lionel Capriles stelt dat de huidige bereidwilligheid is gegroeid uit zaden geplant in die tijd.

Haha, heet van de naald. Op dit moment wordt het Overgangsakkoord besproken in het gebouw van de Eilandsraad, gevestigd aan de Ansinghstraat nummer 1. Daar is de stroom uitgevallen. De oppositie spreekt over een boycot van de regering om informatie over het akkoord te verstrekken.

July 9, 2007

De Booswichtenclub

Jaren geleden, we spreken over het jaar 98 uit de vorige eeuw, trad op mijn verjaardagsfeest een Mariachi-band live op. Het was een gezellige band die repeteerde in een klein kroegje aan het begin van de weg naar Willibrordus, niet ver van Landhuis Daniel. Het optreden was op zich gratis maar de band liep 1 op 3: een fles whiskey per drie nummers.

De muzikanten waren mannen op leeftijd maar lang niet bedaard. Zij hadden een Booswichtenclub opgericht en noemden zichzelf Goede Slechterikken. Goede Slechterikken en Slechte Goeierikken, daar moest ik aan denken bij het zien van de film The Departed (imdb). Een nette jongen (niet Ivar Asjes) gaat voor de politie undercover bij criminelen en een jongen uit het milieu doet hetzelfde maar dan voor de gangsters bij de politie.

06.07.2007: De Spiders kijken naar The Departed uit 2006. Klik voor groter.Een interessant gegeven dat in de film niet slecht wordt uitgewerkt. Aan het eind verliest de film echter kracht door een overdaad aan geweld. Voor mij heeft subtiel, onderhuids geweld veel meer suspense dan wanneer de hoofden van de een na de ander door pistoolschoten uitelkaar spatten. Maar maak dat Martin Scorsese maar eens wijs. Van mij krijgt The Departed derhalve een 6.5, van Lucy slechts een 1. Zij ergerde zich enorm aan de stupide manier waarop de chef van politie zich liet koudmaken en is rigoreus in haar oordeel.

Verder met de Slotverklaring. In de nacht van dinsdag 28 op woensdag 29 november 2006 werd de Slotverklaring in de Eilandsraad verworpen. Curacao had de trein gemist. Op 20 april 2007 waren er Eilandsraadverkiezingen waarin voorstanders van de Slotverklaring PAR (7) en PNP (2) samen negen zetels behaalden. Enigszins verrassend voor sommigen kon men een coalitie vormen met de FOL met hun twee zetels.

In de nacht van vrijdag 6 op zaterdag 7 juli stemde de nieuwe Eilandsraad opnieuw over de Slotverklaring. Het werd wederom nachtwerk doordat iedereen gebruik maakte van zijn spreektijd en bovendien moest men halverwege noodgedwongen verhuizen wegens een bommelding. Ja, ergens is de Eilandsraad ook maar gewoon een Booswichtenclub, met Goede Slechterikken en Slechte Goeierikken.

Zonder uitlatingen te doen over wie nu de slechterikken dan wel de goeierikken zijn is de Slotverklaring deze keer wel aangenomen met 12 stemmen voor en 7 tegen. De volledige coalitie stemde voor alsmede oppositielid Norbert George van de DP. Van de oppositie kwam Nelson Pierre (LNPA) niet opdagen wegens ziekte en verliet Gregory Damoen (Forsa Korsou) de vergadering omdat hij het niet eens was met de gang van zaken.

Helmin Wiels (Pueblo Soberano) is van mening dat geen tweede keer over de Slotverklaring gestemd had mogen worden. Hij stapt naar de rechter en ziet zelfs mogelijkheden de voorstemmers juridisch aan te pakken. Vooralsnog zitten we weer in de trein. Van euforie is echter geen sprake. Men beseft terdege dat er een zwaar traject te wachten staat waarbij de oppositie van elke tegenslag gebruik zal maken. Zoals het een goede Booswichtenclub betaamt.

Voor de volledigheid volgt hier de stemming per Eilandsraadslid:

Voor de Slotverklaring stemden:

  • Marilyn Alcala-Walle (PAR) Gedeputeerde + Raadslid
  • Nicolaus Cornelisse (PAR)
  • Remco Gomez (PAR)
  • Dennis Jackson (PAR)
  • Zita Jesus-Leito (PAR) Gedeputeerde + Raadslid
  • Eugene Rhuggenaath (PAR) Gedeputeerde + Raadslid
  • Stephen Walroud (PAR)
  • Gimena van der Gen (PNP)
  • Gisette Seferina (PNP)
  • Anthony Godett (FOL) Gedeputeerde + Raadslid
  • Renfred Rojer (FOL)
  • Norbert George (Democraat)

Tegen de Slotverklaring stemden:

  • Eugene Cleopa (MAN)
  • Charles Cooper (MAN)
  • Hensley Koeiman (MAN)
  • Urvin Macaay (MAN)
  • Gerrit Schotte (MAN)
  • Farley Hernandez (LNPA)
  • Helmin Wiels (Pueblo Soberano)

Nelson Pierre (LNPA) en Gregory Damoen (Forsa Kòrsou) stemden niet. De oplettende lezer is ongetwijfeld opgevallen dat de Eilandsraad in zijn nieuwe constellatie heeft gestemd. Indien het niet is opgevallen wordt dit voor deze keer door de vingers gezien.

July 6, 2007

El Sapo El Sapo (40)

1.

Eerst de ziekenhuissoap Medisch Centrum Curacao met de verdwenen Röntgenfoto's. Vrijdagmorgen wilde ik tenminste de Röntgenfoto's van 18 juni digitaliseren en haalde ze uit de gele envelop. Wat bleek na grondige bestudering? Het ene vel met twee foto's is van 18 juni en het andere van 20 juni. Zit de secretaresse van dokter Maarten Taams voor niets alle enveloppen met foto's open te maken en na te kijken.


06.07.2007: Röntgenfoto's van CasaSpiders polsje met bijzondere achtergrond. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


Dokter Taams is in de week dat mijn gips eraf mag op vakantie. Daarom heeft hij me een verwijsbrief gegeven voor dokter Berry die me vervolgens door kan verwijzen naar het Sehos om het gips te verwijderen. Toen ik dokter Berry belde voor een afspraak omstreeks 25 juli werd mij medegedeeld dat ook hij op vakantie gaat. Men kan maar beter niet ziek worden in de zomer.

Maar wie haalt nu mijn gips eraf? Ik zie het al voor me straks bij het Sehos. "Neen meneer Spider, zonder verwijsbrief zagen wij dat zaakje niet open." Ik overweeg Yves Cooper mee te nemen, die kan er wellicht een leuk item voor het journaal van maken. Voorlopig is het nog niet zover, dokter Taams is op zoek naar een andere vervanger en schrijft een nieuwe brief. Dinsdag weten we meer.

2.

Eens komt het moment in het leven van (bijna) ieder kind waarop het klassieke Einstein-probleem in enige vorm tot leven komt: Als ik mij in een rijdende trein bevind, beweegt dan de trein door het landschap of schieten de landerijen onder de stilstaande trein door? Zoiets toch.

Luchiano zit nu in deze fase en schrijft erover. Na lezing kan ik niet anders dan concluderen dat niet de hang naar wetenschap zijn drijfveer is geweest maar ordinaire luiheid. En daar is niets mee.

3.

Steeds meer kanalen vielen weg van onze TDS-box, een soort van draadloze kabeltelevisie. Overdag konden we naar drie zenders kijken, 's avonds werden het er een paar meer maar het hield niet over. Toch maar eens TDS gebeld. Normaliter duurt het een week voordat er iemand komt kijken maar deze keer hoefden we slechts drie dagen te wachten.

Toen ze langskwamen waren Luchiano (9) en ik even weg. Lucy belde me dat de TDS-box kapot was, dat ze hem mee hadden genomen en misschien diezelfde middag een nieuwe kwamen brengen. "Vanmiddag wil ik die nieuwe", zei Lucy, "ik ga niet het hele weekend zonder televisie zitten."
"Misschien", antwoordde de TDS-medewerker.

Uit ervaring (zie onder 3) weten wij dat dat de standaard policy is. Waarom hebben die mannen eigenlijk niet een voorraadje nieuwe TDS-boxen in de auto liggen? Om half zes hoorde ik een auto voor de deur. Het was TDS met een nieuwe box. Tien minuten later konden we zenders zien die al maanden geleden uitgevallen waren.

4.

Vandaag vrijdag is de dag dat de Eilandsraad zich uitspreekt over de Slotverklaring. Alle signalen staan op groen, de FOL die eind november tegenstemde heeft nu als coalitiepartner van PAR en PNP toegezegd voor te stemmen. Het debat is live op televisie te volgen. Zojuist was Urvin Macaay (MAN) aan het woord maar hij werd onderbroken door Gezaghebber Lisa Richards-Dindial.

Zij verzocht alle aanwezigen het gebouw te verlaten. Er was een bommelding binnengekomen. De situatie in de Ansinghstraat is explosief.

May 6, 2007

Geel huis groene kozijnen en oranje dak

Wat een moeilijke formatie leek te worden is uiteindelijk in slechts twee weken tijd door architect Pedro Atacho (PAR) voor elkaar gebokst. Op vrijdag 4 mei tekenden vertegenwoordigers van PAR (7 zetels), PNP (2 zetels) en FOL (2 zetels) een intentieverklaring die moet leiden tot een regeerakkoord en een nieuwe coalitie op Eilandsnivo. In de Eilandsraad zijn bovengenoemde drie partijen goed voor 11 van de 21 zetels.

Pascal reageerde na mijn post over de laatste verkiezingen als volgt: "Het is niet alleen desinteresse, maar ook die brij aan namen en het niet weten wat er bij hoort. Het is handig om die namen eerst in een soort politiek spectrum te zien bijvoorbeeld.

Hij heeft 100% gelijk en daarenboven is het droge kost die ver van de niet-Curacaoenaar afstaat. Een kleine toelichting is op zijn plaats. PAR en PNP hebben een band, zeker na het ondertekenen van de Slotverklaring in Den Haag. Deze twee partijen zijn namelijk de enige die de Slotverklaring acccepteren ook al willen beiden bepaalde punten anders uitgewerkt zien.

Pedro Atacho (PAR) lijkt in twee weken een nieuwe coalitie bestaande uit PAR, PNP en FOL op de rails te hebben gezet.Frente Obrero (FOL) onder leiding van Anthony Godett is vanaf het begin tegen de Slotverklaring. De partij heeft mijn respect in die zin dat men als enige juist om die reden niet met een delegatie naar Den Haag is afgereisd. Leden van andere partijen hebben daar vrolijk meegenipt aan de champagne om nadien in de Eilandsraad plotseling tegen te stemmen.

Hoe kan de meest principiële anti-Slotverklaringpartij nu in een coalitie stappen met PAR en PNP? De opening die formateur Pedro Atacho heeft gevonden is dat alle drie partijen het advies van Julien Larmonie, voormalig adviseur van het Bestuurscollege, ondersteunen voor wat betreft de staatkundige structuur. Mooie woorden, maar wat betekent dit concreet met betrekking tot ratificeren van de Slotverklaring?

Een coalitie met PAR en PNP biedt Frente Obrero voordelen. De partij heeft flink verloren bij de Eilandsraadverkiezingen, zij ging van acht zetels terug naar twee. Met PAR en PNP mag men niet alleen rekenen op twee gedeputeerden (ministers op Eilandsnivo) maar wordt de FOL ook opgenomen in de Landsregering. Dit houdt in dat men één of twee ministersposten mag invullen.

Het alternatief voor Frente Obrero is een coalitie met een aantal partijen waaronder de MAN. De ministersposten kan men in dat geval sowieso op zijn buik schrijven en met betrekking tot het aantal gedeputeerden is het afwachten geblazen.

Zoals gezegd: droge kost. Daarom is het leuk om de column Bosina Bla Bla te lezen in de Papiamentstalige krant Extra. De schrijver van deze column heeft er kijk op, immers wij zijn het vaak eens. Voor de formatie gebruikt hij het bouwen van een huis als beeldspraak. Iedere politieke partij op Curacao heeft zijn eigen kleur. Zo is de PAR geel en de PNP groen. Het was al snel duidelijk dat Pedro Atacho uit was op een geel huis met groene kozijnen.

04.05.2007: Glenn Sulvaran (PAR), Faroe Metry (PNP) en Renfred Rojer (FOL) tekenen intentieverklaring voor nieuwe coalitie. Foto Extra.Maar hoe moest het dak er uitzien en de tuin? Aanvankelijk werd gesproken over rode accenten (DP, 1 zetel) en violet (Forsa Korsou, 1 zetel). Totdat de coalitie bestaande uit drie partijen in zicht kwam, toen was duidelijk dat er een oranje dak op het huis moest komen. Oranje is de kleur van Frente Obrero Liberashon 30 di Mei (FOL). Een geel huis met groene kozijnen en een oranje dak. Deze kleuren vloeken niet met elkaar en bieden prima bescherming tegen de blauwe lucht, aldus Bosina Bla Bla. Blauw is de kleur van de MAN (5 zetels).

Er is nog een belangrijk aspect. Op 15 december 2008 wordt Curacao een autonoom land. De nu te vormen regering wordt daarom straks de allereerste regering van het Land Curacao en de aanvoerder de allereerste president. Vooralsnog ziet het ernaar uit dat Emily de Jongh-Elhage van de PAR als zodanig in de geschiedenisboeken terechtkomt.

Charles Cooper, leider van de MAN die met vijf zetels de tweede partij is geworden, heeft er zacht gezegd ook wel oren naar om de eerste president van het Land Curacao te worden. Parallel aan het formatietraject van Pedro Atacho heeft hij diverse gesprekken gehad met de overige fractieleiders. Kennelijk kon hij de FOL niet bieden wat PAR en PNP wel kunnen.

Ik zeg altijd zeg nooit nooit en als het gaat over de Curacaose politiek wint deze uitspraak nog aan kracht. Individuen lees hier leden van de Eilandsraad kunnen zomaar besluiten over te stappen of zich af te splitsen. En 15 december 2008 is nog ver weg. In eerste instantie hangt veel af van overeenstemming binnen de coalitie om het Slotverklaringstraject tot een goed einde te brengen. Vervolgens ligt de bal bij Nederland. Als men daar de aangegane verplichtingen zonder teveel tegenstribbelen nakomt is er een kans dat tegenstanders op Curacao de wind uit de zeilen wordt genomen.

Plotseling moet ik denken aan het verhaal van de wolf en de drie biggetjes. De toekomst zal uitwijzen of het gele huis met de groene kozijnen en het oranje dak gebouwd is van stro, van hout of van steen.

April 3, 2007

Caryl Monte en de Slotverklaring

Maandagavond was het een drukte van belang in het Curacaose World Trade Center (WTC). Een commissie onder leiding van Caryl Monte (MAN), voormalig gevolmachtigd minister bij de Europese Unie, presenteerde haar rapport als alternatief voor de Slotverklaring. Aan het rapport is gedurende zeven weken hard gewerkt door de commissie. De overige commissieleden zijn Terry Hernandez (LNPA), Errol Goeloe, Luis Pinedo (FOL) en Karina Lombardi (MSL).

Caryl Monte is een tegenstander van de Slotverklaring. In ruil voor het kwijtschelden van de schuld verkwanselt Curacao zijn kans op werkelijke emancipatie en groei naar zelfstandigheid. Daarom vindt Monte dat Curacao zelf orde op zaken moet stellen en zijn schuldprobleem structureel dient op te lossen. Als dit lukt is men een gelijkwaardige partner van Nederland binnen het Koninkrijk.

De presentatie was live op televisie te volgen, zelf heb ik het bij fragmenten gehouden. Caryl Monte is een professional en geen onverdienstelijk spreker, maar om een of andere reden haakte ik na een minuut of tien telkens weer af. Vermoedelijk vanwege het hoge blabla-gehalte. Het klinkt allemaal logisch wat Monte stelt, toch voel ik aan mijn water dat wat hij wil niet kan. Het is te theoretisch.

Een paar punten uit Montes relaas. Via een juridische constructie stelt hij dat de schuld van Curacao niet 4.4 miljard gulden bedraagt maar slechts 2.6 miljard. Na de boedelscheiding bij het ontmantelen van de Nederlandse Antillen blijft er een restschuld over die Nederland op zich moet nemen. "Want de rechtszekerheid van de crediteur valt onder de Koninkrijksregering."

Volkomen helder. Jammer wat dat betreft dan toch dat Gerrit Zalm er niet meer is.

Speerpunt bij het genereren van gelden om de schuld af te betalen is de privatisering van Overheids NV's, met name van de Isla raffinaderij. Een andere mogelijke bron van inkomsten is het winnen van olie en gas in de Caribische Zee.

Wel, wel. Ja, ja.

02.04.2007: Caryl Monte presenteert zijn rapport aan Renfred Rojer, gedeputeerde van Financien.Ook volgens de commissie Monte is er controle nodig op de overheidsuitgaven, maar men vindt het niet nodig Nederland deze rol te geven. Een nieuwe Overheids NV wordt in het leven geroepen met de naam Kaldena. Haar enige taak is het oplossen van de schuldenproblematiek. Om te voorkomen dat nieuwe schulden kunnen ontstaan hebben de Algemene Rekenkamer en de Begrotingskamer de bevoegdheid in te grijpen door naar de rechter te gaan.

Dit lijkt een te langzaam en bovenal geen adequaat middel om de kwaal te genezen, gezien de laatste ontwikkelingen waarbij politici vlak voor de verkiezingen onder andere de Onderstand (bijstand) verhoogden alsmede dure stemcomputers aanschaften. Alles op de Post Onvoorzien.

Regelmatig kreeg Caryl Monte een ovatie na een gedane bewering. Aan het eind was er gelegenheid voor het publiek om vragen te stellen. Het viel op dat veel vragenstellers geen vraag hadden maar slechts benadrukten wat een geweldige job de commissie heeft gedaan en dat Curacao het dus wel degelijk zelf kan.

De Papiamentstalige krant Extra is wel kritisch. Men refereert naar de resultaten van privatisering tot dusverre als bij Aqualectra, Hato Airport en Girobank. Hierbij is nauwelijks of geen geld vrijgekomen voor de overheid. De raffinaderij geeft men het voordeel van de twijfel. Het grote verschil tussen het voorstel van de commissie Caryl Monte en de Slotverklaring is dat bij laatstgenoemde direct financieel resultaat zichtbaar is. Door het kwijtschelden van de schuld hoeft Curacao geen miljoen gulden rente per dag (!) meer af te lossen. Wanneer de olie-inkomsten binnenkomen blijft daarentegen gissen.

Extra toont realiteitszin door erop te wijzen dat wij Curacaoenaars niet direct bekend staan om onze uitnemende capaciteiten voor wat betreft het uitvoeren van plannen. Als voorbeelden uit het verleden noemt de krant de commissies Van Lennep en Tromp.

Is de Slotverklaring dan zaligmakend? Het antwoordt is neen. Dit accoord gaat teveel uit van de Nederlandse perceptie. Nederland saneert de schuld en eist in ruil daarvoor het recht op controle. En terecht. Men gaat echter volledig voorbij aan waarom de eilanden allemaal uit het kunstmatig gecreërde land de Nederlandse Antillen willen stappen.

De eilanden en dan vooral Curacao en Sint Maarten willen het liefst absoluut niets met elkaar te maken hebben. Met de Slotverklaring verandert er echter heel weinig, de eilanden delen dezelfde Centrale Bank en houden hun gezamenlijke munteenheid. Ze vallen onder dezelfde Procureur-Generaal. Curacao is verplicht politietaken op Bonaire uit te voeren. Hier zegt men: "Bonaire is een Nederlandse gemeente! Laat Nederland dan voor hun politie zorgen, wij gaan toch ook niet in Maastricht patrouilleren?"

Het woord dat in alle stukken ontbreekt is fasering. Het is helder en ook duidelijk dat niet alles tegelijk kan. Aparte Centrale Banken en een eigen munteenheid hoeven niet per direct gerealiseerd te worden. Maar er moet wel een plan zijn waar het naar toe gaat. Of er ontwikkeling is in het ontmantelen van de Nederlandse Antillen zodat de eilanden in 2010 minder nauw met elkaar verbonden zijn.

Datzelfde geldt voor de K3 (Bonaire, Saba en Sint Eustatius). Wat zijn de concrete plannen met betrekking tot invoering van de euro, gelijkschakelen van minimumloon en uitkeringen etcetera? Daar hoort men Nederland niet over, wel over het nu afdwingen van homohuwelijken op eilanden die zover nog niet zijn.

Mijn advies aan degenen die straks wederom gaan onderhandelen over de Slotverklaring is derhalve het woord fasering te introduceren. Zodat Curacao en de andere eilanden een idee hebben wat autonomie per 15 december 2008 inhoudt en hoe deze zich ontwikkelt in de jaren daarna.

Alle posts met als onderwerp de Slotverklaring zijn te vinden in het dossier Slotakkoord 02.11.2006.

December 8, 2006

Glenn Sulvaran, koning analogie

"Pas op met het gebruiken van analogieën", zeg ik altijd. Maar ja, ze zijn zo leuk en verlevendigen saaie stellingen. Glenn Sulvaran is partijvoorzitter van de PAR. Toen de Eilandsraad de Slotverklaring had afgewezen en men zich afvroeg hoe nu verder, zei Sulvaran: "Men moet een keuze maken, het is of het een of het ander. Als men lid is van de Yankees kan men niet bij de Dodgers in de dug-out gaan zitten."

Een mooie analogie die Johan Cruijff had kunnen verzinnen. Vrijdagmorgen hoorde ik Glenn Sulvaran op de radio en in de paar minuten zendtijd gooide hij nogmaals twee analogieën tegen het slotakkoord. Zijn stelling was dat het uitonderhandelde slotakkoord niet opengebroken kan worden, dat delen ervan niet heronderhandeld kunnen worden.

"Je moet het vergelijken met dat je je kinderen bij het naar school brengen een pakje brood meegeeft. Je bereidt het brood, pakt het in en sealed het zakje. Dat is het. Je kunt het pakje dan niet weer opendoen want dan heb je geen brood meer."

Vond ik iets minder sterk. Maar Glenn Sulvaran was op dreef. "Of het huwelijk. Als je met iemand trouwt moet je ook het hele pakket nemen. Als het een goede vrouw is maar haar grote teen is te groot of ze heeft een sterk karakter dan moet je kiezen: trouw ik wel met haar of niet. Maar het is één pakket."

Wat is het gevaar van analogieën? In de comments van de post Referendum Europese Grondwet stelt zolderkamerfilosoof C.S. het volgende: "Mensen die zich van analogieën bedienen pikken uit herkenbare situaties precies die dingen die in hun straatje van pas komen."

En bij een relatie gaat het meestal om verborgen gebreken.

December 7, 2006

Een onverwacht scenario

In de avond en nacht van dinsdag 28 op woensdag 29 november heeft de Eilandsraad met 13 tegen 7 stemmen het bereikte slotakkoord, de zogenaamde Slotverklaring, verworpen. Deze beslissing heeft voor een tweedeling gezorgd in de Curacaose maatschappij.

De grote vraag die ons allen bezighoudt is: hoe nu verder?

Het eerste probleem dient zich reeds aan. Kunnen op 20 december de ambtenarensalarissen betaald worden? De banken hebben sterk gelobbied vóór het slotakkoord. Nu dit is verworpen hebben zij weinig animo om nog geld aan de overheid voor te schieten. De vraag is namelijk wanneer en vooral of deze het geleende geld terug kan betalen.

Tegenstanders van de Slotverklaring als Nelson Pierre (NPA) grijpen het gedrag van de banken aan om hen te beschuldigen van het om zeep helpen van de democratie. Zijn punt is dat degenen met het geld, voor het merendeel voorstanders van het slotakkoord, het volk daarmee gijzelen om alsnog hun zin te krijgen.

Voor de opvatting van zowel de banken als van Pierre valt wat te zeggen.

Na de afwijzing van de Slotverklaring heeft een aantal mensen diverse acties op touw gezet om te peilen of daadwerkelijk een meederheid van het volk er tegen is. Een voorbeeld hiervan is de enquete op www.slotverklaring.com. De initiatiefnemer heeft de beste bedoelingen en legt op de website en voor de radio uit waarom dit geen wetenschappelijke onderzoek is. De uitslag is dat 9953 (82%) mensen vóór de Slotverklaring hebben gestemd en 2239 (18%) tegen.

Dat lijkt heel wat, maar het is vooral de upper-class die deelneemt aan dit soort enquetes. De acties lijden aan het voor eigen parochie preken syndroom. Een neveneffect daarvan is dat de tegenstanders zich juist harder vastbijten in hun mening. Als men reacties en commentaren leest van sommige Nederlanders heb ik nog begrip voor die tegenstanders ook.

Marjolein Jardim verwoordt dit gevoel met haar ingezonden brief van 4 december in de Amigoe als volgt:

"ALS AL die mensen die hoog opgeleid zijn, veel geld verdienen, toegang tot een computer hebben (om mee te stemmen online voor de slotverklaring, de discussie in de Nederlandstalige kranten gaande houden et cetera) Als al die mensen nou eens de straat op gingen en dat deel van de bevolking waar het toch eigenlijk om draait (de mensen die niet hoog opgeleid zijn, weinig geld verdienen, geen toegang tot een computer hebben, geen Nederlandstaligekranten lezen et cetera. Kortom, het merendeel van de bevolking),nou eens gingen vertellen over de slotverklaring en wat die inhoudt, dan waren we al een stuk verder!"

Een van de punten die Charles Cooper (MAN) inbrengt is dat nergens in de Slotverklaring concreet staat dat Nederland de Antilliaanse schuld daadwerkelijk gaat betalen. Er staat slechts dat Nederland zorg zal dragen voor een oplossing. In het verleden (2000) heeft ex-premier Miguel Pourier (PAR) slechte ervaringen met Nederlandse beloftes op dit terrein.

Hij heeft destijds enorm veel werk verzet om te voldoen aan de eisen van het IMF. Niet het IMF maar Nederland kwam bij monde van onder anderen staatssecretaris van Koninkrijksrelaties Gerrit de Vries (VVD) telkens met nieuwe eisen op de proppen. Hierdoor kwamen de Nederlandse Antillen uiteindelijk niet in aanmerking voor financiele ondersteuning. Miguel Pourier slaapt er nog steeds slecht van.

Een andere zaak is het Politiekorps. Men windt zich er op Curacao over op dat in het slotakkoord geregeld is dat Curacaose politie-agenten ingezet kunnen worden op de andere eilanden. Dit vindt men in het geval van de K3 (Bonaire, Saba en Sint Eustatius) onbegrijpelijk aangezien dit nu Nederlandse gemeenten zijn.

Daar heeft men een punt maar geen reden om de Slotverklaring te verwerpen. Men had de Ronde Tafel Conferentie (RTC) van februari 2007 kunnen gebruiken om concrete afspraken over de Curacaose politie-inzet te maken. Het is geen enkel probleem om agenten naar Bonaire te sturen, maar dan dient Nederland daar wel een marktconforme prijs voor te betalen. Op deze wijze kan het zelfs aantrekkelijk zijn voor Curacao om agenten uit te zenden.

Veel voorstanders van de Slotverklaring willen een referendum. Maar heeft men wel nagedacht over wat er moet gebeuren met de uitslag? Ter herinnering, in de Eilandsraad stemden 7 personen voor het slotakkoord en 13 tegen. Stel dat het referendum uitwijst dat 60% van de bevolking vóór de Slotverklaring is. Moet de meerderheid van 13 tegenstemmers in de Eilandsraad dan met deze uitslag aan het werk?

In Nederland laten CDA, VVD en vooral Rita Verdonk zien hoe graag men de wens van een toevallige meerderheid uitvoert in relatie tot bijvoorbeeld de 26.000 gezichten.

Neen, er is een betere oplossing. Op vrijdag 20 april 2007 zijn er nieuwe Eilandsraadverkiezingen. Op deze datum spreekt het volk zich uit, voor of tegen de Slotverklaring. Bij een meerderheid PAR/PNP kan Curacao met vijf maanden vertraging door op het eerder gekozen traject. Met een meederheid van de andere partijen dienen deze opnieuw met Nederland aan de onderhandelingstafel te gaan zitten.


Verrassend scenario na afwijzing Slotverklaring is een mogelijke coalitie FOL/PAR. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


En dan is er plotseling een nieuw en verrassend scenario. Frente Obrero (FOL) is bezig om een nieuwe Eilandsregering te formeren. In eerste instantie leek dat niet zo moeilijk. Met de 14 zetels van alle tegenstemmers heeft men bij een totaal van 21 zetels in de Eilandsraad een ruime meerderheid.

Het probleem is dat op eilandsnivo een aantal afgesplitste éénmansfracties bestaan. Zo is daar de MPK van Rignald Lak die ervandoor is gegaan met een zetel van de FOL. Kort geleden hebben Cesar Prince en Frensel Marchena zich individueel afgesplitst van de door Errol Cova geleide PLKP. De volgende constraints zijn van toepassing:

  • FOL wil niet in een coalitie met MPK.
  • PLKP wil niet in een coalitie met de Groep Frensel Marchena.
  • PLKP wil niet in een coalitie met de Groep Cesar Prince.
  • De zetel van Anthony Godett (FOL) telt niet mee aangezien hij zich in de Bon Futuro gevangenis bevindt.

Een mogelijke coalitie is de volgende: FOL (6 zetels zonder Anthony Godett) + MAN (2 zetels) + NPA (Nelson Pierre) + Frensel Marchena + Cesar Prince. In totaal zijn dit 11 van de 21 zetels. Met drie éénmansfracties in de coalitie is het verdelen van de portefeuilles echter een haast onmogelijke opgave. Curacaose éénmansfracties stellen hoge eisen doordat hun zetel doorslaggevend is.

Daarom praat Frente Obrero nu met de PAR. Samen zijn zij goed voor 11 zetels en als de PAR meedoet kan de PNP er wellicht ook bij. Maar hoe kunnen FOL (tegen slotakkoord) en PAR (voor slotakkoord) elkaar nu opeens vinden? Uit gesprekken blijkt dat de FOL op zich niet tegen het slotakkoord is. Het enige dat men wil is garanderen dat de waardigheid van Curacao niet wordt verkocht.

Dat is een opening. Daarbij komt dat de FOL de enige tegenstemmende fractie is die consequent heeft gehandeld door niet deel te nemen aan de grote delegatie die in Den Haag de onderhandelingen heeft gevoerd. Hierdoor heeft men duidelijk meer recht van spreken. Met de door de FOL gecreëerde opening maakt ineens het oude traject weer enige kans: accepteren van het slotakkoord en in februari 2007 de knelpunten concretiseren.

Deze verrassende maar nog niet bereikte uitweg heeft mijn volledige steun. Men dient zich daarbij wel te realiseren dat een partnership tussen FOL en PAR op vele terreinen stukken moeilijker ligt dan een samensmelting van Wouter Bos en Balkenende.

Een mooi moment om nog eens te herhalen wat ik altijd zeg namelijk zeg nooit nooit.

Alle posts met als onderwerp de Slotverklaring zijn te vinden in het dossier Slotakkoord 02.11.2006.

November 29, 2006

De laatste trein gemist

De Eilandsraad van Curacao heeft de Slotverklaring, getekend op 2 november 2006 door Nederland, Sint Maarten en Curacao, afgewezen. Dit gebeurde in de nacht van dinsdag 28 op woensdag 29 november. De bedoeling was dat de vergadering van de Eilandsraad 's morgens vroeg begon, maar tot verbazing van menigeen vroeg Nelson Pierre (NPA) aan minister van Justitie David Dick (PAR) toestemming voor Anthony Godett (FOL) om bij de vergadering aanwezig te zijn.

Voor de duidelijkheid, Anthony Godett zit in de Bon Futuro gevangenis een straf uit wegens valsheid in geschrifte. De ochtend is gebruikt om over dit onderwerp te debatteren. Pas om één uur 's middags kon de geplande vergadering over de Slotverklaring van start gaan, overigens zonder Anthony Godett.

Alle overgebleven 20 raadsleden kregen 20 minuten spreektijd, tijd die daadwerkelijk werd gebruikt. Dat was zonde, immers de stellingen waren reeds betrokken. Al heel snel bleek dat de Slotverklaring slechts op steun van de PAR (5 zetels) en PNP (2 zetels) kon rekenen. Lange tijd was onzeker wat PNP-lid Dennis Evertsz ging stemmen. Hij is tegen het slotakkoord, maar heeft uiteindelijk toch voor gestemd. Naar mijn voorzichtige inschatting om geen problemen te krijgen met zijn fractieleidster Ersilia de Lannooy. De beslissing was toch al gevallen, of het nu 13 tegen 7 of 14 tegen 6 werd maakt niet veel uit.

Een onthutsende uitslag voor Curacao, een uitslag waarvan velen de consequenties nog niet lijken te beseffen. Woensdagmorgen hoorde ik de reactie van minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties Atzo Nicolaï. Hij was zwaar teleurgesteld. In zijn antwoorden op de vragen van de interviewster probeerde hij het woord Curacao uit alle macht te vermijden.

Interviewster: "En wat gaat er gebeuren, nu het slotakkoord is afgewezen?"
Nicolaï: "Oh, we gaan gewoon door."
Interviewster: "Door? Maar Curacao heeft het slotakkoord afgewezen."
Nicolaï: "Ja, we gaan door met Sint Maarten."
Interviewster: "Maar hoe moet het dan verder? Wat als Curacao weer wil komen praten?"
Nicolaï: "Praten kan natuurlijk altijd. Maar onderhandelen doen we niet meer."

De Curacaose politici liggen te rollebollen in de bus op weg naar het station. Daar aangekomen blijkt de laatste trein reeds vertrokken. Tegen beter weten in wacht men op de volgende.

Hoe heeft het zover kunnen komen? Politici op Curacao lijken voornamelijk met zichzelf bezig te zijn. Daarbij komt de kleinschaligheid waarbij iedereen elkaar door en door kent en persoonlijke verhoudingen (wrok) een grote rol spelen. Hieraan maken alle partijen zich schuldig.

Ja, ook de PAR. Dat begon al voordat de delegatie na het tekenen van de Slotverklaring op Curacao geland was door het plaatsen van een advertentie waarbij men zichzelf een veer in de kont stak door de eer voor zichzelf op te eisen. Bij aankomst op luchthaven Hato geconfronteerd met de advertentie schrok premier Emily de Jongh-Elhage hier danig van, dat was absoluut niet de bedoeling. Maar het kwaad was al geschied.

Ook is er kritiek op de wijze waarop PAR in de persoon van Zita Jesus-Leito het slotakkoord verdedigde. In plaats van rustig uit te leggen welke weg gevolgd moest worden, via de Ronde Tafel Conferentie (RTC) in februari 2007 naar een referendum om uit te komen bij de magische datum 1 juli 2007 waarop de uiteindelijke autonomie een feit moest worden, trachtte zij de tegenstanders te overtuigen met een slikken of stikken strategie.

De tegenstanders gaan ook niet vrijuit. Ten eerste dient men de klasse en capaciteiten te hebben om door een ongelukkige strategie heen te prikken. Zeker als men het belang van het eiland en de bevolking in gedachten houdt mag dat niet zo moeilijk zijn. In eerdere posts over het slotakkoord is reeds genoemd de aanwezigheid van Dennis Evertsz (PNP en coalitiepartij), Cesar Prince (PLKP), Rignald Lak (MPK en coalitiepartij) en Urvin Macaay (MAN en coalitiepartij) als lid van de Curacaose delegatie in Den Haag.

Deze mannen zijn tot aan het eind, het drinken van champagne op het bereiken van het slotakkoord, gebleven. Hun kritiek begonnen zij pas te spuien na terugkomst op Curacao.

Gevolg van dit alles is dat de Slotverklaring de naam kreeg van een PAR-akkoord. Onder anderen met het oog op verkiezingen werden de posities ingenomen. De twaalf uren gepraat op dinsdagmiddag en -avond waren overbodig. Het was al lang duidelijk hoe er gestemd ging worden.

's Morgens had ik mijn autolampen ontstoken. De door Stephen Walroud opgezette actie Handen af van het slotakkoord en de lichten aan was geen doorslaand succes. Hooguit één op de 15 auto's had de lichten aan. Van de andere kant was ook de anti-slotverklaringsmars die 's morgens vroeg bij het Waaigat startte geen succes. Ruim honderd mensen namen de moeite op deze wijze te tonen dat zij het niet met het slotakkoord eens zijn.

Dat is het vreemde van de situatie. Op dinsdagavond waren straatinterviews op televisie te zien. Het was onthutsend hoe weinig mensen inhoudelijk een idee hadden wat de Slotverklaring behelst en ook hoe weinig het velen leek te interesseren.

De PAR en de PNP hebben hun conclusie getrokken uit de zware nederlaag en zijn uit de Eilandsregering gestapt. De grootste partij is Frente Obrero (FOL) met zeven zetels. Deze oranje partij neemt nu het voortouw om tot een nieuwe coalitie te komen. Op landsnivo blijft het bij het oude, PAR en PNP kunnen gesteund door de leden van de andere eilanden doorregeren met een meerderheid.

Gevoelig ligt de positie van de MAN. Vooral deze partij heeft de coalitie laten vallen. Op landsnivo heeft de MAN twee ministersposten, ingevuld door Kenneth Gijsbertha en Sandra Smith. Aan hun is verzocht de eer aan zichzelf te houden en dus op te stappen. Dit is gebeurd bij monde van Ramoncito Booi uit Bonaire hetgeen niet helemaal als een verrassing komt aangezien deze een persoonlijk conflict met Kenneth Gijsbertha uitvecht omtrent het verlenen van een licentie aan luchtvaartmaatschappij Insel Air. Booi is zelf belanghebbende in het concurrerende DAE.

Dit om aan te geven op welk nivo de verhoudingen liggen.

Het is niet de eerste keer dat de MAN een ander gezicht laat zien dan men op grond van een coalitie verwacht. Anderhalf jaar geleden vergeleek ik de partij met D66 en die gedachte wordt steeds sterker. Bij de komende coalitiebesprekingen is een nieuwe regering bestaande uit FOL, PLKP en MAN derhalve zeker niet uit te sluiten.

Wel mis ik de mening dan wel aansturende rol op de achtergrond van Mister MAN, Don Martina. Don Martina was als adviseur aanwezig in Den Haag, maar nergens heb ik nadien gezien, gelezen of gehoord hoe hij tegenover de Slotverklaring staat. Dat is erg jammer.

Een belangrijke vraag is: hoe nu verder? Volgens Yves Cooper, ja hij is weer terug op Radio Dolfijn, is de oplossing nu een referendum houden. Laat het volk maar beslissen. Ik weet het niet. Naar mijn mening onderschat Curacao de reactie van Nederland op onze afwijzing. Men beseft niet ten volle dat Curacao voor Nederland ten eerste onbelangrijk is en ten tweede alleen maar als lastig wordt gezien.

En dan doet Nederland een royaal aanbod met het saneren van de enorme staatsschuld en nog is het niet goed. De reactie van Atzo Nicolaï sprak wat dat betreft boekdelen. Onder politiek bewuste Curacaoenaars beluister ik dat wat hun betreft Nicolaï wel kan zeggen dat hij niet meer wil onderhandelen maar dat hij wel moet. Ik vraag het mij af.

Mijn vrees is dat de zaak snel polariseert en dan komt er een ogenblik dat de Curacaoenaar in zijn trots stelt: "Dan maar geen autonomie, dan gaan we meteen voor onafhankelijkheid!" Het zou mij niet verbazen, niet nu meteen maar wel als er over een aantal maanden geen enkele vooruitgang is geboekt en die kans is groot.

De toekomst zal het leren. Qué Será, Será...

Voor het slotakkoord stemden:

  • Dennis Jackson (PAR)
  • Marilyn Alcala-Wallé (PAR)
  • Oscar Castillo (PAR)
  • Eugene Ruggenaath (PAR)
  • R. Gomes (PAR)
  • Dennis Evertsz (PNP)
  • Humphrey Davelaar (PNP)

Tegen het slotakkoord stemden:

  • Rignald Lak (MPK)
  • Errol Cova (PLKP)
  • Frensel Marchena (PLKP/onafhankelijk)
  • Cesar Prince (PLKP/onafhankelijk)
  • Sedney Ignacio (FOL)
  • Renfred Rojer (FOL)
  • R. D. A. Douglas (FOL)
  • J. R. Carolina (FOL)
  • E. E. Capella (FOL)
  • R. A. Sling (FOL)
  • Charles Cooper (MAN)
  • Urvin Macaay (MAN)
  • Nelson Pierre (NPA)

Anthony Godett (FOL) was niet aanwezig wegens het uitzitten van zijn gevangenisstraf. Alle posts met als onderwerp de Slotverklaring zijn te vinden in het dossier Slotakkoord 02.11.2006.

November 25, 2006

De lichten aan

Het historisch akkoord tussen Nederland, Sint Maarten en Curacao van 2 november 2006 waarin beide eilanden autonome landen binnen het Koninkrijk worden houdt de gemoederen op Curacao bezig. Op Sint Maarten niet, daar is het akkoord vrijwel unaniem door het eilandsbestuur goedgekeurd.

Curacao is nog lang niet zover. De aanvankelijke rust na het bereiken van het akkoord heeft plaatsgemaakt voor chaos. Iedereen heeft zijn eigen idee over welk nivo van autonomie moet worden nagestreefd en wat er met het slotakkoord dient te gebeuren. Alleen de PAR is heel duidelijk: een akkoord is een akkoord.

Van Frente Obrero (FOL) is een eventuele afwijzing van het akkoord te billijken. Deze partij heeft bewust niet deelgenomen aan de grote delegatie die vanuit Curacao naar Den Haag is afgereisd om te onderhandelen. De rol van coalitiepartners PNP en MAN in deze is minder sterk.

Namens de MAN maakten Don Martina en Urvin Macaay deel uit van de delegatie. Zij hebben actief meegewerkt aan het bereiken van het gesloten akkoord. Het wekt enige bevreemding dat met name Macaay tegen het akkoord lijkt te gaan stemmen aanstaande dinsdag 28 november in de Eilandsraad. Urvin Macaay, MAN-leider Charles Cooper en Eunice Eisden hebben aangegeven dat men er de voorkeur geeft om het akkoord te heronderhandelen. Sandra Smith, Jean Francisca en Kenneth Gijsbertha van dezelfde fractie zijn overigens voor het slotakkoord.

Even later volgde de PNP met een afwijkend standpunt. Raadslid Dennis Evertsz gaf al direct na terugkomst op Curacao niet thuis tijdens de eerste de beste vergadering van de Eilandsraad waarin het slotakkoord behandeld diende te worden. Hij was naar het buitenland vertrokken en mede hierdoor werd het quorum niet gehaald om een beslissing te kunnen nemen. Sommigen beweren dat zijn vader grote invloed heeft op het gedachtengoed van Dennis Evertsz en deze is tegen.

Fractieleider Ersilia (Zus) de Lannooy stelt dat er een referendum moet worden gehouden over het slotakkoord. Evenals Dennis Evertsz was Zus de Lannooy aanwezig in Den Haag, samen met partijgenote Suzy Camelia-Römer was zij zelfs een van de vooraanstaande onderhandelaars.

Heronderhandelen is een enorm zwaktebod. Wat als Nederland ineens zegt dat het wil heronderhandelen, bijvoorbeeld over het kwijtschelden van de schuld? Curacao zou te klein zijn. Nederland heeft met de formatie van het nieuwe kabinet nu belangrijkere zaken aan zijn hoofd. Vooralsnog ziet het ernaar uit dat dit kabinet een rodere kleur krijgt dan het voorgaande. Rood is in deze niet direkt een voordeel voor de Antillen met betrekking tot streven naar autonomie en schuldsanering.

Urvin Macaay kan hier nog wel eens van een koude kermis thuiskomen. Geen wonder ook dat Sint Maarten zo snel en eensgezind de slotverklaring honoreerde. Daar ziet men de bui al hangen en vreest voor bruusk terugdraaien van het hele autonomieverhaal. Men is dan ook niet blij met het langzame beslisproces op Curacao.

Voor een referendum is het te vroeg. Op 15 april 2005 heeft de Eilandsraad besloten dat een referendum pas gehouden dient te worden na de Ronde Tafel Conferentie (RTC) als het totaalpakket klaar en uitonderhandeld is. Deze RTC staat gepland voor februari 2007.

De Extra is een van de meest gelezen Papiamentstalige kranten op het eiland. De dagelijkse column Bosina bla bla staat pal achter premier Emily de Jongh-Elhage (PAR) en daarmee achter het slotakkoord. Nu heeft ook Shon Ma Scoop, een oudere en gezaghebbende columnist van dezelfde krant die er aanvankelijk vrij kritisch tegenover stond, zich uitgesproken vóór het akkoord. Dat geeft enige hoop.

PAR-lid en eigenaar van salsa-school Salsipuedes Stephen Walroud is met een originele actie op de proppen gekomen. Hij probeert een email door middel van het pyramide-principe naar zoveel mogelijk mensen te sturen. Walroud wil dat de zwijgende meerderheid die volgens hem achter het akkoord staat nu haar gezicht laat zien. De bedoeling is dat iedereen die voor het akkoord is de lichten van zijn auto ontsteekt. Als (overdag!) bijna iedere auto zijn lichten aan heeft is dit een teken voor de politici die op dinsdag 28 november in de Eilandsraad over het slotakkoord beslissen.

CasaSpider is ervoor dat het bereikte en ondertekende akkoord met Nederland goedgekeurd wordt. Toen Luchiano (9) en ik naar de bibliotheek reden om er 5 gulden 70 boete te betalen brandden derhalve de lichten van de Toyota. Onderweg was hij de enige.

Laat dat niet zo blijven, daarom hier de laatste zin uit de mail van Stephen Walroud:

"Handen af van het slotakkoord en de lichten aan!!"

Alle posts met als onderwerp de Slotverklaring zijn te vinden in het dossier Slotakkoord 02.11.2006.

November 15, 2006

Op eigen benen staan

Op TeleCuracao legt Suzy Camelia-Römer uit waarom het historisch akkoord dat op 2 november in Den Haag is getekend en waarmee in principe de autonomie van Sint Maarten en Curacao is geregeld een goed akkoord is. Dat uitleggen doet zij iedere avond en het is nodig ook.

De aanvankelijke euforie heeft bij veel mensen in de Curacaose samenleving plaatsgemaakt voor bedenkingen. Wat ik vaak beluister is dat men omwille van het grotendeels kwijtschelden van de staatsschuld teveel water bij de wijn heeft gedaan. Met name op het terrein van Justitie en het Politiekorps.

Qua Justitie heeft Nederland volgens de criticasters een te grote vinger in de pap aangezien de Nederlandse minister aanwijzingen mag geven aan de gemeenschappelijke Procureur Generaal van de eilanden. De politie dient flexibel te zijn en kan eventueel ook op andere eilanden worden ingezet. "Bonaire, Sint Eustatius en Saba zijn nu Nederlandse gemeenten. En dan moet Curacao nog steeds hun politietaken verzorgen?", hoort men op straat.

Met conculega Diangelo M. is het altijd leuk discussiëren. Hij is tegen het akkoord maar lijdt ook enigszins aan de door hemzelf bedachte Curacaose ziekte dat men nooit tevreden is en het zelf altijd beter weet. Diangelo: "Dat is het probleem van Curacao, we hebben teveel politieke partijen, teveel vakbonden en teveel radiostations."

Hij vervolgt: "Die schuld had Nederland nooit moeten kwijtschelden. Wij hebben die schuld gemaakt, dus wij moeten hem ook afbetalen." Op mijn vraag hoe men dat denkt te kunnen bewerkstelligen heeft Diangelo een antwoord waar zeker wel iets in zit: "Nederland moet ons in de gelegenheid stellen ons eigen brood te verdienen. Dat gebeurt nu niet. Wij hadden de offshore maar in 2001 werd de Belastingregeling voor het Koninkrijk (BRK) ingevoerd."

Door de BRK is de offshorehandel op Curacao ingestort. Dit gebeurde (zogenaamd?) onder druk van de Europese Unie, maar Nederland was er wel erg snel mee. De term "het braafste jongetje van de klas" duikt in dit verband op. Engeland nam het wat minder nauw met de regels en is er inmiddels met deze business vandoor.

Op 11 november publiceerde de Stichting Onderzoek Multinationale Ondernemingen (SOMO) het rapport Nederland belastingparadijs voor multinationals (pdf-download). De constructie met brievenbusbedrijven levert Nederland 1.2 miljard euro per jaar aan extra belastinginkomsten op. Naar aanleiding van dit rapport heb ik een email gestuurd naar SOMO met de vraag wat deze stichting denkt over het onderwerp trust/offshore in relatie tot Curacao.

Het antwoord kwam snel maar gaf helaas geen antwoord: "Het is een interessante vraag die u stelt. Ik moet u helaas vertellen dat wij het antwoord ook niet weten. Mocht één van de onderzoekers hier toch nog informatie over vinden dan zullen wij u dat meedelen."

Terug naar de kern. Het beleid van Nederland dient erop gericht te zijn dat (ei)landen als Sint Maarten, Aruba en Curacao zichzelf kunnen bedruipen. De indruk ontstaat dat men eerder geneigd is om initiatieven juist de grond in te boren. Dat is ook gebeurd met de zogenaamde Penshonado-regeling die het aantrekkelijk maakte voor welgestelde Nederlanders om op Curacao te gaan wonen.

Men kan het idee krijgen dat ontwikkelingshulp in combinatie met rente en importbeperkingen toch vooral een middel is om bestaande afhankelijkheden in stand te houden dan wel te verstevigen.

Op TeleCuracao legt Suzy Camelia-Römer uit waarom het historisch akkoord dat op 2 november in Den Haag is getekend en waarmee in principe de autonomie van Sint Maarten en Curacao is geregeld een goed akkoord is. Dat uitleggen doet zij iedere avond en het is nodig ook.

De aanvankelijke euforie heeft bij veel mensen in de Curacaose samenleving plaatsgemaakt voor bedenkingen. Wat ik vaak beluister is dat men omwille van het grotendeels kwijtschelden van de staatsschuld teveel water bij de wijn heeft gedaan. Met name op het terrein van Justitie en het Politiekorps.

Qua Justitie heeft Nederland volgens de criticasters een te grote vinger in de pap aangezien de Nederlandse minister aanwijzingen mag geven aan de gemeenschappelijke Procureur Generaal van de eilanden. De politie dient flexibel te zijn en kan eventueel ook op andere eilanden worden ingezet. "Bonaire, Sint Eustatius en Saba zijn nu Nederlandse gemeenten. En dan moet Curacao nog steeds hun politietaken verzorgen?", hoort men op straat.

Met conculega Diangelo M. is het altijd leuk discussiëren. Hij is tegen het akkoord maar lijdt ook enigszins aan de door hemzelf bedachte Curacaose ziekte dat men nooit tevreden is en het zelf altijd beter weet. Diangelo: "Dat is het probleem van Curacao, we hebben teveel politieke partijen, teveel vakbonden en teveel radiostations."

Hij vervolgt: "Die schuld had Nederland nooit moeten kwijtschelden. Wij hebben die schuld gemaakt, dus wij moeten hem ook afbetalen." Op mijn vraag hoe men dat denkt te kunnen bewerkstelligen heeft Diangelo een antwoord waar zeker wel iets in zit: "Nederland moet ons in de gelegenheid stellen ons eigen brood te verdienen. Dat gebeurt nu niet. Wij hadden de offshore maar in 2001 werd de Belastingregeling voor het Koninkrijk (BRK) ingevoerd."

Door de BRK is de offshorehandel op Curacao ingestort. Dit gebeurde (zogenaamd?) onder druk van de Europese Unie, maar Nederland was er wel erg snel mee. De term "het braafste jongetje van de klas" duikt in dit verband op. Engeland nam het wat minder nauw met de regels en is er inmiddels met deze business vandoor.

Op 11 november publiceerde de Stichting Onderzoek Multinationale Ondernemingen (SOMO) het rapport Nederland belastingparadijs voor multinationals (pdf-download). De constructie met brievenbusbedrijven levert Nederland 1.2 miljard euro per jaar aan extra belastinginkomsten op. Naar aanleiding van dit rapport heb ik een email gestuurd naar SOMO met de vraag wat deze stichting denkt over het onderwerp trust/offshore in relatie tot Curacao.

Het antwoord kwam snel maar gaf helaas geen antwoord: "Het is een interessante vraag die u stelt. Ik moet u helaas vertellen dat wij het antwoord ook niet weten. Mocht één van de onderzoekers hier toch nog informatie over vinden dan zullen wij u dat meedelen."

Terug naar de kern. Het beleid van Nederland dient erop gericht te zijn dat (ei)landen als Sint Maarten, Aruba en Curacao zichzelf kunnen bedruipen. De indruk ontstaat dat men eerder geneigd is om initiatieven juist de grond in te boren. Dat is ook gebeurd met de zogenaamde Penshonado-regeling die het aantrekkelijk maakte voor welgestelde Nederlanders om op Curacao te gaan wonen.

Men kan het idee krijgen dat ontwikkelingshulp in combinatie met rente en importbeperkingen toch vooral een middel is om bestaande afhankelijkheden in stand te houden dan wel te verstevigen.

Alle posts met als onderwerp de Slotverklaring zijn te vinden in het dossier Slotakkoord 02.11.2006.

November 7, 2006

Een misplaatste advertentie

Afgelopen zaterdag kocht ik gewoontegetrouw de Extra en de Vigilante, twee Papiamentstalige ochtendkranten. Mijn oog viel op de achterkant van de Extra waar een paginagrote advertentie van de politieke partij PAR stond.

In een paginagrote advertentie op 04.11.2006 claimt de PAR het succes van het historisch accoord met Nederland. Klik voor groter/sluiten."Den union nos team a logra", luidt de tekst gevolgd door "Danki Emily, Pabien Korsou!"

Vrij vertaald iets als: "Door eenheid heeft ons team het bereikt. Bedankt Emily, gefeliciteerd Curacao." Ons team slaat op de drie personen op de foto. Het zijn van links naar rechts Zita Jesus-Leito, Emily de Jongh-Elhage en Etienne Ys. Drie prominente PAR-leden. Met deze advertentie claimt de PAR kennelijk het succes van het bereiken van het historische accoord met Nederland.

Sarah Wescot-Williams, dacht ik.

Dat behoeft enige toelichting. Na het tekenen van het slotaccoord heerste er een uitbundige stemming in de grote zaal van het Spaansche Hof te Den Haag. Er werden vele toespraken gehouden. Degene die eruit sprong was de toespraak van Sarah Wescot-Williams, leidster van de Democratische Partij (DP) Sint Maarten.

Citaat uit de Amigoe van 3 november 2005, auteur Michael Willemse:

Echte emotie en applaus wist haar Sintmaartense collega Sarah Wescot-Williams (DP) los te maken toen zij – wellicht ook met de verkiezingen over een paar maanden in gedachten – haar politieke tegenstanders William Marlin en Gracita Arrindell van de oppositiepartijen NA en PPA naar voren riep om met haar 'als de politieke leiders van het kleinste land van het Koninkrijk' het podium te delen. "We hebben zes jaar gewacht. Het onmogelijke hebben wij mogelijk gemaakt. You have proven the critics wrong!". En tegen Nicolaï: "U heeft uw nek uitgestoken. Wij zullen bewijzen dat u dat terecht heeft gedaan. God bless the Netherlands, the islands and the people of St. Maarten!"

In de onderhandelingen vormde ook de Curacaose delegatie een front. Alle aanwezige partijen deden mee en stonden voor één zaak, een welhaast unieke gebeurtenis voor Curacao. De PAR-advertentie van zaterdag 4 november komt voor velen derhalve als een koude douche.

Toen premier Emily de Jongh-Elhage bij aankomst op Curacao werd geconfronteerd met de advertentie was zij er niet blij mee.

Alle posts met als onderwerp de Slotverklaring zijn te vinden in het dossier Slotakkoord 02.11.2006.

November 3, 2006

Curacao en Sint Maarten autonoom

Op donderdagavond 2 november 2006 Nederlandse tijd werd een historisch accoord getekend door de drie partijen Nederland, Sint Maarten en Curacao. Laatstgenoemde twee eilanden krijgen een autonome status binnen het Koninkrijk. Download hier de slotverklaring in pdf-formaat.

Er is hard onderhandeld, vooral over het op het laatste nippertje door minister van Justitie Ernst Hirsch-Ballin ingebrachte voorstel dat Justitie net als Defensie en Buitenlandse Zaken onder één Koninkrijksminister dient te vallen. Dit voorstel was onacceptabel voor de eilanden.

Donderdag 2 november 2006: De ondertekening van de Slotverklaring. Klik voor groter/sluiten.Er is een compomis gevonden in de vorm dat de Nederlandse minister van Justitie in een extreme situatie onder voorwaarden als in Het Statuut beschreven kan ingrijpen als de minister van bijvoorbeeld Curacao zijn werk niet goed doet. Tevens wordt er een soort van Super Procureur-Generaal aangesteld voor de twee nieuwe landen alsmede de drie nieuwe Nederlandse gemeenten. In ruil hiervoor krijgen zowel Curacao als Sint Maarten een eigen Openbaar Ministerie en een eigen Politiekorps. Dat is meer dan waarop de eilanden vooraf hadden kunnen hopen.

Naar aanleiding van de post Bestuurlijk Overleg in Den Haag vroeg Lennart of dit een goede deal is voor Curacao. Ik ben van mening dat Curacao en ook Sint Maarten er vrijwel het maximale uit hebben gesleept. Van tevoren was duidelijk dat Nederland na kwijtschelden van het grootste gedeelte van de staatsschuld meer controle eist om nieuwe schulden te voorkomen.

Ook een nieuwe nationale munt en een eigen Centrale Bank voor de twee eilanden is op dit moment niet gewenst, alleen al vanwege de hoge kosten die dat met zich meebrengt. Het is wel een bijzondere situatie dat straks twee nieuwe landen (Curacao en Sint Maarten) en drie nieuwe Nederlandse gemeenten (Bonaire, Saba en Sint Eustatius) de munteenheid delen van de oude, niet meer bestaande Nederlandse Antillen. Dit is echter een kwestie die in een latere fase aangepakt kan worden.

Belangrijk is het punt van Justitie. Ik vind dat men enorm goed heeft gelaveerd en tot een voor alle partijen bevredigend compromis is gekomen. Sommige Curacaoenaars als Josephine Bakhuis-Trinidad (Papiamentstalig artikel) vinden het wellicht te weinig, anderen waaronder ikzelf zijn niet ongelukkig met het feit dat er, in een extreme situatie, uiteindelijk toch ingegrepen kan worden door Nederland.

Donderdag 2 november 2006: Historisch accoord tussen Nederland, Curacao en Sint Maarten, minister Atzo Nicolaï verzorgt de opening.Ook internationaal wordt hier ongetwijfeld positiever tegen aangekeken dan dat de eilanden volledige en onbeperkte zeggenschap hebben over een ook internationaal belangrijk onderwerp als Justitie. Ik ben, vreemd genoeg, niet bij de onderhandelingen aanwezig geweest maar hoor geluiden dat met name ex-premier van de Nederlandse Antillen Suzy Camelia-Römer een grote rol heeft gespeeld in het tot stand komen van het compromis op dit terrein. Dat is een compliment waard.

Samenvattend ben ik verrast door de daadkracht van de betrokken partijen, niet in het minst van de Nederlandse. Het is moeilijk in te schatten wat het aandeel van Atzo Nicolaï hierin is geweest. Heeft hij geoogst wat zijn D66-voorgangers Thom de Graaf en Alexander Pechtold hebben gezaaid of had Curacao zich anders nog steeds in een soort van Limbo bevonden? We zullen het nooit weten.

Hoe nu verder? Als de Curacaose delegatie terug is op het eiland dient zij uitleg te geven en verantwoording af te leggen aan de Eilandsraad over het gesloten accoord. Hierna wordt een nieuw Referendum gehouden waarin de bevolking zich over het accoord dient uit te spreken.

Ik stem voor het accoord. Als men realistisch is is er geen andere keuze. Een "neen" betekent dat Curacao jaren terug wordt geworpen in haar pogingen om uiteindelijk te komen tot onafhankelijkheid. Want zoveel is wel duidelijk, heel veel Curacaoenaars zien wat nu bereikt is en waarschijnlijk op 1 juli 2007 geëffectueerd wordt als een stap in de richting van eerst meer autonomie en vervolgens onafhankelijkheid.

Tot slot drie pagina's uit de Papiamentstalige ochtendkrant Extra:

  • De voorpagina van de Extra op vrijdag 3 november 2006.
  • Het accoord tussen Nederland, Curacao en Sint Maarten, deel 1.
  • Het accoord tussen Nederland, Curacao en Sint Maarten, deel 2.

Alle posts met als onderwerp de Slotverklaring zijn te vinden in het dossier Slotakkoord 02.11.2006.

November 2, 2006

Bestuurlijk Overleg in Den Haag

Een grote delegatie uit Curacao en een uit Sint Maarten zijn in Nederland om zogenaamd Bestuurlijk Overleg te hebben met een Nederlandse delegatie onder leiding van minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties Atzo Nicolaï. Het overleg gaat over de ontmanteling van de Nederlandse Antillen en de nieuwe staatkundige positie van Curacao en Sint Maarten.

Op woensdag 11 oktober tekenden de K3, de kleine drie eilanden Bonaire, Saba en Sint Eustatius, een slotverklaring waarin zij aangeven een soort van Nederlandse gemeenten te worden. Nu is het de beurt aan de G2, de grote twee eilanden Sint Maarten en Curacao.

Bij het Referendum over de staatkundige toekomst op Curacao van 8 april 2005 heeft een meerderheid (68%) gekozen voor Optie A, Status Aparte ofwel autonomie binnen het Koninkrijk. Alle grote politieke partijen steunden deze optie. De vraag is alleen hoe deze optie ingevuld moet worden. Daar liet niemand zich over uit.

Dat veranderde na de uitslag van het Referendum. Er werd gerept over een Status Aparte model Aruba Plus. Aruba heeft haar Status Aparte in 1986 gekregen. Curacao en Sint Maarten wilden op 1 juli 2007 een minimaal gelijke Status Aparte als Aruba heeft.

Al snel werd duidelijk dat Nederland hier niet aan meewerkt. Zo is het vooralsnog uitgesloten dat beide (ei)landen een eigen Centrale Bank en een eigen munteenheid krijgen. Verschil van mening bestaat er over het Openbaar Ministerie en het Politiekorps.

Een passage uit de Brief aan de Tweede Kamer over de staatkundige vernieuwingen op de Nederlandse Antillen van Atzo Nicolaï:

"Afspraken zijn nodig op het gebied van rechtszekerheid en deugdelijkheid van bestuur. Bij de bestuurlijke schaalverkleining door het uiteenvallen van het Land Nederlandse Antillen moeten er betere garanties zijn voor een duurzame borging van rechtszekerheid en deugdelijkheid van bestuur. Met name door het wegvallen van een bestuurslaag is een versterkte positie van het Koninkrijk noodzakelijk."

Koukleumend zitten de Antilliaanse politieke leiders te wachten op het Bestuurlijk Overleg, foto Extra. Klik voor groter/sluiten.Nederland vindt de (ei)landen te klein om deze belangrijke zaken zelf te regelen. Openbaar Ministerie en Politiekorps moeten gedeeld worden tussen Curacao en Sint Maarten. Daar bovenop wil Nederland dat dit Openbaar Ministerie feitelijk valt onder de minister van Justitie van het Koninkrijk, lees Nederland.

De grote troefkaart van minister Nicolaï is het voor 85% kwijtschelden van de staatsschuld van de Nederlandse Antillen. In totaal bedraagt deze schuld 5 miljard Antilliaanse guldens, het equivalent van 2.24 miljard euro.

Premier Emily de Jongh-Elhage vindt dit een royaal gebaar dat Curacao niet mag afwijzen. Politieke partijen als Frente Obrero (FOL) en Forsa Korsou zijn van mening dat Curacao haar kans op werkelijke autonomie nu verkwanselt voor een paar zilverlingen.

Een punt dat weinig belicht wordt is de verhouding tussen Curacao en Sint Maarten. Beide landen hebben eufemistisch gezegd een hekel aan elkaar. Men is elkaar liever kwijt dan rijk en dat is een van de overwegingen geweest voor beide eilanden om voor autonomie en daarmee opheffing van de Nederlandse Antillen te kiezen.

Ironisch genoeg zitten de twee grootste vijanden binnen de Nederlandse Antillen straks aan elkaar vast op belangrijke punten. Sint Maarten heeft duidelijk haast en is hierin tot dusverre redelijk meegegaan omdat men de nieuwe structuur er zo snel mogelijk door wil drukken.

Volgens bronnen heeft Wouter Bos aangegeven dat hij autonomie voor een klein eiland als Sint Maarten (33.000 inwoners) niet ziet zitten. Na 22 november kan Bos wel eens virteel minister-president zijn. Wellicht dat men zich daarom coöperatief opstelt, zelfs als dit betekent dat men de komende jaren aan Curacao vastzit.

Het Bestuurlijk Overleg had reeds afgerond moeten zijn, maar het is nog niet eens begonnen. Door veranderingen van gemaakte afspraken en nieuwe eisen van Nederlandse kant is men blijven steken in vooroverleg. Vooroverleg dat zeer lang duurt, er wordt gesproken over marathonsessies.

De Curacaose delegatie kan maar beter met een goed resultaat naar huis komen. Op het eiland is veel kritiek op de grootte van de delegatie en de daaraan verbonden kosten. Deze zijn geraamd op 128.000 Antilliaanse guldens ofwel ruim 57.000 euro.

Een fors bedrag dat echter gezien het doel van de missie in het niet valt bijj het één uur durende feestje ter gelegenheid van de introductie van het nieuwe beeldmerk van de stad Den Haag. Dat feestje kost namelijk 190.000 euro.

Alle posts met als onderwerp de Slotverklaring zijn te vinden in het dossier Slotakkoord 02.11.2006.