« May 2012 | Main | July 2012 »

June 28, 2012

Afscheid van de juffen

27.06.2012: De kinderen van de Giraffenklas (groep-1+2) van de KBS Sint Jozef in Rijen nemen afscheid van hun juffen. Hier Diana (6) en juffrouw Monique. Klik voor groter.Plotseling zag ik in mijn agenda dat de ouders van Diana (6) woensdag de 27ste van 11:15 tot 12:15 op de KBS Sint Jozef verwacht werden voor het afscheid van de juffen. De ouders van Diana dat zijn wij en de juffen heten Liesbeth (blond) en Monique (bruin). Diana heeft in de Giraffenklas Groep-1 en Groep-2 doorlopen. Volgend jaar begint het echte werk, met lezen en schrijven en zo: Groep-3!

De kinderen van Groep-1 waren de klas uitgejaagd waardoor er genoeg ruimte was voor de kinderen van Groep-2 en hun ouders. De juffen hadden voor ieder kind een mooie foto met achterop een gedicht en wat persoonlijke noten. Elke foto werd apart behandeld. Bij Diana stond er lief, aardig, grappig, zorgzaam en betrokken op. Daar kan ik mij wel in vinden.

De juffen kregen op hun beurt een kado van de ouders, het was iets van een haardvuur voor op tafel. Je kunt tegenwoordig niet meer zonder. Ook was er voor Liesbeth en Monique een omgekeerd vriendenboek, waarbij de kinderen dingen over de juffen op hadden geschreven of liever gezegd op hadden laten schrijven.

Het laatste onderdeel van de bijeenkomst was een snoepveterwedstrijd tussen de kinderen en een van hun ouders. In het midden van de snoepveter zit een knoop. De ouder steekt de ene kant van de veter in zijn mond, het kind de andere en beiden beginnen met de handen op de rug zo snel mogelijk te eten. Wie het eerst bij de knoop is heeft gewonnnen. Vreemd genoeg won in alle gevallen het kind. Met broccoli of sperciebonen was het vast een ander verhaal geweest.

Tot slot werden de werkmappen als resultaat van een jaar lang tekenen, knutselen, lezen etcetera tevoorschijn gehaald. Die kregen de kinderen mee naar huis. We namen afscheid van de juffen, immers daar was het om begonnen, en reden naar de C1000 om wat ontbrekende dingen in te slaan. Later die dag, tijdens Portugal-Spanje, nam Bert van Marwijk afscheid van het Nederlands Elftal Maar dat is toch anders.

Haar eerste twee jaren op de KBS Sint Jozef heeft Diana met veel plezier doorlopen. De juffen hebben daar een belangrijke rol in gehad en daarom ook namens mij: Juffen, hartelijk dank voor jullie goede zorgen!

June 17, 2012

Lasergamen met Rijen C4 (Zaterdag 16.06.2012)

Aan het eind van het voetbalseizoen organiseert de leiding van Rijen C4 traditioneel bij wijze van afscheid een team-uitje. De organisatie is traditioneel in handen van de zeer bekwame Marco Fischer. Dit seizoen gingen we lasergamen in de bossen van Alphen (Noord-Brabant), bij Gotcha. Gotcha, dat is echt een naam waar bijna niemand op komt in het geval van een oorlogsachtig spel. Ik hou daar wel van, van die verrassende Repelsteeltje-achtige namen.

16.06.2012: Rijen C4 gaat lasergamen bij Gotcha in Alphen: Ímer ăelik neemt Ímer Kanbur onder schot. Klik voor groter.De familie Bourgonje heeft de gehele catering op zijn (m/v) schouders genomen met een verrassing aan het eind. De kinderen noch de ouders kwamen iets tekort, waarvoor hulde! Het avontuur begon ook bij de Bourgonjes, in de Dundelbroek te Rijen. Tjeu Dekkers die halverwege het seizoen stopte was er samen met zijn vader ook bij, dit om aan te geven hoezeer Rijen C4 in je hart zit. Of ze vonden het gewoon een leuk uitje, dat kan natuurlijk ook.

Vanuit de Dundelbroek reden we naar Alphen, een route die ik blindelings rijd omdat het dezelfde weg is als naar De Biergrens in Baarle-Nassau. Voor de zekerheid had ik de lege kratten Westmalle al achter in de auto liggen om op de terugweg even langs De Biergrens te wippen.

Een beetje buiten Alphen draaiden we de Kwaalburg in en parkeerden de auto's volgens instructie bij huisnummer 23 rechts in het gras. Tweehonderd meter landinwaarts stond een gardarobe met gevechtstenues. Tot verbazing van de ouders wilden sommige jongens hun eigen jas aan een kleerhanger terughangen. "Dat doet-ie thuis nooit!" We waren aan de vroege kant en gebruikten de tijd om een paar kopjes koffie te drinken en wat bij te praten. Immers, het is alweer een tijdje geleden dat Rijen C4 haar laatste wedstrijd speelde.

Voordat het spel daadwerkelijk begon stonden we even stil bij het feit dat ÚÚn jongen er niet bij was. Martijn Houtepen ondergaat een zware behandeling gedeeltelijk thuis, gedeeltelijk in het Radboud ziekenhuis, waarbij zijn immuunsysteem bewust wordt afgebroken om het daarna te laten herstellen. Zonder immuunsysteem is Martijn zeer bevattelijk voor ziektes en heeft hij al een paar keer een zware koortsaanval gekregen. Jammer genoeg gebeurde dit ook net voor het teamuitje, anders was de familie Houtepen aanwezig geweest om elkaar uit te zwaaien. Vader Paul vroeg wel aan Marco of er een verslag kwam. Dit is het verslag Paul en deze editie is speciaal voor jou, Martijn. Kop op en beterschap!

De spelleider legde de werking van de laserguns uit en even later liepen de krijgers het bos in. In mijn jeugd speelde ik graag met pistolen, de vraag is of dat in deze tijden van Breivik en andere gekken wel pedagogisch verantwoord is. Het ziet er tamelijk oorlogszuchtig uit en wat te denken van trainer Ton en leider Marco die gebukt over het wapendepot doen denken aan illegale wapenhandelaren?


16.06.2012: Rijen C4 plus leiding in gevechtstenue bij Gotcha Alphen (lasergamen). Klik voor groter.

(Klik voor groter)

Bovenste rij: Ton van Opstal (trainer), Ímer ăelik, Johan Taekema (leider), Ímer Kanbur, Alperen Arslan, Fas de Koning, Jorg Mallens, Jaap van Daal, Huub Willemen (trainer, verscholen), Tjeu Dekkers, Tom Taekema, Luchiano Nijhuis
Onderste rij: Daan Bourgonje, Tycho Stallens, Rik van Opstal, Wesley Fischer, Marco Fischer (leider), Bram van Dijk


De jongens kregen een kwartier extra van de spelleider, omdat die er tijdens het spel even tussenuit moest. Zo speelden ze bijna anderhalf uur. De kleding van de meesten zag er niet uit, hetgeen een goed teken is. "Gelukkig regende het niet", zei ik tegen Luchiano (14). "Jammer! Met regen was het nog leuker geweest", luidde zijn antwoord. Ja, zeker voor de moeders die de kleren mogen wassen.

We liepen richting de auto's en daar stonden Marja en Raymond alweer klaar met een verrassing bestaande uit een rode tas met Henkel-goodies. Raymond zit hoog in de boom bij de Pritt-stiften van Henkel, daarom bij deze de oproep: Koopt allen altijd de ECHTE Pritt-stift! En wast uw was met Witte Reus.

16.06.2012: Rijen C4 gaat lasergamen bij Gotcha in Alphen: Luchiano Nijhuis en Fas de Koning vechten een duel uit. Klik voor groter.Op zaterdagavond was ik in de weer met de foto's en zette het album online, zonder dit wereldkundig te maken. Zondagochtend kregen alle betrokkenen een mail van Ton van Opstal die zijn 50 foto's al via Picasa gepubliceerd had. Was hij me toch te snel af! Het gaf mij de gelegenheid drie foto's van Ton te "lenen" en aan mijn album toe te voegen. Dank je wel, Ton.

Over toevoegen gesproken, de UEFA doet het ook. Het intermezzo van de Duitse trainer Jogi L÷w en de ballenjongen, waarbij L÷w tijdens de wedstrijd Nederland-Duitsland een geintje met hem uithaalde door de bal uit zijn armen te tikken, blijkt voor aanvang van de wedstrijd te hebben plaatsgevonden.

De UEFA monteerde de scene echter in de 22e minuut van de wedstrijd. Leuk als het echt was geweest, maar nu? Wie herinnert zich die dikke slapende Fransman tijdens Engeland-Frankrijk? Misschien had de beste man 's middags een dutje gedaan en is het ertussen gemonteerd. En misschien hebben wij helemaal niet met 2-1 verloren en worden we door de UEFA voor de gek gehouden.

The blue pill or the red pill?

Hoe dan ook, mijn montage van Ton's foto's is eerlijk. Daar steek ik uw hoofd voor in het vuur. Iedereen vertrok in de auto's, behalve trainer Huub die als enige zo sportief was om helemaal naar Alphen te fietsen. Derhalve een speciaal applaus voor Huub! We zien elkaar weer bij aanvang van het nieuwe seizoen, waarin we waarschijnlijk Rijen B4 heten. Mensen, tot dan.

Het album Lasergamen met Rijen C4 staat online en bevat 44 foto's.

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2011-2012 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2011/2012.

June 13, 2012

Niet iedere verandering...

We leven in een wereld van verandering, of beter gezegd in een wereld waarin een groep mensen vindt dat dingen steeds anders moeten. Stilstand is achteruitgang volgens deze groep. Verandering wordt ook geassocieerd met dynamisch en dynamisch heeft op zijn beurt weer een positieve klank.

Nu ja, als er sprake is van complete chaos op de werkvloer noemen wij dat eufemistisch ook wel eens dynamisch. Dinsdag trapte ik er weer eens in. Het EK2012 is van start gegaan in Polen en de Oekraine, dat is algemeen bekend. De Webloggers doen als gebruikelijk met een kleine twintig man mee in voetbalpoules.nl. Vier van die kleine twintig ben ik, CasaSpider.

Ja Cinner, we doen weer mee. Maar de laatste tijd houd ik dat liever low-profile. Waar trapte ik dinsdag ook alweer in? O ja, voor de wedstrijd Polen-Rusland had ik drie keer een gelijkspel voorspeld en een keer een overwinning voor Polen. Die uitslagen had ik voor aanvang van het toernooi ingevuld. Nu speelde Rusland een ijzersterke openingswedstrijd tegen TsjechiŰ (4-1) en wisten de Polen niet te overtuigen tegen Griekenland (1-1).

Bij multiple-choice proefwerken gaven leraren vroeger niet zelden de tip een eenmaal gekozen antwoord niet te verbeteren, omdat er bijvoorbeeld nogal veel A-tjes waren aangevinkt. Ik besloot alle vier voorspellingen voor Polen-Rusland te wijzigen in 0-2. De wedstrijd eindigde in 1-1. Gelukkig scoorde Dzagoev voor Rusland, had ik tenminste die nog goed.

Woensdagavond 13 juni 2012 om 20:45 begint het. De wedstrijd tegen de Duitsers. Mijn voorspelling luidt 0-3, voor Duitsland wel te verstaan. Ik hoop met heel mijn hart dat ik vet ongelijk heb. Want anders...


13.06.2012: Vanavond de kraker Duitsland-Nederland, we gaan voor een ANDER scenario! Klik voor groter.

(Klik voor groter)


De Gouden Carolus staat koud, met dank aan Diamond Piet.

June 3, 2012

Met Brabant Water (PV) naar de Efteling 2012

Elk jaar gaan wij naar de Efteling. Tot dusverre gebruikte ik daar mijn Airmiles-punten voor. Sinds de donkerzwarte Volkswagen Jetta lease-machine niet meer in mijn bezit is werd het ineens een stuk lastiger de benodigde Airmiles in de wacht te slepen. Gelukkig is daar de Personeelsvereniging van Brabant Water die een mooie aanbieding had om met het gezin naar de Efteling te gaan.

02.06.2012: Diana (6) en Lucy delen een suikerspin in de Efteling. Klik voor groter.Om iets over tienen meldden wij ons bij de Brabant Water-stand, links voor de ingang, om de entreebewijzen in handen te krijgen. Daarna duurde het nog zeker twintig minuten voordat we het park konden betreden, grote genade wat een drommen mensen stonden daar te dringen. Misschien had het ermee te maken dat het uitgerekend op deze zaterdag 2 juni 2012 zulk mooi weer was? Of misschien had het ermee te maken dat de nieuwe attractie Aquanura voor de tweede dag geopend was? Wie zal het zeggen, in ieder geval was het tamelijk druk.

Lucy had het plan opgevat om die dag "locuras" (gekkigheden) te doen.
"O ja?", vroeg ik belangstellend. "Ga je dan bijvoorbeeld staan in het karretje van Joris en de draak?"
"Nee oen!", antwoordde Lucy. "Ik bedoel gekke gezichten trekken en mijn tong uitsteken, dat soort dingen."
Aha.

Een ander plan was dat we dingen gingen doen die we niet eerder gedaan hadden in de Efteling. Zo hadden we de show van Raveleijn -Waar Raven Ruiters zullen zijn- nog nooit gezien. Onze verwachtingen waren niet zo hoog gespannen, het voordeel daarvan is dat het niet snel tegenvalt. Dat klopte. De muziek, de paarden, de raven, de dames en niet te vergeten de vuurspuwende draak met de vijf koppen, dat alles maakte de show de moeite waard. En wat moet het toch heerlijk zijn een knappe vrouw in een ijzeren kooi op te sluiten, jaaah!

Voor Raveleijn waren we trouwens in de Pagode, dat ding dat een paar honderd meter opstijgt en van waaruit men een mooi overzicht over het park heeft. Ook een attractie waar we nooit eerder met het gezin in waren geweest. Later die dag tilde Lucy in het kader van haar locuras die Pagode eigenhandig op, hetgeen een hele prestatie is.

Toen we in augustus 2011 de Efteling bezochten was Diana (6) 1 meter 11 groot. Diverse attracties waren hierdoor taboe voor haar en vooral de Vogel Rok had een bijzondere aantrekkingskracht. Inmiddels is zij 1 meter 19 lang en die ene centimeter smokkelt zij er wel bij: "Ik doe gewoon mijn schoenen met hakjes aan". Toen we van Raveleijn naar de Vogel Rok liepen was ze ineens niet meer zo heldhaftig. "Nee, straks wil ik pas in de Vogel Rok".

02.06.2012: Diana (6) en Luchiano (14), de Map Meister, in de Efteling. Klik voor groter.Daarom liepen we naar Droomvlucht. De rij was niet zo gek lang. Toen riep een medewerkster om dat er een storing was, de zoveelste keer bij Droomvlucht. Snel baanden wij ons een weg naar buiten en gingen alsnog naar de Vogel Rok. Diana zat naast Lucy en ik naast Luchiano (14). Tijdens de woeste rit checkte ik mijn mail en deed een potje Wordfeud. Des te vreemder dat Luchiano mij een paar keer verzocht op te houden met schreeuwen, hij vond het gŕnant.

Na afloop had ook Diana commentaar op mijn geschreeuw, maar ik kon mij daar niets van herinneren. Bij het bekijken van de foto's zagen we wel een man met zilverkleurig haar in doodsangst met gesloten ogen die met enige fantasie op mij leek. Nee, dan kijkt Diana een stuk blijer tussen de poten van de gevaarlijke vogel.

Jammer genoeg was de kookpottenattractie met dat prachtige muziekje dicht wegens onderhoud. Gelukkig ging het muziekje gewoon door. De kinderen kregen zin in een suikerspin, een gewone voor Diana en een joekel voor Luchiano. Een van de leukste dingen vinden wij de Pira˝a omdat het verloop van de vaart enigszins onvoorspelbaar is. Soms wordt men gewoon nat en soms kletsnat, het ligt er maar net aan hoe de banden draaien.

In het kader van Lucy's locuras-project stak zij haar hoofd in de kont van een totempaal. "Wacht maar, jij komt straks aan de beurt", waarschuwde zij mij. Er ontstond enige discussie over het volgende evenement. De jonge, onstuimige Luchiano wilde naar de Vliegende Hollander. Lucy had daar geen greintje zin in en ik hield mij op de vlakte. We besloten het te laten afhangen van de lengte van Diana. Als zij erin mocht gingen we met zijn allen. Warempel, Diana slaagde voor de test met haar 1.19 meter en kreeg een echte Python-stempel op haar hand. Nu moesten we wel.

Gek genoeg was het juist Diana die ineens bang was door de geluiden en de duisternis van de Vliegende Hollander. Een beetje praten en afleiden hielp en toen we eindelijk in de boot mochten had ze er veel zin in. Lucy en ik een stuk minder. Toen de boot helemaal boven was en uit de grot kwam, zag ik alleen een blauwe hemel. "Dit was dus mijn leven, goodbye", ging er door mij heen maar toen doken we naar beneden, hingen half opzij en werden door buitenaardse krachten haast de boot uitgeslingerd. Het laatste heuveltje met de splash in het water was daarentegen een peulenschil.

Ook Luchiano heeft zich ontwikkeld sinds ons vorige bezoek aan de Efteling. Was hij vorig jaar bijna zo groot als zijn moeder, tegenwoordig is hij een halve kop groter. Alleen door haar hoge hakken, mijn complimenten om daar een hele dag op rond te lopen, kan Lucy op gelijke hoogte komen. Belangrijker nog dan zijn lengte is Luchiano's persoonlijke ontwikkeling. Hij gaat meer en meer zijn eigen gang en waar hij ons vorig jaar als Map Meister extra kilometers liet maken, wist hij deze keer verbazingwekkend goed de weg. Aangezien Lucy en ik onze leesbrillen niet bij ons hadden, waren we qua kaartlezen op Luchiano aangewezen en dat beviel zoals gezegd uitstekend.

02.06.2012: De Spiders zien Aquanura in de Efteling op de tweede dag van haar bestaan, heel mooi! Klik voor groter.In de namiddag hadden we allemaal zin in een tweede ritje Pira˝a, echter was het inmiddels zo druk in het park dat de rij te lang was. We gingen het Sprookjesbos in, dat bos dat geterroriseerd wordt door kinderwagens en geen tussentijdse uitgang kent. Hoe schattig keek Diana uit een raampje en hoe zoet was Lucy's wraak toen zij mij dwong plaats te nemen op een hekje met mijn hoofd tussen de benen van Langnek, die daar overigens niet vrolijker van ging kijken.

Precies als een jaar eerder was Diana met geen duizend paarden over te halen om op de bewegende tegel bij de trol te gaan staan. Die tegel is voor haar wel het engste onderdeel van het hele park. We hebben het echt op alle manieren geprobeerd, maar ze gaf geen krimp. Voor ons is het nu een running-gag: "Diana, we zetten je op een tegel hoor!"

Inmiddels begon Lucy een beetje in de war te raken aangaande haar locuras aangezien ik de twijfelachtige eer had daarin steeds meer de hoofdrol te mogen spelen. CasaSpider op een paddenstoel, embarrassing! Gelukkig was er zo nu en dan wat afleiding in de vorm van levende sprookjesfiguren, zoals de verrukkellijke Roodkapje. Toen ik even op een bankje zat om een appeltje te eten kwamen er twee sprookjesfiguren op mij af: "Oei-oei, een appel. Wat gevaarlijk! Wie heeft die aan u gegeven?"
CasaSpider: "Een oude heks."
Sprookjesfiguren: "Oh, dan kunnen we straks weer een glazen kistje laten maken."
Op dat moment kwam Lucy eraan. CasaSpider: "Kijk, zij heeft mij die appel gegeven!"
Sprookjesfiguren: "Ahum... is dat die oude heks?"

Eindelijk, eindelijk kwamen we bij de Sprookjesboom die een hypnotiserende uitwerking heeft op Diana. De Sprookjesboom is een interactief gebeuren, er staat een apparaat met een microfoon waarin kinderen hun naam en hun leeftijd kunnen inspreken. De boom anticipeert daarop en vraagt ook of ze het verhaal van Assepoester of van de draak willen horen. Diana wist een plekje achter de microfoon te bemachtigen. Waar ze normaal met een duidelijke, luide stem spreekt, verandert dit bij telefoongesprekken vaak in iets van mie-mie-mie (heel zachtjes). Zo ook bij de microfoon van de Sprookjesboom die niet kon ontcijferen hoe ze heette, hoe oud zij was en welk sprookje ze wilde horen. Een verbeterpunt voor volgend jaar.

02.06.2012: Na Aquanura wil de Prinses met de Gouden Bal graag op de foto met Prinses Diana (6). Klik voor groter.Om kwart voor zes waren we bij de ingang van het park waar Aquanura om klokslag zes uur begint. De eerste rijen langs de hele plas waren bezet, toch was het uitzicht redelijk. Aquanura is een mooie show met mooie muziek waarbij de fonteinen ingezet worden als balletdansers. Het gedoe met de gouden bal ging enigszins aan mij voorbij, totdat Lucy na afloop zei: "Kijk, daar is die prinses met de gouden bal. Ga eens gauw een foto met Diana maken!"

Daar had Diana wel oren naar. Tot mijn schrik zag ik een hele rij voor de prinses staan, maar daar trok Diana zich niet veel van aan. Voor ik het wist stond ze al naast de prinses. Net op tijd had ik de camera in de aanslag en zo zijn beide prinsessen voor de eeuwigheid vastgelegd.

Nadeel van Aquanura was dat veel bezoekers nu tot het einde bleven en gelijktijdig naar huis wilden. We hebben zeker twintig minuten vastgestaan op de parkeerplaats en waren om kwart voor acht thuis. Een dag eerder had Lucy al een grote pan soep klaargemaakt, dat was werkelijk de ideale maaltijd op dat moment. Moe en voldaan zagen we hoe het Nederlands Elftal de uitzwaaiwedstrijd tegen Noord-Ierland met 6-0 won. Een dag later, zondag, regende het pijpenstelen. We hebben in alle opzichten geluk gehad.

Wie nog meer foto's wil zien van het jaarlijkse uitstapje van de Spiders naar de Efteling, die kan het album Efteling 02.06.2012 openen. Tip: druk op F11 voor full screen. Enjoy!