« April 2012 | Main | June 2012 »

May 18, 2012

Nog even jarig

Captain's Log, vrijdag 18.05.2012 / 22:15:17 uur. Nog minder dan twee uur te gaan op mijn 35e hexadecimale verjaardag. Ik weet niet of het aan de beursgang van Facebook ligt ter waarde van een kleine 100 miljard euro, maar het aantal felicitaties op Facebook, WhatsApp, Twitter, LinkedIn en de 'oude' SMS is groter dan ooit. Het kost bijna minder tijd om de menigte IRL te ontvangen.

Anderzijds, de berichten uit Curacao, Palma de Mallorca, Overijssel (haha), Zwitserland, de Dominicaanse Republiek, Suriname en wat dies meer zij doen me goed en die mensen waren anders natuurlijk nooit langsgekomen. Tijden veranderen. Op Spotify klinkt de eeuwig jonge Tina Turner met Addicted To Love (Live at Camden Place).

Might as well face it...

Rijen C4 - Ouders 9-3 (Woensdag 16.05.20212)

Aan het eind van het voetbalseizoen zijn er twee tradities. De ene is het jaarlijkse teamuitje. Op zaterdag 16 juni gaan we lasergamen in Alphen. Het andere is de voetbalwedstrijd tegen de ouders en dat was woensdag jongstleden.

Ik maakte me daar enige zorgen over. Zo is daar de parameter leeftijd. Laten we een paar aannames doen:

  • Een man is fysiek omstreeks zijn 25e levensjaar op zijn krachtigst.
  • Alle levende mensen, groot en klein, worden elk jaar een jaar ouder.
  • Ouders zijn ouder dan hun kinderen.
  • De gemiddelde leeftijd van de ouders ligt verder verwijderd van de 25 dan de gemiddelde leeftijd van de kinderen.

Het is niet moeilijk te concluderen dat de ouders van de huidige C4 het ieder jaar moeilijker krijgen tegen hun nageslacht. En raad eens wat? Dit klopt als een bus! Maar nu loop ik op de zaken vooruit.

Niet alleen maakte ik me zorgen over de uitslag, immers het gaat erom dat men lol heeft. Neen, ook het risico op blessures wordt steeds groter. Voorts betreedt de tegenstander het veld gewapend met voetbalschoenen en scheenbeschermers waar ik het moet doen met een paar eenvoudige sportschoenen.

Genoeg gezeurd. De jongens kregen kleedkamer 4 toegewezen en wij kleedkamer 7. Aanvankelijk moesten wij in de witte shirts, maar die waren toch iets kleiner dan de gele. In het team van de ouders deden twee dames mee, Ineke de moeder van Fas en Tanisha, de zus van Wesley. Ook de broers van Rik en Abdullah waren van de partij. En dan hadden we nog een behoorlijk aantal supporters langs de lijn over.

Over de wedstrijd kunnen we kort zijn. De ouders zijn feitelijk weggespeeld door Rijen C4. Al snel opende Ömer Çelik de score tegen de overigens uitstekend keepende Raymond Bourgonje. We kwamen gewoon snelheid tekort en opvallend was dat de tegenstander nauwelijks pingelde, maar ons er gewoon uitcombineerde. In de eerste helft wisten we drie keer tegen te scoren via Ton van Opstal, Johan Taekema en Mark Stallen.


16.05.2012: Elftalfoto Rijen C4 (wit) voor wedstrijd tegen de ouders (geel). Klik voor groter.

(Klik voor groter)

Bovenste rij: Marco Fischer, Tanisha Fischer, CasaSpider, Huub Willemen, Johan Taekema, Raymond Bourgonje, Jaap van Daal, Alperen Arslan, Abdullah's broer, Abdullah Kanbur, Osman Kanbur, Ömer Kanbur, Ömer Çelik, Luchiano Nijhuis, Tycho Stallen, Rik van Opstal
Onderste rij: Wesley Fischer, Bram van Dijk, Tom Taekema, Daan Bourgonje, Jorg Mallens, Fas de Koning, Luuk van Opstal, Ton van Opstal, Ineke de Koning, Han van Daal, Yusuf Kanbur, Jaap de Koning, Mark Stallen, Jos van Dijk


Na rust konden we het keeper Jaap niet echt lastig meer maken en eindigde de wedstrijd in een verdiende 9-3 voor de jongens. Het goede nieuws is dat iedereen blessurevrij en met een glimlach op het gezicht van het veld stapte. Na afloop werd iedereen in de kantine verwacht. Onder aanvoering van Len, de moeder van keeper Jaap, werden de trainers en leiders van de C4 in het zonnetje gezet. Ook hun vrouwen kregen een bos bloemen, aangezien zij door het vele gevoetbal een verkapt zeemanshuwelijk voeren.

Wie we misten op deze avond waren Martijn Houtepen en zijn ouders Paul en Lisette. Het gezin was woensdag in het Radboudziekenhuis te Nijmegen om zich voor te bereiden op de behandeling van Martijn die een dag later zou starten. Helaas was er een probleem met het geneesmiddel antithymocytenglobuline (ATG, Wikipedia) dat kennelijk moeilijk verkrijgbaar is. Het komt van een paard en is een uniek middel. Nu wordt de behandeling pas op zijn vroegst aanstaande maandag voortgezet, hetgeen uitermate teleurstellend is voor het gezin Houtepen.

Volgend seizoen gaan de meeste jongens over naar de B-junioren. Achter blijven Tycho, Bram, Lars en Jaap. Net als Alperen zijn zij een jaar jonger dan de anderen. Er wordt geprobeerd Alperen mee te krijgen naar de B en qua postuur mag dat geen probleem zijn. Hierna nam Jaap het woord. Hij bedankte zijn medespelers voor het plezierige seizoen en gaf aan bij de C-junioren te blijven, immers er is een kans dat hij naar de C1 kan. Als goedmakertje trakteerde hij op een snoepzak.

Last but not least kwam Raymond aka Mister Pritt-Stift op de proppen met een lading mooie badhanddoeken, voor iedere speler één. Het betekende een mooie afsluiting van het seizoen, tenminste voor wat betreft het voetbal. Over een week of vier gaan we zoals eerder vermeld nog lasergamen.

Voor wie zich afvraagt "Waar zijn de foto's?" die wordt verwezen naar het speciale album 16.05.2012 Rijen C4 - Ouders met niet minder dan 51 vastgelegde momenten. Tip: Druk op F11 om een volledig scherm te krijgen en nogmaals F11 voor het normale scherm.

May 17, 2012

Toernooi C-D vv Rijen (Toernooi 12.05.2012)

Zaterdag 12 mei 2012 vond het C-D toernooi van vv Rijen plaats. Zaterdag waren de C-junioren aan de beurt en zondag de D-pupillen. Ik had me er behoorlijk op verheugd en Luchiano (14) voor zijn doen ook. Helaas heeft hij sinds wij een week eerder een trampoline in elkaar hebben gezet last van zijn rug. Op zeker moment kreeg ik een WhatsApp met de volgende tekst: "Ik wil naar de huisarts voor mijn rug. Ik denk namelijk dat een van de kraakbeenlaagjes in mijn ruggenwervels is weggeschoten en nu tegen mijn longen aanduwt. Want als ik nu snel in- en uitadem doet mijn rug pijn."

12.05.2012: Rijen C4 speelt voor de tweede keer tegen Jeka C7 en wint nu met 2-0, C-toernooi vv Rijen. Klik voor groter.Zo'n jongen mag toch meteen een eigen huisartsenpraktijk beginnen? Hoe dan ook was het een serieus probleem, want al bij het intrappen gaf Luchiano aan niet te kunnen spelen. Dat was een bummer, een hele dag op het sportpark zonder mijn patat etende oogappel in actie te zien. Gelukkig was er nog het een en ander te beleven op de velden en daar buiten.

Zo kwam er een Apache helicopter overvliegen, misschien wel bestuurd door Tycho's vader Mark. Ik kon bijna naar binnenkijken en zag tot mijn onthutsing dat het apparaat even later zomaar klem zat in een lichtmast! Een paar supporters visten hem eruit, gooiden hem in de lucht en toen kon hij weer verder vliegen. Tussendoor kwam clubicoon Herman voorbij racen en maakte ik deze rijtjesfoto op afstand.

Rijen C4 was ingedeeld bij De Raven uit Luyksgestel (het kostte enige moeite om daarachter te komen), Rijen C5 en Jeka C7. Bij De Raven speelde de tweeling Luuk en Tom Wouters mee. Blonde Tom kennen we nog van onze D4 die mede of vooral dankzij hem gedeeld kampioen werd. Met andere woorden, die jongens kunnen wel voetballen.

De wedstrijd ging kansloos verloren en vervolgens werd tegen Rijen C5 en Jeka gelijkgespeeld. We hadden drie kwartier pauze en die werd benut om na een bak patat een door de jongens zelf bedacht kado aan Martijn Houtepen te overhandigen. Martijns beenmerg heeft problemen met het aanmaken van witte bloedlichaampjes en bloedplaatjes. Een complexe zaak waar een flink behandelingstraject voor is uitgezet. Martijn laat zich er niet onder krijgen en blijft vriendelijk en goedgemutst, niet alleen buiten maar volgens zijn vader Paul ook thuis. Bewonderenswaardig!

12.05.2012: C-Toernooi vv Rijen, Martijn Houtepen en zijn ouders maken een moeilijke tijd door. Daarom biedt de C4 hem een gesigneerd clubtenue aan. Klik voor groter.Een van de kado's is een vv Rijen-tenue met de namen van alle spelers, trainers en leiders erop. Alsmede de elftalfoto. De jongens van Rijen C4 zijn al een aantal jaren bij elkaar, maar het blijft mooi om te zien hoe men in de loop der tijd bij elkaar betrokken is geraakt. En dat geldt ook voor de ouders, bij deze wil ik Paul en Lisette daarom speciaal een hart onder de riem steken.

De teams speelden een hele competitie en zo moesten we nogmaals tegen De Raven. Deze keer was de wedstrijd een stuk spannender aangezien wij via een doelpunt van Ömer Çelik na een assist van Abdullah op een 1-0 voorsprong kwamen. Helaas gingen we alsnog met 2-1 de boot in en zo werd De Raven met instemming van Neshet en zijn zoon de verdiende poule-winnaar.

Toen was er een lichtpuntje in de vorm dat Luchiano plotseling zei dat zijn rug iets beter aanvoelde. Hij wilde graag meedoen, haalde zijn spullen uit de auto en betrad het veld voor de wedstrijd tegen Jeka. Of het door Luchiano kwam weet achteraf niemand maar feit is dat Rijen nu een stuk dynamischer oogde. Uit een voorzet van Luchiano kopte Abdullah knap in, ranselde de keeper de bal uit het doel en scoorde Ömer Kanbur in de rebound. Terwijl ik de gebeurtenis notuleerde lag de volgende er al in, deze keer door Luchiano zelf. Ik heb het compleet gemist.

De laatste wedstrijd was tegen onze C5 en nu was het de beurt aan Martijn om mee te doen. Maar let ook even op de schalks kijkende C5-speler die gedurende de gehele sprint met Rik meer oog voor de camera had dan voor de bal. Het duel eindigde in 0-0 en het was Martijns laatste wedstrijd van het seizoen. Hopelijk is hij straks weer van de partij in een B-team. Ja, de jongens worden groot. Iedereen heeft het wel een beetje gehad, toch moest men na het douchen naar de kantine voor de prijsuitreiking. Wel zo sportief voor de andere teams en met name de winnaars. Rijen C4 is op doelsaldo tweede geworden in haar poule. Het kleinood dat we gewonnen hebben heeft niet veel weg van de Cup met de Grote Oren, maar tovert toch een lach op het gezicht van de meesten.

Het was een lekker dagje buiten, alleen jammer dat nadien de boodschappen nog gedaan moesten worden.

May 9, 2012

Waarom-fase

CasaSpider (34 hex) is in de waarom-fase beland.
Sommigen vragen zich af: "Nu pas?"
Ik: "Waarom?"

Het is knap vermoeiend. Tuurlijk, het beantwoorden van waarom-vragen kost tijd, maar staat men er wel eens bij stil hoeveel moeite het kost om die vragen te stellen? En waarom?

Neem een telefoongesprek over de inrichting van een Connecsy-server met collega Roland Leenders dat via een group-hug met Bas leidt tot hoe een koe een haas vangt. Voor Roland is het allemaal heel simpel, de koe neemt plaats achter een bloemkool en doet een wortel na. Maar ik vraag mij af waarom een koe überhaupt een haas wil vangen, immers zij is vegetarisch!

Collega-DBA Hans van Driel woont in Belgie. We discussieren over rijbewijzen en kentekenplaten. In Belgie is een kenteken aka nummerbord persoonsgebonden. Auto's worden zonder kenteken verkocht en koopt men een kenteken dan krijgt men er slechts één, voor de achterkant. Die van de voorkant moet men zelf bij laten maken, dat kan bij een schoenmaker. Waarom bij een schoenmaker? En waarom hebben wij geen persoonsgebonden kentekens, dat is toch veel eenvoudiger?

Rijen is vandaag in het nieuws. Er zijn weer eens putdeksels gestolen, tien deze keer. Drie keer raden wat de eerste vraag van een journalist is als hij de dader tegenkomt.

May 6, 2012

Diana Ilka 6 jaar

05.05.2012: Diana Ilka wordt zes jaar op Bevrijdingsdag. Klik voor groter.Op 5 mei 2012 ook bekend als Bevrijdingsdag is Diana Ilka ZES JAAR geworden. Meisje, van harte gefeliciteerd. Stonken we vorig jaar naar paard, het project van dit jaar is genaamd De Trampoline. Vrijdag heb ik een dagje vrij. Nu ja, vrij. Er moet van alles gekocht worden en we beginnen met een trampoline, immers dat is het project.

Bij Karwei in Dongen is een aanbieding en daar gaan we op af. De aanbieding bestaat eruit dat men een 20% kortingssticker op een willekeurig artikel, bijvoorbeeld op een trampoline, mag plakken. Die kortingsstickers hebben we echter niet bij ons. Geen probleem, men kan ze bij de informatiebalie ophalen. Toch kijkt de dame achter de balie niet echt blij als ik om een extra velletje vraag.

Een andere dame helpt ons met de trampoline. Die staan op een stelling in het magazijn. "Doe er maar een van 3.05 meter", zeg ik. Even later komt er een flink pakket aan dat behoorlijk wat weegt. Het past allemaal net in de Focus, inclusief alle passagiers. Diana (toen 5) moet voorin bij haar moeder op schoot en Luchiano (14) ligt languit naast het trampolinepakket. Uiteraard leg ik dit vast voor het nageslacht, hetgeen vreemd genoeg niet leidt tot uitzonderlijke blijdschap bij het slachtoffer.

We leveren de trampoline thuis af en doen de andere inkopen. Als we weer thuis zijn kan Lucy zich haast niet bedwingen de trampoline "even" in elkaar te zetten. Gelukkig gaan we eerst eten. 's Avonds zet ze samen met Luchiano de palen van het vangnet in elkaar. Dat gaat vrij gemakkelijk. Ook het winkeltje voor de Albert Heijn mini's is zo in elkaar gezet, zolang ik me er maar niet mee bemoei.

05.05.2012: Na het zingen is er taart op de zesde verjaardag van Diana Ilka. Klik voor groter.We knutselen ook nog een Zes in elkaar om op Diana's kroon te plakken. Lucy heeft de Zes in haar handen en luttele minuten later zegt ze: "Hé, waar is die Zes?" We speuren de hele woonkamer af, maar kunnen het vermaledijde ornament niet vinden. Hoe kan dat nu? Er zit niets anders op dan een nieuwe te maken. Voor het naar bed gaan blazen we 180.000 ballonnen op.

Zaterdag is de grote dag. Diana is opgewonden en blij met de ballonnen. De trampoline ligt nog steeds in de doos, maar Lucy belooft haar om hem na de zwemles in elkaar te zetten. We zingen de traditionele verjaardagsriedel in het Nederlands, Engels, Spaans en Papiaments en snijden de door Diana uitgekozen taart aan. Hij is heerlijk!

Verder spelen we wat met de ballonnen. Diana is dolblij dat ze zes jaar is en wil zien of ze ook gegroeid is. Ze gaat naast Lucy staan en ziet dat ze boven haar borsten uitkomt. "Ja, ik ben gegroeid want ik ben hoger dan je tieten!", roept ze uit. "Nee, je bent helemaal niet gegroeid. Mama's tieten hangen lager", luidt het sympathieke commentaar van Luchiano.

Ondertussen komt Lucy met mijn sokken van gisteren aanzetten. "Kijk eens naar jouw sokken", zegt ze. Wat blijkt, aan de onderkant plakt een groene Zes. Die is inderdaad moeilijk te vinden als je hem onder je voet hebt zitten. Met zijn allen gaan we naar de zwemles. Diana houdt haar kroon zo lang mogelijk op, alleen niet bij het drogen van haar haar. Thuis hebben we honger. Het regent een beetje, niet echt het moment om aan de trampoline te beginnen en daarom doen we eerst de boodschappen.

05.05.2012: Diana Ilka krijgt een trampoline voor haar zesde verjaardag en springt hier met haar broer Luchiano (14). Klik voor groter.Als we gegeten hebben verdeelt Lucy de taken: "CasaSpider, jij gaat afwassen en Luchiano en ik zetten de trampoline in elkaar". Voor alle partijen is dit het beste. Ik kijk nog een beetje televisie en wil me net opmaken om aan de afwas te beginnen als Luchiano binnenkomt: "Pap, kom eens even helpen!" Ha, toch fijn dat men beseft dat je nog enig nut hebt ook al is het niet voor het intellect maar voor de brute kracht.

Nu volgt een technisch stukje. De ring van de trampoline bestaat uit zes gebogen pijpen. Aan elk van die pijpen moet één T-stuk bevestigd worden waar uiteindelijk een poot in gaat. Voor het bevestigen van de T-stukken moet men aardig wat kracht zetten maar dat is nog niets vergeleken met het aanbrengen van de poten. Wij proberen de poot in het half openstaande T-stuk te draaien, maar dat lukt geen mens. Zelfs ik zie nog dat dat nooit kan en concludeer: "Domme constructiefout!"

Lucy besluit met een gebogen pijp, een T-stuk en een poot bij de buren aan te bellen. Die hebben een gigantische trampoline in hun tuin staan en derhalve ervaring in huis. Buurman Michel is alleen thuis en biedt aan om te helpen. Ook hij kijkt even vreemd op van de constructie, maar ziet ineens het licht: "Aha, die poot moet niet in het T-stuk, maar je moet het T-stuk met de tang samendrukken en de poot er overheen schuiven!"

Inderdaad gaat dit een stuk eenvoudiger en hebben de domoren toch geen constructiefout begaan. Wel is de handleiding van abominabele kwaliteit. De grootste uitdaging is vervolgens het spannen van de springmat. Dit vereist bovenmenselijke krachten maar lukt uiteindelijk ook. In gedachten hoor ik de vrouw van de Karwei nog zeggen: "Oh, het is heel gemakkelijk in elkaar te zetten. Gewoon wat buizen in elkaar schuiven en de veren aan de mat haken." Jaja, komt u dat maar eens even demonstreren mevrouwtje.

05.05.2012: Diana Ilka zes jaar en trots in haar AH mini-winkeltje. Klik voor groter.We vormen een goed team met zijn vieren. Michel bekijkt de zaak en voert het grootste gedeelte uit, Lucy heeft regelmatig een goed idee en corrigeert het een en ander, Luchiano steekt een helpende hand toe vanaf de mat en ik loop lekker in de weg.

Het is gewoon ongelofelijk, maar niet veel later staat de gehele constructie en hebben we geen materiaal over in de doos. Diana staat binnen met haar neus tegen het raam gedrukt en kan haast niet wachten om te springen. Maar eerst hebben we een proefkonijn nodig. "Luchiano, ga springen", roept Lucy.

Gespannen kijken wij toe of de hele zaak niet spontaan in elkaar klapt. Wonder boven wonder gaat alles goed en mag Diana er ook op. Na gedane arbeid is het tijd voor een biertje en blijft Michel gezellig bij ons zitten. Zondagochtend wil Diana meteen weer op de trampoline. Tot nu toe is het een schot in de roos en we hebben een jaar de tijd om een kado voor haar zevende verjaardag te bedenken.