CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Zaterdag 12 mei 2012 vond het C-D toernooi van vv Rijen plaats. Zaterdag waren de C-junioren aan de beurt en zondag de D-pupillen. Ik had me er behoorlijk op verheugd en Luchiano (14) voor zijn doen ook. Helaas heeft hij sinds wij een week eerder een trampoline in elkaar hebben gezet last van zijn rug. Op zeker moment kreeg ik een WhatsApp met de volgende tekst: "Ik wil naar de huisarts voor mijn rug. Ik denk namelijk dat een van de kraakbeenlaagjes in mijn ruggenwervels is weggeschoten en nu tegen mijn longen aanduwt. Want als ik nu snel in- en uitadem doet mijn rug pijn."

Zo'n jongen mag toch meteen een eigen huisartsenpraktijk beginnen? Hoe dan ook was het een serieus probleem, want al bij het intrappen gaf Luchiano aan niet te kunnen spelen. Dat was een bummer, een hele dag op het sportpark zonder mijn patat etende oogappel in actie te zien. Gelukkig was er nog het een en ander te beleven op de velden en daar buiten.

Zo kwam er een Apache helicopter overvliegen, misschien wel bestuurd door Tycho's vader Mark. Ik kon bijna naar binnenkijken en zag tot mijn onthutsing dat het apparaat even later zomaar klem zat in een lichtmast! Een paar supporters visten hem eruit, gooiden hem in de lucht en toen kon hij weer verder vliegen. Tussendoor kwam clubicoon Herman voorbij racen en maakte ik deze rijtjesfoto op afstand.

Rijen C4 was ingedeeld bij De Raven uit Luyksgestel (het kostte enige moeite om daarachter te komen), Rijen C5 en Jeka C7. Bij De Raven speelde de tweeling Luuk en Tom Wouters mee. Blonde Tom kennen we nog van onze D4 die mede of vooral dankzij hem gedeeld kampioen werd. Met andere woorden, die jongens kunnen wel voetballen.

De wedstrijd ging kansloos verloren en vervolgens werd tegen Rijen C5 en Jeka gelijkgespeeld. We hadden drie kwartier pauze en die werd benut om na een bak patat een door de jongens zelf bedacht kado aan Martijn Houtepen te overhandigen. Martijns beenmerg heeft problemen met het aanmaken van witte bloedlichaampjes en bloedplaatjes. Een complexe zaak waar een flink behandelingstraject voor is uitgezet. Martijn laat zich er niet onder krijgen en blijft vriendelijk en goedgemutst, niet alleen buiten maar volgens zijn vader Paul ook thuis. Bewonderenswaardig!

Een van de kado's is een vv Rijen-tenue met de namen van alle spelers, trainers en leiders erop. Alsmede de elftalfoto. De jongens van Rijen C4 zijn al een aantal jaren bij elkaar, maar het blijft mooi om te zien hoe men in de loop der tijd bij elkaar betrokken is geraakt. En dat geldt ook voor de ouders, bij deze wil ik Paul en Lisette daarom speciaal een hart onder de riem steken.

De teams speelden een hele competitie en zo moesten we nogmaals tegen De Raven. Deze keer was de wedstrijd een stuk spannender aangezien wij via een doelpunt van Ömer Çelik na een assist van Abdullah op een 1-0 voorsprong kwamen. Helaas gingen we alsnog met 2-1 de boot in en zo werd De Raven met instemming van Neshet en zijn zoon de verdiende poule-winnaar.

Toen was er een lichtpuntje in de vorm dat Luchiano plotseling zei dat zijn rug iets beter aanvoelde. Hij wilde graag meedoen, haalde zijn spullen uit de auto en betrad het veld voor de wedstrijd tegen Jeka. Of het door Luchiano kwam weet achteraf niemand maar feit is dat Rijen nu een stuk dynamischer oogde. Uit een voorzet van Luchiano kopte Abdullah knap in, ranselde de keeper de bal uit het doel en scoorde Ömer Kanbur in de rebound. Terwijl ik de gebeurtenis notuleerde lag de volgende er al in, deze keer door Luchiano zelf. Ik heb het compleet gemist.

De laatste wedstrijd was tegen onze C5 en nu was het de beurt aan Martijn om mee te doen. Maar let ook even op de schalks kijkende C5-speler die gedurende de gehele sprint met Rik meer oog voor de camera had dan voor de bal. Het duel eindigde in 0-0 en het was Martijns laatste wedstrijd van het seizoen. Hopelijk is hij straks weer van de partij in een B-team. Ja, de jongens worden groot. Iedereen heeft het wel een beetje gehad, toch moest men na het douchen naar de kantine voor de prijsuitreiking. Wel zo sportief voor de andere teams en met name de winnaars. Rijen C4 is op doelsaldo tweede geworden in haar poule. Het kleinood dat we gewonnen hebben heeft niet veel weg van de Cup met de Grote Oren, maar tovert toch een lach op het gezicht van de meesten.

Het was een lekker dagje buiten, alleen jammer dat nadien de boodschappen nog gedaan moesten worden.