CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Volgens de wetenschap der astrologie hebben Stieren groene vingers. Ik ben een Stier daaruit volgt ik heb groene vingers. En toch ben ik het daar niet mee eens, ja misschien als ik ze een tijdje in de groene verf hou.

Groene verf! Dinsdag na mijn werk moest ik van Lucy groene verf kopen, voor de binnenmuren van ons huis. De laatste keer dat ik verf gekocht heb was ergens beginjaren '80, voor mijn studentenkamer. Tegenwoordig is er alleen nog maar witte verf die vervolgens met behulp van een computerprogramma (en wat kleurstof) precies de kleur krijgt die de klant wenst. Soms voel ik mij precies als Catweazzle.

Met een gallon lichtgroene verf liep ik door het gangpad van Building Depot. "Hé, wat raar...", dacht ik bij mijzelf, "... hebben ze bij Building Depot bloemen?" Dat verwacht men niet bij een bouwmaterialenzaak. Er stonden vele bakken met bloemen maar het waren de grote gele zonnebloemen die mijn aandacht trokken.

Lucy is dol op zonnebloemen. Enkele jaren geleden keken wij naar de soap Girasoles para Lucia ofwel Zonnebloemen voor Lucia. Ik zocht een mooie uit en rekende hem samen met de groene verf af.

Voorzichtig legde ik de zonnebloem op de achterbank. De verf deponeerde ik op de grond tussen de leuning van de stoel en de achterbank. Bij een stoplicht wilde ik het prijsje van de zonnebloem eraf halen. Naast de prijs stond Artificial Flowers, vandaar dat de bloemen zo goed bleven bij Building Depot.

Ik kwam thuis met groene verf en een zonnebloem die nooit verwelkt, het ultieme bewijs dat Stieren beschikken over groene vingers. En ze zijn nog romantisch ook, want ik kocht ook nog een fles champagne.

Posted by CasaSpider at 6:20 AM | Permalink | Comments (20)

Veel mensen maken dagelijks gebruik van diverse computersystemen en elk computersysteem heeft zijn leercurve. Hoe vaker men bepaalde software gebruikt, hoe gecompliceerder zij mag zijn. Immers, na een tijdje went de gebruiker er vanzelf aan en vergeet dan al snel hoe hij het programma heeft vervloekt.

Gebruikt men daarentegen een programma eenmalig dan is het handig als men direct doorheeft hoe het werkt. Ook software waar geld mee gemoeid is dient eenvoudig en duidelijk te zijn. Als het electronisch kopen van een treinkaartje een half uur kost of erger nog een verkeerd resultaat oplevert zijn de rapen gaar.

Sinds vrijdag bankier ik bij de MCB via internet. Het was er nooit van gekomen, maar nadat de baliemedewerkster aan mij vroeg wat het adres van mijn vrouw is vond ik de tijd rijp. Na mijn toegangscode te hebben opgehaald bij loket 17 probeerde ik thuis in te loggen. Dat ging nog niet zonder slag of stoot, wat is in hun ogen een User ID, maar lukte uiteindelijk wel.

De volgende stap was het doen van een testtransactie, wederom van mijn rekening naar die van Lucy. In het menu koos ik voor de optie Payments, dat leek het meest logisch. In principe kan men hier echter alleen geld overmaken aan geregistreerde bedrijven. Voor een betaling aan een gewone persoon dient een zogenaamde Beneficiary te worden aangemaakt. Inclusief een Schedule en een Customer Number. Nu weet ik heel goed dat mijn vrouw op mijn adres woont, maar haar Customer Number is mij onbekend. Voor de goede orde, het is iets anders dan het Account Number.

Ik kreeg de betaling er niet door en belde Ino voor raad en daad. Hij is een ervaren thuisbankier. "Ja, dat had ik eerst ook", zei Ino, "Je moet ook niet bij Payments zijn, dat is voor betalingen aan bedrijven. Betalingen aan gewone mensen moet je doen via Wire Transfers".

CasaSpider: "Wire Transfers? Hoe komt een normaal mens daar in vredesnaam op?"
Ino: "Ja, dat vroeg ik ook aan die dame. Maar volgens haar is dat een hele normale term die iedereen gebruikt."
CasaSpider: "Ik heb er nog nooit van gehoord."
Ino: "Ik voorheen ook niet."
CasaSpider: "Ik ga het proberen."
Ino: "Succes."

Met enige moeite lukte het me vervolgens om via Wire Transfers geld over te maken op Lucy's rekening. Wel vond ik het ietwat vreemd dat ik het adres van mijn eigen bank op moest geven. Ook werd het geld steeds maar niet daadwerkelijk overgemaakt.

Vanmiddag ging de telefoon. Het was de Maduro & Curiels Bank (MCB). De dame aan de andere kant van de lijn vroeg zich af waarom ik een Wire Transfer had gedaan voor een overboeking tussen twee MCB-rekeningen. Of ik niet wist dat Wire Transfers voor internationale overboekingen waren. Neen, dat wist ik niet.

"Maar hoe moet ik dan geld overmaken naar mijn vrouw?", vroeg ik haar haast ten einde raad en de wanhoop nabij.

MCB-dame: "Gewoon, via Payments natuurlijk."
CasaSpider: "Maar dat heb ik geprobeerd, dat is alleen voor bedrijven."
MCB-dame: "Nietes! U moet een Benificiary aanmaken."
CasaSpider: "Heb ik gedaan, heb ik gedaan, maar dan moet ik ook een Schedule aanmaken en het Customer Number van mijn vrouw weten. En dat weet ik niet."
MCB-dame: "Bij Customer Number kunt u drie x-jes invullen."
CasaSpider: "En hoe moet ik dat weten?"
MCB-dame: "Heeft u de Help geraadpleegd?"
CasaSpider, lichtelijk bluffend: "Jazeker, maar daar stond niets over het invullen van drie x-jes bij Customer Number."

Inmiddels begon ik aardig op dreef te raken en vertelde de dame dat ik in 1993 met Girotel in Nederland doodsimpel geld kon overmaken naar wie ik maar wilde, in 1993. "Ja, maar nu is het 2005 en bent u op de Antillen", klonk het aan de andere kant. Ik moest naar mijn werk en maakte een einde aan het gesprek door de dame te bedanken voor de in ieder geval attente telefonische service.

Om kort te gaan, ik vind de MCB-Online applicatie tamelijk gebruikersonvriendelijk. Toen ik het verhaal aan Lucy vertelde zei zij dat het waarschijnlijk expres zo gemaakt was om misbruik moeilijker te maken. Voordat een potentiele boef het systeem doorheeft is er namelijk heel wat Tequila door onze kelen gegaan.

Posted by CasaSpider at 8:48 PM | Permalink | Comments (22)

Het kon natuurlijk ook niet goed blijven gaan. Al die overwinningen in korte tijd. Elke overwinning is een uitgestelde nederlaag en zondag om ongeveer 18:25 uur was het zover. In de verlenging (zevende inning) van de Little League World Series scoorde volgens mij Michael Memea van Ewa Beach uit Hawaii het beslissende punt tegen de jonge helden van Curacao.

Maar wat een wedstrijd was het, qua spanning overtrof hij zelfs de Ajax-Feyenoord van 's morgens. Al in de eerste inning bleek de Curacaose pitcher Sorick Liberia niet in staat zijn zenuwen te bedwingen. Na drie walks waren alle honken bezet, tijd voor actie. Coach Vernon Isabella wisselde van pitcher en de nieuwe, Naeem Lourens, maakte korte metten met de Hawaiiaanse slagploeg. Het bleef 0-0.

In de tweede inning nam Hawaii ondanks goed verdedigend werk van Curacao de leiding, 1-0. In de top of the 3rd sloeg Curacao toe. Na een mallotige situatie waarin een Curacaose honkloper gevangen zat tussen de honken twee en drie, nam de speler op honk drie de benen richting thuisplaat.

Hawaii gooide de bal daar onmiddellijk naartoe, maar de scheidsrechter oordeelde dat het punt gemaakt was. Tevens was de gevangen speler gered. Het stond ineens 3-1 voor Curacao. In de gelijkmakende slagbeurt sloeg Hawaii echter twee homeruns, gelukkig met niemand op de honken. Tussenstand: 3-3.

De vijfde inning. Met Jurickson Profar op het eerste honk sloeg Sorick Liberia een homerun en even later volgde Darren Seferina dat goede voorbeeld. Het stond 6-3 voor Curacao. Aangezien Hawaii er in de gelijkmakende slagbeurt niets van bakte en het hele team er ontgoocheld uitzag leek de tweede opeenvolgende zege in de World Series voor Curacao een kwestie van ogenblikken.

Hoe anders liep het. In de top of the 6th en tevens laatste inning was Curacao snel klaar. Hawaii kwam aan slag voor de in principe laatste slagbeurt. De Curacaose pitcher (nummer 16) had ineens pap in de handen en even later waren alle honken bezet. Het werd 6-5 met nul man uit. Honken één en drie bezet. Ik schreeuwde, ik vloekte. Zonder de exacte regels te kennen eiste ik een wissel van de pitcher.

Nog steeds ken ik de regels niet precies, maar bij de Little League is het de bedoeling dat alle spelers aan de beurt komen. Men mag kennelijk niet steeds dezelfde pitcher gebruiken. Dat moet haast wel, want anders was zonder enige twijfel Jurickson Profar in het spel gebracht. Nu moest Christopher Garia, de nummer 16, het karwei klaren. Uiteindelijk hield hij de schade beperkt tot 6-6 na zes innings.

Er moest verlengd worden, de zevende inning. Inmiddels rook het team van Hawaii de winst na ontsnapt te zijn aan een zekere nederlaag. De Curacaose slagploeg kreeg geen schijn van kans. Toen kwam het moment van volgens mij Michael Memea. Deze jongen was al twee maal uitgegooid in eerdere innings. Nu sloeg hij een homerun en bezegelde daarmee het lot van Curacao: 7-6.

De Amerikaanse supporters juichten en het moet gezegd, ook toen het minder ging met Hawaii klonk het indrukwekkende "U-S-A...U-S-A" uit vele kelen. Grappig trouwens dat Hawaii op die manier werd aangemoedigd, ja uiteraard zijn zij een Staat van de Verenigde Staten, maar toch ook weer een eilandengroepje ver weg van het moederland. De emotionele verbondenheid is vast ook aan Magnum te danken.

Zelden heb ik zo'n spannende finale meegemaakt als deze. Het was een ware titanenstrijd waar op het ene moment het ene team boven lag en even later het andere. En dan te bedenken dat het hier gaat om jongens van elf en twaalf jaar, spelend onder grote druk met een groot publiek. Respect voor deze jonge sporters, zowel voor het winnende team van Ewa Beach uit Hawaii als voor de verliezende finalisten uit Curacao die hun teleurstelling op zeer professionele wijze wisten te verbergen.

Een overwinning van Curacao was de slagroom op de taart geweest schreef ik eerder. Die woorden trek ik nu terug. Deze wedstrijd was voor mij hoe dan ook de slagroom op de taart, ongeacht de uitslag. Het was een geweldig tournooi.

Lees hier het wedstrijdverslag van de Little League website.

Posted by CasaSpider at 9:13 PM | Permalink | Comments (13)

Om half zeven zondagmorgen zat ik al voor de buis om live te kijken naar Ajax-Feyenoord. Om acht uur kwam Lucy en een kwartier later volgde Luchiano (7). Hij zag mij heftig meeleven met de thriller in de Arena, keek het eens aan en zei: "Hmm... gisteren baseball, vandaag voetbal..." Ik kon slechts antwoorden: "Ja, papa is een sportief mannetje".

Vorige week kreeg ik een mailtje van Hans, deelnemer aan de Webloggers Poule en vaste reageerder. Hans schreef het volgende:

"Als Feijenoord supporter doet het mij leed dat jij als FEIJENOORDER ajax laat winnen. Ook al is ajax op papier sterker, tegen alle logica zet ik FEIJENOORD op winst."

In www.voetbalpoules.nl had ik inderdaad voorspeld dat Ajax met 1-0 zou winnen. Zo ben ik. Of het nu gaat om Feyenoord, het Nederlands Elftal, een Nederlandse schaatser, wielrenner of andere sporter... in weddenschappen laat ik mijn favorieten altijd verliezen. Bij wereldkampioenschappen voetbal heb ik vaak juist aartsvijand Duitsland op nummer één gezet.

Het heeft waarschijnlijk te maken met risico-spreiding, vergelijk het met beleggen. Door de verrassende 2-1 overwinning van Feyenoord zijn weliswaar punten in de poule verloren gegaan, maar dat valt in het niet bij het gevoel van euforie na het laatste fluitsignaal. Met tien man Ajax in de Arena verslaan is niet iets wat elke week gebeurt en daarom des te mooier.

De K2 was voor de Amsterdamse bergwandelaars iets te hoog gegrepen. Al vreesde ik aan het eind nog even het ergste toen Erwin Koeman Bosschaert en Pauwe in bracht. Deze twee voetballers zijn namelijk exponenten van het Feyenoord dat altijd de mindere was van Ajax.

Sportief gezien is het tot nu toe een geweldig weekend. Gisteren werd Curacao International Champion van de World Series Baseball, vanmorgen versloeg Feyenoord Ajax in de Arena. Als de Curacaose honkballers vanmiddag Hawaii aan de kant zetten in de grote finale van de World Series is daarmee de taart vol met slagroom gespoten. (Wat een zin)

Posted by CasaSpider at 9:14 AM | Permalink | Comments (9)

Het ongelofelijke is gebeurd... in de finale van de International Division (Little League) van het Wereldkampioenschap Honkbal heeft Curacao de gedoodverfde favoriet Chiba City uit Japan verslagen met 2-0. Hetzelfde Japanse team waarvan we in de pool nog met 9-0 hadden verloren. Het is zaterdagavond 21:46 en het vuurwerk vliegt ons hier om de oren.

Even terug in de tijd. Om precies half acht waren wij terug van ons obligatoire maar ook plezierige bezoek aan Pleincafé Wilhelmina. Van de eerste tot en met de zesde inning zaten Lucy en ik gespannen in onze stoelen. Nou ja, in de derde en vierde inning hadden de Japanners drie respectievelijk twee mensen op de honken en had Lucy bedacht dat zij moest gaan staan om het gele gevaar te bezweren.

Het hielp. Maar vooral lag het aan de voortreffelijke Curacaose pitcher Jurickson Profar die de ene na de andere spleetoog Japanner in vertwijfeling af liet druipen. Met name in eerder genoemde derde en vierde inning was de druk groot, met een tegenstander op het derde honk.

In de jaren 2001, 2002 en 2003 werd Curacao in de International Final uitgeschakeld door een Japans team. Vorig jaar bereikten we voor het eerst de finale van de World Series, via Mexico. De finale die we wonnen tegen California. En nu hebben we voor het eerst een Japans team verslagen in de finale van de International Division.

Zondag om half vier speelt het formidabele Curacaose team in de Finale van de World Series tegen de winnaar van de USA Division, het ongeslagen Ewa Beach uit Hawaii. Wij weten nog niet wat we doen, het strand en Happy Hour overslaan? Of op Kontiki Beach kijken, ongetwijfeld staan de televisietoestellen afgestemd op TeleCuracao dat integraal de ESPN-uitzending overneemt.

Heel mooi om te zien en horen trouwens hoeveel aandacht ESPN besteedt aan Curacao en Papiamentu. We zijn daar natuurlijk al bekend door middel van Andruw Jones die, spelend voor de Atlanta Braves, dit seizoen tot dusverre de meeste homeruns in de Major League achter zijn naam heeft staan.

Het CasaLog is het eerste medium dat verslag doet van het honkbal van vanavond. Spoedig zal de website van de Little League volgen, vermoedelijk hier.

Korsou, masha pabien!

Posted by CasaSpider at 10:07 PM | Permalink | Comments (9)

Een jaar geleden was Luchiano (7) helemaal bezeten van de zogenaamde Hot Wheels, die hij semi-gratis bij een Happy Meal van McDonalds kreeg. Hot Wheels zijn opzichtige modelauto's van goede kwaliteit met inschakelbare verlichting. Iedere zondag werden we hierdoor gedwongen om naar McDonalds te gaan.

Na een aantal weken stopte de Hot Wheels actie gelukkig en kwamen er poppen en ander in Luchiano's ogen waardeloos speelgoed voor in de plaats. Op zondagavond aten wij weer Chinees.

Totdat het eerste kind op school verscheen met een Accelleracer, de opvolger van de Hot Wheels. Voor mij is het oude wijn in nieuwe zakken, maar Luchiano vindt ze een klasse beter. "Zie je dan niet, die wielen, deze rijden veel beter!"

Tegenwoordig ben ik wel zo slim om twee Happy Meals tegelijk te kopen, op die manier hoeven we maar half zo vaak naar McDonalds voordat de serie compleet is. Een extra kinder-cheeseburger past in mijn holle kies.

We lagen op bed met alle vier Accelleracers. Luchiano deed allerlei tests welke het snelste was. Dat doet hij heel nauwkeurig en gedegen. Soms denk ik wel een kleine Archimedes in huis te hebben. Ook het gewicht maakt onderdeel uit van het onderzoek. Conclusies werden getrokken.

Luchiano: "Papa, als een auto zwaarder is valt hij sneller dan een die lichter is."
CasaSpider: "Ha! Dat is dus mooi niet zo."
Luchiano: "Hoh-Bah!?"

Om verbazing uit te drukken zegt Luch tegenwoordig: "Hoh-Bah!?" waarbij "Bah" op duidelijk hogere toonhoogte wordt uitgesproken dan "Hoh".

Ik vertelde hem het verhaal van Isaac Newton die staande op de scheve toren van Pisa twee stalen kogels naar beneden liet vallen, een grote zware en een kleine lichtere. Ze bereikten gelijktijdig de aarde. Een mooi verhaal, ondanks het feit dat het achteraf niet Newton maar Galileo Galilei was die op de toren van Pisa stond.

Details.

Vroeger was ik iemand die 100% vertrouwen had in de kennis van volwassenen. Met op de eerste plaats de onderwijzer. Die had mij alles wijs kunnen maken en misschien heeft hij dat ook wel gedaan. Luchiano is heel anders, die wantrouwt alles en takes nothing for granted.

Waar ik indruk wilde maken met de proef van Newton die achteraf door Galilei was gedaan, antwoordde Luchiano zonder blikken of blozen: "Newton was wrong!"

Misschien wordt over een jaar of 20 de hele natuurkunde alsmede het ontstaan van het heelal wel herschreven, door Luchiano. Voorlopig speelt hij echter nog gewoon Online-Accelleracers.

Posted by CasaSpider at 11:06 AM | Permalink | Comments (8)

We zijn er nog niet helemaal uit wat nu precies de definitie van een soap is, maar een ding is zeker: hij moet langer duren dan twee afleveringen. Op donderdag 18 augustus verscheen alhier het eerste deel van de Sehos Soap en nu is deel twee aan de beurt.

Na enige twijfel heeft Minister van Volksgezondheid Joan Theodora-Brewster (PNP) besloten om het rapport Onderzoek naar de kwaliteit van zorg in het Sint Elisabeth Hospitaal toch openbaar te maken. Aanvankelijk hield zij het rapport onder zich omdat er nogal gevoelige dingen in staan. Al snel besefte de minister echter dat degenen die het rapport niet mogen lezen zelf wel gaan speculeren omtrent de inhoud.

Het rapport van de Inspectie voor Volksgezondheid is vernietigend. Als het Sehos in Nederland had gestaan werd het onmiddellijk gesloten. Dat is een conclusie die niets aan duidelijkheid te wensen over laat.

Als schuldigen wijst het rapport met name Bestuur en Directie aan. Zij zijn niet in staat gebleken om het conflict met de medisch specialisten op te lossen. Overigens wordt deze specialisten ook een onwrikbare houding verweten. Belangrijkste aanbeveling van de Inspectie is dat de situatie dermate kritiek is dat ingrijpen van de Minister voor Volksgezondheid dringend gewenst is.

In juli heeft het Bestuur een statuutswijziging voorgesteld waarin het Bestuur vervangen wordt door een Raad van Toezicht (RvT) en een Raad van Bestuur (RvB). Dit is gedaan onder begeleiding van Berenschot. De kritiek op de nieuwe structuur is tweeledig.

Ten eerste heeft het er alle schijn van dat bijna alle leden van het Bestuur overstappen in de RvT. Met dezelfde mensen in de RvT is de kans niet bijzonder groot dat conflicten die jaren geleden zijn begonnen nu ineens opgelost gaan worden.

Ten tweede heeft de nieuwe RvT zich dermate veel bevoegdheden toegeëigend dat de RvB, waarin ook de medisch specialisten een plaats krijgen, feitelijk niets te vertellen heeft.

Een van de knelpunten is het aanname- en ontslagbeleid. Voor een aanmerkelijk aantal werknemers is bij ontslag de toestemming van de RvT vereist. Vriendjes van het huidige Bestuur kunnen bij wanprestatie dus niet door de RvB ontslagen worden. Het feit dat een dergelijke zin alleen al wordt uitgesproken geeft het bestaande wantrouwen uitstekend weer.

De Minister voor Volksgezondheid Joan Theodora-Brewster volgt de aanbeveling van de Inspectie om in te grijpen op. Zij heeft inmiddels het Bestuur van het Sehos opgeroepen om de eer aan zichzelf te houden en af te treden. Dit om een rechtszaak te vermijden. De verwachting is dat het Bestuur geen gevolg aan deze oproep geeft.

De minister heeft de steun van de ministerraad alsmede de huisartsen, verpleegkundigen en medisch specialisten. Dat lijkt mij wel voldoende. Het bestuur bij monde van voorzitster Helga Prince-Prins weet echter van geen wijken. Zij is het niet eens met het rapport en vindt dat samen met de specialisten een oplossing gevonden moet worden. Sterker nog, de specialisten moeten volgens haar contractueel met het Bestuur samenwerken, hier is haast sprake van dwang. En van oogkleppen.

Voor de Sehos Soap zou het een goede zaak zijn als het Bestuur zijn poot stijf houdt, voor het landsbelang en de gesondheidszorg kunnen zij het beste zo snel mogelijk vertrekken.

Bronnen, allen Amigoe:

• 19.08.2005 Minister houdt rapport Inspectie nog onder zich
• 22.08.2005 Nieuwe statuten Sehos veranderen bijna niets
• 24.08.2005 Inspectie Volksgezondheid: ‘Overheid moet ingrijpen’
• 25.08.2005 Minister: ‘Sehos-bestuur moet weg’

Posted by CasaSpider at 6:44 AM | Permalink | Comments (7)

World Series Baseball, Little League. De halve finale van de International Division tussen Curacao en Guam, vertegenwoordiger van de regio Pacific zit erop.

Zoals Cerito reeds voorspelde heeft Curacao gehakt gemaakt van Guam. Na zes innings was het 16-1.

Foto's en een verslag van deze wedstrijd zijn hier te vinden. Een alinea:

"The Curacao of old showed up at just the right time, precisely the right time."

Helaas moest ik zelf werken maar gelukkig bevindt zich in de hal van ons gebouw een tv. Daar was het verdacht druk en uiteraard stond hij op baseball. Zo heb ik toch zo her en der wat minuten mee kunnen pikken van de wedstrijd.

Zaterdag om half acht 's avonds staat Curacao voor de tweede maal tegenover het ijzersterke team van Chiba City uit Japan, de winnaars van de regio Asia.

In de pool verloor Curacao met 9-0 en in de andere halve finale versloegen de Japanners Canada, de nummer één van Pool C, met niet minder dan 11-0. Hopelijk knijpen de Aziaten zaterdag een oogje dicht.

In dat geval staan wij zondag in de finale van de World Series tegen de winnaar van de USA Division.

Posted by CasaSpider at 6:40 PM | Permalink | Comments (8)

Toen wij op zondag 29 augustus 2004 terugkwamen van het Happy Hour was op televisie de finale van de Little League aan de gang tussen California en Curacao. De finale ging om niets minder dan het Wereldkampioenschap honkbal en werd gewonnen door Curacao met 5-2. Een ongekende sensatie.

De Little League is voor honkballers van 11 en 12 jaar. Dit jaar worden de World Series (Wereldkampioenschappen) gehouden van 19 tot en met 28 augustus in Williamsport, Pennsylvania.

In de voorrondes is gestreden in vier Pools elk bestaande uit vier teams. Pool A en B vormen de United States Division, Pool C en D de International Division. De winnaars van de twee Divisions maken uiteindelijk onderling uit wie er Wereldkampioen is.

Inmiddels zijn de voorrondes achter de rug. Curacao, uitkomend voor de regio Caribbean, is in Pool D achter het team van Asia (Chiba City, Japan) tweede geworden. De winnaars van Latin-America (Valencia, Venezuela) en Transatlantic (Saudi Arabia) hield men knap achter zich.

Woensdag en donderdag vinden de halve finales plaats. Curacao treedt donderdag aan tegen de nummer één van Pool C, Mangilao-Barrigada uit Guam, de winnaars van de regio Pacific. Mochten de Curacaose baseballers deze wedstrijd winnen dan komen zij zondag 28 augustus voor de tweede opeenvolgende keer uit in de finale van de Little League.

Donderdagmiddag zit half Curacao voor de tv, dat is zeker.

Posted by CasaSpider at 5:59 PM | Permalink | Comments (10)

Ik wilde bij de Maduro & Curiels Bank (MCB) geld overmaken van mijn rekening naar die van Lucy maar wist haar rekeningnummer niet. Aan de baliemedewerkster vroeg ik het min of meer letterlijk zo: "Ik wil geld overmaken van mijn rekening naar die van mijn vrouw".

Na mijn gegevens (naam, adres, rekeningnummer, bedrag) te hebben genoteerd begon zij aan die van Lucy. Toen ik haar volledige naam (Lucy Spider) had opgenoemd vroeg de bankemployee tot mijn verbazing om Lucy's adres.

"Uhm... mijn vrouw woont... bij mij!", bracht ik verbouwereerd uit.

De baliemedewerkster vertrok geen spier en schreef mijn adres ook bij Lucy. Ik vond het heel gewoon, maar toch een beetje raar.

Posted by CasaSpider at 1:49 PM | Permalink | Comments (17)

1.

Als men een half uur naar Johan Cruijff luistert komt men al snel tot de conclusie dat voetbal wetenschap is. Na twee weken meedoen aan www.voetbalpoules.nl is mij duidelijk geworden dat succes in een voetbalpoule gelijk staat aan puur geluk. Hoe kan het anders dat alle deelnemende dames zo hoog staan?

De eerste plaats is stevig in handen van Willisha, op vier staat Jolanda met wie ik vorig jaar in een hevige strijd verwikkeld was en op de zesde positie van 19 deelnemers vinden wij Paool terug. Dit kan toch geen toeval zijn?

Dat de hoge posities van de dames met geluk te maken hebben wordt het beste verwoord door de huidige nummer één zelf. Willisha: "Misschien moet ik toch maar eens een avondje naar het Casino do Madeira!!!"

2.

Gisteren hadden Ino & Bente nog straf omdat zij hun website al sedert 20 juni niet hadden ge-update. Zondagavond op het Happy Hour van Wet&Wild sprak Bente mij direct aan: "De update is gedaan, Ino heeft hem er vanmiddag opgezet". Er staat zelfs een stuk over een kat in.

Kan CasaSpider nu werkelijk updates van andere websites beïnvloeden of is ook hier sprake van toeval?

3.

Bij Schakel Op!, de dagelijkse ochtendshow van Maarten Schakel op Radio Dolfijn, hoorde ik vanmorgen dat men in de bibliotheek van Almelo tegenwoordig behalve boeken ook homo's, zigeuners en Islamieten kan huren. Zoiets kan alleen maar in Nederland, o neen, het is naar een Zweeds voorbeeld.

Almelo heeft het uitlenen van minderheden namelijk afgekeken van Malmö. Ik weet niet of de woordspeling origineel van Maarten Schakel is, maar hij is wel goed: "Malmö is Zweeds voor Almelo".

Toeval of niet?

Posted by CasaSpider at 6:56 AM | Permalink | Comments (21)

Mensen zijn net dieren, in een groep heeft iedereen na een bepaalde tijd zijn functie. Voor Natascha betekent dit dat zij is uitgegroeid tot Chef Activiteiten en Evenementen. Er was al een tijdje geen aanleiding meer voor een barbecue geweest en dus begon een aantal mensen vragend naar de Chef A&E te kijken.

In minder dan een week ging er een email uit vanuit het hoofdkantoor en werd geïnventariseerd wie mee wilde doen. Vervolgens werd het halen van de boodschappen verdeeld. De locatie stond al vast, bbq-en doen we altijd op Daaibooibaai. Het tijdstip was zaterdag 20 augustus en alles verliep op rolletjes.

Dat kwam mede doordat de lomitu (ossenhaas) deze keer van geweldige kwaliteit was. Het vlees wordt geïmporteerd door Wladek en Marie-Jose en komt uit Argentinie. Wladek vond de kwaliteit ook duidelijk beter dan normaal. Binnenkort gaan we eens kijken in hun zaak, op zoek naar hompen lomitu uit dezelfde zending.

Later op de avond hadden we een discussie over de Verenigde Staten en de positie van de Europese landen met betrekking tot de oorlog in Irak.

Mijn stelling is dat iedereen ten allen tijde probeert invloed uit te oefenen op anderen. Bij de Verenigde Staten valt het wat meer op, omdat zij meer mogelijkheden tot invloed hebben dan de overige landen.

Maar neem nu Venezuela. Door de aanwezigheid van de PdVSA-raffinaderij heeft men een vinger in de pap op Curacao, denk aan de werkgelegenheid. Toen in maart van dit jaar het vliegdekschip USS Saipan Curacao aandeed, leverde de Venezolaanse consul-generaal Lorenzo Angiolillo Fernandez hier hevige kritiek op. Het was een daad van intimidatie van Amerikaanse kant jegens Venezuela en Curacao mocht daar van hem niet aan meedoen.

Na nog wat andere incidenten houdt de consul-generaal zich tegenwoordig koest. Ik heb tenminste niets van hem vernomen omtrent het bezoek afgelopen vrijdag van het Amerikaanse vliegdekschip USS Bataan dat nog steeds bij de Megapier voor anker ligt. Maar neem van mij aan dat hij op zijn tong heeft moeten bijten.

Ook op micro-nivo wordt invloed aangewend. Zo krijgen Benno en Noelle van CasaSpider een pluim voor de razendsnelle updates en lange verhalen van de laatste tijd. Dit ondanks de grote drukte waarin zij zich bevinden. Mijn complimenten. Niet de complimenten en belangrijker, géén link krijgen Ino en Bente. Hun website is namelijk sinds 20 juni niet meer ge-update. Dat kan natuurlijk niet en daarom krijgen zij straf. Hetgeen overigens niet wil zeggen dat zij vanavond geen Polar van ons krijgen, er zijn wel grenzen.

Na deze beschouwingen is menigeen wel toe aan wat plaatjes. Het album BBQ Daaibooibaai "Zomaar" bevat 40 foto's.

Posted by CasaSpider at 1:22 PM | Permalink | Comments (14)

Luchiano (7) en ik lagen samen op bed wat uit te rusten. Eerst deden we spelletjes met afkortingen, L.I.G. Luchiano Is Gek, P.I.D. Papa Is Dom, dat soort werk.

Toen kreeg ik een watermassage van hem. Luchiano sprenkelde water over mijn benen en masseerde ze. Dit is tevens een les in anatomie, want zo leert hij lichaamsdelen als knieholte en kuit goed benoemen. Na de kuit kwam de hiel. Qua associaties hadden we nog steeds bij Feyenoord terecht kunnen komen, via Dirk. Het werden de oude Grieken.

Van hiel gingen we naar achilleshiel en achillespees. "Wat een moeilijke naam!", zei Luchiano. Vervolgens vertelde ik hem het verhaal van de schier onoverwinnelijke Achilles en diens aandeel in de Trojaanse oorlog. Achilles vocht aan de zijde van de Grieken en werd uiteindelijk gedood door een pijl die hem raakte in zijn enige zwakke plek.

Nu was het nog maar een kleine stap naar mijn held in de Trojaanse oorlog, de slimme Odysseus, en het verhaal van het Paard van Troje. En niet te vergeten de beklagenswaardige Cassandra die als straf van de Goden wel feilloos de toekomst kon voorspellen maar nooit geloofd zou worden. Een vrouw waar ik grote verwantschap mee voel.

Juist toen ik wilde vertellen wat Odysseus met het Houten Paard wilde doen, namelijk het verbergen van een aantal soldaten die 's nachts de poort van Troje moesten openen, onderbrak Luchiano mij. "Ik weet het! Ik weet het!", riep hij enthousiast, "Ze deden er een bom in!"

Hij is duidelijk een kind van deze tijd met bomaanslagen en zelfmoordterroristen. Maar ook gefascineerd door het tijdloze verhaal van Odysseus' zwerftocht om thuis te komen. Een mooie gelegenheid om deze ietwat weggezakte materie weer eens naar boven te halen.

Posted by CasaSpider at 2:08 PM | Permalink | Comments (14)

Iedere morgen word ik om circa vijf over zes wakker met Maarten Schakel. Godzijdank ligt hij niet in mijn bed maar presenteert de ochtendshow Schakel Op! van Dolfijn FM.

Muziek wordt afgewisseld met anekdotes en soms een spelletje. Eigenlijk lijkt dit type disc-jockey best veel op een weblogger. Immers, voor iedere dag moet iets voorbereid worden, iets waar een verhaal in zit.

Maarten Schakel is pas 22 jaar oud en moet daarom nog veel ontdekken, vooral 's nachts. Dat combineert niet echt met een ochtendshow waar men om vijf uur voor op moet staan. Niet zelden presenteert Schakel derhalve met een vermoeide stem.

Op deze vrijdagochtend was dat anders. Maarten was zowaar uitgeslapen. Hij vertelde het ongeveer zo:

"Gisteren ging ik na de ochtendshow even ontbijten in Punda en om elf uur lag ik al in bed. Om vier uur werd ik wakker, o nee ik werd om half vijf wakker gebeld.

Toen had ik er dus al vijfeneenhalf uur slaap op zitten. Om half negen lag ik er alweer in en om vijf uur vanmorgen stond ik op. Nogmaals achteneenhalf uur geslapen. In totaal heb ik de afgelopen 24 uur dus 16 uur geslapen."

Achteraf toch niet zo uitgeslapen dus, maar we luisteren er daarom niet met minder plezier naar. Maarten Schakel heeft overigens, speciaal voor de fans, ook een weblog.

En er is meer Maarten Schakel op het CasaLog.

Posted by CasaSpider at 12:53 PM | Permalink | Comments (10)

Toen ik laatst over het fenomeen soap schreef vroeg Cyberjunk (ik mis haar!) zich af of Medisch Centrum West er ook een was. Ik vond van niet. Op Curacao hebben wij het Sint Elisabeth Hospitaal (Sehos). Wat zich daar aan het afspelen is mag met recht een soap genoemd worden.

Het begon met het bezoek va de Antilliaanse en Nederlandse Inspectie voor de Volksgezondheid. De uitgelekte bevindingen van de inspectie repten over ernstige tekortkomingen in het ziekenhuis en zijn bestuur. Een vernietigend rapport. Minister van Volksgezondheid Joan Theodora Brewster (PNP) eiste daarop bestuurlijke veranderingen. De ziekenhuisdirectie gaf aan op 26 juli met een statuutswijziging te komen.

Het Sehos kent twee kernproblemen. Ten eerste een volledig verstoorde verhouding tussen het Stichtingsbestuur en de medische specialisten en ten tweede een chronisch tekort aan financiele middelen.

Door het geldgebrek is de infrastructuur van het ziekenhuis sterk verouderd. Een van de gevolgen hiervan is dat de pseudomonas bacterie zich in het waterleidingnet van het Sehos bevindt. Deze bacterie is gevaarlijk voor zwakke patienten omdat zij immuun is tegen antibiotica.

Om de bacterie te verdrijven werd het water gechloreerd. Helaas gingen zowel het chloreerapparaat als het apparaat om de hoeveelheid chloor te kunnen doseren kapot. De zwakke patienten kregen toen flessenwater.

Na reparatie van de apparaten was de concentratie van de bacterie te hoog om nog met chloor tegen te kunnen gaan. Daarom werden filters geplaatst. De leverancier van de filters is hier echter mee gestopt toen bleek dat het Sehos de rekeningen niet betaalde. Inmiddels drinken bijna alle patienten voor de zekerheid flessenwater.

Volgens de nieuwe statuten wordt het Stichtingsbestuur vervangen door een Raad van Bestuur (RvB) en een Raad van Toezicht (RvT). De RvB is belast met de dagelijkse gang van zaken en hierin zijn ook de medisch specialisten vertegenwoordigd. De RvT houdt toezicht op de RvB.

Het huidige Sehos-bestuur minus één persoon stapt volgens eigen planning in haar geheel over naar de Raad van Toezicht. De Vereniging van Medisch Specialisten wil echter helemaal niets meer met het zittende bestuur te maken hebben, wat voor naam zij zichzelf ook geven.

Een paar punten uit de statuten geven een indruk van de macht van het Bestuur en de verhouding met de medisch specialisten:

• Alleen het Bestuur kan het Bestuur naar huis sturen.
• Sinds 1987 heeft het Bestuur zich het recht toegeëigend om in plaats van maximaal negen jaren voor onbeperkte tijd te mogen bijven zitten.
• In het Bestuur mogen geen medisch specialisten zitting hebben.
• Ook de echtgenoten van medisch specialisten zijn uitgesloten om in het Bestuur te zitten.

En dan is er nog de bisschop. Voor een wijziging van de statuten is de handtekening van bisschop Mgr. Luis Secco nodig. Aanvankelijk werd gemeld dat de bisschop op dienstreis was en onmiddellijk daarna op vakantie zou gaan. Welingelichte bronnen wisten echter te vertellen dat Mrg. Luis Secco reeds gesprekken heeft gevoerd met belanghebbenden.

Op 17 augustus stond in de Amigoe dat de concept-statuten aanvankelijk niet eens naar de bisschop waren gestuurd. Of hij ongezien maar zijn goedkeuring wilde geven. Na de gesprekken die Mgr. Secco vorige week heeft gevoerd met alle betrokkenen concludeert hij dat er geen vertrouwen is in het huidige Bestuur. Tot tweemaal toe heeft hij daarom het Bestuur gevraagd de eer aan zichzelf te houden en op te stappen. Dat is tot op heden niet gebeurd.

Een feodaal Bestuur, waterleidingen met de pseudomonas bacterie, een kapot chloorapparaat, geen geld voor filters, een bisschop als ijsbreker... alleen een knappe verpleegster (rolletje voor Annemiek Verdoorn?) ontbreekt nog om de soap helemaal af te maken.

Bronnen, allen Amigoe:

• 26.07.2005 Nog geen nieuwe structuur Sehos
• 10.08.2005 Inspectierapport Sehos nog altijd niet openbaar
• 15.08.2005 Uitstel voor nieuwe structuur ziekenhuis
• 17.08.2005 Bisschop vraagt Sehos-bestuur af te treden

Posted by CasaSpider at 12:59 PM | Permalink | Comments (13)

Een week geleden is de school begonnen voor Luchiano (7). Qua organisatie loopt het nog niet helemaal gesmeerd, daar op de Marnix Basisschool.

Zo kregen de kinderen vorige week vrijdag te horen dat ze elke maandag zwemles hebben. De meeste ouders vonden het vreemd dat wij geen briefje hieromtrent hadden ontvangen. Maandag deed Lucy voor de zekerheid een zwembroek en een handdoek in Luchiano's rugzak.

De zwemles ging niet door en is voorlopig uitgesteld tot volgende week maandag. Woensdagmorgen kwam Ef, de dochter van schoolhoofd Elizabeth Taylor, op mij afgerend. "Vandaag hebben we gym!" Ef had als enige van alle leerlingen haar gym t-shirt aan. De rest wist van niets.

Ik vroeg aan juffrouw Margriet of de kinderen gym hadden.

Juffrouw Margriet: "Eigenlijk hebben ze op maandag zwemles."
CasaSpider: "Maar dat is pas volgende week."
Juffrouw Margriet: "Ja, en daarom hebben ze vandaag gym, maar ik ben het vergeten te vertellen."
CasaSpider: "Dus voortaan hebben ze op woensdag gym."
Juffrouw Margriet: "Neen, op maandag zwemles. Tenminste als het doorgaat."

We hadden nog wel uren door kunnen praten.

Luchiano had een briefje gekregen met spullen die hij moest hebben voor het nieuwe schooljaar. Een houten liniaal, acht plastic mappen, twee vulpennen, potloden enzovoorts. En een schoolagenda.

Kennelijk waren wij wat laat met de jacht op schoolagenda's. Een zogenaamde Extreme-agenda heb ik aan mijn neus voorbij laten gaan, want die kostte meer dan 40 gulden (18 Euro). Maar nu blijken alle schoolagenda's op Curacao uitverkocht te zijn. Luchiano is het enige kind zonder agenda.

Daarom besluit ik met een wanhopige oproep: "Mocht er iemand binnenkort naar Curacao komen, kan hij/zij dan misschien een schoolagenda voor Luchiano meenemen? De kosten worden uiteraard vergoed."

Alvast bedankt, mede namens een desperate Luchiano.

Posted by CasaSpider at 1:00 PM | Permalink | Comments (19)

Van een aantal mensen is mij bekend dat zij op dinsdag verlangend uitzien naar de nieuwe Chica de la Semana. Bijna nog meer dan ik naar een glas trappistenbier op zaterdagmiddag. Sommigen vinden het vast niet erg dat Katherine de kroon nog een week mag dragen.

Wat ik niet erg vind is dat vroeger een muzieknummer met gemak een kwartier kon duren. Neem nu bijvoorbeeld Get Ready van Rare Earth in zijn full version van 20:06 minuten.

Rare Earth, een band die van alle CasaLog-lezers waarschijnlijk alleen nog bij gerontorocker Eric bekend is. In combinatie met Tequila is Get Ready trouwens prima weblogmuziek.

Lucy liep tevergeefs haar rondes, het was ook heel rustig op het strand. Toen zij zich ging omkleden voor het Happy Hour schoot ik daarom maar een paar foto's van Luchiano (7) die druk in de weer was met zijn handdoek.

Soms denkt hij dat hij Batman is, andere keren dat hij kan vliegen. Als zevenjarige kan dat nog, op mijn leeftijd wordt men ervoor opgesloten. Even later kwam Lucy terug, klaar voor het Happy Hour van Wet&Wild.

Het was gezellig daar. Ino en Bente, neen, neen, nog steeds geen link, moesten lang nadenken en veel overleggen voordat zij de einduitslag van de quiz bekend maakten. Barbara, een verrassend kwieke Roland en Kyra arriveerden, gevolgd door Peter en Loes met hun kinderschare. Roland gaat hard vooruit, want hij dronk alweer drie Polartjes.

Toen was het tijd om langs de Chinees te gaan.

Posted by CasaSpider at 6:43 AM | Permalink | Comments (16)

De eredivisie is begonnen. Heracles was de verrassing, Pierre van Hooydonk maakte (voor NAC) zijn rentree in de Kuip, Talpa zond het uit in Nederland en BVN verzorgde een samenvatting van alle wedstrijden voor de rest van de wereld. De zondag heeft weer een doel.

Het team Webloggers van www.voetbalpoules.nl doet het niet slecht. Op de valreep zijn we met zijn zeventienen en we staan op een verdienstelijke 66ste plaats met 199 punten. Op pagina 3 van 20, samen met de Brillies maar onder de Rodasmurfjes. Dat moet dus nog beter kunnen.

Individueel belooft het een spannende strijd te worden. Real CasaSpider voert de ranglijst aan, maar dat is slechts beginnersgeluk. De twee dames Willisha (Madeirensers) en Paool (The Purple Lions) handhaven zich vooralsnog uitstekend in deze mannenwereld. Aangezien vrouwen vaak wat langzamer op gang komen (dieseltjes) maar wel een langere adem hebben staat ons nog wat te wachten.

Men heeft het wellicht al gemerkt, de website van www.voetbalpoules.nl vertoont zo nu en dan wat kuren. De melding Service Unavailable vloog mij tenminste regelmatig om de oren.

Een tip voor beginnende spelers: vergeet niet om iedere week de doelpuntenmakers van de wedstrijd van de week te voorspellen. Dit kan men maximaal drie weken van te voren doen.

Denk ook tijdig (voor 1 september) aan de Extra Voorspellingen. Hier dient men de eindstand van het seizoen 2005/2006 in te vullen en tevens de winterkampioen en de topscorer. Het invullen van de eindstand kan niet met Firefox maar moet met Internet Explorer. Ook hier geldt: tussentijds saven aangezien de website problemen kent.

Nieuwe deelnemers zijn nog steeds van harte welkom en eventuele vragen worden via de comments dan wel mail beantwoord.

Posted by CasaSpider at 1:30 PM | Permalink | Comments (9)

Al weken zeurde Luchiano (7) om rolschaatsschoenen. Zaterdag vonden we de tijd rijp om ze te kopen. Voor de leek op dit gebied, rolschaatsschoenen zijn gewone schoenen met wieltjes die in- en uitgeklapt kunnen worden middels een vernuftig drukknopsysteem.

Trots als een pauw liep Luchiano met de doos in zijn armen geklemd door Punda. "Wanneer mag ik ze nou aan? Nu?"

We moesten echter nog naar een paar klerenwinkels voor Lucy. Voor de potentiele rolschaatskampioen was het een zware beproeving.

Om precies zes uur arriveerden we bij Pleincafé Wilhelmina. Alle tafels waren bezet, het was er beredruk.

Omdat wij vaste klanten zijn werd er speciaal voor ons een grote tafel extra uitgerukt, ideaal om aan te dominoën. Maar eerst moest Luchiano zijn nieuwe schoenen aan.

Hij klapte de wieltjes uit, hield zich aan mij vast en liep als een soort Charlie Chaplin tussen de tafeltjes door. Dat viel nog niet mee. Lucy en ik gingen dominoën en Luchiano oefende stevig door.

Ino en Bente kwamen eraan, die pasten nog met gemak aan onze tafel, maar krijgen pas weer een link als hun website ge-update is. Zij kwamen speciaal voor de Daghap, deze keer een mixed grill met patat en salade voor de vaste prijs van tien gulden (nog geen vijf Euro). Totdat de borden verschenen dominoden we met zijn vieren.

De Daghap zag er goed uit, Lucy en ik keken er verlekkerd naar en besloten er ook een te bestellen. Zo vulde de grote witte tafel zich met Daghappen en La Trappe Dubbels. De dominostenen werden opgeborgen.

Toen we thuiskwamen bleek helaas een van de wieltjes van Luchiano's schoenen beschadigd te zijn. Daar gaan we, zonder al te veel hoop, maandag voor terug.

Tot slot een quizvraag. Wie vond op deze foto de Daghap het lekkerste, Bente (links) of Ino (rechts)?

Posted by CasaSpider at 8:35 AM | Permalink | Comments (22)

Mijn eerste bewust meegemaakte soap-serie was Goede Tijden Slechte Tijden, fragmenten van de moeder aller soaps Peyton Place daargelaten.

In Zuid-Amerika is men nog gekker op soaps dan in Europa. Een soap heet hier novela. Best een grappig woord want heel letterlijk betekent het kijk er niet naar.

Lucy is geen echte soap-kijkster, alleen soaps met iets speciaals en een dosis humor trekken haar aandacht.

Sinds enige tijd kijken wij naar de Braziliaanse novela El Color del Pecado, geschreven door João Emmanuel Carneiro.

Het is een fascinerende soap met vele verhaallijnen die allemaal zeer verschillend zijn: drama, afpersing, humor, geesten... men kan het zo gek niet bedenken of het zit erin.

De titel El Color del Pecado betekent letterlijk De Kleur van de Zonde. Tot (lichte) ergernis van Lucy verbaster ik dit regelmatig tot El Olor del Pescado wat staat voor De Geur van de Vis.

Hoofdrolspelers zijn de slechte en daarom zo leuke Barbara (Giovanna Antonelli, foto#1 en foto#2), de huilerige-want-heeft-zoveel-meegemaakte Paco (Reynaldo Gianecchini, foto#1 en foto#2) en last but not least de mooie donkere Preta (Taís Araújo, foto#1 en foto#2).

Iedere avond om negen uur kijken we tegenwoordig dus naar El Color del Pecado. Via internet heb ik inmiddels stiekem de laatste aflevering al gezien en kan derhalve melden dat ook deze soap goed afloopt.

No-ve-la... Ya-lo-vi!
(Kijk er niet naar... Ik heb hem al gezien!)

Posted by CasaSpider at 6:43 PM | Permalink | Comments (19)

Het opstaan om 06:05 ging Luchiano (7) vrij goed af. Eigenlijk schrok hij wakker. "Waarom schrok je?", vroeg ik hem. "Bad dream. I still don't like clowns", was het antwoord van de jongen die nog nooit in Oude Pekela is geweest.

We waren vroeg op school, om kwart voor zeven. Omdat het de eerste schooldag was stonden er toch nog heel wat auto's geparkeerd. Allemaal ouders die wachten tot hun kind in de klas zit. Daarom moesten wij een klein stukje doorrijden, tot de gymzaal die zich op ongeveer 75 meter van de hoofdingang bevindt.

"Papa, kon je me er niet al uitlaten?", zuchtte Luchiano. "Nu moet ik dat hele eind lopen." Nadat ik hem had verteld dat hij een lui varken is liepen we hand in hand het schoolcomplex binnen en zochten klas 3B op. De deur was nog dicht en we namen plaats op het bankje.

Klas 3B bevindt zich in een andere vleugel dan klas 2B. Het uitzicht is dus ook anders. "Zie je dat? Het ziet er heel anders uit vanaf hier", deelde ik Luchiano mede. Hij keek wat nadenkend en sprak toen: "Ja. Het toilet is vanaf hier een stuk verder." Zijn ogen speurden over de speelplaats. "Maar de watercooler is nu gelukkig dichterbij."

Posted by CasaSpider at 6:50 AM | Permalink | Comments (16)

Een tijdje geleden hadden we hier ineens een hausse aan dubbelgangers te bewonderen. Zo was daar eerst CasaSpider himself die volgens zijn zus Pascale op Obersturmbahnführer Kessler lijkt. Gevolgd door Diamond Piet die volgens Ino (en vele anderen) als twee druppels lijkt op Father Stone.

Dat laatste gaat niet helemaal op voor mijn collega Dino Flores en zijn idool Julio Iglesias, maar er is zeker sprake van enige gelijkenis. Ik sprak even met Dino over zijn fascinatie voor Julio, hij heeft talloze concerten bezocht en behoort naar eigen zeggen tot de 50 grootste fans op aarde. Van Julio Iglesias wel te verstaan.

Als Dino naar een Iglesias-concert gaat is hij al uren van tevoren present, al dan niet legaal, om zelfs van het warmzingen niets te missen. Hij koopt altijd een kaartje voor de allerbeste plaats op rij één. Over een concert in Spanje vertelt hij: "Dan zit ik dus op rij één en de Koning van Spanje achter mij. Ja, je denkt toch niet dat ik iemand voor mij laat zitten!"

Nu heeft een aantal mensen een kaart om alle concerten te kunnen bezoeken, maar dan moeten ze wel staan. Ongeveer halverwege ieder concert begint Julio Iglesias te zingen: "Me va... me va..." Sommigen denken dan dat het optreden al afgelopen is en dat Julio weggaat.

De hardcore-fans kennen de truc en weten dat het concert pas ongeveer halverwege is. Toch ontstaat er op dat moment altijd wat chaos en daar maken de mensen met de staanplaatspasjes snel gebruik van door naar voren te stormen en pal voor het podium te gaan staan.

Dino: "Maar dan staan ze dus ook voor de mensen op rij één. Dus wat doe ik, als de eerste tonen van Me va... me va... klinken sta ik al in de startblokken en als de chaos begint ben ik als eerste bij het podium."

Ik moest naar de kapper, maar Dino vertelde zo enthousiast over zijn belevenissen als fan dat ik wel moest blijven luisteren. Tussen de hardcore-fans is zeker ook sprake van haat en nijd. Sommigen stelen zelfs Julio-gerelateerde zaken, van andere fans maar ook van Julio zelf!

Er schijnt een fan te zijn die reeds nu een boek over Julio Iglesias met nooit eerder vertoond materiaal klaar heeft liggen. Dino: "Die is straks miljonair. Op het moment dat Julio sterft brengt hij dat boek op de markt en loopt binnen. Maar Julio gaat de komende tien jaar nog zeker niet dood. Hij heeft de genen van zijn vader. Die is 91 en leeft nog steeds."

Speciaal voor de fans is een grote hoeveelheid foto's van Julio Iglesias concerten te vinden op Dino's website.

Posted by CasaSpider at 5:58 PM | Permalink | Comments (7)

Vandaag is het tijd voor de vierde chica van het groepje Dominicaanse dames met de leuke fantasieën. Haar naam is Katherine. Ook zij houdt van relatief kleine ruimtes als het gaat om haar favoriete fantasie. Katherine droomt ervan om de liefde te bedrijven op een jacht, midden op de oceaan, bij volle maan.

Ahuuuuuuuuuuoeoeoeoew!!!

Tot zover CasaSpiders weerwolf imitatie. Onze honden Spider en Scooby Doo maken dit geluid tegenwoordig ook bijna iedere nacht, vraag mij niet waarom.

Op lachicamerengue.com staan de foto's van de nieuwe Chica de la Semana, Katherine. Op de vraag wat voor haar de perfecte man is antwoordde zij dat deze niet bestaat.

Hmm...

Afgelopen zondag verplaatsten wij ons als gebruikelijk om half vijf van Kontiki naar Mambo Beach. Wij installeerden ons op onze bedjes en Lucy zag onmiddellijk een mooie Nederlandse jongedame die circa twee meter westelijk van ons lag. Alles aan haar klopte.

"Ik heb een website...", zo oefende Lucy haar openingszin met mij. Even later had zij voldoende moed verzameld en sprak het meisje aan.

Tot mijn verbazing stond zij al binnen tien seconden met de blonde dame naast mijn bedje. Dat was snel!

"We gaan twaalf foto's maken", zei Lucy tegen haar. "Twaalf?", vroeg de blondine verbaasd. Ik trok mijn wenkbrauw wenkbrauw (dank je, Cockie) op, wist ook niet dat ik dat kon. Immers, zoveel is twaalf nu ook weer niet. "Kom, we gaan", sprak Lucy kordaat. "Oh!", maar ik dacht dat ik een foto van jullie moest maken!"

Een misverstand. De blonde jongedame vleide zich weer op haar bedje en wij namen een Amstel.

Posted by CasaSpider at 6:40 AM | Permalink | Comments (11)

Op 1 augustus vroeg ik wie er mee wilde doen aan het voorspellen van de Eredivisie voetbaluitslagen voor het seizoen 2005/2006 en dan specifiek in de Webloggers Poule.

Het aantal leden van deze poule die onderdeel uitmaakt van www.voetbalpoules.nl bedraagt inmiddels niet minder dan 13, een uitstekende score. Op het plaatje staan de deelnemers van het eerste uur in willekeurige volgorde vermeld.

De voetbalcompetitie begint aanstaande vrijdag met de wedstrijd AZ tegen Sparta. Men kan nog zich nog steeds aanmelden bij www.voetbalpoules.nl. Een beknopte gebruiksaanwijzing om in de Webloggers Poule te participeren staat hier.

Nu het toch over voetbal gaat. De zaak Salomon Kalou wordt steeds vreemder. Maandagochtend berichtte het Algemeen Dagblad dat nu ook Dirk Kuyt voor 50% is verkocht aan investeringsmaatschappij Soccer Investments and Representations tegen een prijs van 5 miljoen Euro.

In principe kan een investeringsmaatschappij nooit de rechten verwerven om spelers te verkopen, dat recht blijft hoe dan ook bij de clubs. Derhalve is in het contract met Feyenoord een boete-clausule opgenomen dat de Rotterdamse club 20 miljoen Euro boete moet betalen als zij achteraf niet meewerkt aan de door Soccer Investments gewenste transfer. Het doet mij een beetje denken aan een draagmoeder die geld vraagt aan een echtpaar dat graag een kind wil. Daar komt ook niet zelden ellende van.

Het verhaal wordt echter nog merkwaardiger nu Feyenoord aangifte heeft gedaan wegens valsheid in geschrifte. Op het contract waarvan het AD een copie in zijn bezit heeft staan handtekeningen van de leiding van de club die volgens diezelfde leiding dus vervalst zijn.

Ergens wordt hier een smerig spel gespeeld. Gelukkig geldt dat niet voor de Webloggers Poule, waar het om de eer en eventueel een ansichtskaart gaat.

Posted by CasaSpider at 4:58 PM | Permalink | Comments (11)

Clubliefde bestaat alleen nog bij supporters. De 20-jarige Ivoriaan Salomon Kalou is in navolging van zijn broer Bonaventura de grote ster bij Feyenoord. Dat is anderen ook opgevallen.

PSV heeft een aantal belangrijke pionnen (moeten) laten gaan. Van Bommel, Vogel en Park verlieten de Eindhovense club en trainer Guus Hiddink wil nu Salomon Kalou er graag bij hebben. Het mooie voor PSV is dat Salomon graag wil komen. Sportief gezien is het een verbetering vanwege de deelname aan de Champions League en financieel is het aanbod van PSV natuurlijk ook geen verslechtering.

Het is niet gebruikelijk dat de Grote Drie (nou ja, Grote Drie nationaal gezien dan) aan elkaars spelers trekken. Het is zelfs bijna not done. Door een eventuele verkoop van Kalou aan PSV verzwakt Feyenoord zich aanzienlijk terwijl PSV beduidend sterker wordt. Zo komt de landstitel natuurlijk nooit naar Rotterdam-Zuid.

Het getrek aan Kalou was al enigszins onsmakelijk. Nu heeft het Algemeen Dagblad uit volgens hen betrouwbare bron vernomen dat Salomon Kalou achter zijn (eigen!) rug verkocht is voor 9 miljoen Euro aan Soccer Investments and Representations. Deze investeringsmaatschappij wil Kalou voor één of twee jaar verhuren/leasen aan Benfica en hem daarna aan een hele grote club verkopen. Op dat moment rollen de miljoenen binnen.

Volgens Technisch Directeur Mark Wotte blijft Kalou 100% zeker bij Feyenoord. Jorien van den Herik ontkent het gerucht met klem, hij heeft nog nooit van deze investeringsmaatschappij gehoord. Zaterdagavond zag ik Sjaak Troost als woordvoerder van Feyenoord de hele AD-zaak als onzin bestempelen. Frappant is dat Kalou's zaakwaarnemer Jan de Visser, die ook van niets weet, wel wist te vertellen dat Kalou door Feyenoord is gepolst of hij interesse heeft in een eventuele overgang naar Benfica.

Hmm...

Voorlopig schort ik mijn oordeel nog even op. Maandag komt het AD met meer nieuws en rolt ook de Feyenoord Nieuwsbrief mijn mailbox binnen. Mocht het zo zijn dat de geruchten wel op waarheid berusten dan is het wat mij betreft direct afgelopen met Van den Herik, Wotte en Troost.

Posted by CasaSpider at 2:37 PM | Permalink | Comments (11)

Het verleden en met name onze rol daarin heeft een grote aantrekkingskracht op Luchiano (7).

"Wat deden jullie vroeger, zonder computer, zonder tv?" is een vraag die hij regelmatig stelt. Ook wat ik vroeger leuk vond om te zien, waarover ik moest lachen.

Op de lagere school hadden we af en toe Film. Dan werd er een 8mm-projector van stal gehaald en namen twee klassen, ongeveer 80 kinderen, plaats in de dubbele zesde klas.

Meestal werd De Dikke en de Dunne vertoond en ik herinner me nog goed hoe hard ik daar om moest lachen. Grappiger dan Oliver Hardy en Stan Laurel kon niet.

Luchiano kent de Dikke en de Dunne alleen in een tekenfilmversie, op Boomerang. Voor zijn historisch besef moet ik toch eens een Dikke en de Dunne film huren bij de videotheek. Als ze die tenminste nog hebben.

Laatst had ik het met collega Yvette over de fascinatie van kinderen voor wat wij in het verleden deden, zonder computer en televisie. Yvette antwoordde: "Haha, ik zeg dan altijd die waren wij aan het uitvinden, voor jullie. Daarom hadden we geen tijd voor andere dingen!"

Posted by CasaSpider at 11:24 AM | Permalink | Comments (13)

De laatste dagen staan in het Teken van het Beest. Curacao wordt in zijn ban gehouden door een loszwemmende kaaiman in de Dam van Muizenberg. Er is zelfs sprake van twee exemplaren.

De jacht op de kaaiman(nen) was een hilarisch gebeuren. Hele volksstammen verzamelden zich aan de kant van het water, stoeltjes en proviand werden van thuis meegenomen. Een paar experts, waaronder de befaamde Stanley weerlicht Ignacio (Ino & Bente kennen hem ook van hun python-avontuur), hielden de plaats waar de kaaiman het laatst gezien was nauwlettend in de gaten. Enkele mannen gingen het water in met visnetten en takken om het Monster van de Dam van Muizenberg te vangen.

Tot dusverre tevergeefs.

In de Vigilante van vrijdagochtend staat dat Stanley Ignacio zich heeft overgegeven en internationale hulp zoekt. De score: de Kaaiman 3 Ignacio 0.

Bij ons hebben de Suikerdiefjes een paar weken geleden hun tweede nest gebouwd, dit in tegenstelling tot mijn gedachte dat vogels dat alleen in mei doen. Deze keer kwamen drie jonge vogeltjes uit de eitjes gekropen.

Donderdag was de dag dat de ouders hun kinderen de wijde wereld instuurden. Aangezien de vogels in een spotje woonden was het tegelijkertijd hun eerste vliegles.

Toen ik thuiskwam was het sterkste vogeltje al gevlogen. Nummer twee (klik op de foto voor groter) stond klaar voor de sprong en het derde vogeltje zat timide op een stukje muur.

Ondanks dat de ouders hun kinderen regelmatig kwamen roepen verroerden zij zich niet. Bird#2 zat in een uitsparing van de muur waar heel oud gaas voor zat respectievelijk heeft gezeten. Ik dacht dat hij misschien in het gaas verstrikt was geraakt en haalde mijn nagelschaar. Juist toen ik begon te knippen vloog het beestje weg. Feitelijk heeft hij een gratis vliegles van mij gekregen.

Omdat ik de camera toch in de hand had en onze hond Spider de woonkamer was ingeslopen besloot ik hem ook maar op de foto te zetten. Spider wordt er erg blij van als hij gefotografeerd wordt.

Posted by CasaSpider at 6:38 AM | Permalink | Comments (10)

Soms moeten mensen tegennatuurlijke dingen doen. Neem nu bijvoorbeeld het slikken van capsules. Wij hebben een potje met vitaminepillen in capsulevorm. Ze zijn niet bijzonder groot maar het blijven capsules.

Luchiano (7) was een beetje verkouden en Lucy wilde dat hij zo'n vitaminepil doorslikte. Dat is een heel gevecht geworden.

Later vertelde hij aan mij hoe het ging.

Luchiano: "Papa, ik kan dat gewoon niet doorslikken, het past niet."
CasaSpider: "Wat je het beste kunt doen is er flink wat water bij nemen en dan niet aan de pil denken, maar net doen of je een grote slok neemt. Dan gaat die pil vanzelf mee."
Luchiano: "Ik heb dat geprobeerd, maar mijn keel gelooft mij niet."

De afloop was als volgt.

Luchiano: "Mama bleef erbij staan. Op het laatst heb ik de pil onder mijn tong gedaan en toen geslikt. Ik zei tegen haar dat het eindelijk gelukt was en toen ze weg was heb ik de pil uitgespuugd.

Volgens mij werden dit soort trucs al in One flew over the Cuckoo's nest gebruikt.

Posted by CasaSpider at 5:42 PM | Permalink | Comments (6)

Een movie maken van een bezoek aan de dierentuin... men moet maar durven als men geen Bert Haanstra heet. Voor mij was het een uitdaging. Zeker als het gaat om een dierentuin als die van Curacao, waarbij men als Nederlander een dubbel gevoel heeft.

Uiteraard speelt Luchiano (7) weer een hoofdrol, ditmaal met zonder zijn linkerbovenvoortand. Dat blijft een koddig gezicht. Hij vermaakte zich uitstekend in de dierentuin en smeekte me haast om aanstaande zaterdag weer te gaan. Maar dat doen we niet, dan gaan we schoolspullen kopen.

Even een stukje techniek, waarvoor alvast mijn excuses. Alle CasaMovies zijn gemaakt met het goede programma Windows Movie Maker. Als de movie klaar is kan men hem compressen tot elk gewenst formaat. Een movie van vier minuten in de hoogste kwaliteit beslaat zo'n 60 megabyte. Met compressie breng ik dat terug tot acht à tien megabyte.

Bij dieren werkt dat helaas niet zo goed. Met name de twee snelle aapjes kwamen op 10 megabyte hortend en stotend in beeld. Geen gezicht. Ja, met de schilpadden was er geen enkel probleem. Maar die apen. Op 15 megabyte is het resultaat pas enigszins acceptabel.

Als speciale service staat de high-quality versie van Curacao Zoo 2005 tijdelijk ook online. Bijna 60 megabyte maar wel in 640x480 in plaats van 320x240, dat scheelt een slok op de borrel.

Download Curacao Zoo 2005 (Right mouseclick, Save Target As...) in High Quality for free!
Size: 58,175,038 bytes.
Duration: 3.53 minutes.
This is a temporary service.

Uiteraard is deze CasaMovie binnenkort ook in Google Video te aanschouwen.

Download Curacao Zoo 2005 (Right mouseclick, Save Target As...) for free!
Size: 14,816,602 bytes.
Duration: 3.53 minutes.

Uiteraard is deze CasaMovie binnenkort ook in Google Video te aanschouwen.

Explore the CasaMpeg Category or retrieve a list of all CasaMovies.

Posted by CasaSpider at 6:54 AM | Permalink | Comments (12)

Zes weken lang kon Lucy geen enkele kandidate vinden voor de rubriek Chica de la Semana op onze lachicamerengue.com website. Een kleine ramp.

Op het strand van Mambo bevindt zich niet ver van onze vaste standplaats bijna iedere zondagmiddag een groepje Dominicaanse jongedames met een paar kleine kinderen.

Van dit groepje had Lucy al eens foto's gemaakt van Ingrid en Miove, de dame die het graag eens zou doen in een duikboot met koers richting de Atlantische Oceaan. Maar dan niet helemaal tot Madeira.

De andere dames in het groepje zijn Katherine en Alexandra. Met beiden heeft Lucy zondag een fotosessie gehouden en Alexandra is deze week als eerste aan de beurt om Chica de la Semana te zijn.

Wat is Alexandra's geheime fantasie? Zij wil graag de liefde bedrijven in een vliegtuig vol met passagiers. Niet geheel duidelijk is mij waar in het vliegtuig precies de liefde bedreven moet worden. In het kleine toilet wellicht? Met als extra spanning dat door het grote aantal passagiers iets vaker iemand probeert binnen te komen.

Waar komt de fascinatie van vrouwen voor seks in kleine ruimtes toch vandaan. Duikboten, vliegtuigtoiletten, een ruimtecapsule op weg naar de maan (Ingrid). Een belangrijk kenmerk van een fantasie is dat zij zich afspeelt in iemands hoofd, ook een kleine ruimte trouwens. Voor veel fantasieën geldt dat zij bij daadwerkelijk in de praktijk brengen nogal kunnen tegenvallen.

Toch kijk ik in een vliegtuig vol passagiers voortaan eens goed om mij heen.

Posted by CasaSpider at 12:25 PM | Permalink | Comments (10)

Eind juni begin juli van het jaar 2004 vond het Europees Kampioenschap plaats in Portugal dat zo verrassend gewonnen werd door Griekenland. Via www.voetbalpoules.nl richtte ik toen de Webloggers poule op. Het was een redelijk grote poule en mede daardoor eindigden we op een mooie tweede plaats.

Over twee weken beginnen de Nederlandse voetbalcompetities alweer. Vorig jaar deed ik wederom via www.voetbalpoules.nl ook mee aan de het voorspellen van de uitslagen in de Holland Casino Eredivisie. In de Webloggers poule was behalve mij slechts één deelneemster actief. Als poule speelden we daarom geen rol van betekenis.

Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Onder dit motto nodigt CasaSpider iedereen die actief, passief of op andere wijze iets met de combinatie voetbal/webloggen heeft uit om zich aan te melden bij www.voetbalpoules.nl en tevens lid te worden van de Webloggers poule. We spelen dan onderling tegen elkaar en samen tegen de andere poules.

Na aanmelden kan men direct beginnen met het invullen van de voorspellingen voor de eerstkomende weken. Nadeel van www.voetbalpoules.nl is dat men de site iedere week dient te bezoeken om de doelpuntenmakers van de wedstrijd van de week te voorspellen. Maar ach, daar raakt men snel genoeg aan gewend en het invullen gaat bijzonder snel.

Het aanmelden mag eigenlijk geen probleem zijn. Hier de stappen om lid te worden van de Webloggers poule:

• In het menu links, onder Zoeken, klik op Poules.
• Tik bij Naam het woord "Webloggers" in en klik op Zoeken.
• In de lijst verschijnt nu de poule Webloggers, klik op Aanmelden.

De Webloggers poule heeft geen password. In het geval van onduidelijkheden kan men dit in de comments melden. Voetbal- annex weblogliefhebbers aller landen verenigt u!

Mensen met de naam Brillie zijn uitgesloten van deelname.

Posted by CasaSpider at 12:51 PM | Permalink | Comments (33)