CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Vorige week donderdag was Luchiano (12) gezellig op stap met CasasPa. Zijn opa schonk hem een mooi Diesel horloge. Verder is hij vrijdag, zaterdag en zondag de hele dag bezig geweest met zijn nieuwe waveboard. Waarover later meer. De herfstvakantie is afgelopen en maandag moet mag Luchiano weer naar school. Uiteraard heeft hij het nieuwe horloge om zijn pols. 's Maandags heeft klas 1th4 van het Beatrix College gym. Luchiano heeft zijn horloge nog om en de gymleraar zegt dat hij het op de tribune moet leggen. Zo geschiedt.

Na het gymmen kleedt hij zich eerst om en wil daarna zijn horloge ophalen. Inmiddels is de tribune uitgeschoven, zijn er meer kinderen en is het horloge verdwenen. Dat is al erg maar in de kleedkamer hebben kinderen ook huisgehouden. De tas van Joey is omgekeerd en de telefoons van Diego en Morteza zijn gestolen. De crimineeltjes hebben ook aan Luchiano's telefoon gezeten en er voor vier euro op gebeld. Het zijn geen beginnelingen, want ze hebben het call-register gewist.

In eerste instantie ben ik laaiend, op de criminele kinderen en ook een beetje op Luchiano die de spullen natuurlijk in zijn kluis had moeten opbergen. En niet te vergeten op de school die niet bepaald attent reageert. 's Avonds stuur ik daarom een email naar Luchiano's klassenleraar Bryan Ketelaars. Die belt mij de volgende dag op en vertelt welke acties hij inmiddels heeft ondernomen. We hebben een goed gesprek en mijn wrevel ten opzichte van de school is in ieder geval weggenomen.

We willen aangifte doen van de diefstal. Maandag bel ik de politie in Rijen en vraag of ik daar aangifte kan doen aangezien het misdrijf in Tilburg is gepleegd. Ja, dat kan maar dan moet ik wel een afspraak maken. Een beetje vreemd in mijn perceptie, om een afspraak te maken maar okay. De vrouw die mij te woord staat zegt dan: "Oh, ik zie dat u morgen gewoon de hele dag binnen kunt lopen, zonder afspraak. Als er toevallig iemand voor u aan de beurt is moet u even wachten, dat duurt dan maximaal een minuut of twintig."

Ik neem dinsdagmiddag twee uren vrij en ben om drie uur thuis. Als Luchiano thuiskomt vertrekken we meteen naar het politiebureau in Rijen. Bij de balie moet ik even wachten, twee medewerkers zijn druk met elkaar in gesprek. Uiteindelijk komt een derde persoon, een vrouw naar de balie en vraagt of we al geholpen worden. "Neen, dat niet", antwoord ik naar waarheid.

We vertellen waarvoor we komen. "Oh, maar voor aangifte van diefstal moet u een afspraak maken", zegt de vrouw. "Huh? Gisteren heb ik gebeld en zei men dat ik vandaag zo naar binnen kon." De vrouw: "Ja, maar niet voor aangifte van diefstal. Dan moet er echt een afspraak gemaakt worden."

Wat kan men doen? "Okay, laten we dan maar een afspraak maken. Wanneer kan het?", vraag ik. "Euhm... even kijken. Nee, morgen kan niet, overmorgen ook niet, ja vrijdag!"
"Vrijdag pas?", vraag ik. "Hoe laat?"
- "Twee uur kan wel", zegt de vrouw.
"Nee, dan kunnen we niet want dan zit mijn zoon nog op school", zeg ik. "Kan het ook om half vier?"
"Nee, dat kan niet. Euhm... dan wordt het volgende week."
- "Volgende week?", vraag ik verbaasd. Ondertussen vraag ik mij af hoe lang de videobeelden bewaard blijven. Omdat de gymzaal niet tot de school behoort kan de school niet om de videobeelden vragen maar moet de politie dat doen. Op zich al vreemd.
"Ja, of u moet donderdag aangifte doen in Dongen. Dat kan wel om half vier", zegt de vrouw.
- "Doet u dat dan maar", antwoord ik.

Donderdag hoef ik dus weer twee uur minder te werken. Dat is een van de voordelen van het bijhouden van een weblog, in plaats van frustratie overheerst het blije gevoel van een Casa R. de Vries momentje. Mijn respect voor het instituut politie heeft wel een kleine knauw gekregen. Heeft de combinatie van verhoogde werkdruk en bezuinigingen hen gemaakt tot de ambtenaren uit de desbetreffende mopjes?

's Avonds kwijt Luchiano zich moedig van zijn taak om het slechte nieuws aan zijn opa te vertellen.

Posted by CasaSpider at 10:33 PM | Permalink | Comments (13)

Dat is nog eens handig, dat Plaxo je een dag van tevoren op de hoogte stelt van het feit dat je zoon aka Luchiano (11) morgen twaalf jaar oud wordt. Persoonlijke data zwerven met al die sociale netwerken tegenwoordig overal rond, we verwachten wel meer felicitaties. Maar daar gaat het nu niet over. Wie of wat is Plaxo?

Plaxo is geen exotische mooie dame maar wel een middel om mensen hun eigen contactgegevens in jouw adressenboek te laten beheren. Dat is handig, want hoe vaak gebeurt het niet dat iemands telefoonnummer of adres is veranderd en jij nog steeds het oude hebt? Nou, zeg eens eerlijk? Okay, over de techniek van Plaxo heb ik al eerder geschreven.

Het punt is dat Plaxo ergens in de lente van dit jaar besloten heeft om het online synchroniseren van je adresgegevens te verheffen tot een "Premium Service". Het was altijd gratis maar nu moet er voor betaald worden. Bij CasaSpider is men in een dergelijk geval aan het verkeerde adres, die had zomaar in Zeeland geboren kunnen zijn.

Hetzelfde geintje flikt ook GooSync, een dienst waarmee ik tot geen week geleden mijn agenda in Google Calendar gratis liet synchroniseren met mijn mobieltje. En ineens kan dat niet meer. Mijn account is expired en ik moet upgraden naar minimaal GooSync Lite en dat kost zes Engelse ponden voor een jaar. Geen haar op mijn hoofd dat daar aan denkt.

Natuurlijk beseft ieder weldenkend mens dat de eigenaren van Plaxo en GooSync graag beloond worden voor hun inspanningen. De manier waarop ze het doen is tamelijk slim. Vemoedelijk hebben zij meer dan 100.000 klanten en als slechts vijf procent overgaat naar de betaalde versie is dat toch mooi cashen. Enfin, wie kent er een goed en dus gratis programma om Google Calendar te synchroniseren met een Nokia mobiel?

Belangrijker is echter dat Luchiano morgen jarig is, iets dat ik zonder Plaxo nooit had geweten. Not. We hebben de laatste tijd wel wat met hem te stellen, maar het leven is ook niet altijd gemakkelijk. Luchiano blijft echter altijd mijn favoriete zoon, al is het maar omdat hij mijn enige is. Nu ga ik eens bedenken hoe ik die zeven volgers van het CasaLog kan laten upgraden naar een betaalde versie.

Posted by CasaSpider at 6:04 PM | Permalink | Comments (8)

Alles wat Rijen D4 een warm hart toedraagt alsmede de spelers zelf mogen zaterdagochtend een kwartiertje langer dan gebruikelijk in bed blijven liggen. We hoeven pas om 08:30 in de kantine te zijn. De uitwedstrijd tegen Moerse Boys D3 begint om 09:30 en vindt plaats in Zundert. Wat weten wij van Zundert? Ik ken Zundert via Geoffrey, een ex-collega bij Brabant Water. Daarvoor was alleen de naam Zundert mij bekend.

Zundert staat bekend om twee dingen: het grootste dahlia-bloemencorso ter wereld en Sauna Diana dat het de geboorteplaats is van Vincent van Gogh op 30 maart 1853 aan de Markt 29. Laat ik nu altijd gedacht hebben dat Vincent van Gogh in Uden was geboren. Wat leren wij hiervan? Neem nooit zomaar dingen aan als waar.

We schakelen over naar het voetbalgebeuren. Moerse Boys heeft haar accomodatie ingrijpend vernieuwd. Kantine, toiletten, kleedkamers, het ziet er allemaal nagelnieuw en prima uit. De thuiswedstrijd tegen Moerse Boys D3 hebben wij gemakkelijk met 13-0 gewonnen, sommige jongens denken daardoor even het doelsaldo te kunnen opvijzelen. Al in de tweede minuut opent Tom Wouters de score.

Maar dan gaat het toch moeizamer dan verwacht. We krijgen wel kansen maar ook aan de andere kant is het soms gevaarlijk. Dat is het gevaar als men denkt veel sterker te zijn dan de tegenstander, niemand wil meeverdedigen en libero Jorg heeft meer te doen dan ons lief is. Ons dat zijn de trouwe supporters van Rijen D4. Als wij met zijn allen het veld betreden schrikken de drie Moerse Boys supporters een beetje van de overmacht. Gewillig poseren de mannen voor de traditionele rijtjesfoto.

Bij de warming-up schiet ik wat plaatjes van ons team-management. Hier leider Marco, leider Johan en trainer Huub, zeg nooit trainer tegen een leider, en willekeurige trainer Ton die Martijn en Luchiano (11) van enige aanwijzingen voorziet. Omdat het zo mooi is nogmaals een foto van leider Marco samen met Hasan Ali. Ik kan reeds voorwegnemen dat niemand van de leiders en trainers, laat hier geen verwarring over ontstaan, vandaag een gele dan wel rode kaart heeft ontvangen. Ga zo door, heren!

Terug naar de wedstrijd. Pas in de 19e minuut brengt wederom Tom Wouters de D4 op een 2-0 voorsprong en dat is toch een beetje tegenvallend. Overigens niet voor de supporters van Moerse Boys waar ik de volgende flarden van een gesprek opvang: "Hoeveel staat het? 2-0? Oh, vorige keer verloren we met 13-0, dus eigenlijk gaat het nu best goed!" Zo zijn we allemaal op onze eigen willekeurige wijze tevreden. Vlak voordat de scheidsrechter fluit bepaalt Tom Taekema de ruststand op 3-0 en even later genieten de Rijen-supporters van een welverdiend kopje koffie.

Geen idee wat onze jongens in de rust te drinken krijgen, maar in de tweede helft ogen ze altijd een stuk kwieker. Na twee minuten scoort Luchiano uit een pass van Mike, die actie is als gebruikelijk professioneel vastgelegd. Ja, het been en de mouw zijn van Luchiano. Rijen is nu duidelijk sterker en het regent kansen. Drie keer Mike, een puike kopbalgoal van Rik, een eigen doelpunt van ene Wouter en een beheerste schuiver van Tjeu zorgen voor de 10-0 eindstand.

Terwijl de jongens douchen doen we nog een laatste kopje koffie en maken ons daarna gereed voor de reis naar huis. We nemen de snelweg en rijden een stukje door Belgie. Opvallend is de enorme file de andere kant op, richting Antwerpen. We hebben geluk gehad dat we niet twee uur later moesten spelen. Wie zijn al die mensen in die auto's en waar gaan ze naartoe? Ach, als iedereen dat voor zichzelf maar weet is het goed.

Twee weken lang is er geen competitievoetbal. Hoor ik daar ergens een zucht van opluchting?

Scoreverloop Moerse Boys D3 - Rijen D4 0-10 en de stand van zaken volgens de KNVB:

02 0-1 (Tom Wouters)
19 0-2 (Tom Wouters)
30 0-3 (Tom Taekema)
32 0-4 (Luchiano)
33 0-5 (Mike)
37 0-6 (Mike)
41 0-7 (Eigen doelpunt, Wouter)
48 0-8 (Rik)
52 0-9 (Tjeu)
56 0-10 (Mike)

Alle posts over Rijen D4 in het seizoen 2009-2010 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen D4 2009/2010.

Posted by CasaSpider at 1:45 PM | Permalink | Comments (4)

Zaterdagmorgen om kwart voor negen begint vv Rijen D4 aan de laatste wedstrijd van de eerste helft van de najaarscompetitie in de derde klasse D320. Een hele mond vol en de tegenstander is Gloria UC D3 uit Baarle Nassau. Wie aan Baarle Nassau denkt behoort aan enclaves te denken. Tenminste toch de mensen die weten wat een enclave is. Volgens Van Dale is een enclave een stuk van een land, ingesloten door vreemd grondgebied. Het Kempense dorp Baarle spant qua enclaves wel de kroon:

Baarle-Nassau vormt samen met de Belgische gemeente Baarle-Hertog het Kempense dorp Baarle. Het grondgebied van beide gemeenten loopt met name in de kern van Baarle flink door elkaar. Er zijn 22 exclaves van Baarle-Hertog in Baarle-Nassau en acht exclaves van Baarle-Nassau in Baarle-Hertog. Een aantal van deze Nederlandse exclaves vormt weer enclaves binnen de Belgische enclaves in Nederland (counterenclaves of enclaves van de tweede orde, vergelijkbaar met Nahwa en een 28-tal van de Cooch Beharenclaves). (Wikipedia)

Als ze in Baarle Nassau de bal eens iets te ver over de hekken schieten kan het zomaar gebeuren dat hij in een Belgische enclave of zelfs weer in een Hollandse counterenclave binnen die Belgische enclave terechtkomt. Je kunt er je paspoort maar beter altijd bij je hebben.

Wat is een van de leuke eigenschappen van een teamsport als voetbal? Dat de bal rond is, waardoor men nooit zeker weet wie er gaat winnen. Een mooi voorbeeld daarvan is de openingswedstrijd van het Wereldkampioenschap 1982 in Spanje tussen wereldkampioen Argentinie en het nietige Belgie. Sterspeler Maradona was in zijn eentje duurder dan alle spelers tezamen van het Belgische team. Toch zegevierde Belgie en daarmee ook haar enclaves in Baarle Nassau met 1-0.

Vorige week versloeg Rijen D4 enigszins verrassend maar wel dikverdiend koploper Viola D3. De tegenstander van vandaag staat voorlaatste, in theorie een gemakkelijke wedstrijd derhalve. Maar eerst de traditionele rijtjesfoto met (semi-)vaste supporters. De D4 kiest meteen voor de aanval en het ziet er dan nog goed uit. Al snel blijkt dat Gloria UC over een paar aardige voetballers beschikt. Vooral onze sterspeler Mike heeft het erg lastig tegen de enige Gloria-speler met een zwart in plaats van wit kraagje. Vermoedelijk heet hij Jordy maar hoe dan ook komt Mike er niet een keer langs.

De wedstrijd wordt gefloten door Ali Bierbuik die op geen enkele wijze ook maar de schijn wil wekken een thuisfluiter te zijn. Bijna alle beslissingen zijn in ons nadeel en trainers Ton en Huub hebben enige malen commentaar, vooral op vermeende buitenspelsituaties. Op een bepaald moment vindt de scheids het genoeg en stuurt onze trainers naar de tribune. Op het veld wordt Gloria UC steeds sterker en Rijen mag in zijn handen knijpen dat we de rust halen met 0-0.

We drinken een kopje koffie in de kantine en slenteren op ons gemak naar het nieuwe, tijdelijke hoofdveld. In de verte zie ik de spelers al voetballen, we zijn een paar minuten te laat. Net als ik mijn positie heb ingenomen scoort Tom Taekema tot grote vreugde van het publiek dat de paraplu's heeft opgestoken. Het blijkt echter niet 1-0 maar reeds 2-0 te zijn, want een luttele minuut eerder heeft Mike de eerste goal gemaakt.

De spelers van Gloria UC geloven er niet echt meer in en ondanks dat ook Rijen geen geweldige wedstrijd speelt lopen we gestaag uit naar een 5-0 eindstand. Man van de wedstrijd is Tom Taekema die slechts één helft speelt maar daarin wel een hattrick scoort. Ik maak nog snel een foto van Luchiano (11) die de volgende wedstrijdanalyse heeft: "Gloria is net Chelsea. Ze staan heel goed en dekken fel. Maar dan raken ze uitgeput en verliezen ze." Trainers Ton en Huub worden in de bestuurskamer ontboden alwaar zij een gele kaart krijgen. Deze dienen zij van hun eigen zakgeld te betalen. Ach, misschien zijn ze vanavond wel schatrijk, als de jackpot van de Staatsloterij op hun lot valt.

Scoreverloop Rijen D4 - Gloria UC D3 5-0 en de stand van zaken volgens de KNVB:

32 1-0 (Mike)
36 2-0 (Tom T.)
38 3-0 (Tom T.)
46 4-0 (Tjeu)
56 5-0 (Tom T.)

Alle posts over Rijen D4 in het seizoen 2009-2010 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen D4 2009/2010.

Update 11.10.2009 / 19:34

Trainer Ton stuurt een mail met daarin een correctie omtrent wie er nu precies een gele kaart heeft gekregen. Blijft de vraag waarom de ene wel en de andere niet.

Hoi,

Opmerkelijk om te zien dat een willekeurige toeschouwer denkt dat beide trainers (Ton en Huub) een boete hebben gekregen, terwijl de scheidsrechter er 3 man afstuurde (Huub, Ton en leider Johan!) en uiteindelijk besloot tot het uitdelen van twee gele kaarten aan Ton en Johan. Waarom Huub geen gele kaart gekregen heeft is ons niet helemaal duidelijk. Voor mezelf is nog altijd niet duidelijk wie waarom precies een gele kaart gekregen heeft.....

Posted by CasaSpider at 12:30 PM | Permalink | Comments (3)

Op het gymnasium kreeg ik per week zes uur Grieks en vijf uur Latijn. Behalve de taal vormde ook de Klassieke Oudheid in het algemeen onderdeel van de lessen. Best interessante shizzle al is elf uur les in dode talen ietwat buiten proportie. Collega-DBA Judith stelt derhalve een begrijpelijke vraag: "Wat heb je daar dan aan?"

Dat is moeilijk uit te leggen, het betreft een onderdeel van de algemene ontwikkeling waar een selecte groep mensen mee in aanraking is gekomen. Dat schept een band, een gevoel van verbondenheid tussen mensen die op het gymnasium hebben gezeten. Zeg maar eens mensa-mensae-mensae-mensam-mensa (ademhalen) mensae-mensarum-mensis-mensas-mensis tegen iemand.

Communicatie op elk vlak vereist een onderliggend protocol. Met mensa-mensae (etc.) herkennen oud-gymnasiasten elkaar, net zoals motorrijders elkaar groeten door de hand even op te steken. Als de ene vrachtwagen de andere inhaalt seint de ingehaalde vrachtwagenchauffeur met zijn koplampen om aan te geven dat de ander er voorbij is en weer naar rechts kan. Communicatie en protocollen.

Luchiano (11) en ik lopen door winkelcentrum Laverije in Rijen. Van de andere kant komt Furkan aanlopen die vorig seizoen ook in de D4 speelde. De jongens passeren elkaar zonder een woord. "Waarom groet je Furkan niet?", vraag ik. "Ik heb hem wel gegroet", antwoordt Luchiano. "Hoe dan? Ik hoorde niets", zeg ik.

"Oh, wij jongens groeten elkaar nu anders. Dat gaat tegenwoordig zo." Luchiano kijkt mij aan, beweegt zijn hoofd een paar centimeter naar boven en laat het dan weer in de oorspronkelijke stand terugvallen. Op een veiling heeft men met een dergelijke beweging zojuist een verhogend bod gedaan, maar meer is het ook niet.

Toch staat het wel interessant en we spreken af elkaar voortaan ook zo te groeten. Een laatste vraag: "Hoe groeten meisjes elkaar?" Luchiano: "Die zeggen gewoon: 'Hoi!'"

Posted by CasaSpider at 12:15 PM | Permalink | Comments (7)

Luchiano (11) en ik lopen door de Albert Heijn, dat doen we iedere woensdag. Meestal is Diana (3) er ook bij, maar die is bezig met een uitgesteld middagdutje. We hebben het over zijn schoolresultaten.

Noch Lucy, noch ik hebben Luchiano tot dusverre kunnen betrappen op langer dan vijf minuten in een studieboek kijken, maar vreemd genoeg haalt hij best hoge punten. Tot nu toe dan. Ik herinner me avonden in La Oficina op zolder waar ik hem elementaire zaken betreffende de Nederlandse taal probeerde bij te brengen. We lopen langs de afdeling komkommer, sla en tomaten.

"Pap, weet je wat ik voor mij Nederlands had? Een 8.3!"
- "Nou jongen, dat is geweldig. Waar ging het over?"
"Over zinsontleding. Onderwerp, persoonsvorm enzo."
- "Huh? Maar daar snapte je toch nooit ene donder van?"
"Nee, toen jij het uitlegde niet. Maar nu wel. Net als met of een werkwoord eindigt op een d of een t."
- "Dat heb ik jou toch ook uitgelegd?"
"Ja, maar toen snapte ik het niet en nu is het veel beter uitgelegd en snap ik het wel."

Een vrouw naast ons doet tomaten in een plastic zakje en luistert aandachtig mee.
"Kijk, je moet gewoon het werkwoord smurfen gebruiken. Ik smurf, jij smurft, hij smurft..."
De vrouw en ik schieten tegelijk in de lach. Wat is dat voor onderwijs, de term brugsmurf is in ieder geval ineens verklaard.
Vrouw: "Wij leerden dat met het werkwoord fietsen."
CasaSpider: "Wij leerden gewoon de grammaticale regels. Maar ja, dat is honderd jaar geleden."

Tegenwoordig vervang je als je het niet meer weet het betreffende werkwoord dus gewoon door smurfen. Vader Abraham, besmurft. Of is het nu besmurfd, waar is dat vermaledijde kofschip als je het nodig hebt?

Posted by CasaSpider at 6:42 AM | Permalink | Comments (12)

Zondagochtend maken we ons op voor een Grote Ronde Rijen (GRR). Uiteraard gaat de Sportstracker aan, ja sorry hoor maar zonder gadget is lopen niet vet cool. Toevallig zie ik bij het instellen dat er een Live functie op zit. Dat houdt in dat andere mensen Live kunnen zien waar wij lopen. Drie keer raden wie het haasje is, juist Luchiano (11). Als ik zeg dat hij zo kan zien waar wij zijn antwoordt hij: "Ik wil zijn waar jullie niet zijn."

Is dat een statement?

Omdat dit de tweede keer is dat we een Grote Ronde Rijen (GRR) lopen staat de route al ingeprogrammeerd. Daar doemt de Rijksweg N282 op die van Tilburg via Rijen naar Breda loopt of andersom. Ik kijk op de Nokia en zeg tegen Lucy: "Straks moeten we rechtsaf". Alsof ze dat niet weet, haar blik houdt het midden tussen verbazing, ongeloof en minachting.

Niet zelden kopieren kinderen het gedrag van hun ouders, ook als dat ongewenst gedrag is. Een extreem voorbeeld is seksueel misbruik door iemand die in zijn jeugd zelf misbruikt is. Het is een zondagmiddag ergens in 1987 als CasasPa regelmatig atletiekverslagen verzorgt voor Omroep Brabant. Ik zit lekker in mijn flatje aan de Kwangodreef 165 in Utrecht. Dan gaat de telefoon, het is CasasPa.

"Hey CasaSpider, CasasPa hier. Ik heb iets nieuws, een headset dat is een koptelefoon met microfoon voor de telefoon." In die tijd was dat dermate revolutionair dat het even uitgelegd moest worden. "Ik wil hem even uitproberen. Hoor je mij? En nu, hoor je mij nu?"

CasaSpider: "Ja, ik hoor je."
CasasPa: "Hoor je mij nu? Hallo! Test 1-2-3! Hoor je mij?"
CasaSpider, lichtelijk geïrriteerd: "Jahaa, ik hoor je."
CasasPa: "Goed he? En nu, hoor je mij nu?"

Grote genade, wat kon mij die headset schelen! We lopen net voorbij de Chinese Muur, de Chinees wel te verstaan. Ik bel ons thuisnummer en Luchiano neemt op. "En, waar zij we nu? Kun je zien waar we zijn? Waar lopen we?" Op de Sportstracker website ziet hij precies welke zijstraat we op dat moment passeren. Gedurende de anderhalf uur dat we lopen val ik hem nog twee keer lastig. Onderweg vertel ik Lucy het verhaal van CasasPa's headset.

Nu moeten we dertig jaar wachten om te weten hoe Luchiano deze traumatische gebeurtenis op zijn eigen kinderen afreageert. Gezien hoe hij met zijn zusje Diana (3) omgaat.

Posted by CasaSpider at 6:39 AM | Permalink | Comments (12)

Subtitel: Waar zijn onze kousen?

De laatste weken trekken wij op zaterdagochtend de omgeving in om idyllische plaatsen als Ulicoten en Rijsbergen te bezoeken. We, dat zijn de supporters en spelers van voetbalvereniging Rijen D4. Vandaag spelen we thuis tegen Viola D3 uit Alphen. Wie weet wat Viola betekent? Laat ik het maar verklappen: "Voetbal Is Onze Lust Alphen". In Alphen is er ook een hockey-club, drie keer raden hoe die heet.

Vorige week speelde Viola D3 nog knap gelijk tegen Ulicoten D1, de club waartegen wij met 5-2 de bietenbrug op gingen. Onze mannen zijn derhalve gewaarschuwd. Daar komen de spelers het veld op, de Alphenaren zijn gelukkig niet reusachtig groot. Die van ons zien er goed uit in de nieuwe tenues. Jammer is alleen dat de kousen oud zijn. Keeper Jaap heeft zelfs maar één kous en trekt daarom als protest een zwarte en een gele aan.

Naar verluidt heeft vv Rijen 600 paar nieuwe kousen gekocht, de vraag is alleen waar zijn die gebleven? Vrijdag was er een Algemene Ledenvergadering, misschien hebben de kousen zelfs de agenda gehaald. Hoe dan ook, inwoners van Rijen en omstreken indien u iemand kent die wel opvallend vaak nieuw ogende gele kniekousen draagt, meldt dit dan onmiddellijk bij Peter R. de Vries. Die kousen moeten boven water!

Meteen na het eerste fluitsignaal kiest Viola de aanval. Al snel is duidelijk dat er een paar bewegelijke spitsen rondlopen die het onze verdedigers behoorlijk moeilijk maken. Na vier minuten breekt een roodharige Viola-speler door en legt de bal achter Jaap, 0-1. Voor de zekerheid sta ik met de camera achter het Rijen-doel, in de verwachting dat daar de meeste activiteit plaatsvindt. Gelukkig heb ik het bij het verkeerde eind, want al snel begint Rijen te drukken.

Tom Wouters en Mike van Hees zijn onze gevaarlijkste spelers, maar daarmee wordt de anderen tekort gedaan. Iedereen staat vandaag zijn mannetje en straalt vastberadenheid uit. De verdediging staat als een huis met de goede mix van snelheid en overzicht in de persoon van Jorg en robuustheid bij Alperen, Ömer en Hasan Ali. Een doelpunt kan niet uitblijven en in de elfde minuut scoort Ivar de dikverdiende 1-1. Rijen blijft aanvallen en krijgt diverse kansen waaronder een schot op de lat. Viola komt er niet meer uit en is blij met het rustsignaal.

Ons wisselbeleid is zo dat er per helft vier man naast staan. In de tweede helft zijn Jorg, Luchiano, Hasan Ali en Mike het haasje en komen Tjeu, Daan, Rik en Wesley voor hun in de plaats. De verdediging moet even wennen aan een Viola-aanvaller met blond haar die er een paar keer te gemakkelijk doorheen loopt, maar dan is het wederom Rijen wat de klok slaat, op een enkele ingooi na.

Na een kwartier in de tweede helft komt Martijn ongelukkig ten val en blesseert zijn hand. Hij wordt gewisseld en Mike mag het nogmaals proberen. De aanval van de D4 krijgt een impuls en in de 55e minuut brengt Tom Wouters ons op voorsprong. Bij een corner knoopt Tom Taekema tactisch een gesprek aan met een tegenstander: "Jij heet toch Daan?" Vlak voor het einde maakt Mike aan alle onzekerheid een eind met een mooi schot. We winnen met 3-1 van de koploper en hebben alles nog in eigen hand.

Tevreden lopen we van het D-veld terug naar de kantine en passeren daarbij het hoofdveld dat er nu bij ligt als een zandvlakte. Als het aan de penningmeester ligt verbouwen we er binnenkort hennep op. Met de opbrengst daarvan kan Rijen zich een adequate tribune veroorloven. En hoeven we ons geen zorgen te maken over verdwenen kousen.

Scoreverloop Rijen D4 - Viola D3 3-1 en de stand van zaken volgens de KNVB::

04 0-1
11 1-1 (Ivar)
55 2-1 (Tom W.)
60 3-1 (Mike)

Alle posts over Rijen D4 in het seizoen 2009-2010 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen D4 2009/2010.

Posted by CasaSpider at 12:43 PM | Permalink | Comments (3)

Diana (3) heeft zich een vreemd lachje aangemeten. Het klinkt ongeveer als: "Zjie, zjie, zjie" en zelf vindt zij het erg interessant. Luchiano (11) is met andere dingen bezig. "Pap, vandaag ben ik op kimholland.nl geweest." Ja jongen, daar heb ik de kracht niet meer voor.

's Avonds eten we kip. Het is een Albert Heijn-kip in een braadzak die zo de oven in kan. Hij is gewoon heerlijk. Jammer alleen dat Luchiano geen grote eter is. Wederom praat hij over Kim Holland en verzucht dat hij zoveel kip niet op kan.

Lucy pakt een stuk kip van hem af en zegt dat dat de kont is: "Hier heb je je porno, eet de kont van de kip maar op."
CasaSpider: "Ja, en denk daarbij maar aan de kont van Kim Holland."
Luchiano: "Die is oud."

Diana, uit onverwachte hoek: "Kip Holland. Zjie, zjie, zjie!"

Posted by CasaSpider at 6:19 PM | Permalink | Comments (10)

Wandelen, wat had ik daar vroeger, wat zeg ik tot voor kort een broertje dood aan. Wandelen is een activiteit voor bejaarden! Zondag lopen Lucy en ik een zogeheten Grote Ronde door Rijen, de afstand bedraag 8.19 kilometer. Onderweg komen we qua collega-wandelaars inderdaad louter bejaarden tegen en we zien die blik in hun ogen van: "Wat doen die jongelui hier toch op zondagochtend?"

De voor ons doen lage average speed van 5.50 km/h wordt veroorzaakt doordat Lucy een keer moet plassen, ik urineren en we een paar foto's schieten. Wie kent het schiereiland Mainau in de Bodensee? Mainau heeft een subtropisch klimaat, zo groeien er bijvoorbeeld citroenen. Heel bijzonder voor een gebied op de grens van Duits- en Zwitserland. Op 7 november 1998 bericht CasaSpider hier al over als twee dames hem in Zwitserland bezoeken. Het webloggen moet dan officieel nog uitgevonden worden.

Terugkomend op de subtropische enclave Mainau, zondag heeft het er alle schijn van dat Rijen net zo'n fenomeen is. Immers, waar ziet men in de herfst een stralend blauwe hemel met palmen op de achtergrond, palmen van goud notabene? Rijen is gewoon Caribisch, dat kan gewoon niet anders. "Het is allemaal de schuld van Nederland", aldus Nel Oduber over de door de MEP verloren verkiezingen op Aruba.

Uitblazend op de bank zie ik een stukje van het WK wielrennen op de weg en vervolgens een voorbeschouwing op NAC-Feyenoord. De naam Edy de Schepper valt. Edy de Schepper? Een kwartje valt. Op de ICT-afdeling van Brabant Water is Edy de Schepper een collega van mij.

Nu wist ik al dat hij een groot NAC-supporter is, maar deze sympathieke man is dus niemand minder dan de Edy de Schepper die eind jaren '70 en begin jaren '80 bij NAC heeft gespeeld. Het sportprogramma verhaalt over een tumultueuze wedstrijd in 1979 die gestaakt wordt nadat een door een glazen asbak geraakte grensrechter (Henk Matena) het strijdtoneel groggy verlaat. Ik voel een interview opdoemen.

Toevallig is het koopzondag in Breda, precies op de dag dat Feyenoord op bezoek komt. Wij zijn daarbij. Gewoon even goed onthouden, als rood-wit gekleurde hooligans ons aanspreken is CasaSpider geboren in Rotterdam en heeft hij de overwinning in de Europacup-finale tegen Celtic in 1970 meegemaakt. Als geel-zwart ons molesteert wonen we in Rijen en verzwijgen dat we de laatste tijd een lichte voorkeur voor Tilburg hebben.

Luchiano (11) ontwikkelt zich goed. Waar hij zich voorheen als Lucy door een kledingzaak struint klagend afvroeg wanneer we naar huis gaan, deelt hij nu eenvoudig mee een kijkje op de jongensafdeling te nemen. Even later komt hij met spullen aanzetten en soms is het ook nog wat. Zie hier de spijkerbroek die hij bij de pashokjes van V&D showt.

Een dergelijke dag besluit men het beste op een terras met een glas Duvel. Tenminste dat is mijn mening, de kinderen gaan liever naar McDonalds. Zo lopen wij even later derhalve bij de McDonalds naar binnen. Het ziet er tamelijk geel-zwart met iets van Sunweb, de sponsor van NAC. De supporters zijn vrij stil, maar het kan natuurlijk ook zijn dat ze gewoon honger hebben. Snel check ik pagina 818 van Teletekest. Feyenoord heeft, met een beetje geluk, gewonnen!

Even nadenken over een mooie openingszin maandagochtend bij het koffie-apparaat voor Edy de Schepper.

Posted by CasaSpider at 9:34 PM | Permalink | Comments (14)

Komt hij weer aanzetten met een voetbalverslag van Rijen D4 (of all teams!) dat zeker en vast begint met de mededeling dat we erg vroeg op moesten staan op de zaterdagochtend. En precies zo is het. Gaap. Om acht uur A.M. worden we in de kantine van vv Rijen verwacht en rijden daarna in kolonne naar Rijsbergen. Rijsbergen, waar ligt dat in hemelsnaam?

Vorig seizoen zijn we er twee keer doorheen geraced op weg naar Zundert. Op de provinciale weg vlak voor Rijsbergen staan veel flitsers en een daarvan heeft mij destijds onvrijwillig op de foto gezet. Sterker nog, die foto heb ik nooit ontvangen. Deze keer wipt mijn voet steeds omhoog en haalt de donkerzwarte Volkswagen Jetta nauwelijks de 70 km/h. Het africhten van mensen is niet moeilijk, zo ziet men maar weer.

VVR Rijsbergen beschikt over een schitterende accomodatie met een centraal gelegen grote kantine. Door het veelvuldig gebruik van glas als in ramen heeft men uitzicht op alle velden. Veel is daar vooralsnog niet te beleven en wij drinken daarom een paar koppen koffie. Tegen negen uur lopen we naar het hoofdveld en zoals gebruikelijk draagt Daniella een klapstoel voor haar vader. Wederom kunnen wij het niet nalaten te vragen waar onze stoelen zijn, maar dat treft want die zijn er in overvloed op de mooie stenen tribune. Van links naar rechts de vader van Hasan Ali, Daniella, de vader van Mike en de vader van Daan. Ivar's vader slaapt op dat moment zijn roes uit.

Door combineren en interpreteren van de voorgaande uitslagen in de derde klasse D320 weten we dat Rijsbergen van ongeveer gelijke sterkte is als onze jongens. Dat blijkt al snel want in de vijfde minuut komt de thuisclub op een verdiende 1-0 voorsprong. Het eerste kwartier komen wij er niet echt aan te pas, de verdediging heeft grote moeite met de snelle blauwe spitsen. Het had evengoed 3-0 kunnen staan.

Dan gebeurt er iets moois in het voetbal. Rijen D4 herpakt zich knap en stoomt op naar voren. Ineens loopt alles beter en dat leidt tot kansen. In de 25e minuut krijgt Tjeu de bal op zijn hoofd en ziet hem even later tot zijn vreugde in de linkerhoek van het doel terechtkomen. Twee minuten later zet Mike door op een bal die een zekere prooi voor de keeper lijkt en schuift hem knap binnen. We staan voor met 1-2 en dat is meteen de ruststand.

Bij de koffie komt ter sprake dat Sonja Bakker is gestopt, een mededeling die inslaat als een bom. Wie kent niet het verhaal van de door Amazon.com gewiste Ebooks? Er was een rechtenkwestie en Amazon.com had die Ebooks niet mogen verkopen. Op zekere nacht heeft men de reeds verkochte Ebooks domweg gewist. Sommige klanten hadden er al aantekeningen bijgeschreven en die zijn alles kwijt. Als men een dergelijk scenario vertaalt naar het stoppen van Sonja Bakker scheurt half Nederland op zaterdagochtend ineens uit zijn broek.

De Rijen-supporters zijn niet uit hun broeken gescheurd maar toch ook niet gerust op een goede afloop. Gelukkig gaat Rijen D4 door op de ingeslagen weg, met aanvallen. Uit een afgeslagen aanval komt de bal in de hoek van het 16-metergebied in de voeten van Luchiano (11) die zich geen seconde bedenkt en uithaalt. De bal krult prachtig in de linkerbovenhoek en we staan met 1-3 voor. Als Mike er twee minuten later 1-4 van maakt lijkt de strijd gestreden, ware het niet dat we al eens eerder met 1-4 voor hebben gestaan en toen werd het gewoon 4-4.

VVR D3 geeft niet op en neemt extra risico's. In de 48e minuut betaalt dit zich uit in een doelpunt: 2-4. Het wordt nog benauwd en er ontstaan kansen aan beide kanten. In de laatste minuut zie ik hoe een VVR-speler hands maakt in het penalty-gebied. Uiteraard ontkent hij en het is ook wel wat sneu. De scheidsrechter lost de situatie prima op door af te fluiten. Wij winnen ons tweede duel en horen bij de top-3 in onze klasse.

In de kantine van VVR heeft de bardame ons Champagne beloofd als we winnen. Maar ja, we moeten nog rijden en houden het derhalve bij koffie.

Scoreverloop VVR D3 - Rijen D4 en de stand van zaken volgens de KNVB:

05 1-0
25 1-1 (Tjeu)
27 1-2 (Mike)
36 1-3 (Luchiano)
38 1-4 (Mike)
48 2-4

Alle posts over Rijen D4 in het seizoen 2009-2010 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen D4 2009/2010.

Posted by CasaSpider at 2:36 PM | Permalink | Comments (3)

Situatie: Luchiano (11) en CasaSpider kijken naar Studio Sport. De wedstrijd ADO Den Haag tegen FC Utrecht staat op het punt van beginnen. Belangrijke info: Luchiano is een van de kleinste kinderen van het Beatrix College. Hij meet 1.40 meter.

Intro Studio Sport: "ADO beschikt over de boomlange spits Bogdan Milic. Een schril contrast met Dries Mertens van FC Utrecht die met zijn 1.64 de kleinste speler van de Eredivisie is."

Luchiano: "Dat is net als ik..."
CasaSpider kijkt hem vragend en enigszins fronsend aan.
Luchiano: "... als ik later groot ben."
Luchiano: "Haal die grijns van je gezicht af en dit schrijf je niet op."
Luchiano: "Ik heb ook een privéleven."

Doek.

Posted by CasaSpider at 6:44 AM | Permalink | Comments (16)

Had men een jaar geleden aan mij gevraagd waar Ulicoten ligt was ik het antwoord schuldig gebleven. Inmiddels klinken de contreien rondom Chaam, Alphen, Ulvenhout, Baarle-Nassau en Zundert me een stuk bekender in de oren. Het is altijd fijn om er iets bij te leren, jammer alleen dat andere in het hoofd opgeslagen gegevens hiervoor het veld moeten ruimen. Het is niet anders.

Zaterdagochtend verzamelen we om 08:15 AM in de kantine van vv Rijen, dat betekent toch een uurtje extra uitslapen voor zowel Luchiano (11) als voor mij. De D4 gaat op bezoek in Ulicoten, door Luchiano consequent Ultihout genoemd. Waarschijnlijk betreft het een samentrekking van Ulicoten, Ulvenhout en Oosterhout. Het valt echter niet mee in de geest van onze brugsmurf te kijken en misschien is dat maar goed ook.

Vanuit Rijen is het een half uurtje rijden naar Ulicoten. Jaap en zijn moeder zitten bij ons in de auto. Jaaps moeder heeft een collega die in Ulicoten woont en vertelt over de lange reistijden die de kinderen van die collega voor de kiezen krijgen als ze naar de middelbare school in Breda moeten. Verder is het erg, erg rustig in Ulicoten.

We drinken een kop koffie in de kantine van Ulicoten, alleen de Turkse vader Meram blijft buiten. De Ramadan loopt op zijn eind. Dan zien we de geel-groene D4 naar buiten komen. Ulicoten D1 is de tegenstander en de jongens ogen een stuk groter in hun rode shirts met witte broeken. Er staat ons een pittige partij te wachten.

Daniella, de zus van Mike, haalt een stoeltje tevoorschijn en plaatst dat tactisch langs de zijlijn. Het stoeltje is bestemd voor haar vader, maar de anderen vinden dat bij de volgende wedstrijd vijf stoeltjes geregeld moeten worden alsmede een koelbox met inhoud. Ze lacht er maar eens om en denkt dat zien we dan wel weer. De eerst verborgen sigaar is op verzoek in de mond gestoken.

De wedstrijd begint en binnen een minuut combineert onze D4 door de vijandelijke defensie en rondt Tom W. keurig af. We staan met 1-0 voor en wanen ons al kampioen van de derde klasse D320. Een minuut later ontwaken we wreed uit onze droom want dan staat het alweer gelijk. Dit is duidelijk een tegenstander van formaat. Vooral de keeper en een zekere Giel zijn minstens 1.85 meter groot en onze verdediging heeft het er knap lastig mee. Libero Jorg heeft er de handen vol aan om de gaten dicht te lopen.

In de tiende minuut laat onze keeper Jaap een niet al te moeilijke bal ongelukkig door zijn handen glippen en staan we met 2-1 achter. Het spel golft op en neer met kansen aan beide zijden. Dan zie ik vanaf onze achterlijn in de verte iemand zich mooi vrijspelen en scoren. "Wie is dat?", vraag ik aan Jaap. "Dat is Rik." Ik ben een beetje verbaasd, Rik heeft zich enorm verbeterd ten opzichte van vorig jaar. Dit was werkelijk een prima goal.

Met 2-2 gaan we de rust in maar ik ben er niet gerust op. In de tweede helft komen er vier verse spelers het veld in onder wie Luchiano. Toch krijgen we het een stuk moeilijker en is het bijna eenrichtingsverkeer, richting Rijen wel te verstaan. De patronen die goed werkten tegen zwakkere tegenstanders zijn nergens meer te bekennen, onze spelers verliezen zich in solo-acties en moeten steeds verder terug. In acht minuten tijd loopt Ulicoten uit naar 5-2 en daar valt niets op af te dingen.

Na afloop aan de bar bespreken we, als in ouders, wat we met onze losers moeten doen. Straftraining, auto wassen en naar huis lopen lijken de meest aangewezen middelen om het moreel van Rijen D4 op te krikken. Tot mijn verbazing meldt Luchiano zich als eerste en dat terwijl hij normaal de allerlangzaamste is met douchen. "Heb je echt gedouched?", vraag ik wantrouwend. "Ja, kijk maar. Mijn haar is nat." Ik weet genoeg maar houd mijn mond.

Scoreverloop Ulicoten D1 - Rijen D4 en de stand van zaken volgens de KNVB:

01 0-1 (Tom W.)
02 1-1
10 2-1
22 2-2 (Rik)
44 3-2
47 4-2
51 5-2

We zijn met de neus op de feiten gedrukt en eerlijk gezegd zie ik liever een spannende wedstrijd als deze dan een eenvoudige 13-0 overwinning. Het gekke is dat Luchiano in moeilijke wedstrijden beter presteert. 's Middags kopen we een nieuwe fiets voor Lucy, een waar tenminste een kinderzitje achterop kan. Als ze naar huis fietst halen we haar met de auto in en Luchiano schiet met mijn telefoon snel een foto. Meteen daarna rijdt een politie-auto langs, goed dat ik het apparaat niet vasthield.

Posted by CasaSpider at 9:12 PM | Permalink | Comments (4)

Luchiano (11): "Jammer dat Kim Holland geen Hyves-pagina heeft."
Huh?

Posted by CasaSpider at 7:41 PM | Permalink | Comments (21)

Telefoons, telefoons, telefoons. Het is al lang bekend dat waar een telefoon in de klassieke oudheid (70'er jaren) 100% voor bellen werd gebruikt dit percentage de laatste jaren een vrije val doormaakt. Zo ben ik enthousiast over applicaties als Sportstracker en Google Latitude (wie wil mijn vriend worden?) die gebruik maken van de ingebouwde GPS ontvanger.

De transformatie van telefoon naar Zwitsers zakmes heeft als nadeel dat de batterij steeds minder lang mee gaat. De mijne kan ik op twee manieren opladen, via een normale oplader en via USB. Laatst laadde ik hem op via USB en op het display stonden zes streepjes. Vol is vol.

Tot mijn verbazing was hij echter binnen een dag weer leeg. Wat is dat nou? Iemand vertelde me dat USB-stroom zwakker is, maar groene stroom komt toch ook gewoon vrolijk uit een kerncentrale? Vermoedelijk was ergens op de achtergrond een applicatie actief want maandag is de Nokia wederom gevoed met USB-stroom en hij zit nog steeds vol.

Dinsdag is er ouderavond op het Beatrix College. Ik spreek een aardige vrouw wier dochter in 1th5 zit. "Ze is alleen tamelijk lang, dat is wel een nadeel", zegt ze als we een bekertje koffie halen. "Nou, de mijne is juist heel klein", antwoord ik en vertel hoe Luchiano (11) in de eerste week tijdelijk verdwaald was in Lesgebouw A. Hij kwam een paar meisjes tegen die omlaag keken en zeiden: "Ach, wat schattig!"

"Ik haat het als meisjes me schattig noemen", aldus onze brugpieper. Klein, groot, USB of wandcontactdoos. Schattig of niet, we zullen het ermee moeten doen.

Posted by CasaSpider at 6:52 AM | Permalink | Comments (15)

Na twee prima overwinningen in het bekertoernooi moeten de jongens van Rijen D4 op zaterdagmorgen aan de bak voor de competitie. Voor het najaar 2009 zijn we ingedeeld in 0255 D-Pupillen (najaar), 3e klasse D320. Niet meer vergeten, hè? Het is een beetje een plattelandspoule, we hoeven deze keer niet naar Breda of Tilburg maar zijn ingedeeld met Gloria UC D3 uit Baarle Nassau, Moerse Boys D3 uit Zundert, Ulicoten D1, VVR D3 uit Rijsbergen en Viola D3 uit Alphen NB.

Enfin, vorig seizoen speelden we ook al tegen Moerse Boys D3 en dat leverde twee spannende wedstrijden op met een keer winst en een keer verlies. Ik heb er een hard hoofd in en voorspel in de auto tegen Luchiano (11) dat het 1-3 voor Moerse Boys wordt. Op het veld blijkt al snel dat de oranje mannen uit Zundert een maatje kleiner zijn geworden. Ze maken het ons niet echt lastig en na de eerste helft staat Rijen D4 met 5-0 voor.

Is er nog iets bijzonders gebeurd? Jazeker, Luchiano is voor vijf minuten van het veld gestuurd. Welk een verschrikkelijk vergrijp heeft hij dan wel gepleegd? Wel, hij kreeg per ongeluk een bal tegen zijn hand. "Het is hier geen handbal", hoor ik de scheidsrechter nog zeggen. Op weg naar de kleedkamer spreekt Luchiano de scheidsrechter en zegt dat het toch echt per ongeluk was van die handsbal. "Ja, maar daarom stuurde ik je er niet uit. Dat deed ik omdat je drie keer te dicht bij je tegenstander stond bij een vrije trap."

Jaja. Maar ach, ik zeg altijd tegen de jongens dat men elke beslissing van de scheidsrechter moet accepteren. Dat hoort erbij. Net voordat de tweede helft begint zijn de jongens van Moerse Boys elkaar aan het bekogelen met graskluiten. Nieuwsgierig luister ik hun tactische gesprekken af. "We gaan proberen één doelpunt te maken, okay?" Ik herinner me hoe onze D4 vorig jaar ook dolgelukkig was met één goaltje.

Helaas voor hun komt het er niet van. Rijen gaat onverdroten door met hoofdrollen voor Mike van Hees (voorgrond) en Tom Wouters die beiden vijf keer scoren. De overige doelpunten komen op naam van Ivar, Luchiano en Tom Taekema. Een eenvoudige rekensom leert dat de einduitslag 13-0 is maar dat staat ook al in de titel.

Is er nog iets bijzonders gebeurd? Jazeker, Rijen D4 krijgt een corner. Ik sta op de lijn om een mooie foto te maken en zie duidelijk dat de bal met effect over de achterlijn draait en dan toch voor de goal komt. Een ongelukkige Moerse Boys speler schiet hem vervolgens in eigen doel. Enkele verdedigers protesteren en zeggen dat de bal over de achterlijn is geweest. De scheidsrechter kijkt naar de Zundertse grensrechter maar die heeft het niet gezien. Dan vraagt hij het aan mij en ik antwoord naar waarheid dat de bal wel degelijk over de achterlijn is geweest. Moerse Boys krijgt een vrije trap. Later zegt Luchiano tegen mij dat ik me in het vervolg niet meer met de wedstrijd mag bemoeien want ze winnen liever met 14-0 dan met 13-0.

Sportief gedrag kan men niet vroeg genoeg leren. Tijdens de wedstrijd ben ik blij met de functie "Actieve Notities" op mijn telefoon waarmee het scoreverloop nog enigszins is bij te houden. Een luxe-probleem dat Rijen D4 vorig seizoen nooit heeft gekend. Tot slot maken we een teamfoto in de nieuwe tenues, zie hier het resultaat.

Scoreverloop Rijen D4 - Moerse Boys D3 en de stand bij de KNVB:

02 1-0 (Tom W.)
10 2-0 (Mike)
17 3-0 (Mike)
25 4-0 (Tom W.)
29 5-0 (Tom T.)
32 6-0 (Ivar)
33 7-0 (Tom W.)
33 8-0 (Mike)
35 9-0 (Mike)
40 10-0 (Tom W.)
41 11-0 (Luchiano)
47 12-0 (Tom W.)
54 13-0 (Mike)

Als beloning krijg ik de tas met de vuile shirts mee naar huis. Over die shirts gesproken, het is het nieuwe tenue van Rijen. Sponsors Rabobank en Kin hebben afgehaakt en zijn vervangen door Van Dorst en Toyota zoals Alperen fier laat zien. Alperen hebben wij na afloop naar huis gebracht, zijn vader heeft het momenteel nogal druk wegens de geboorte van een broertje.

Posted by CasaSpider at 11:45 AM | Permalink | Comments (3)

Luchiano (11) is bezig met zijn eerste week op het Beatrix College te Tilburg. Spannende tijden voor ons allemaal. De eerste dag verliep prima en dat gold ook voor de tweede. Maar bijna iedereen kent wel die truc uit griezelfilms, net denk je rustig te kunnen ademen komt dat monster alsnog uit een onverwachte hoek opduiken.

Woensdagochtend belt het Beatrix College mij om ongeveer 08:20. Waar Luchiano is. Nu weet ik dat hij dacht pas om 08:10 bij de kerk in Rijen te staan om samen met klasgenoot Wesley naar school te fietsen. Hij heeft zich dus in de tijd vergist. Wesley is al op school. Als ik hem vraag waarom hij niet even gebeld heeft zegt hij dat zijn mobiel leeg was. Die jongens zijn allemaal hetzelfde. Luchiano is inmiddels in zijn eentje naar school gesprint en nog net op tijd om mee te gaan naar de lokatie waar ze Levend Stratego spelen.

Donderdag spreekt hij met drie andere jongens af bij de gouden palmbomen in de Haansberg, om half acht 's ochtends. Ik zit al bij Brabant Water als Lucy belt. Luchiano's tas is van zijn fiets geschoven en ergens tussen de spaken vast komen te zitten. Uiteindelijk is het allemaal goed afgelopen en verschijnen de kinderen op tijd op school.

Curacao is qua inwonertal kleiner dan Tilburg. Het is de vraag of het voor een dergelijk klein gebied de moeite waard is een GPS-applicatie te ontwikkelen. Toch kan het handig zijn, immers op Curacao zijn straten en huisnummers niet zelden slecht aangegeven. Als men voor het eerst bij iemand op bezoek gaat krijgt men instructies als: "Rijd op die weg tot het huis met het groene dak, ga daar naar links en dan is het het vierde huis rechts. Wit met een rood dak."

Sinds korte tijd is het zover, de TomTom of liever gezegd een afgeleide van Garmin heeft op het eiland zijn intrede gedaan: WaraWara GPS. De goedkoopste versie kost ongeveer 400 euro, voor de ware, ware gadgetfreak is het natuurlijk een must-have. Ik ben benieuwd of de zogeheten snacks er ook op staan, dat is nog eens handig. Een goede zet is het gebruiken van de stem van lokale topzangeres Izaline Calister. Zie ook dit persbericht.

Tilburg is maar een beetje groter dan Curacao, qua aantal inwoners dan toch. Donderdagmiddag is er wat consternatie. Luchiano is teruggefietst van een uitstapje naar 't Zand of zoiets, een bosrijk gebied met moeilijk begaanbare paden op ongeveer 15 kilometer van het Beatrix College. Zijn nieuwe fietsmaatjes gaan niet meteen naar huis maar willen eerst een winkelcentrum bezoeken. Luchiano wil echter meteen naar huis. Maar dan is er enige verwarring welke weg hij moet nemen. Ineens weet hij het niet meer en keert enigszins in paniek terug naar school.

Via de telefoon probeer ik hem gerust te stellen en als dat gelukt is adviseer ik hem een leraar op te zoeken en de situatie uit te leggen. Alles loopt goed af als een in Rijen woonachtige leraar die ook nog eens in het eerste van vv Rijen speelt hem met fiets en al thuis afzet. Dit avontuur had nooit plaatsgevonden met een eigen GPS-systeem. We moeten alleen nog even over de naam nadenken. Wordt het Til-Til of Rije-Rije GPS?

Posted by CasaSpider at 7:28 PM | Permalink | Comments (8)

Dinsdag 8 september gaat de boeken in als een prachtige zomerse dag met temperaturen van tussen de 27 en 30 graden. Misschien is het wel de laatste zomerse dag van 2009, het is dus zaak ervan te genieten.

Om 18:45 speelt Rijen D4 een thuiswedstrijd tegen Zundert D4M. Die "M" staat voor meisjes. Nu moet men meisjes nooit onderschatten, kijk maar eens hoever het Nederlands dameselftal gekomen is op het Europees Kampioenschap. De meisjes van Zundert hebben hun eerste wedstrijd tegen Boeimeer D6 echter met niet minder dan 23-0 verloren en dan te bedenken dat er in totaal slechts 60 minuten speeltijd is.

Ik heb hoge verwachtingen van Luchiano (11) maar die worden vanavond helaas niet helemaal ingelost. Hij speelt op de linksbuiten positie en vult die iets te letterlijk in. Als het spel, de bal en de spelers zich allemaal aan de rechterkant bevinden staat hij nog strak tegen de linker zijlijn. "Om een mogelijke breedtepass op te kunnen vangen", aldus onze geinponum.

Met Luchiano is het zo dat hij beter speelt naarmate hij meer bij het spel betrokken wordt. De spaarzame balcontacten die hij in de eerste helft heeft zijn niet zo gelukkig. Dat komt ook door de stoere rechtsback van Zundert.

De meisjes zijn geen voetbalwonderen maar fysiek toch een stuk sterker. Een aantal van hen heeft dispenatie van de KNVB, aangezien zij officieel vanwege hun leeftijd in de C-competitie horen te spelen. Hoe dan ook, Luchiano is duidelijk onder de indruk van de kloeke vormen van zijn zijn tegenstandster.

Sinds dit seizoen beschikt Rijen D4 echter over Mike van Hees die altijd scoort. In de eerste helft doet hij dat drie keer, een zuivere hattrick. Een eigen goal van de Zundertse nummer 16 en doelpunten van Alperen en Tom zorgen voor een 6-0 ruststand.

In de tweede helft staan Luchiano en Mike reserve. Het nieuwe beleid van trainers Ton en Marco is dat er minder gewisseld wordt. Of een hele helft ernaast staan niet een beetje te veel van het goede is wordt binnenkort geëvalueerd. Ik sta met de camera wederom naast het doel van Zundert dat nu wordt verdedigd door Samira. Tussen het uit het net halen van de ballen heeft ze voldoende tijd om wat te kletsen.

Rijen D4 gaat onverdroten door. Ivar (2x), Rik (2x), Tom en Jorg zorgen voor nogmaals zes goals. Het valt niet mee om het allemaal bij te houden maar de eindstand is 12-0 voor Rijen. Trainers en begeleiders zien erop toe dat de teams gescheiden douchen.

Scoreverloop Rijen D4 - Zundert D4M en de stand van zaken in onze bekerpoule volgens de KNVB:

04 1-0 (Mike)
17 2-0 (Eigen doelpunt #16)
25 3-0 (Alperen)
27 4-0 (Tom)
29 5-0 (Mike)
32 6-0 (Mike)
39 7-0 (Tom)
41 8-0 (Ivar)
47 9-0 (Ivar)
50 10-0 (Rik)
54 11-0 (Jorg)
57 12-0 (Rik)

Posted by CasaSpider at 10:01 PM | Permalink | Comments (3)

CasaSpider: "Heb je mijn mailtje nog gelezen?"
Luchiano (11): "Nee."
CasaSpider: "Wat? Je moet wel elke dag je mail checken."
Luchiano: "Nee, ik spaar ze. Ik heb nu al 30 ongelezen mails."

Posted by CasaSpider at 1:00 PM | Permalink | Comments (11)

Zondag brengen Diana (3) en ik Luchiano (11) naar het huis van CasasPa en Truus. Hij logeert daar tot dinsdag samen met neef Marnix (12) en maandag gaan ze met zijn allen kanoën op de Dommel. Dat zijn nog eens leuke vooruitzichten. Zondagmiddag is het prachtig weer en we zitten lekker in de tuin of lopen een rondje in het enge bos. Geen vuiltje aan de lucht of het moeten de velletjes van de pinda's zijn die bij sommigen in de luchtweg blijven steken.

Voetbaltechnisch is het ook een leuke dag, tenminste als men Feyenoord supporter is. Toch waken wij voor euforie, want dat Feyenoord in vier wedstrijden geen doelpunt heeft toegestaan mag met een dergelijke defensie een even groot wonder heten als dat Jezus (of Mozes) de Rode (of de Dode) Zee deed splijten. Ach, geluk dwingt men af zeggen ze. Men kan trouwens nog steeds meedoen met de Webloggers poule van voetbalpoules.nl. Schrijft allen in!

Een kwestie waar ik niet echt een standpunt in kan bepalen is die van de 13-jarige Laura die in haar eentje gedurende twee jaren de oceanen wil bevaren. De exacte omstandigheden ken ik niet, maar gelukkig weerhoudt dat mij niet een oordeel te vormen. Dat oordeel valt negatief uit voor Laura en haar vader en dat komt door hun advocaat, een man met een lelijke mond. Uit een lelijke mond komen zelden mooie dingen, let daar maar eens op.

De man betoogde dat het niet de vader maar juist Laura was van wie het idee uit ging. Zij had haar ouders weten te overtuigen en daarom was het wat de advocaat betreft allemaal in orde. In ieder geval een meisje met overredingskracht, denk ik dan. Ouders laten zich door hun kinderen wel eens overhalen cq. in de luren leggen waardoor ze een uurtje of twee later thuis kunnen komen. Maar je kind van 13 gedurende twee jaar in haar eentje de wereld te laten rondzeilen is het andere uiterste.

Regeren is vooruitzien. Wat als het doemscenario zich voltrekt dat Laura onderweg omkomt in bijvoorbeeld een zware storm? Wie neemt dan de verantwoording op zich? Nou ja, Luchiano is nu twee dagen weg maar wil normaliter nooit ergens heen. Dat probleem hebben wij in ieder geval niet.

Posted by CasaSpider at 7:04 PM | Permalink | Comments (15)

Nederland is een fietsland, de stelling is geponeerd. Is dat nog wel zo? Vroeger werd er overal op straat, okay op de plantsoenen gevoetbald. Ik herinner mij niet anders dan dat we na school met zijn allen gingen voetballen in de Judocus Smitsstraat of de Dokter Schaepmanstraat. En na het avondeten vaak weer.

Dussss, als er bijna niet meer op de plantsoenen wordt gevoetbald, is Nederland dan nog wel een fietsland? Ja, toch wel. Vroeger was de fiets het vervoermiddel voor de arme man en voor diegenen die geen rijbewijs hadden, zoals kinderen. Goedkoop zijn fietsen echter niet meer.

Dit jaar hebben wij nu twee fietsen gekocht. Eentje bij Bart Smit voor Diana's derde verjaardag. Lucy heeft hem in elkaar gezet, maar een echt succes was de fiets niet. Hij trapte te zwaar en de zijwieltjes zaten niet stevig genoeg vast.

Toch wil Diana fietsen en ze heeft er iets op gevonden. In plaats van op het zadel gaat ze op de bagagedrager zitten. Heel slim, want zo is het meer een ligfiets en is het gemakkelijker om kracht op de pedalen te zetten. Ze gaat in ieder geval als een speer.

Dinsdag na het werk reed ik naar Profile in Tilburg om er een Batavus Runner (26 inch) te kopen voor Luchiano (11). Hij heeft nu eenmaal een goede fiets nodig voor de dagelijkse rit Rijen-Tilburg die volgende maand van start gaat. Het was nog een hele klus om het vehikel in de donkerzwarte Volkswagen Jetta te stouwen, ondanks dat de achterbank plat lag.

Het vermaledijde stuur was met geen mogelijkheid naar binnen te krijgen, daarom heb ik de twaalf kilometer naar huis met een volledig geopend kofferdeksel gereden. Het voordeel hiervan is dat automobilisten op gepaste afstand blijven, bang als zij zijn ineens een Batavus Runner door de voorruit te krijgen.

Luchiano is dolblij met zijn fiets, zojuist heeft hij al met 31 km/h over de Zaaren gereden. Ik weet niet of dat slim is. Misschien moeten we een helm en andere beschermstukken aanschaffen. Enfin, Nederland is twee fietsers rijker.

Posted by CasaSpider at 8:53 PM | Permalink | Comments (19)

Zaterdagmiddag zijn Luchiano (11) en ik op fietsenjacht geweest. Voor het nieuwe schooljaar heeft hij dringend een echte fiets nodig, immers straks mag hij elke dag acht kilometer heen en acht kilometer terug fietsen naar Tilburg. Komt het daarom even goed uit dat we in Tilburg zijn gaan kijken. Fietsen uit Tilburg fietsen in Tilburg natuurlijk beter dan fietsen uit pak hem beet Breda.

In de Profile-winkel van Cees vd Ven helpt een jongedame ons. Eerst meet ze Luchiano op, hij mag op een 26 inch fiets. Vervolgens haalt ze de beschikbare fietsen tevoorschijn, het zijn drie Gazelle's en een Batavus. Ik hoop alleen maar dat ze niet te duur zijn maar zie verder weinig verschillen.

Luchiano heeft zijn keus echter al lang gemaakt, het moet de Batavus Runner worden. Een mooie fiets inderdaad. Tot zijn teleurstelling kopen we hem niet meteen, ik wil nog even nadenken cq. verder kijken. Inmiddels kan ik wel verklappen dat de fiets aanstaande dinsdag wordt opgehaald.

Het is een prachtige, zonnige dag. Ideaal om buiten te eten en dan moeten er weer keuzes gemaakt worden, barbecuen of mosselen. We kiezen voor de mosselen, die zijn al van prima kwaliteit. Eerst ga ik met twee goede vrienden in de tuin zitten: Westmalle Dubbel en Samsung S8000 Jet. Daar wil ik een navigatiesysteem op installeren van Amaze (website). Dat lukt prima want het systeem weet meteen dat ik in de tuin zit.

We zijn vergeten witte wijn te kopen en ik bied spontaan aan om even naar de C1000 (anderhalve kilometer!) te lopen. Ja, te lopen. Zo kan ik namelijk mooi het navigatiesysteem uittesten. Wel @#%@$&%*#$#-gloeiende-#%#$%#$%^%&&!!! Gedurende de gehele heenweg dreint een irritante vrouwenstem dat er geen GPS-satelliet gevonden kan worden. Gelukkig weet ik de weg naar de C1000 maar dit is toch van de gekke? Met twee kleine flesjes witte wijn loop ik terug en ga bij de Maria Magdalenakerk van Rijen op een muurtje zitten.

Het ziet er een beetje vreemd uit, een man alleen met twee flesjes wijn op een muurtje bij de kerk. Een man die de weg kwijt is en aan het zwerven geslagen? Dat is toch wel de bloody limit, de weg kwijt met een GPS-telefoon in de borstzak. Ik probeer mijzelf, de wijnflesjes en de kerk op de foto te krijgen maar kennelijk zijn de flesjes te klein. Die moet men er maar bij denken.

De mosselen smaken uitstekend en wat is het toch heerlijk om buiten te eten. Speciaal voor Terrebel beschikt de foto over GPS-coördianten, alleen zijn ze er net zo moeilijk uit te peuteren als een mossel uit een onwillige schelp. Voor zondag voorspel ik een ontluisterende afgang voor PSV tegen Ajax. Gelukkig voor Eindhoven zit ik er qua voorspellingen nogal eens naast.

Posted by CasaSpider at 9:10 PM | Permalink | Comments (7)

De laatste weken stalked KPN mij enigszins, zij hebben in de gaten dat mijn mobiele telefoonabonnement in september afloopt en bestoken mij met enorm gunstige aanbiedingen. Maar ik sta in dubio, weet niet eens of ik wel een ander toestel wil en overweeg een Vodafone Scherp Sim-only abonnement.

Maar ja, dan internet je wat en zie je allerlei mooi speelgoed voorbij komen. De Samsung S8000 Jet ziet er toch wel gelikt uit en is bij diverse aanbieders gratis te verkrijgen. Gratis dient dan gelezen te worden als in combinatie met een tweejarig abonnement van ongeveer 20 euro per maand. Zelfs mijn bank de Rabobank heeft een dergelijke aanbieding.

Niet geheel onbelangrijk, aangezien Luchiano (11) in september naar de middelbare school in Tilburg gaat heeft hij ook een mobieltje nodig. Vanwege de netwerk dekking kiezen we sowieso voor een KPN-netwerk aanbieder of eventueel voor Vodafone. In Zuid-Nederland valt T-Mobile al snel af.

Zondagmiddag rijden we naar Tilburg, het is koopzondag. "Is de Tilburgse kermis eigenlijk nog aan de gang?", vraag ik mij af. Op het moment dat we in de sluis richting parkeergarage Koningsplein vast staan weet ik het antwoord al. We kunnen niet vooruit en niet achteruit en gezien de aankomsttijd van ongeveer 13:15 verwacht ik niet dat er snel mensen plaats maken in de parkeergarage. Al met al duurt het een half uur voordat de auto is geparkeerd.

Op het Koningsplein vallen we met de neus in de boter qua kermis. Diana (3) houdt haar oren dicht, ze heeft vaak last van harde geluiden. We lopen richting de Heuvelstraat en komen al snel de KPN-winkel tegen. De verkoper vraagt wat hij voor me kan doen en ik vertel dat mijn abonnement bijna verlopen is en wat KPN mij aan kan bieden.

Dat blijkt vies tegen te vallen. Als ik vertel dat ik toch echt gelezen heb dat de Samsung S8000 Jet gratis is bij een abonnement van 20 euro reageert de verkoper: "Ja, maar dat is voor nieuwe abonnees". Het is maar goed dat ik een riem aan heb maar reageer toch als door een wesp gestoken: "Wat? Nou, als dat zo is heb ik het wel gezien. Dan ga ik naar Vodafone!"

Niet echt professioneel van mijn kant, anderzijds speel ik de rol van klant en hij die van verkoper. Zijn chef of de senior-verkoper, in ieder geval iemand met iets meer ervaring, probeert de zaak te redden. "Voor vaste klanten zijn er ook speciale kortingen mogelijk". Zelf ben ik echter nog steeds de eerdere informatie aan het verwerken, kennelijk zijn vaste klanten van geen enkel belang meer?

Uiteindelijk kan ik de Samsung Jet krijgen voor tien euro bij een tweejarig abonnement van 26,50. Nu is tien euro niet veel, maar het gaat mij ook om het principe. Waarschijnlijk wordt het toch Rabo Mobiel en voor Lucy geldt een maand later dan hetzelfde. Zo verliest de KPN toch in één klap twee klanten, of dat nu zo slim is?

Ze mogen Luchiano dankbaar zijn want hij heeft zijn zinnen gezet op een Nokia 5130 Xpress met een Prepaid abonnement. Er zit een aardige korting op het apparaat omdat het toevallig (?) 25 graden Celcius is. Voor 65 euro mogen we hem meenemen, inclusief 15 euro beltegoed. Tsja, Luchiano is natuurlijk een nieuwe klant die vanaf nu door KPN uitgemolken wordt.

Van dat uitgemolken worden heeft hij nu nog geen last en Luchiano is dolblij met zijn eerste mobieltje. We lopen terug naar de parkeergarage en stoppen bij een paar attracties. Diana heeft zich tot dan toe rustig gehouden maar als ze drie keer in de draaimolen heeft gezeten wil ze er niet meer uit. Uiteindelijk lukt het met de belofte om bij McDonalds te dineren.

Een mooie afsluiting van een middag die weer een levensles heeft opgeleverd. Later wint Mark Cavendish met enorme overmacht de slotetappe van de Tour de France op de Champs Elysées.

Posted by CasaSpider at 8:22 PM | Permalink | Comments (7)

Donderdag neem ik een dagje vrij, onder andere om de huisarts te bezoeken wegens mijn pijnlijke knie. Diverse malen vallen in de conversatie woorden of zinsdelen in de trant van "maar op uw leeftijd" en "zo oud". Dat is ook niet leuk, maar ja er is wel meer niet leuk. De uiteindelijke diagnose is een waarschijnlijk overbelaste pees en dat kan enige tijd duren. Helemaal bij iets oudere mensen.

's Middags om vier uur worden de ouders van de leerlingen van Groep 8 van de KBS Sint Jozef in de aula van het schoolgebouw verwacht. Het schooljaar zit erop en de kinderen krijgen hun diploma. Hoofd van de school Cor Zijlmans loopt op krukken maar praat de middag desondanks professioneel aan elkaar. De aula zit helemaal vol met ouders die allemaal met hun mobiel of camera foto's willen maken. Waar zijn de tijden gebleven dat CasaSpider de enige was?

Na de inleiding begint het hoofdonderdeel. In groepen van negen worden de leerlingen onder begeleiding van harde popmuziek over een rode loper naar voren geroepen waar ze de leerkrachten een handje geven en hun diploma in ontvangst mogen nemen. Het is een mooi moment om Luchiano (11) daar te zien, zelf lijkt hij niet erg onder de indruk.

Als iedereen zijn diploma heeft wordt er kinderchampagne uitgedeeld in champagneglazen, het is tijd om te proosten. Hierna mogen alle leerkrachten op het podium en wordt er gezamenlijk een lied over rozen gezongen, het is mij ontschoten welk. Het zit erop en de omroeper geeft aan door welke deur de ouders naar buiten kunnen. De leerlingen moeten nog even wachten.

Even later sta ik met de andere ouders op de speelplaats en ontwaar drie brandweerlieden. Huh? Nu is duidelijk waarom de kinderen even moesten wachten. Hun deur gaat open, de eersten komen eruit en worden direkt vol onder vuur water genomen. O ja, ze hebben allemaal zelfgemaakte papieren afstudeerhoedjes op en die zijn het eerste doel van de spuitgasten.

Iedereen moet eraan geloven en degenen die er in het begin zo droog mogelijk vanaf willen komen doen later gewoon mee, immers natter dan nat kan toch niet. Een verschil tussen de jongens en de meisjes is dat eerstgenoemden zich vooral bezig houden met het stampen in plassen water, terwijl de dames elkaar steeds willen omhelzen. Ik vind het allemaal best.

Na een kwartier is ook het waterballet ten einde. De kinderen rillen van de kou en de doornatte Luchiano is hierop geen uitzondering. Ik gooi zijn fiets in de kofferbak en we rijden samen naar huis. Iedereen heeft behalve zijn diploma ook een map mee gekregen alsmede een grote klassenfoto en een dvd van de Groep-8 musical "Om gek van te worden". Die wil ik nog wel een keer zien.

Dit enerverende schooljaar loopt nu echt op zijn laatste benen. Vanavond is er nog een disco. Luchiano gaf te kennen daar niet veel voor te voelen: "Wat moet ik daar doen" (antwoord: met meisjes dansen) en "Ik ga liever thuis computeren" (antwoord: ja, want dat doe je anders nooit). Maar om 19:20 roept hij ineens: "Hey pap, ik ga naar de disco."

That's the spirit. And spirit is what we need, ik tenminste wel. Vrijdag mogen de leerlingen zelf weten of ze naar school gaan en raad eens wat, Luchiano gaat. Het wordt nog een echt studiepikkie.

Tot slot nog twee bonusfoto's van het spuitgastengala:

• Bonusfoto #01
  
• Bonusfoto #02

Posted by CasaSpider at 8:17 PM | Permalink | Comments (2)

Toen brak de dag aan van de seksuele voorlichting, verzorgd door juf Wendy. 's Avonds vroeg ik aan Luchiano (11) hoe het was gegaan. Hij antwoordde: "Dat was LOL, ik was het eerste klaar!"

(Ahum)

Posted by CasaSpider at 7:50 PM | Permalink | Comments (9)

Dinsdag viert de KBS Sint Jozef haar zogenoemde Juffendag, ter gelegenheid van hun respectievelijke verjaardagen. De kinderen van de groepen 6, 7 en 8 gaan op de fiets naar een bos waar zij boomhutten bouwen, tenminste de jongens. De meisjes beperken zich tot kletsen, snoepen en boomhutten vernielen. "Waarom bouwen jullie zelf geen boomhutten?", vraagt Luchiano (11) aan een van hen. "Omdat ze dan vernield worden", antwoordt het meisje.

Voor Luchiano is het een bijzonder succesvolle dag. Hij is naar eigen zeggen leider van een door hem gestarte boomhut waar op het laatst niet minder dan 20 kinderen in zitten. "Allemaal jongens of waren er ook meisjes bij?", vraag ik. "Allemaal jongens."

's Middags brengt hij een briefje mee van school, nou ja volgens de datum zit het al een week in zijn tas. De brief luidt als volgt:

Rijen, 13 juli 2009.

Beste ouders/verzorgers,

Het einde van het schooljaar nadert en zo ook het einde van onze biologiemethode. In deze methode zijn wij aangekomen bij het gedeelte 'ontdek jezelf'. In dit hoofdstuk gaat het over de liefde tussen mensen en zoals u waarschijnlijk al verwachtte, wordt hierin ook het onderwerp seksuele voorlichting behandeld. Het kan zijn dat tijdens de behandeling van dit onderwerp uw kind met vragen en opmerkingen thuis komt. Wij willen u met deze brief hiervan op de hoogte stellen.

Met vriendelijke groet,
De leerkrachten van groep 8

Luchiano verkneukelt zich al op de woensdag. Hij was zelfs zo blij dat hij me op het werk opbelde: "Pap, morgen krijgen we seksuele inlichting!" Gelukkig heeft hij het meeste al bij Oprah gehoord. Waarschijnlijk hikt de school meer tegen dit toch wezenlijke onderdeel aan dan de kinderen.

Lucy zegt nog tegen Luchiano: "Let in ieder geval goed op, want ik wil geen jonge oma worden."
Luchiano: "Je bent al jaren niet meer jong."

Posted by CasaSpider at 7:45 PM | Permalink | Comments (6)

Al een paar maanden zijn de drie groepen acht van de KBS Sint Jozef te Rijen bezig met hun afscheidsmusical. De musical heet Om Gek Van Te Worden en speelt logischerwijze in een gekkenhuis met twee afdelingen, Afdeling A en Afdeling B. Meester Rob verzorgt het acteergedeelte van de musical. In maart gaf Luchiano (11) te kennen geen zin te hebben in een rol, neen dat was niets voor hem.

"Jongen, dit is je kans om een voetafdruk te maken, dat de mensen zich je herinneren, dat een mooie periode zijnde de basisschool wordt afgesloten!" Met dergelijk bombastisch taalgebruik probeerde ik hem over te halen alsnog mee te doen, als de langs de zijlijn van het voetbalveld schreeuwende vaders die hun zoons dingen willen laten doen die zij zelf nooit bereikten. Een beetje sneu, ik geef het toe.

Derhalve was ik blij verrast toen Luchiano op zekere dag mededeelde dat hij alsnog meedeed. Zoals het bereiden van een pizza bij de bodem begint, zoals men in de Verenigde Staten van krantenjongen zomaar miljonair kan worden, zo start Luchiano zijn musical-carriere als gordijnschuiver. Hij is er blij mee en daar gaat het om.

Carrieres kunnen snel gaan want een paar weken later promoveert hij tot Levend Decor, weliswaar onzichtbaar voor het publiek maar toch een treetje hoger dan gordijnschuiver. Maar dan... dan komt de verrassing. Op Afdeling A zit een meisje dat denkt dat zij Mega Mindy is, gespeeld door Yaëla. Zij moet het Mega Mindy lied zingen maar kan niet zo goed bij de hoge noten. De juffen kijken eens goed rond en merken dan op dat Luchiano zowel een duidelijke als een harde als een hoge stem heeft. De oplossing is gevonden, hij neemt het moeilijke stuk van het lied voor zijn rekening.

Thuis vraagt hij hoe het toch komt dat hij zo'n hoge stem heeft. Ik vertel wat over de stembreuk en verzwijg het treurige lot van de Wiener Sängerknaben. Ach, de viriele Mick Jagger kan ook goed met een kopstem zingen.

Enfin, maandag 13 juli 2009 is het zover: de premiere van Om Gek Van Te Worden. De voorstelling begint om half acht maar wij zijn er al om tien over zeven. Dat blijkt niet onverstandig want zo kunnen we op de eerste rij plaatsnemen. Wel een beetje zielig voor de mensen die achter die vent van 1.86 meter en 100 kilo moeten zitten, van de andere kant hebben wij Diana (3) bij ons en die wil natuurlijk graag vooraan zitten.

De musical begint op Afdeling A en al snel spotten wij onze gordijnschuiver. Ofschoon hij een rol als solo-zanger heeft voelt Luchiano zich hier niets te groot voor. Het Mega Mindy lied is al vrij snel en daar krijgt Luch de microfoon. Het eerste gedeelte dat hij moet zingen is nog een beetje vlak, maar dan komt het stuk met de hoge noten. Lucy en ik zijn verbaasd en bij zijn laatste uithaal "Mega Mindy staat parááááát" heb ik kippenvel op mijn armen, het blijft natuurlijk wel je zoon.

Voor ons kan de avond al niet meer stuk en ook Diana amuseert zich enorm. Zij is met afstand de jongste toeschouwer maar kijkt van begin tot einde gebiologeerd toe. Tweemaal moeten we haar onderscheppen als ze het podium op wil klimmen.

Het verhaal op Afdeling A is grappig. Er komt een nieuwe dokter genaamd Mc Steamy en vertolkt door Sil op de afdeling en de zusters hebben gehoord dat het een knappe man is. De dokter is echter in werkelijkheid een boef en wil een schat buitmaken. Hij leidt het personeel af en zijn kompanen gaan op zoek naar de schat. Uiteindelijk vallen ze door de mand en blijkt de schat ook nog eens uit nepgeld te bestaan. De knappe dokter wordt afgevoerd door twee agentes. Lucas zingt het slotlied van dit bedrijf en doet dat werkelijk voortreffelijk.

Het is de beurt aan Afdeling B. De kinderen van de Sint Jozefschool hebben hun leerkrachten laten opnemen in het gekkenhuis. Dezen proberen op hun beurt de verplegers ervan te overtuigen dat zij niet gek zijn, maar probeer dat zelf maar eens zeggen dat je niet gek bent. Wie gelooft er nu een gek? Ook in dit verhaal zitten vele leuke liedjes (Een Kopje Koffie!) en uiteindelijk vinden de leerlingen het toch zielig voor hun juffen en meester. Ze schrijven een brief en de leerkrachten mogen weer naar huis.

In het echt is het nu pauze en gaat vrijwel iedereen naar buiten om een luchtje te scheppen. Na de pauze is er een rock-optreden van Fabian en Jaap, gevolgd door een moderne dans van Jella, Jill A. en Merle. Vervolgens krijgen we een leuke samenvatting op film te zien van het Westernkamp in Westelbeers waar de kinderen op de fiets naar toe zijn geweest. Als afsluiter zingen ze allemaal samen het lied Vrienden voor het leven en de vrolijke gezichten tonen aan dat ze een mooie tijd hebben gehad in Groep 8 van de KBS Sint Jozef.

Tegen tien uur zijn we thuis en onze jonge ster is nog steeds opgewonden over zijn optreden. Een optreden dat nog vier keer herhaald wordt deze week. Om gek van te worden!

Een impressie van dit gebeuren in niet minder dan 69 foto's is hier te vinden: KBS Sint Jozef Groep 8 Musical 13.07.2009.
Enjoy!

Posted by CasaSpider at 1:23 PM | Permalink | Comments (11)

Donderdagmiddag wordt Luchiano (11) op zijn nieuwe school het Beatrix College in Tilburg (Website) verwacht. Er is een kennismakingsaktiviteit voor de aankomende eerste klassen en Luchiano zit samen met zijn huidige klasgenoot Wesley in klas 1th4 die qua naamgeving enigszins aan de befaamde Star Wars figuur R2-D2 doet denken maar gewoon een gecombineerde brugklas Vmbo-T/Havo is. Wesley rijdt met ons mee en ruim op tijd melden wij ons in de aula van Lesgebouw C.

De kinderen hebben thuis een korte presentatie van zichzelf gemaakt, zie hier Luchiano's meesterwerk (MS-Word). Het heeft enige moeite gekost hem zover te krijgen dus dat belooft nog wat voor het komende schooljaar. Bij de introductie mag ik aanwezig zijn. Veel wordt daarin niet verteld, het grootste verschil met de basisschool is dat de leerkrachten met de achternaam aangesproken dienen te worden.

Elk van de acht th-brugklassen heeft zijn eigen mentor en volgt deze even later richting een klaslokaal waar men de medeleerlingen beter leert kennen. Overigens is er begin september ook nog een introductieweek, iets dat in mijn tijd niet bestond. Het is nog vroeg en ik besluit even naar huis te rijden om wat dingen te doen.

Om iets na vieren komen de jongens het gebouw uit lopen en zit de eerste kennismaking erop. "Zitten jullie in een leuke klas?", vraag ik. "Ja, best wel", zegt Wesley. "Nee, niks aan", aldus Luchiano. "Waarom vind jij het geen leuke klas?", vraagt Wesley aan Luchiano. "Weet ik niet."

Het beloven een paar mooie jaren te worden.

Posted by CasaSpider at 7:00 PM | Permalink | Comments (6)

Valkenswaard telt twee voetbalclubs, De Valk (website) en Valkenswaard. Ik heb een jaar of vier bij Valkenswaard gevoetbald en CasasPa een hele tijd bij De Valk. De Valk is de club met de meeste historie, dit jaar bestaat zij 100 jaar. In het seizoen 1955/1956 hebben de geel-zwarten zelfs nog een jaar in de eerste klasse van het betaald voetbal gespeeld en een jaar later in de tweede divisie. Daarna ging de club terug naar de amateurs en won op 20 juli 1963 het algemeen amateurkampioenschap van Nederland tegen Neptunia. Niet zomaar een voetbalclubje, dat De Valk.

Dit jaar is De Valk kampioen geworden in de tweede klasse en treedt volgend seizoen derhalve aan in de eerste klasse. Wat is daarvoor een leukere opwarming dan een wedstrijd tegen het grote PSV? Toen CasasPa van deze wedstrijd hoorde dacht hij meteen aan Luchiano (11) die een groot PSV-supporter is. Hij regelde de kaartjes en woensdagmiddag gingen Luchiano en ik op weg naar Valkenswaard. Daar was de lasagna van Truus al bijna klaar. Na het eten reden we naar het sportcomplex van De Valk.

We zijn er een uur van tevoren maar het begint al aardig vol te lopen. Waar gaan we staan? De verwachting is dat PSV aan gaat vallen en dan is het zaak zich in de buurt van het doel van De Valk te bevinden. We kiezen voor de overkant van de tribune met als enige nadeel dat de zon ons recht in het gezicht schijnt. Dat is een stuk moeilijker fotograferen. Ik kan alvast wat oefenen met CasasPa en Luchiano en sta er zelf ook op.

De spelers van De Valk lopen zich in de brandende zon snel warm en dat doet ook het arbitrale trio onder leiding van scheidsrechter Kevin Blom. CasasPa weet te vertellen dat hier nog een kleine rel om ontstond. De man van De Valk die normaliter de scheidsrechters aanwijst had de wedstrijd aan een goede en bevriende scheidsrechter uit Eindhoven beloofd maar het bestuur overrulede deze beslissing, zij wilden een echte Eredivisie-scheidsrechter. Zo is er in iedere vereniging altijd wat.

PSV-mascotte Foxy maakt een rondje langs het veld. Als hij ons passeert roept Luchiano: "Heb jij het niet warm in dat pak?" Foxy schudt hem de hand maar doet er verder het zwijgen toe. De spelers trekken zich even terug in de kleedkamers en de automatische sproei-installatie geeft het smachtende gras wat te drinken. Als dat gebeurd is komen de spelers begeleid door E-pupillen van De Valk het veld op. Het gaat beginnen.

Zoals verwacht neemt PSV het initiatief en staan wij precies op de goede plaats. Dat heeft een professionele fotograaf ook door want hij gaat met zijn grote Canon-telelens precies voor mijn neus zitten. Terwijl ik het moet doen met mijn simpele Speed Burst Mode waarmee een serie van zeven foto's geschoten kan worden, horen we uit de Canon telkens een spervuur klinken als ware het een mitrailleur. Andre van Duin zegt dan: "Hij schiet ze neer!" Ik denk alleen: "Wat een werk heeft die man vanavond om die 10.000 foto's te bekijken." Uit het fotoverslag op de PSV-site blijkt overigens dat goed lenzenmateriaal wel degelijk uitmaakt.

De Valk verdedigt stug en PSV combineert niet zo gesmeerd als men wil. Daarom blijft het lang 0-0 en duurt het tot de 25e minuut voordat Koevermans de 1-0 op het scorebord kan zetten. Over Koevermans gesproken. Als men er zo dicht op staat kan men veel beter dan vanaf de televisie beoordelen welke spelers het wel kunnen en welke niet. Mijn analyse over Koevermans: "Speler met beperkte capaciteiten die door slimheid (Torinstinkt) hier wel het maximale rendement uit haalt."

Waar amateurs veel van kunnen leren is hoe scherp de profs op buitenspel spelen. Koevermans is hier geen uitzondering op. Soms blijft hij expres in buitenspelpositie hangen. Je ziet hem kijken, als er een steekpass komt loop ik gewoon terug. Maar dan gebeurt waar hij op hoopte, een terugspeelbal van een speler van De Valk. Koevermans is er als de kippen bij en mist op een haar.

Een ander voorbeeld over goed en slecht. PSV start met Lazovic in de basis maar die brengt toch wel erg weinig. Dat wordt onmiddellijk zichtbaar als Nordin Amrabat hem vervangt. Luttele minuten later geeft deze de voorzet waar Koevermans de 1-0 uit scoort. Ook Amrabat heeft het niet gemakkelijk tegen de verdedigers van De Valk, maar in de duels ziet men hoe fysiek sterk hij is. De keuze kan voor de trainer niet moeilijk zijn en anders moet hij mij maar bellen.

In de rust verkassen we naar het andere doel en staan daar camera-technisch een stuk beter. Luchiano houdt het goed vol en is enthousiast. Het doet mij deugd dat hij bijna alle spelers kent, ja behalve die van De Valk dan. Hier neemt Dzsudzsák een corner en op dezelfde plek lopen wisselspelers van beide teams zich gebroederlijk warm. Voor het doel van De Valk vinden enkele hachelijke momenten plaats maar verder dan 1-0 komt PSV niet. Een prima prestatie voor de Valkenswaardse voetballers die onder applaus het veld verlaten.

CasasPa knoopt nog een gesprekje aan met een hem bekende fotograaf en dan zoeken we de auto weer op. Wij gaan snel door naar Rijen want Luchiano moet donderdag vroeg op. Hij heeft Schooldag en alle groepen 8 gaan naar Toverland in Sevenum. Het was een leuke voetbalavond met als enige minpuntje dat Luchiano's held Afellay niet meedeed. Lees hier de samenvatting op psv.nl en op psv.tv zijn we van 6:20 tot 6:23 niet minder dan drie seconden prominent in beeld.

Posted by CasaSpider at 3:06 PM | Permalink | Comments (6)

Bezorgdheid, loslaten, deze concepten klinken iedere ouder bekend in de oren. Ik herinner me nog toen Luchiano (11) voor het eerst op kamp ging, het was het karatekamp bij Landhuis Pannekoek op Curacao. Gek genoeg was dat op 23, 24 en 25 juni 2006, vrijwel precies dezelfde periode dat de KBS Sint Jozef haar kamp heeft in Westelbeers. Maar dan drie jaar later.

O ja, bezorgdheid en loslaten. Drie jaar geleden waren Lucy en ik tamelijk bezorgd en ondanks de zorg voor een net geboren baby Diana voelden we het gemis van Luchiano's aanwezigheid. Nu was dat helemaal niet zo, we kwamen de tijd prima door. Desalniettemin lieten we zijn fiets dinsdag repareren, zodat hij terug naar Rijen kon. Twee nieuwe binnenbanden, een buitenband en een zadel alles samen voor 71 euro. We kregen er wel een groen ballonnetje voor terug ook al moest ik hem zelf opblazen.

Woensdagochtend bracht ik de fiets naar school die hem vervolgens naar Westelbeers transporteerde. De aankomst van de kinderen bij de Sint Jozefschool stond om twee uur gepland. Ik vertrok wat eerder en reed richting Tilburg in de hoop het peloton te kunnen onderscheppen voor wat actiefoto's. Ze waren nergens te zien en ik keerde snel om, het is net iets voor mij dat zij een andere route hebben gekozen en al lang op school staan terwijl ik ergens op een binnenweggetje sta te wachten.

De bagage van de kinderen was vooruit gekomen en al snel vond ik de twee tassen van Luchiano. Door een slimme ingeving had ik daar namelijk met Duct-tape een grote 'L' op gefabriceerd. De tassen legde ik snel in de auto.

Op een strategisch punt in de Tuinstraat kwam ik Yusuf tegen, de vader van Ömer (links met het zwarte t-shirt) en wedstrijdcoach van Rijen D4. Ömer speelt volgend seizoen in de D2 en Luchiano blijft bij de D4, dus Yusuf zal ik minder vaak tegenkomen. We praten over de indeling van de D-pupillen en wat een klus dat is geweest. Ouders willen hun kind zo hoog mogelijk zien spelen en een complicerende factor is het feit dat er veel spelers van Turkse komaf zijn. Termen als vriendjespolitiek en discriminatie vallen dan al snel. Het bestuur heeft zelfs een toelichting moeten schrijven naar aanleiding van de indeling.

Maar daar kwamen we niet voor. De kinderen komen eraan. Wederom gebruik ik de Speed Burst Mode van mijn camera maar deze keer heb ik geluk. Luchiano komt precies voorbij als de camera weer paraat is. Hij ziet er ietwat vermoeid uit en heeft deze keer in ieder geval de volle 35 kilometer gefietst. Iedereen wordt de aula ingedirigeerd, hier Max en Luchiano, waar juffrouw Joke het winnende team uitroept tot "De Sheriffs van de Sint Jozefschool" en verder iedereen bedankt die mee heeft gewerkt.

Dan is het afgelopen en zit het erop. Juffrouw Joke besluit met: "Morgen wil ik jullie niet voor elf uur op school zien!" Een bevel dat zonder morren door de groep wordt geaccepteerd. We lopen naar buiten en Luchiano verzucht tegen mij: "Ik hoef toch niet met de fiets naar huis?" "Jawel jongen, want die past niet in mijn auto." Belachelijk natuurlijk, eerst 35 kilometer fietsen en dan één luttele kilometer al teveel vinden. Hij is eerder thuis dan ik.

Ongeveer 12 kinderen, toch zo'n 15%, heeft het kamp op maandag of dinsdag wegens heimwee moeten verlaten. Dat vind ik best veel. Waarschijnlijk hebben die kinderen hele leuke ouders, want Luchiano had nog wel een weekje weg willen blijven. Hij heeft een paar mooie dagen gehad in Westelbeers, waar de kinderen zich bezig hebben gehouden met spelletjes, sport, zwemmen, disco, singstar enzovoorts, enzovoorts.

's Avonds mag hij de eerste halve finale van de Confederations Cup zien tussen Spanje en de USA, een wedstrijd die verrassend met 2-0 door de Amerikanen wordt gewonnen. Spanje heeft weer geleerd wat verliezen is en wij zijn een stukje verder met Luchiano. Het leven is een leerschool waarvan men nooit het einddiploma overhandigd krijgt.

Mag ik even een tegeltje?

Posted by CasaSpider at 3:52 PM | Permalink | Comments (4)

Groep 8 van de KBS Sint Jozef gaat op kamp, om precies te zijn naar kampeerboerderij De Roerdomp in Westelbeers. De kinderen gaan er op de fiets naar toe en dat is een tocht van ongeveer 35 kilometer. Zondag pakten we de tassen als voorgeschreven op de checklist. 's Avonds bedacht ik nog één klein dingetje. "Luchiano, controleer even of er genoeg lucht in de banden van mama's fiets zit". Al snel is hij terug. "Ze zijn allebei slap."

De Confederations Cup wedstrijd tussen Brazilie, Italie en Vuvuzela is dan al begonnen. Luchiano (11) kan niet met zijn eigen fiets naar Westelbeers aangezien die op zijn laastse tandvlees loopt of liever gezegd de ketting loopt er juist steeds vanaf. Lucy's fiets is een Franse Peugeot. Peugeot maakt redelijke auto's maar waardeloze fietsen. Zoveel is er niet mee gefietst maar we hebben al diverse reparaties moeten laten verrichten en de banden zijn ook al eens vervangen.

Het irritantste van een Peugeot fiets zijn echter de ventielen waar geen normale fietspomp op past. Nu hebben we bij Bart Ketelaars weleens een setje verloopnippels (heet dat zo?) gekocht maar die kunnen we op zondagavond natuurlijk nergens meer vinden.

Maandagochtend breng ik eerst Diana (3) naar 't Hummeltje en loop naar huis. De sporttas van Luchiano alsmede zijn slaapzak zitten al in de auto. Mijn mobieltje gaat over, het is mijn zoon: "Papa, kom je nog met die tassen? Waar blijf je nou? Om kwart over negen moeten ze er zijn!" Volgens mij ben ik ruim op tijd en dat blijkt want de bestelbus waar de bagage in moet is nog leeg. "En heb jij al gevraagd of ze je banden op kunnen pompen?", vraag ik. Maar neen, daar heeft hij niet meer aan gedacht.

Even later zie ik een leerkracht van de Sint Jozef samen met Luchiano in de weer om de banden op te pompen. De achterband lukt goed, maar de voorband blijft een beetje slap. Volgens de man is hij lek maar er valt goed mee te fietsen. Eerst maken we nog een klassenfoto van de 12 leerlingen van Groep 8C.

Langzaam maar zeker vult de Tuinstraat zich met leerlingen van de lagere klassen die de fietsers uitgeleide doen. Het is een vrolijke boel. "Wat zal ik doen, foto's maken of een filmpje", overleg ik met mijzelf. Zoals zo vaak in het leven kies ik voor een compromis. Op de camera zit een zogenaamde Speed Burst Mode waarmee men met één druk op de knop een serie van zeven foto's kan maken. Erg handig bij snelle acties zoals een aanstormend peloton. Als ik de Speed Burst Mode uittest valt mij op dat de camera na het schieten van de zeven foto's wel flink wat tijd nodig heeft om de opnames op te slaan.

Daar gaan de fietsers van start en vooraan fietst juf Joke. Ik besluit er een Speed Burst tegenaan te gooien, immers Luchiano zit toch bijna achteraan in de groep. Tegen de tijd dat hij langskomt is de camera wel klaar met opslaan. Juf Joke is nog maar net voorbij of ik zie Luchiano er al aankomen. Shit, de camera zegt nog steeds: "Recording". Als hij net voorbij komt kan ik weer een serie maken, vooral van de achterkant. O ja, soms denk ik: "Was ik nog maar twaalf..." Luchiano's eigen juffrouw Wendy is helaas niet aanwezig, zij heeft een begrafenis in Zeeland en zal later die avond op eigen gelegenheid naar Westelbeers vertrekken.

In de auto bedenk ik dat de groep waarschijnlijk over industrieterrein De Haansberg rijdt om daarna linksaf richting Tilburg af te buigen. Snel rijd ik die kant op en warempel, daar rijdt de sliert. Bij het Shell benzinestation parkeer ik de auto en loop naar het fietspad. Deze keer heb ik Luchiano vol in het vizier. "Hey, hoe kom jij hier?", vraagt hij verbaasd. "Met de auto", antwoord ik. De fiets lijkt het goed te houden en Luchiano ziet er nog fris uit, maar dat mag ook wel na slechts drie kilometer.

Thuis ben ik toch wat gespannen en calculeer dat de kinderen er ongeveer drie uur over doen, inclusief pauze. Om half een gaat de telefoon, het is de concierge van de Sint Jozefschool. Of Luchiano een reservefiets heeft, want hij heeft een lekke band die niet meer gerepareerd kan worden. Neen, er is geen reservefiets. Na wat heen en weer bellen spreken we af dat de fiets terug naar school gaat waar wij hem op kunnen halen. Dinsdag laten we hem repareren en woensdagochtend breng ik hem naar school en gaat hij daarna door naar Westelbeers. Zo kan Luchiano mooi mee terugfietsen.

Als we de fiets ophalen blijkt dat nu de achterband het heeft begeven. Natuurlijk past de fiets niet in de kofferbak van de donkerzwarte Volkswagen Jetta, zelfs niet met opgeklapte achterbank. Het vermaledijde stuur is te groot. Lucy loopt met de fiets aan de hand naar huis. Dinsdag mag ik naar Bart Ketelaars lopen. Alle volgende fietsen hebben normale banden met binnenband, normale ventielen, normale sturen, heten geen Peugeot en komen niet uit Frankrijk.

Voor vanavond staat er iets met spoken op het programma in Westelbeers. Wij vermaken ons in Rijen met andere dingen.

Posted by CasaSpider at 6:00 PM | Permalink | Comments (12)

Sugey bracht een cadeautje mee voor Luchiano (11) uit de Dominicaanse Republiek. Een doos vol met elastiekjes. Hij was er blij mee. In Santo Domingo heeft hij vorig jaar vele uren doorgebracht met zijn neven, nichten en de elastiekjes. Zelf ben ik nooit verder gekomen dan de befaamde Kop & Schotel, maar dat is peanuts vergeleken bij wat die kinderen in elkaar frutselen.

Op de Sint Jozefschool gaf Luchiano een kleine demo. Juf Wendy, normaliter niet zo onder de indruk van zijn prestaties, was dat deze keer wel. "Wat doe je dat snel zeg!" Bij mij doemt dan altijd de vraag op: "Krijg je hier een punt voor op je rapport?" Een punt is mooi maar rijkdom nog mooier. Dat gaan we nu bereiken door Luchiano cursussen op YouTube te laten verzorgen. Een cursus elastieken figuurtjes in elkaar flansen. We beginnen met The Star (De Ster).

En nu allemaal snel elastiekjes kopen en steeds de video bekijken. Na The Star volgen The Bikini (18+), The Heart, The Double Heart, The Spider Web en nog vele andere. Stay tuned!

Besides Luchiano teaches Elastics there are a lot more CasaMovies to be watched in Google Video, Vimeo and YouTube.
You can also explore the CasaMpeg Category or retrieve a list of all CasaMovies.

Thank you for watching this (C)asaMovie.

Posted by CasaSpider at 6:00 PM | Permalink | Comments (15)

1.

Verliefd
Tijdens haar verblijf in Nederland heeft Sugey voornamelijk het enerverende Rijen gezien. Samen met Lucy loopt zij elke dag een rondje van ongeveer 9 kilometer. Tijd om eens naar een iets grotere stad te gaan. Zaterdag rijden we naar Breda en daar proeft Sugey voor het eerst van haar leven de Hema-worst. Ze vindt hem lekker. Als de dames een schoenenzaak inlopen blijven Luchiano (11), Diana (3) en CasaSpider (32x) buiten wachten.

In een etalage ziet Luchiano haar en ineens is hij verdwenen. Tot mijn verbazing staat hij even later in de etalage naast zijn nieuwe liefde en lijkt zielsgelukkig. "Eigenlijk helemaal geen slechte keuze, zo'n mooie pop", mompel ik in mijzelf. Later drinken we wat op het terras van Café Vulling. Diana loopt rond en ziet twee jongetjes. Op de ene (helemaal rechts op de foto bijna het beeld uitrennend) is zij direkt stapelgek. Ook zij heeft haar liefde voor een dag gevonden.

Als we terug naar huis rijden moet Lucy ineens ontzettend plassen. We maken een noodstop bij, hoe toepasselijk, Brabant Water in Breda waar zij achter een vrachtwagen haar blaas leegt. Welk een opluchting nadien.

2.

Voetbal
's Avonds is er voetbal op televisie, IJsland-Nederland. In de eerste helft speelt Nederland verrassend goed. Luchiano stelt een interessante vraag: "Is dit vrijwillig?" "Neen, ze worden gedwongen", antwoord ik. Maar hij bedoelt natuurlijk vriendschappelijk. Uiteindelijk wordt het 1-2 voor Nederland. Heel knap, maar toch begrijp ik er niets van hoe wij op de tweede plaats (Mirror) van de Fifa Wereldranglijst terecht hebben kunnen komen. Een team dat jarenlang geen halve finale heeft gehaald op een EK of WK hoort daar niet thuis. Also sprach CasaSpider.

3.

Déjà vu
Sommige dingen heeft men al eens gezien of meegemaakt, zo lijkt het. Het voordeel van een blog is dat deze dingen vastliggen. Neem nu bijvoorbeeld ons terrasbezoek aan Café Vulling. Daar zaten wij ook op 11 oktober 2008 en het is echt niet zo dat Café Vulling onze stamkroeg is. Integendeel, dit was pas de tweede keer. Maar wat is nu het bijzondere? Die avond speelt het Nederlands Elftal thuis tegen... IJsland. We winnen met 2-0 en Michel Vorm is blij dat hij de drankjes uit de minibar niet zelf hoeft te betalen.

Een iets minder spectakulair Déjà vu is dat Lucy al eens eerder ontzettend moest plassen. Dat gebeurde bijvoorbeeld tijdens de Curacao Airshow bij Caracasbaai op 2 september 2001. Zie hier het bewijs.

4.

Blaffen
Nederlandstalige honden blaffen zo: "Waf-woef" of gewoon "Waf-waf". Spaanstalige honden verstaan hier niets van en blaffen als volgt: "Hau-hau". Er zijn van die momenten dat men verder niets meer wil zeggen.

Posted by CasaSpider at 11:27 AM | Permalink | Comments (13)

Het was me wat, donderdag met die verkiezingen. Een van de leukste dingen van verkiezingen is de wijze waarop de politieke leiders nadien tegen de resultaten aankijken. Even kort samengevat de voorlopige uitslag: CDA 5 (-2), PVV 4 (+4), PvdA 3 (-4), VVD 3 (-1), GroenLinks 3 (+1), D66 3 (+2), CU 2 (-), SP 2 (-).

Twee reacties, eerst die van burgemeester Opstelten van Rotterdam die voor de VVD uitkomt: "Grote verliezers zijn CDA en PvdA, de VVD heeft zich goed gestabiliseerd en D66 is absoluut gezien onder ons geëindigd." Dan CDA-er Wim van de Camp: "Het is duidelijk dat het CDA met afstand de grootste partij van Nederland is, dus hebben wij gewonnen."

In het latere debat viel mij vooral op de harde (letterlijk en figuurlijk) toon van Agnes Kant (SP), wederom gekleed in een hardrood leren jasje. Vrouwen trekken toch bij voorkeur altijd iets anders aan? Okay, bij Hans van Baalen let ik daar duidelijk minder op. In dat licht bezien is Femke de laatste jaren van koers aan het wijzigen, een positieve ontwikkeling.

Neen, nachtegalen zijn het allemaal niet onze dames en heren politici. Donderdag vroeg de KBS Sint Jozef bij monde van juffrouw Wendy mij om mee te gaan naar een voorstelling van De Nachtegaal door Het Brabants Orkest. Het betreft een compositie van de befaamde Theo Loevendie. Ik mag overigens alleen mee omdat men chauffeurs tekort komt.

Wat deert het, om half tien vertrekken we vanaf school naar de Stadsschouwburg in Tilburg. Daar moeten we even zoeken en vervolgens wachten. Om kwart voor elf lijkt er iets te gebeuren, we komen in beweging en moeten ergens op een trap plaatsnemen. Drie koperblazers staan voor ons en afwisselend spelen zij een stuk en vertellen wat over hun instrumenten, de hoorn, de trompet en de trombone.

Het leukste vertelt Peter over zijn hoorn, dat het instrument al heel oud is en vroeger een signaalinstrument was, bijvoorbeeld bij de jacht. Door het inzetten van dempers kon het instrument in een orkest gebruikt worden maar pas echt praktisch bruikbaar werd de hoorn na het implementeren van ventielen. Bij het demonstreren van de trombone schrok de eerste rij vanwege het plotseling naderende schuifgedeelte. Opvallend is trouwens het bereik van een trombone, hij kan lager dan de hoorn! (Niet te geloven, he?)

We lopen terug naar de foyer, kijken wat naar buiten en mogen na weer een tijdje wachten eindelijk de zaal in. Het Brabants Orkest zit er al, ze zijn aan het stemmen. De Nachtegaal is een sprookje dat in China speelt. Het wordt op het podium verteld door een verteller en het orkest ondersteunt hem met passende geluiden. Leitmotiv is het verschil tussen echt en onecht. De echte nachtegaal, vertolkt door een klarinet, zorgt ervoor dat de op sterven liggende keizer beter wordt maar als dank vervangt men hem door een mechanische, met het geluid van een trompet. Uiteindelijk gaat die kapot en sterft de keizer wederom bijna. Gelukkig heeft de echte nachtegaal geen last van wrok of rancune en zingt hem weer beter.

Op zich een aardig gegeven. De tekst is bewerkt/vertaald door niemand minder dan Kees van Kooten. De performance van de verteller vind ik echter ietwat monotoon. Ook Het Brabants Orkest imponeert niet echt. Het concert duurt ongeveer 35 minuten en dat is voor de meeste kinderen 15 minuten te lang. Op het laatst kraken de stoelen verdacht. Thuis neem ik Luchiano (11) een interview af:

CasaSpider: "En, wat vond je van het concert?"
Luchiano: "Saai!"
CasaSpider: "De man vertelde een verhaal, op rijm..."
Luchiano: "Dat maakte het juist saai."
CasaSpider: "En de muziek?"
Luchiano: "Slecht. De klarinist (sic!) die de nachtegaal nadeed klonk helemaal niet als een nachtegaal."
CasaSpider: "En die drie koperblazers op de trap?"
Luchiano: "Vies. Er kwam speeksel uit, vooral uit de trombone."

Aankomende pubers zijn kritisch, dat is duidelijk. Overigens zat Luchiano vooraan op de trap, dat spuug kon hij dus inderdaad goed zien. Voor de volledigheid hier een genuanceerdere recensie van een uitvoering met Kees van Kooten en het Noord Nederlands Orkest (Mirror).

Bij het verkiezingsdebat draaide winnaar Geert Wilders (PVV) zijn gebruikelijke verhaal af. De vraag is hoe men dit verhaal moet interpreteren en waarderen. Als de achteraf terecht telkens herhaalde waarschuwing van Marcus Porcius Cato Censorius maior: "Ceterum censeo Carthaginem esse delendam." (Overigens ben ik van mening dat Carthago verwoest moet worden!). Of als de onechte mechanische nachtegaal met een lelijk geluid die het spoedig zal begeven?

Posted by CasaSpider at 10:50 AM | Permalink | Comments (8)

Zaterdag was het geweldig zomerweer en ook op zondagochtend ziet het er allemaal niet verkeerd uit. Op Curacao haalt men er de neus voor op, maar hier gonst het direct van de activiteiten. We beginnen met een kleine quiz.

Vraag: Waarom is CasaSpider zaterdag omstreeks een uur of twaalf een tikkeltje duizelig?

Mogelijke antwoorden:

1. Eerder die ochtend heeft hij reeds drie flessen Westmalle Tripel soldaat gemaakt.
2. CasaSpider is aan het trainen voor de halve marathon.
3. Zojuist heeft CasaSpider een heel zwembad opgeblazen. (In de zin van lucht erin blazen)
4. CasaSpider is zwanger.

Sjongesjonge, wat gaat er veel lucht in zo'n zwembad. Gelukkig hebben we niet het iets grotere formaat gekocht en die gedachte komt straks nogmaals naar boven drijven als we zondagavond de stop eruit trekken en het water onze tuin (en misschien die van de buren) blank zet.

Voor de rest is een zwembad een schot in de roos, het verleidt Luchiano (11) tot de volgende bespiegeling: "Gek is dat, dat zo iets simpels als een zwembad voor zoveel plezier kan zorgen." Het doet mij terugdenken aan de tijd in Curacao toen hij drie was en Lucy een spercieboon aan een touwtje bond. Luchiano deed net of de boon een slang was en kon er uren mee rondlopen.

Vuile honden, inmiddels is hij wel een stukje veeleisender geworden. Vrijdag gingen we met zijn tweeën naar Breda om een aantal dingen aan te schaffen, onder andere overhemden voor mij.

Het is altijd gezellig als wij samen op stap zijn, alleen jammer dat Luchiano daar vaak misbruik van maakt door heel geniepig dingen aan mij te vragen. "Pap, koop je alsjeblieft Fifa 2009 voor mij, alsjeblieft?" Hij weet dat ik in dergelijke situaties kwetsbaar ben. Ach, het voordeel is dat we nu minder televisie kijken, Fifa 2009 slaat de klok en Feyenoord kan daar nog wel van NAC winnen.

Terug naar het zwembad. Na een tijdje in de zon te hebben gelegen houd ik het niet meer uit en duik er ook in. Ja, het is echt een fijn zwembad met water enzo. Met moeite krijg ik de kinderen mee naar Albert Heijn en als we terugkomen willen ze er meteen weer in. We eten buiten kip met rijst en sla en drinken er een flesje koude Rosé bij. Ik maak nog een foto van Luchiano waar hij mee in zijn nopjes is, immers zijn buikspieren zijn zichtbaar en dat gaat indruk maken op de meisjes. Niet op Diana (3) want die loopt al in pyjama. CasaSpider knapt een uiltje.

's Avonds kijken we naar Scary Movie 4 waarin de wereld wordt bedreigd door Aliens, de zogenaamde Tripods. "Om hun te verslaan bouwen wij ook een Tripod, maar dan een met vier poten", dat soort gein. De zon begint alweer te branden, hoogste tijd om Duinrell Rijen open te gooien.

Posted by CasaSpider at 10:16 AM | Permalink | Comments (11)

Mij is gevraagd een samenvatting voor het vv Rijen clubblad te schrijven over de belevenissen van Rijen D4 in het seizoen 2008-2009. Geen probleem en een goed idee, maar dan eerst de speciale versie voor het CasaLog waarbij uiteraard Luchiano (11) in het middelpunt staat.

Op dinsdag 14 oktober 2008 traint Luchiano aka De Nieuwe Afellay (DNA) voor het eerst mee met de D4, onder leiding van Ton. De wedstrijdleider heeft gezegd dat hij wel mee mag trainen maar geen wedstrijden spelen omdat alle teams vol zitten.

Rijen D4 is ingedeeld in de derde klasse D312 (najaar). De competitie is precies op de helft en als ik de uitslagen bekijk schrik ik, de geel-groenen worden iedere week afgeslacht. Kanonnenvlees. Dat beeld wordt bevestigd als we zaterdags voor het eerst een wedstrijd bekijken uit tegen Boeimeer D3 en kansloos met 6-1 verliezen.

Op zaterdag 1 november 2008 lopen we met het hele gezin rond in de Albert Heijn als mijn telefoon overgaat. Het is Marco, elftalleider van de D4. Of Luchiano snel zijn spullen kan pakken om naar Breda te vertrekken. Zijn KNVB-pas is binnen en er zijn afmeldingen, Luchiano mag meedoen tegen SAB D2! Het is zijn debuut en ik ben zo mogelijk nog trotser dan DNA zelf als hij voor het eerst in zijn geel-groene vv Rijen-shirt verschijnt. De wedstrijd gaat met 6-0 verloren, maar dat is normaal voor ons team. Luchiano heeft zich goed geweerd in zijn debuutwedstrijd.

Het is geen verrassing dat we aan het einde van de competitie stijf onderaan staan met indrukwekkende cijfers: 10 wedstrijden gespeeld, 10 wedstrijden verloren, 9 doelpunten voor en 79 tegen. (Eindstand en Uitslagen)

Gelukkig is er ook nog een voorjaarscompetitie en we zijn nu iets beter ingedeeld in de derde klasse D317. Alleen het team van The Gunners D2 steekt er qua niveau iets bovenuit. Maar met de twee ploegen uit Zundert, Wernhout D4 en Moerse Boys D3, vecht Rijen D4 spannende duels uit en strijden we om de tweede plaats.

Twee bijzondere momenten lichten we er even uit. Eerst is daar zaterdag 28 februari 2009, de dag dat Rijen D4 haar eerste overwinning boekt. Tot vreugde, opluchting en verbazing van alles en iedereen verslaan we het sterke team van Moerse Boys met maarliefst 5-2. Het is een geweldige dag.

Dat geldt ook voor zaterdag 28 maart als Wernhout D4 op bezoek komt, het team waar we uit nog met 3-2 van verloren. Nu zijn de rollen omgedraaid en winnen we afgetekend met 3-0. Het mooiste, voor mij tenminste, is echter dat Luchiano voor het eerst scoort. In het zestienmetergebied speelt hij een man uit en schuift de bal bekeken langs de keeper. Drie weken later herhaalt hij dat kunstje nog eens uit bij Jeka D9 waar hij als een van de kleinsten van het veld scoort met een kopbal. Bij corners roepen de Jeka verdedigers daarna: "Pas op dat kleintje!"

Rijen D4 eindigt in deze competitie op een verdienstelijke derde plaats en de cijfers zijn een stuk positiever dan in het najaar: 10 wedstrijden gespeeld, 5 gewonnen, 1 gelijk, 4 verloren, 24 doelpunten voor en 17 tegen. (Eindstand en Uitslagen)

Het seizoen is afgelopen, op 8, 9 en 10 mei was er het kampeerweekend en afgelopen vrijdag heeft de D4 gezwommen. Wat nog rest is een toernooi op vrijdagavond 29 mei en dan zit het er echt op. Volgend seizoen gaan de meesten naar een nieuw D-elftal. Waar Luchiano terechtkomt is nog niet bekend maar waarschijnlijk wordt het de D3. Hij heeft zich in dit halve jaar goed ontwikkeld en is een nuttige speler.

Seizoen 2009-2010, de doorbraak van De Nieuwe Afellay?

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink

Zondagochtend kom ik een stuk kwieker mijn bed uit dan een dag eerder. Alleen voelen de benen wat stram aan. De Moederdagkado's heb ik zaterdag al aan Lucy gegeven, daar kan men beter niet te laat mee zijn. Voor half acht ben ik in sportpark Vijf Eiken. De kinderen zitten nog niet aan tafel maar zijn druk met het inpakken van de spullen.

Zondag 10 mei 2009: Moederdag, de Laatste Dag

Bij de Schutterij legt Luchiano de laatste hand aan het oprollen van zijn matrasje. Even later draag ik zijn tassen, slaapzak en matras naar de auto, dat gaat straks enorm veel tijd schelen. De jongens hebben hun voetbalschoenen aan want op het programma staan diverse voetbalspelvarianten.

Alle teams worden in tweeën gesplitst, de jongsten spelen op het hoofdveld en de ouderen op het B-veld. Nou ja, spelen is een groot woord. Twee dagen kamp hebben de meesten danig gesloopt. Dat blijkt als ze op de tribune zitten. Braken ze zaterdag nog de tent af en moesten ze voortdurend tot stilte gemaand worden zodat de organisatie haar mededelingen kon doen, nu zitten ze er als dode kuikens bij. "Jullie mogen best praten hoor!", moedigt de microfonist ze aan. Het blijft stil aan de overkant.

Al geruime tijd vraag ik mij af hoe het toch kan dat er tegenwoordig zoveel kinderen in Nederland rondlopen met ADHD. Het antwoord is heel simpel, kinderen kunnen met al dat televisie kijken en computerspelletjes spelen hun energie niet meer kwijt. Put ze een weekend fysiek uit met veel activiteiten in combinatie met weinig slaap en de grootste druktemaker wordt een mak lammetje.

Overigens waren de kussengevechten van zaterdagnacht tamelijk heftig, aldus Luchiano (11). "Man, die grote jongens waren ruw! Een kind is knock-out geslagen en bij een ander was er een tand door de lip."

Ook op het veld ziet het er allemaal erg statisch uit. In de Hospikken is haast geen beweging te krijgen. Ja, Mitchell gaat onverstoorbaar door. Hij is een ideaal teamlid dat altijd zijn taken naar vol vermogen uitvoert en nooit valt er een onvertogen woord. Ook Luc heeft het op zijn heupen op de laatste dag. In zijn eentje verslaat hij in de afsluitende partij de F-16's met vier puike doelpunten. Luchiano heeft last van zijn benen en is wat rustiger dan normaal.

Thuis hebben we het hier later over als ik Lucy probeer duidelijk te maken dat de functie van teamleider toch echt geen lolletje is.
Lucy: "Ach man, je doet het gewoon voor je eigen plezier. Geef maar toe."
CasaSpider: "Nou, we moesten anders best hard werken en de hele dag staan."
Luchiano: "Ja, papa ligt in het zonnetje op het gras en roept de hele tijd tegen ons: 'Lopen jongens! Lopen!'"

Om elf uur zijn we klaar met voetballen en maken ons op voor de sluitingsceremonie en niet te vergeten de prijsuitreiking. De tribune stroomt vol met ouders en wij wachten rustig af aan de zijkant. Sommige vaders fluiten op hun vingers om de aandacht van hun kind te trekken. "Hoe doen die dat, ze kunnen het allemaal", zegt Luchiano. "Gewoon, op je vingers fluiten. Maar ik kan het ook niet", antwoord ik.

Dan herinnert Luchiano zich dat hij ook iets kan, namelijk lipfluiten. Hij trekt aan het vel onder zijn onderlip en even later klinkt er een oorverdovend schril geluid. De andere kinderen schrikken zich een hoedje en schieten daarna in de lach als ze hem zo vreemd aan zijn lip zien trekken. Iedereen wil dit leren maar zoals bekend is Luchiano een van de weinigen op aarde die deze vaardigheid beheerst. Jammer dat je er geen cijfer op je rapport voor krijgt.

De teams stellen zich op in rijen van twee en marcheren naar de vlaggen die recht voor de tribune staan opgesteld. We gaan allemaal in het gras zitten. Er volgt een toespraak van de voorzitter, Leo de Jong aka Ali Bierbuik laat voor de laatste keer zijn buik zien en de prijzen worden uitgedeeld. Tien teams zijn derde geworden, waaronder de Hospikken. Eerste zijn de rode Verzetstrijders, mannen gefeliciteerd.

Onder de klanken van het Wilhelmus strijken twee F-spelers de vlaggen en hiermee is het Kampeerweekend officieel gesloten. Een pluim voor de organisatie die ondanks de verbouwing van het sportpark alle onderdelen precies volgens planning afwerkte. Behalve 120 kinderen en 10 teamleiders waren er ook ongeveer 40 hulpouders die in blokuren ingezet zijn. En wat te denken van de catering, het iedere dag voor schone tafels zorgen, de slaapplaatsen, de EHBO, enfin zo'n weekend is een heel project.

De meeste kinderen hebben het wel gehad en Luchiano is hier geen uitzondering op. We lopen naar de auto en zijn blij dat onze spullen daar al in liggen gezien de lange sliert ouders die in de legertent op zoek mogen naar de bagage van hun zonen.

Thuis omhelst Luchiano zijn moeder en feliciteert haar met Moederdag. Het Kampeerweekend 2009 zit erop. Wij zijn blij dat we erbij waren.

(Slot)

Posted by CasaSpider at 4:25 PM | Permalink | Comments (5)

Ondanks de vermoeidheid en het om 1 uur naar bed gaan kon ik vrijdagnacht de slaap niet onmiddellijk vatten. Ruim zes uur omgeven zijn door grote aantallen herrie makende kinderen is toch anders dan een kabbelend DBA-dagje. Ook denk ik aan Luchiano (11) en hoop dat hij de veldslag met kussens ongeschonden doorkomt.

Zaterdag 9 mei 2009: D-Day

Om half zeven gaat de wekker maar ik voel mij geradbraakt. Geheel tegen mijn gewoonte in zet ik hem een kwartiertje later. Om iets voor half acht arriveer ik in de tent die tegen de kantine is aangezet en waar mijn team, de Hospikken, zijn tafel heeft.

De kinderen zitten er al en zijn ondanks het vroege tijdstip tamelijk wakker. Iedereen heeft het over de kussengevechten waarbij het er tamelijk ruw aan toe ging, met andere woorden de grote jongens sloegen de kleine in elkaar. Dat is een geheel natuurlijk proces, het dunne laagje chroom komt er later nog wel om heen. Als men zich maar realiseert dat het een erg dun laagje is. Luchiano heeft zich kranig geweerd. Hij kon een klein kussentje van iemand anders lenen en heeft daarmee van zich af geslagen. Toch was hij erg blij met het grote kussen dat ik voor hem meegebracht had.

Zaterdag is D-Day, de Langste Dag. We zijn in touw van 's morgens half acht tot 's avonds twaalf uur en het vrijwel voortdurende staan is vermoeiend voor mensen met een zittend beroep. In de ochtend is er een voetbaltoernooi. Voor de teamleiders is dat gemakkelijk, we hoeven alleen de wissels te regelen en kijken verder hoe de jongens erin kletsen. Prima geregeld dus.

Na het voetballen heeft iedereen berehonger. Op het B-veld staat een frietkar, wij Hollanders noemen friet trouwens patat maar het smaakt hetzelfde en is even lekker. Team na team mag zich daar melden en een bak patat met snack in ontvangst nemen. De meesten kiezen voor een frikandel, daarna volgen de kroketten en kaassoufflé's.

Het is werkelijk schitterend weer en de zon brandt op het veld. Sommige kinderen dreigen te verbranden, hun huid dan toch. Liggend in het gras met een patatje en een frikandel is het leven van een teamleider zo slecht nog niet.

Na het eten start een atletiek-circuit op het hoofdveld. De spelletjes lijken een beetje op die van vrijdagavond. Vooral het als stormbaan ingerichte luchtkussengevaarte is populair. Hierna krijgen de kinderen een versnapering en worden de teamleiders bij elkaar geroepen voor de uitleg van het spel dat straks aan de beurt is.

Het betreft het zogenaamde bommenspel. Op het veld staan twee specie-kuipen als doel. De spelers mogen niet met de bal lopen, alleen overgooien. Als de bal de grond raakt is hij voor de partij die hem niet als laatste heeft aangeraakt. Klinkt dit ingewikkeld? In de praktijk levert het veel chaos en discussie op. Normaal wil geen enkel kind reserve zijn maar na twee rondes bommenspel smeken ze me er haast om. Gelukkig spelen we op het laatst vijf tegen vijf, zoveel krijg ik er met moeite nog net op het veld. Wat mij betreft is er volgend jaar geen bommenspel meer.

Het commentaar van Daan: "Dit spel is vast door een heel oud iemand bedacht." Bommenspel of geen bommenspel, de honger slaat toe bij de jonge soldaten. "Wat eten we?", is een veelgestelde vraag. Niels en Stef uit mijn team lusten geen Chinees maar de kok heeft wel Chinees gekookt. Ontzetting op hun gezichten.

Ons kleinste teamlid is Menno die in het hele weekend nog geen seconde ergens over heeft geklaagd. Hij vindt alles prachtig en heeft een aanstekelijk goed humeur. Bij een spel moet Menno een penalty nemen op een doelman van de C-jeugd. Aangezien hij niet verder dan een meter of twee kan schieten helpt de keeper hem een beetje en laat de bal door zijn benen lopen. Menno komt stralend op mij aflopen: "Zag je dat? Hij had zijn benen te ver uit elkaar staan en ik schiet hem er zo tussendoor, goed he?" Niels hoort dat zo eens aan en zegt: "O ja, geweldig. En jij denkt dat die keeper dat per ongeluk deed?" Maar Menno lust wel Chinees en zit even later achter een enorm bord nasi met saté. In een mum van tijd is het leeg.

Na het avondeten lopen we de hei op om het spel Levend Stratego te spelen. Het lijkt mij drie keer niets maar dat valt 100% mee. De teamleider zit op een boomstronk in zijn basiskamp en deelt stratego-kaartjes (generaal, bom, maarschalk etc.) uit aan de kinderen. Die gaan op zoek naar kinderen van andere teams en mogen hun aantikken. Degene met het hoogste kaartje wint en mag dat van de ander meenemen naar het basiskamp. Daar wordt flink bij gerend als bekend is dat de ander een hoger kaartje heeft.

Het avondprogramma wordt besloten met een "Shoot-out" op het hoofdveld. Er zijn tien opstellingen gemaakt met doelen die verdedigd worden door doelmannen uit de C-jeugd. Het is allemaal prima vol te houden. Een onderdeel is een quiz. We zitten met zijn tienen op de tribune. De drie F-jes vooraan, dan de drie E-tjes en bovenin de 4 D-spelers.

Nu hebben wij Ferry in het team, een jongen van zeven jaar. Al snel heb ik interessante gesprekken met hem. Zo is er iemand die zich wat verveelt. Ik vertel die jongen dat verveling eigenlijk een gebrek aan creativiteit is. Ferry beaamt dat onmiddellijk en we diepen het onderwerp verder uit. Ik verbaas me daar een beetje over. Even later test ik de jongens door te vragen wat 40% van 15 euro is. Binnen een paar sekonden weet Ferry het juiste antwoord.

"Goed man!", complimenteer ik hem. "Ach, ik krijg extra lessen op school anders verveel ik me. Ze zeggen dat ik hoogbegaafd ben. Maar eigenlijk interesseer ik me alleen voor voetbal." Wij zijn blij dat we hem erbij hebben, bij die quiz. "Wat is de naam van het stadion van FC Twente?", vraagt de quizmaster aan de D-tjes. Ze hebben geen idee. "De Grolsch Veste", zegt Ferry laconiek. De laatste vraag is voor de teamleider: "Welke ploeg behalve Nederland speelde op het WK van 2006 ook in het oranje?" Ik denk even na en gok op een Afrikaans team, maar hoe heette dat ook alweer. "Senegal", antwoord ik maar het is fout. "Ivoorkust", fluistert Ferry mij toe. Dat is wel goed.

Het is na elven als we aan onze tafel zitten met chips en cola. De jongens verheugen zich op het aanstaande kussengevecht. Om half twaalf begeven ze zich naar hun respectievelijke slaapplaats, eerst de kleintjes naar de Scouting onder luid gejoel van de groten ("De F-jes gaan naar bed, de F-jes gaan naar bed") die vervolgens zelf richting de Schutterij gaan.

Zelf ga ik netjes naar huis waar Lucy nog op is en we nog een uurtje napraten over de belevenissen. Zij is namelijk met Diana (3) naar Circus Bongo geweest, met dank aan Albert Heijn. De show was echter vrijwel identiek aan die van vorig jaar. Diana was het meest onder de indruk van het feit dat haar jasje onder de tribune was gevallen en dat ze een ijsje kreeg.

Zondag, moederdag. De laatste loodjes.

(Wordt vervolgd)

Posted by CasaSpider at 4:55 PM | Permalink | Comments (9)

Elk jaar organiseert vv Rijen voor de D, E en F-jeugd, dat zijn kinderen van (ongeveer) 7 tot en met 12 jaar, een kampeerweekend op de velden van de sportclub zelf. Een complicatie dit jaar is de grootscheepse verbouwing van sportpark Vijf Eiken die in volle gang is. Dit houdt in dat het terrein ten eerste niet meer afgesloten is en ten tweede het ontbreken van douchegelegenheid omdat de kleedkamers afgebroken zijn. Niet dat veel kinderen overigens veel problemen hebben met dat laatste gegeven.

Op subtiele wijze ben ik door Marco Fischer, teamleider van onze D4 en een van de mede-organisatoren van het kampeerweekend, gestrikt als teamleider. Teamleiders zijn het hele weekend aanwezig, alleen mogen ze 's avonds wel thuis slapen. UIteraard is Luchiano (11) er ook bij, het wordt na het karatekamp op Curacao zijn tweede kampeerervaring.

Vrijdag 8 mei 2009: Wij zijn de Hospikken

Vrijdag ga ik niet werken, immers er moeten nog een paar spullen gekocht worden en als er tijd voor is zijn een paar extra uurtjes rust ook zeer welkom. Om kwart over vijf vertrekken we met twee grote tassen naar Vijf Eiken. Bij de entree worden we opgevangen en meteen ingeschreven. De twaalf groepen van tien kinderen hebben mooie en stoere namen zoals Apaches, Scherpschutters, Chinooks, F-16 en Verzetstrijders. Helaas zijn Luchiano en ik ingedeeld bij de Hospikken. De Hospikken of all names! En onze kleur is lichtgrijs.

We richten Luchiano's slaapplaats in bij de Schutterij waar de D- en E-jeugd slaapt. Dan posteren we ons op het welkomstveld met ons Hospikkenbord. We zien een lange sliert ouders die hun kinderen af komen leveren. Een voor een komen de Hospikken binnen en maak ik kennis met hun en hun ouder(s). De Hospikken zijn Stef (F6), Daan (E9), Lars (E5), Mitchell (D3), Ferry (F2), Tom (E2), Luchiano (D4), Menno (F7), Niels (D6) en Luc (D2). Allemaal prima jongens.

Als iedereen er is wordt er van ieder team een foto gemaakt bij een legerjeep en daarna doen we de opening. Het kampeerweekend staat namelijk in het teken van het leger en de teamleiders krijgen allemaal een groene legerjas aan. De mijne zit tamelijk krap. Dan marcheren we het hoofdveld op en stoppen voor de hoofdtribune waar de ouders hebben plaatsgenomen. De vlaggen worden onder de klanken van het Wilhelmus gehesen onder leding van Leo de Jong en daarmee is het weekend officieel geopend.

We beginnen met een spellencircuit op het hoofdveld waar de kinderen mogen tijgeren, boogschieten, een auto trekken en duwen, een brug bouwen, een quiz doen, ballen in een teil mikken en nog veel meer. Het zijn leuke activiteiten die tot kwart voor tien duren. Tijd om een broodje te eten in de kantine waar ieder team zijn eigen tafel heeft. Het is een lawaai van jewelste, de kinderen joelen, schreeuwen en zingen.

Favoriet is het noemen van de naam van een kind gevolgd door "Látjebuikzien!" Als de genoemde durft klimt hij op een stoel spreidt net als alle toeschouwers de handen en onder het geluid van iets als "wawawawaaaaaa" (lijkt er niet echt op) trekt hij drie keer zijn t-shirt omhoog waardoor de buik zichtbaar wordt. Gek genoeg versta ik in het begin: "Duikbootzien". Het is me allemaal wat.

Na deze onderbreking gaat het programma verder met een beeld- en geluidspel in het pikdonker op en rond de voetbalvelden. We moeten aan de hand van kaartjes objecten zoeken, bijvoorbeeld een symbool voor een kanon of een legertent. De plaats van de symbolen is met kleine led-lampjes verlicht. Jammer genoeg zijn de lampjes erg gewild bij sommige kinderen die er vrolijk mee rondlopen. Hierdoor is het voor de anderen nagenoeg onmogelijk om nog iets te kunnen vinden, dat is wel een beetje jammer.

Om half twaalf krijgen we chips en cola in de kantine. Het is nog steeds rumoerig, alleen sommige F-jes krijgen nu echt slaap en verlangen naar hun bed. Naar bed gaan betekent overigens nog niet meteen slapen, neen eerst is er het kussengevecht. Ik ben benieuwd hoe Luchiano het daar vanaf brengt, zeker gezien het feit dat wij zijn kussen vergeten zijn.

Als de D-jeugd naar de Schutterij is vertrokken kan ik naar huis. Daar is het helemaal donker maar meteen slapen lukt niet. Ik moet nog wat dingen doen en drink daar een lekker biertje bij. Niet meer dan één want zaterdag om half acht moeten de teamleiders alweer aanwezig zijn, bij het ontbijt.

(Wordt vervolgd)

Posted by CasaSpider at 5:18 PM | Permalink | Comments (4)

Opkomst en ondergang in zeven foto's

Op de Dag van de Arbeid zijn de werknemers van Brabant Water vrij en CasaSpider dus ook. Niet zelden is een vrije dag voor de gehuwde man een stuk zwaarder dan een werkdag en voor CasaSpider dus ook.

Om half twaalf vertrekken we richting Breda en na een tussenstop bij schoenenzaak Scapino parkeren we met enige moeite op de Houtmarkt. Het is druk. "Het lijkt wel zaterdag", zegt Lucy. We eten wat bij McDonalds en kopen een glijbaan van Little Tikes bij Bart Smit. Het is een verjaardagskado voor Diana (2). De jongen van Bart Smit sleurt het ding over de grond, het is een grote doos van minstens mijn afmeting. "Kunt u hem even omhoog houden?", vraagt hij beleefd. Zo kan hij het gevaarte scannen, ik moet er nog het hele eind mee terug naar de parkeerplaats lopen.

Bij de Blokker kopen we een blauw goaltje voor Luchiano (11). Lucy heeft de hoop dat het blauwe goaltje ervoor zorgt dat hij haar pas gezaaide zonnebloemen minder snel raakt. Ik heb zo mijn twijfels maar tel dertien euro neer voor het pakket dat Luchiano zelf mag dragen.

Bekaf kom ik bij de donkerzwarte Volkswagen Jetta aan met de glijbaan die in mijn gedachten inmiddels bij Disneyworld niet misstaat. In ieder geval past hij niet in de kofferbak van de Volkswagen. Na het opklappen van de achterbank kunnen we hem er net inschuiven. Diana moet op de terugweg bij Luchiano op schoot.

Thuis wil Luchiano meteen beginnen het blauwe goaltje in elkaar te zetten. Na twee minuten geeft hij het op en mag Lucy het overnemen. Het is duidelijk van wie hij zijn technische genen heeft. Vanuit een tuinstoel gezeten met een glas Leffe Dubbel in de hand adviseer ik Luchiano de handleiding eens door te lezen. "Mannen lezen geen handleidingen", oreert hij. Ik vraag me af van wie hij dat heeft.

Uiteraard lukt het Lucy het blauwe ding in elkaar te zetten. Met een soort van tentharingen verankeren ze het blauwe goaltje in de tuin. Ik heb zo mijn twijfels. Okay, hier in stripvorm de opkomst en ondergang van het blauwe goaltje in zeven foto's.

• #1: Luchiano keept en Diana mag het eerste schot op doel lossen.
• #2: Luchiano haalt zelf maar eens uit.
• #3: Lucy en Luchiano herstellen de schade na het eerste schot.
• #4: Luchiano lost een tweede schot en het blauwe goaltje gaat reeds door de knieën.
• #5: De Nieuwe Afellay kan er wel om lachen.
• #6: Hij doet nog een laatste poging om het blauwe goaltje te reanimeren.
• #7: R.I.P. het blauwe goaltje.

Lucy breekt het ding af en stopt alles zo goed en zo kwaad als het kan weer in de doos. Eens zien of we het bonnetje van de Blokker nog hebben. Als het blauwe goaltje niet geruild kan worden moeten we er helaas als cadeautje vanaf zien te komen. Iemand jarig binnenkort?

In de spullen van Little Tikes heb ik een onverwoestbaar vertrouwen. Maandag zetten we de glijbaan in elkaar.

Posted by CasaSpider at 7:38 PM | Permalink | Comments (11)

De laatste wedstrijd van het seizoen

Met iedere dag schitterend lenteweer kijken we er de hele week al naar uit, naar de vrijdagavondwedstrijd tussen Rijen D4 en Chaam D3. Even overweeg ik de middag vrij te nemen maar ja, als men geen ambtenaar is heeft men ook geen 650 vakantiedagen per jaar. En zo'n middag is zo voorbij.

Om vijf uur ben ik thuis en Lucy vraagt me direct om haar mijn specialiteit te tonen: ik mag puree maken. We eten zuurkool weinigen kunnen toveren als CasaSpider met stamper, mixer, aardappelen, boter en melk. We hebben slechts een kwartier om alles op te eten, veel te kort eigenlijk voor Luchiano (11). Dan kleedt iedereen zich om en om precies zes uur wandelen we sportpark Vijf Eiken op.

Lucy neemt plaats op de tribune en Diana (2) vermaakt zich met de zussen van een paar spelers. De mannen komen het veld op. Wij hebben een probleempje want keeper Jaap is op vakantie, dat zie ik Luciano, Romero, Isaksson of Henk Timmer nog niet zo snel doen voor het einde van het seizoen. In de eerste helft neemt Ivar de honneurs waar en in de tweede Floris, zo is het afgesproken.

Op het veld is er weinig tot niets van Jaaps afwezigheid te merken, Rijen is veel sterker dan Chaam en het blijft een gouden greep om tussen de sterke verdedigers Alperen en Ömer C. de snelle en balvaardige Sylke te posteren. Op die wijze worden de schaarse uitvallen van Chaam snel onschadelijk gemaakt.

Luchiano is er niet helemaal bij met zijn hoofd, hij kijkt meer dan hij speelt. "Kom op jongen, meedoen!", schreeuw ik hem vanaf de zijlijn toe. Er komt enige beweging in en hij duikt zowaar op in het strafschopgebied. Dan gebeurt wat wij gezeten voor de televisie nooit kunnen geloven. Een bal van links komt op een meter of twee voor de doelmond, precies op de plaats waar Luchiano staat. Keurig volgens het boekje haalt hij direct uit en... kegelt de bal hoog over het doel heen.

Als ik hoofdschuddend terugloop hoor ik andere vaders lachend vanaf de tribune roepen: "Heb je dat moment wel op de foto?" en "O, zeker per ongeluk gewist." Vrij snel daarna opent Floris de score en ook dat doelpunt heb ik gemist. Dan is er een vreemd moment. Furkan haalt uit en ik zie de bal op ooghoogte net op of net achter de lijn van het Chaam-doel. Een hand slaat de bal weg, het is niet de Hand van God, maar wel die van een doodeenvoudige Chaam-speler, niet zijnde de keeper.

Scheidsrechter Marco wijst resoluut naar de penalty-stip en trekt de rode kaart. Dat is wel een beetje zuur voor Chaam dat toch al niet echt een vuist kan maken. Ömer K. neemt de penalty maar de keeper reageert goed en ranselt de bal uit het doel.

Niet veel later maakt Ömer K. zijn misstap goed en schiet de 2-0 binnen. Vlak voor rust is er een prima aktie van Perry die zichzelf in schietpositie brengt en de bal met een werkelijk prachtig schot vanaf een meter of 20 in de linkerbovenhoek krult. We gaan rusten met een 3-0 voorsprong.

Lucy en Diana zitten al in de kantine. Diana wil eerst een ijsje en dan warme chocolademelk, al kijkt ze enigszins verlekkerd naar de biertap. Bij de uitwedstrijd tegen Chaam stonden we bij rust met 4-0 voor maar werd het alsnog 4-3. We moeten dus scherp blijven.

Probleem van een beter team is dat spelers hun teamtaken verwaarlozen envoor eigen succes gaan. Dat verschijnsel doet zich nu ook voor en zo gebeurt het dat er soms wel vier Rijen-spelers vrij voor de goal staan maar de bal nooit krijgen. Luchiano breekt een keer mooi door op links en laat twee Chaam-spelers in verwarring achter. In plaats van voor te zetten wil hij uit een te moeilijke hoek scoren, een gemiste kans.

Toch wordt het 4-0 en de maker is Abdullah. Er volgen nog heel wat kansen met overigens ook een penalty voor Chaam maar de bal wil er niet meer in. Wel wordt Perry na een handsbal kort voor tijd voor vijf minuten naar de kant gestuurd, hij kan meteen douchen.

Rijen D4 verslaat Chaam D3 met 4-0. Het duurt een hele tijd voordat Luchiano zoals gebruikelijk als een van de allerlaatsten omgekleed en gedoucht naar buiten komt. We hebben haast want De Hoofdprijs is al bijna begonnen. Maar eerst neem ik afscheid van de andere vaders, we zijn tevreden met de overwinning en dinsdag zien we elkaar voorlopig voor het laatst, bij de laatste training van het seizoen.

In de derde klasse D317 is The Gunners D2 kampioen, zij hebben al hun wedstrijden gewonnen. Rijen D4 en Wernhout D3 staan op een gedeelde tweede plaats met 16 punten en Moerse Boys D3 staat vierde met 13 punten. Op zaterdag 25 april spelen Moerse Boys en Wernhout de Zundertse derby. Daarna is de eindstand bijna bekend.

Posted by CasaSpider at 12:04 PM | Permalink | Comments (3)

What's in a name?

Op zaterdag 18 april speelt Rijen D4 in Breda tegen de kampioenen van de derde klasse D317: The Gunners D2 uit Breda. In Rijen werd het in maart 0-3 en toen was al duidelijk dat The Gunners letterlijk een maatje te groot is voor deze klasse. Hun sportpark ligt midden in een woonwijk en alleen omdat wij zo vroeg zijn vinden we de laatste plekjes op de parkeerplaats.

Wat is de overeenkomst tussen het klimaat in Nederland en een vrouw? Woensdag schitterend zomerweer, donderdag grijs en miezerig en zaterdag een prachtig voorjaarszonnetje met wel een koude bries. Het is niet altijd Hosannah maar vervelen doet men zich niet gauw.

Terwijl vrijwel iedereen vanaf het terras in het zonnetje de wedstrijd bekijkt neem ik al snel een tactische positie in achter het Rijen-doel. Immers, daar is het te doen. The Gunners valt furieus aan en krijgt binnen vijf minuten al zes 100%-kansen. Twee maal de paal, een keer de lat en diverse keren keeper Jaap zorgen ervoor dat het voorlopig 0-0 blijft.

Onze jongens verdedigen fanatiek maar The Gunners doet daar nog een schepje bovenop. Al snel ligt Ivar op de grond te kermen van de pijn na een charge van een tegenstander. Hij wordt opgelapt en de scheidsrechter (van The Gunners) instrueert de dader om een handje te schudden en sorry te zeggen.

Hier blijft het echter niet bij want nog geen vijf minuten later probeert Luchiano een aanval te onderscheppen. Dezelfde jongen die Ivar eerder onderuit schoffelde torpedeert nu De Nieuwe Afellay (DNA). De clubnaam The Gunners lijkt niet helemaal goed gekozen, immers behalve pijn gunt men de tegenstander weinig. Deze keer kan er zelfs geen sorry vanaf. What's in a name?

Het ziet er in eerste instantie niet goed uit en Luchiano huilt van de pijn. We lopen samen naar de dug-out waar ik zijn schoen, sok en scheenbeschermer uittrek. De aanvaller heeft de punt van zijn schoen in de wreef van Luchiano's voet geboord en er is al iets van een bloeduitstorting te zien. Even ben ik bang dat het middenvoetsbeentje gebroken is. Bülent, vader van Hasan Ali, komt erbij. Hij doet veel aan Reiki en legt zijn hand op de pijnlijke plek. Al snel kalmeert Luchiano en na een paar minuten geeft hij aan dat de pijn een stuk minder is.

Op het veld blijft het spannend en Rijen begint er zowaar af en toe uit te komen. Eenmaal staan we oog in oog met de keeper, helaas gaat het schot er niet in. Een minuut voor het rustsignaal gebeurt het dan toch, The Gunners komt op een 1-0 voorsprong. Als de jongens terugkomen van de thee loopt Luchiano alweer bijna normaal. Hij mag dan ook snel invallen.

The Gunners is op zoek naar de tweede treffer maar onze mannen houden moedig stand. De sfeer op het veld wordt grimmiger en het eruit sturen van eerst Ömer K. wegens commentaar op de leiding en vervolgens van Furkan voor vijf minuten wegens hetzelfde vergrijp maakt de zaak er niet beter op. Zelfs met negen man houden we stand, complimenten voor de jongens van Rijen.

Vlak voor het eind van de wedstrijd scoort The Gunners nogmaals en bepaalt de eindstand op 2-0. Na afloop vindt nog enige discussie plaats tussen coach Yusuf, vader van Ömer K., en de scheids. De rode kaart wordt omgezet in een gele en in de kleedkamer besluiten de spelers om de boete gezamenlijk te betalen. Op het veld wordt The Gunners D2 gehuldigd voor hun kampioenschap. Wij staan op de derde plaats.

Ondanks de nederlaag rijden we trots terug naar Rijen, de jongens hebben gevochten als leeuwen. Niet om die reden maar wel omdat teamleider Marco eerder die week jarig was krijgen ze patat in de kantine van vv Rijen. Dat gaat er wel in. Ik kan mij nauwelijks voorstellen dat Louis van Gaal die avond na de 1-2 tegen Vitesse zijn spelers ook op patat heeft getrakteerd. Of het moet een patatje oorlog geweest zijn.

Alle posts over Luchiano en Rijen D4 seizoen 2008-2009 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen D4.

Posted by CasaSpider at 12:06 PM | Permalink | Comments (8)

Deze week staat in het teken van het (jeugd)voetbal. Sorry dames (m/v)! Woensdag was er het schoolvoetbaltoernooi waarin Luchiano (11) uitkwam voor het tweede team van de KBS Sint Jozef, donderdagavond speelde Rijen D4 uit bij Jeka D9 waarover zo dadelijk meer en zaterdagochtend mogen we heel vroeg wederom in Breda aantreden maar nu tegen The Gunners D2, de kampioenen van de derde klasse D317.

Het is me allemaal wat. Donderdag ben ik om vijf uur thuis en het eten staat al op tafel. Snel werken we de kip met groenten en rijst naar binnen, dat wil zeggen als iedereen zijn bord al lang en breed leeg heeft staat dat van Luchiano nog voor meer dan de helft gevuld voor zijn neus. Kan hij ook iets vlug eten? Ja, chips.

Om zes uur verzamelen we bij de kantine van vv Rijen. Alle 15 spelers zijn present. Dat is op zich mooi maar van de andere kant ook weer niet. Immers, nu moet er veelvuldig gewisseld worden. Het sportcomplex van Jeka in Breda is zo nieuw dat het nog niet in mijn TomTom staat. Gelukkig kan men de velden vanaf de weg die wij zo vaak rijden aan de linkerkant zien liggen.

Het is een prachtig complex met een ruime kantine inclusief terras met zicht op de velden. Ook beschikt Jeka, opgericht in 1937, over twee kunstgrasvelden en dat is toch de toekomst. Volgend seizoen heeft Rijen er overigens ook twee.

Even tussendoor. Net ging ik koffie halen en beneden kijken Lucy en Diana (2) televisie. Barbapapa begint, een van Diana's favoriete programma's. Dan zegt ze terwijl Barbapapa prominent in beeld is met een lachend gezicht: "Kijk papa, dat lijkt als jou."
Grrr!

De eerste helft begint. Na een heel kort offensiefje van Rijen neemt Jeka het heft in handen. Wij zijn onherkenbaar vergeleken met de thuiswedstrijd van nog geen twee weken geleden toen we de rood-wit-blauw gestreepten met 5-0 afdroogden. "Er is geen bezieling", zegt trainer Ton langs de kant. De 1-0 voor Jeka in de 19e minuut komt dan ook niet onverwachts.

Ook Luchiano speelt geen geweldige eerste helft, bovendien staat hij er tien minuten naast wegens gewisseld. De tweede helft geeft een ander beeld, Rijen wordt sterker maar moet blijven oppassen voor uitvallen van Jeka. Luchiano maakt een mooie loopactie aan de rechterkant waar hij het hele veld oversteekt en uiteindelijk een corner afdwingt. Als het kan duikt hij op in het strafschopgebied.

Dat komt goed uit als Ömer K. van rechts een voorzet geeft. Luchiano: "Ik bereidde me voor op die voorzet en bedacht hoe ik hem in de goal zou schieten, op dezelfde manier als tegen Wernhout. Maar toen, toen kwam die hoge boogbal. Ik dacht wat moet ik nu doen? Koppen? Ik kopte naar het doel, de bal kwam een beetje scheef op mijn hoofd maar ging er wel mooi in."

Gooooaaaaallllll!!! Luchiano's tweede doelpunt en deze keer met het hoofd. Dat is geen geringe prestatie voor de kleinste man van het veld. Na het doelpunt blijft hij actief en krijgt nog een paar kansen. De tegenstander houdt hem nu echter goed in de gaten. Luchiano: "Toen we een corner kregen zei die keeper, pas op dat kleintje!" Het is een goed teken als er op je gelet wordt, meestal dan toch.

Helaas wil de tweede goal niet vallen en eindigt de wedstrijd in 1-1. Hiermee zijn onze kansen op de tweede plaats wel verkeken maar ja, tweede is toch nog geen eerste. In de stromende regen rijden we om 20:45 terug naar Rijen. Wat een verschil met het zonnetje van een dag eerder.

Posted by CasaSpider at 9:30 AM | Permalink | Comments (10)

Woensdagmiddag is de dag van het schoolvoetbaltoernooi in Rijen en Luchiano (11) is erbij voor de KBS Sint Jozef en speelt in het tweede team. Het belooft heet te worden, pak hem beet 24 graden. Dat is een welkome stimulans voor mij om een middagje vrij te nemen.

Eerst breng ik Luchiano naar sportpark Vijf Eiken waar coach Mustafa, de vader van Furkan die ook in de D4 speelt, ons begroet. Om half twee gaat de eerste wedstrijd van start tegen De Brakken. De kinderen spelen 12,5 minuut met zeven tegen zeven op een half veld met kleinere goals. Na dertig seconden heb ik het al gezien, dit wordt niets. Na de 2-0 voor De Brakken ga ik er vandoor, boodschappen doen en daarna Lucy en Diana (2) ophalen.

Lucy wil die avond graag mosselen eten maar bij Albert Heijn is er geen een meer te bekennen. Kennelijk is het mosselseizoen alweer afgelopen. Om half drie staan we bij de voetbalvelden. De eerste wedstrijd tegen De Brakken is met 4-0 verloren gegaan maar de tweede hebben onze jongens met 2-0 gewonnen. De derde wedstrijd staat op het punt van beginnen maar ik heb nog even tijd voor een foto met coach Mustafa en diens zoon Furkan en voor een heuse elftalfoto.

Lucy heeft Luchiano al een hele tijd niet meer zien voetballen en is verbaasd over zijn vooruitgang. De Sint Jozef is een stuk sterker dan de tegenstander maar de bal wil er gewoon niet in, zelfs niet via een penalty. De logische einduitslag is derhalve 0-0. Tussendoor kijken we naar een wedstrijd van een ander KBS Sint Jozef team, met Ömer K. en Daan. De vierde en laatste wedstrijd gaat kansloos met 3-0 verloren en hiermee zit het toernooi erop voor het tweede team van de KBS Sint Jozef.

Laten we de verschillen eens onder de loep nemen tussen het schoolvoetbaltoernooi van vorig jaar en de editie 2009. Is dat niet interessant? Ik dacht het wel. Hier komen de verschillen:

• In 2008 schreef ik nog tournooi. In 2009 weet ik dat het toernooi is.
• In 2008 was het koud en nat. In 2009 is het een stralende dag.
• In 2008 wist ik niet dat Luchiano een voetbaltoernooi had en moest ik op zoek naar sportpark Vijf Eiken. In 2009 ben ik op de hoogte en kind aan huis op het sportpark.
• In 2008 kon Luchiano nog niet goed voetballen en brak tot overmaat van ramp zijn duim in de laatste wedstrijd. In 2009 stapt hij fit en vrolijk van het veld.
• In 2008 was Luchiano relatief nieuw en onbekend in Rijen. In 2009 zegt hij tegen mij: "Papa, het is ongelofelijk hoeveel mensen mij kennen!"
• In 2008 waren Lucy en ik gestrest door de gebeurtenissen. In 2009 zitten we om vijf uur relaxed aan de chorizo en een glas Westmalle Tripel.

Er zit duidelijk een stijgende lijn in de voetbaltoernooien van Luchiano. Voor de volledigheid hier een link naar het verslag van vorig jaar. 's Avonds zien we hoe Manchester United in Portugal Porto uit de Champions League kegelt hetgeen leidt tot halve finales met Manchester United, Arsenal, Chelsea en Barcelona. Rijen D4 treedt donderdagavond in Breda aan tegen Jeka D9.

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (6)

Strak parkeer ik de donkerzwarte Volkswagen Jetta voor onze voordeur. Luchiano (11) doet de deur open, dat gebeurt niet vaak. "Pap, de computer doet vaag", zegt hij. Aha, vandaar. Hij geeft me niet eens de tijd mijn zonnebril te verwisselen voor de gewone en meteen moet ik aan de slag. Bij mij doet de computer het natuurlijk gewoon: magic fingers.

"Wat ben je vroeg", begroet Lucy mij. "En dat is mooi want nu kun je nog even naar de Garden Master, twee bloemen voor me kopen." Befehl ist Befehl en even later zijn Luchiano en ik onderweg. In de bak met aanbiedingen staan nog drie potjes met redelijk uitziende roosjes of hoe die bloemen ook mogen heten. We zetten ze op de toonbank.

Een aardige verkoopster van Garden Master Rijen maakt de rekening op en vraagt of het een cadeautje is en ze de bloemen moet inpakken. "Neen, ze zijn maar voor mijn vrouw", ontglipt het me. De Garden Master-dame is van mening dat mannen veel vaker een bloemetje voor hun vrouw mee moeten nemen, eigenlijk elke week.

Natuurlijk, en wie loopt er dan binnen? "Weet u wat het is", antwoord ik, "als je elke week een bloemetje voor je vrouw meeneemt wordt het zo'n gewoonte. Vergeet je het één keer dan is Leiden in last."

We verlaten het pand met een keurig ingepakte doos met drie bloempotjes. Luchiano moet hem dragen maar heeft hier geen zin in: "Ik ben stoer. Het is niet stoer om bloemen te dragen." Jaja, doe het toch maar. Even later prikt hij zich een beetje aan een van de bloemen. "Au, dat doet pijn", zegt hij. "Vind je dat nou stoer, huilebalk?", schamper ik.

In de auto gaat hij door over hoe stoer hij wel niet is. Ik besluit een foto te maken van deze stoere kerel met de bloemetjes op schoot. Voor later.

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (9)

Goede Vrijdag, een dag met een naderend afscheid. Neem bijvoorbeeld de jongensgroep DI-RECT, zij geven op vrijdagavond 10 april 2009 hun laatste concert. Bandlid Tim stapt eruit.

"Vandaag wordt Jezus verraden", zegt Luchiano (11) terwijl wij aan de zuurkool met rookworst zitten. "Wie heeft dat ook alweer gedaan?"
CasaSpider: "Weet je dat nog geeneens?"
Luchiano: "Euhm, Johannes. O nee, dat was zijn lievelings apostel. Euhm, Jonas!"
CasaSpider: "Jonas? Mijn god, die werd door een walvis opgegeten. Het was Judas, man."
Luchiano: "Door een walvis opgegeten? Hoe ging dat, hoe kwam Jonas in die walvis terecht?"
CasaSpider: "Hoor je me niet? Het was Judas!"
Luchiano: "Jaja, maar hoe kwam Jonas nou in die walvis terecht?"

De jeugd stelt andere prioriteiten. Wat als het bij ons nu Goede Vrijdag was geweest? Over Judas bestaan overigens interessante theorieën. Zo is er een die stelt dat hij de moeilijkste rol speelde van alle apostelen. Daar zit een zekere logica in. Immers als een Almachtige God alles heeft geschapen ofwel geprogrammeerd, loopt ieders leven af volgens de regels van dat programma.

Vrije wil is per definitie niet te programmeren en bestaat helemaal niet. De natuur gedraagt zich volgens deterministische wetten, alles is reeds bepaald. Voor het dagelijkse leven maakt dat echter niet uit. Nobelprijswinnaar Gerard van 't Hooft: "Onze keuzes liggen dan wel vast, maar we kunnen toch niet voorzien wat er gebeurt. Dus het maakt niet uit."

Daar denken vele meisjes vanavond anders over, nu hun idolen uit elkaar gaan. Met Tim in de zware Judasrol.

Posted by CasaSpider at 7:01 PM | Permalink | Comments (10)

Mooi weer is net als patat, biefstuk en Beyoncé: men krijgt er nooit genoeg van. Nog steeds herinner ik me een zaterdagmorgen op Curacao toen ik na een les Papiaments van de UNA (Universiteit van de Nederlandse Antillen) over de Jan Noorduynweg naar huis reed, de muziek in de cassetterecorder op 10 en zo vroeg 's ochtends al een stralende zon. Een soort van ultiem genotsgevoel.

Donderdagavond begint de training van Rijen D4 om zes uur. De vaste groep vaders staat langs de kant te genieten. Niet zozeer van de training als wel van de zon, een zonnebril is geen overbodige luxe. Het mooie is dat het vrijdag nog warmer wordt en dat dan om zeven uur de wedstrijd tegen Jeka D9 gepland staat. We zien het als een soort beloning voor de barre tijden in februari.

Voor de derde achtereenvolgende keer spelen we op het hoofdveld. Voor een simpele jeugdwedstrijd in de derde klasse D317 staan er best veel mensen langs de kant. De jongens van Jeka hebben slechts één wedstrijd gewonnen, tegen Chaam. Het gevaar is echter dat de onzen hen daarom onderschatten en daar zijn wij nog net niet goed genoeg voor. Door een paar afmeldingen hebben we er drie jongens van de D3 bij: Rick, Bas en Maarten.

We gaan fel van start en al na twee minuten schiet Abdullah vanaf 16 meter op de lat. De terugkaatsende bal wordt door Floris keurig ingekopt, 1-0 voor Rijen. Ik loop maar eens naar het Jeka-doel, immers daar is het te doen. Aanvoerder Abdullah is weg op rechts en schiet de bal uit een onmogelijke hoek richting de goal.

Op mirakuleuze wijze rolt de bal over de doellijn en met enorme kunde puur geluk legt CasaSpider dit moment vast. Voor de duidelijkheid, de maker van het doelpunt is niet de prominent in beeld staande Floris maar Abdullah die op de achtergrond wegrent. Dat was in de vijfde minuut.

Jeka probeert iets terug te doen maar onze jongens staan goed. De achterhoede heeft een uitstekende balans met de sterke Alperen en Ömer C., de steeds nuttiger wordende Hasan Ali en de snelle jongens met overzicht Sylke en Perry. Er is geen doorkomen aan voor Jeka terwijl aan de andere kant de kansen blijven komen. Zes minuten voor het rustsignaal onderschept invaller Rick een slechte uittrap van de Jeka-keeper en kegelt de 3-0 binnen. Dat is nog eens prettig thee drinken.

Blijft het gevaar voor onderschatting. In de tweede helft stormen we met zijn allen blind naar voren, iedereen wil een doelpuntje meepikken. Het gevolg is dat Jeka twee maal alleen voor keeper Jaap opduikt. Dat is niet de bedoeling. Gelukkig weten we ons snel te herpakken en als Floris er in de 36e minuut 4-0 van maakt lijkt de wedstrijd gespeeld. Rijen D4 krijgt nog diverse kansen maar pas vijf minuten voor het einde bepaalt invaller Bas de eindstand op 5-0.

Aangezien trainer Ton en elftalleider Marco beiden andere verplichtingen hadden komen we een grensrechter tekort. Beste alternatieve gegadigde hiervoor is Bülent, de vader van Hasan Ali. Er was maar een probleem, telkens als Bülent bij een wedstrijd van Rijen D4 aanwezig is verliezen we. Hoe zou dit gaan met hem als grensrechter? Wel, niet eerder hebben we met 5-0 gewonnen en staan tweede in onze klasse. Het ziet er naar uit dat we een nieuwe vaste grensrechter hebben.

Na deze klinkende overwinning spoeden Luchiano (11), die overigens een puike wedstrijd speelde, en ik ons naar huis om naar het SBS-6 programma De Hoofdprijs te kijken. De koude Westmalle Tripel smaakt er heerlijk bij.

Posted by CasaSpider at 11:07 AM | Permalink | Comments (9)

Een zondagmiddag, geen Eredivisie, de zon schijnt met de intensiteit van een uur eerder en Diana (2) is gedoucht en uitgeslapen. Kortom tijd voor een wandelingetje, wat klinkt dat gek uit mijn mond. Met wat lichte chantagetechnieken gaat ook Luchiano (11) mee, ter compensatie mag hij op de fiets. We lopen een iets andere route dan gebruikelijk naar de hertjes. Deze keer komen we via de Riekevoort op de Hoofdstraat uit. Zo leer je Rijen-City nog eens kennen. Luchiano en Diana rusten even uit op een bankje.

Waar komt de naam Rijen vandaan? Als we internet geloven zijn rijten of rijen waterloopjes die vanaf hogere heidegronden in een rivier lopen, bijvoorbeeld in De Donge. Later werden deze waterloopjes leien genoemd en dat ziet men terug in straatnamen als de Eerste Lei, de Tweede Lei en de Derde Lei. (Bron)

Rijen, Leien, Pijen, Keien what's next?

We lopen richting de Hoeksestraat waar het hertenkampje zich bevindt. Ineens is Luchiano verdwenen. Ik kijk naar rechts en ontwaar een kapelletje dat ik nooit eerder heb gezien, tenminste niet bewust. Het betreft een Dankkapel die in 1950 is onthuld ter nagedachtenis aan militairen die tijdens de Tweede Wereldoorlog dan wel in Indonesie zijn gesneuveld. Het opschrift op het poortje luidt: "ONBEVLEKT HART VAN MARIA - BESCHERM ONS." (Bron)

Luchiano bidt er een hele tijd, ik heb hem maar niet gevraagd waarvoor. We gaan verder en lopen tegen het voormalige huis van zus Margriet en zwager Wiro aan en maken er een foto van. Zo kunnen ze vanuit Portugal zien hoe het huis er tegenwoordig uitziet, dat is handig.

De hertjes wonen zowat in de achtertuin van dit huis. We hebben drie sneetjes brood bij ons en een stuk stokbrood. Diana rent naar de geiten, die staan met hun neus tegen het hek. De hertjes liggen een beetje achteraf te niksen en maken derhalve geen onderdeel uit van enig Kodakmoment.

Kennelijk krijgen de dieren voldoende te eten. Wat bepaalt er dat sommige dieren toch door blijven eten? Zelfs de eenden maken geen aanstalten in onze richting te komen. We moeten het met de geiten doen. "Ze zijn zo zacht", zegt Diana. Ik denk aan feta en shoarma.

Het is tijd om naar huis te gaan, immers we hebben een barre tocht van 1500 meter voor de boeg. Niet voor niets geldt de 1500 meter bij het schaatsen als de zwaarste afstand maar Diana houdt zich goed. Zonder morren loopt ze de hele afstand en ik met de wandelwagen ernaast.

Luchiano schept op dat hij het snelste is, ja kunst op de fiets. "Ik ga winnen", roept hij. Dan begint Diana vlakbij huis plotseling te snikken. Geschrokken vraag ik wat er aan de hand is, of ze het koud heeft of iets anders. Dan blijkt dat ze huilt omdat Luchiano gaat winnen, ze kan nu eenmaal slecht tegen haar verlies.

"Je zorgt er maar voor dat Diana wint", roep ik naar hem. Of hij dan wel van mij mag winnen vraagt Luchiano. Zo word ik dus derde, nou ja dat is toch brons.

Nooit geweten trouwens dat geiten een soort van spleetogen hebben. 's Avonds eten we kip.

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (10)

In de nacht van vrijdag op zaterdag regent het behoorlijk. Ik word er een paar keer wakker van, ja of ik word van iets anders wakker en hoor dan dat het regent. Meteen doemt de vraag op of de wedstrijd wel doorgaat. De velden van vv Rijen zijn niet in geweldige staat, mede omdat sportpark Vijf Eiken grootscheeps wordt gerenoveerd. Een te nat veld is dan al snel een reden tot afgelasting.

Toch maak ik Luchiano (11) om 07:20 uur wakker. Hij trekt zijn nieuwe trainingspak aan, het jack met het Rijen embleem en achterop zijn naam heb ik vrijdag opgehaald bij Van Delft Sport in Dongen.

Om acht uur rijden we naar het sportpark, tegenstander van vandaag is Wernhout D4. In Wernhout verloren we destijds met 3-2, tijd voor revanche.

De wedstrijd vindt plaats op het hoofdveld, een mooiere arena is niet denkbaar. Bij de warming-up laat trainer Ton de jongens even sprinten, Luchiano laat zien dat hij een van de snelsten is. Of dat hij zich het meeste uitslooft. Het eerste fluitsignaal van de scheidsrechter klinkt en het gevecht begint.

De derde klasse D317 is een mooie klasse waarin alle clubs met uitzondering van The Gunners D2 aan elkaar gewaagd zijn. Vooral Moerse Boys, Wernhout en Rijen doen niet voor elkaar onder. De spanning is vanaf het begin voelbaar.

Bülent, vader van Hasan Ali, verlaat al snel het speelterrein. Als hij aanwezig is verliezen we altijd, is hij er niet dan winnen we. Dit kan haast geen toeval zijn. Okay, Bülent moet naar Tilburg waar zijn andere zoon een uitwedstrijd speelt.

Vanaf het begin is Rijen scherp. De sterke en behendige Ömer K. speelt deze keer voorin en dat geeft de aanval extra kracht. Ook Floris speelt uitstekend op de rechtervleugel. In de 20e minuut valt de verdiende openingsgoal voor Rijen, de maker is Perry.

In de tweede helft houdt Rijen de druk op de ketel. Een bal op het middenveld wordt door Furkan in een keer prima verlengd naar rechts waar Abdullah hem oppikt en alleen op de keeper van Wernhout af gaat. Die heeft geen kans en het staat 2-0.

Ik posteer me achter de goal van Wernhout om meer aanvallen van Rijen op de foto vast te kunnen leggen. Wat men dan altijd ziet gebeurt ook nu, het spel verplaatst zich naar de andere kant. Wernhout zet flink aan en onze keeper Jaap moet een paar keer goed ingrijpen. Net als ik besluit terug te lopen richting middellijn is er eindelijk een uitval van Rijen.

Ik zie een paar dingen tegelijk:

• Ik zie mijn camera en probeer die goed in te stellen.
  
• Ik zie een bal door het midden komen richting strafschopgebied.
  
• Ik zie de blonde krullen van Perry die naar mijn smaak duidelijk buitenspel staat.
  
• Ik zie de grensrechter van Wernhout die zijn vlag resoluut omhoog steekt.
  
• Ik zie de bal naar een andere Rijen-speler gaan.
  
• Ik zie... ja maar, dat is Luchiano!
  
• Luchiano kapt een verdediger uit en schiet met zijn binnenkant voet.
  
• Ik zie... dat Luchiano SCOORT!

Het is zijn eerste doelpunt in een echte wedstrijd en coach Yusuf wisselt hem meteen: "Dat is je straf als je scoort". Het deert Luchiano niet. Later zegt hij: "Pap, ik was moe en mijn arm deed pijn. Maar na die goal... het gaf me zoveel extra energie!"

Ja, energie is een vreemd ding. Sommige dingen kosten energie en laten je futloos achter, weer andere laden de accu op en doen je je vermoeidheid vergeten.

Rijen D4 verslaat Wernhout D4 met 3-0. De wedstrijd was spannender dan de uitslag doet vermoeden. Het feit dat onze jongens voelen dat er gewonnen kan worden maakt hen sterker, het geeft net die extra prikkel om met elkaar voor de overwinning te vechten. Het bekijken van dat proces is voor de toeschouwende ouders minstens zo waardevol als de drie punten.

Meer info staat op de D4-pagina van de vv Rijen-site en de actuele stand is te vinden bij de KNVB. Voor Luchiano kan de dag niet meer stuk. Wel slaat hij graag munt uit zijn goaltje. "Pap, nu maak je me zeker wel administrator op de computer?", onderhandelt hij. Ik dacht het niet, zoon.

Posted by CasaSpider at 1:47 PM | Permalink | Comments (5)

Veel dingen in het leven zijn niet met elkaar in sync, het is niet anders. Rijken worden rijker, armen armer en net als het gezellig wordt gaat de kroeg dicht. Mensen vinden het interessant om over rampen te lezen maar slecht nieuws over jezelf schrijven is gek genoeg minder leuk.

Toch moet het gebeuren. Zaterdag 21 maart reisden wij om 08:15 's morgens vanuit de kantine van vv Rijen af naar Zundert waar de D3 van Moerse Boys onze D4 opwachtte. Net als in sportpark Vijf Eiken wordt er ook aan hun accomodatie hard getimmerd. Omkleden gebeurt derhalve in een noodgebouw.

Terwijl de zonen zich uitsloven op het veld vermaken de vaders zich in het ongekend mooie lenteweer. Op een dergelijke dag is het bepaald geen straf om langs de lijn te staan. Ook qua voetbal verloopt alles naar wens, Rijen doet zeker niet onder voor Moerse Boys. Met een brilstand gaan beide teams de rust in.

Luchiano (11) voelt zich helaas niet zo goed. De hele week heeft hij een soort van griep die gepaard gaat met veel hoesten. Aangezien hij in het veld altijd veel loopt, hetgeen niet hetzelfde is als effectief maar dus wel veel, heeft hij zich flink uitgeput. "Mijn keel doet pijn en ik kan haast niet meer ademen", fluistert hij.

De tweede helft begint nog met een offensief van Rijen D4 maar dan komt Moerse Boys opzetten. Hun sterspeler Pim kopt uit een corner de 1-0 binnen. Rijen trapt vervolgens erg slordig af met een terugspeelbal die tussen twee spelers waar Luchiano er een van is invalt. Dat is kaasie voor snelle Pim die de bal ontfutselt en er meteen 2-0 van maakt.

Rijen probeert het nog wel maar kan geen potten meer breken. Uiteindelijk wordt het na een solo van Bob 3-0 voor Moerse Boys. Ach, wij stonden tenminste in het zonnetje. Rijen D4 staat op een vierde plaats in 0257 D-Pupillen (voorjaar), 3e klasse D317 aldus de KNVB.

Misschien denkt iemand: "Hoe kent die dekselse CasaSpider toch de namen van de spelers van Moerse Boys?" Dat komt door gedegen onderzoek. Moerse Boys heeft van de derde klasse D317 met afstand de mooiste website en per team houdt men keurig wedstrijdverslagen bij. Hier de link naar deze wedstrijd.

Eigenlijk moet een goochelaar nooit zijn trucs verraden.

Posted by CasaSpider at 6:33 AM | Permalink | Comments (4)

Zaterdagavond kijken we naar Holland's Got Talent. Ja ik weet het, ook al houden wij niet van kamperen evengoed zijn wij typisch campingpubliek. Luchiano (11) is onder de indruk van het jongetje dat "Mama" zingt, van Heintje (Wikipedia). "Die gast zingt goed man!"

Ik vertel hem over Heintje en ondertussen zoekt hij in YouTube naar de originele versies. De Duitse vinden we trouwens allebei beter. Luchiano: "Die gast komt zeker uit Amsterdam." Dat vind ik vreemd, immers in de Nederlandse versie is de Limburgse zachte-g duidelijk te horen. Wat dat betreft heeft Luchiano een achterstand ten opzichte van andere Nederlanders, dat hij dialecten nog niet kan plaatsen.

"Waarom denk je dat Heintje uit Amsterdam komt?", vraag ik. "Door dat vage kapsel van hem, zo lopen al die gasten in Amsterdam erbij", antwoordt hij. Amsterdam veertig jaar achter op Limburg, dat is ook een manier om te kijken naar wat hip is.

Een geweldig optreden trouwens in Holland's Got Talent van ene Peter met zijn vlieghengel, zie ook de TV van Willemijn.

Posted by CasaSpider at 11:34 AM | Permalink | Comments (10)

Een wedstrijd met twee gezichten maar eerst iets over de dag van vandaag. Bijna iedere dag is wel een bijzondere dag, vrouwendag, moederdag, vaderdag, de dag van de .... ik kan het zo gek niet bedenken. Vandaag is ook een bijzondere dag, maar deze klopt wel: Pi-dag of in het Engels Pi-Day (Wikipedia). Toch een moment om even bij stil te staan.

De functie van voetbalvader zorgt ervoor dat je nog eens ergens komt, tenminste toch in buurtdorpen. Ooit hoopt CasaSpider naar Milaan, Barcelona of Manchester te moeten reizen voor de voetbalwedstrijden van Luchiano (11). Hier kan ik reeds voorwegnemen dat dat er voorlopig nog even niet in zit.

We moeten naar Chaam, bekend van de Acht van. Nu pas weet ik dat dit dorp een paar kilometer onder Gilze Rijen-Zuid ligt. Chaam D3 staat troosteloos onderaan in de derde klasse D317 van het voorjaar 2009. Twee wedstrijden gespeeld, nul punten, nul doelpunten voor en twaalf tegen. Niets is echter zo gevaarlijk als het onderschatten van een tegenstander.

Diana (2) gaat met ons mee, ze is dol op voetbal. Terwijl Luchiano zich omkleedt voer ik haar eierkoeken. Het is frisser dan de weermannen hebben voorspeld en haar handjes voelen al snel koud aan. De wedstrijd begint en binnen de kortste keren staat Rijen voor. We zijn veel sterker en Floris, Ömer (zoon van Yusuf) twee maal en Hasan Ali (zoon van Bülent) zorgen voor een 0-4 ruststand. Welk een weelde.

Luchiano speelt een redelijke eerste helft, soms wil ik hem het strafschopgebied in schreeuwen want als er ooit een kans is om een goaltje mee te pikken is het vandaag wel. Een keer schiet hij gericht op doel maar de tot dan toe niet sterk ogende keeper van Chaam redt bekwaam. Na de rust verkassen Diana en ik naar de andere kant, daar waar toevallig een glijbaan en een wippaard staan opgesteld. Het valt niet mee om de aandacht te verdelen tussen Diana die telkens het trapje van de glijbaan opklimt en de wedstrijd.

Aan het begin van de tweede helft is Luchiano reserve. De coach heeft wellicht verblind door de ongekende voorsprong een interne wissel doorgevoerd: goede keeper Jaap mag het als voetballer proberen en goede voetballer Abdullah als keeper. Mede doordat de verdediging iets minder gemotiveerd lijkt duiken de spitsen van Chaam D3 regelmatig alleen voor Abdullah op en staat het binnen tien minuten 3-4.

Dan komt Luchiano het veld in. Zonder hem te veel veren in de reet te steken zorgt hij voor meer vuur en beleving. Hij loopt als een dolle stier en maakt een paar mooie akties, waaronder een waarbij hij op de rechter flank vier man voorbij gaat en een strakke pass aflevert. Het blijft spannend tot het laatst maar onze jongens trekken aan het langste eind en staan op een mooie derde plaats. Zoals gezegd een wedstrijd met twee gezichten, maar is het leven eigenlijk niet ook zo'n soort voetbalwedstrijd? Het is maar een suggestie, hoor. Op Latios (b)lijkt Luchiano zijn medespelers in de kleedkamer toegesproken te hebben.

Wedstrijdcoach Yusuf is dermate verguld met de tweede overwinning van Rijen D4 dat hij spontaan trakteert op patat in de kantine van Rijen. Trakteren op broccoli lijkt in meerdere opzichten verstandiger maar dan was waarschijnlijk niet iedereen in de kantine aanwezig geweest. Diana heeft zich de hele ochtend enorm vermaakt en geniet samen met haar broer van de patat.

Speciaal voor mensen die van getallen houden, is het niet toevallig dat Chaam D3 drie keer scoort en Rijen D4 vier keer? Is het niet toevallig dat de 3-4 uitslag valt precies op Pi-dag? Okay, het is het net niet helemaal maar 3-14 zat er vandaag echt niet in.

Posted by CasaSpider at 7:21 PM | Permalink | Comments (7)

Donderdagmiddag is Luchiano (11) iets vroeger thuis van school. Komt dat even goed uit, immers we hebben een afspraak bij het Beatrix College in Tilburg (Website) om hem in te schrijven voor het volgende schooljaar. Kleine jongens worden groot.

Tevoren heb ik alle bescheiden verzameld en dat zijn er nogal een paar: kopie paspoort, uittreksel bevolkingsregister met sofinummer burgerservicenummer erop, uitslag Cito-toets, originele advies van de basisschool, aanmeldingsformulier, ondertekend veiligheidsprotocol en een eenmalige machtiging voor de (vrijwillige) ouderbijdrage.

De afstand tussen ons huis en het Beatrix College is 8.6 kilometer. "Dat is de afstand die jij elke dag in weer en wind twee keer mag fietsen vanaf augustus", zeg ik vrolijk tegen Luchiano. "Kan ik niet met de bus?", vraagt hij een tikkeltje nors.

Qua weg is het allemaal recht toe recht aan, eerst een kilometer of zes richting Tilburg en dan linksaf naar de Reeshof, drie rotondes over en daar is de school reeds. Het Beatrix College is een grote school. Dat merken we al snel omdat de auto voor Lesgebouw A staat en we bij Lesgebouw C verwacht worden. Het is een hele wandeling en ik zie een eigentijdse school met veel studielokalen, computers, een soort van kantine en nog meer moderne dingen.

"Hmm, tot nu toe heb ik pas één jongen gezien", merkt Luchiano op. "Ja jongen, het is hier een paradijs", zeg ik wellicht iets te vlug. We zijn aan de vroege kant maar worden direkt geholpen. Een man begeleidt ons naar een kamer waar we de bescheiden overleggen. De man blijkt overigens in dezelfde straat te wonen als wij, is dat niet toevallig?

Het inschrijven is snel gepiept. De man checkt of Luchiano aan de voorwaarden voldoet. Het advies van de KBS Sint Jozef is Theoretische Leergang en de uitslag van de Cito-toets 537. Hiermee kan hij terecht in de gemengde brugklas voor TL/Havo. Na een kwartiertje staan we alweer buiten.

We rijden door naar Van Delft Sport in Dongen. Zij hebben gebeld dat Luchiano's trainingspak is aangekomen. Het trainingspak is nog niet helemaal klaar want het embleem van vv Rijen moet er nog op alsmede de letters L-u-c-h-i-a-n-o op de achterkant. Voordat het trainingsjack naar de drukker wordt gestuurd moet hij het eerst passen, dat is wel zo handig want de letters kosten 2.50 euro per stuk. Ons volgende kind heet Jo. In de winkel vindt Luchiano een paar Adidas sportschoenen. Volgens de verkoopster zijn ze heel stevig en dat is ook nodig. Ik geloof haar op haar woord.

Onderweg van Dongen naar Rijen vraagt Luchiano ineens: "Papa, waar zijn we nu eigenlijk?" Zijn richtingsgevoel lijkt nogal op het mijne en voor de grap zeg ik: "In Oosterhout". Inmiddels rijden we al door de Hoofdstraat in Rijen. "Cool! De Rabobank staat hier op precies dezelfde plaats als bij ons!", roept Luchiano uit. Een opkomende lach onderdrukkend zwijg ik. Tien sekonden later draaien we rechtsaf richting Albert Heijn. "Aaarrghh!", schreeuwt hij, "Je hebt me in de maling genomen, we zijn gewoon in Rijen!"

Thuis eten we een bord spaghetti met spinazie en gaan naar de voetbaltraining. Een training waar het laatste woord nog niet over is gesproken.

Posted by CasaSpider at 1:00 PM | Permalink | Comments (7)

Vrijdag 6 maart 2009 gaat bij Brabant Water de annalen in als de dag van de technische migratie Solaris/Oracle. Drie weken geleden hebben we hetzelfde kunstje uitgehaald voor de Ontwikkel-, Test- en Cursus-omgevingen en deze keer was het de beurt aan Productie. Met drie man waaronder een vrouw zijn we tot elf uur 's avonds bezig geweest. Zaterdagochtend mocht de afdeling Netwerkbeheer rommelen met Domeinen en disken en om 13:30 uur startten de gebruikers met hun acceptatietest.

Zaterdagochtend hoefde ik niets te doen en dat kwam goed uit. Rijen D4 speelde om 08:45 een thuiswedstrijd tegen The Gunners D2 uit Breda. The Gunners D2 is koploper in de derde klasse D317 en heeft zijn wedstrijden met overmacht gewonnen.

Het veld waar wij normaal op spelen is half omgeploegd in het kader van de renovatie van Sportpark Vijf Eiken. Hierdoor mochten wij op het hoofdveld aantreden en Luchiano (11) was deze keer nog aanvoerder ook. The Gunners waren iets te laat en dit gaf ons de gelegenheid om een elftalfoto te maken. Zo vaak gebeurt het niet dat alle spelers aanwezig zijn.

Om de spanning te verhogen schakelen we over naar de tegenwoordige tijd, je weet toch wel wat dat is Luchiano? Tijdens het inschieten verschijnen de eerste spelers van de tegenstander. Ze zijn duidelijk groter dan die van ons. Het belooft een moeilijke wedstrijd te worden.

Dat blijkt ook wel, Luchiano krijgt al snel een flinke trap tegen zijn scheenbeschermer en ook verder zijn The Gunners niet bepaald zachtzinnig. Toch blijft het lang 0-0, pas tegen het einde van de eerste helft openen zij de score. In de pauze zoeken we snel de kantine op, het is frisjes langs de lijn.

We praten over de kwestie van de Turkse Pabo-studentes die graag een bevoegdheid willen om aan katholieke scholen les te kunnen geven. Hierdoor merken we te laat dat de tweede helft al is begonnen, sterker nog het is meteen 0-2. Die goal heb ik even gemist.

The Gunners gaan er hard in, zo krijgt onze keeper Jaap een trap tegen zijn voet waardoor hij gewisseld moet worden. Luchiano komt erin in plaats van Sylke maar kan geen potten breken. Ook Perry krijgt kort voor het einde een invalbeurt maar wordt meteen hard onderuit geschoffeld. Dan bepalen The Gunners de eindstand op 0-3. Okay, de kampioen is bekend en wij richten ons op de tweede plaats zoals op deze mirror van de KNVB-pagina is te zien.

Thuis kleden we ons snel om en doen de boodschappen bij Albert Heijn. Meteen daarna rijd ik naar Den Bosch om de migratie af te handelen. Voor de gelegenheid mag ik in de parkeergarage van Brabant Water en maak van de gelegenheid gebruik door een directieplaats in te pikken, dat is gewoon heerlijk. Tijdens de acceptatietest komen er wat kleine dingen naar boven maar deze zijn niet oplosbaar. Om 18:00 uur valt de beslissing: we gaan in productie.

Posted by CasaSpider at 6:55 AM | Permalink | Comments (6)

Zaterdagochtend moeten we vroeg uit de veren, om half acht gaat de wekker. De tweede wedstrijd in de derde klasse D317 staat op het programma, het betreft een inhaalwedstrijd tegen Moerse Boys D3 uit Zundert. Het is frisjes maar niet koud op Sportpark Vijf Eiken en er zit een zonnetje aan te komen. Ideale voetbalomstandigheden.

De in het oranje gehulde jongens van Moerse Boys zijn niet groter dan die van ons, dat was in de desastreus verlopen najaarscompetitie wel anders. Het geeft de burger moed.

Teamleider Marco is vandaag scheidsrechter en trainer Ton speelt voor grensrechter. Twee minuten na het eerste fluitsignaal ligt de bal al in het net achter onze keeper Jaap. 1-0 voor Moerse Boys.

Maar dan herpakt Rijen zich. Langzaam maar zeker wordt de druk opgevoerd, alleen komen er nog niet veel echte doelkansen. Dan is er een prima individuele actie van Perry die op schitterende wijze de gelijkmaker scoort. Als Abdullah vlak voor rust Rijen D4 op een 2-1 voorsprong zet vieren team en supporters feest. Weinigen hebben het ooit meegemaakt dat onze D4 voor staat.

In de tweede helft domineert Rijen nog nadrukkelijker. Door een prachtige lob van Ömer wordt het 3-1 en even later mag Furkan een penalty nemen die tot de 4-1 leidt. Na de 5-1 wederom door Ömer is het zeker, dit wordt onze eerste overwinning. Door het tomeloos aanvallen wordt de defensie enigszins verwaarloosd. Hierdoor duikt Moerse Boys een keer of vier alleen voor keeper Jaap op. Een keer wordt hij verschalkt en dit bepaalt de eindstand op 5-2.

Alles wat Rijen een warm hart toedraagt is geëmotioneerd, volwassen mannen snikken en pinken tranen weg. Okay, dat is een beetje overdreven maar we zijn tamelijk blij en gaan er Duits van zingen, ik tenminste wel. Luchiano (11) heft de handen.

So ein Tag, so wunderschön wie heute,
So ein Tag, der dürfte nie vergehn.
So ein Tag, auf den wir uns so freuten,
So ein Tag, der dürfte nie vergehn

Voor mij heeft Marco nog een bijzondere surprise: "Jij mag de tas met vuile was deze week meenemen, daar zal je vrouw blij mee zijn!" Kan een dag beter beginnen? Ik dacht het niet. Op de uitstekend verzorgde website van Moerse Boys staat een uitgebreid verslag van de wedstrijd. Zo leren wij dat Joey en Pim de doelpuntenmakers zijn voor Moer. Zoals in het voetbal gebruikelijk zijn de meningen verdeeld over wie er nu het beste speelde, ook al is het woord scorebordjournalistiek niet gevallen.

Van de paar filmfragmenten is een korte CasaMovie in elkaar gedraaid, niet zozeer als verslag van de wedstrijd maar als herinnering aan deze bijzondere dag. De film duurt slechts 1 minuut 45, dat moet zelfs voor niet-voetballiefhebbers uit te houden zijn.

Besides Rijen D4 - Moerse Boys D3 5-2 there are a lot more CasaMovies to be watched in Google Video, Vimeo and YouTube.
You can also explore the CasaMpeg Category or retrieve a list of all CasaMovies.

Thank you for watching this (C)asaMovie.

Posted by CasaSpider at 11:02 AM | Permalink | Comments (6)

Wij eten tamelijk vaak typisch Hollandse gerechten. Neem bijvoorbeeld zuurkool met worst. Of andijviestampot met worst. Laatst was de boerenkool in de reclame, die hadden we nog nooit gegeten. Het was een plastic zak met gewassen en gesneden boerenkool.

"Hoe moet dat erin?", vroeg Lucy. "Net als met die andijvie?"
"Ja, doe maar", antwoordde ik. "Volgens mij kan dat er ook wel rauw in, het wordt vanzelf gaar door de hitte van de puree."
Na een minuut of tien: "Nou, het eten is klaar maar die boerenkool is nog steeds keihard."

Ik schepte een bord vol en at het met smaak op. Wel had ik er extra veel mosterd op gesmeerd om de toch ietwat prikkende boerenkool te camoufleren. Luchiano (11) zat met lange tanden achter zijn bord. Maar ja, dat is een gebruikelijk tafereel want thuis lust hij bijna niets. Het is gewoon genant hoe hij bij McDonalds een Happy Meal naar binnen schrokt onderwijl uitroepend: "Hier is het eten tenminste lekker!"

Bij opvoeding hoort een bepaalde mate van streng zijn. Dat gecombineerd met een vleugje sadisme dat in iedereen (toch?) zit liet ik Luchiano zijn hele bord leeg eten. Inmiddels lag ik al op de bank en zat hij in zijn eentje aan tafel. Jammerend: "Het is net of er levende krabjes over mijn tong lopen."

Na afloop van de lijdensweg ging hij achter de computer zitten. "Zoek eerst maar eens op hoe je boerenkool bereidt", zei ik. Dat was snel gevonden, hier het essentiele onderdeel van de boerenkoolbereiding:

"Doe een laagje water in een grote pan (ongeveer 3cm). Voeg de gesneden aardappels toe en twee theelepels zout. Leg de boerenkool erbovenop. Breng het water aan de kook (met de deksel op de pan) en kook het geheel in 25 tot 30 minuten gaar." (Bron)

Aha, weten we dat ook weer voor de volgende keer.

Posted by CasaSpider at 6:28 AM | Permalink | Comments (15)

Zaterdag werd er niet gevoetbald, althans niet door Luchiano (11) maar de dag stond desondanks in het teken van vv Rijen. 's Morgens om kwart over negen waren we op de parkeerplaats van de voetbalclub om mee te helpen met de Grote Soepactie.

Luchiano was ingedeeld bij Jolanda Haagh, samen met haar twee zoons. Zestig blikken soep lagen reeds in haar auto en even later reden zij naar hun wijk om de soep aan de man te brengen.

Dat ging voorspoedig want om kwart voor elf belde Luchiano dat ze al klaar waren. Het was een leerzame ervaring met betrekking tot verkoop en colportage.

Een man gooide meteen de deur dicht en een andere meldde geen willekeurige soep te kopen. Hierop deelde Luchiano de man mede dat het geen willekeurige soep betrof maar soep van vv Rijen. Deze ging vervolgens overstag.

's Avonds was er de Kerstbingo voor de D-pupillen. De opkomst was niet enorm groot, een kind of 25. Lucy en ik waren de enige ouders die er gedurende de gehele bingo bij zijn gebleven en Diana (2) dus ook.

Leo de Jongh praatte de avond aan elkaar en las de bingo-cijfers voor. Nog belangrijker was de rol van Herman (75?) de clubsmascotte, immers hij bediende de bingo-machine.

Tussen de spellen stelde Leo quiz-vragen. Zo mocht Luchiano de vraag beantwoorden hoe lang het 16-metergebied is. "Als hij dat maar weet", dacht ik.

"16 meter", zei Luchiano. "Dat is goed!", riep Leo en overhandigde hem een Barcelona portemonneetje alsmede een CD met het clublied van vv Rijen, gezongen door het eerste team. Wie wil er nu niet zo'n cd?

's Middags was het bij ons een beetje hectisch, met boodschappen doen enzo. Diana had niet veel geslapen en werd tijdens de bingo moe. Geheel tegen haar gewoonte vroeg ze of ze naar bed mocht. Kom daar maar eens om bij de tegenwoordige jeugd.

Na haar een half uurtje op de arm te hebben genomen kikkerde ze bij het repeteren van de namen der Teletubbies weer helemaal op. Het is een vreemde wereld.

Een ander facet van de vreemde wereld is dat altijd dezelfden er met de prijzen vandoor gaan. Zo ook bij de bingo, een jongen had iedere keer prijs.

Dat is wel een beetje zielig voor de andere kinderen maar van de andere kant worden ze op die manier goed voorbereid op het echte leven. Luchiano schikte zich in zijn lot en had desondanks een leuke avond.

Herman en Leo gingen onverdroten voort. Gelukkig won NAC met 2-0 van Vitesse, anders zou Leo (NAC-supporter) voortijdig het pand verlaten met alle prijzen.

Nu liet hij het bij manipulerende vragen als: "Wat is de beste club van Nederland?" Ga ik voor de waarheid of voor de prijs, zo leken de kinderen te denken. Het materiële won de innerlijke tweestrijd met overmacht.

Een leuke dag met vv Rijen.

Zondag bracht ik Luchiano naar Dommelen, naar zijn opa en oma. Met een "over een maand of drie kom ik je wel weer ophalen" nam ik afscheid.

Posted by CasaSpider at 5:35 PM | Permalink | Comments (7)

Maandagmiddag moesten Luchiano (11) en Diana (2) naar het gebouw van Thebe Thuiszorg om zich te laten vaccineren. Voor Luchiano was het de allerlaatste.

Een paar jaar geleden reageerde hij tamelijk panisch op vaccinaties. We woonden nog op Curacao en als ik op weg van school naar huis om een of andere reden een andere route nam vroeg hij nerveus: "Waar gaan we naar toe? Toch niet weer een prik he?"

Het zat diep. Nu is hij een stuk groter maar toch stonden de tranen in zijn ogen voordat de arts nog maar was begonnen. Natuurlijk deed het geen pijn en nadien ging onze jonge held rustig in een hoekje zitten, afwachtend hoe Diana de folteringen zou doorstaan. Daar schrijft hij de volgende mooie zin over: "gelukkig kreeg diana er 2 en ik maar 1 daar ben ik blij mee."

Diana is geen bang kind en eerdere vaccinaties onderging zij zonder geestelijke problemen. Het inbrengen van de naald is een beetje pijnlijk en deed haar huilen maar dat hield meteen daarna ook weer op.

Deze keer was het anders. Het was voor het eerst dat zij besefte wat er ging gebeuren en daarom zette ze meteen een flinke keel op. Het bewijs dat veel dingen tussen de oren zitten. Over een maand mag ze weer.

Terwijl de kleine ervaring aan het opbouwen is heeft de grote geleerd dat er ergere dingen zijn dan een vaccinatie. Dat weerhield hem er overigens niet van om compensatie te vragen in de vorm van voetbalplaatjes. Net zoiets als niet in Sinterklaas geloven maar wel kado's willen krijgen.

Diana paaiden we met een Dora-snoeppakket. "Dat heeft die mevrouw van de prik voor jou gekocht", zei Lucy tegen haar. Eens kijken of ze dat volgende maand nog weet.

Posted by CasaSpider at 8:43 PM | Permalink | Comments (7)

De wedstrijd van Rijen D4 tegen JEKA D7 stond eigenlijk drie weken eerder op het wedstrijdschema, trouwens ook om kwart voor negen 's ochtends. Toen we de kantine inliepen kwam trainer Marco al naar me toegelopen: "Je hebt vandaag vrij." Het was een beetje frisjes maar verder prachtig voetbalweer. Toch waren alle wedstrijden bij vv Rijen afgelast.

De week erna moest de D4 naar Breda tegen Advendo D3. Luchiano (11) kon daar tot zijn verdriet niet bij zijn, hij ging mee naar het Sinterklaasfeest bij SQL Integrator. Achteraf hoeft hij daar niet rouwig om te zijn. Enerzijds was het een leuke ochtend daar in Rijswijk en anderzijds kreeg geel-groen een flink pak slaag in Breda: 13-0.

Vorige week waren de jongens vrij en afgelopen zaterdag werd er ingehaald tegen JEKA D7, het was de allerlaatste wedstrijd voor de winterstop en in deze klasse, waarover later meer. Met enige moeite kreeg ik De Nieuwe Afellay (DNA) uit zijn bed.

"Is het niet afgelast?"
- "Neen, het is niet afgelast."
"Oh, jammer."

Dat is nu de nieuwe patatgeneratie, het zijn allemaal Gordons en Jolings geworden. Maar wat was het koud, afschuwelijk gewoon. Na vijf minuten krabben konden we de auto in en het dashboard gaf -2.5 graden Celsius aan. Ik heb nog steeds geen handschoenen en moet bovendien foto's maken. Gelukkig is CasaSpider geen Gordon of Joling.

Toen we door de poort van vv Rijen slenterden vroeg Luchiano nogmaals of de wedstrijd niet afgelast was. In de kantine bevond zich een man of tien van de D4. We liepen naar de kleedkamer naast het A-veld, ons trainingsveld.

Even later kwam trainer Marco uit de kleedkamer en vroeg of ik samen met zijn dochter Tanisha de voetbalschoenen van zoon Wesley thuis op wilde halen. Die was hij vergeten. Uiteraard voldeed ik aan het verzoek en het bleek een welkome afwisseling, immers in de auto was het een stuk warmer dan buiten op het veld.

De teams waren ongeveer tien minuten bezig toen we terugkwamen en het stond nog steeds 0-0. Dat gebeurt niet vaak bij Rijen D4. Sterker nog, ze waren in de aanval. Even later gebeurde het onvermijdelijke, JEKA kwam op 0-1 en de rust ging in met 0-2. Belangrijker was wat ik bij Luchiano zag gebeuren. Hij was werkelijk overal aanwezig en zeer actief. Uiteraard gingen af en toe dingen mis, maar hij vocht als een leeuw.

Dat zien vaders graag. In de rust ging ik even op het aanpalende veld kijken bij de E8 waar buurjongen Ivar laatste man speelt. Er klonk luid gejuich, ze hadden net gescoord. Het bleek een druppel op een gloeiende plaat, de tegenstander Tuldania E2 speelde zijn kampioenswedstrijd en maakte met 18-1 gehakt van onze jongens.

Terug naar de hoofdwedstrijd. Ondanks krachtig verweer van Rijen liep JEKA niet onverdiend uit naar 0-4. Ook in de tweede helft deed Luchiano van zich spreken, hij maakte een paar uitstekende acties. Bij de corners wordt er tegenwoordig bij de kleintjes ook al hevig geduwd en getrokken, Luchiano kreeg zelfs een klap op zijn mond. Hij liep een tijdje rond met de handschoen voor zijn gezicht maar deed even later goed mee met duwen.

In de laatste minuut gebeurde het ongelofelijke, Perry rondde een mooie aanval van Rijen D4 op prachtige wijze af. Hoe lang het geleden is dat we gescoord hebben weet haast niemand meer. De jongens vierden de goal of ze de finale van de Champions League bereikt hadden.

In de auto complimenteerde ik Luchiano: "Jongen, voor deze wedstrijd geef ik je een 9. Je hebt uitstekend gespeeld." "Dus je bent trots op mij?", vroeg hij. "Ja jongen, ik ben trots op jou."

En zo is het, zeker als men bedenkt dat Luchiano nooit gevoetbald heeft. Dit was pas zijn vierde wedstrijd en de eerste waarin hij geen minuut reserve heeft gestaan. 's Middags gingen we naar Breda. Inmiddels liep hij een beetje moeilijk, de knieblessure van eerder die week begon op te spelen. We gingen direct naar de Hema om voor het hele gezin handschoenen te kopen. De winter komt eraan.

Op de website van de KNVB zie ik dat de indeling voor na de winterstop reeds is gemaakt. Rijen D4 speelt in 3e klasse D317 en gaat de volgende tegenstanders ontmoeten:

• Chaam D3
• JEKA D9
• Moerse Boys D3
• The Gunners D2
• Wernhout D4

Intern wordt er echter ook gesproken over andere indelingen. We zien het wel.

Posted by CasaSpider at 10:27 AM | Permalink | Comments (8)

Zaterdagochtend moeten we voor de zoveelste keer vroeg uit de veren. Deze keer niet vanwege een voetbalwedstrijd, neen wat dat betreft is er goed nieuws te melden. Luchiano (11) heeft al twee weken achter elkaar niet verloren! De wedstrijd van vorige week tegen JEKA D7 was afgelast en die uit tegen Advendo D3 van zaterdag gaat aan zijn neus voorbij, met dank aan Sint Nicolaas. (Hmm... lees net op de website van Advendo de uitslag... Advendo D3 - Rijen D4 13-0)

Voor negen uur zitten we al in de auto richting Rijswijk, SQL Integrator Head Quarters. Om tien uur gaat daar het Sinterklaasfeest van start. Het is druk, er zijn veel kinderen (wat gek!) en gelukkig ook koffie met gevulde speculaas. Plotseling komen er een paar Zwarte Pieten binnen. Ze praten snel en zijn Haags grappig.

Voor de verjaardag van Sint willen ze een taart bakken met als ingrediënten suiker, bloem en melk. Eén Piet is echter jaloers, deze is namelijk net als Sint op 6 december jarig maar zijn verjaardag wordt nooit gevierd.

Uit verbittering steekt hij een paar ballonnen kapot en steelt de ingrediënten voor de taart. Dit gedrag is sommige kleinere kinderen te gortig en eentje verlaat huilend de zaal. Ook Diana (2) doet af en toe haar handen voor de ogen.

De vrolijke liedjes en de participatie van de ouders, de vaders moeten zelfs jump-stylen, maken er al snel weer een gezellig feest van. Sinterklaas komt binnen en de stoute Zwarte Piet waagt het zijn gezicht te laten zien.

Het is opvallend hoe snel de SQL Integrator-kinderen hem als de boosdoener aanwijzen, overmeesteren en naar Sint begeleiden c.q. duwen. Een goed besef van normen en waarden of verklikkers in spé? Laten we het op het eerste houden.

Stoute Piet betuigt zijn spijt en daarmee is de kous af. Het is hoogste tijd voor de kado's. De kinderen krijgen allemaal hun kado maar mogen het pas openmaken op het teken van een Zwarte Piet, het begin van de papierscheurwedstrijd. In luttele seconden is het gebeurd en bekijkt iedereen zijn buit.

Diana is een sprekende Dora-pop rijker en Luchiano een Lego-pakket om een robot op een schip mee te bouwen. De kinderen willen allemaal zo snel mogelijk naar huis om met hun nieuwe speelgoed te spelen. Dat is logisch en meteen het voordeel van vroeg beginnen. Nog voor twee uur 's middags zijn we thuis. Diezelfde middag zet Luchiano de robot in elkaar, lees ook zijn verslag. Diana is onafscheidelijk van haar Dora-pop, de liefde voor Sonic is tijdelijk naar het tweede plan verschoven.

Al met al een geslaagde editie van deze traditie, perfect georganiseerd door Claudine en Ina. Sint moest zich haasten want luttele uren later werd hij op Curacao verwacht alwaar het de laatste weken onafgebroken schijnt te regenen. Met het stralende zonnetje in Rijswijk had de Goedheiligman meer geluk.

Liefhebbers van Sinterklaasfeestfoto's dan wel gerelateerden van SQL Integrator worden verwezen naar het album Sinterklaas bij SQL Integrator met een verslag in 64 foto's. Enjoy!

Posted by CasaSpider at 2:59 PM | Permalink | Comments (7)

Al sinds mijn geboorte ben ik geïntrigeerd door programmeren, meer specifiek het programmeren van computers. Op ongeveer 16-jarige leeftijd liep ik met Nico Trap door het Evoluon in Eindhoven, een schande trouwens dat dit schitterende gebouw zijn publieksfunctie is ontnomen. We leerden er binair tellen, ongemeen fascinerend. Waar de voorliefde voor programmeren vandaan komt? Geen idee, maar de basis van iedere wens om dingen te automatiseren is toch wel luiheid. Wat doen vaders liever dan het doorgeven van informatie aan hun zoons, niets toch? Programmeren, luiheid, CasaSpider, Luchiano, appeltje, boom.

Aangezien ik maar één zoon heb namelijk Luchiano (11) is hij het haasje. Ik downloadde GW-BASIC en verkneukelde me al om samen met hem een eenvoudig programma in elkaar te draaien. Het omrekenen van Celsius naar Fahrenheit en vice versa is wel een leuk begin bedacht ik zo. Tot mijn niet geringe verbazing vindt Luchiano hier echter helemaal niets aan! Maar CasaSpider heeft meer ijzers in het vuur.

Zo downloadde ik Scratch, een programmeeromgeving voor kinderen die alle essentiële bouwstenen van gestructureerd programmeren bevat. De resultaten kunnen ook nog eens gepubliceerd worden en draaien dan via een Java-applet in elke webbrowser. Even geduld, zometeen een voorbeeld. "Ga jij dat eens uitproberen", zei ik om tien uur vanochtend tegen Luchiano. Die had hier uiteraard weer geen zin in en maakte zich er met een Jantje van Leiden vanaf.

Een goede vader heeft echter meer pijlen op zijn boog om zijn kinderen te stimuleren. 's Middags moest Luchiano zijn rekenhuiswerk maken, redactiesommen. Hij haat dit. "Ga je ook nog een programma in Scratch schrijven?", vroeg ik. "Ja, als ik die redactie morgen mag doen wel", antwoordde hij. "Okay", zei ik, "Is goed, maar dan moet je je redactie dus morgen doen." Het is gewoon heerlijk om dergelijke chantagemiddelen in te kunnen zetten. Nu is hij druk in de weer en soms hoor ik hem zowaar lachen. Zie je wel dat het doel de middelen (soms) heiligt?

En mijn leven gaat ook niet over rozen, hoeveel compromissen moeten er niet gesloten worden? De hele dag ben ik ermee bezig, het lijkt hier soms wel D66. Alles gaat in golfbewegingen, is hier en nu de tijd voor een dictator aangebroken?

Luchiano is een uurtje bezig geweest met een ander resultaat dan verwacht, niet beter en niet slechter. Gewoon anders. Maar dat is logisch, immers zijn achtergrond is Super Smashbros Brawl. Latios proudly presents it's latest project: Dragon v1! Eerlijk is eerlijk, het oogt dynamischer dan het converteren van Celsius naar Fahrenheid. En vice versa.

Posted by CasaSpider at 5:30 PM | Permalink | Comments (7)

Onze Nintendo Wii is sinds vrijdag kapot en we hebben een vermoeden hoe dat komt, namelijk door de digitale televisie. Daar zit een Guide in met een overzicht van alle zenders en programma's per dag. Ontzettend handig, men bladert er op het gemak doorheen en reserveert de programma's die men die dag wil zien. Als het tijdstip van uitzending daar is schakelt de televisie automatisch over op de betreffende zender.

De Guide lijkt echter ook een beetje op Windows, na een paar weken wordt hij steeds trager. Met de pijltjestoetsen kan men door de zenders (vertikaal) en de programma's (horizontaal) navigeren maar dit wordt dus steeds trager. De remedie is de stroom even van de digitale box afhalen, daarna werkt hij weer als een zonnetje. Gemakzuchtig trek ik gewoon de hoofdstekker van al onze audio- en video-apparatuur eruit en doe hem er na een paar seconden weer in.

Afgelopen donderdag was het weer eens zover en alle apparatuur kwam netjes op. Behalve de Nintendo Wii. Met mijn technisch inzicht vermoedde ik dat de adapter het begeven had. Vrijdag was Luchiano (11) jarig en hij wil al heel lang Super Smashbros Brawl hebben voor de Wii.

Ondanks dat het apparaat kapot is kochten we het spel bij Bart Smit in Breda. Met de verkoper overlegde ik wat het euvel kon zijn. "Ik heb dat nog nooit gehoord", zei hij. "Maar waar je heel voorzichtig mee moet zijn is de laser, je mag het apparaat nooit bewegen of schoonmaken als hij aan staat. En controleer de aansluitingen even."

Dat laatste deed ik grondig maar zonder resultaat. Zaterdag kreeg Luchiano bezoek van zijn opa en oma en van tante Pascale en ome Luc plus kinderen Tom (3) en Sam (0). Hij is weer een heleboel PSV-attributen rijker, zelfs een onderbroek van Afellay, brrr! De hele dag zeurde hij me de kop gek over de Wii.

"Papa, heb je de aansluitingen al gecontroleerd?"
- "Ja jongen, dat heb ik gedaan."
"Papa, mag ik even de draden goed zetten achter de Wii?"
- "Neen jongen, dat heb ik al gedaan."
"Papa, toch nog even over die draden... heb je die echt goed bekeken?"
- "Grrrr... JA, DIE HEB IK ECHT GOED BEKEKEN!"
"Papa, laat mij alsjeblieft even die draden controleren..."
- "NEEN, DAT HEB IK AL GEDAAN HOUD DAAR NOU EENS OVER OP! GRAUWWWW $#$^^#@#$$!!!
(5 minuten rust)
"Papa, het is mijn verjaardag, mag ik alsjeblieft even naar de draden achter de Wii kijken?
- (surrender) "Okaaaayyyyy, doe maar dan..."

Tegen zoveel doordrammerige eigenwijsheid is geen kruid gewassen. Twee minuten later deed de Wii het weer als een tiet.

Posted by CasaSpider at 3:57 PM | Permalink | Comments (15)

Luchiano (11) is nu dus 11 jaar. Dit betekent niet dat hij er meegaander op is geworden, ja zelfs integendeel. Het kostte me de nodige moeite hem op tijd klaar te laten zijn voor de boodschappen bij Albert Heijn. We waren pas om 11:10 terug en moesten meteen weer weg. Rijen D4 speelde uit tegen BSV Boeimeer D3 uit Breda.

De thuiswedstrijd was eerder verloren gegaan met 1-10, eens kijken hoe we er zes weken later voor staan. We waren tien minuten te laat. "Ik gok dat het al 3-0 is", zei de Feyenoord-supporter in mij. Het viel mee want het stond pas 1-0. Boeimeer was echter veel sterker, de ene na de andere prachtige voorzet werd op schlemielige wijze door de blauw-witte spitsen gemist. Toch stond het na een minuut of 20 eenvoudig 3-0 voor de thuisclub.

Aan het einde van de eerste helft kwam Rijen onverwacht sterk opzetten. Ze kregen zelfs een penalty die door de reusachtige Boeimeer-doelman knap werd gepareerd. Opvallend is trouwens hoe professioneel er gelet wordt op overtredingen en met name buitenspel. In de rust vroeg de trainer ons mee in de kleedkamer.

De kleedkamer was een puinhoop, de ploeg die er voor ons gebruik van maakte had een bal in het toilet gegooid, dingen beklad en bovendien in de tassen van de Rijen-spelers gerommeld. Gelukkig was er alleen eten en drinken ontvreemd maar leuk is het niet.

In de tweede helft liep Boeimeer al snel uit naar 6-0. Wederom zakten ze daarna in en kwam Rijen sterk terug. Inmiddels was het 7-0 maar toen kwam het moment van sterspeler Sylke. Hij stond op rechts al vrij dicht bij de achterlijn. "Hoe moet hij die lange doelman verschalken, passen of schieten?", vroeg ik mij af. Sylke schoot de bal met een prachtige lob in de linker bovenhoek. Een zeer verdiende goal. Luttele seconden later floot de scheidsrechter af.

Luchiano filosofeerde nog wat over de shirts van Rijen. "Zie je, de Rabobank is sponsor van Rijen! Is die rijker dan de sponsor van Ajax?" De bank zal in ieder geval niet omvallen door de kosten van de voetbalclub uit Rijen. "Waarom heeft Rijen geen rugnummers?", was de volgende vraag. Een goede vraag trouwens waar ik geen antwooord op wist. Wel is het handig in het geval van gele en rode kaarten.

Volgende week moeten we naar Oosterhout. "Daar hebben we kans", zei de trainer, immers de thuiswedstrijd was slechts met 2-4 verloren gegaan. Dat belooft wat. Nu maar hopen dat het net zulk prachtig weer is als vandaag. We waren net thuis toen buurjongen Ivar voor de deur stond om met Luchiano te voetballen. Hij had die ochtend in Tilburg gespeeld met de E8. "En?", vroeg ik. "6-1 verloren", zei Ivar. De mannen van vv Rijen weten in ieder geval wat verliezen is.

Posted by CasaSpider at 2:53 PM | Permalink | Comments (5)

De eigenaar van het weblog Latios is vandaag 11 jaar geworden, bij deze de officiële felicitaties van concullega CasaLog. 's Middags had ik vrijgenomen en meteen nadat Luchiano (11) uit school kwam gingen we met zijn allen naar Breda. Eerst naar de Bart Smit waar hij een Wii-spel uitzocht, iets van Mario Smash Brothers. Wel jammer dat onze Wii sinds gisteren kapot is. Eens kijken hoe (of) Neckermann dat voor ons gaat oplossen.

We gingen naar C&A, immers als de zoon jarig is geldt dat ook een beetje voor zijn moeder en als de moeder er leuk uitziet op zijn beurt weer voor de vader. Terwijl Lucy de winkel doorstruinde vermaakten de paspoppen zich met zowel Luchiano als Diana (2). Best een sympathieke paspop trouwens, die rechtse.

Geen land ter wereld heeft de FastFoodDichtheidsFactor (FFDF) van Curacao en op een bepaald moment zwicht men daarvoor. Na een avondje Pleincafe Wilhelmina wilde Lucy altijd Kentucky (KFC) en Luchiano een Happy Meal van McDonalds. Sinds we in Rijen wonen zijn we slechts een keer bij KFC geweest, op de woonboulevard van Breda vlakbij de Mediamarkt. Wat me toen vooral opviel waren de hoge prijzen, een eenvoudige maaltijd voor ons vieren kostte meer dan 20 euro. Compleet gekkenhuis.

Indrukken worden vooral gevormd tijdens de jeugd en kennelijk is er bij Luchiano iets van de charme van McDonalds blijven hangen. Hij is tenminste de enige die er soms om zeurt. Vandaag is zijn dag en gingen we naar de McDonalds in Breda. Dat is gemakkelijk want deze bevindt zich naast de Bart Smit. Het Happy Meal ging erin als koek, de patat vond hij beter dan die van Lucy en de hamburger lekkerder dan die van hemzelf. Complimenten voor de koks van McDonalds die in Diana een nieuwe fan hebben gevonden.

Het was druk op de terugweg. "Zullen we nog even naar Albert Heijn gaan?", vroeg ik. "Om een paar flessen Westmalle Tripel te kopen". Immers, de ouders moeten ook wat te vieren hebben. Tot onze verrassing was de schoenenwinkel in de Laverije open. Luchiano wil al een hele tijd Skechers hebben en er stond nog precies een paar in maat 38.

Hij heeft zijn Skechers, wij onze Westmalle en zometeen begint PopStars. Zaterdagochtend worden we om 11:30 verwacht op het terrein van Boeimeer Breda waar hun D3 tegen de D4 van vv Rijen speelt. Helaas nog zonder Luchiano maar we gaan (in principe) wel kijken. Popstars roept.

Posted by CasaSpider at 8:24 PM | Permalink | Comments (6)