CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Ongeveer de helft van de spelers van Rijen D4 is van Turkse afkomst. Veelal zijn hun vaders aanwezig bij de training op dinsdag- en donderdagavond. Nederlandse ouders laten hun kinderen liever zelf naar het sportpark fietsen, dit zonder te generaliseren noch enig waardeoordeel uit te spreken.

Geen van de Turken komt uit Istanbul en in de nationale voetbalcompetitie zijn ze voor Trabzonspor (2e) en Kayserispor (7e). De drie grote clubs Galatasaray, Fenerbahce en Besiktas zijn niet populair, immers zij komen uit Istanbul. De stad waar het grote geld zit, een soort van Amsterdam dus.

De gesprekken met de Turkse vaders doen me terugdenken aan mijn studententijd. Uiteenlopende onderwerpen komen ter sprake, er is alleen geen drank bij en het duurt wat minder lang. We hebben het over polariteiten en over branden in de hel. Binnenkort meer over het Ottomaanse Rijk. Interessante shizzle.

Vijf minuten voor het einde van de training strompelt Luchiano (11) in mijn richting. Hij heeft hoofdpijn, kramp in zijn been en is misselijk. Met een "Donderdag praten we verder", neem ik afscheid van mijn gesprekspartners en loop met Luchiano naar de auto. Thuis aangekomen vergaat hij van de pijn en moet ik hem naar binnen dragen. We geven hem een paracetamol tegen de hoofdpijn en ik draag hem naar boven. Zijn gewicht valt me 100% mee, hij is een stuk lichter dan een fust bier.

Afgelopen weekend hebben we bij Brabant Water de OTA- (Ontwikkeling, Test, Acceptatie) en Cursus-omgevingen gemigreerd naar nieuwe servers en geüpgrade onderliggende software. Om half twee 's nachts kwam ik thuis en zaterdagochtend om half zeven ging de wekker alweer. Rijen D4 speelde uit tegen JEKA D9 in Breda en om half acht moesten we verzamelen in de kantine van Rijen.

Om kwart over acht hoorden we in de kantine van JEKA dat de wedstrijd was afgelast. Ach, we waren maar alvast ons bed uit. Luchiano en ik gingen boodschappen doen bij Albert Heijn. Qua voetbal waren de voetbalplaatjes het hoogtepunt van het weekend. Meteen na de boodschappen vertrok ik naar Den Bosch om nog een paar uur te werken.

De migratie is redelijk goed verlopen. De testcoördinator vroeg zich af hoe wij de data uit de databases hadden overgezet. De volgorde van gegevens in bepaalde schermen was namelijk gewijzigd. Dat kan. Met de taal SQL (Structured Query Language) moet men expliciet aangeven of en waarop gesorteerd moet worden.

"Is het wel een nadeel dat de volgorde in de schermen is veranderd", vraag ik aan de testcoördinator. "Nou, het levert een risico op want de gebruikers doen van klik, klik, klak. Zonder te kijken." "Wel de ideale kans om eens uit die sleur te geraken", antwoord ik. Een typisch geval van perceptie.

Woensdagmorgen ben ik met Luchiano op pad naar het Amphia ziekenhuis in Breda, voor zijn ogen. We hebben een afspraak met orthopist Patricia Neomagus, het blijft een geweldige naam. Op 15 oktober 2008 waren we er ook al en toen kreeg Luchiano huiswerk mee van Patricia. Elke dag moest hij een wit papier met een zwarte lijn met puntjes tegen zijn neus aanhouden en proberen de puntjes van beneden naar boven niet dubbel te zien. Of zoiets.

"En, heb je goed geoefend?", vraagt Patricia. "Ja, ik heb erg goed geoefend", liegt zegt Luchiano. Ik kuch driemaal opvallend. Na enige testjes met een lamp glimlacht Patricia. "Ik geloof dat je vader meer gelijk heeft dan jij." Enfin, er is desondanks enige vooruitgang geboekt en vervolgonderzoeken hebben geen zin. "Als Luchiano last blijft houden van hoofdpijn moet er naar iets anders gezocht worden dan zijn ogen", zegt ze. Daar kan ik mij in vinden.

Op het werk klinkt Bløf op de radio met Liefs uit Londen. In onze kamer zijn de meningen verdeeld. Stefan (Heinkenszand, Zeeland), Judith en Geoffrey vinden het goed te pruimen. Nieuwkomer Jan de Bever en CasaSpider begrijpen hier drie keer niks van. Qua teksten... Bløf of De Dijk?