CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

In de nacht van vrijdag op zaterdag regent het behoorlijk. Ik word er een paar keer wakker van, ja of ik word van iets anders wakker en hoor dan dat het regent. Meteen doemt de vraag op of de wedstrijd wel doorgaat. De velden van vv Rijen zijn niet in geweldige staat, mede omdat sportpark Vijf Eiken grootscheeps wordt gerenoveerd. Een te nat veld is dan al snel een reden tot afgelasting.

Toch maak ik Luchiano (11) om 07:20 uur wakker. Hij trekt zijn nieuwe trainingspak aan, het jack met het Rijen embleem en achterop zijn naam heb ik vrijdag opgehaald bij Van Delft Sport in Dongen.

Om acht uur rijden we naar het sportpark, tegenstander van vandaag is Wernhout D4. In Wernhout verloren we destijds met 3-2, tijd voor revanche.

De wedstrijd vindt plaats op het hoofdveld, een mooiere arena is niet denkbaar. Bij de warming-up laat trainer Ton de jongens even sprinten, Luchiano laat zien dat hij een van de snelsten is. Of dat hij zich het meeste uitslooft. Het eerste fluitsignaal van de scheidsrechter klinkt en het gevecht begint.

De derde klasse D317 is een mooie klasse waarin alle clubs met uitzondering van The Gunners D2 aan elkaar gewaagd zijn. Vooral Moerse Boys, Wernhout en Rijen doen niet voor elkaar onder. De spanning is vanaf het begin voelbaar.

Bülent, vader van Hasan Ali, verlaat al snel het speelterrein. Als hij aanwezig is verliezen we altijd, is hij er niet dan winnen we. Dit kan haast geen toeval zijn. Okay, Bülent moet naar Tilburg waar zijn andere zoon een uitwedstrijd speelt.

Vanaf het begin is Rijen scherp. De sterke en behendige Ömer K. speelt deze keer voorin en dat geeft de aanval extra kracht. Ook Floris speelt uitstekend op de rechtervleugel. In de 20e minuut valt de verdiende openingsgoal voor Rijen, de maker is Perry.

In de tweede helft houdt Rijen de druk op de ketel. Een bal op het middenveld wordt door Furkan in een keer prima verlengd naar rechts waar Abdullah hem oppikt en alleen op de keeper van Wernhout af gaat. Die heeft geen kans en het staat 2-0.

Ik posteer me achter de goal van Wernhout om meer aanvallen van Rijen op de foto vast te kunnen leggen. Wat men dan altijd ziet gebeurt ook nu, het spel verplaatst zich naar de andere kant. Wernhout zet flink aan en onze keeper Jaap moet een paar keer goed ingrijpen. Net als ik besluit terug te lopen richting middellijn is er eindelijk een uitval van Rijen.

Ik zie een paar dingen tegelijk:

• Ik zie mijn camera en probeer die goed in te stellen.
  
• Ik zie een bal door het midden komen richting strafschopgebied.
  
• Ik zie de blonde krullen van Perry die naar mijn smaak duidelijk buitenspel staat.
  
• Ik zie de grensrechter van Wernhout die zijn vlag resoluut omhoog steekt.
  
• Ik zie de bal naar een andere Rijen-speler gaan.
  
• Ik zie... ja maar, dat is Luchiano!
  
• Luchiano kapt een verdediger uit en schiet met zijn binnenkant voet.
  
• Ik zie... dat Luchiano SCOORT!

Het is zijn eerste doelpunt in een echte wedstrijd en coach Yusuf wisselt hem meteen: "Dat is je straf als je scoort". Het deert Luchiano niet. Later zegt hij: "Pap, ik was moe en mijn arm deed pijn. Maar na die goal... het gaf me zoveel extra energie!"

Ja, energie is een vreemd ding. Sommige dingen kosten energie en laten je futloos achter, weer andere laden de accu op en doen je je vermoeidheid vergeten.

Rijen D4 verslaat Wernhout D4 met 3-0. De wedstrijd was spannender dan de uitslag doet vermoeden. Het feit dat onze jongens voelen dat er gewonnen kan worden maakt hen sterker, het geeft net die extra prikkel om met elkaar voor de overwinning te vechten. Het bekijken van dat proces is voor de toeschouwende ouders minstens zo waardevol als de drie punten.

Meer info staat op de D4-pagina van de vv Rijen-site en de actuele stand is te vinden bij de KNVB. Voor Luchiano kan de dag niet meer stuk. Wel slaat hij graag munt uit zijn goaltje. "Pap, nu maak je me zeker wel administrator op de computer?", onderhandelt hij. Ik dacht het niet, zoon.