« Debilo | Main | Communicatie en Protocollen »

Met dank aan Vader Abraham

Luchiano (11) en ik lopen door de Albert Heijn, dat doen we iedere woensdag. Meestal is Diana (3) er ook bij, maar die is bezig met een uitgesteld middagdutje. We hebben het over zijn schoolresultaten.

Noch Lucy, noch ik hebben Luchiano tot dusverre kunnen betrappen op langer dan vijf minuten in een studieboek kijken, maar vreemd genoeg haalt hij best hoge punten. Tot nu toe dan. Ik herinner me avonden in La Oficina op zolder waar ik hem elementaire zaken betreffende de Nederlandse taal probeerde bij te brengen. We lopen langs de afdeling komkommer, sla en tomaten.

"Pap, weet je wat ik voor mij Nederlands had? Een 8.3!"
- "Nou jongen, dat is geweldig. Waar ging het over?"
"Over zinsontleding. Onderwerp, persoonsvorm enzo."
- "Huh? Maar daar snapte je toch nooit ene donder van?"
"Nee, toen jij het uitlegde niet. Maar nu wel. Net als met of een werkwoord eindigt op een d of een t."
- "Dat heb ik jou toch ook uitgelegd?"
"Ja, maar toen snapte ik het niet en nu is het veel beter uitgelegd en snap ik het wel."

Een vrouw naast ons doet tomaten in een plastic zakje en luistert aandachtig mee.
"Kijk, je moet gewoon het werkwoord smurfen gebruiken. Ik smurf, jij smurft, hij smurft..."
De vrouw en ik schieten tegelijk in de lach. Wat is dat voor onderwijs, de term brugsmurf is in ieder geval ineens verklaard.
Vrouw: "Wij leerden dat met het werkwoord fietsen."
CasaSpider: "Wij leerden gewoon de grammaticale regels. Maar ja, dat is honderd jaar geleden."

Tegenwoordig vervang je als je het niet meer weet het betreffende werkwoord dus gewoon door smurfen. Vader Abraham, besmurft. Of is het nu besmurfd, waar is dat vermaledijde kofschip als je het nodig hebt?

Comments

Wahahaha, geweldig! Ik las eens dat het heel raar is dat we kinderen in hun puberteit allerlei talen proberen te leren via moeizame regels, terwijl de taalontvankelijkheid voor het tiende jaar het grootst is, daarna verandert er iets in de hersenen waardoor je een taal nooit meer zo kunt leren zoals je je moedertaal leert.

Ook dankzij MTV en dergelijke pikken kinderen het Engels veel sneller op dan wij dat deden. Het is niet eerlijk...

De staartdelingen schijnen ook helemaal uit de tijd te zijn!

@Laurent: Klopt, Luchiano heeft zichzelf Engels geleerd met Cartoon Network. Daar heeft hij nu op het Beatrix College veel profijt van. Helaas voor hem is hij 11, zelfs bijna 12. Dus is het gedaan met het gemakkelijke leren.
@Terrebel: Klopt, maar wij konden vast weer andere dingen goed. Toch?
@Els: Ja, dat schijnt zo. In augustus 2007 schreef ik er al over: http://www.casaspider.com/live/2007/08/hiiiieeeeeee.html

Goh .. die Pierre Kartner toch .. die heeft hij never nooit kunnen bevroeden .. of toch?

Iets uitleggen is ook een vak.

Vraag het renesmurf, die kan feilloos spellen.

Ik vind/vond dat jij dingen goed kunt uitleggen, zoals hoe je met de computer moet omgaan. Maar nu denk ik toch dat jouw kunde vooral naar ouderen werkt. Voor jongeren gelden andere regels. Een oudere Smurf.
PS: ik vind de opmerking van Irene wel erg raak.

@HJC: Dat zijn smurfen nog eens de kern van het moderne onderwijs worden is een kleine verrassing. Voor de communicatie is het echter niet slecht als we alleen nog smurfen als werkwoord erkennen. Bovendien kan ik dan eindelijk door een waterkraan!
@Brillie: Kun je dat studeren dan, uitleggen?
@Irene: Ja, maar die is zwarte band derde dan smurf. Kunst!
@CasasPa: Ik heb er even over nagedacht maar geloof niet dat het met jong en oud te maken heeft. Wat mij inspireert is als iemand iets wil leren, een volledig ongeinteresseerd iemand ontneemt mij al snel de lust tot uitleggen. Groot respect verdient derhalve het onderwijzend personeel. Immers, voor kinderen is leren toch voornamelijk moeten.

Vader Abraham = 50 jaar

Ik gebruik het woord 'lopen', dat werkt ook prima. Minder maf dan 'smurfen' ;-)
Ben 38 en heb de regeltjes ook nooit onder de knie gekregen.

@Wist je dat / Cerito: Dan ziet hij er niet best uit voor zijn leeftijd.
@Swaentje: Lopen is gemakkelijker dan fietsen, qua taal dan. Sinds de pannenkoek is het met mijn Nederlandse taalgevoel nooit meer goed gekomen.