« October 2007 | Main | December 2007 »

November 30, 2007

Het Peter Principle bij klussen

We hebben de afgelopen dagen niet stilgezeten. Hoewel, donderdag zag ik een programma over iets van huis en tuin. Een man veranderde in luttele ogenblikken een kale tuin in iets prachtigs met pergola, bankjes, een vijver etc. Daarbij vergeleken valt ons huisverbeteringsproject in het niet.

Het moeilijkste was de Linnarp. Met zo'n naam moet het ding wel van Ikea zijn en dat klopt. Officieel is het een boekenkast maar wij gebruiken hem als buffet- dan wel vitrinekast, immers hij is een beetje groot voor één boek. Voor het zover was moest de Linnarp nog wel in elkaar gezet worden.

Tactisch liet ik de drie dozen links liggen en begon met het installeren van de wireless printer. Dat nam zijn tijd maar verliep probleemloos. Luchiano (10) en ik kunnen nu van overal in het huis printen. Niet dat we dat doen maar het kan wel.

In de tussentijd was Lucy begonnen met het uitpakken van de onderdelen van de kast. Behalve de planken zitten er ook ongeveer 25.000 schroefjes, nippeltjes en hoe al die wonderlijke onderdelen mogen heten in. Al vrij snel ging het mis. Een spie (?) paste niet in het gaatje waarin hij volgens de handleiding moest.

29.11.2007: Lucy en CasaSpider hebben een Ikea Linnarp kast in elkaar gezet met klemmende deurtjes. Klik voor groter."Volgens mij past hij wel als ik wat forceer", zei ik tegen Lucy. "Neen, jij gaat niets forceren!", antwoordde zij beslist. Op zich heel verstandig, alleen konden we niet verder. Ik besloot met de twee planken, de spie en de gebruiksaanwijzing naar Ikea te rijden. Luchiano ging met me mee.

Bij de Klantenservice legde ik het probleem voor. De man bekeek de zaak aandachtig en zei toen: "Volgens mij moet de spie toch echt hier doorheen. Feitelijk draagt deze constructie de hele kast, daarom zit hij zo strak." We besloten dat hij de spie er als bewijs in zou slaan. Dit lukte zonder problemen.

Ondertussen had ik ontdekt dat er een krasje in het kleine plankje zat. De man bekeek het en zei dat het inderdaad in de fabriek was gebeurd. Ik weet niet precies hoe hij dat kon weten. Het betreffende plankje lag echter niet los op voorraad. "We kunnen dit op twee manieren oplossen", sprak de man. "Ofwel maak ik een andere doos open en haal daar het plankje uit, ofwel geef ik u een korting van 30 euro."

"Geef mij die 30 euro maar", zei ik. Immers, de onderkant van het plankje bevindt zich niet in het zicht. Thuis sloeg Lucy de andere spie zonder problemen in de plank. De afhandeling van Ikea verdient wederom een compliment.

Het in elkaar zetten van de Linnarp verliep verder voorspoedig. Donderdag bevestigde ik de kast met schroeven aan de muur waardoor hij stevig staat als een huis. Alleen de deuren moesten nog. Ook dit verliep zonder problemen. Alleen vond ik dat de ene deur één milimeter hoger moest hangen. Om het helemaal af te maken.

"Wat zullen we doen?", vroeg ik. "Hem zo laten hangen of die linkerdeur er weer even uithalen?" "Zeg jij het maar", zei Lucy. Overmoedig geworden door het snelle succes tot dusverre haalden we de deur eruit. Vervolgens hebben we hem er wel vijf keer in en uit gezet met steeds beroerder resultaat.

Waarschijnlijk is er in het proces iets een beetje verbogen. Gevolg is dat de deuren nu niet meer onafhankelijk dicht gaan, ze moeten samen tegen elkaar aangedrukt worden. Regelmatig verzuchtten we: "Hadden we ze nu maar gewoon laten hangen, wat kan dat ene milimetertje nu toch schelen..."

Ik moest denken aan het Peter Principle dat kort samengevat het volgende inhoudt: "In a hierarchy every employee tends to rise to his level of incompetence." Bij klussen is dat niveau in mijn geval snel bereikt.

Afijn, de kast staat en ziet er mooi uit. Voor wat betreft de klemmende deuren wachten we totdat Margriet en Wiro terug zijn uit Portugal.

November 26, 2007

Eredivisie 2008 en voetbalpoules.nl

26.11.2007:Webloggers al in een vroeg stadium op de eerste pagina van voetbalpoules.nl. Klik voor groter.De Eredivisie gaat bijna de winterstop in en op het CasaLog is tot op heden geen enkele officiele tussenstand te vinden van de Webloggers in voetbalpoules.nl. Noch in het individuele noch in het poule-klassement.

Daar wordt vandaag verandering in gebracht en het feit dat dit vandaag gebeurt heeft er absoluut niets, ik herhaal absoluut niets mee te maken dat CasaSpider binnen de Webloggers zowel de eerste als de derde positie bekleedt.

Neen, de complimenten gaan naar alle deelnemers aan deze roemruchte poule, okay minus één deelnemer dan wiens naam we hier niet zullen noemen. Hij heet Coen.

Vanwaar deze complimenten (behalve voor Coen)? Iedereen vult de uitslagen nauwgezet wekelijks in. Dit betekent dat niet minder dan 26 van de 27 deelnemers in de Webloggers subpoule aktief zijn. Die andere is Coen.

De aktieve houding van de Webloggers heeft resultaat, in het subpoule-klassement staan wij op een voortreffelijke 15e positie. De Webloggers zijn inmiddels een begrip in voetbalpoules-land, dat kan gewoon niet anders.

De weekprijs ging zondag naar twee deelnemers. Zidane United moest hiervoor zijn geliefde Feyenoord laten verliezen in Groningen maar nog knapper is de prestatie van Purple Paool die eveneens tot 51 punten kwam. Zij is vooralsnog de beste dame van de Webloggers.

Een tikkeltje sneu is dat Angel ondanks verwoede pogingen niet verder is gekomen dan de 26e plaats binnen de poule. Dit houdt in dat hij op pagina twee staat, samen met Coen, en derhalve niet getoond wordt in de screenshot. Angel, houd moed.

November 25, 2007

Een filosofische zondag

Door het raam naar de achtertuin kijkend zag ik dat het miezerde. Zo'n typisch Hollandse herfstdag. Druilerig en donker, ja zelfs de lampen in de woonkamer moesten aan. Is het erg als het buiten miezert? Eigenlijk helemaal niet. Als ontbijt aten we een broodje Bapao (rundvlees) uit de magnetron met pikante Thaise saus.

In La Oficina deed ik de administratie. Lucy zette het ledikant van Diana (1) wat lager en Luchiano (10) was druk met vriend Joey uit Borkel aan het chatten. Hij heeft zelf de headset aan de praat gekregen en kletst erop los. Naast me staan toastjes met Franse kaas en een glas rode wijn. En het is nog maar 13:09, dat is pas fijn.

Leuk wat een laatste zin vaak losmaakt, straks goed opletten. Ik gebruik hem vaak om iets vast te leggen wat niet iedereen hoeft te begrijpen. In tegenstelling tot wat Cyberjunk denkt is het dus niet zomaar iets dat nergens op slaat. Bij CasaSpider slaat alles ergens op. Onthoudt dit.

24.11.2007: CasaSpider ziet voor het eerst de Surinaamse cabaretier Roue Verveer en dat valt niet tegen!Zaterdagavond zag ik op televisie een voorstelling van de Surinaamse cabaretier Roué Verveer. Hij komt tamelijk ongepolijst over en of het een diamant is moet nog blijken. Toch bleef ik hangen en moet hem nageven dat de man over de dingen nadenkt. Wat mij aansprak was zijn thema dat in Nederland iedereen zo klaagt. Zelfs Surinamers die vroeger de meest relaxte mensen waren die er bestonden.

Roué Verveer ergert zich aan de ieder jaar terugkerende klaagzang van Surinamers over Sinterklaas. Wel, feitelijk meer over het inzetten van Zwarte Pieten dan over Sinterklaas zelf. Een aantal aspecten kwam in 2005 aan de orde in mijn post Komt Sint Nicolaas tweemaal aan op Curacao?. Volgens Verveer pakken de klagende Surinamers het verkeerd aan door het Sinterklaasfeest te boycotten. "Denken jullie nou echt dat iemand die 300.000 Surinamers mist op dat feest?"

En zo is het natuurlijk ook. Een ander thema dat Roué Verveer aansneed is dat mensen meer met elkaar in contact moeten raken. Dat is inderdaad de enige manier om dingen naar een hoger nivo te tillen. Vraag waarom mensen zus of zo doen, wat daarachter zit. Dan ergert men zich niet zo snel en hoeft ook niet zo snel te klagen.

Zo lees ik graag het weblog van de Arubaanse Xaviera Ringeling. Zij heeft een hekel aan die vervelende vent met zijn witte baard en schreef hierover in 2006 de lezenswaardige post Sint N. Ondanks dat ik het gevoelsmatig meer eens ben met Roué Verveer erger ik mij absoluut niet aan Xaviera's mening. Zij heeft een andere invalshoek en wellicht verandert het Zwarte Pietencircus in de loop der tijd. Het Nederland van nu is niet hetzelfde als het Nederland uit 1910 tenslotte.

Alle Menschen werden Brüder volgens de negende symphonie van Beethoven. Luchiano is reeds Duits aan het leren, ook al lijkt zijn Duits vooralsnog meer op Russisch. Mensen worden niet zomaar Brüder, daarvoor moet men zich in elkaar verdiepen. Maar is het niet gemakkelijker om wat niet direct aanspreekt meteen weg te zappen?

In de voetbalpoule heb ik Groningen laten winnen, analoog aan de feitelijke uitslagen van de afgelopen jaren. Wint Groningen sta ik misschien wel bovenaan in onze poule, wint Feyenoord dan juicht mijn hart.

Neen, geen zin in een laatste. Ja of nog een glas rode wijn. Staande, net als Reinhard Mey.

November 24, 2007

Waarom Diana visje kan zeggen

Op het moment dat Diana (1) een computer in het zicht krijgt gaan haar ogen stralen en loopt ze er recht op af. Zo jong al zo verslaafd. Behalve rotzooien met de muis en alle toetsen tegelijk indrukken is zij dol op CasaMovies.

Als wij op Curacao even geen kind aan haar wilden hebben parkeerden we haar voor de computer met een stuk of tien CasaMovies op repeat. Sommigen noemen dit geestelijke mishandeling. In Rijen is onze infrastructuur nog niet uitgekristalliseerd. Momenteel staat mijn laptop beneden.

"Flmpjvisjes", brabbelt Diana. Dat betekent dat zij het filmpje van de visjes wil zien. Het betreft de laatste CasaMovie waarin Piet en Emmie een dolphin-encounter hebben. Op het moment dat de dolfijnen in beeld komen wordt zij dolenthousiast en om een of andere reden zeg ik dan altijd: "Visjes".

Ja, ik weet ook wel dat dolfijnen zoogdieren zijn. Op het betreffende moment klinkt "visjes, visjes" echter veel beter dan "zoogdieren, zoogdieren", geloof mij maar. CasasPa en Truus hebben een vijver achter in de tuin waarin een stuk of tien (echte) visjes zwemmen. Ook die noemt Diana visjes.

Over tuinen gesproken, het is heel goed dat wij een tuin hebben.

November 23, 2007

GardenMaster Rijen

Het is alweer twee dagen geleden maar toch nog even over het voetbal. Het positieve nieuws is dat het Nederlands Elftal alleen maar beter kan worden na de 2-1 nederlaag in en tegen Wit Rusland. Hoeveel betaalt de KNVB (of iemand anders) eigenlijk maandelijks om Nederland in de top-10 van de FIFA/Coca-Cola World Ranking te houden?

21.11.2007: De Engelse coach Steve McClaren mag opstappen na het niet kwalificeren voor het EK-2008 door de 2-3 nederlaag tegen KroatieEngeland-Kroatie (2-3) was een heel ander verhaal, wat een geweldige wedstrijd. Overigens vooral van de kant van de Kroaten die op eerdergenoemde ranglijst om onverklaarbare redenen onder Nederland staan.

In mijn eentje naar een voetbalwedstrijd kijkend zap ik regelmatig weg. Sterker nog, Lucy mocht tijdens Wit Rusland-Nederland gewoon 20 minuten naar Lingo kijken. Van Engeland-Kroatie was iedere minuut de moeite waard.

Engeland-coach Steve McClaren, is dat niet een beetje teveel van het goede die dubbele C, is ontslagen. Tijdens de wedstrijd voelde hij de bui kennelijk al hangen gezien het reclamebord waar hij toevallig langs loopt.

Over toevalligheden gesproken, als Rusland niet een benauwde 0-1 overwinning op het nietige Andorra had behaald was Engeland alsnog naar het EK-2008 gegaan en had Steve McClaren nog een baan. Tegen Guus Geluk is echter geen kruid gewassen.

Heerlijk toch dat voetbal, net zo heerlijk als de dag van gisteren. Wat een prachtweer was het in Rijen, het zonnetje scheen en wij liepen over de markt. Het was markt. "Is er hier ook een visstand?", vroeg ik aan een willekeurige marktkoopman. "Dat weet ik niet", antwoordde de marktkoopman. Diverse lieden bemoeiden zich ermee en zeiden dat de viswinkel even verderop van uitstekende kwaliteit is.

Op het gevaar af dat deze mensen toevallig familie of vrienden van de eigenaar van de viswinkel zijn gingen we er toch naar toe. We kochten een bak kibbeling met ravigottesaus. Diana (1) kreeg een visje van de visboer. Het woord visje kan ze heel goed zeggen. Waarom? Dat komt later wel eens aan bod.

23.11.2007: Lucy is blij met haar nieuwe plantjes van de GardenMaster Rijen. Klik voor groter.Teruglopend naar de parkeerplaats op het dak van de Albert Heijn haalde Lucy alvast een stuk kibbeling uit de zak. Sjonge, sjonge wat was die lekker met de ravigottesaus.

Het deed me aan Curacao denken. Daar kochten we af en toe onder de brug in Otrabanda stukjes kip (pida di galinja) die we al in de auto opaten. Als we de kip tot thuis bewaarden was hij minder lekker dan in de auto, heel gek.

"Volgens mij is het net als met de kip op Curacao", zei ik tegen Lucy. "Ja, laten we hem hier maar opeten", antwoordde zij. Staande in het zonnetje tegenover het Wilhelminaplein (!) met uitzicht op de markt verorberden wij de kibbeling met ravigottesaus.

's Middags leidde Lucy me naar een nieuwe ervaring, dat heeft zij al vaker gedaan. Deze keer ging de reis naar de dichtbij ons huis gelegen Zwarte Dijk 60 waar de GardenMaster Rijen is gevestigd. CasaSpider naar een tuincentrum, het moet niet gekker worden.

Lucy laadde het winkelwagentje vol met viooltjes en wat andere planten. Bij de sectie Tuinkabouters kon ze de verleiding haast niet weerstaan. Gelukkig zijn de paddestoelbewoners tamelijk aan de prijs zodat ze mochten blijven staan.

We schakelen over in RealWrite™ modus. Lucy heeft zojuist authorisatie gegeven om een paar foto's van onze nieuwe aanwinsten te maken. Een dergelijke kans mag men niet voorbij laten gaan. Echt indrukwekkend zien de plantjes er nog niet uit. Volgens Lucy moeten er daarom een paar bijgekocht worden.

Gaat het niet altijd zo? Men begint met schoonmaken en al doende ziet men pas hoeveel meer dingen vies zijn. Het is maar een voorbeeld. Hoogste tijd om eens te gaan douchen.

Update 23.11.2007 / 19:02

Deze dag staat in het teken van tuinieren, van Lucy's kant dan toch tenminste. "Kom we maken een foto van ons bij mama's nieuwe planten", stelde ik aan Luchiano (10) voor toen hij net van school thuis kwam. Onze jongeman is de laatste dagen ietwat recalcitrant. De liefde voor planten is aan zijn gezicht af te lezen.

Tot overmaat van ramp gingen we nogmaals naar tuincentrum GardenMaster. Lucy wilde extra bloemen en een zak potaarde. Bijkomend voordeel was dat we de tuinkabouters vast konden leggen. Aan Luchiano vroeg ik of hij wilde dat we een kerstboom namen. "Ja graag. Daar wil ik graag voor zorgen. Zorgen dat hij weg gaat."

Om hoe laat begint de puberteit?

November 21, 2007

Het nastreven van geluk

Thomas Jefferson (13.04.1743 - 04.07.1826), derde president van de Verenigde Staten, is een van de grondleggers van de Onafhankelijkheidsverklaring van 1776. Ieder mens heeft een natuurlijk recht op individuele vrijheid, leven en the pursuit of happiness. Jefferson was geïnspireerd door de Engelse filosoof John Locke. (Bron)

Iedereen streeft geluk na. Jammer is alleen dat het nastreven van het geluk van de een het geluk van de ander nog wel eens dwarsboomt. We zullen het ermee moeten doen. Of zelf gewoon wat harder nastreven. Maandag reed ik daarom naar de Woonboulevard in Breda. Deze keer niet naar Ikea maar naar winkels die mannenharten wel sneller doen kloppen: de Mediamarkt en BCC. Bij laatstgenoemde kocht ik een JVC home-cinema.

Het installeren daarvan vergde ongeveer twee uren. Kom er maar eens op dat men een onder het deksel van de afstandsbediening verborgen button met de naam Scan twee seconden moet indrukken en vervolgens 576P moet selecteren om de Component goed in te stellen. Deze truc stond in de handleiding.

19.11.2007: De Spiders bekijken The Pursuit of Happyness met hun JVC home-cinema. Klik voor groter.Als men dan uiteindelijk beeld heeft levert dat zeker een geluksgevoel op. We besloten een dvd te bekijken: The Pursuit of Happyness (imdb).

Beeld en geluid waren van grote klasse, hopelijk vonden de buren dat ook, en de film paste precies ook al is het in principe waargebeurde verhaal zwaar aangezet. Zo kreeg de echte Chris Gardner wel degelijk betaald voor zijn stage bij makelaarsbedrijf Dean Witter.

Dinsdag ging ik nogmaals naar BCC omdat twee kleine dingetjes niet werkten. De verkoper hielp mij uitstekend en als beloning liep ik naar de Mediamarkt. Immers, op woensdag 21 november wordt onze @Home vaste telefoon aangesloten. Iedere verdieping in ons huis beschikt nu over een telefoon en onderling kunnen we gratis bellen.

Winkels als Mediamarkt maken hebberig. Met de dvd Zij gelooft in mij (imdb) van Andre Hazes voor vier euro en de telefoons hield ik het bescheiden. Na het eten verzamelden wij ons op de bank. De Hazes-film is van geheel andere orde dan die van Will Smith. Het geheel komt langzaam op gang maar als men er eenmaal in zit is het een uniek document van een bijzondere man.

Ongelofelijk trouwens hoeveel sigaretten en blikjes bier erin voorkomen. Meest opvallend is echter de continue spanning en stress waar Andre Hazes onder lijdt. Het is niet moeilijk om een link te leggen naar The Pursuit of Happyness, ik moest daar tenminste regelmatig aan denken.

Lucy kon ondanks mijn tussentijdse vertalingen niet alles even goed volgen maar toch was zij onder de indruk. Andre Hazes is 100% echt, echt in de zin van zichzelf. Hij kon ook gewoon niet anders. Zij gelooft in mij is een rauw document van een klein deel (1999) van zijn leven.

Beide films krijgen van mij een 8.

November 18, 2007

Klussen met de mannen

Zaterdag, mannendag. Stipt om tien uur ging de bel en stonden Diamond Piet (website) en Ronald voor de deur. Ze waren zo vroeg omdat de primaire missie van de dag het wegbrengen van zoveel mogelijk grof vuil naar de Milieustraat was. De Milieustraat sluit al om 11:30, zus Margriet en ik hebben er al eens met een volle kliko voor een gesloten deur gestaan.

Ons berghok puilde uit van het karton en de spullen die van Lucy weggegooid moeten worden. Kilo's boeken over Turbo-C, Turbo-Pascal, databases, stratenboeken, landkaarten, kleding waaronder twee ski-pakken en toebehoren, het heeft allemaal twaalf jaar bij CasasPa op zolder gestaan.

17.11.2007: Piet en Ronald kwamen klussen, nadien keken we voetbal. Het is mannen-zaterdag. Klik voor groter.Het meeste is nu weg. In een van de dozen troffen we een bijna volle fles Chivas Regal whiskey aan van twaalf jaar oud. Die was nu dus 24 jaar, het dubbele van twaalf en precies de helft van mijn leeftijd, wat een toeval. Na voorzichtig snuiven moest hierop gedronken worden. De whiskey is in prima conditie.

Afijn, twee ritten met de Avensis en de donkerzwarte Jetta later en twee strippen op de Afvalknipkaart minder zien huis en berging er een stuk opgeruimder uit. Wel jammer was dat ik enkele pezen of spieren van mijn rechterarm heb verzwikt (?) bij het in de container slingeren van een grote, zware doos. Het is nooit leuk om krak te horen op een dergelijk moment. Ook niet voor Piet en Ronald want die mochten vervolgens alles dragen.

We aten een boterham, dronken koffie en reden met zijn drieën naar de Karwei in Dongen. Daar kochten we planken en staanders voor de kamers van Luchiano (10) en Diana (1). Over Luchiano gesproken, die vermaakte zich de hele dag prima met Emmie (7). Ze hebben drie keer een uur in de kou ge-skate of ge-skeelerd. Tussendoor bekeken ze spannende YouTube-filmpjes over haaien, voornamelijk met de ogen afgewend onder een grote teddybeer.

Het is leuk om met drie mannen door de Karwei te lopen. Het klusgevoel maakt instincten los. Thuis gingen we meteen aan de slag en even later hingen de vier planken onder toezicht van Lucy praktisch loodrecht in de twee kinderkamers. Tijd voor een biertje. Bovendien begon het voetballen al bijna. Schotland-Italie (1-2) en Nederland-Luxemburg (1-0). Kan een zaterdag mannelijker worden ingevuld?

Om half elf zat het erop en vertrokken de heren samen met Emmie richting Utrecht. Wij relaxten nog wat na op de bank.

November 15, 2007

Terug naar Curacao?

Snotterend en hoestend kabbelen de dagen voort. Diana (1) is een heel eind opgeknapt. Haar Elmo-knuffel is uit een van de Curacaose dozen tevoorschijn gekomen. Daar loopt ze de hele dag mee rond ondertussen op een bijzondere manier voortdurend "Elmo, Elmo" roepend.

Woensdagavond was Lucy ineens niet lekker, hoofdpijn. Die middag was zij in de tuin het gras aan het maaien. Misschien toch wat te veel van het goede in dit barre klimaat. Van de andere kant, de achtertuin ligt er nu een stuk mooier bij.

14.11.2007: Lucy maait ons het gras voor de voeten weg. Klik voor groter.Luchiano (10) en ik bezochten de Ikea, voor de vijfde keer alweer. Twee items die we zaterdag hadden aangeschaft gingen terug. Het deurtje van een keukenkastje was beschadigd en de plinten voor de voorraadkast gebruiken we niet.

Dit meldden we bij de klantenservice. Geen enkel probleem, voor de plinten kreeg ik mijn geld terug en met een nieuwe bon kon ik vijf minuten later een nieuw keukendeurtje afhalen.

Een uitstekende service die uiteindelijk waarschijnlijk goedkoper uitpakt dan steggelen met de klant.

Als men toch bij Ikea is kan men er net zo goed even doorheen lopen. Hiervoor moest ik wel Luchiano omkopen met een kookwekker (!), een hotdog en een cola.

Een paar opbergsystemen rijker voor La Oficina (Het Kantoor) reden we van Breda via Dorst terug naar Rijen. Foto met dank aan terug van weggeweest: Het Statief.

Bij de plaatselijke Formido kennen ze me inmiddels wel. Bij het afrekenen vroeg de caissiere of ik koopzegels wilde. Neen, die wilde ik niet. Hierop overhandigde ze mij toch een paar witte zegels met blauwe opdruk. Die zegels had ik al eerder gezien, bij Albert Heijn en andere winkels.

"Wat zijn dat eigenlijk voor zegels?", vroeg ik.
- "Oh, dat zijn zegels van de winkeliersvereniging."
"En wat kan ik daarmee krijgen?"
- "Als u de kaart vol heeft kunt u een reis naar Curacao winnen."

In de auto likte ik de zegels nauwgezet op de kaart.

November 13, 2007

Fiets rap ziek

Luchiano (10) kon dinsdagmorgen niet wachten om naar school te gaan. Niet dat de lessen nu plotseling zo interessant zijn of dat er wellicht een meisje naar hem aan het lonken is, neen hij mocht voor het eerst met zijn fiets naar school.

Maandagavond hadden we speciaal daarvoor een fietsslot bij Formido gehaald en zelf had hij aan de verhuizers van Voerman International gevraagd of het overdag verplicht is om verlichting op de fiets te hebben. Volgens de verhuizers hoeft dat overdag niet. Ik heb mijn twijfels.

Luchiano is apetrots op zijn fiets. Als ouder maakt men zich echter wat zorgen omtrent het zich zelfstandig in het verkeer begeven door iemand die daar niet aan gewend is. Helemaal als die iemand tamelijk eigenwijs is en voor wie Het Ene Oor In Het Andere Uit principe geldt.

13.11.2007: Luchiano (10) gaat voor het eerst met de fiets naar school in Rijen. Klik voor groter.Iets heel anders, gisteren verscheen een aantal malen de volgende stelling op TV: "De Nederlandse taal verengelst rap".

Indien men in plaats van het oud-Hollandse woord rap in de betekenis van vlug denkt met een nieuwe Ali B-song te maken te hebben dan bevestigt de stelling zichzelf.

Wij gaan verder met de familiebeslommeringen. Na Luchiano over het Turfpad te hebben zien wegfietsen was het tijd om voor Diana (1) te zorgen.

Zij is al een paar dagen niet helemaal lekker. Koortsig en haar mondhoeken vertonen scheurtjes. Soms wijst ze daar met haar wijsvinger naar en zegt dan heel zielig: "Au".

Aangezien we nog geen huisarts hebben belde ik mijn zus Margriet. De huisarts die zij kende was juist vandaag vrij. Zijn vervangster had morgen pas een gaatje.

Gelukkig vond ik nog een andere, dokter Robben gespecialiseerd in Schwalbes. Deze constateerde dat Diana inderdaad niet lekker was. Hij luisterde naar haar longen en die zijn in orde. "Waarschijnlijk is het een virus. We kijken het even aan. Als het aan het eind van de week niet verbeterd is wil ik haar opnieuw zien."

Hij schreef een vaseline-achtige zalf voor om de wondjes bij Diana's lippen te genezen. Het recept lag al klaar bij de aanpalende apotheek. Geweldig toch, gewoon doorlopen zonder te betalen en toch spullen meekrijgen. Dat zijn leuke dingen om aan te wennen.

Thuis mocht Diana op de bank slapen en begon Luchiano eindelijk aan zijn huiswerk. Volgens hem ruim op tijd, immers het hoeft morgen pas af te zijn. Hmm... zo deed ik het zelf ook altijd.

November 12, 2007

@Home in Rijen

De Latios-fans weten het al, sinds vandaag zijn de Spiders weer online. Daar is echter wel een week aan vooraf gegaan, een week die hier chronologisch-thematisch en tevens beknopt wordt beschreven.

Luchiano (10)

Vorige week maandag waren Lucy, Diana (1) en ik zonder Luchiano in Rijen om de laatste voorbereidingen voor de verhuizing te treffen. CasasPa en Truus haalden hem van school en brachten de avond met hem door. Voor Luchiano was het een spannende avond, immers dinsdag was zijn laatste dag op de Sint Servatiusschool te Borkel. Bij de Marskramer in Rijen hadden wij van tevoren 40 zeepsopsetjes gekocht bij wijze van traktatie.

Afijn, die avond belde Truus. "Kan een van jullie even met Luchiano praten? Hij is een beetje verdrietig." Het was zelfs zo erg dat hij met tranen in zijn ogen tegen Truus had gezegd: "Altijd als ik mijn papa en mama nodig heb dan zijn ze er niet." Met dit soort Drama Queen-achtig gedrag moet een carriere als presentator van RTL-Boulevard te zijner tijd tot de mogelijkheden behoren.

06.11.2007: Luchiano (10) neemt afscheid van de Sint Servatiusschool te Borkel. Klik voor groter.Toen dinsdagmiddag de school uit ging waren we allemaal present. Uiteraard wilden wij ook afscheid nemen van meester Joop en de juffrouwen van combinatieklas 7-8. Luchiano is er geweldig opgevangen en heeft er een prima tijd gehad. Als aandenken kreeg hij een placemat met een foto van de hele klas mee en zijn grote vriend Joey deed hem tot het laatst uitgeleide. Bij deze nogmaals onze hartelijke dank hiervoor richting alle mensen van de Sint Servatius te Borkel.

Dinsdagavond vertrokken we tegen een uur of negen naar Rijen waar we goed geslapen hebben. Woensdagmorgen was de grote dag dat Luchiano voor de derde keer dit jaar een andere school bezocht. Deze keer viel de eer ten beurt aan de Sint Jozefschool en wij hopen dat het hier voorlopig bij blijft.

Natuurlijk liep ik samen met hem de route naar school, een route die voornamelijk bestaat uit het zogenaamde Turfpad. Het is een op het oog eenvoudige route, ik kon de TomTom thuislaten en CasaSpider-kenners weten wat dit betekent. Luchiano liet ik achter bij juffrouw Joke, tot half een. Op de terugweg liet ik hem voorop lopen, om te zien of hij de weg wist. Dat ging bijna goed.

's Middags oefenden we nogmaals. Luchiano maakte grappen en liep expres verkeerd. "Dat is niet echt slim", riep ik ietwat chagrijnig tegen hem. "Als je iets goed kunt dan mag je grappen maken, zo niet dan slaat het als een tang op een varken."

Donderdag moest ik al vroeg naar Den Haag voor een intake bij T-Mobile, overigens niet als wielrenner. Op de terugweg maakte ik een tussenstop bij SQL Integrator in Rijswijk en kon net de lunch meepikken. Om 12:38 belde Lucy ongerust dat Luchiano nog steeds niet thuis was. Geen leuk bericht, maar zover van huis is men machteloos. Vijf minuten later belde zij wederom. Luchiano was zojuist huilend en nat gearriveerd. Bij het Burgemeester Sweensplein was hij abusievelijk de Margrietstraat in gelopen en wist toen niet meer waar hij was.

Om half vier haalde ik hem op van school en weer oefenden we de route. Het is gewoon niet te geloven maar inmiddels ken ik het Turfpad uit mijn hoofd, niet minder dan zeven keer hebben wij de afstand van een kilometer (enkele reis!) samen afgelegd. De beeldvorming dat CasaSpider alles met de auto doet mag bij deze worden bijgesteld.

Margriet en Wiro

Afgelopen weekend zijn mijn zus Margriet en zwager Wiro door zus/huisbazin Pascale haar huis uitgezet. Ze zochten en vonden onderdak bij ons. Zo konden zij na 12 jaar in Rijen gewoond te hebben eindelijk weer eens in dit prachtige dorp slapen. Bovendien zijn zij enorm goede klussers, kwam dat even goed uit.

Ze arriveerden om een uur of een. Na de koffie moesten er spijkers met koppen worden geslagen. We reden in twee auto's naar Ikea in Breda waar we een hoop insloegen maar niet de gewenste rolgordijnen vonden. Gelukkig is er ook nog een Praxis. Pas na zes uur waren we terug in Rijen waar we de auto's uitlaadden en ik Chinees ging halen.

Na het eten begon het werk en gewerkt is er. Om één uur 's nachts vonden we het welletjes. Het huis zag er een stuk leefbaarder uit. Zondagmorgen hadden Nico en Manon Wiro en Margriet nog even tijd voordat zij in Lommel werden verwacht voor een andere afspraak. Tijd genoeg om een paar lampen op te hangen.

Zondagmiddag heb ik tijdens Feyenoord-Ajax (2-2) de resterende lampen alsmede een schilderij opgehangen. Dat is heel mooi maar we zijn blij als Margriet en Wiro aanstaande donderdag ons nogmaals komen bezoeken. Qua handigheid spelen zij namelijk in een andere divisie.

Maandag

We zijn hier allemaal lekker aan het hoesten en snipverkouden, met name CasaSpider. Nederland is een prima land hoor, maar het klimaat sucks. Of is dat soms geen nieuws? Hoe dan ook, een van mijn primaire levensfilosofieën is dat men in elke situatie naar de postieve punten moet kijken.

12.11.2007: Diana (1) heeft het goed naar haar zin in ons huis te Rijen. Klik voor groter.Op vrijdag 2 november heb ik mij telefonisch aangemeld bij @Home voor al hun diensten: Basis TV, Digitale TV, Internet (8 Mb) en telefoon. Vorige week werd door TNT-Post een mooie installatiebox afgeleverd. "Zo, die gaan we straks eens even installeren", dacht ik in eerste instantie.

Na een paar bladzijden in de handleiding te hebben gelezen zonk de moed me in de schoenen. De woorden meterkast, wandcontactdoos en meer van dat soort technische termen deden mij al snel besluiten om een professionele installateur in te huren.

Die man kwam maandagochtend. Na het schudden van de handen was zijn eerste vraag: "Waar komt de groene kabel het huis binnen?" Dat is nog eens mannentaal. Ik wist dat dit in de meterkast gebeurde. Een half uurtje later was de meterkast voorzien van de meeste door @Home geleverde hulpstukken. Een en ander ziet er best chaotisch indrukwekkend uit. O ja, de bel heb ik nadien eigenhandig aangesloten.

Beide laptops werken nu draadloos, de televisie digitaal en de telefoon is aangesloten maar wordt pas over een dag of tien geactiveerd. Geen idee waarom dat zolang moet duren maar we doen het er maar mee.

De man van het installatiebedrijf was nauwelijks vertrokken of daar kwam een grote verhuiswagen van Voerman International de straat inrijden. Onze inboedel uit Curacao is aangekomen en door de douane ingeklaard. Een uur later stond ons huisje vol met dozen oude troep (Lucy's woorden).

Toen de mannen weg waren sleepten wij nog een hele tijd met dozen heen en weer. Het meeste heeft zijn plekje gevonden maar veel dingen gaan achteraf toch naar het grof vuil. Na vandaag kunnen we stellen dat de verhuizing erop zit. De spullen uit Curacao zijn er en wij zijn verbonden met de wereld.

We are @Home in Rijen.

November 5, 2007

Een dag voor de verhuizing

Er is doorgewerkt en veel heen en weer gereden de afgelopen dagen, heen en weer naar Rijen. Een paar highlights.

Aanhangwagen

Donderdag 1 november haalden we de tienerkamer voor Luchiano (10) op bij vrienden van Luc en Pascale. Een tienerkamer past niet in de kofferbak van de donkerzwarte Volkswagen Jetta. Zus Margriet en zwager Wiro hebben een Mondeo met trekhaak en, niet onbelangrijk, een aanhangwagen.

01.11.2007: De aanhangwagen vakkundig ingepakt door Wiro met een hele tienerkamer en een tweepersoonsbed. Klik voor groter.Aan mij de eer om deze combinatie naar Rijen te rijden. Margriet ging voor de zekerheid mee. We laadden de tienerkamer in en reden naar Dommelen om de rest van het gezin op te pikken. CasasPa had bij de Kringloop in Valkenswaard een aardige eethoek gezien, daar gingen we eerst even heen.

De eethoek was snel gekocht en er stond ook een mooi bed met kastjes voor weinig geld. Dat kwam onder andere omdat een aantal latten ontbrak voor de versteviging. Wiro keek de zaak eens aan en zei al snel dat dat geen probleem was. Bij de Formido kochten we vier planken en diezelfde avond zou Wiro langskomen om een en ander in elkaar te zetten.

Het was de eerste keer dat ik met een aanhanger reed. "Er is geen kunst aan", zei Margriet. "Immers de aanhangwagen rijdt gewoon achter je aan." Een geweldig concept. Na vijf minuten was de plankenkoorts al bijna omgeslagen in overmoed. Het moeilijkste van een aanhangwagen is trouwens het inpakken.

De tienerkamer lag er al in en het bed van de Kringloop namen we direct mee. Met verbazing keken wij toe hoe Wiro onderdeel na onderdeel op de aanhanger legde. Waar in mijn geval perfect passend lijkende stukken nooit passen klopte bij Wiro alles precies. Wat een geluk heeft die man!

Ikea

Het uitpakken in Rijen was een fluitje van een cent. Het bed was nog niet in elkaar gezet maar we wilden alvast matrassen, dekbedden, kussens, hoeslakens, slopen en wat dies meer zij hebben. Margriet stelde voor om naar Ikea in Breda te gaan.

Als ik ergens een hekel aan heb zijn het wel Ikea-verhalen. Eens beloofde ik mijzelf plechtig nooit over een bezoek aan Ikea te schrijven. Maar ja, ik zou ook nooit een bonuskaart van Albert Heijn of Airmiles nemen en nu heb ik ze allebei.

Het was zowel voor Lucy als voor mij ons eerste bezoek aan een vestiging van Ikea. Zonder er verder veel woorden aan vuil te maken, het is een geweldig bedrijf. In een uur en een kwartier lag alles waar we voor kwamen in de auto.

Het Bed

Om een uur of zeven arriveerde Wiro, de Man van Het Bed. Met een lege maag kan men niet werken, daarom verorberden we eerst een portie Chinees. Het bed lag in onderdelen in de woonkamer. Wiro overzag de situatie en wees de onderdelen aan die als eerste naar boven moesten.

Die eerste onderdelen konden gewoon aan elkaar geschoven worden. Toen begon het moeilijke gedeelte, het construeren van de verstevigingsconstructie. Eigenlijk zat deze heel snel in elkaar. We legden een bedbodem in het bed en Wiro zei direct: "Hmm... welke maat matrassen hebben jullie gekocht?" "200x90", zei ik achteloos. Dat stond ook op de bedbodems.

02.11.2007: Wiro eet Chinees en zijn fan Diana (1) kijkt bewonderend toe, Het Bed ligt nog in onderdelen verspreid in de woonkamer. Klik voor groter."Dan is het bed te lang", sprak Wiro. Hij mat het na en inderdaad, het bed was 212 centimeter lang. "Wat nu?", vroeg ik iets minder achteloos. "We gaan het bed inkorten", sprak Wiro.

Hij schroefde de zaak weer los en zaagde met een ietwat botte decoupeerzaag 10 centimeter van de zijkanten van het bed alsmede de steunplank af. Drie kwartier later had hij de zaak weer in elkaar geschroefd.

We legden een bedbodem in het bed en deze paste nu een stuk beter. Toch was Wiro niet tevreden: "Hmm... de bedbodem steekt boven de zijkant van het bed uit." "Is dat erg?", vroeg ik ongerust.
"Ja, want dan schuift de matras eraf."
- "Ojee, en wat kunnen we daaraan doen?"
"De verstevigingsconstructie laten zakken."

Wiro voegde de daad bij het woord en schroefde het geheel voor de tweede keer los. Een half uur later zaten de planken weer vast maar deze keer een centimeter of tien lager. We legden beide bedbodems erin en bekeken met voldoening het resultaat. Tijd om de matrassen erop te leggen.

Om ongeveer half elf was Het Bed klaar.

Diamond Piet

Zaterdag hadden we een afspraak met Diamond Piet die kwam helpen klussen. Lucy had bij de Kringloop in Valkenswaard een zwarte driezitsbank gezien die zij graag wilde hebben. We kochten hem en hadden het geluk dat Margriet en Wiro zondag toch in Rijen moesten zijn voor een verjaardagsfeest bij hun oude overburen.

03.11.2007: Diamond Piet zet tienerkamer Luchiano (10) in elkaar met Super Tools. Klik voor groter.Piet heeft (nog) geen TomTom maar was er met zijn uitgeprinte routebeschrijving toch een kwartier eerder. Bij de voordeur had hij een mooi pakket met Duvel en Westmalle Tripel neergezet, waarvoor onze hartelijke dank. Het doel was om de tienerkamer van Luchiano af te krijgen. Dat hield in het in elkaar zetten van een bed en een hang- en legkast.

Probleem was dat al het materiaal in de woonkamer stond. Kom er maar eens achter welke onderdelen bij het bed horen en welke bij de kast. Helemaal als men deze meubels nooit in gemonteerde toestand heeft gezien en beide in dezelfde kleur groen geschilderd zijn.

We begonnen met het bed en warempel, na niet al te lange tijd waren losse planken daadwerkelijk getransformeerd tot een bed. Piet had zijn klusmateriaal meegenomen en dat was spul waar een professional jaloers op is. Dat bleek zondag wel toen Wiro langskwam, die keek zijn ogen uit.

Na het bed moesten Lucy en ik even op pad voor een keukenkastje, een gasstel, een wasmachine en een televisie. Het keukenkastje is bij Formido besteld en de overige spullen worden dinsdag door Mikro afgeleverd. Wij zijn benieuwd. We haalden Chinees en daarna begonnen Piet en ik aan de kast.

Het was een hele klus (voor ons) maar ook de kast staat. Er was alleen iets geks, we hielden twee grote groene planken over. Na uitgebreid passen en meten concludeerden we dat die toch echt niet in de kast konden. Het geeft altijd een vreemd gevoel als men onderdelen overhoudt, maar zowel bed als kast zagen er respectievelijk uit als een bed en een kast.

We bedankten Piet voor de support en de gezelligheid. Hij reed terug naar Utrecht en liet zijn Super Tools bij ons achter.

Beren

Vrijdag waren Margriet en ik een ochtend alleen naar Rijen gereden om de eethoek erheen te brengen. Die eethoek moest eerst bij de Kringloop worden opgehaald. Terwijl wij hem vastsjorden met zes gele spanbanden stopte er een auto vlak bij de ingang van het magazijn.

Er stapte een vrouw uit die vroeg of ze een oude pick-up (draaitafel) kon achterlaten. Daarna sleepte zij twee enorme pluchen beren uit de kofferbak. Margriet zei direct: "Hey, is dat niets voor Diana (1)?" De man van de Kringloop die ons hielp vond dat een goed idee: "Neem maar mee!" We hoefden er niet voor te betalen en waren twee beren rijker.


04.11.2007: Diana (1) is verguld met haar twee Kringloopberen. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


Diana is ermee in haar nopjes.

Zondag

Zondag waren wij om iets over enen in Rijen. Margriet en Wiro kwamen er al snel aan met de aanhanger met daarop de eerdergenoemde zwarte driezitsbank en een salontafel van CasasPa. Ze wilden de tienerkamer van Luchiano zien en vonden dat die er goed uitziet.

Ik wees op de twee overgebleven planken. "Hmm... dat is vreemd", zei Wiro. Na even nadenken concludeerde hij dat dat onderdelen waren van een la voor onder het bed. In de tussentijd had Margriet contact gelegd met de vorige eigenaren en die bevestigden dit.

Met behulp van Diamond Piet's Super Tools was het eenvoudig, ja zelfs een plezier voor Wiro om de beddenla onder het bed te bevestigen. Toen zij naar hun verjaardagsfeestje gingen reden wij naar Ikea in Breda. Hier was het een drukte van belang maar we slaagden zonder daar veel woorden aan vuil te maken erin om pannen, borden, glazen en bestek aan te schaffen.

Verhuizing

Ons huis wordt steeds bewoonbaarder en het moment van verhuizen is bijna aangebroken. Dinsdag wordt de eerste keer dat we er blijven slapen en woensdag gaat Luchiano voor het eerst naar de Sint Jozefschool in Rijen. UIteraard neemt hij dinsdag afscheid van de Sint Servatius in Borkel, de school waar hij gedurende onze eerste tijd in Nederland met veel plezier naar toe is gegaan.

Het wordt ook een afscheid van CasasPa en Truus die ons ruim een maand gastvrij onderdak hebben geboden. Maar vandaag is het maandag. Dinsdag en woensdag zijn nog toekomst. We zullen zien hoe de dingen lopen.