« December 2003 | Main | February 2004 »

January 31, 2004

New York License Plate

Met dank aan Sikora en de linksbuitens, volgend jaar Gerard Cox bij Ajax!

Maak uw eigen Amerikaanse License Plate!

(Via JadeScorpion)

De pot en de ketel

Met koffie & cornflakes aan weerskanten begon ik vanmorgen aan mijn uurtje surfen. Tja, er moet nu eenmaal gesport worden! KommaPuntLog was de eerste en het was meteen raak. Een interessante post getiteld Kameleon over Ali Lazrak!

Mijn eerste post over Ali Lazrak dateert van 10 december 2003. SP-insider Hiram had de kwestie van de afdrachtsperikelen als eerste aangezwengeld.

Ik had de indruk dat de laatste tijd de problemen tussen Lazrak en Jan Marijnissen enigszins waren uitgepraat. Lazrak zou weer gaan afdragen en zich onthouden van negatieve uitlatingen ten aanzien van Marijnissen, zoals over diens vermeende koppelbaaspraktijken.

Ali Lazrak blijkt in navolging van Jan Marijnissen sinds 27 januari ook een weblog te zijn begonnen. In dit log staan tot dusverre alleen links naar artikelen die aan moeten tonen dat Marijnissen met kadaverdiscipline en koppelbaaspraktijken zijn partijleden onder de duim houdt. En aldus het weigeren van Lazrak om zijn salaris af te dragen in een begrijpelijker perspectief plaatst.

Een zekere Han heeft destijds een voorkeurstem uitgebracht op Ali Lazrak en heeft daar nu spijt van. Met name vanwege Lazrak's gesjoemel met de afdrachtregeling. Han plaatste zijn mening als reactie op het weblog van Ali Lazrak.

Vervolgens gebeurde er dit (Han's weblog):

"Even later keek ik terug en zag dat er nog iemand had gereageerd: "@Han; Hulde!"
Een minuut of 20 geleden kom ik thuis van een prachtig optreden in Eindhoven... Ik kijk nog ff op de site van Ali Lazrak en wat denk je...? Mijn reactie is verwijderd. Ik begon meteen te typen, want ik wilde natuurlijk graag weten waarom. Wat denk je...? Ik ben geblocked."

Anderen die nadien dezelfde reactie op het weblog plaatsten overkwam hetzelfde lot. Dit doet de zaak van de Socialistische Partij uiteraard geen goed. Wat moet Jan Marijnissen nu doen? Het weblog van Ali Lazrak verbieden is geen optie. Dat lijkt ook niet nodig, ik geef het log hooguit drie weken.

Mijn inschatting is dat Lazrak hoe dan ook als eenmansfractie verder zal gaan. Grappig is dat Ali eufemistisch gezegd toch op zijn minst enigszins besmet is geraakt door de dictatoriale trekjes van Jan Marijnissen...

January 30, 2004

De typistes van Wibo

Ongeveer 600 jaar geleden werd Tros Aktua (bestaat dat nog?) gepresenteerd door Wibo van der Linde. De TROS was een echte familie-omroep, met voornamelijk spelletjes in de programmering. Als ik het me goed herinner schreef de Mediawet voor dat omroepen een bepaald percentage van hun zendtijd aan serieuze onderwerpen moesten besteden.

Daarom werd een aktualiteitenrubriek uit de grond gestampt. Om enigszins serieus over te komen zaten er achter Wibo van der Linde een stuk of 12 typistes druk te typen. Zo leek het net een dampend perscentrum, waar de allerlaatste nieuwsfeiten werden vergaard. Een CNN in het klein, zeg maar. Heel Nederland wist dat het ingehuurde uitzendkrachten betrof en lachte erom.

Als ik tegenwoordig naar Telenotisia (Journaal) op Telecuracao kijk, moet ik telkens aan Wibo van der Linde en zijn typistes denken. Sinds enige tijd is er een nieuw Nederlandstalig dagblad op de markt met de naam Antilliaans Dagblad. Dit dagblad heeft het voor elkaar gekregen om zo'n vijf minuten zendtijd van het journaal te mogen vullen.

De regie switcht naar de redactieruimte van het Antilliaans Dagblad. De presentator zit al klaar en begint voor te lezen. Achter hem zit een blonde medewerkster. Meestal is zij wat aan het surfen op het web. De laatste tijd is zij, laten we haar voor het gemak Sjoukje noemen, steeds nadrukkelijker aanwezig. Zo was zij laatst aan het telefoneren. En wel met een zodanig volume dat ik moeite had om te kunnen verstaan wat de nieuwslezer van het Antilliaans Dagblad te melden had.

Soms loopt Sjoukje lekker door het beeld, dat is ook bepaald niet goed voor de concentratie. Sjoukje is een soort van running gag aan het worden. Iedere avond ben ik benieuwd wat ze nu weer heeft verzonnen. De vijf minuten uitzending van het Antilliaans Dagblad zijn het hoogtepunt van het journaal geworden. Voor mij tenminste wel.

Gisteren verkneukelde ik mij alweer, maar het ongelofelijke gebeurde... Sjoukje was er niet! De nieuwslezer, laten we hem Fred noemen, zat er in zijn eentje! Lucy zag de ontzetting op mijn gezicht en stelde me gerust: "Maak je geen zorgen, ze komt heus nog wel".

Sjoukje kwam niet meer opdagen, maar tot mijn opluchting wandelde er wel een schoonmaakster op haar dooie gemak vlak achter de presentator langs. "Die moet vast ook weer terugkomen", raadde ik in mijzelf. En ja hoor, een minuut later kwam ze nogmaals langs sloffen. Als bonus verscheen er nòg een medewerker van het Antilliaans Dagblad onbedoeld in beeld. Waarschijnlijk ook op zoek naar de eeuwige roem.

Wibo van der Linde had zijn typistes, maar Sjoukje & Fred (en de schoonmaakster) mogen er ook zijn!

January 29, 2004

Davíd

Luchiano's verklaring voor het concentratieprobleem is van verbluffende eenvoud. In zijn wereldbeeld bestaat er niet één Luchiano, maar een stuk of zeven. De snelste en de beste heet Davíd. Op zijn Frans uitgesproken, met de klemtoon op de tweede lettergreep. De overige Luchiano's heten allemaal Luchiano, behalve de sloomste. Die heet Sloomste.

Sloomste vereist de meeste aandacht en daarom stuurt Luchiano hem steeds naar school. "Ik kan het allemaal al goed, maar Sloomste nog niet, het is beter dat hij naar school gaat. En hij kan ook nog niet zo goed eten, daarom laat ik hèm steeds eten".

Tja, als je het zo uitlegt klinkt het bijna logisch. Het is wel te hopen dat al die verschillende persoonlijkheden ooit harmonisch in dat ene hoofdje samenvloeien.

Bedankt overigens voor de reacties en tips! Die van Ella Rook (ervaren moeder) heb ik maar meteen toegepast: in plaats van een uur hoeft Luchiano zich nu slechts tien minuten op zijn sommetjes te werpen. Dat lijkt me inderdaad een stuk menselijker en daardoor wellicht ook effectiever.

Namens Luchiano bedankt!

January 28, 2004

Opvoedingsmoeilijkheden

Ieder kind heeft zijn goede en minder goede kanten. Hoe jonger men aan de minder goede kanten schaaft, hoe groter de kans dat nadelige gevolgen op latere leeftijd beperkt blijven.

CasaSpider gaat Krauthammer toepassen op LuchianoHet is de hoogste tijd voor een evaluatiegesprek met Luchiano (6). Van mijn cursus Krauthammer enige jaren terug heb ik onder anderen onthouden dat men in zo'n gesprek eerst samen over de positieve punten spreekt. Wel, die zijn er voldoende. Luchiano is een pienter en leuk ventje.

Belangrijkste verbeterpunt is zijn gebrek aan concentratie. Dat begint al bij het eten. Na één hap legt hij zijn vork neer en zoekt afleiding, kan niet schelen wat het is. "Luchiano, dooreten! Eten is lepel volmaken, in je mond stoppen, slikken en dan weer je lepel volmaken! Totdat je bord leeg is!". Voor mij is het een eenvoudige while-loop, een simpel algorithme. Voor hem een Gordiaanse knoop.

Deze week kreeg Luchiano een briefje mee van zijn juffrouw. Daar schrok ik wel van. Het blijkt dat hij het slecht doet met rekenen. Dat verbaasde mij, want vaak zitten we opgaves te verzinnen en daar komt hij verrassend goed uit. Ook hier is het probleem concentratie.

Ik citeer een stukje uit de brief:

"Luchiano is speels en lui. Het duurt een hele poos voordat hij zijn spullen op tafel (en open) heeft. Dan duurt het een eeuwigheid voordat hij eindelijk aan het werk is. Hij maakt geluiden en kijkt rond om zo te zien wie naar hem luistert of kijkt. Dan begint hij te werken, maar hij houdt het niet vol en het wordt steeds minder, het tempo, totdat hij zich gaat vervelen en niet meer doorwerkt. Inzicht heeft hij wel, de basisbegrippen beheerst hij ook al. Dus is het een kwestie van zich concentreren op de taak en flink doorwerken."

We moeten met hem praten. Dat valt nog niet mee. Iedere keer als ik een serieus onderwerp aansnij, begint Luchiano doodleuk over iets anders te praten: "Kijk papa, als ik hier druk op mijn grote tand, of ik kom er met een andere tand tegenaan, dan doet hij pijn".

Vanaf vandaag krijgt hij iedere middag extra huiswerk van mij. Een uur schrijven of sommen maken. Het is een mooie uitdaging om Luchiano beter te maken in iets waar hij (nog) niet zo goed is.

January 27, 2004

Discriminatie?

Lucy had zondag een zware middag, er moest flink gewerkt worden! Alle Chicas, Parejas en Salsa Mannen waren al een week opgedroogd. Terwijl mevrouw aan de wandel was, lag ik met Luchiano in de zee bij Kontiki Beach te spartelen. Even later kwamen Los Cubanos, Reynaldo en Willy, ons gezelschap houden.

Tot dan toe was de aanblik van het strand qua vrouwelijk schoon vrij treurig. Al snel veranderde dat. Reynaldo werd enthousiast! Dat kwam ook omdat hij de schone die in zijn blikveld gevallen was kende, het betrof namelijk een landgenote. Toen Lucy onverrichterzake terugkeerde van Mambo Beach, attendeerden we haar op de net aangekomen Cubaanse. Reynaldo bracht het groepje in contact met Lucy en even later was zij een Salsa Man en twee Chica's rijker.

Susell moest nog wel even een promotie-filmpje maken, maar daarna was de eer aan haar (en aan lachicamerengue.com) om de eerste Cubaanse Chica de la Semana te worden. Van mij mogen er nog vele volgen! In de tussentijd maakte Lucy ook nog foto's van een Pareja en van nòg een Chica. Wie denkt dat het strand er is om te luieren, die heeft het goed mis. Wat Lucy betreft dan, ik doe voer verder niet zoveel uit.

Desde CUBA! Susell!Het Happy Hour was als vanouds, wij vermaakten ons uitstekend tot ongeveer kwart over zeven. Dan nadert Luchiano's bedtijd. Reynaldo en Willy hielden het langer uit. Willy wilde dansen en Reynaldo is daar ook niet vies van. Probleem van dansen is dat men wel een vrouwelijke partner moet hebben. Twee mannen die met elkaar dansen, tja... dat is zo MASH...

Met enige moeite wist Reynaldo een dansje van een Colombiaanse los te peuteren. Vervolgens liepen ze naar twee Nederlandse meisjes toe, die ritmisch op de muziek aan het bewegen waren. Duidelijk in voor een dansje. Maar niet met Los Cubanos! Neen, ze dansten liever met elkaar gaven ze onze jongens te verstaan.

Reynaldo vertelde me later dat hij zich daardoor erg slecht voelde. Hij is ervan overtuigd dat de meisjes hem afwezen omdat hij een Latino is en zij daarom op hem neerkijken. Als iemand die alleen op economisch gewin uit is. Hij noemde het discriminatie.

Ik was hier zeer verbaasd over, ik had het niet verwacht. Heel vreemd, maar discriminatie is iets waar ik mij eigenlijk niet mee bezig hou. En volgens mij haast geen enkele Nederlander. "Ja, maar waarom wezen ze me dan af?", vroeg Reynaldo. Ik weet het niet. Misschien omdat Nederlandse meisjes vooroordelen hebben ten opzichte van Latinos, dat ze nogal opdringerig zijn, een neen als een probeer het eens beter opvatten of misschien wel als drugscriminelen worden gezien?

Ik weet het niet, maar discriminatie kwam niet in mij op. Als rasechte Latina was ook Lucy het niet met Reynaldo eens. "Wel is het zo dat als hier een man je ten dans vraagt, dan bekijk je hem. Hoe zijn haar eruit ziet, hoe hij gekleed is en dan besluit je: ja en als je niet wilt dan zeg je iets van hmmm misschien later, want ik moet eerst met die en die dansen. Botweg nee zeggen, dat doen wij niet, daar kunnen de mannen niet zo goed tegen. Soms worden ze dan zelfs agressief!".

Interessante kwestie. Gelukkig heb ik er niet zo'n last van. Als Susell mij ten dans vraagt en Lucy 500 kilometer uit de buurt is, dan zeg ik met alle plezier: "Claro que si!".

January 26, 2004

Godett.com

Op de radio hoorde ik vanmorgen dat er een nieuw weblog is: godett.com over Mirna Louisa-Godett.

Eerst verkeerde ik in de veronderstelling dat Mirna zelf een log was begonnen. Dat blijkt niet zo te zijn. Het betreft een aantal mensen (Antillianen?) in Nederland, die Alle gekkigheden van kabinet Godett op een rijtje zetten.

Het is duidelijk dat internet nog niet echt leeft op Curacao. Hoe verklaart men anders dat de domein-naam godett.com nog vrij was!

Fanny Blankers-Koen (1918-2004)

Fanny Blankers-Koen: Nederlands sportvrouw van de Eeuw!Op zaterdag 24 januari is Fanny Blankers-Koen overleden. Deze vrouw is uitverkozen als Atlete van de 20e Eeuw, voornamelijk op grond van haar fenomenale prestaties op de Olympische Spelen van 1948 in Londen.

Daar won zij maarliefst vier gouden medailles:

  • Op 02.08.1948 de 100 meter in 11.9
  • Op 04.08.1948 de 80 meter horden in 11.2 (WR)
  • Op 06.08.1948 de 200 meter in 24.4
  • Op 07.08.1948 de 4x100 meter estafette

Bij de daaropvolgende OlyWembley Stadium, London 1948mpische Spelen in Helsinki (1952) verijdelde een steenpuist een herhaling van deze grandioze prestatie.

Fanny Blankers-Koen kon niet alleen hard lopen, zij blonk ook uit in vér- en hoogspringen, alsmede de vijfkamp. Tussen 1938 en 1951 verbeterde zij niet minder dan 11 wereldrecords. Vijfmaal werd zij Europees Kampioene.

In die tijden draaide sport nog niet om het geld. Na het behalen van haar vier gouden medailles in Londen, keerde Fanny Blankers-Koen (uiteraard) terug naar Nederland. Daar werd zij gehuldigd voor een uitzinnige mensenmassa. De speaker bood haar namens de Nederlandse bevolking een kado aan, een fiets! Hij deed dat ongeveer met de volgende woorden: "Een fiets voor jou Fanny, je hebt nu lang genoeg gelopen!".

Dat zou men voor de grap eens tegen de spelers van het Nederlands Elftal moeten zeggen, mochten zij dit jaar onverhoopt de Europese titel grijpen.

Een vraag: wat is de exacte geboortedatum van Fanny Blankers-Koen?

January 25, 2004

Wie de schoen past

Feiten

  • Politieke partij Frente Obrero (FOL) heeft een lucht van corruptie om zich heen hangen.
  • Diverse FOL-leden, met als kopstukken leider Anthony Godett en man achter de schermen Nelson Monte, zijn recentelijk veroordeeld wegens corruptie.
  • De Frente-aanhang blijft pal achter haar leiders staan.
  • Met name in Nederland verbaast men zich erover hoe officieel corrupte staatslieden hun functie gewoon kunnen blijven uitoefenen. Is Curacao een Bananenrepubliek?

Stelling #14 van CasaSpider
Het is ondenkbaar dat een heel volk, of groot gedeelte daarvan, Kwaad (in de zin van slecht) of Goed is. Goed en Kwaad zijn eigenschappen die toebehoren aan individuen. Evenzo is het ondenkbaar dat een heel volk, of groot gedeelte daarvan, Dom of Slim is. Ook Dom en Slim zijn eigenschappen die toebehoren aan individuen.

Geluiden die ik hoor
"Ja, misschien kan iedereen in principe wel even slim zijn, maar daar en daar krijgt men minder informatie en weet dus minder". Dat beschikken over minder informatie kan komen door onderdrukking (bijv. Godsdienst), armoede (scholing) en andere oorzaken.

Hier zit wel degelijk iets in. Van de andere kant zeg ik altijd: "Liever geen informatie dan foute informatie". Het zou kunnen zijn, let wel ik beweer niet dat het zo is, dat de Westerse wereld door met name de USA is gemanipuleerd of zelfs omgekocht om de oorlog tegen Irak te steunen.

Het Wij-Gevoel
Neem de laatste voetbalwedstrijd tussen PSV en Ajax in Eindhoven. Het ging er in de eerste helft nogal hard aan toe. Van Bommel velde Van der Vaart op gemene wijze. Objectief gezien een overtreding die bestraft moet worden. Daar zou vriend en vijand het over eens moeten zijn.

Maar zo is het niet. Terwijl de Ajax-supporters schreeuwden om een rode kaart en Van Bommel liever dood dan levend zagen, joelden de PSV-supporters van vreugde. Van der Vaart neergehaald en Van Bommel vrijuit, mooier kon het niet. Kennelijk veroordelen wij ons eigen slechte gedrag in mindere mate dan dat van anderen.

Het Denkproces
Veel mensen, voornamelijk Nederlanders, hakken in op Anthony Godett. Omdat hij corrupt is en daarvoor ook veroordeeld. Toch ging het in het geval van Godett slechts om 200.000 Antlliaanse guldens, die hij grotendeels aanwendde voor de partij.

Ik praat zijn gedrag niet goed, want corruptie is iets waar het Algemeen Belang uiteindelijk onder lijdt. Ik probeer een verklaring te vinden waarom Anthony Godett de steun van zijn volledige partij blijft behouden. Dat komt door het Wij-Gevoel.

Vergelijk de situatie met de Italiaanse. Minimaal tien meter hoger op de criminaliteitsladder dan Godett bevindt zich aldaar op eenzame hoogte Silvio Berlusconi. Deze man wordt beschuldigd van corruptie, banden met de Maffia, zuivering van de Staatstelevisie en het omkopen van rechters.

Een door Berlusconi ingebracht wetsvoorstel om de vijf belangrijkste politici, waaronder uiteraard hijzelf, onschendbaar te maken, haalde het op het allerlaatste moment niet. Het omkopen van sleutelfiguren binnen het Rechtssysteem en het feit dat Berlusconi niet achter tralies zit, kunnen best verband met elkaar houden. Toch is Silvio Berlusconi premier van Italie en voorzitter van de EU! Ik heb nu niet het idee dat er veel verzet is tegen deze man.

In Anthony Godett's geval is het Openbaar Ministerie eerder een tegenstander dan een steun. Volgens Frente Obrero zijn het Openbaar Ministerie en Nederland twee handen op een buik, toepasselijk in deze is de hier eerder beschreven Geheime Lunch. Onlangs heeft minister Ben Komproe hierom het vertrouwen opgezegd in Procureur-Generaal Dick Piar.

Conclusie
Mensen zijn geneigd snel overal een oordeel over te vellen, ik ook trouwens. Mijn tip is om Stelling #14 van CasaSpider in het achterhoofd te houden. Tevens is het handig om ingewikkelde situaties terug te brengen tot het nivo van een voetbalwedstrijd. Dan kan het gebeuren dat men wisselt van favoriet. Mij gebeurde dat gisteren nog bij Vitesse-Heerenveen. Normaliter ben ik voor Vitesse. Speler Mbamba van deze club vertoonde echter dermate irritant gedrag, dat ik de overwinning van Heerenveen toejuichte.

January 24, 2004

Jurassic Park

Het is enige tijd geleden dat onze honden Spider en Scooby Doo in een stukje voorkwamen. Geen nieuws is goed nieuws zullen we maar zeggen. Vanmiddag, net voor wij naar het strand wilden gaan, sloegen de honden aan. Lucy ging kijken en begon direct te krijsen.

In zo'n geval weet ik meteen wat er aan de hand is: de honden hebben een leguaan te pakken. "T'is de natuur", denk ik dan bij mezelf. Lucy vindt het echter crimineel wat de honden doen en dat komt vooral omdat zij de leguaan alleen dood willen maken en vervolgens niet opeten.

Spider en Scooby Doo: De Leguanen Killers!Spider en Scooby Doo worden echter helemaal gek als ze een leguaan aantreffen. Onze tuin verandert dan in een soort Jurassic Park. Ik vrees dat alleen de Martin Gaus Methode ofwel De Slipketting hier soelaas biedt.

Het vangen en opruimen van leguanen zit in mijn takenpakket, gelukkig gebeurt het niet al te vaak. Ditmaal betrof het een groot exemplaar. Het eerste wat ik zag was zijn afgebeten staart. De staart had een lengte van zo'n 30, 40 centimeter. Ik schoof de bak waar de honden in slapen wat aan de kant en achter de bak zat een doodsbange leguaan, zonder staart.

Lucy had de honden inmiddels naar binnen gehaald en ik stond koortsachtig na te denken hoe ik de leguaan uit de tuin moest krijgen. Het beest was gewond en liep nogal moeilijk. Uiteindelijk kreeg ik hem in een kartonnen doos en droeg hem naar buiten. Luchiano stelde nog voor om zijn staart naast hem te leggen.

Toen we even later naar de auto liepen om naar het strand te gaan, was het beest al uit de doos gekropen. Bij terugkomst was hij geheel verdwenen. Wij nemen aan dat hij niet zo dom is geweest om nogmaals bij Spider en Scooby Doo op bezoek te gaan.

January 23, 2004

Test uw vrouw

Altijd stipt om twaalf uur verlaat ik mijn werkplek en rij naar de Marnix-school om Luchiano op te halen. Om ongeveer 12:33 komen we thuis aan. Daar eet ik wat, surf wat op het web en ga even op bed liggen, kletsen met Luchiano. Om 13:50 poets ik mijn tanden, kleed mij aan en ga naar mijn werk, alwaar ik om 13:55 arriveer.

Ja, ik ben een voorspelbaar mens, volgens sommigen is dat voorspelbaar een eufemisme voor oersaai. Vandaag verraste ik echter zelfs mijzelf. Om 13:51 (na het tandenpoetsen) besloot ik om eens wat aftershave op te doen. Dat doe ik normaal nooit.

Nieuwsgierig liep ik met mijn luchtje op naar Lucy om afscheid te nemen...

Wat denkt u?

  • Lucy zei: "Hmmm, wat een lekker luchtje heb je op, lekkere vent van mij!"
  • Lucy zei: "Wat doe je nou, luchtjes zijn voor mietjes!"
  • Lucy merkte het luchtje niet op.
  • Lucy zei: "Estoy muy sospechosa! Hay una nueva chica?" ("Ik vertrouw het voor geen snars! Is er een nieuw meisje op kantoor?")

Uiteraard ben ik niet zozeer benieuwd naar wat Lucy zei, dat weet ik namelijk maar al te goed, maar meer wat er in uw situatie gezegd zou worden!

El Salvador

Wat voor gedachten heeft u bij het lezen van El Salvador? Waarschijnlijk denkt u aan het land met die naam in Midden-Amerika. Letterlijk betekent El Salvador De Redder, misschien zelfs wel De Verlosser.

Welnu, deze titel heb ik voor mijzelf in gedachten. Misschien een tikkeltje arrogant, maar het is niet anders. Helaas ben ik wel een Miskende Redder. Dat is niet zo mooi (voor mij), want de gestichten zitten er vol mee. Voorzichtig manouvreren dus!

FC BarcelonaJaren geleden, toen de CD-speler net vers in de winkels lag, verbaasde ik mij enorm over de marketing-strategie van Philips. Philips presteerde het om zijn eerst CD-speler, die destijds toch 2500 gulden kostte, in een oerlelijke plastic behuizing te stoppen. Om het deksel van de CD-speler te openen moest men erop drukken! Even later zag ik het model van Sony. Dat was toen al uitgerust met een uitschuifbare lade die door een motortje werd bediend. De prijs was ook 2500 gulden.

Ik overwoog een brief naar Philips te schrijven, om tegen een vergoeding van een miljoen ofzo de Eindhovense ontwerpafdeling eens van wat tips te voorzien. Die brief heb ik nooit geschreven, ik was er te trots voor. "Ze moeten me maar vragen", dacht ik bij mijzelf.

In ieder land heb ik een favoriete voetbalclub, in Spanje is dat sinds jaar en dag de FC Barcelona. Hoogtepunten waren de jaren met Cruyff (1973) en Neeskens. Ook het winnen van de Europacup I (Wembley, 1992) tegen Sampdoria, dankzij een vrije trap van Ronald Koeman, was onvergetelijk.

Nieuwe werkplek CasaSpiderMet de komst van de verschrikkelijke Louis van Gaal kwam de klad erin. In zowel de successen van FC Barcelona als in mijn liefde voor de club. Grootste fout van Van Gaal was het importeren van vele Nederlanders. Op Frank de Boer en Patrick Kluivert heb ik het nooit zo begrepen, Boudewijn Zenden heeft het nivo niet en Overmars is te oud. Wat moest ik doen? Aartsrivaal Real Madrid was geen optie, dus koos ik voor Valencia. Maar mijn hart ligt niet bij die club.

Frank Rijkaard, de huidige trainer, is een man die wél mijn sympathie heeft, maar die toch ook iets mist. Dat blijkt uit de resultaten. Barcelona staat op de zevende plaats met 28 punten uit 20 wedstrijden. Doelsaldo: 27 voor en 26 tegen. De club onwaardig. Tot overmaat van ramp ging de eerste wedstrijd in de kwartfinale om de Copa del Rey notabene thuis met 0-1 verloren tegen Real Zaragoza. Hoogste tijd om in te grijpen dus.

En daar komt El Salvador om de hoek kijken! Uit liefde voor één van 's werelds mooiste clubs stel ik mijzelf bij deze beschikbaar. Het moet nog enigszins low-profile blijven, zo heb ik bijvoorbeeld mijn werkgever nog niet ingelicht. Ik reken op uw medewerking dienaangaande. Collega Reynaldo heeft zich reeds als technisch assistent aangemeld en ik ben daarmee accoord gegaan. Ondanks dat Reynaldo fan is van Real Madrid.

Zo, dat ei is gelegd. Tot het moment dat ik gevraagd word, rond ik hier nog wat zaken af en ga mijn koffers pakken.

La ayuda va en camino!
(Hulp is onderweg)

January 22, 2004

Wandelgangen

Met dank aan Sikora en de linksbuitens, volgend jaar Gerard Cox bij Ajax!

Uit de wandelgangen:

Ronald Koeman ziet voor de Ajax Nieuwjaarstoespraak 2005 in plaats van Freek de Jonge nog liever Gerard Cox.

(Met dank aan Sikora en de andere tien linksbuitens)

Als men geschoren wordt

De kwestie Rob Oudkerk begint langzaam maar zeker te lijden aan over-exposure. In zo'n geval draag ik daar graag mijn steentje aan bij. Ik moet er niet aan denken dat over 3000 jaar buitenaardse wezens onze planeet bezoeken, alle weblogs doorploegen en dan tot de onthutsende conclusie komen dat slechts het CasaLog nergens melding gedaan heeft van deze uitermate belangwekkende kwestie.

Op TV zag ik Paul Witteman Rob Oudkerk interviewen. Witteman was duidelijk verkouden. Menigeen zal hem scherp gevonden hebben, ik was de mening toegedaan dat hij vrij irritante vragen stelde. Een beetje op een hyena-achtige manier als u begrijpt wat ik bedoel.

Toen ik nog in Nederland woonde en werkte, klaverjaste ik tussen de middag altijd met drie collega's. Met mijn directe chef Andre Spaan tegen Elbert en Cock. Ik kan redelijk kaarten, maar ben geen groot klaverjasser. Op een bepaald moment verloren Andre en ik een potje. Iemand vroeg aan mij waarom ik toen en toen die kaart gespeeld had. Dat was namelijk niet slim.

In plaats van te zeggen: "Hé ja, je hebt gelijk!", maakte ik de fout omstandig uit te gaan leggen wat voor een idee daar achter had gezeten. Daarop zei mijn opponent: "Ja, maar dan is het helemáál stom wat je toen en toen hebt gedaan!". Andre Spaan (wijze man) keek dat zo eens aan en zei toen tegen mij: "Tja CasaSpider, als je geschoren wordt moet je stilzitten...".

Die les is mij altijd bijgebleven. Gisteren wilde ik hem Rob Oudkerk wel toeschreeuwen. Oudkerk kan best een sympathiek persoon wezen, zijn logica en redenaties zijn allesbehalve doelgericht. Zelfs vraag ik mij af of Oudkerk überhaupt wel een doel voor ogen had, toen hij de uitnodiging voor het interview met Witteman accepteerde.

Nu raakte hij telkens weer verstrikt in Witteman's vallen en zijn eigen leugentjes. Bijvoorbeeld dat Oudkerk aanvankelijk gesteld had wel naar de hoeren geweest te zijn, maar niet in Amsterdam.

Naar mijn bescheiden mening kan Rob Oudkerk zich beter een tijdje gedeisd houden, even uit de schijnwerpers. Misschien kan hij eens een boompje klaverjassen met Andre Spaan?

January 21, 2004

We got him!

Met dank aan Adam Curry start Jan Marijnissen zijn weblog!"We Got Him!, met die woorden maakte Adam Curry op zijn weblog bekend dat ie met succes had geprobeerd me over te halen een weblog te beginnen. Nou, Adam: daar gaan we dan". (Jan Marijnissen)

Op dinsdag 20 januari is het weblog van Jan Marijnissen gelanceerd, toevallig (?) op de verjaardag van mijn zus Margriet, de eerste Chica de la Semana. Gefeliciteerd, Margriet en Jan!

De eerste echte post is al binnen en heet De Minlijn. Mensen kunnen bellen om te melden wat er is gebeurd met hun inkomen op 1 januari en daarna. Nu maar hopen dat die telefoontjes het inkomen niet nog meer aantasten.

Ik ken een aantal mensen die niet zozeer op postjes als De Minlijn zitten te wachten, maar meer op iets anders...

"Ik vind het toch wel lullig voor Rob Oudkerk", schrijft Marijnissen. Had daar niet beter kunnen staan: "Ik vind het toch wel lullig van Ali Lazrak"?

Met dank aan Adam Curry start Jan Marijnissen zijn weblog!Inmiddels ben ik het spoor bijster in deze kwestie. Als ik het goed heb begrepen blijft Ali Lazrak in de SP-fractie, hoeft hij het gestolen niet afgedragen geld niet terug te geven, maar moet hij wel alsnog zijn excuses aanbieden aan Jan Marijnissen voor zijn uitlatingen over de Grote Leider.

Ik heb nog niet gehoord wat er vanaf nu met het salaris van Ali Lazrak gebeurt. Het lijkt mij sterk dat Lazrak nu wel opeens gaat afdragen. Ach, binnenkort lees ik het wel bij Hiram.

Hopelijk gebruikt Jan Marijnissen zijn weblog tevens als platform om fundamentele zaken als de afdrachtregeling ietwat openlijker te bespreken dan tot nu toe het geval is geweest.

In de zaak Lazrak zit uiteraard een privé-component, het principe vind ik echter uitermate belangrijk. En mooi! Het is een concrete invulling van het idealisme waardoor de SP altijd mijn sympathie heeft gehad.

January 20, 2004

Staartjes

Twee zaken houden de gemoederen hier bezig. Minister Ben Komproe heeft het vertrouwen opgezegd in Procureur-Generaal Dick Piar en Amigoe heeft een Kort Geding aangespannen tegen minister-president Mirna Godett.

Op 7 januari schreef ik over de geheime lunch van ministers Thom de Graaf en Piet Hein Donner met leden van het Antilliaanse Openbaar Ministerie. Ik vond dat niet erg handig, gezien de gespannen situatie tussen Regering (Frente Obrero) en Openbaar Ministerie.

Minister Ben Komproe van Justitie was niet op de hoogte van deze lunch. Het is niet vreemd dat hij in een later stadium aan bijvoorbeeld Procureur-Generaal Dick Piar gevraagd heeft wat daar besproken is en waarom hij (Komproe) niet op de hoogte was van dit overleg.

De zaak is nu door Ben Komproe in mijn ogen nogal opgeblazen. Als direct gevolg van de geheime lunch heeft hij namelijk het vertrouwen in Dick Piar opgezegd. Er was zelfs even sprake van een ontslagbrief, dit wordt echter ontkend door Komproe. Dat is ook logisch, want een Procureur-Generaal is onafhankelijk en kan derhalve niet zomaar ontslagen worden.

Belangrijkste coalitie-partners PNP (Maria Liberia-Peters) en PLKP (Errol Cova) hebben al laten weten dat unilaterale maatregelen tegen Dick Piar het verlaten van de coalitie door bovengenoemde partners als gevolg heeft.

Waar een lunch al niet toe kan leiden.

Het Kort Geding van de Amigoe tegen Minister President Mirna Godett verloopt niet gezellig. In deze kwestie sta ik aan de kant van de Amigoe. Het is in mijn ogen onbestaanbaar dat een Premier zich zo laat gaan. Ik zie Bush of Balkenende niet proberen een brief uit handen van een journalist te trekken.

De Amigoe is kritisch ten opzichte van de Regering, met name jegens Frente Obrero (FOL). Dat is haar goed recht. De verdediging van Mirna Godett schijnt nu gesteld te hebben dat Marjo Nederlof zich als een koloniaal gedraagt. Dat hoorde ik vanmorgen op Radio Hoyer-2.

De enige vraag die Marjo Nederlof aan Mirna Godett gesteld heeft, was dat er in de betreffende brief van Minister Donner niet gesproken werd over regering, maar over vestiging als zijnde de instantie waar luchtvaartmaatschappijen geen informatie aan mochten geven. De Premier had aanvankelijk gezegd dat de Antilliaanse Regering niet op de hoogte gebracht zou mogen worden van persoonsgegevens van aangehouden drugskoeriers. Dat was dus niet waar.

De mooiste oplossing is dat Mirna Godett haar opponente Marjo Nederlof de hand schudt en zegt dat zij met een schone lei verdergaan. Dat zou klasse zijn.

January 19, 2004

Onredelijk kwaad

Ieder normaal mens wordt wel eens kwaad, toch? Mijn sterrenbeeld is Stier en daarbij past dat men snel en hevig kwaad wordt. Deze woede verdwijnt vervolgens even snel als zij gekomen is. Ik herken mij daar wel in.

Waarom wordt men zoal kwaad? Dat kan van alles zijn, dingen op het werk, een echtgenote, tegenstanders in het verkeer, Luchiano, de verdediging van Feyenoord, men kan het zo gek niet bedenken of ik kan er wel kwaad over worden.

Laatst maakte ik het zelfs voor mijn doen nogal bont. Ik was kwaad op twee ijsblokjes! Het is zo absurd en onredelijk dat ik er maar een tekening van gemaakt heb. Met enige fantasie kunt u hierin een plastic bakje om ijsblokjes te maken herkennen.

CasaSpider boo op ijsblokjes #6 en #7Lucy vroeg mij haar een glas Seven-Up met twee ijsblokjes te geven. Ik schonk de Seven-Up in en haalde het plastic bakje met ijsblokjes uit het diepvriesgedeelte van de koelkast. Onmiddellijk viel mij de concentratie van ijsblokjes aan de ene kant van het bakje op. In de tekening zijn dat de ijsblokjes genummerd 1 tot en met 5.

Ik wrikte wat aan het bakje, schudde, kneep en pulkte om een van bovengenoemde 5 ijsblokjes eruit te halen. Toen ik wat heftiger ging schudden viel echter ijsblokje nummer 6 uit het bakje op de keukenvloer. De nummers 1 tot en met 5 gaven nog geen krimp. Iets harder schudden dus. Prompt vloog ijsblokje nummer 7 met een sierlijke boog door de keuken. "Wel @$#%$# ijsblokjes!!!", brulde ik. Was ik minister Donner geweest, had ik waarschijnlijk Dekselse apen! in mijzelf gelispeld. Zo erg is het gelukkig nog niet met mij.

In het plastic bakje bevonden zich nu alleen nog de ijsblokjes genummerd 1 tot en met 5. Dat vergemakkelijkte het proces en even later kon ik Lucy haar glaasje Seven-Up overhandigen. Ik ben me een paar uur blijven afvragen waarom ik nou zo kwaad was op de ijsblokjes genummerd 6 en 7.

Mijn wraak was echter zoet, ik heb ze op de keukenvloer laten liggen. Na een paar minuten was er niets meer van ze over...

Luchiano kijkt Studio Sport

Als ik naar Studio Sport kijk (via BVN), kijkt Luchiano (6) vaak met een half oog mee. Vorige week zagen we Marianne Timmer Nederlands kampioene sprint worden. Ze won alle afstanden.

Gisteren was de tweede dag van de Wereldkampioenschappen Sprint in Nagano. Friesinger was bezig met haar race en de commentator zei dat Timmer straks die en die tijd moest rijden om haar voor te blijven. Luchiano's reactie: "Hmm, als Timmer rijdt hoef je niet te kijken. Timmer wint altijd!".

Zijn historisch besef gaat qua schaatsen niet verder dan een week terug. Van de Olympische successen van Marianne Timmer in Nagano heeft hij geen weet. Volgens mij is het overigens wel uniek dat iemand het Wereldkampioenschap Sprint wint met een vierde en drie derde plaatsen!

Na het schaatsen kwam het voetbal. Feyenoord speelde vriendschappelijk tegen Excelsior. Ik ergerde me groen en geel aan onze verdediging, met name aan Song. Luchiano was het voor een keer met mij eens: "Song is dom!". Hopelijk heeft Gullit het gehoord.

We gingen schansspringen. Een Oostenrijker maakte bovenop de schans een foutje bij het afzetten en kwam ten val. Dat is niet leuk op zo'n hoge schans, men kan er maar beter niet van afkukelen. De man schampte diverse zaken aan de rechterkant van de schans en probeerde uit alle macht te remmen. Flashback: dit doet mij denken aan een wintersport-avontuur begin jaren negentig, waar toenmalig collega Ronald een soortgelijke ervaring meemaakte. Vlak voor het einde van de schans kwam de ongelukkige Oostenrijker tot stilstand.

"Sjongejonge!", zei ik. Luchiano begreep niet helemaal wat er gebeurd was, keek mij aan en vroeg: "Zijn er cactussen?".

January 18, 2004

Vicars & Tarts

Ino & Bente zijn beiden in december jarig, Ino zelfs op de 31e. Als de storm qua feestjes enigszins geluwd is vieren zij hun verjaardagen. Het luwen van de storm vond dit jaar plaats op 17 januari.

Tiny (moeder van Krijn) te biecht bij Pastoor Casa!Kunt u goed naaien zonder naaimachine? Lucy moest wel, want er dienden in allerijl drie kostuums in elkaar gezet worden. Het thema van het feest was namelijk Vicars & Tarts. En wij hebben geen naaimachine.

Dat themafeest was een slim idee, met name van Bente. Zij kan namelijk heel goed kleren in elkaar zetten en beschikt bovendien over een naaimachine. Ino had dan ook het mooiste pak.

Vrijwel iedereen hield zich aan de dresscode. Gelukkig waren vrijwel alle dames Tarts, daar was het natuurlijk om te doen. Misschien kwam het ook daardoor dat er veel ge(buik)danst werd en dat maakt een feest stukken dynamischer.

Een hoogtepunt qua dansen, dat jammer genoeg niet (door mij) op foto's is vastgelegd, was de show die Richard en Janet weggaven. Janet is ooit tweede (of eerste?) geworden op het wereldkampioenschap Latin-American Dancing. Dat was goed te zien!

Ik geloof dat wij het om half vier voor gezien hielden. Luchiano lag toen al een uurtje op de bank te slapen. Dat mocht ook wel, want hij had zijn piano meegenomen en daarmee een gastoptreden verzorgd.

Een impressie van deze gebeurtenis kunt u vinden in de Tarts & Vicars fotoserie.

Ik heb een vermoeden dat wij binnenkort een naaimachine gaan aanschaffen.

January 17, 2004

Ken jij die bak...

... van die twee jongens die naar Parijs gingen?

Het gekke of leuke van een film of een boek is dat het completeren van het aangeboden materiaal met eigen ervaring en situatie de waardering bepaalt.

Ja, ik had eens behoefte om een iets gecompliceerdere zin in elkaar te flansen, moest hem zelf ook zeker drie keer teruglezen.

Om invulling te geven aan het integratie-debat heb ik samen met Lucy naar Turks Fruit gekeken. Lucy's Nederlands is nog niet zodanig dat zij een Nederlandstalige film kan volgen, met de beelden had zij echter totaal geen moeite. Met het Nederlands hielp ik haar.

"Ken jij die bak van die twee jongens die naar Parijs gingen?". Deze mop (...) wordt telkens weer verteld door de vader van Olga. Het zijn ook zijn laatste woorden op zijn sterfbed.

Ik zat te bedenken wat het budget van Turks Fruit geweest was. Het is namelijk een erg goede film. Uiteraard oogt hij enigszins gedateerd, mag het voor een film uit 1973? In relatie tot een mega-project als The Lord of the Rings komt Turks Fruit opvallend fris voor de dag!

Lucy vond het ook een goede film, vooral het begin. Het laatste gedeelte waarin Olga de strijd tegen kanker verliest vond zij minder. Ik niet, ik vond het een aangrijpend en mooi einde.

Wat mij betreft mogen veel meer films slecht aflopen en volgens mij gaat dat ook gebeuren. Alles in het leven geschiedt in golfbewegingen, de tijd van zoetsappige of zelfs kleffe (LOTR) eindes is bijna ten einde, let maar op.

"Ken jij die bak van die twee jongens die naar Parijs gingen?".

(Ze gingen niet)

In de botika

Een botika is een gecombineerde drogisterij/apotheek. Het apotheekgedeelte is gescheiden van de drugstore. Luchiano (6) en ik komen vaak bij Botika Vredenberg, daar zijn wij bekend.

Dat komt door Luchiano, die altijd hele verhandelingen in de botika houdt. Terwijl ik op een recept stond te wachten bij de apotheek, liep hij gewoontegetrouw de drogisterij in en zocht een zakje chips uit. Dat doet hij altijd.

Met het zakje chips kwam Luchiano naar mij toe en keek onderzoekend of er in de apotheek iets van zijn gading was. De koffie- annex chocolademelkautomaat trok zijn aandacht.

Luchiano: "Papa, mag ik chocolademelk?".
CasaSpider: "Neen, je hebt al chips".
Luchiano: "Papa, jij zegt altijd neen als ik iets wil!".
CasaSpider: "Da's niet waar! Vraag maar eens of je zo naar bed mag".
Luchiano, na enig nadenken: "Papa, mag ik straks niet naar bed?".
CasaSpider: "Ja, als je het zo vraagt, moet ik wel neen zeggen".
Luchiano: "Zie je wel, je zegt altijd neen!".

January 16, 2004

Moerasmodel

De moord op docent Hans van Wieren van het Haagse Terra College heeft tot veel discussie geleid ten aanzien van het Nederlandse integratie-beleid. Uit wat ik tot nu toe in de kranten gelezen heb, houdt het afglijden van dader Murat nauw verband met het feit dat zijn vader zich (wederom) in de gevangenis bevond. Vervolgens begon Murat te roken, te drinken en drugs (XTC) te gebruiken (artikel, registratie vereist).

Een dergelijke achtergrond verklaart Murat's daad voor mij meer dan het feit dat hij Turk is. Toch is er wel degelijk iets aan de hand. Meer dan uit de moord blijkt dat uit de reacties van sympathisanten van Murat:

"Elke pauze sprak Van Wieren hem aan. Murat heeft op alle manieren geprobeerd zijn problemen op te lossen. Maar iedereen heeft een grens", zei een sympathisant. Volgens hem kon Murat D. niet anders. "Als hij van school zou gaan, zou hij al zijn vrienden achterlaten. We hopen dat hij snel vrijkomt".

In mijn ogen is het niet slim om een incident op te blazen tot frases als "het integratie-beleid is mislukt". Nu heeft echter een hele groep mensen kennelijk een ander (rechts-)gevoel ten aanzien van deze kwestie dan bot gezegd autochtoon Nederland. Een min of meer soortgelijke tegenstelling heeft men kunnen waarnemen bij de kwestie, waarbij een politie-agent een Marokkaanse café-bezoeker/ruziezoeker doodschoot, nog niet zo heel lang geleden. Ook in dat geval vertelden de reacties meer dan het incident.

De vraag "Is het Nederlandse integratie-beleid goed?" beantwoord ik met "Nee". Bandbreedte en Balans behoren tot mijn favoriete woorden. De volgende factoren hebben ervoor gezorgd dat deze beide begrippen een negatieve waarde vertonen ten aanzien van het integratie-beleid:

  • Kwantiteit: Net zoals men aan een pan tomatensoep slechts een bepaalde hoeveelheid water kan toevoegen zonder dat de tomatensoep zijn smaak verliest, kan een land slechts een bepaalde hoeveelheid mensen met een andere culturele achtergrond opnemen. Dat geldt des te meer als deze mensen geconcentreerd op bepaalde plaatsen terechtkomen. Nu wordt er in het integratie-debat gesproken over gedwongen spreiding van allochtonen. De SP was hier altijd al voor, maar in mijn ogen is men daar te laat mee. Er zijn domweg teveel allochtonen in relatie tot het aantal wijken en huizen om ze nu nog gedwongen te spreiden.
  • Geografische afstand: Turkije en Marokko liggen dicht bij Nederland. Hierdoor vindt een continue verkeersstroom tussen het moederland en Nederland plaats. Vroeger betekende emigreren vaarwel zeggen en vervolgens diende men het in het nieuwe land maar te redden. Een land als Australie heeft dit voordeel nog steeds, door zijn geografische ligging. Het probleem is een feit: hier is uiteraard geen oplossing voor te verzinnen.
  • Regelgeving: Nederland heeft altijd vooropgelopen bij toelating van vreemdelingen, bij regelingen met betrekking tot het genieten van onder meer kinderbijslag in het buitenland, met familiehereniging. Op zich lovenswaardig, alleen heeft het toenmalige sociale beleid geleid tot minder sociale effecten. Dankzij bijvoorbeeld de vele beroepsprocedures voor asielzoekers zit men nu opgescheept met mensen die na jaren alsnog uitgezet moeten worden. Typisch een voorbeeld van een regeling die goed bedoeld is, maar achteraf slecht uitpakt. Door het te soepele beleid toen is de Vreemdelingenwet aanzienlijk aangescherpt en is Nederland juist een van de strengere landen geworden. Uit eigen ervaring kan ik vertellen dat Lucy, waar ik al bijna vijf jaar mee getrouwd ben, nog steeds een visum moet aanvragen om in Nederland op vakantie te komen. Een Nederlands paspoort gaat nog een hele tijd duren en kost vele Euro's.
  • Daadkracht: Nederland is het land van het Poldermodel. Men kan eindeloos praten en ellenlange rapporten samenstellen waarin bewezen wordt dat gras blauw is. Langzaam maar zeker begint het door te dringen dat problemen met Marokkanen, Turken, Antillianen, Polen, Russen, Joegoslaven en noem ze maar op, ons langzaam boven het hoofd beginnen te groeien. Op Curacao zie ik het aan Thom de Graaf, voor mij een exponent van het Poldermodel. Veel gepraat, weinig wol. Vandaar ook de titel van deze post. Een Poldermodel werkt alleen gecombineerd met daadkracht. Ontbreekt de daadkracht dan verwordt het Poldermodel al snel tot een Moerasmodel.

Maatregelen dienen erop gericht te zijn de Balans en Bandbreedte te voorzien van positieve cijfers. Daar ligt een mooie uitdaging!

January 15, 2004

Stoppen met Diëten

De feiten:

  • Omstreeks afgelopen zaterdag gestart met dieet.
  • Woensdagmiddag naar de kapper geweest.
  • Woensdagavond drie wortels en vier tomaten gegeten.
  • Donderdagochtend exact hetzelfde gewicht als afgelopen zaterdag.

De conclusies:

  • Ik stop per ommegaande met diëten.

P.s. Die drie wortels en vier tomaten waren wel de avondsnack. Als maaltijd heb ik twee borden macaroni gegeten. En een paar biertjes gedronken.

January 14, 2004

Kinderpartijtje

Ik heb heel vaak pech. Met name als UTS, het bedrijf waar ik gedetacheerd ben iets te vieren heeft. Zo'n druk leven heb ik niet, maar iedere keer als er een UTS-borrel of iets dergelijks is, heb ik toevallig net wat anders te doen. Dat is frustrerend!

Gisteren was het weer eens zover. UTS hield van 17:00 tot 19:00 uur haar Nieuwjaarsborrel (2004) en Luchiano had precies op hetzelfde tijdstip een verjaardagsfeest van zijn klasgenoot Christopher bij Burger King, Santa Maria. Om vijf uur reden wij dus naar Burger King.

Nu had de ellende nog mee kunnen vallen. We dropten Luchiano op het feestje, waar hij al snel verdween in het gigantische play-mobiel van de hamburgergigant. Ons plan was om aan de overkant van de Jan Noorduynweg het terras van café Hollywood te bezoeken. Hmm, lekker zo'n koud glas bier op een terras! Tot met name mijn verbijstering was Hollywood, vroeger een gerenommeerde karaoke-bar, dicht. Nou ja dicht, zeg maar opgeheven. Leeg. Geen bier dus.

Het kan nog erger. Vijf minuten later liep de CasaSpider door LA Curacao, een grote winkel met huishoudelijke artikelen. Huishoudelijke artikelen! Mijn handen vol met schaaltjes, glazen en andere snuisterijen. Ik was zowaar blij dat we om half zeven weer bij de Burger King aankwamen.

Ik hoop dat UTS bij het plannen van haar evenementen voortaan mijn agenda even raadpleegt. Luchiano heeft zich overigens uitstekend vermaakt op het kinderfeest.

January 13, 2004

Luchiano wil Trivianten

Als Luchiano iets in zijn kop heeft, moet het ook gebeuren. Nu had hij mijn Triviant-spel ontdekt. Ik moest hem onmiddellijk uitleggen hoe dat moest. Luchiano is echter pas net zes jaar en dat is toch echt te jong voor Triviant. Dat probeerde ik hem uit te leggen.

CasaSpider: "Luchiano, dat spel is echt nog te moeilijk voor jou".
Luchiano: "Nietes, ik ben bijna de slimste van de klas!".
CasaSpider: "Ja maar, ze vragen dingen die jij gewoon nog niet kunt weten".
Luchiano: "O ja, wat vragen ze dan?".
CasaSpider, na enig nadenken: "Bijvoorbeeld, wat is de langste rivier van Afrika?".

Luchiano zweeg, dacht een paar tellen na en vroeg: "Hoeveel waters hebben ze in Afrika?".
CasaSpider: "Geen idee, ik denk wel een paar honderd!".
Luchiano: "Hmm".
CasaSpider: "Nou?".
Luchiano: "Uhm, hebben ze ook namen, die waters?".
CasaSpider: "Ja, die hebben namen, natuurlijk hebben ze namen".
Luchiano: "Hoe heten ze dan?"
CasaSpider: "Nou bijvoorbeeld de Zambezi, de Nijl, enzovoorts".
Luchiano: "Het is de Nijl".

U begrijpt dat het hierna niet meeviel uit te leggen dat Trivianten te moeilijk is voor kinderen van zes.

Kontiki, Mambo en Bleidys

Afgelopen zondag gingen we voor de tweede keer naar onze nieuwe thuishaven Kontiki Beach. Het gezinsabonnement lag klaar en ondanks dat het best druk was, vonden we eenvoudig twee (gratis!) strandbedjes.

Primera Chica de 2004: Bleidys!Het water bij Kontiki Beach is niet zo mooi/schoon als bij Mambo. Luchiano hield het al snel voor gezien. Dat kan echter ook te maken hebben met het feit dat Kontiki wèl beschikt over een heuse trampoline en een voetbalveld waar het ook goed frisbee-en is.

Lucy was ietwat nerveus. Zij moet er nog aan wennen een eindje te moeten wandelen, namelijk naar het aanpalende Mambo Beach, om haar Chica's te vinden. Op Mambo voelt ze zich nu een indringster. Dat gaat vanzelf over.

Vanaf half vijf zijn zowel entree als strandbedjes gratis op Mambo. Tijd om te verkassen dus. Lucy en Luchiano lopend over het strand en ik mocht de tas en de auto verhuizen. Even later lagen we op welbekend terrein te wachten op het begin van het Happy Hour.

In de tussentijd vond Lucy vrijwel onmiddellijk een Colombiaanse schone, Bleidys genaamd. Zij wilde wel als Chica de la Semana fungeren op de Chica Merengue website.

Terwijl Lucy foto's aan het nemen was, arriveerde collega Reynaldo met een nieuwe Cubaan: Willy. Hij was net ingevlogen en viel met zijn neus in de boter. Ook al drinkt hij liever rum dan bier, maar dat is een kwestie van wennen.

Bleidys kon de goedkeuring van beide Cubanen wegdragen. Mannen zijn overal hetzelfde.

January 12, 2004

Cuba & Internet

Berichtgeving over Cuba is vaak gekleurd, zeker indien afkomstig uit de Verenigde Staten. Inmiddels heb ik heel wat gesprekken met Cubanen gevoerd, met name met mijn collega's Reynaldo en Yohanna. Dat geeft een genuanceerder beeld. Yohanna zit overigens helaas al weer een maand of twee in Cuba.

Vergeleken met andere Zuid-Amerikaanse landen als de Dominicaanse Republiek, Bolivia, Colombia of laat staan Haiti zijn met name de arme inwoners in Cuba een stuk beter af. Twee belangrijke pijlers van de maatschappij, zijnde Gezondheidszorg en Onderwijs zijn in Cuba gratis en voor eenieder toegankelijk.

Cuba is een arm land, dat staat buiten kijf. Voor een belangrijk gedeelte komt dit door de Amerikaanse boycot. Ten tijde van de Koude Oorlog viel daar wellicht nog wat voor te zeggen, in mijn ogen is de boycot nu puur tegen de persoon Fidel Castro gericht. Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie zie ik persoonlijk geen reden meer voor een dergelijke blokkade.

Lezers van het artikel over het afkappen van Internet-toegang voor Cubaanse huishoudens denken wellicht dat dit een actie is van het Communistische Regime, om de noeste arbeiders te behoeden voor verlokkingen uit de imperialistische Westerse Wereld.

In werkelijkheid betreft het een maatregel van de nationale telefoonmaatschappij Etecsa. Veel Cubanen beklagen zich over deze monopolist. Ik zei tegen Reynaldo dat volgens mij in ieder land telefoonmaatschappijen de gebeten hond zijn. In Cuba schijnt het echter wel heel erg te zijn. Etecsa heeft het idee veel geld mis te lopen door het illegaal gebruik van internet en tracht dit nu tegen te gaan.

In Cuba werd en wordt druk ge-internet. Alleen niet zozeer thuis, als wel bij of via het bedrijf, de universiteit of andere kanalen. Deze kanalen kunnen niet of nauwelijks aangepakt worden door Etecsa. Het BBC-bericht is dus niet echt een grote klap voor de Cubaan.

Vanmorgen zat ik nog op Yahoo te chatten met Yohanna, die in Havana zit. Ook hier komt staatsbedrijf Etecsa om de hoek kijken. Zo is chatten via Yahoo wel mogelijk, via MSN echter niet. Het is de telefoonmaatschappij een doorn in het oog dat veel Cubanen de diverse messengers gebruiken om (voice-) gesprekken te voeren. Dat scheelt Etecsa inkomsten. Yahoo maakt gebruik van gescheiden servers voor voice- en chatverkeer. Het voice-kanaal is door Etecsa afgesloten, chatten kan wel. Bij MSN maken voice en chat gebruik van dezelfde server. Die door Etecsa volledig wordt geblokkeerd.

Money, money, money...

January 11, 2004

Dingen die ik niet begrijp (3)

In mijn quasi-recensie van The Return of the King schreef ik het volgende over de vermaledijde Hobbits:

"En dan bedoel ik met name die kleffe Hobbits in hun kitscherige kabouterhuisjes".

Daar heb ik een (heel) klein beetje spijt van. Hobbits zijn kleine mensjes, nou ja een soort van dan. Het is dus niet meer dan logisch dat zij in kleine huisjes wonen. Het woord kabouterhuisjes vind ik in die context niet echt gepast. Van dat kleffe neem ik geen woord terug.

Wat ik echter onbegrijpelijk vind is het volgende. Hoe kleiner een huis is, hoe meer spullen er over het algemeen ingestouwd worden. Niet zelden leidt dit tot bovengenoemd kitscherig effect. En het zijn echt niet alleen kabouters en Hobbits die zich hieraan schuldig maken.

Het tegenovergestelde is ook waar. Er zijn mensen die in een groot (verbouwd) pakhuis wonen. Over het algemeen willen deze mensen het ruimtegevoel juist in stand houden. Hetzelfde geldt voor bewoners van een statig herenhuis.

Hoe kleiner de huizen, hoe meer behoefte er blijkbaar is aan frutsels als porseleinen olifantjes, kunstbloemetjes, lichtjes enzovoorts. Waardoor de toch al beperkte ruimte nog eens een stuk verkleind wordt.

Niet wereldschokkend, maar wel onbegrijpelijk voor mij!

January 10, 2004

Moddergevecht in Fòrti

Op zaterdagmorgen koop ik altijd twee Papiamentstalige kranten bij een Dominicaanse krantenverkoopster, de Extra en de Vigilante. Het is lekker lezen met vier boterhammetjes met gesmolten kaas en uien!

Wat zich gisteren in de vergaderzaal van Fòrti di Amsterdam (het Regeringsgebouw) afspeelde was minder gezellig. Premier Mirna Godett gaf een persconferentie. Zij deelde een brief uit, die Piet Hein Donner aan de Antilliaanse luchtvaartmaatschappij DCA gestuurd heeft. De brief gaat over het feit dat mensen die met drugs op Schiphol worden gepakt, drie jaar lang niet meer door de betreffende luchtvaartmaatschappij naar Nederland vervoerd mogen worden. Dit geldt overigens ook voor KLM en Air Holland.

Terwijl de premier de brief uitdeelde aan de journalisten, begonnen sommigen hem al te lezen. Toen de persconferentie begon had Marjo Nederlof van de Amigoe als eerste haar vraag klaar. Zij wees Mirna Godett op de volgende passage in de brief:

"De machtiging geldt alleen voor Nederland. Het is derhalve niet toegestaan gegevens over te dragen aan uw Antilliaanse, Arubaanse en/of Surinaamse vestiging".

De verwarring ontstond over het woord vestiging. In een eerdere verklaring had de premier namelijk gesproken over regering. Mirna Godett riep Marjo Nederlof bij zich, volgens de Extra om de brief af te pakken.

Zo was het ook en even later stonden beide vrouwen aan het document te trekken. Dat moet een hilarisch gezicht geweest zijn! Op het laatst had Marjo Nederlof de brief in haar handen. Zij bleef vragen: "Wat is dit? Wordt hier gesproken over vestiging of regering?"

Mirna Godett antwoordde vervolgens een paar keer achter elkaar: "Echt Amigoe-style, echt Amigoe-style!" om af te sluiten met de woorden: "Op mijn persconferentie ben jij niet welkom".

Ik ben benieuwd naar het commentaar van de Amigoe vanmiddag.

January 9, 2004

Lifelog Scrabble



My Scrabble© Score is: 357.
What is your score? Get it here.

Moderne communicatie

In het onderhouden van contacten ben ik bepaald geen ster. Als ik het over het tijdperk van mijn jeugd heb, zegt Luchiano met enig medelijden in zijn stem: "Ja, ik weet het. Jullie hadden geen computers, geen televisie, geen leuk speelgoed. Papi, wat deden jullie toen?". Veel verder dan Voetballen, Lego en De Meccanodoos kom ik dan niet. Maar dat kan ook aan mij liggen.

In die tijd was het fenomeen penvriend(in) vrij populair. Vooral meisjes schreven graag brieven, voornamelijk naar andere meisjes en het liefst uit een ver land. Aangezien ik geen meisje ben, deed ik daar niet aan mee. Brieven schrijven is toch nooit mijn hobby geweest, brieven ontvangen wel. Een klein dilemma.

In augustus 1995 ben ik naar Curacao geëmigreerd. Om enig contact te houden met vrienden in Nederland, schreef ik zo nu en dan een brief. Het schrijven van een normale brief heeft voor mij een aantal nadelen. Destijds had ik thuis even niet de beschikking over een computer, daarom schreef ik mijn brieven met de hand.

Nu ben ik Database Administrator van beroep, het vastleggen van data is mijn lust en mijn leven. Daarom schreef ik mijn eigen brief nog een keer over, om hem vervolgens te archiveren. U kunt zich voorstellen dat dat een heel karwei is. Als ik al een brief schreef, was hij meestal vrij lang.

Een ander nadeel was dat ik helemaal naar het Postkantoor in Punda moest om postzegels te kopen en de brief op de bus te doen. Om een lang verhaal... email was een uitkomst voor mij! Ik heb enorm veel ge-emaild. De laatste jaren is de frequentie echter drastisch terug aan het lopen.

Dat realiseerde ik me eigenlijk niet zo, ja ik kreeg wel eens klachten: "Hé, wanneer mail je weer eens?". Nu pas weet ik hoe dat komt, dankzij mijn neef André! Deze neef leest mijn weblog en mailde mij laatst vrij uitgebreid. Het is gebruikelijk dat de ontvanger van een dergelijke mail dan een mailtje terugstuurt, nietwaar? Dat is er echter (nog) niet van gekomen.

In de comments bij Thom verslikt zich beklaagde André zich daarover. Hij zocht naar een verklaring en kwam op de proppen met de volgende prachtige zin:

"Anderzijds kan het zijn dat je nog slechts communiceert in de volledige openbaarheid van een weblogachtige omgeving waarbij privé gerelateerde mailings het onderspit moeten delven".

De spijker op zijn kop! Het handigste qua communicatie is als iedereen een weblog begint. Voor het zover is zijn we echter wel een paar jaar verder.

Ik denk dat ik vandaag maar eens een paar mensen ga mailen!

January 8, 2004

Casa kijkt LOTR

Ter gelegenheid van Lucy's verjaardag zijn we gisterenavond naar de Return of the King geweest, het laatste deel van de Lord of the Rings trilogie.

Saruman, met het oog van SauronDwergen, Elfen, Hobbits en andere buitenissige wezens zijn niet mijn ding en films daarover al helemaal niet. Toch was ik enigszins enthousiast gemaakt door mijn collega Reynaldo. In Cuba wordt ontzettend veel gelezen. Reynaldo heeft de Lord of the Rings boeken al zo'n zes keer helemaal gelezen en hij kan er boeiend over vertellen. Met name over passages waar de film afwijkt van het boek.

Hij vertelde dat het boek gelijkenissen vertoont met de tijd van Nazi-Duitsland. Het eerste boek, The Fellowship of the Ring verhaalt over het bijeenbrengen van diverse volkeren om als geallieerde macht ten strijde te trekken tegen Het Kwaad. De vergelijking wekte mijn interesse en ik copieerde deel één en twee van de film op mijn laptop. Lucy en ik hebben ze gezellig thuis bekeken.

Deel drie, de Return of the King, besloten we in de bioscoop te kijken. Wat vond ik nou van deze film en van de trilogie? Wel, het is een meesterwerk! Dan heb ik het niet specifiek over de kwaliteit van de film, maar sjonge sjonge, wat een werk moet het geweest zijn om de decors, complete steden, kostuums, computeranimaties enzovoorts te maken! De beelden zijn werkelijk indrukwekkend.

De tegeltjesspreuk "Als de nood het hoogst is..." schoot mij regelmatig te binnen. Vooral als de goede legers in de pan gehakt dreigden te worden door Het Kwaad. Telkens weer dook er uit het niets hulp op: eerst bevriende legers, vervolgens een kolonne dode geesten en tenslotte reuzen-adelaars. Allemaal uiteraard precies op tijd.

Gollum, CasaSpider's favoriete figuur uit de Lord of the RingsBelangrijker is het thema Verleiding, met name geconcretiseerd in De Ring en mijn favoriete figuur Gollum/Smeagol. De begeerte om iets te krijgen, de moeite om er afstand van te doen, de tweestrijd, het bedrog om het doel te bereiken... men hoeft geen bijzonder rijke fantasie te hebben om daarmee uit de voeten te kunnen.

Dwergen, Elfen, Hobbits en ik zullen niet snel vrienden worden. En dan bedoel ik met name die kleffe Hobbits in hun kitscherige kabouterhuisjes. Om nog maar te zwijgen van hun glazige, verliefde blikken naar elkaar. De popcorn en de hotdog kwamen spontaan bijna weer naar boven. Na tien minuten Hobbits had ik een dringende behoefte om Saruman weer eens te zien. Of Sauron in het feeërieke Mordor.

Het is natuurlijk niet allemaal kommer en kwel, daarbij hou ik ook nog eens van overdrijven. De scene waarin Pippin, een Hobbit nota bene, een lied moet zingen voor Denethorn, de waanzinnige stadhouder van Gondor, terwijl deze zojuist zijn laatst overgebleven zoon Faramir een ongelijke strijd in heeft gejaagd, is van immense schoonheid.

Het uitzitten van de laatste 20 minuten, waar de ene Hobbit de andere in de armen valt, was een aantal bezoekers te gortig. Zij verlieten de zaal, wij bleven zitten tot het bittere einde. Waarschijnlijk ligt het aan mij, bij de sterfscene in de Titanic aan het eind, had de mannelijke hoofdpersoon van mij ook zeker tien minuten eerder van die ijsschots af mogen glijden.

Het is niet dat ik geen emoties heb, ja zelfs integendeel! Maar als een opgebouwde spanning van emotioneel via sentimenteel naar mierzoet verloopt, ga ik al snel het absurde van de situatie inzien. Dan is de film mij kwijt.

Maar ik ben blij dat ik hem gezien heb! Voor een professionelere recensie verwijs ik u naar de website van VW & LePaulski.

Een Donnerredenering

Op Radio Hoyer-2 ontkende Piet Hein Donner tegenover de verslaggeefster dat het Geheime Overleg van afgelopen maandag geheim was:

"Als ik iets in het geheim doe, dan komt u het niet te weten. Het feit dat u het weet, bewijst dat ik het niet in het geheim heb gedaan."

January 7, 2004

Jarige Chica Merengue

Lucy aka La Chica Merengue vandaag jarig!

De felicitaties druppelen binnen onder andere posts. Dat is (natuurlijk) mijn schuld!

Vanaf deze plaats feliciteert CasaSpider zijn enige & ware Chica Merengue met haar verjaardag!

Con mucho amor...

Thom verslikt zich

Bij Bistro Le Clochard op het Riffort (Otrabanda) kan men lekker eten. Dat weten de werknemers van SQL Integrator, want zij hadden daar op 29 december een diner. Sinds gisteren weten ook Thom de Graaf en Piet Hein Donner het.

De Antilliaanse minister van Justitie, Ben Komproe, weet hoogstwaarschijnlijk ook dat Le Clochard een goed restaurant is. Wat Ben Komproe echter niet wist, was dat Thom de Graaf en Piet Hein Donner al op de eerste dag van hun werkbezoek aan de Nederlandse Antillen een geheim overleg hadden met leden van het Antilliaanse Openbaar Ministerie. In Bistro Le Clochard.

"Die mannen mogen toch zeker zelf wel weten waar en met wie ze eten?", hoor ik u denken. De zaak ligt toch iets gecompliceerder en ook gevoeliger. FOL-minister Ben Komproe is de baas van het Openbaar Ministerie. Een Officier van Justitie of een Advocaat-Generaal kan niet zomaar zaken bespreken met de minister van een ander land, zonder dat zijn eigen baas hiervan op de hoogte is. Zeker niet hier op Curacao, waar met name de FOL (Frente Obrero) zeer wantrouwend staat ten opzichte van Nederlandse bemoeienis met het lokale Openbaar Ministerie. Er is net hoger beroep ingesteld in de zaken tegen Nelson Monte, Anthony Godett en de gebroeders Winkel. Allen FOL-leden.

Toch vond er dus een geheime lunch plaats. Deelnemers waren Donner en de Graaf van Nederlandse zijde en Piar, Joubert en De Muij van de kant van het Openbaar Ministerie. Een lid van Frente Obrero kreeg lucht van deze lunchafspraak (het zal wel lekker geroken hebben) en filmde de betreffende tafel door de ruiten van de bistro heen. Die beelden kregen wij 's avonds diverse malen te zien op TeleCuracao. Ook werden de heren gefilmd toen zij naar buiten kwamen. Thom de Graaf keek al ietwat chagrijnig.

De reporter confronteerde even later minister van Justitie Ben Komproe met deze zaak. Komproe was totaal verrast en uit het veld geslagen. Verstandig genoeg besloot hij niet meteen te reageren, hij wilde eerst de beelden zien en horen wat er besproken is. Dan pas zal hij zich over de kwestie uitlaten. De zaak wordt hier hoog opgenomen.

Wat bezielde Thom de Graaf en Piet Hein Donner? Het is duidelijk dat zij graag even alleen wilden zijn met bovengenoemde lunchpartners, zonder Ben Komproe. Ik kan mij niet voorstellen dat de gelouterde Nederlandse politici niet geweten hebben dat het ongebruikelijk is om de minister van Justitie op deze manier te passeren. De enige verklaring die ik voor de geheime lunchafspraak heb, is dat men het belang kennelijk groot genoeg vond om lak te hebben aan wat de Antilliaanse regering daarvan vindt.

In mijn ogen is dat niet slim. Nederland hamert er steeds op dat regeringen (met name de Antilliaanse) zich aan afspraken moeten houden en de procedures dienen te volgen. Door het geven van het slechte voorbeeld brengt men zichzelf in een moeilijke situatie als straks het omgekeerde gebeurt.

Ten tweede geeft men voeding aan de gedachte dat Nederland inderdaad op de achtergrond aan de touwtjes trekt in de Megafraudezaak, waarbij met name leden van Frente Obrero zijn betrokken. Of dat nu waar is of niet, feit is dat mannen als Antony Godett en Nelson Monte hier zeker op zullen inspelen.

Tot nu toe heeft Thom de Graaf, als minister van Koninkrijkszaken, mij nog niet kunnen overtuigen. De gebeurtenissen van gisteren hebben dat (negatieve) beeld slechts versterkt. Op de website van Thom de Graaf kan men schrijven wat men zou doen als men een dag minister was. De beste of leukste antwoorden leveren een etentje op met Thom de Graaf. Uiteraard heb ik een poging gedaan, heb er echter nooit iets op gehoord.

Volgens mij had Thom de Graaf gisteren toch echt beter met mij kunnen lunchen!

January 6, 2004

Los Reyes Magos

6 Januari is de dag van Los Reyes Magos ofwel Drie Koningen. In Spaanstalige landen is 6 januari de belangrijkste dag van het jaar voor kinderen. Op die dag krijgen zij hun grote kado's.

Dat geldt niet voor Luchiano, hij woont immers niet in een Spaanstalig land. Lucy wilde er toch iets aan doen en kocht gisteren wat kadootjes. Normaliter heb ik 's morgens ongeveer tien minuten nodig om Luchiano wakker te krijgen. Vanmorgen deed hij of hij sliep en stak ineens zijn vuist omhoog. Als een echte He-Man.

Ik was het alweer vergeten, dat Lucy de kadootjes bij de deur had neergelegd. Luchiano niet, hij stond op uit zijn bed en liep direct de woonkamer in. Even later zat hij blij op de bank, een Transformer en een puzzle rijker.

Eigenlijk dient iedereen een brief aan de Koningen (Caspar, Melchior & Balthazar) te schrijven. In die brief staat wat men graag wil hebben. Tip: zet hier niet al te dure dingen op. Net als Sint Nicolaas bestaan ook de Drie Koningen niet, u zult de kado's echt zelf moeten kopen!

Op 5 januari loopt de hele bevolking 's avonds uit voor La Cabalgata de Reyes, de intocht van de Koningen te paard. Na afloop poetsen de kinderen hun schoenen en gaan slapen. De ouders versieren de kamer met balonnen, slingers en confetti.

Meer informatie vind u op deze Spaanstalige Drie Koningen Website.

Een van de gevolgen van een multi-cultureel gezin is dat de maanden december en januari op deze manier wel duur zijn: Sinterklaas, Kerstmis, Oud&Nieuw, Drie Koningen en tot overmaat van ramp als klap op de vuurpijl is Lucy morgen nog jarig ook.

Dat laatste is dan weer niet de schuld van het multi-culturele gezin.

January 5, 2004

Nieuwe spelling

Luchiano (6) stond met zijn moeder mee te kijken, terwijl zij aan het internetten was. Even later kwam hij enthousiast naar mij toe en zei trots dat hij nu wist hoe je goochelen spelt.

CasaSpider: "Nou, nou, goochelen is best een moeilijk woord! Zeg het maar, hoe spel je goochelen?".
Luchiano: "G-O-O-G-L-E".

January 4, 2004

Betalen voor het strand

In de comments van de vorige post verbaasde Verbal Jam zich erover dat er voor strandgebruik op Curacao betaald moet worden.

Wel, dat geldt voor de zogenaamde geprivatiseerde stranden. Mambo Beach is er daar één van. De eigenaar zorgt voor faciliteiten als toiletten, palmbomen, security en niet te vergeten zand. Volgens mij zijn alle stranden hier opgespoten met zand. Correct me if I'm wrong. Bij een Tropical Wave (heftige storm) worden hele stukken strand compleet weggeslagen.

De eigenaar van een strand draagt er ook zorg voor dat het strand wordt schoongehouden. Op zich is hier niet zoveel mis mee. Belangrijk is dat de overheid goed in de gaten houdt dat het percentage geprivatiseerde stranden niet te groot wordt ten opzichte van de vrij toegankelijke stranden.

Stranden als Mambo Beach, Kontiki Beach, Barbara Beach en niet te vergeten de hotelstranden worden voornamelijk bezocht door buitenlanders, en daar reken ik in dit geval ook de Nederlanders onder. Antillianen gaan liever naar stranden als Grote en Kleine Knip en Lagun, met veel helderder water en gratis toegang. Cas 'Abou is hun favoriete betaalde strand.

Het is ietwat wrang als Curacaoenaars steeds minder in de gelegenheid zijn om hun eigen stranden te bezoeken, ongeacht of dat nu komt door een hoge concentratie Nederlanders, de hoge toegangsprijzen of een combinatie van beide.

Een tijd geleden onstond er een conflict om het strand van Daaibooibaai, vlakbij het dorpje Sint Willibrordus. Dit is een strand dat altijd gratis toegankelijk was. Het wordt druk bezocht door zowel Curacaoenaars als Nederlanders, met name vanwege de uitstekende barbecue-mogelijkheden.

Op zekere dag lag er een ketting op de weg en moesten bezoekers vijf gulden per auto betalen. Een stichting had besloten om het strand te gaan onderhouden en vond dat zij recht had op een vergoeding. Dit viel niet in goede aarde bij de bewoners van Sint Willibrordus en omstreken. Het heeft even geduurd, maar Daaibooibaai is nu weer gratis.

Overigens is strandbezoek op Curacao altijd nog goedkoper dan in Nederland. Ik herinner mij nog wel dat ik vanuit Utrecht naar Wassenaar reed. Aldaar moest ik 7,50 gulden parkeergeld betalen en 12,50 voor een windscherm met bedje. Bovendien moet het benzinegeld (ca. 35 gulden) er nog bij opgeteld worden.

Een niet onbelangrijke aftrekpost op Curacao is het ontbreken van file-leed. Mijn reistijd naar Mambo Beach bedraagt om en nabij de vier minuten...

January 3, 2004

Exit Mambo Beach

Vrijdag hebben wij met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid voor het laatst officieel Mambo Beach bezocht. Neen, het is nog niet op CNN geweest.

Wat is er gebeurd? Die dag wilden wij ons nieuwe jaarabonnement voor Mambo Beach kopen. Normaliter doet men dit bij de ingang van het Seaquarium, voor de kenners: de meest linkse van de drie ingangen. Bij Seaquarium wist men ons te vertellen dat de abonnementen voor het Seaquarium en Mambo Beach met ingang van 2004 losgekoppeld zijn, omdat het Seaquarium een andere eigenaar heeft gekregen.

Wij hadden geen behoefte aan een Seaquarium abonnement, die paar aquaria hebben we al vaak genoeg gezien. "Dat komt mooi uit, nu is het abonnement voor Mambo Beach vast 50 gulden goedkoper", zo redeneerden wij. We reden naar de middelste ingang om nieuwe pasjes te laten maken. De vrouw achter de kassa meldde ons echter dat dat nu niet ging. We moesten 's morgens komen, want de pasjes-dame werkte alleen 's morgens. En ook niet in het weekend. En o ja, het abonnement was ook duurder geworden.

Duurder? Nou ja, vijf gulden of daaromtrent zeker? Vorig jaar betaalden we ongeveer 265 gulden (USD 147) voor ons drieën. Nu wil men 425 gulden (USD 236) hebben! Het voordeel is wel dat de toegang tot het Seaquarium niet meer inbegrepen is. Dit noem ik openbare struikroverij!

We gingen naar de meest rechtse ingang, we wilden toch even zwemmen. Aanvankelijk vond de kassa-dame dat wij moesten betalen, maar Lucy zei doodleuk: "Zo, wij hebben een pasje van 2003, dus we betalen niet en gaan nu naar binnen". Tegen zoveel logica kon de verbouwereerde kassa-dame niet op en even later zaten we ons op het strand te beraden over de toekomst. Qua strand wel te verstaan.

We liepen naar het naast Mambo gelegen Kontiki Beach om naar hun prijzen te informeren. Voor ons gezin zijn we daar 395 gulden (USD 219) kwijt. Bovendien mogen we gratis gebruik maken van de strandbedjes. Op Mambo kost ons dat nog eens 10 gulden extra per strandbezoek, als we tenminste de Usurpadora niet hebben kunnen ontlopen.

Het meeste verbaast mij het waarom. Waarom verhoogt Mambo Beach haar tarieven voor abonnementhouders met 62.35 procent? De enige reden die ik kan bedenken is om aan het begin van het jaar snel wat extra contant geld te innen. Men loopt wel het risico dat een aantal abonnementhouders kwaad wegloopt. Indirect heeft dat gevolgen voor bijvoorbeeld de strandbedjes-verhuurder, voor de bar en voor andere winkeltjes aan het strand.

Vandaag gaan we ons eerste jaarabonnement bij Kontiki Beach kopen. Nu maar hopen dat niet al teveel mensen op hetzelfde idee komen, dat strand is namelijk aanmerkelijk kleiner dan het uitgestrekte Mambo Beach.

Het zou er wel eens druk kunnen worden!

January 2, 2004

Rommel

Op de eerste dag van het nieuwe jaar 2004 moest Luchiano (6) zijn rommel in de woonkamer opruimen. Troep maken doet hij vele malen sneller en efficiënter dan opruimen.

Om de minuut vroeg hij aan mij: "Papi, ben ik nu klaar?". Ik keek dan eens naar rechts en zag nog onthutsende hoeveelheden speelgoed. "Man, hoe kun je nou zeggen dat het klaar is, ik zie nog honderden stukken speelgoed, papiertjes en andere troep liggen!". Luchiano raapte dan weer een dingetje op en stelde dezelfde vraag.

Na een tijdje ben ik hem maar gaan helpen om het opruimen wat gestructureerder aan te pakken. Het leuke is dat als er vaart in komt, Luchiano het ook leuker vindt om zelf iets te doen. Hij was lekker bezig en op een bepaald moment leek het wel opgeruimd. Ik ging controleren en zag nog een stuk of zes papiertjes op de vloerbedekking liggen.

Demonstratief zette ik mijn bril af, ik heb -6 aan beide ogen, en wees op de papiertjes. "Hier, ik ben bijna blind en zelfs ik zie nog troep liggen! Jouw ogen zijn goed en jij ziet die papiertjes niet, hoe kan dat nou? Ik wil dat alle rommel zometeen weg is!". Luchiano begon aan mijn been te trekken. "Wat doe je nou?", vroeg ik. "O, je zei toch dat ik alle rommel moest weggooien?", antwoordde Luchiano.

January 1, 2004

2004

Het heeft even geduurd, maar nu is het dan echt 2004. Wat zeg ik, het is half twaalf geweest, we zijn dus alweer hard op weg naar 2005! CasaSpider wenst eenieder het allerbeste toe in dit jaar.

Carlos, Salsa Man!Onze Oudjaarsdag begon met de Pagara bij SQL Integrator, waar zoals ieder jaar Ino zijn (28e?) verjaardag vierde. 's Middags wilden we eigenlijk nog naar de UTS-pagara, maar de combinatie zon en bier begon zijn werk te doen. We vielen even in slaap. Bovendien was er op het werk nog een probleem (natuurlijk net op Oudjaarsdag) waarvoor ik langs moest komen. Toen besloten we om maar thuis te blijven.

Lucy maakte haar heerlijke schotel van spare-ribs en kippenpootjes. Die at ik op tijdens Kopspijkers. Daarna speelden we monopoly, uiteraard gewonnen door Luchiano, en wat computerspelletjes met bachata-muziek op de achtergrond. Om twaalf werden de buren gefeliciteerd en keken we naar hun vuurwerkshow. Die was best heftig. De knallen waren zo hard dat de Toyota dacht dat ik zijn deuren opende. Ik heb hem zeker tien keer weer op slot moeten zetten. Vreemd, want bij andere auto's ging het alarm af.

Het nieuwe jaar werd ingeluid met tequila en muziek. Niet spectaculair, maar het is ons toch maar weer mooi gelukt.

Carlos is iemand die in het oude jaar 2003 vrolijk keek en die dat hoogstwaarschijnlijk ook in het nieuwe jaar 2004 zal doen. Ik weet dat niet zeker, want ik heb hem nog niet gezien dit jaar. Toen Lucy deze Salsa Man! bereid vond voor haar La Chica Merengue website te poseren, vroeg hij daar aanvankelijk geld voor. En als dat niet kon, wilde hij een afspraakje met Lucy. Toen dat ook niet tot de mogelijkheden behoorde, ging hij maar gewoon poseren.

Dames, is het wat, zo op de eerste dag van het jaar?