CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Toen ik mijn iPhone kreeg, nu ja kreeg is niet helemaal het correcte woord, zat ik nog voor ruim een maand vast aan mijn contract bij KPN/Hi. Geen probleem, want ik had een slim idee: "Stop gewoon de sim-card van KPN in de iPhone en als mijn telefoonnummer is overgezet naar T-Mobile gaat de T-Mobile sim-card er weer in."

Een oen kan het bedenken. Wat deze oen niet bedacht is dat de KPN sim-card die in mijn Nokia E75 zit een groot model is, terwijl in de iPhone alleen een klein model past. Maar zo snel laat ik mij niet uit het veld slaan. Daar is Plan-B al: "Schakel gewoon je KPN-nummer door naar je tijdelijke T-Mobile nummer en als mijn telefoonnummer is overgezet naar T-Mobile gaat alles automatisch goed."

Een DBA kan het bedenken en warempel, het werkt als een tiet. Zondag ruim ik wat administratie weg en scheur routineus de envelop met de rekening van KPN/Hi open. Het bedrag is sinds jaar en dag hetzelfde, immers Luchiano (013) en ik bellen nooit buiten de bundel. Vandaar dat KPN/Hi ons ook liever kwijt is als klant en heel slechte aanbiedingen doet.

Huh? De rekening valt 13 euro hoger uit dan gebruikelijk! Hoe kan dat nu? KPN/Hi blijkt het doorschakelen van mijn nummer niet uit de bundel te betalen, maar apart te rekenen. Wat een geboefte en welk een roversnest! KPN Epic Fail! Stoom komt uit mijn oren. Onmiddellijk maak ik het doorschakelen ongedaan en loop sindsdien met twee telefoons door de wereld.

Volgende maand verloopt Luchiano's abonnement bij KPN/Hi, dat ga ik keihard stopzetten. Bovendien staat ook CasasPa op de wip om na 110 jaar KPN de overstap naar T-Mobile of Vodafone te maken. Ze gaan eraan!

Hmmm, morgen wordt mijn telefoonnummer overgezet naar T-Mobile. Even nog niet te hoog van de toren blazen derhalve. Als dat maar goed gaat. Wie denkt van wel en wie van niet en waarom?

Posted by CasaSpider at 7:21 PM | Permalink | Comments (10)

Ik walg van de Postcodeloterij, zo dat is eruit.
Okay, eerlijk gezegd heb ik een haat-liefde verhouding met ze, immers als Gaston straks met 25.000 euro op de stoep staat en een Audi, dan kan ik hem wel zoenen.
Maar, zoals eerder betoogd, die liefde berust op louter chantage van de kant van de Postcodeloterij.

De Postcodeloterij lijkt een beetje op een tweedehands autoverkoper.
Steeds als je net denkt alle trucs te kennen, komen ze op de proppen met een nieuwe.
Waartegen je op dat moment geen verdediging hebt.

Enveloppen aan mij gericht van de Postcodeloterij gooi ik linea-recta in /dev/null, de afvalemmer voor nerds, nadat ik ze voor de zekerheid tweemaal heb doorgescheurd.
Gebeld werd ik al niet meer na mijn registratie bij bel-me-niet.nl.

Daar hebben de ratten iets op gevonden.
Of ik gratis (tuurlijk!) mee wil spelen met online Eén tegen Honderd.
Zondagavond kijken we altijd naar de tv-versie die gepresenteerd wordt door Caroline Tensen, een van de grote winnaars van de Postcodeloterij. Het is een leuk spel en ik ben er zonder mijzelf een veer in de aars te willen steken redelijk goed in.

Dus doe ik mee aan de online-versie.
Na een paar schermen vraagt men om de voorwaarden te accepteren en een van die voorwaarden is dat de Postcodeloterij mij mag bellen.
Ik heb het vinkje gezet.

Het spel is een grote "trampa", Spaans voor oplichterij.
Met drie simpele vragen speel ik het halve deelnemersveld weg, jaja.
Dan worden de vragen snel moeilijker en ik haak af.
Gelukkig heeft de Postcodeloterij als pleister op de wonde een aanbieding voor mij, waarvoor ik wel even een lot moet kopen.

Dat nooit!

Teleurgesteld en mezelf een grote oen vindend klik ik het venster dicht.
Nog geen week later belt een dame van de Postcodeloterij me in de trein.
Het kost moeite haar af te wimpelen en aan het eind wil ze me dwingen naar een stukje over mijn rechten te luisteren. Ik ben er zeer bedacht op geen enkele keer "ja" te zeggen, voor het manipuleren van geluidsbandjes zie ik de Postcodeloterij ook wel aan. En dat ze dan later zeggen: "Ja, dat mag niet, maar het is niet onze schuld, maar van dat bedrijf dat wij daarvoor ingehuurd hebben".

Zoiets.
Leer mij de Postcodeloterij kennen.
Vanavond ben ik weer gebeld.
Dwars door de dame heen heb ik mijn standpunt duidelijk gemaakt.
Of ik nog wel even naar mijn rechten wilde luisteren.

Met ingehouden woede mik ik mijn trillende vinger op de STOP-knop van mijn telefoon om het "gesprek" te beëindigen. Ja, het is lullig als de hele straat feest viert en jij met lege handen staat. Het punt nadert echter dat ik daar liever voor kies dan nog langer die bende criminelen te sponsoren.

Het is een voor mijn doen een beetje zuur stukje geworden, maar ik zit dan ook al twee dagen met een pijnlijke linkervoet. Vandaar.

Posted by CasaSpider at 7:00 PM | Permalink | Comments (5)

Echte mannen scheren zich niet met een elektrisch apparaat maar met een mes, dat is algemeen bekend. Lange tijd zwoer ik bij Gillette en nam de hoge prijs van de mesjes op de koop toe. Ergerlijker dan de hoge prijs was het feit dat bepaalde mesjes slechts op één type houder passen. Het is me een paar keer overkomen dat ik de verkeerde dure mesjes kocht en ze vervolgens niet eens kon gebruiken.

De horror!

Ergens in 2008 kochten we bij de Hema in Valkenswaard een nieuwe stofzuiger. Eens komt het moment dat de bijgeleverde stofzuigerzakken allemaal vol zijn. Belangrijk is om in een dergelijk geval niet onmiddellijk in blinde paniek te geraken. Bij een willekeurige Hema zeg ik doodkalm dat ik nieuwe stofzuigerzakken wil.

"Voor welk model stofzuiger?", vraagt de Hema-medewerkster.
"Voor een Hema stofzuiger", antwoord ik.
"Ja maar, welk type is het?"
"Nu sta ik met mijn mond vol tanden", zeg ik met mijn mond vol tanden.

Thuis probeer ik het type van de Hema-stofzuiger te achterhalen.
Er staan diverse nummers op het plaatje.
Ik maak er een foto van.
Bij de Hema laat ik de foto zien.

Met hulp van de foto is het ons een aantal keren gelukt om de juiste Hema stofzuigerzakken mee te krijgen. Afgelopen zaterdag zijn we in de Hema te Rijen. Deze keer heb ik alle type-aanduidingen alsmede de Volt- en Watt-gegevens op ons boodschappenbriefje geschreven. Bij de balie vraag ik naar stofzuigerzakken. Als de Hema-medewerkster vraagt voor welk type, overhandig ik haar het boodschappenbriefje. Ze loopt ermee weg richting het Hema-stofzuigerzakkenmagazijn. "Het briefje wil ik wel terug, want het is ons boodschappenbriefje!", schreeuw ik haar na tot hilariteit van de overige klanten.

Na een tijdje komt de Hema-medewerkster terug met een onthutsende mededeling: "Deze zakken hebben wij niet. Het is ook al een oud model, dus ik weet niet of die nog verkocht worden." Grote genade, dus na drie jaar moet ik een nieuwe stofzuiger kopen omdat de Hema weigert dat type stofzuigerzakken te maken? Zo lust ik er nog wel eentje. We krijgen de tip het eens in een groter filiaal te proberen en dat gaan we zeker doen.

Het Gilletteprobleem is opgelost door voortaan wegwerpscheerapparaten te kopen bij Albert Heijn.
Maar zijn er ook wegwerpstofzuigers?

Posted by CasaSpider at 11:11 AM | Permalink | Comments (17)

Het leven is een dagelijkse strijd. Denkt men net alles onder controle te hebben, gebeurt er weer iets. Het houdt nooit op. Woensdag deed mijn telefoon het ineens niet meer, de simcard bleek defect. Gelukkig had ik nog een nieuwe en ongebruikte liggen. Die stak ik in de telefoon en probeerde hem via de website van KPN/Hi te activeren.

Vergeefs. De webpagina gaf aan dat ik de Klantenservice, ja met een hoofdletter, moest bellen. Een man stond mij te woord. Ik legde de zaak uit en gaf het nummer van mijn simcard door. "Ik ga hem nu activeren, over tien minuten kunt u weer bellen", beloofde hij.

Na een uur probeerde ik te bellen, maar nee hoor. Meteen belde ik met een ander toestel de Klantenservice, nog steeds met een hoofdletter, van KPN/Hi en kreeg een dame aan de lijn. Dames zijn altijd fijner. "Het activeringsproces kan wel vier uur duren", deelde ze mede. "Kunt u even de status van mijn simcard controleren?", vroeg ik. "Dat is goed", zei zij. "Hé, uw simcard is nog helemaal niet geactiveerd! Dat ga ik nu in orde maken."

Direct na ons gesprek probeerde ik met mijn mobiele telefoon te bellen en warempel, hij deed het. Dat lijkt op een film met een Happy End, maar zo zit mijn leven niet in elkaar. Donderdag lag er een pakketje van KPN/Hi op de deurmat: een nieuwe simcard. Waar ik helemaal niet om gevraagd heb.

Vrijdag bel ik naar de Klantenservice, ja toch maar met een hoofdletter. "Ik heb niet om die simcard gevraagd, weet ook niet waarom die naar mij toegestuurd is en wil hem in ieder geval niet op de factuur zien", vertel ik met ingehouden woede. "Als u hem terugstuurt, wordt het bedrag niet afgeboekt", zegt de medewerkster. Die middag plak ik de envelop dicht na er een persoonlijk schrijven aan toegevoegd te hebben en zet er met grote letters RETOUR AFZENDER op.

Bij de Primera vraag ik of dat zo goed is. De Primera-vrouw bekijkt de envelop waar alleen 'Hi' op staat. "Ik weet niet of die zo aankomt", zegt ze. Het kan me eigenlijk niet schelen en met een sierlijke zwaai dump ik de envelop in de postzak. Binnenkort lopen de contracten van twee KPN/Hi telefoons af. Dat vermeld ik hier maar even.

Iets vrolijkers, wat is die Google vertaalservice toch een leuk programma. Gek eigenlijk dat ik Klantenservice met een hoofdletter en de geweldige vertaalservice met een kleine schrijf. Vooral het afluisteren van de vertaling is bij tijd en wijle erg grappig. Zie dit als voorbeeld (klik op luisteren) en verzin zelf een leukere. In willekeurig welke doeltaal.

Posted by CasaSpider at 3:27 PM | Permalink | Comments (2)