« June 2010 | Main | August 2010 »

July 31, 2010

Gedoogzeilrace

Een jaar geleden wist ik al niet 100% zeker wat van deze kwestie te denken en nu nog steeds niet. Zeilmeisje Laura Dekker mag van de rechter in haar eentje de wereld rondzeilen en dat is fijn voor haar. Als ICT-er bekijk ik een dergelijke zaak geabstraheerd van de persoon en zijn vooral de parameters interessant.

31.07.2010: Paul de Leeuw twittert over zeilmeisje Laura dat het wat hem betreft een gedoogzeilrace wordt.De persoon is een meisje van 14 of inmiddels al 15. De actie is het solozeilen over de hele wereld. De parameters persoon en actie dienen gerelateerd te worden aan uitersten. Bijvoorbeeld door voor de persoon een meisje van 18 te nemen en voor de actie een treinreis naar Rome. Moet dat kunnen? Ja, dat moet kunnen. Of neem als persoon een jongen van 5 en als actie leeuwen temmen in een circus. Neen, dat is geen goed idee.

De 13-jarige Jordan Romero onder begeleiding de Mount Everest laten beklimmen ging mij qua parameters te ver, maar het is toch gebeurd. Nog steeds acht ik het niet verstandig om Laura het ruime sop op te jagen, van de andere kant moet zo'n avontuurlijk meisje zich de wet laten voorschrijven door een suffe lulhannes als CasaSpider? Dacht het niet.

Het gebeurt niet vaak, maar Paul de Leeuw verwoordt mijn gevoel in deze het beste met zijn gedoogzeilrace.

Die hoofd

Het is vrijdagavond en Luchiano (12) en ik kijken samen naar Holland's Got Talent. We becommentarieren iedere artiest. Zojuist heeft een 13-jarig meisje met lange haren mooi gezongen, maar Luchiano vindt een 9-jarig jongetje dat even eerder optrad toch beter.

Luchiano: "Ik vind die jongen met die hoofd toch beter."
CasaSpider: "Het is dat hoofd."
Luchiano: "Weet ik, maar die hoofd klinkt veel vetter."
Luchiano: "Dat hoofd klinkt zo... nerd-ig."

Die houden we erin en de rest van de avond hebben we het over die mensen met die hoofd en die oor.
Gezellig.

Uitspraken vanaf het aanrecht

Het is zaterdagochtend. Diana (4) zit op het aanrecht, naast het koffiezetapparaat.
Diana: "Is die lelijke swa er nog niet?"
CasaSpider: "Neen, die ligt nog in zijn bed."

Voor de gein noem ik Luchiano (12) regelmatig 'de lelijke swa'. Wederom een puntje van aandacht.

July 24, 2010

The Suite Life of Zack & Cody

Voor een 33x-jarige ben ik tamelijk modern en heb nog nauwelijks last van een generatiekloof. Zo is de Amerikaanse tv-serie The Suite Life of Zack & Cody een van mijn favorieten, waarmee die stelling definitief is bewezen. Het is typisch Amerikaanse humor die volgens bepaalde strukturen verloopt.


24.07.2010: Wat een feest, de Zack & Cody marathon op televisie. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


En zeg nou zelf, Amerikaanse humor is toch echt veel leuker dan Hollandse? Ik ben benieuwd of zich nog meer Zack & Cody-fanaten onder de CasaLog-lezers bevinden. Hotelmanager meneer Moseby, tweede van links op de foto, is de favoriet van Diana (4). Vandaag is er de hele dag Zack & Cody op televisie, de Zack & Cody marathon. Al ondervinden zij op dit moment hevige concurrentie van Alberto & Andy.

July 23, 2010

Oostelijke Ontsluitingsweg Rijen (OOR)

Niet zelden is goed plannen de basis voor succes. Net als veel steden en dorpen heeft ook Rijen te kampen met verkeersproblemen. Alleen al de spoorlijn zorgt voor hoofdbrekens, immers wij hebben slechts één spoorwegviaduct, de Generaal Maczektunnel. De andere drie of vier (?) overgangen zijn gelijkvloers en leveren overlast op voor het verkeer. De lijn Breda-Tilburg is tamelijk druk.

Toen ik voor het eerst door de Hoofdstraat in Rijen reed, na een jarenlang verblijf op het ruim opgezette Curacao, was ik verbaasd over dat smalle weggetje waarin de heren (m) verkeersdeskundigen ook nog eens met opzet versmallingen aanbrachten om de vaart eruit te halen. De versmalling gebruikt men voor parkeerplaatsen, maar degene die daar zijn auto parkeert mag van geluk spreken als de buitenspiegel er na een half uurtje nog op zit.

Vanuit Dongen komt er via de Dongenseweg/Hoofdstraat heel wat vrachtverkeer Rijen binnen. Meestal is de bestemming industrieterrein Haansberg. Om de verkeersstroom door de binnenstad (ahum) te ontlasten is de Oostelijke Ontsluitingsweg Rijen (OOR) bedacht. Met deze weg wordt de Dongenseweg aangesloten op de rotonde aan de Zwarte Dijk. Vanaf die rotonde bereikt men in een vloek en een zucht op een mooie, brede weg industrieterrein Haansberg, mede met dank aan de Generaal Maczektunnel.


23.07.2010: De Oostelijke Ontsluitingsweg Rijen is bijna klaar, maar nu zijn bijna alle in- en uitgangen afgesloten. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


Als iemand iets bedenkt zijn er altijd voor- en tegenstanders, zo ook in het geval van de OOR. Voorstanders zijn de bewoners van de (ahum) binnenstad en zij die niet dichtbij het geplande tracé wonen. Tegenstanders zijn de mensen die nu een schitterend uitzicht op de weilanden hebben en vrezen straks vooral vrachtverkeer langs te zien denderen. Toevallig woon ik vlak tegen deze weilanden aan, zie de "A" op de kaart. Toch ben ik voorstander van de OOR, de Hoofdstraat moet gewoon ontlast worden.

Enfin, de werkzaamheden bevinden zich in de laatste fase. Dit heeft tot gevolg dat de Dongenseweg is afgesloten. De Dongenseweg is de enige verbinding tussen Rijen en Dongen. Normaliter is dat mijn route naar de A27 om vervolgens via knooppunt Hooipolder de A59 op te draaien richting Den Bosch. Tegelijkertijd is mijn uitvalsweg naar Tilburg en Breda, via industrieterrein Haansberg, afgesloten, omdat men van de gelegenheid gebruik maakt de Generaal Maczektunnel een opknapbeurt te geven.

Nu rijd ik daarom over de Vijf Eikenweg naar Oosterhout om daar de A27 op te komen. Wat schetst mijn verbazing, ook de af- en oprit Oosterhout-Zuid/Rijen is afgesloten! Een wegomleiding leidt naar de volgende oprit, net voor die van Dongen. Als men het weet is het niet zo erg, maar kom er maar eens achter. Op de terugweg vrijdagmiddag dacht ik: "Ach, ik heb tijd genoeg. Eens kijken hoe ze het bij de Dongenseweg hebben opgelost om naar Rijen te komen."

Bij de afslag Dongen rijd ik als gebruikelijk van de A27 naar Dongen. Aan het begin van de Dongenseweg staat aangegeven dat deze is afgesloten en ik rijd een stukje door met de navigatie aan in de hoop dat die me op een verborgen weggetje wijst. Uiteindelijk moet ik helemaal terug naar de afslag Dongen om alsnog de A27 op te rijden en er pas bij Breda-Noord/Dorst weer af te gaan. In totaal heb ik 25 kilometer omgereden.

Over een week of twee is de situatie genormaliseerd en kan ik eindelijk bij de rotonde Zwarte Dijk eens rechtdoor scheuren totdat mijn OREN er pijn van doen.

July 21, 2010

Het eendje

Eerst het haasje en nu het eendje. Zoekt CasaSpider soms toenadering tot Marianne Thieme of is Dierendag in aantocht? Neen, het is nog lang geen Dierendag. Wat voor avontuur hebben de DBA's nu weer beleefd?

Listen Very Carefully, I Shall Say This Only Once.

21.07.2010: De eenden in de vijver boven parkeergarage Paleiskwartier zijn niet de snuggersten. Klik voor groter.Zo tegen twaalven begint de maag te knorren en collega Judith stelt voor om naar Subway te gaan. Ik wil niet, want ik ben op dieet en heb brood meegebracht. "Okay, we gaan", antwoord ik daarom. Mijn favoriet bij Subway is de Steak & Cheese (pittig) met daarop alle beleg dat voorhanden is minus de sla in ruil voor wat extra pepers. De saus is de Chipotle Southwestern, moeilijke naam maar heerlijke saus.

Met het eten ingepakt wandelen we terug naar Paleiskwartier en nemen plaats op een bankje met uitzicht op de Armada appartementen en de gigantische vijver waar eendjes in zwemmen. Mijn collega is een enorme dierenliefhebber en gooit stukjes brood richting de vijver. Al snel hebben de eenden in de gaten dat er gratis eten te verkrijgen is. Soms valt er een stukje brood voor de rand van de vijver en het duurt niet lang of sommige eenden komen uit het water, klimmen over het afstapje en pikken het brood op van de grond.

Daarna proberen ze weer terug te komen in de vijver. Dat is voor de jonge eendjes niet zo eenvoudig, maar het lukt ze uiteindelijk allemaal. Allemaal minus eentje. Ik denk: "Domme eend". Judith trekt zich het lot van het dier aan en wil hem (m/v) koste wat kost weer in de vijver krijgen. We roepen de hulp in van twee medewerkers van parkeergarage Paleiskwartier. Terwijl ik de verhalen van de ene medewerker aanhoor, dat er al drie eendjes uit de vijver op de oprit van de parkeergarage zijn gevallen en vervolgens overreden en over een jong katje in het nauw dat een andere medewerker verwondde en dat de Dierenbescherming daarvoor niet uit wilde rukken, loopt Judith met de tweede medewerker richting de vijver.

Als ze na een tijdje terugkomen is de eend gered. Met zijn tweeën hebben ze hem kunnen insluiten en terug in de vijver weten te kieperen. Ja, het was me het avontuur wel. En die eend? Die heeft zijn lesje wel geleerd.

Het haasje

Het juridisch systeem in het algemeen en rechtspraak in het bijzonder zijn heikele zaken. Ooit studeerde ik een jaartje Nederlands Recht aan de RU Utrecht. Als eerstejaars krijg je Romeins Recht waar je leert hoe je recht te halen na aankoop van een slaaf met verborgen gebreken. Zoiets kan altijd van pas komen.

21.07.2010: Marion V. is doodsbenauwd voor hazen, maar hoe zit dat andersom? Klik voor groter.In Vechta (Duitsland) is er de zaak van lerares Marion V. (Duits en aardrijkskunde) die een van haar leerlingen heeft aangeklaagd. Wat heeft dat 16-jarige meisje gedaan? Zij wisselde van school en kwam terecht in de klas van Marion V. Toen zij dat hoorde riep ze: "Oh nee!" Vrienden die dat hoorden vroegen het meisje waarom.

Zij wist dat Marion V. op een andere school een akkefietje had met een leerling over een haas. Een haas! Nu is Marion doodsbenauwd voor hazen en heeft zelfs een hazenfobie. Het kwam tot een proces en de zaak is uiteindelijk geschikt.

Het gerucht verspreidt zich en iemand, niet de 16-jarige beklaagde, tekent een grote haas op het schoolbord in de klas van Marion V. om te zien of zij echt zo bang is voor hazen.

Dat blijkt zo te zijn en Marion V. richt haar pijlen op het 16-jarige meisje. Zij wil haar door de rechter laten verbieden om ooit nog tegen iemand te zeggen dat de lerares bang is voor hazen. De rechter heeft gesproken en bepaalt dat de leerling vrijuit gaat. De proceskosten komen voor rekening van de lerares.

Die daarmee het haasje is. Niet bekend is of er hazen zijn met een Marion V.-fobie.

July 18, 2010

Praatje

Het is een week geleden dat ik voor het laatst geschreven heb. Neen, zo groot was de kater nu ook weer niet. Voetbal is maar een spelletje. Zondagmiddag erger ik me aan de Tour de France, wat een tijdverspilling is dat. En toch, als Alberto Contador en Andy Schleck hun pokerspel spelen met een Sur Place op weg naar de finish op een bergtop in de Pyreneeën, ja dan wordt het weer interessant. "Mentsjov! Mentsjov!", gil ik. Het is toch een Rabo-coureur.

Enfin, Luchiano (12) heeft vrijdag zijn rapport gekregen. Het is allemaal niet om over naar huis te schrijven, maar hij is over naar de tweede klas Theoretische Leerweg (TL). Net geen Havo en het had nog erger gekund, maar die dingen houden we even binnenskamers, haha. Wat hij wel goed doet is het bijbrengen van kultuur aan zijn zusje Diana (4). Beiden zijn dol op Tom & Jerry en dat verbaast mij wel in deze tijden van snelle computergames en Disney animatiefilms.

Tijdens het kijken naar Tom & Jerry vereenzelvigt Diana zich helemaal met muis Jerry. Ze neemt exact dezelfde gelaatsuitdrukkingen aan en als Jerry van links naar rechts rent doet zij dat ook, net als andersom. Een koddig gezicht. En dat terwijl ze eigenlijk zo op poesjes gesteld is.

July 11, 2010

Un dia muy importante (2)

De zilveren eminentie CasaSpider zegt het wederom: KUT VAN DE KLOTENBOK!
Of in het Spaans: Coño de los testículos del chivo!

Met dank aan Bert van Marwijk die Robin van Persie liet staan, wat een eikel.
Ik ga slapen.

Un dia muy importante (1)

Het is vandaag, zondag 11 juli 2010, een belangrijke dag. Ook op een belangrijke dag poepen mensen op een toilet, met andere woorden het leven gaat gewoon door. Ter gelegenheid van mijn verjaardag op 18 mei kreeg ik van CasasPa een boek: Jan Mulder, de Analyticus. Ik lees het boek vooral op het toilet en ben vanochtend op pagina 338 aanbeland.

Het boek gaat over voetbal, is dat even toepasselijk op deze belangrijke dag? Mulder heeft een plezierige schrijfstijl, maar na een tijdje denkt men wel eens: "Zo, en nu even wat anders". Ziet daar iemand parallellen met het CasaLog? Ik schiet een paar keer in de lach bij het hoofdstuk "De heer Oneliner", dat handelt over Brian Clough, trainer van Nottingham Forest begin jaren tachtig.

In die tijd studeerde (ahum) ik in Utrecht en woonde op de Willem Schuylenburglaan 68, studentencomplex Van Lieflandlaan. Huisgenoot Ruud van Dijk was een groot Ajax-fan en stelde voor op 9 april 1980 de halve finale Europacup-1 tussen Nottingham Forest en Ajax te bezoeken. Een vriend van Ruud ging ook mee. We namen de boot vanuit Rotterdam en probeerden elkaar zenuwachtig te maken aangaande zeeziekte.

09.04.1980: Ajax verliest met 2-0 in Nottingham van Nottingham Forest, halve finale Europacup 1. Klik voor groter.Nu ben ik in Rotterdam geboren en heb derhalve zeebenen. Toen het schip het ruime sop koos wisten we niet wat ons overkwam. Het ding zwalkte meters van links naar rechts en weer terug. Het was nagenoeg onmogelijk om zonder steun door de gangen te lopen. "Grote genade, als dat zo doorgaat tot Engeland, dan hebben we wel een probleem", dacht ik bij mijzelf. Na de branding was de zee gelukkig een stuk rustiger.

We verbleven een paar dagen in Londen. Toen we uit een discotheek kwamen en een taxi naar ons hotel wilden nemen, zei Ruud tegen de chauffeur: "Are you free?" De taxi-chauffeur antwoordde: "No, I am married". In die tijd was de serie "Are you being served?", bekend door Mrs. Slocombe's pussy en Mr. Humphries, tamelijk populair. Op de dag van de wedstrijd huurden we een auto en reden links van Londen naar Nottingham.

De sfeer in Nottingham was uitstekend, we dronken er een biertje en aten er wat. De Engelsen waren erg vriendelijk, ook als wij zeiden dat Ajax met 0-3 ging winnen. In het stadion stonden wij in het Ajax-vak. Het was de eerste keer dat ik de F-Side van zo dichtbij zag en dat was toch wel een ander sfeertje. Op het veld toonde Nottingham zich het betere team, ook al bezwoer Ruud dat zijn held Tjeu-La Ling nog ging scoren. Het gebeurde niet. Nottingham won met 2-0 en plaatste zich ondanks de 1-0 winst van Ajax in Amsterdam voor de finale. Daarin won Nottingham de Europacup-1 door Hamburger SV met 1-0 te verslaan. (Wikipedia)

Hoe kom ik hierop? O ja, het boek van Jan Mulder en het verhaal over Brian Clough. Brian Clough speelde on-Engels voetbal, namelijk over de grond. Clough: "Als God het hoog door de lucht had gewild, had ie daar wel gras gelegd." En over zijn jonge team: "Acne is a bigger problem than injuries".

Om een belangrijke finale te winnen is kwaliteit een voorwaarde, maar geluk evenzeer. In deze dagen wordt er veel gepraat over de verloren WK-finale van 1974. In dat toernooi presteerde het Nederlands Elftal uitzonderlijk goed. Jan Mulder herinnert zich wat eraan vooraf ging, dat een laat en haarzuiver doelpunt van Belgie in de kwalificatiewedstrijd tegen Nederland onterecht werd afgekeurd. Anders hadden de Belgen in de finale tegen West-Duitsland gestaan.

Hoe we vanavond tegen de Spanjaarden winnen maakt me niet uit.
Als we maar winnen.

July 9, 2010

Inktvis Paul en de stoomtrein

09.07.2010: NS zet zelfs stoomtreinen in om Amsterdam te bereiken bij de huldiging van Oranje aanstaande dinsdag. Klik voor groter.Duitsland heeft behoefte aan een Partij voor de Dieren. Het is toch te gek voor woorden dat Inktvis Paul na de door hem voorspelde nederlaag tegen Spanje wordt bedreigd door woedende Duitse fans? Het dier heeft zelfs een extra beveiliger gekregen, Inktvis Paul in een rol als de nieuwe Geert Wilders.

Inmiddels heeft Das Tintenfisch Orakel door het eten van de foute mossel te kennen gegeven dat Spanje wereldkampioen voetbal wordt. Boeien! Het Nederlands Elftal maakt gelukkig gebruik van Power Balance armbandjes met een hologram daarin verwerkt, dat positieve trillingen opwekt.

Waar gaat de wereld naar toe? Overigens voorspelde Inktvis Paul bij het Europees Kampioenschap in 2008 ook alle wedstrijden goed, behalve precies de finale. Daar klampen wij ons zondagavond aan vast.

Voor het eerst sinds lange tijd ga ik een cursus volgen, van maandag tot en met woensdag in Amsterdam. Dat wordt dinsdag nog gezellig met de huldiging van het Nederlands Elftal. Amsterdam verwacht een miljoen bezoekers. De NS zet nu al extra treinen in, dit model (wat is het?) uit 1909 of daaromtrent reed vrijdagmiddag voorbij op station 's-Hertogenbosch.

My name is Nobody

En weer overkomt het me. Daar zit ik in de half open kamer c.q. ruimte die wij DBA's delen met de Applicatiespecialisten Overig. Er staan acht bureau's en toevallig ben ik de enige aanwezige. Consultant Werner komt binnen, hij werkt samen met de Applicatiespecialisten. We zeggen goedemorgen tegen elkaar.

Dan vraagt Werner: "Is er nog niemand?"
Een dodelijke vraag.
CasaSpider: "Dat is een dodelijke vraag."

Ik vraag mij hardop af of ik mij wellicht iets meer dan wel beter moet profileren. Of is de oplossing voortaan als Niemand door het leven te gaan?

July 8, 2010

Sympathie, een dun lijntje

Tegen wie willen wij in de finale staan, tegen Duitsland of tegen Spanje? Die vraag stelt bijna iedereen. "De wraak van 1974" is een thema en een man zegt op de radio: "Het mooiste is natuurlijk als we de finale tegen Duitsland spelen, in verband met 1974. Maar dan moeten we wel winnen." We winnen liever van Duitsland en verliezen liever van Spanje.

07.07.2010: Duitsland ligt eruit na de verloren halve finale wk2010 tegen Spanje. Klik voor groter.Lange tijd zijn Duitsland en de Duitsers tamelijk bescheiden geweest over Die Nationalelf, zeker voor hun doen. Sinds de eerste wedstrijd tegen Australie is die bescheidenheid helemaal weg. "Wij spelen het beste voetbal" en "Iedereen vindt ons sympathiek", klinkt het in de Duitse ochtendprogramma's. Nou, dat maak ik zelf wel uit.

Als Spanje-Duitsland begint ben ik instinctief meteen voor Spanje. Na de Duitse nederlaag switch ik naar de ARD. Daar is men realistisch, de Spanjaarden waren beter. Maar dan: "Wij hebben verloren van het beste team ter wereld. Spanje wordt wereldkampioen." Nou, dat zullen we nog wel eens zien.

Inktvis Paul heeft wederom gelijk gehad. Hopelijk is hij inmiddels niet gefrituurd.

Voetbal is emotie. Onder normale omstandigheden ben ik een rustige jongen, tijdens voetbalwedstrijden van Feyenoord of het Nederlands Elftal komt het beest in mij los en valt er wel eens een onvertogen woord. Diana (4) kan mij precies nadoen, in woord en gebaar. Als het bij Nederland-Uruguay even rustig is vraagt zij ineens aan mij: "Papa, doet die kutkabouter ook mee?"

Wesley Sneijder is inderdaad van de partij.

July 7, 2010

Blatter for president

Wiskunde en getallenreeksen zijn kennelijk niet mijn ding. "Gelukkig maar!", zeggen velen nu. Gisteren waren ze toch een beetje bang, ja geef maar eerlijk toe. Voorlopig geen wiskunde op het CasaLog. Maar wat moeten we dan? Het antwoord is: Inktvis Paul.

Voetbal maakt mensen bijgelovig en de Duitsers laten al hun wedstrijden daarom voorspellen door Inktvis Paul, das Tintenfisch Orakel. In twee plexiglazen compartimenten, een met de Duitse vlag en een met die van de tegenstander, zit een mossel. Dan komt de uitgehongerde Inktvis Paul in actie en kiest een mossel. Het betreffende land wint vervolgens de wedstrijd. Tijdens dit WK heeft Inktvis Paul alle Duitse wedstrijden goed voorspeld, inclusief de nederlaag tegen Servie.

07.07.2010: Voetbal en Bijgeloof gaan hand in hand, de Duitsers geloven massaal in Inktvis Paul. Klik voor groter.Ademloos kijkt heel Duitsland toe welke mossel Inktvis Paul deze keer uit het compartiment vist, de Duitse of de Spaanse. Tot ontzetting van de natie duikt Paul op de Spaanse mossel! Dit betekent een finale tussen Nederland en Spanje.

Voetbal zet de wereld in beweging en was nooit eerder zo belangrijk. De Verenigde Naties kunnen niet eens in de schaduw staan van de FIFA, Sepp Blatter rules the world. Ga maar na, Blatter zet meisjes in oranje jurkjes in de cel en geen soevereine overheid die er iets tegen kan doen.

En wat te denken van Nigeria, een land geregeerd door maffioso waar men beter niet de spot mee drijft. Na de uitschakeling van Nigeria schorst president Jonathan Goodluck het Nigeriaanse elftal voor de duur van twee jaar. De FIFA is niet onder de indruk en dreigt met zware sancties. Schielijk haalt Goodluck bakzeil.

Maar de FIFA kan meer. De KNVB had voorafgaand aan het WK weinig vertrouwen in de prestaties van Oranje aangezien het Hilton-hotel in Sandton (Johannesburg) slechts tot 8 juli is geboekt. Per donderdag moet de Hollandse delegatie die uit minimaal 70 man bestaat een nieuw hotel vinden. De FIFA blijkt ook als reisbureau op eenzame hoogte te staan en gaat dit regelen.

Zonder dollen, als men serieus ooit het Midden-Oosten conflict opgelost wil zien...

Who you gonna call? FIFA!

July 5, 2010

Waarom Uruguay wereldkampioen wordt

Uruguay wordt de nieuwe wereldkampioen voetbal, dat kan gewoon niet anders. Het is een kwestie van rekenen met reeksen. Kijk, Uruguay was voor de eerste keer wereldkampioen in 1930 en voor de tweede keer in 1950. De eerste keer staat gelijk aan één maal één en is de basis: 1930. De tweede keer lezen we als twee maal één maal tien, die tien vanwege ons tientallig stelsel, en komen zo uit op een totaal van twintig.

1930 + 20 = 1950.
Zo klaar als een klontje.

Als Uruguay wederom kampioen wordt tellen wij drie maal twee, analoog aan de denkwijze van Fibonacci (Wikipedia) waarbij het volgende getal in de reeks de som is van de twee voorgaande. Drie maal twee is zes, nu nog even vermenigvuldigen met de tien uit ons tientallige stelsel en daar hebben we het magische getal zestig.

1950 + 60 = 2010.
De reeks is derhalve 1930 - 1950 - 2010.
Hiermee is wetenschappelijk bewezen dat Uruguay dit jaar de nieuwe wereldkampioen wordt, bel de mensen maar alvast die de Nobelprijzen uitreiken.

Een gelukje voor ons en een tegenvaller voor Uruguay is dat hun volgende kampioenschap op zich laat wachten tot het jaar 2160.

July 4, 2010

Een riem onder het hart


04.07.2010: Vintage Ads; toen was geluk nog heel gewoon. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


Via: Vintage Ads

July 3, 2010

Wederopstanding

Nederland-Brazilie op een wereldkampioenschap is en blijft iets bijzonders. Bij de laatste twee confrontaties vlogen wij eruit, de eerste keer in 1974 wonnen we. Gelukkig was ik daar al bij. Voor vrijdagmiddag heb ik er een hard hoofd in, geef Oranje 10% kans. Om 14:30 is het druk op de weg, heel Nederland is op weg naar een plek met breedbeeld-tv. Met een Westmalle nestel ik me een half uur van tevoren op de bank. Het is bloedheet, buiten lonkt het zwembad vergeefs.

Net voor aanvang is er paniek in het Nederlandse kamp, Joris Mathijssen is geblesseerd en André Ooijer moet erin. Dat is wel een bummer, immers Ooijer heeft nauwelijks speelminuten en is toch al 73? Van de andere kant, als we Mathijsen al niet meer kunnen vervangen... zo goed is die nu ook weer niet. We zullen het ermee moeten doen, het belangrijkste is de mentaliteit waarmee onze jongens het veld op stappen.

Gedurende de eerste minuten blijkt dat Brazilie beter in de gaten heeft wat er op het spel staat, we worden compleet overlopen. Het net-buitenspeldoelpunt in de 8e minuut is een voorbode, twee minuten later wordt onze defensie opengespleten en rondt Robinho koelbloedig af. We staan achter en vanaf de bank schreeuw ik onze jongens stimulerend naar voren, okay ik noem ze allemaal stinkende homo's. Bij deze mijn welgemeende excuses aan de homoseksuele gemeenschap, maar het was voor de zaak van Oranje.

"Als we de rust maar halen met slechts een 0-1 achterstand", spookt door de hoofden van vrijwel iedere Holland-supporter. We halen het, met dank aan Maarten Stekelenburg. In de tweede helft zijn we aanvankelijk even machteloos als in de eerste. Dan komt de gelijkmaker letterlijk uit de lucht vallen. Keeper Júlio César en verdediger Felipe Melo beoordelen een hoge bal van Sneijder helemaal verkeerd en Melo werkt de bal zelf in het doel. "Niet te geloven hoeveel geluk wij hebben!", brul ik hysterisch met overslaande stem. Diana (4) loopt naar buiten en snikt of wij ik niet zo hard wil schreeuwen. Dat gaat niet meer lukken.


02.07.2010: Tuinkabouter Wesley Sneijder kopt op magistrale wijze de 2-1 binnen voor Nederland tegen Brazilie, kwartfinale WK2010. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


De wedstrijd kantelt. De eerst zo fanatieke en gedreven Brazilianen lopen achter de feiten aan. Nederland is feller in de duels en het vertrouwen groeit. In de 68e minuut kopt Kuyt een corner door naar tuinkabouter Wesley Sneijder en de kleinste man van het veld scoort met het hoofd de 2-1. Dat kabouter mag hij inmiddels wel als een geuzennaam beschouwen. Iedereen staat zijn mannetje, wellicht met uitzondering van de ongelukkige Robin van Persie die terecht gewisseld wordt voor Klaas-Jan Huntelaar. Deze keer heeft hij geen commentaar. Ja, of voetballers beseffen dat de liplezers ze in de gaten houden.

Het laatste fluitsignaal klinkt en wij juichen ons de longen uit het lijf. Hadden we eruit gelegen op de manier van de eerste helft, dan was het ondanks alle overwinningen in de WK-kwalificatie en de vier overwinningen op het WK zelf uiteindelijk een roemloze missie geweest. Nu zijn de voetballers, trainer Bert van Marwijk en CasaSpider helden, zo dicht liggen succes en falen kennelijk bij elkaar. De factor geluk speelt een grote rol en dat is tegelijk de grote charme van de sport.

Over dat laatste denken spelers en fans van Ghana heel anders. Van de wedstrijd Ghana-Uruguay heb ik niet bijster veel gezien, de Westmalle van eerder die middag deed zijn werk. Vooral tegen het einde wordt Ghana steeds sterker en Uruguay moet terug. In de laatste seconden van de verlenging is er een spervuur van schoten op het Uruguyaanse doel. Naast de keeper staan er twee spelers op de doellijn. Een daarvan is Luis Suárez die op Stekelenburgachtige wijze de bal met twee handen vanaf de doellijn terug het veld in duwt. Het levert hem een rode kaart en Ghana een penalty op.

Terwijl Suárez huilend het veld af loopt neemt Asamoah Gyan de strafschop die Ghana de halve finales moet binnenloodsen. Zijn schot gaat via de deklat over. Nu is het Gyan die reddeloos in tranen uitbarst en Suárez springt een gat in de lucht. Het is een groot drama en precies wat voetbal zo mooi maakt. Penalties moeten beslissen wie er doorgaat. Uitgerekend Gyan neemt de eerste voor Ghana. "Laat hem alsjeblieft niet missen", prevel ik. Zoiets gun je niemand, Frank de Boer kan erover meepraten. Gyan schiet raak, maar later missen twee teamgenoten. Uruguay beleeft zijn eigen wederopstanding en staat dinsdag in de halve finale tegenover Nederland. Zonder Suárez, dat wel.

July 1, 2010

Muhammad Ali, een held

01.07.2010: Will Smith doet het niet slecht als Muhammad Ali in de film Ali, maar haalt het niet bij Ali zelf. Klik voor groter.Sooo, dat is even afkicken. Twee dagen zonder WK-voetbal, wat moet men ineens met al die vrije tijd. Alvast een voorproefje voor de pensionering, het gat waar men dan in valt. Het is maar goed dat die grens steeds verder opschuift. Ik zie dat Ali op televisie komt, de film uit 2001 over het leven van bokslegende Muhammad Ali. Van kleins af aan is Ali een van mijn helden, aanvankelijk zonder het besef van de politiek-religieuze achtergronden.

Muhammad Ali is geboren op 17 januari 1942 als Cassius Clay en was bevriend met Malcolm X en Elijah Muhammed (Nation of Islam). Zijn keuze voor de Islam en principiële weigering om in militaire dienst te gaan ten tijde van de Vietnam-oorlog leveren hem de nodige kritiek op. Er hangt Ali een gevangenisstraf van vijf jaar boven het hoofd wegens dienstweigering.

Op de vraag waarom hij tegen de oorlog in Vietnam is, antwoordt Ali: "Ik heb geen problemen met hun, de Vietcong heeft mij nooit een neger genoemd. De vijand komt van binnenuit, vanuit de Verenigde Staten zelf. Hier heeft men problemen met mijn keuze voor een geloof, hier heeft men problemen met mijn vrije mening over de oorlog in Vietnam."

Zijn keuze is principieel, terwijl er elegante ontsnappingsmogelijkheden uitgedokterd worden. Dat verdient veel respect, hoe vaak gebeurt het niet dat mensen juist van binnenuit gevangen gehouden worden? Niemand hoeft zich te laten chanteren!

De film Ali komt wat langzaam op gang. Luchiano (12) kijkt met mij mee, hij gaapt en vindt het allemaal tamelijk saai. Bij een vrijscene merkt hij op: "Ha, n**ken met een topje aan. Dat geloof je toch niet?" Hij is de hele dag met school in de Efteling geweest en heeft voor het eerst in het echt, buiten school, Duits gesproken. Het heeft niet direkt met Muhammad Ali te maken, maar toch citeer ik hem even:

maar toen ik wou gelijk met mijn vrienden in de vogelrok. maar er zat daar een meneer. ik probeerde de meneer te vragen of ik naast hem kon zitten maar hij verstond het niet. het was een duitse man. dus dacht ik even na en zei: darf ich hier komen setzen. en hij verstond het. dus ik mocht naast hem zitten en heb ik toch met mijn vrienden tegelijk kunnen gaan. En dat was de eerste keer dat duits echt van pas is gekomen buiten school. (Bron)

Ja, Luchiano is ook een van mijn helden. Gaandeweg vindt hij de film steeds interessanter. Ik vertel de dingen die ik mij nog haarscherp herinner, zoals het legendarische titelgevecht van Muhammad Ali tegen de reusachtige George Foreman: The Rumble in the Jungle, 30 oktober 1974 in Kinshasa. Schoolvriend Paul Erken had destijds een Panorma bij zich. Op de middenpagina's stonden de vuisten van Ali en Foreman afgebeeld. Die van Ali paste bijna drie keer in die van Foreman, wat een gigant is dat.

Hoe het gevecht verliep is algemeen bekend. De film Ali is an sich niet supergeweldig, het zijn de man en het thema die zo boeien. Will Smith vertolkt Muhammad Ali verdienstelijk, maar is toch werkelijk geen schim van de echte sportman. Niet qua hoofd en niet qua lichaam. Een echte held.