Muhammad Ali, een held
Sooo, dat is even afkicken. Twee dagen zonder WK-voetbal, wat moet men ineens met al die vrije tijd. Alvast een voorproefje voor de pensionering, het gat waar men dan in valt. Het is maar goed dat die grens steeds verder opschuift. Ik zie dat Ali op televisie komt, de film uit 2001 over het leven van bokslegende Muhammad Ali. Van kleins af aan is Ali een van mijn helden, aanvankelijk zonder het besef van de politiek-religieuze achtergronden.
Muhammad Ali is geboren op 17 januari 1942 als Cassius Clay en was bevriend met Malcolm X en Elijah Muhammed (Nation of Islam). Zijn keuze voor de Islam en principiële weigering om in militaire dienst te gaan ten tijde van de Vietnam-oorlog leveren hem de nodige kritiek op. Er hangt Ali een gevangenisstraf van vijf jaar boven het hoofd wegens dienstweigering.
Op de vraag waarom hij tegen de oorlog in Vietnam is, antwoordt Ali: "Ik heb geen problemen met hun, de Vietcong heeft mij nooit een neger genoemd. De vijand komt van binnenuit, vanuit de Verenigde Staten zelf. Hier heeft men problemen met mijn keuze voor een geloof, hier heeft men problemen met mijn vrije mening over de oorlog in Vietnam."
Zijn keuze is principieel, terwijl er elegante ontsnappingsmogelijkheden uitgedokterd worden. Dat verdient veel respect, hoe vaak gebeurt het niet dat mensen juist van binnenuit gevangen gehouden worden? Niemand hoeft zich te laten chanteren!
De film Ali komt wat langzaam op gang. Luchiano (12) kijkt met mij mee, hij gaapt en vindt het allemaal tamelijk saai. Bij een vrijscene merkt hij op: "Ha, n**ken met een topje aan. Dat geloof je toch niet?" Hij is de hele dag met school in de Efteling geweest en heeft voor het eerst in het echt, buiten school, Duits gesproken. Het heeft niet direkt met Muhammad Ali te maken, maar toch citeer ik hem even:
maar toen ik wou gelijk met mijn vrienden in de vogelrok. maar er zat daar een meneer. ik probeerde de meneer te vragen of ik naast hem kon zitten maar hij verstond het niet. het was een duitse man. dus dacht ik even na en zei: darf ich hier komen setzen. en hij verstond het. dus ik mocht naast hem zitten en heb ik toch met mijn vrienden tegelijk kunnen gaan. En dat was de eerste keer dat duits echt van pas is gekomen buiten school. (Bron)
Ja, Luchiano is ook een van mijn helden. Gaandeweg vindt hij de film steeds interessanter. Ik vertel de dingen die ik mij nog haarscherp herinner, zoals het legendarische titelgevecht van Muhammad Ali tegen de reusachtige George Foreman: The Rumble in the Jungle, 30 oktober 1974 in Kinshasa. Schoolvriend Paul Erken had destijds een Panorma bij zich. Op de middenpagina's stonden de vuisten van Ali en Foreman afgebeeld. Die van Ali paste bijna drie keer in die van Foreman, wat een gigant is dat.
Hoe het gevecht verliep is algemeen bekend. De film Ali is an sich niet supergeweldig, het zijn de man en het thema die zo boeien. Will Smith vertolkt Muhammad Ali verdienstelijk, maar is toch werkelijk geen schim van de echte sportman. Niet qua hoofd en niet qua lichaam. Een echte held.
Comments
En zo is het maar net!
Posted by: Piet | July 1, 2010 8:02 PM
Je twitterberichten sluiten mooi aan bij je logjes! Ik vind het jammer dat boksers altijd zo lelijk zijn om naar te kijken. De sport is nl. best stoer.
Posted by: Door | July 2, 2010 7:03 AM
Will Smith vertolkt Muhammad Ali vertolkt Cassius Marcellus Clay
Posted by: Cerito | July 2, 2010 2:40 PM
Het was een bijzondere man, maar nog niet bijzonder genoeg om me naar de tv te lokken.
Je talen spreken kan van pas komen, dat merk ik wel weer!
Posted by: Renesmurf | July 2, 2010 11:40 PM
@Piet: We zijn het eens.
@Door: Ja, goed he van die twitterberichten. Muhammad Ali is toch zeker geen lelijke man. Datzelfde geldt dacht ik ook voor Arnold Vanderlyde.
@Cerito: En wie vertolkt Cerito?
@Renesmurf: Muhammad Ali is natuurlijk nog geen Wim T. Schippers.
Posted by: CasaSpider | July 3, 2010 12:15 PM