« September 2006 | Main | November 2006 »

October 31, 2006

Foto's met een verhaal (2)

In de serie Foto's met een verhaal wordt elke keer een foto getoond waar op een of andere manier een verhaal achter zit. Dat is niet zo moeilijk, want dit geldt voor bijna iedere foto. Het idee is om foto's te gebruiken ouder dan vijf jaar. Alle posts over dit onderwerp zijn gebundeld in de category Foto's met een verhaal.


Datum: ??.03.1993 (vermoedelijk)
Locatie: Ergens in de Italiaanse Alpen
Personen: De skier in het paarse ski-pak
Bijzonder: Elegante houding


Wintersport Italie, 1993 of 1994: Is deze elegante skier CasaSpider? Klik voor groter/sluiten.

(Klik voor groter)


In 1993 (of was het 1992? of 1994?) vertrokken wij met een man of zes naar een ski-gebied ergens in Italie. Het was de eerste keer dat ik ging skien. Ter voorbereiding oefenden we ergens in de buurt van Utrecht op een groene rolband. Tijdens de eerste sessie ging Hans Bisschop hard onderuit en liep een hersenschudding op.

Nadat we met de stoeltjeslift naar zo'n 2000 meter waren geklommen stond ik voor het eerst bovenaan een berg op ski's. De eerste afdaling verliep heel anders dan tijdens de oefeningen. In plaats van dat de berg onder mij omhoog schoof, stoof ik naar beneden. Me op tijd laten vallen was de enige remedie.

Gelukkig ging het snel beter. Op een bepaald moment waande ik mij de Alberto Tomba van de babyhelling. Later bij het bekijken van de foto's van deze leuke vakantie met Ingrid Lucardie verscheen de hierboven geplaatste foto. "Ha, dat ben ik!", riep ik uit. Ingrid schoot in de lach. "Nee joh, dat ben jij niet. Deze skiet veel te goed!"

"Ja maar, hij heeft wel een paars ski-pak aan", sputterde ik tegen. "Toch ben jij het niet", zei Ingrid. We gingen verder met de andere foto's. "Kijk, dit ben jij wel", zei Ingrid. "In jouw typische ik-zit-op-de-wc houding."

Ik beet hard op mijn tong. Angel, als jij nog aanvullende informatie hebt over de datum, de lokatie of iets anders dan hoor ik dat graag.

October 30, 2006

Champagnebrunch in het Plaza Hotel

Casaspa en Truus hebben nog luttele dagen te gaan voor wat betreft hun vakantie op Curacao. Zondag boden ze ons een champagnebrunch aan in het Plaza Hotel waar zij verblijven. Dat aanbod sloegen wij niet af. We hebben goede herinneringen aan de champagnebrunch, daterend van het bezoek van CasasPa en mijn zus Margriet in november 2001.

We hadden om twaalf uur afgesproken maar arriveerden ongeveer 20 minuten te laat omdat de kortste weg naar Punda vlak voor Punda was afgesloten in verband met een Kareda di Garoshi, een soort zeepkistenrace. Dat werd omrijden via de Julianabrug. Ach, als ze maar plezier hebben gehad met hun zeepkisten.

In de penthouse van het Plaza Hotel kregen we een uitstekende plaats toegewezen, achter in de hoek tegen het raam. We hadden een perfect uitzicht op de regeringsgebouwen, wie wil dat nu niet, en op de Pontjes- en Julianabrug. De zalm en de haring smaakten uitstekend, maar de grootste verrassing was Luchiano (9).

Zoals bekend mag worden verondersteld behoort Luchiano tot de allerslechtste en allerlangzaamste eters ter wereld. Nu kwam hij bij de eerste ronde aanzetten met een groot bord vol met taart. Ja, waarom zou men niet met het toetje kunnen beginnen. De taart was in een mum van tijd verdwenen en hierna volgde een bord met ijs.

Zondag 29.10.2006, champagnebrunch in het Plaza Hotel: Truus, CasasPa en Luchiano (9) met op de achtergrond een cruise-schip en de Julianabrug. Klik voor groter/sluiten.Na het ijs was daar plotseling brood met bacon en Franse kaas, Lucy en ik wisten niet hoe we het hadden. Luchiano sloot af met twee borden ijs, slagroom en chocoladesaus. "Nu ben ik vol", zei hij ten overvloede.

In alle software zitten fouten, in het Engels bugs genoemd. Als een programma van Microsoft of Oracle weer eens niet doet wat het moet doen is het usance onder automatiseerders om niet van een bug maar van een feature te spreken. Een automatiseerder kan men er wel bij hebben, op een verjaardagsfeestje.

Er was live-muziek. Deze werd verzorgd door twee heren, een met een gitaar en een met blaasinstrumenten. Dezelfde als die maandagavond optrad in het Astrolab Observatory visrestaurant. Het grote verschil met dat optreden is dat dat buiten plaatsvond. En het verschil tussen buiten en binnen met blaasinstrumenten is dat zij binnen veel meer lawaai maken dan binnen.

Wat een klere-herrie! De artiesten stopten bij iedere tafel en sloegen er geen een over. Zelfs de (dode) zalm op mijn bord raakte gestressed. Net toen ik op pad was voor meer eten was onze tafel aan de beurt. Truus wist de muziknten gelukkig af te wimpelen door te zeggen dat Diana (5 maanden) moest huilen van de muziek. Wat overigens geen leugen was.

Ten opzichte van vijf jaar geleden is de kwaliteit van de brunch flink achteruit gegaan. Destijds dronken wij nog vijf glazen champagne per persoon, nu werd strikt de hand gehouden aan één per persoon. Ook om (kraan)water, koffie en zelfs theelepeltjes moest haast gesmeekt worden. Het koude buffet en de toetjes waren in orde, de warme gerechten (vlees, vis, groenten) heb ik grotendeels laten staan.

Maar het was gezellig en het uitzicht vergoedt ook veel. Truus voerde een vogeltje. Tegen half drie waren we klaar en gingen naar kamer 601, de kamer van CasasPa en Truus. De liftdeuren in het Plaza Hotel sluiten erg snel. Luchiano had dat niet in de gaten en voordat hij eruit kon komen gingen ze dicht. "Wat moet ik doen?", hoorden wij nog net terwijl de lift naar beneden raasde. "Terug naar de zesde verdieping!", schreeuwde ik.

Wij dachten terug aan de film met de gelijknamige titel, maar het kwam allemaal goed. Doodgemoedereerd stapte de avonturier even later uit de lift. Nadat CasasPa en Truus zich omgekleed hadden schoten we nog een familieportret op de kamer en vertrokken via ons huis naar het strand van Mambo Beach.

Echte honger hadden we niet na het Happy Hour op Wet&Wild, de champagnebrunch was nog niet verteerd. Een paar boterhammen met gebakken eieren waren voldoende. De avond werd traditioneel afgesloten met twee boerenbridge wedstrijden. Wat vreemd eigenlijk dat de boeren van Boer zoekt vrouw dit leuke kaartspel nooit met hun potentiele huwelijkskandidaten spelen.

October 29, 2006

Een sportief dagje voor Luchiano

Zaterdag om half negen begon de wekelijkse karateles voor Luchiano (9). De les werd gegeven door de man die Anthony karate heeft geleerd. Hij oefende de Pinan Nidan Kata waarbij de verschillende technieken niet zoals gebruikelijk tegen denkbeeldige tegenstanders werden uitgevoerd maar tegen een medeleerling. Dit noemt men Bunkai.

Luchiano (9) schaakt met CasasPa, zaterdag 28.10.2006. Klik voor groter/sluiten.Waar de kinderen de Kata meestal vrij krachteloos lopen moest er nu hard worden gewerkt. Na afloop van de les was Luchiano moe en hij voelde zijn spieren. Hetgeen ook de bedoeling is.

CasasPa belde. Of de negenjarige het leuk vond om de middag met hem en Truus door te brengen in het Plaza hotel. Daar had hij wel oren naar en om twee uur zette ik hem met zwembroek af bij de lobby.

In de namiddag ontmoetten we elkaar allemaal bij Pleincafé Wilhelmina. Luchiano had zich uitstekend vermaakt in het zwembad van het hotel en stak onmiddellijk over naar de speeltuin in het Wilhelminapark. Zijn vriendje Arwin (4) voegde zich even later bij hem.

Toen ze uitgespeeld waren nam Luchiano Lucy's plaats in bij het dominoën. En thuis verbaasde hij ons door met CasasPa te gaan schaken. Laatstgenoemde had tijd genoeg, want na de problemen met TotalChoice van gisteren heeft hij de handdoek met betrekking tot zijn weblog in de wilgen gegooid. De partij werd niet uitgespeeld want er stond boerenbridge op het programma.

Daaraan doet Luchiano nog niet mee, we gaan het hem binnenkort leren. In plaats daarvan las hij een paar hoofdstukken uit zijn nieuwe boek De brief voor de koning door Tonke Dragt. Een boek van niet minder dan 449 pagina's.

Een sportieve dag met een intellectueel einde.

October 28, 2006

Dingen die ik niet begrijp (12)

1.

Mijn server bij TotalChoice Hosting is gecrashed. Ja, alweer. De laatste keer was op 3 augustus van dit jaar (Zwarte Donderdag) en dat is mij net iets te vaak. Het is mooi dat men een backup terugzet, maar minder leuk dat deze zes dagen oud is. Het betekent dat ook de weblogs van Luchiano (9) en CasasPa grote hiaten vertonen.

2.

Vrijdagavond nam ik Boer zoek vrouw op met de video. Men weet nooit of er iets leuks gezegd wordt, zeker in het geval van mijn favoriete boer: Gerrit. En jawel. Gerrit liep alleen met Eva over het land, Inge was boodschappen doen.

"Fruitig bloesje heb je aan", zei Gerrit. Hij pakte haar hand vast en zo liepen ze verder. Eva wilde echter graag links van Gerrit lopen en wisselde. "Daar loapt mien hoand ook altijd", zei Gerrit. "Nu ben je net mien hoand."

Kort na deze romantische ontboezeming zoenden Gerrit en Eva. Op zaterdagochtend bleek de video niets opgenomen te hebben.

3.

Bij karate kregen de kinderen les in Bunkai. Dat is hetzelfde als een Kata maar dan met werkelijke in plaats van denkbeeldige tegenstanders. Maar daar gaat het nu niet over, immers dit is niet onbegrijpelijk.

Aan het begin van de les staan de leerlingen in een lange rij, gesorteerd op kleur band en vervolgens lengte. Na het groeten van de Sensei begint de warming-up. De meer dan 20 kinderen lopen rondjes door de dojo. Het kind links in de lange rij begint met lopen en de rest volgt.

Het vreemde ja zelfs onbegrijpelijke is nu dat er bijna altijd kinderen rechts in de rij zijn die snel de bocht afsnijden en zo voor de kinderen lopen die zijn begonnen.

Is dit niet ontzettend Belgisch, vooroplopen in een cirkel?

October 27, 2006

Nathan en Chris komen op bezoek

Vrijdag 27.10.2006: Nathan en Chris zijn bij Luchiano op bezoek. Diana speelt al leuk mee. Klik voor groter/sluiten.De jongens keken er lang naar uit. Chris (9) en Nathan (9) wilden wel eens samen bij Luchiano (9) op bezoek komen. Met drie gameboys is men nog sterker.

Vrijdag was het zover. Nathan nam ik mee van school en Chris werd om een uur of twee door zijn moeder gebracht. Eigenlijk zou zijn broertje Emiel (6) ook van de partij zijn, maar hij had straf.

Chris bracht zijn wireless link mee om twee gameboys met elkaar te kunnen laten communiceren. Nathan en Luchiano waren uitzinnig toen bleek dat zij inderdaad Pokemons konden ruilen via deze link. Hoe krijgt men drie jongens stil, het antwoord luidt met drie gameboys.

Dat was wel anders toen ik thuiskwam van mijn werk. Op mijn bed werd een kussengevecht gehouden. Het ging er tamelijk wild aan toe. Lang kon ik daar niet van genieten want CasasPa en Truus stonden te wachten bij Carvahome. Vandaag leverden zij hun Suzuki Ignis in. De laatste dagen van de vakantie fungeert CasaSpider als chauffeur.

Ik bracht hun naar het Plaza Hotel, de gasten wilden vrijdagavond samen uit eten. Zo hebben wij ook een avondje vrij. Het dominoën dan wel boerenbridgen halen we zaterdag wel in.

Diana (5 maanden) wilde met de jongens meespelen. Zij is sterke armspieren aan het ontwikkelen, heel vaak steunt zij namelijk op beide armen in een soort van gorilla-houding. Gelukkig kijkt ze er wel lief bij.

October 25, 2006

Heinz creciditos Banana

Heinz creceditos Banana, woensdag 25 oktober 2006. Klik voor groter/sluiten.Toen Luchiano (9) als een van de eersten uit zijn klas kwam was ik erg benieuwd naar het cijfer voor zijn boekbespreking. Het was een 8+ en dat is echt een compliment waard. Immers, de voorgaande boekbespreking voor klas 3B had ik helemaal voor hem uitgeschreven. Deze keer heeft meester Peter uitdrukkelijk gezegd dat de kinderen het helemaal zelf moeten doen.

Zo nu en dan kreeg Luchiano wat aansporingen, maar hij heeft de boekbespreking zelfstandig uitgeschreven en uit het hoofd geleerd. Aangezien het heerschap op zijn eigen weblog hier met geen woord over rept doe ik het maar voor hem.

"Ga je nog wel de comments van je fans beantwoorden?", vroeg ik. Maar dat doet hij morgen wel, nu moet er met Truus gespeeld worden. Mens erger je niet.

Bij supermarkt Mangusa te Rio Canario deden we inkopen. Heinz creciditos (om van te groeien) voor Diana (5 maanden). Zoals alle baby's houdt ook zij van banaan. Inmiddels kopen we potjes voor vanaf zes maanden. Die zijn groter en nog goedkoper ook.

Thuis maakten we een foto van het eten van het bananenhapje. Immers, het is altijd aandoenlijk om zo'n kleine baby te zien eten.

October 24, 2006

Verjaardagen

Deze dagen staan in het teken van verjaardagen. De allerbelangrijkste verjaardag voor ons is die van Luchiano. Vanaf vandaag staat er een heel jaar lang Luchiano (9). Op de laatste dag van zijn achtste levensjaar was hij ineens in een beschouwelijke bui getuige zijn post Het leven van acht jaar.

Jeanelle, meester Peter en Luchiano die op dinsdag 24 oktober negen jaar is geworden. Klik voor groter/sluiten.Dinsdagmorgen vertrokken we met een grote doos waar niet minder dan 50 zakjes chips, dorito's en andere zoute lekkernijen in zaten alsmede 45 pakjes vruchtensap naar school. Spullen om uit te delen. Ook de juffrouwen van de bovenbouw en zijn favoriete juffrouwen van vroeger worden niet overgeslagen. In ruil geven zij potloden, gummetjes en andere snuisterijen.

CasasPa en Truus gingen om twaalf uur mee naar de Marnix-school om Luchiano op te halen. Tevens maakten zij kennis met meester Peter uit Spijk (Spiek). De middag werd doorgebracht met het maken van heel veel huiswerk en de laatste loodjes van de boekbespreking die hij woensdag moet doen. Een echte verjaardagsmiddag.

Maandagavond gebeurde er iets spannends. Lucy en ik waren uitgenodigd voor een diner in het Astrolab Observatory visrestaurant, onderdeel van Jacob Gelt Dekkers befaamde project Kura Hulanda. Het was de eerste keer sinds de geboorte van Diana dat wij samen alleen weggingen, met achterlating van Diana (5 maanden).

Zonder baby op stap gaan doet men alleen als men ervan overtuigd is dat zij in goede handen achterblijft. Dat is bij CasasPa en Truus zeker het geval en zij vonden het ook geen enkel probleem om een avondje voor oppas te spelen. Zo konden wij aanwezig zijn bij het diner in het Astrolab dat gehouden werd ter ere van het 14-jarig bestaan van SQL Integrator.

Kees Barneveld en Andre Fruitman vieren de verjaardagen van resp. Kees en SQL Integrator (14). Klik voor groter/sluiten.General Manager Andre Fruitman gelooft in cyclussen van zeven jaren, het was daarom een speciaal feest. Ook de directeuren van de vestigingen in Brazilie en de USA waren van de partij. Helaas moest Tom Molenwijk, directeur van de vestiging Nederland, verstek laten gaan.

Kees Barneveld is directeur van de Curacaose vestiging. Interessant voor mensen die iets met toeval hebben is dat Kees ten eerste net als SQL Integrator op 23 oktober verjaart en ten tweede dat hij maandag precies zeven jaar directeur is. Wij hebben overigens geen idee wat dit voor de toekomst betekent.

Het diner was zeer geslaagd. Lucy is dol op visgerechten en kwam ruimschoots aan haar trekken. Zelfs de mosselen vond zij erg lekker. Toen ik mijn fotoronde maakte greep Andre Fruitman zijn kans en vermaakte zich met Lucy. Geef hem eens ongelijk.

Live muziek was er in de vorm van een Antilliaanse Frank Sinatra/Barry White imitator die ook nog eens saxofoon speelt. Vaak kan men een dergelijke muzikant een half uur lang goed verdragen. Daarna begint het te irriteren en snakt men naar een cd. In dit geval was dat niet zo, de man entertainde goed en had het ook zelf prima naar zijn zin. Helemaal met The Man from Barber, Richel Albertoe.

Drie foto's tussendoor:

  • Kees en Moraima (van Dik!), wat heeft zij toch in haar haar?
  • Ryan en Manja, een modelpaar.
  • Bente lijkt verrast over de door de Astrolab-zanger opgewekte zangkwaliteiten bij Ino.

Bij ons aan tafel zaten (onder anderen) Rob Kabel en Bente. Terwijl Bente over een weelderige haardos met mooie lange staart beschikt is Rob nagenoeg kaal. Een combinatie waar men iets mee kan.

Om een uur of twaalf zochten we de auto op en reden naar huis. We waren benieuwd hoe het met Diana was. Zij bleek bij Truus op schoot te zitten en keek samen met haar televisie. Om half elf was zij wakker geworden. Het oppassen is uitstekend verlopen, extra jammer dat CasasPa en Truus volgende week dinsdag terugkeren naar Nederland.

Tot slot: Luchiano, Kees en SQL Integrator... gefeliciteerd met jullie verjaardagen!

October 23, 2006

BDO Off Road Triathlon Kontiki 2006

Zondagmiddag om vier uur reden wij naar Mambo Beach, precies op het moment dat bij het aanpalende Kontiki Beach de BDO Off Road Triathlon van start ging met het onderdeel 750 meter zwemmen.

Onze strandstoelen stonden bij Mambo en CasasPa en ik liepen door naar Kontiki om foto's te maken. Het zwemmen hadden we dus gemist, nou toch niet helemaal. Toen iedereen al lang en breed op de fiets zat werd ineens omgeroepen dat er nog een zwemmer aankwam, onder begeleiding van een duiker.

Onwillekeurig dacht ik aan onze direkteur Kees Barneveld die traditioneel altijd als een van de laatsten uit het water komt. Maar neen, het was de nummer 44. Niet geheel toevallig wel een SQL Integrator collega, Frank Hogenes is de naam.

Zondag Triathlondag, 22.10.2006: V.l.n.r. Harry, Arwin, Lucy, Luchiano (8) en Truus. Klik voor groter/sluiten.Bij het fietsen zag ik Roland Becht langskomen en even later ook Wim Jans. Dat is een verhaal apart, want deze Belgische DBA is pas donderdag op Curacao gearriveerd. Hij heeft de zaterdag doorgebracht met leren mountain-biken en deed zondag al mee met de triathlon. Zijn eindtijd was ongeveer 2 uur en 10 minuten. Langs het parcours stonden veel dames hun idolen in aanbidding te bekijken.

De strijd om de eerste plaats gaat bij triathlons op Curacao tegenwoordig tussen Ivan Jonker en Jean-Paul Driessen. Zondag won J.P. in de uitstekende tijd van 1 uur 17 minuten en 5 seconden. Alles ohne gewähr. Ongeveer drie minuten later kwam Ivan Jonker als tweede binnen. Toen repte ik mij snel naar Lucy, immers het leven bestaat voor een deel uit het voorkomen van problemen.

Liggend dronken we een biertje en keken (onder anderen) naar Diana (5 maanden). Al vrij snel was het tijd om te verkassen naar het Happy Hour van Wet&Wild. Tussen 18:15 en 18:30 gaat daar de zon onder. Het ideale Kodak-moment voor een familieportret. Ook CasasPa en Truus profiteerden van de romantische scene waarin alleen de plastic tas een beetje uit de toon valt.

Even later werd ik op de schouder getikt. "Je weet het niet meer, hè?" Koortsachtig dacht ik na, de man kwam mij namelijk zeker bekend voor. Even later voegde een blondine met krullen zich aan zijn zij. Toen wist ik het weer, Arno en Ilse. In de jaren '96/'97 woonden zij op Curacao. Ilse heeft zelfs nog eens bij mij thuis gekookt voor een man of twaalf.

In 1997 (of 1996?) kregen Arno en Ilse een dochter en niet lang daarna keerden zij terug naar Nederland. "Waar is jullie kleine?", vroeg ik. "Daar staat de lange" of iets in die zin antwoordde Arno. Kleine meisjes worden groot, dat belooft nog wat voor Diana.

Thuis maakte Lucy snel een grote pan spaghetti met salade en we sloten de avond af met een partij boerenbridge. De hele dag had Truus al lopen roepen dat zij die avond het boerenbridgen wel even ging winnen. Ja, ja, bluf. Wel, Truus kan goed bluffen want ze won overtuigend. Zelfs een zogenaamd spontaan glas Beerenburg kon haar niet van haar stuk brengen.

Al met al een zeer sportieve zondag.

October 22, 2006

Een narcistisch stukje

We waren naar goed Curacaos gebruik iets te laat bij Pleincafé Wilhelmina, CasasPa en Truus zaten al aan de grote tafel achter een flesje Amstel Bright. Niet lang daarna stonden er vier borden met eten en een flesje Duvel bij. De winkels waren dicht wegens Antillendag. Hierdoor ontbrak het aan winkelend publiek om door de terrasbezoekers bekeken te worden.

Daarom amuseerden we ons met Diana (5 maanden). CasasPa had de fotografenrol en geheel toevallig sta ik er een aantal malen op. Gelukkig wel samen met Diana. Een impressie van Diana en de Duvel.

  • Zo gauw zij een Duvelglas ontwaart duikt Diana erop af.
  • Voorlopig vindt zij de koude buitenkant van het glas nog lekkerder dan de inhoud.
  • Het glas is leeg, tijd om even recht in de camera te kijken.

CasasPa en Truus is het bezoek aan Pleincafé op de zaterdag namiddag goed bevallen. Omdat Diana toch wat onrustig werd besloten we de koffie bij ons thuis te drinken. Na wat schrijven en uitrusten was het tijd om te boerenbridgen. Deze keer ging de overwinning geheel terecht naar Lucy.

Pleincafe Wilhelmina 22.10.2006: Het glas is leeg, tijd om even recht in de camera te kijken. Klik voor groter/sluiten.Kan het nog narcistischer? Jazeker!

Vrijdagavond fotografeerde CasasPa Diana en mij op bed. We hadden net het wonderschone lied Hopla, hopla Reiter tweemaal uitgevoerd. Volgens de lyrics is het overigens niet hopla maar hoppa. Persoonlijk geef ik toch de voorkeur aan hopla.

Hoe dan ook, bij het lied zit het kind op de knieën van de artiest die vaak de ouder is. Deze beweegt zijn knieën omhoog en omlaag, een beetje alsof het kind op een paard zit.

Beter kan ik het niet uitleggen. Hoogtepunt is de laatste zin: "fällt er in den Sumpf, macht der Reiter plumps". Op dat moment laat men het kind namelijk (niet te hard!) tussen de knieën zakken.

Dat heeft Diana heel goed in de gaten. Gedurende de gehele song luistert zij ietwat verveeld. Bij de laatste zin kijkt zij mij vol verwachting aan en na het in de Sumpf vallen lacht zij voluit.

Zondagmorgen om half zeven begonnen drie voetbalwedstrijden tegelijkertijd. Op ESPN verwachtte ik Feyenoord-Ajax maar gelukkig koos men voor AZ-PSV. Anders had ik na een kwartier al niet meer hoeven kijken. AZ-PSV was een leuke wedstrijd waarin AZ vrij kansloos met 1-3 verloor.

Nog leuker was het korte gesprek na afloop tussen Andy Houtkamp en Louis van Gaal waarin laatstgenoemde verdrietiger was over het commentaar van Andy (AZ verloor kansloos) dan over de nederlaag. Zo kennen wij Louis weer.

Diana vond het allemaal best. Daarom mag zij in dit narcistische stukje toch één keer meer op de foto dan Narcissus zelf.

October 21, 2006

Luchiano krijgt een fiets

Voordat CasasPa en Truus naar Curacao kwamen vroegen ze wat Luchiano (8) voor zijn verjaardag wilde hebben. Aanstaande dinsdag wordt de aanstaande puber namelijk negen en hij is wel aan een nieuwe fiets toe. De oude gaven we hem met vier jaar. Toen was het een mooie fiets, maar nu is Luchiano er het lachertje van de klas mee.

In het telefoonboek stond dat Vista Bike op de Jan Noorduynweg gevestigd is, dichtbij het vliegveld. Met CasasPa en Truus spraken wij daar vrijdag om half zes af. Jammer genoeg ontdekte ik om iets voor vijf uur dat in Zeelandia zich een tweede en veel groter filiaal van Vista Bike bevindt. Zeelandia is ook veel dichter bij ons huis.

Maar helaas, wij moesten naar de Jan Noorduynweg. Luchiano had ik niets verteld over onze missie en hij was ietwat bezorgd. "Waar gaan we heen?" was de logische vraag. Ik zei dat ik dat niet zei. "Ik krijg toch geen prik?" klonk het enigszins angstig vanaf de achterbank. "Neen, die krijg je pas weer als je tien bent".

Luchiano (8) is apetrots op zijn nieuwe crossfiets die hij op vrijdag 20 oktober bij Vista Bike Zeelandia kreeg. Klik voor groter/sluiten.Op de Jan Noorduynweg parkeerden we per toeval vlak naast de Ignis van CasasPa. Ik vertelde hun over het andere filiaal en we besloten daarheen te rijden. De tijd drong een beetje, maar het moest nu gebeuren. Zaterdag 21 oktober is het Antillendag en dan is alles gesloten op Curacao.

Bij Vista Bike Zeelandia slaagden we al snel. De keuze viel op een mooie oranje crossfiets met terugtraprem. CasasPa kocht er als extra een fietscomputer bij. Voor zeven uur waren we thuis. Lucy had het eten bijna klaar en Luchiano sprong meteen op zijn nieuwe fiets.

De fietscomputer was een schot in de roos. Luchiano is net zo cijfergek als CasaSpider. Topsnelheden, gemiddelde snelheden en afstanden werden steeds luidkeels doorgegeven. De rondetijden zakten naar onder de 30 seconden. Toen moest er gegeten worden.

Zaterdagmorgen staan we altijd om half acht op voor de karateles. Meestal heeft Luchiano een kwartier nodig om uit coma te geraken. Nu was hij om zeven uur klaarwakker en wilde meteen op zijn fiets. Over het verloop van de karateles hadden wij een andere perceptie. De Pinan Shodan Kata werd getraind. Volgens Luchiano ging het best goed, volgens mij was het knoeiwerk.

Thuis liet ik hem de Kata drie keer oefenen, inmiddels ziet het er een stuk beter uit. Meteen daarna was het weer fietsen geblazen. Even later kwam Eddie Merckx stilletjes binnen. "Ik heb pijn." Hij was gevallen en met zijn teen over het asfalt geschuurd waarbij een stuk van zijn teennagel afscheurde. Ja, dat doet wel pijn.

's Middags was de pijn weg en kon er weer gefietst worden. Na een tijdje hoorde Lucy niets meer. Ze keek uit het raam en zag Luchiano huilen. Bij de eerdere val die ochtend bleek het zeer fragiele kabeltje van de fietscomputer stuk te zijn gegaan. Na één dag werkt deze dus niet meer.

En Luchiano is nog niet eens jarig.

October 20, 2006

Aan alle Rijdende Rechters

Donderdagmiddag ging ik samen met collega E.Z. naar de garage van Star Lease om de schade te laten taxeren die zijn Hilux woensdag 18 oktober bij mijn Corolla op de parkeerplaats van UTS Vredenberg veroorzaakt heeft. Aan de hand van het schadebedrag beslist E.Z. of hij de schade claimt of zelf betaalt met inlevering van een percentage van zijn no-claim korting.

Op het eerste gezicht leek het een kleine schade, de motorkap is enigszins ontzet. Toen Yair van Star echter naar het inwendige keek zag hij direct dat de kunststof bevestigingsrail van de linker koplampunit op enkele plaatsen gebroken is.

Wat is dit? Het is de motorkap van mijn Toyota Corolla, het puntje is omgebogen door een kwaadaardige Hilux. Klik voor groter/sluiten.Uiteraard vormt de kunststof bevestigingsrail een geheel met de koplampunit. Deze dient dus vervangen te worden. De Hilux heeft het puntje van de motorkap omgebogen. De kap moet gerepareerd en overgespoten worden.

Een expert van Toyota-garage Cordia twijfelt over de grill waar een heel klein deukje inzit. Wel dient volgens hem ook de bumper overgespoten te worden.

Daar wordt het interessant voor Rijdende Rechter fans. Ongeveer een half jaar geleden heeft een mij onbekende auto bij het wegrijden van de parkeerplaats bij Pleincafé Wilhelmina mijn bumper aan de linkerkant geschaafd. Het valt niet erg op en ik heb het zo gelaten.

Collega E.Z. bracht terecht naar voren dat hij die schade niet heeft veroorzaakt. Yair kan zich daar wel in vinden en repte over "de helft van het overspuiten in rekening brengen". De vraag is of dit inhoudt dat ik straks de helft van de kosten voor het overspuiten van de bumper moet betalen.

Enerzijds heb ik niets met de aanrijding van doen en is het dus gek als ik dan toch kosten moet maken. Anderzijds wordt mijn oude schade wel hersteld zodat ik er door de aanrijding beter uitspring. Ook dat kan niet de bedoeling zijn.

Overigens speelt dit probleem alleen als E.Z. besluit om de schade voor eigen rekening te nemen. Indien zijn verzekering betaalt is het geen probleem dat mijn oude schade mede wordt weggepoetst.

Wat vinden de Rijdende Rechters van deze kwestie?

October 19, 2006

CasasPa en Truus delen kadootjes uit

Woensdagavond kwamen CasasPa en Truus bij ons eten. Lucy had twee kippen alsmede een appeltaart in de oven bereid. Jammer genoeg was ik vergeten dat Truus vegetarisch is. Ze mag wel vis eten en snel maakte Lucy wat tonijnsalade klaar.

Na het eten haalde Truus een grote zak tevoorschijn, het leek wel de zak van Sinterklaas. Er kwam een grote stroom kado's uit, de meeste natuurlijk voor Diana (5 maanden). Haar gardarobe is voor het komende jaar wel op peil. Mooi is ook het gouden armbandje met Diana erop gegraveerd, een kado van mijn drie zussen. Allemaal hartelijk bedankt!

Diana (5 maanden) zit trots op tafel tussen de vele kado's in. Klik voor groter/sluiten.De appeltaart was volgens Lucy mislukt, maar wij vonden hem allemaal lekker. Beter vochtig en een beetje ingezakt dan hoog en droog. Neen, met deze slagzin wint men inderdaad niet snel een prijsvraag.

We gingen dominoën en Luchiano (8) moest naar bed. Vanuit de slaapkamer hield hij het spelverloop in de gaten. CasasPa blijkt erg goed te zijn in dominoën, hij won de eerste drie partijen en vond dat nog normaal ook. Toen vroeg Diana om aandacht en verdween Lucy naar haar slaapkamer.

"Met zijn drieën kun je ook dominoën", zei ik tegen CasasPa en Truus. Vanuit de andere slaapkamer vroeg Luchiano of hij in mocht vallen. Vooruit dan maar. "I'm on your tail", voegde hij CasasPa toe na zijn eerste overwinning en "I'm on your back" na de derde.

Behalve dat moesten wij ook nog de hele tijd aanhoren dat Luchiano The Prankster is. Uiteindelijk hebben we hem maar naar bed gestuurd. CasasPa en Truus waren ook tamelijk moe van een nacht nauwelijks slapen en het dominoën. Niet veel later verdwenen zij in hun kobaltblauwe Suzuki Ignis richting het Plaza hotel.

Donderdagavond gaan we boerenbridgen, de Beerenburg staat al koud.

October 18, 2006

CasasPa huurt een Ignis

CasasPa en Truus hadden minder geluk dan wij afgelopen nacht. Waar bij ons de stroom om 20:15 terugkeerde was dat bij hun pas 's morgens vroeg. Een hete nacht dus.

Om tien uur hadden we bij het Plaza hotel afgesproken om vervolgens de huurauto bij Carvahome op te halen. Maar er kwam iets tussen. Om iets over negenen verscheen collega en kamergenoot E.Z. bij mijn buro met een brede glimlach. "Uhm CasaSpider, ik heb zojuist gebotst met jouw auto."

De parkeerplaats bij UTS is best groot. Om ongelukken te voorkomen, een krasje door een openslaand portier is gauw gemaakt, staat de donkerblauwe Toyota zonder moon-/sunroof op een van de verste plaatsen en altijd met de neus naar voren. Collega E.Z. stond met de kont van zijn Toyota Hilux recht voor mij.

Bij het achteruitrijden keek hij niet goed en botste met zijn achterkant op de voorkant van mijn Toyota. Niet hard, want als hij het niet gemeld had was de schade mij in eerste instantie niet eens opgegevallen. De motorkap is ietwat ontzet maar gaat nog zonder problemen open en dicht.

CasasPa op bed met Diana en Luchiano, woensdag 18.10.2006. Klik voor groter/sluiten.Op Curacao worden alle schades opgenomen door Curacao Road Services (CRS). Dit hebben de verzekeringsmaatschappijen onderling afgesproken. Ik belde 199 en even later kwam een CRS-busje de parkeerplaats oprijden. Eerst maakte de CRS-medewerker vele foto's van beide nauwelijks beschadigde auto's. Zelfs de motorkappen moesten open, voor de typeplaatjes.

Na de fotosessie namen we plaats in het busje. Op een formulier deden we verslag van het gebeuren. Dit was een beetje vreemd voor mij aangezien ik niet ter plaatse was bij de aanrijding. Met een dictafoon werd een mondelinge verklaring van ons beiden afgenomen. Vervolgens gingen alle papieren de computer in: rijbewijs, keuringskaart, verzekeringsbewijs en belastingkaart. Alle formulieren werden gescanned en digitaal gefotografeerd.

Na ongeveer drie kwartier was het klaar en mochten we het busje verlaten. Nu is het zaak de auto te laten repareren, maar dat is voor later. Ik racete naar het Plaza hotel om CasasPa en Truus op te halen. Die waren echter druk bezig bij de balie om hun kamer op de tweede verdieping te upgraden naar een suite op de zesde.

Even later waren we onderweg naar Carvahome aan de Jongbloedweg. Het hekje waar ik altijd door naar binnen ga ging deze keer ondanks veelvuldig bellen niet open. "Moet je niet daar zijn?", zei Truus. "Hier staat namelijk Privé en daar Office." Daar zat wat in.

De geheel vernieuwde office van Marinka is vergroot, heeft dus een andere ingang alsmede kogelvrij glas. Dat weerhield CasasPa er niet van om zijn favoriete zin van deze vakantie uit te spreken: "Er is hier niets veranderd de afgelopen tien jaar". Een kobaltblauwe Suzuki Ignis stond gewassen en gepoetst klaar.

Vanaf Jongbloed heb ik de gasten naar hun hotel geëscorteerd en ben daarna Luchiano (8) van school gaan halen. In de loop van de middag worden CasasPa en Truus bij ons thuis verwacht. Aangezien de weg van Punda naar Marie Pampoen niet is veranderd de afgelopen tien jaar mag dat geen probleem zijn.

O ja, ook CasasPa heeft een weblog: casaspa.casaspider.com.

October 17, 2006

CasasPa en Truus op Curacao

Op dinsdag 17 oktober arriveren CasasPa en Truus op Curacao. De KLM-Jumbo moet volgens het schema om 17:25 uur landen. Uiteraard halen Luchiano (8) en CasaSpider de gasten op van Hato International Airport.

Voor het zover is gebeuren er echter een paar minder leuke dingen. Terwijl Lucy en Luchiano die middag aan het schoonmaken zijn is Diana (5 maanden) uit het bed gevallen. Het is een groot bed maar zij legt tegenwoordig ook grote afstanden af. Gelukkig lijkt de schade mee te vallen.

Om ongeveer vier uur valt bij UTS plotseling de stroom uit. Na een minuut of twee neemt de generator de stroomvoorziening over. Een half uur later ga ik naar huis, in de auto valt het me op dat geen enkele radiozender signaal geeft. "Ze zullen toch niet de antenne van mijn dak hebben gejat", denk ik wantrouwig.

Thuis blijken we geen stroom te hebben. Even later gaan Luchiano en ik op weg naar het vliegveld. Niet alleen wij hebben geen stroom, het hele eiland lijdt onder een black-out. Geen enkel verkeerslicht werkt, het is een grote chaos op de weg. Op grote kruispunten als Biesheuvel staan acht agenten het verkeer te regelen.

CasasPa en Truus arriveren op Hato International Airport Curacao, 17.10.2006. Klik voor groter/sluiten.Wij zitten op een doorgaande route en hoeven bijna alleen rechtsaf te slaan, dat is gemakkelijk. Ruim op tijd arriveren we op Hato. De nieuwe luchthaven is open sinds juli van dit jaar en het is even wennen waar het beste geparkeerd kan worden. De parkeerticket komt automatisch uit het apparaat rollen. Dat is vreemd want ik had al gehoord over de statisch geladen drukknop waar men een flinke schok aan over kan houden.

Als we naar het hek lopen waar men een heel beperkt zicht op de vliegtuigen heeft komt de KL-783 net aan taxiën. Hij is tien minuten te vroeg. De veelbesproken slurf wordt aangekoppeld maar tot verbazing van velen verlaten alle passagiers het toestel via een gammel trapje aan de achterzijde.

Luchiano vermaakt zich bij een fontein. Opgewonden komt hij naar mij toe rennen: "Papa, er ligt allemaal geld in die fontein. Zal ik het eruit halen?" Dat is uiteraard niet de bedoeling, wel maken we een foto alsof.

Dan begint het wachten bij de glazen schuifdeur. Net als wij de moed op beginnen te geven staan daar plotseling CasasPa en Truus. Na de begroeting zoeken we snel de auto op. Bij het wegrijden speur ik naar de uitgang. Even lijkt het of we een andere parkeerplaats oprijden. Ik moet de parkeerticket in de automaat steken en de spoorboom gaat omhoog. Zonder te betalen. Waarschijnlijk is dat een positief neveneffect van de stroomstoring.

CasasPa en Truus logeren in het voormalige Van der Valk Plaza Hotel. Maar eerst rijden we naar ons huis zodat zij Lucy en Diana even kunnen zien. Verder valt er sowieso niet veel te doen zonder electriciteit. Om een uur of zeven rijden we naar het hotel. Als we er vlakbij zijn zien we het al: geen licht.

Ik draag de koffers naar de receptie en zeg tegen de receptioniste dat we komen inchecken, tenminste als dat nog kan. Het is inderdaad een beetje moeilijk. CasasPa houdt de moed erin en zegt tegen Truus dat zij er een gezellige avond van gaan maken. Wij zijn benieuwd.

Thuis eten we in het donker een bord macaroni en liggen voor acht uur al op bed. Het is warm zonder ventilator. Om kwart over acht horen we gezoem. Diverse apparaten springen aan. We hebben weer stroom. Hopelijk geldt dat ook voor het Plaza Hotel.

October 16, 2006

Vertrouwen wij stemcomputers? (2)

"Het ei van Columbus", noemde reageerder Hans het. Om het vertrouwen in stemcomputers of beter in mensen te vergroten dient deze apparaten onmiddellijk na het uitbrengen van een stem hier een printje van te maken. De stemmer controleert of wat op papier staat overeenkomt met wat hij gestemd heeft en deponeert de print in een ton.

Na afloop van de verkiezingen wordt steekproefsgewijs bekeken of de computeruitslag klopt met de papiertjes. Het voordeel is dat de uitslag direct na het sluiten van de stembussen beschikbaar is. Bovendien is een eventuele hertelling nauwkeuriger aangezien in de tijd van het potlood zowel de eerste telling als de hertelling door mensen geschiedden.

Dat is in een notendop wat in mijn eerste post over stemcomputers staat.

Een van de eigenschappen die een programmeur dient te hebben is het kunnen vinden van fouten in zijn eigen programma's. Dat lijkt gemakkelijker dan het is. Op dit moment ben ik Luchiano (8) aan het trainen eigen fouten in zijn huiswerk en op zijn weblog te vinden en te verbeteren. Hij heeft een groot vertrouwen in zijn onfeilbaarheid. En dat in een tijd waarin zelfs de Paus sorry zegt.

Tevergeefs probeerde ik een fraude-scenario te verzinnen. Bij programmeren is het van belang uit te gaan van de gebruiker. Op cursussen wordt men hierin onderwezen. Zo moet een programma idiot-proof zijn. Een voorbeeld hiervan is dat een gebruiker met beide handen zoveel mogelijk toetsen tegelijk indrukt.

Als hoogste nivo van gebruikersbestendigheid geldt student-proof. Hiermee wordt een begaafde persoon bedoeld die zijn intelligentie op destructieve wijze inzet. Denk hierbij aan hoe tegenstanders van James Bond dat doen.

Bij een verkiezing kan men erop wachten dat iemand valselijk beweert dat zijn uitgebrachte stem niet overeenkomt met de print. Sommigen doen dit om te zieken, een ander heeft wellicht net ruzie gehad met zijn chef. De vraag is hoe men met een dergelijke aangifte moet omgaan.

Stemmen geschiedt anoniem. Degene die beweert iets anders gestemd te hebben dan wat op het printje staat hoeft niet te zeggen waarop hij dan wel heeft gestemd. In feite is het laten zien van het printje al een overtreding van het recht op geheimhouding. Immers, degene die het printje leest weet waar betrokkene kennelijk niet op heeft gestemd.

Voordeel is dat men met het doen van valse aangifte alleen zijn eigen partij kan benadelen. Landelijk dient men de aangiftes alsmede de aangever te registreren. Dat laatste kan van pas komen bij latere verkiezingen.

Concluderend lijkt de procedure met het printje onverlet de beste oplossing te zijn.

October 15, 2006

Benno 35

Vrijdag de 13e werd Benno 35 jaar. Benno is een nuchter type maar vierde voor de zekerheid zijn verjaardag op zaterdag de 14e. Wij wilden maar even gaan, Diana (5 maanden) is een beetje klein voor wilde feesten.

Lucy zorgde voor Diana en Luchiano (8) hielp met de catering. Toen hij daarmee klaar was maakte hij een eerste ronde met de camera. Zondagmorgen wilde hij mij zelfs het vervelende karwei uit handen nemen om de rode oogjes op de foto's te verwijderen. Het wordt nog eens wat met mijn favoriete zoon.

Het feest was leuk omdat er veel verschillende soorten gasten waren. Collega's en vrienden van Benno, collega's en vrienden van Noelle en gewoontegetrouw was de SQL-club daarbij goed vertegenwoordigd.


Verjaardagsparty Benno 35 op 14.10.2006: Benno en Noelle stralend voor hun huis. Klik voor groter/sluiten.

(Klik voor groter)


Bovenstaande foto is door Luchiano gemaakt. Door zijn (relatief) geringe lengte overziet hij de wereld anders. Zo zie ik Ino nooit vanuit dit perspectief waarbij de twee gezichten bovenin ook op aparte wijze uitkomen. De dames zagen er weer mooi uit. Hier nogmaals Bente en Barbara die over ongeveer drie weken gaat bevallen, nu met Luchiano.

Benno was op zijn eigen feest druk aan het bbq-en, een van zijn vele specialiteiten. Met enige moeite kon ik hem op verzoek van een schalkse Natascha even van deze activiteit wegrukken zodat zij het kado kon overhandigen. Deze ceremonie werd afgesloten met een zoen.

Wie dacht dat CasaSpider de snelste blogger van Curacao is heeft het mis. Het feest bij Benno en Noelle is vanmorgen reeds vastgelegd op Latios, het weblog van Luchiano.

October 14, 2006

Boer zoekt vrouw: Gerrit

Sinds de telenovela (soap-serie) Chocolate con Pimienta een week of twee geleden eindelijk is gestopt mag ik bepalen wat we om negen uur 's avonds kijken. Op vrijdagavond is dat Boer zoekt Vrouw via BVN. Met een paar Duveltjes erbij is dat programma goed te pruimen.

Mijn favoriete boer is boer Gerrit. Wat een hork is dat, geweldig. Generaliserend zegt men wel eens dat boeren lomp en Friezen stug zijn. Wel, boer Gerrit onderneemt geen enkele poging dat beeld te ontzenuwen.

We zitten in de fase dat elke boer gedurende een paar dagen drie vrouwen in zijn eigen boerderij op bezoek heeft. De bedoeling is dat de boer de dames beter leert kennen, immers binnenkort moet er weer eentje afvallen. De dames proberen erachter te komen of ze de boer alsmede het leven op een boerderij wel zien zitten.

Boer zoekt Vrouw, 13.10.2006: Gerrit vindt de door Teresa gestelde persoonlijke vraag wel even jammer omdat ze dat net bij het warme eten deed. Klik voor groter/sluiten.Het programma filmt steeds bij een andere boerderij. Aan de orde komen onder anderen ontbijt, werk en avondactiviteiten. Het is leuk om de interactie tussen de respectievelijke boer en zijn vrouwen te zien. Hoe men elkaar langzaam maar zeker beter gaat kennen. Hoe de vreemde situatie met continu een camera om hen heen steeds gewoner wordt.

Iedere boer vult de avond op zijn manier in. Boer Gerrit weet iets leuks voor zijn visite, ze gaan bingo-en. Uit een kartonnen doosje peutert hij een mini bingo-apparaat. De vrouwen kijken ietwat bevreemd maar zien er ook de humor wel van in. "En wat is de prijs?", vraagt een van hen. "Ik ben de prijs", zegt boer Gerrit.

Het elkaar beter leren kennen verloopt echter enigszins stroef op Gerrits boerderij. Het is zelfs zo erg dat de dames die toch concurrentes van elkaar zijn zich onderling beklagen. Boer Gerrit vraagt namelijk niks. Ja, hoe oud de vrouwen zijn en waar ze vandaan komen. Feiten dus, maar niet hoe ze over dingen denken en dat vinden de dames niet zo leuk.

Bij het avondeten hebben ze besloten de koe zelf maar bij de horens te vatten.

Teresa: "Gerrit, er gaat straks natuurlijk iemand weg. Nu heb je nog kans om dingen te vragen misschien?"
Gerrit: "Je had er teveel peper op gedaan."
Teresa: "Ik heb er helemaal geen peper op gedaan."
Gerrit: "Ja, echt wel."
Teresa: "Kun je ook antwoord geven misschien? Ik vraag het heel lief."

Even later zien we een shot met Gerrit alleen waarin hij zijn visie over wat er aan tafel gebeurde neerlegt: "Vond ik wel even jammer. Want het was precies net het warme eten. Dan denk ik doe dat straks even."

De tv-stills in deze post zijn niet van de kwaliteit van de TV van Willemijn, maar oefening gaat kunst baren.

October 13, 2006

Vertrouwen wij stemcomputers?

Vanmorgen heb ik een software-update (3.33, mandatory) gedaan van Movable Type, een update die in eerste instantie fout leek te gaan. Sinds ik niet meer aan wedstrijdsport doe is mijn bijgeloof vrijwel verdwenen, zo zijn Lucy en ik op dertien februari met elkaar getrouwd. Maar als software vreemd doet en het is toevallig vrijdag de dertiende slaat de twijfel toch toe.

Software, twijfel en de verkiezingen voor de Tweede Kamer komen eraan.

Er is een beweging in Nederland opgestaan die van mening is dat stemcomputers niet te vertrouwen zijn. Op Curacao stemmen wij al sinds tijden electronisch, tenminste toch in de bokshal van Marie Pampoen.

Nooit heb ik het idee gehad dat er fraude wordt gepleegd met de stemcomputers. Van de andere kant, waarom worden lottotrekkingen nog steeds verricht met ballen die uit een ouderwetse koffiemolen in een modern jasje worden geblazen?

Op 10 juni 2004 betoogde ik tegen een Venezolaanse collega dat "wij het wel vertrouwen". Het was twee maanden voor het belangrijke Referéndum Revocatorio in Venezuela waarbij de bevolking zich voor of tegen president Hugo Chávez kon uitspreken. De oppositie vertrouwde de stemcomputers in het geheel niet, de fabrikant had volgens hun banden met de regering.

Maar in Nederland? Uiteraard dienen stemcomputers beveiligd te zijn. Het verhaal van de 8000 identieke sleutels en het zonder bewaking opslaan van de apparaten komt zeer laks over. Toch kan ik mij niet voorstellen dat er een organisatie is die daadwerkelijk een poging doet om landelijk de stemcomputers te herprogrammeren.

Een eenvoudige oplossing is deze. Laat de stemcomputer na het uitbrengen van iedere stem een printje maken. Degene die zijn stem heeft uitgebracht controleert het printje en deponeert dit in een stembus. Na de verkiezingen worden steekproefsgewijs controletellingen verricht.

Waarom doen we dat eigenlijk niet zo?

October 12, 2006

CasaMovie: Sunday at Mambo

Bijna elke zondag gaan wij zwemmen bij Mambo Beach. Zo ook zondag 8 oktober. Het oprijden van de parkeerplaats, het uitpakken van de EvenFlow-Hummer, het met deze kinderwagen Mambo binnenrijden, ja dat zijn toch gebeurtenissen waar de wereld op zit te wachten.

Zaterdagavond viel het optreden van de Afro Cuban All Stars op Mambo in het water door een enorme hoosbui. Daarom deden de Afro Cuban All Stars het concert op zondagmiddag nog eens over. Het goede nieuws is dat dit concert gratis was, zelfs de entree voor Mambo Beach hoefde niet betaald te worden.

Geweldig nieuws voor Nederlanders. Het slechte nieuws is dat niemand mij dit verteld heeft. Toen wij op onze gebruikelijke tijd om iets over half vijf het parkeerterrein opdraaiden viel het ons op dat er zoveel auto's stonden. "Het is druk", zeiden wij derhalve tegen elkaar.




We vonden het vreemd dat rondom het podium geen strandbedjes stonden. Later hoorden we dus dat het concert net afgelopen was. Om toch live-muziek in de nieuwe CasaMovie te verwerken heb ik wat in mijn archieven gegrasduind. In augustus 2002 was er een live-concert van een grote Nederlandse artiest op Mambo Beach waar Lucy en ik bij zijn geweest. Nu mag iedereen daarvan meegenieten.

Behalve van Litouwers viel er toch ook nog van iets Cubaans te genieten die zondagmiddag. Collega Yohanna kwam namelijk langs met haar dochter Anna-Maria. We zwommen wat, we voetbalden wat en we dronken een biertje. O ja, het rode bikinibroekje dat Diana (5 maanden) voor het eerst draagt tijdens haar zwemsessie heeft zij van Yohanna gekregen.

Besides Sunday at Mambo there are a lot more CasaMovies to be watched in Google Video.
You can also explore the CasaMpeg Category or retrieve a list of all CasaMovies.

October 11, 2006

Drie gemeenten en de derde vaccinatie

Vandaag woensdag 11 oktober 2006 hebben de drie kleine eilanden Bonaire, Sint Eustatius en Saba samen met Nederland een handtekening gezet onder de slotverklaring over hun toekomstige staatkundige positie. De drie eilanden worden een soort van Nederlandse Gemeenten, conform de wens in hun respectievelijke referendums.

Concreet verandert er vooralsnog weinig. De inwoners krijgen stemrecht voor de Tweede Kamer en misschien ook nog voor de Eerste. Voor het overige is er vooral financieel toezicht vanuit Nederland. Zo hebben de eilanden geen leenbevoegdheid.

Over belangrijke zaken als uitkeringsnivo, munteenheid, de positie van het Papiamento (Bonaire) dan wel Engels (Saba en Statia) en welke Belastingdienst de heffingen gaat innen zijn geen beslissingen genomen. Wel is bekend dat het uitkeringsnivo niet gelijk aan dat van Nederland zal zijn maar dat is logisch.

In totaal wonen op de drie genoemde eilanden ongeveer 17.000 mensen, dat moet toch te managen zijn. Anderszijds ben ik benieuwd naar de aanzuigende werking in de regio nu men direct onderdeel van Nederland wordt. Voor men het weet wonen er 80.000 mensen afkomstig uit Haiti, de Dominicaanse Republiek, Colombia en Venezuela op Bonaire. Wel, dan komt er tenminste een beetje leven in de brouwerij.

Diana (5 maanden) heeft niet over gebrek aan leven in de brouwerij te klagen. Vandaag had zij een uitstapje naar het consultatieburo. Behalve de normale controles van gewicht (7.2 kilo) en lengte (67 centimeter!) kreeg zij ook haar derde vaccinatie. Vanaf welke leeftijd gaan baby's eigenlijk dingen beseffen?

Vooralsnog herkent Diana niets van de plaats waar men haar beentjes met naalden doorboort. Pas op het moment dat Lucy haar stevig vast moet houden en de zuster er met de injectiespuit aankomt begint zij te huilen. Luchiano (8) is nerveuzer, hij verlaat de kamer een aantal keren. Tegen de verpleegster beweert hij een fobie te hebben.

In minder dan 50 minuten is de hele klus geklaard hetgeen aanzienlijk sneller is dan de staatkundige besprekingen binnen ons Koninkrijk. O ja, het is maar goed dat ik vandaag geen zin had in een RealWrite™ uitzending Nederland-Albanie.

October 10, 2006

Foto's met een verhaal (1)

In de serie Foto's met een verhaal wordt elke keer een foto getoond waar op een of andere manier een verhaal achter zit. Dat is niet zo moeilijk, want dit geldt voor bijna iedere foto. Het idee is om foto's te gebruiken ouder dan vijf jaar. Alle posts over dit onderwerp zijn gebundeld in de category Foto's met een verhaal.


Datum: 11.06.2000
Locatie: Mambo Beach, Curacao
Personen: Luchiano (2) en CasaSpider
Bijzonder: Zwart haar


Curacao, 11.06.2000: Luchiano (2) en CasaSpider met zwart haar zwemmen bij Mambo Beach. Klik voor groter/sluiten.

(Klik voor groter)


Wat is het verhaal achter deze foto? Luchiano is een kleine vier maanden op Curacao. Hij heeft veel watervrees en alleen voorzien van diverse floating devices voelt hij zich een beetje veilig. In het water vertrouwt hij alleen op zijn vader, kennelijk voelt een kind of iemand wel of niet goed kan zwemmen. Handig in noodgevallen.

Wat valt het eerste op aan CasaSpider, dat zijn haar lang is of de kleur? Vanaf het moment dat Lucy voet op Curacao zette en dat was op 03.09.1999 mocht ik haast nooit meer naar de kapper. Lucy vond vindt lang haar mij beter staan en eerlijk is vals ze heeft nog gelijk ook. Helaas voel ik mij met lang haar een slappe miet.

Op mijn verjaardagsfeest ergens in mei 2000 hadden de collega's leuke kado's voor mij. Onder anderen een webcam. Voordat ik die in ontvangst mocht nemen moest echter eerst mijn haar zwart geverfd worden. Lucy vond het een prima idee en ging meteen aan de slag.

Toen ik de volgende ochtend met een lichte kater naar het toilet ging keek ik met een scheef oog in de spiegel en sprong van schrik een halve meter omhoog: "Wie is die enge vent, die Herman Brood in zijn nadagen lookalike?" Het was ook nog eens hele goede verf, veelvuldig wassen hielp niet. Na een maand of twee was het zwart er eindelijk uitgegroeid en kon ik mijn haar bij kapster Debbie laten millimeteren.

Luchiano (8) heeft dezelfde foto vandaag ook gebruikt op Latios.

October 9, 2006

IJsbergen in de Caribische Zee

Nederland kent een lange traditie van coalities. Coalities die niet altijd even goed uitpakken, maar dat terzijde. Zijn coalities eigenlijk iets typisch Nederlands? In landen als Engeland, Duitsland en Frankrijk werkt het anders. Okay, ook in Duitsland bestaan coalities, maar gezien het geringe aantal partijen dat de kiesdrempel haalt is de keuze zeer beperkt.

Toen ik Lucy voor het eerst vertelde over de politieke situatie op Curacao was zij verbaasd om niet te zeggen verbijsterd. Niet Nederland maar Curacao is namelijk het absolute topland op het gebied van coalities. Op een eiland met slechts 150.000 inwoners deden bij de laatste Statenverkiezingen niet minder dan 14 partijen mee.

Zorgwekkender is de situatie van het Eilandgebied Curacao. Zes partijen hebben zetels behaald. Rignald Lak heeft zich nadien afgesplitst van Frente Obrero en ging verder als eenmansfractie voor de nieuw opgerichte MPK. Feitelijk spreken we dus over zeven partijen. De coalitie wordt gevormd door niet minder dan vijf van deze zeven partijen, hence bestaat de oppositie uit de overgebleven twee. Zie de post Synchronisatie.

Daar kan Nederland niet tegenop!

De uit vijf partijen bestaande coalitie beschikt met 11 van de 21 zetels over een nipte meerderheid. Bij het minste of geringste dreigt zij uit elkaar te spatten. Het laatste incident betreft de door Nelson Pierre (NPA) gewenste audit bij nutsbedrijf Aqualectra. Het lijkt een persoonlijke vete tussen hem en waarnemend Aqualectra directeur Anton Casperson. Met veel kunst- en vliegwerk heeft de coalitie deze zaak tot op heden weten te overleven.

Terugkomend op Lucy die de situatie in de Dominicaanse Republiek goed kent. Daar heerst geen coalitie-cultuur. Na verkiezingen is er uiteindelijk één partij die wint. Deze partij bepaalt het beleid voor de komende vier jaren en is daar verantwoordelijk voor. Samenwerkingsverbanden tussen partijen zijn wel mogelijk, maar worden vóór de verkiezingen afgesproken. Ongeacht of het in de Dominicaanse Republiek nu zo goed gaat is het politieke klimaat er een stuk stabieler dan op Curacao.

Ook dichter bij huis kent men niet de Curacaose coalitieproblemen. Op Aruba maken sinds jaar en dag twee partijen de dienst uit, de MEP van Nel Oduber en de AVP van de familie Eman. Jaren geleden deed de OLA van Glenbert Croes nog even mee, maar laatstgenoemde was toch meer een komiek. Op dit moment regeert de MEP met een kleine maar absolute meerderheid, 11 van de 21 zetels.

Hoe kan een bevolking van 150.000 mensen politiek kiezen tussen 14 partijen? Hoe kan een coalitie van vijf partijen een eiland besturen? Het is als een schip waar vier man aan het stuurwiel rukt en er ook nog eentje het roer saboteert. Het geringste verschil van mening wordt opgelost door dreigen met de val van de regering, afsplitsing dan wel het oprichten van een nieuwe politieke partij.

Bij een dergelijke hoeveelheid partijen gaat het niet meer over fundamenteel verschillende ideologieën. Neen, veel meer is sprake van Personal Interest Groups, de afkorting daarvan is geen geheel toevallige. Waar zelfs in Nederland aan het poldermodel wordt getwijfeld lijkt op Curacao de conclusie gerechtvaardigd dat een coalitie in deze vorm niet werkt.

Gezien de belangrijke beslissingen die op korte termijn genomen moeten worden is het eigenlijk al te laat, toch is mijn advies om te denken in de richting van een model waarbij splinterpartijen geen kans meer maken op een zetel. Met de vele ijsbergen waar wij mee geconfronteerd worden heeft ons schip een rustige en vaste hand nodig aan het roer.

October 8, 2006

El Sapo El Sapo (30)

1.

Wie weet waar Eindhoven ligt? Voor veel Nederlanders een eenvoudig te beantwoorden vraag. Na de Marathon van Eindhoven die zondag 8 oktober werd gelopen luidt het antwoord echter: "Bij Nairobi linksaf".

Het spektakel met in totaal meer dan 13.000 deelnemers werd gewonnen door Philip Singoei uit Kenia in een nieuw parcours-record van 2:08:18 uur. Onder de eerste 20 lopers bevonden zich niet minder dan 16 Kenianen. Die mensen moeten wel erg goed kunnen hardlopen.

Beste Nederlander was Jeroen van Damme. Hij eindigde als 16e in een tegenvallende 2:19:44. Wellicht schrijft CasasPa maandag op zijn weblog een inhoudelijk verslag uit eerste hand over dit Nederlandse sportevenement.

2.

De zondagmiddag brachten wij traditioneel door op Mambo Beach. Deze keer kregen wij gezelschap van mijn Cubaanse collega Yohanna en haar dochter Anna-Maria. De tijd vloog om waardoor wij het tweede Happy Hour aan ons voorbij lieten gaan.

Een impressie in zeven foto's.

  • Groepsportret met van links naar rechts Luchiano, Lucy met Diana (5 maanden) en Yohanna met Anna-Maria.
  • Anna-Maria, ook wel Anita bonita genoemd, vermaakt zich in zee met haar drijfobject.
  • Diana heeft al gezwommen en rust hier samen met Lucy uit op een strandbedje.
  • Luchiano (8), Yohanna en Anna-Maria met op de achtergrond zeilschip de Insulinde.
  • Luchiano doet een canonball. De Insulinde maakt veel water maar blijft uiteindelijk net drijven.
  • De twee jonge dames hebben een onderonsje. Links Anna-Maria en rechts Diana.
  • Anna-Maria gebruikt haar groene emmertje als hoofddeksel. Een idee voor Beatrix?

Tegen zeven uur ploegden we de twee kinderwagens door het rulle zand richting uitgang. De kip met bruine bonen is reeds verorberd en nu kijken we met één oog naar de uitslagen van de vekiezingen in Belgie. Het ziet ernaar uit dat het Vlaams Belang niet meer de grootste partij in Antwerpen is.

3.

Op zondagmorgen nam ik met Luchiano wat theorie door met betrekking tot pixels en bytes van images. Het kon hem nauwelijks boeien en hij deed net of hij in slaap viel. Het was de voorbereiding op een praktijkles om plaatjes in zijn Latios weblog op te kunnen nemen.

Toch is er iets van de saaie theorie blijven hangen, want Luchiano heeft geheel zelfstandig twee foto's als popup in zijn laatste post opgenomen. De volgende stappen zijn embedded images en het gebruik van thumbnails. Vakantie is iets heel moois, maar er moet wel gewerkt worden.

October 7, 2006

Een lastige, lange avond

14:17 Na elf minuten staan we al met 1-0 achter in en tegen Bulgarije. Het is een tijdje geleden, maar hier wederom een aflevering in RealWrite™, CasaSpiders concept om live verslag te doen van dingen. Wij vrezen vooral Martin Petrov, speler van Atletico Madrid, die het openingsdoelpunt heeft gescored. Nederland staat behoorlijk onder druk en Ryan Babel vervangt de geblesseerde Dirk Kuyt.

Het belooft een lastige, lange avond te worden.

Gisterenavond werd aan Tom Egberts gevraagd of dit wellicht een sleutelduel is. "Ja", zei Tom, "als Nederland namelijk wint van Bulgarije en een paar dagen later van Albanie dan kunnen we al serieus aan het EK-2008 gaan denken."

Na een onverdiende overwinning op Luxemburg of all countries en een moeizame zege op Wit Rusland lijkt Bulgarije voorlopig een maatje te groot. Maar de bal is rond, zojuist een redelijke kans voor Robben.

14:23 Over precies 20 uur 35 minuten en 34.1 seconden begint de Marathon van Eindhoven. Ook daar zullen de Nederlanders geen potten breken, maar bij een marathon is dat geaccepteerd. Volg vooral ook het weblog van CasasPa over de achtergronden van dit belangrijke Nederlandse sportevenement.

14:29 Jack van Gelder: "Het is een leuke, levendige wedstrijd. Okay, Nederland staat achter maar het is een leuke wedstrijd."

14:41 Jack van Gelder: "Drukt Nederland Bulgarije terug of laat Bulgarije zich terugvallen? Ik gok een beetje op het laatste. Ook al lijkt het niet helemaal vrijwillig."
Bas Ticheler: "Ik begrijp er geen snars meer van, Jack."
Jack van Gelder: "Je moet eens wat vaker met Cruijff gaan praten."

14:44 Bas Ticheler: "Dit is de fase, dit is de fase dat je moet profiteren."
Jack van Gelder: "Als jij dat zegt, dit is de fase."

Bas Ticheler kijkt alsof Van Gelder voorafgaand aan het verslag een fles Oude Klare soldaat heeft gemaakt en Jack begint zich af te vragen of Bas voor het eerst een voetbalwedstrijd ziet. Erg grappig om naar te luisteren.

14:51 Rust. Bulgarije-Nederland 1-0. Doelpuntenmaker Martin Petrov na 11 minuten.

In de rust krijgen we het commentaar van deskundige Hans Kraaij Senior. Deze man kan ongelofelijke wartaal uitslaan, maar concludeert terecht dat Nederland gewoon geen groots team heeft. Vandaag tegen Bulgarije wordt er naar vermogen gepresteerd, ongeacht of men nu wint of verliest. Het is een stuk beter dan tegen Luxemburg.

15:09 De tweede helft is begonnen en Babel scoort onmiddellijk een buitenspeldoelpunt. Dat doelpunt wordt dus afgekeurd en het blijft 1-0. Geen wissels aan zowel Bulgaarse als Nederlandse kant.

De Bulgaren hebben in het kader van psychologische oorlogsvoering het veld fysiek vier meter smaller gemaakt om het de gevreesde Nederlandse buitenspelers moeilijker te maken. Voorts is het veld moeilijk bespeelbaar door de aanhoudende regenval. Doorgaans een voordeel voor het verdedigende team, maar daar horen we vandaag niemand over.

15:21 Bas Ticheler: "Zoals altijd laat Jack nu het laatste stukje van zijn sigaar vallen. Zonder dat daar gewonden bij vallen. Zo laat je overal je sporen na."

15:25 Van Gelder/Ticheler: Jaaaa!!! Het is 1-1. Van Persie met zijn hoofd. Van Persie met zijn zesde goal voor Oranje. Het geluk dat men wilde, het geluk dat men vindt. Van Persie. Het is 1-1 bij Bulgarije-Nederland. Toch weer hij. Robin van Persie, 1-1.

15:26 Jack van Gelder: Het publiek gaat ook morren. Dat herken je ook in dit soort landen, dat het publiek snel gaat morren als het tegenzit."

15:27 Bas Ticheler: "We zijn het eindelijk weer eens. Dat werd tijd, want de kwalificatie duurt nog zo lang."
15:27 Jack van Gelder: "Grinnik, grinnik."
15:27 Inmiddels wordt de tweede goal van Van Persie onterecht afgekeurd.

15:28 Jack van Gelder: "Als jij het had over een fase die er niet kwam in de eerste helft..."
15:28 Bas Ticheler: "Heb jij het nu over een fase die er niet is geweest..."

Hij gaat weer lekker!

15:35 Van Persie krijgt een elleboogstoot van verdediger Topuzakov, een overtreding die niet wordt gezien door de scheidsrechter. Bas Ticheler: "Nu is het afwachten, Van Persie heeft nog wel eens kortsluiting in zijn hoofd. Hopen dat hij geen gekke dingen doet." Van Gelder: "Neen, doet hij niet. Doet hij niet."

15:42 Jack van Gelder: "Ooohhh, Babel krijgt hem net niet mee. Maar Nederland is veel dichter bij een treffer dan Bulgarije. Misschien nu al. Corner en een volgende corner." Bas Ticheler: "Kom op maar met die goal, omhaal! Omhaal van Ooijer, dat doet hij nooit hoor!"

15:45 Jack van Gelder over een slechte actie van de Bulgaarse keeper Ivankov: "Je krijgt van die momenten dat het een vliegenmepper is en geen keeper. En dit was er zo een." Even later laat de keeper een inzet van Sneijder los. "Zie je wel, daar heb je er weer zo een."

15:47: Jack van Gelder: "Nederland moet oppassen, de vierde corner van Bulgarije in de tweede helft." Van der Sar behoedt Nederland met een fantastische reflex voor een nieuwe achterstand. In de counter passed Robben verkeerd en brengt daarmee een mooie kans om zeep.

15:48 Jack van Gelder: "Schiet! Schiet! Haal uit! Durf te falen!"

15:54 Nederland komt niet veel meer aan de bal. Drie minuten blessuretijd. Schaars komt erin voor Wesley Sneijder. Van Gelder: "Snap ik niet, misschien heeft Sneijder ergens last van. Maar ik snap het niet."
15:54 Bas Ticheler: "Ik snap het ook niet, maar als je in het hoofd van Van Basten kruipt denk je dat 1-1 beter is dan met 2-1 verliezen."

15:56 Jack van Gelder: "Het is afgelopen. Ik heb genoten van een leuke wedstrijd. 1-1 is gewoon een goed resultaat voor het Nederlands Elftal."

Hans Kraaij is het daar in de nabespreking mee eens, vond dat Nederland iets te weinig heeft gekregen. Zoals gezegd gaat zondag om elf uur de Marathon van Eindhoven van start. Ik zal daar niet bij zijn, niet fysiek maar ook niet op andere wijze. Immers, elf uur in Nederland is vijf uur op Curacao en dat is me iets te gortig. De winnaar wordt om iets over enen verwacht.

Gaat dat allen zien en beleven! Tot zover deze CasaSpider RealWrite™ aflevering.

October 6, 2006

De kinderen, een status update

Gisteren werd Diana vijf maanden, vandaag is zij alweer 154 dagen. Vooral als zij in haar kinderstoel zit lijkt het al een echt dametje in plaats van een baby. Lucy maakt tegenwoordig met de blender zelf groentehapjes en stopt die in de Olvarit-potjes. Een etiket erop en we kunnen ze verkopen.

Diana is dol op zitten. Ook als zij in de Evenflow-Hummer ligt gaat ze regelmatig rechtop zitten. Het wachten is op het moment dat ze over de rand kruipt.

Diana eet Lucy's zelfgemaakte groentehapje in haar nieuwe kinderstoel. Klik voor groter/sluiten.Luchiano (8) had vandaag zijn laatste schooldag voor de herfstvakantie. Er stond nog wel een toets op het programma, over het menselijk lichaam.

Hij moet nu weten waar de schedel zit en de bovenkaak, de ellepijp, het heiligbeen, de lendewervels, de voetwortelbeentjes en de vingerkootjes zich bevinden.

"Alle vingers hebben drie kootjes", orakelde hij in de auto. "Behalve de duim, die heeft er twee."
- "Heel goed", antwoordde ik. "Weet je waarom jullie meester dat zo goed weet van die kootjes?"
"Neen?"
- "Nou, hij heet meester Peter van Kooten."
"Haha, dat ga ik aan mijn vrienden vertellen."

De humor ligt op straat meneer.

Om kwart over twaalf haalde ik Luchiano op. Hij had zijn eerste tussenrapport in zijn hand. Het is een goed rapport, wat mij betreft zijn lezen en rekenen de belangrijkste vakken. Gevolgd door Nederlandse Taal. "Waarom heb je maar een voldoende voor Nederlands?", vroeg ik hem. "Oh, omdat ik altijd Engels praat in de klas."

Dat verklaart een hoop. Thuis verbaasde Lucy zich erover dat Luchiano nu een voldoende voor Godsdienst heeft waar hij vroeger altijd een goed scoorde. Gezien het veelvuldig gebruik van bold en HOOFDLETTERS is Luchiano trouwens wel aan vakantie toe.

October 5, 2006

De Gouden Kooi

De villa van De Gouden Kooi, Talpa's nieuwste controversiele televisieprogramma. Klik voor groter/sluiten.Wat is leuker dan een mening hebben over een programma dat men nog nooit heeft gezien? Nu wil ik De Gouden Kooi dolgraag eens bekijken, maar helaas is deze nieuwste culturele Talpa-parel niet op Curacao te ontvangen. De internet-streams geven wel een idee, maar het is toch anders.

Het concept is simpel. Deelnemers aan De Gouden Kooi leven in een villa waar het hun aan niets ontbreekt. Degene die dit het langste volhoudt wint de villa plus de megaspaarpot. Om de winnaar te bepalen wordt er niemand uit het huis weggestemd, het enige wat hij moet doen is het langste van allemaal blijven zitten.

Belangrijkste voorwaarde uit De Gouden Regels is dat men de villa niet mag verlaten en er minstens een jaar in moet blijven zitten. Sterfgevallen, relatieproblemen, ziektes zijn allemaal geen redenen om er even tussenuit te knijpen. Sterker nog, wie binnen een jaar opgeeft kan fluiten naar zijn borg van 10.000 euro. Die gaat dan naar een goed doel.

De bewoners hebben een ruim weekbudget. Een adder onder het gras is echter dat het geen persoonlijk budget betreft. In het algemeen geldt dat voor elke beslissing die de bewoners moeten nemen een meerderheid vereist is. Zo kan de groep het leven van een bepaalde persoon al snel behoorlijk zuur maken. Een bron voor het ontstaan van intriges en samenzweringen.

Natasia laat twee jonge kinderen achter, heeft zij echt tijd nodig voor zichzelf of is zij een actrice? Klik voor groter/sluiten.Deelnemers moeten hun baan opzeggen om mee te doen. Talpa betaalt het gezin dat achtergelaten wordt een bepaald bedrag per maand ter compensatie. Maar wat als een deelnemer na vier maanden uit de villa weggepest wordt? Behalve het verlies van de borg heeft hij ook geen baan meer. Realiseert men zich dat van tevoren?

Meteen aan het begin is er al een heuse rel uitgebroken. Moeder Natasia laat twee kinderen achter, een meisje van 9 en een jongen van 6 die een levertransplantatie heeft ondergaan. Natasia rechtvaardigt haar (jarenlange?) verblijf in de villa met de woorden dat zij het tijd vindt om aan zichzelf te werken. Ze voelt zich moe.

Een dergelijke rel komt Talpa natuurlijk wel bijzonder goed uit. Is Natasia misschien een actrice en betreft het hier een complot om de kijkcijfers van meet af aan op te krikken? Als dat zo is hebben PvdA-Kamerleden Kalsbeek en Dijsselbloem hier onbewust aan meegewerkt door het stellen van kamervragen.

Doet Nederland met De Gouden Kooi aan vernieuwende televisie of zijn wij wereldwijd koploper op het gebied van decadentie? In de Poll Zone in de linker marge staat de nieuwe poll. Uiteraard gaat deze over De Gouden Kooi.

October 4, 2006

CasaMovie: Culture & Karate

Van 21 tot en met 23 september vonden de Panamerican Karate Federation (PKF) Junior Championships op Curacao plaats. Donderdagavond was de officiële opening met een parade waarin Luchiano (8) het bordje met Mexico droeg. Zaterdagavond waren de Spiders compleet aanwezig tijdens de laatste finales.

Het was een mooie avond met overwinningen voor Karina Díaz uit de Dominicaanse Republiek en voor de lokale Curacaose held Jairzinho Fraites. De omstandigheden om te filmen waren verre van ideaal, met veel door het beeld lopende mensen en te weinig licht.

Tussen het karategeweld door vierde de Marnix-school op vrijdag 22 september de Siman di Kultura. Diverse klassen hadden iets cultureels ingestudeerd en brachten dat op het podium ten tonele. De ouders waren vanaf tien uur welkom, de zon brandde en ik schreef er een post over.




Luchiano's klas 4B had onder leiding van meester Peter van Kooten gekozen voor een percussiestuk. Zelf playbackt Luchiano op zijn gitaar, hij kijkt er wel stoer bij. De tambu-dansen van twee andere klassen waren wat mij betreft de hoogtepunten qua performances.

Gedurende deze drie dagen liep het geheugen van mijn camera regelmatig tegen zijn limieten aan. Door veel te snijden is er van beide gebeurtenissen een nieuwe CasaMovie gemaakt van ruim vijf minuten. Ruim vijf minuten? Wat is dat voor onnodige onnauwkeurigheid. De movie duurt vijf minuten en negen seconden.

Speciaal voor degenen met een snelle verbinding en/of veel geduld is tijdelijk de Full Version beschikbaar.
Size: 77.343.518 bytes.
Duration: 5.09 minutes.

Besides Culture & Karate there are a lot more CasaMovies to be watched in Google Video.
You can also explore the CasaMpeg Category or retrieve a list of all CasaMovies.

October 3, 2006

Meeste commentaar in September 2006

Voor de vijfde keer verschijnt alhier de ranglijst met het meeste commentaar. Voor de vierde keer steekt Cyberjunk met kop en schouders boven de overigen uit. De eerste zinnen zijn het gemakkelijkst, met dank aan Cyberjunk.

Opvallend deze maand is Ada die slechts op één post reageerde, wel of niet vaccineren. Helaas was de aanleiding geen vrolijke.

Nieuw in de ranglijst is Gekke Gerrit, helaas zonder vermelding van zijn url. In de laatste zin van zijn laatste post schrijft hij: "Geweldig, ziek zijn duurt niet lang op Madeira!" Maar dat was op 25 september. Beterschap, Gekke Gerrit!

Over url's gesproken. Top-automatiseerder Diamond Piet staat met één been nog in het DOS-tijdperk. Slashes wezen toen de andere kant op en tweemaal http is ook ietwat overdreven. Voor oktober heeft Piet beterschap beloofd.


Meeste commentaar in september 2006


Weliswaar helemaal onderaan maar toch nieuw in de rubriek Top-30 Entries with most comments is binnengekomen de post Herstel Koningin Emmabrug van start. In Emma en Yohanna is beschreven dat de brug terug op zijn plaats ligt, ook al waren er twee reageerders die een tijdje tevergeefs naar foto's van het meisje Emma hebben gezocht. Beiden staan overigens hoog op de lijst van meeste commentaren.

Links het aantal comments, vervolgens de datum van de post en tenslotte de titel van de post als link.

63 2006-05-06 Ongelofelijk
55 2006-01-09 Welkom op CasaLog v2
51 2005-10-20 Flashback: Woensdag 5 oktober 2005
43 2005-11-30 Slachtoffers, daders, journalistiek
42 2006-08-14 Jacob Gelt Dekker
42 2006-08-16 Jacob Gelt Dekker (2)
41 2005-01-07 Cumpleaños de Lucia
37 2006-03-01 LogSpiders® 2006
36 2006-06-25 Kut van de klotenbok
35 2005-01-14 Isla di Awaseru (3): Naar Mambo
35 2006-07-29 Hollanders
34 2006-03-22 Tweede Rapport Derde Klas
33 2005-02-07 Curacao Gran Marcha 2005
33 2005-06-01 Referendum Europese Grondwet
33 2005-08-01 Eredivisie 2005/2006
32 2006-03-21 Inburgeringstest 2005
32 2006-02-24 Teveel en te weinig
32 2005-01-22 Opvoeden is een beetje acteren
32 2005-04-20 Comenencia bij Raymann
32 2005-11-27 CasaMovie: All Your Base (CasaSpider Version)
32 2006-04-26 Tegen een muurtje opgelopen
32 2006-05-03 Voor alle F5'ers
31 2006-01-11 Wij weten het
31 2005-06-14 Natalee Holloway
31 2005-09-04 Het Statief
30 2004-12-01 CasaSpider geveld!
30 2004-12-14 Mijn nacht met Katja S.
30 2005-11-09 Baby's en Beugels
30 2006-06-06 Meeste commentaar in Mei 2006
30 2006-09-05 Herstel Koningin Emmabrug van start

In totaal zijn er 487 comments geplaatst in de maand september 2006. Commentaar op het meeste commentaar telt gewoon mee als commentaar. Alle posts over dit onderwerp zijn gebundeld in de category Meeste Commentaar.

October 1, 2006

Een kinderstoel voor Diana

Diana is vandaag 149 dagen oud en wordt over vier dagen alweer vijf maanden. Zit er nog een beetje vooruitgang in het project? Jazeker! Per week reageert zij alerter en begrijpender op ons. Liedjes herkent ze, bij de eerste tonen van Slaap kindje slaap begint ze al te glimlachen.

Lucy geeft Diana nog steeds de borst, maar zo nu en dan krijgt ze kunstmatige melk om haar alvast te laten wennen. Ook de Olvarit fruit- en groentenhapjes (vanaf 4 maanden) gaan erin als koek. Op het grote bed legt de kleine prinses hele afstanden af. Ze is dol op omrollen en beseft ook dat ze op die manier ergens kan komen.

Diana's kinderstoel 30.09.2006: Alsof ze er al maanden in zit, in haar nieuwe kinderstoel. Klik voor groter/sluiten.Door haar kont omhoog te steken en zich dan weer te laten vallen kan ze van richting veranderen. Een eerste aanzet tot (achteruit)kruipen lijkt in de maak.

Dan het zitten. Regelmatig laten we Diana even zitten waarbij ze uiteraard nog wordt vastgehouden. Toch kan ze de zithouding al een minuutje helemaal los volhouden. Daarom moest er volgens Lucy snel een kinderstoel komen. Zaterdagmiddag gingen we op pad.

Via Highlights Salinja en Highlights Santa Maria kwamen we terecht bij LA Curacao aan de Jan Noorduynweg. Let wel, dit is geen overtreding van de boycot van 15 juli, immers wij boycotten alleen het filiaal van LA Curacao te Salinja.

De kinderstoeltjes bij LA Curacao stonden Lucy wel aan. Een bepaald model sprong eruit, er stond er een in het blauw en een in creme. "Welke zullen we nemen?", vroeg Lucy. "Mij maakt het niet uit, ik vind die creme wel mooi", antwoordde ik. "We nemen de blauwe", was het logische vervolg.

Inmiddels was ik hard toe aan een slok koude Duvel. Drie winkels in en uit met Diana in de EvenFlow reiswieg aan mijn arm begon zijn tol te eisen. Heel vreemd, maar als men een bepaalde inspanning heeft verricht smaakt de beloning nog lekkerder dan anders. Is dat een calvinistisch trekje van Nederlanders dat we alvorens te genieten eerst moeten lijden of is het iets algemeen menselijks?

Hoe dan ook, zowel de Duvel als het dagmenu (karbonade, patat, salade) smaakten voortreffelijk en maakten zelfs mijn smadelijke domino-nederlaag van 7-3 tegen Lucy goed. Thuis spoelde ik de videoband van Mooi! Weer de Leeuw terug. Het was de aflevering met de treinen en deze was heel wat minder sprankelend dan die van vorige week, met de cavia's en het breien. Volgende week beter.

Lucy en Luchiano (8) doken meteen op de kinderstoel en zetten hem in elkaar. "Diana is er nu al helemaal gek op", zei Lucy enthousiast. "Maar ze hebben ons wel de creme-kleurige meegegeven. Maar die vind ik eigenlijk toch mooier." Ik deed er het zwijgen toe.

Tot slot de eerste foto's van Diana in haar nieuwe kinderstoel.

  • Alsof ze er al maanden in zit, in haar nieuwe kinderstoel.
  • Om de ruimte op te vullen stoppen we er voorlopig een handdoek in.
  • Diana kan nu zittend spelen, alles ziet er meteen anders uit.