« Nederlandse Zangers | Main | Huisartsenpraktijken »

Een avondje uit met Lee

Ik ben aan het bijkomen van een geslaagde avond. Eigenlijk begon het 's middags al. We gingen naar het strand van Mambo Beach, deels om te zwemmen en te zonnen, deels om de soundcheck van Lee Towers mee te maken. Die soundcheck begon pas om een uur of vijf. Op een bepaald moment liep Lee van het podium af en ging op het terras wat mensen begroeten. Lucy ging er meteen achteraan en toen Lee uitgesproken was hebben we hem even de hand geschud. Behalve de foto hier links vroeg Lucy hem of hij alsjeblieft het prachtige lied Mijn Feyenoord 's avonds zou zingen. 'Nee, dat doe ik niet', zei Lee. Ja, hij is wel direct. Lucy drong nog wat aan, maar het mocht niet baten. Het Feyenoord lied paste niet in de Caribische sferen, aldus Lee. Hij zou wel You never walk alone ten gehore brengen, maar Lucy was al zo teleurgesteld dat zij overwoog om 's avonds gewoon thuis te blijven.

Lucia met haar idool, Lee TowersGelukkig zijn we toch gegaan. Na Luchiano met babysit Amy achtergelaten te hebben, arriveerden we al om kwart over acht op Mambo. Het was nog helemaal niet druk. Om een uur of tien begon Lee te zingen. 's Middags op Mambo zag hij er nog wat sjofel uit, nu had hij zijn witte pak aan, zwart overhemd en een glitterstropdas. Het lijkt hier het Frans Molenaar Weblog wel. Maar ik schrijf dit omdat Lucy danig onder de indruk was. Sterker nog: ze was smoorverliefd! Het concert liep als een trein en ik betrapte me erop dat ik zelfs mee stond te zingen. Dit ging Krijn, die naast mij stond, toch wat te ver. Tegen het eind van het concert gingen we helemaal vooraan staan. Ineens zei Lucy: 'Ik wil op het podium!' Ik hielp haar zo goed en kwaad als het kon. Lucy had een jurk met een diepe split aan, dus het zal best een spectaculair gezicht zijn geweest. Maar affijn, ze stond op het podium, liep naar Lee en gaf hem drie zoenen. Als een volleerd artieste kwam ze vervolgens weer van het podium af.

Het concert was ook meteen afgelopen na deze actie en Lee ging richting toiletten om zich op te frissen. 'We gaan erachteraan', zei Lucy tegen mij en zo geschiedde. Bij de deur hadden we hem te pakken. Wederom moest Lee op de foto met Lucy. Inmiddels kreeg hij toch het idee enigszins gestalked te worden, dus hij keek ook niet meer zo blij. Dat kon ons niet schelen. Nadien hebben we nog zeker een uur gedanst op Merengue-muziek, ik hoop tenminste maar dat er geen Salsa tussenzat, want ik kan alleen maar (een klein beetje) Merengue dansen.

Op mijn ranglijst van beste Nederlandse zangers, beter zou overigens zijn entertainers, blijft Lee Towers bovenaan staan. En op Lucy's ranglijst staat überhaupt maar één naam.

About

This page contains a single entry from the blog posted on August 30, 2002 12:00 PM.

The previous post in this blog was Nederlandse Zangers.

The next post in this blog is Huisartsenpraktijken.

Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.

Powered by
Movable Type 3.33