Main

February 21, 2008

El Sapo El Sapo (45)

1.

La Habana, 19 feb (PL) El presidente Fidel Castro anunció que no aspirará ni aceptará el cargo de Presidente del Consejo de Estado y Comandante en Jefe en la sesión del Parlamento cubano, prevista para el próximo 24 de febrero. "No me despido de ustedes. Deseo solo combatir como un soldado de las ideas. Seguiré escribiendo bajo el título “Reflexiones del compañero Fidel” . Será un arma más del arsenal con la cual se podrá contar. Tal vez mi voz se escuche. Seré cuidadoso", subraya el líder de la Revolución Cubana en un mensaje divulgado hoy. (Bron)

Havana, 19 feb (PL) president Fidel I castrate announced that it will not inhale nor it will accept the position of President of the Council of State and Commander-in-Chief in the session of the Cuban Parliament, anticipated for next the 24 of February. "I do not take leave of you. Single desire to fight like a soldier of the ideas. I will continue writing under the title "Reflections of the companion Fidel". It will be a weapon more of the arsenal on which it will be possible to be counted. Perhaps my voice is listened to. I will be careful ", today emphasizes the leader of the Cuban Revolution in a disclosed message. (Babelfish)

Opvallend is de vertaling van Fidels achternaam. Belangrijker is wat er met Cuba gaat gebeuren.

2.

Er was behoorlijk wat ophef over de door Peter R. de Vries en Patrick van der Eem gebruikte opsporingsmethode om Joran van der Sloot een bekentenis te ontlokken. Op dinsdagavond kijken wij vaak naar Tros Opgelicht. Een onderhoudend programma, mede door het vasthoudende team dat de potentieel verdachte oplichters tot in hun huizen op de hielen zit.

De krullenbol van Tros Opgelicht die Marcel Bergman achterna zat leek qua voet tussen de deur-techniek wel een Jehova's Getuige. Bergman gaf meerdere malen te kennen dat hij de deur dicht wilde doen, tevergeefs. Bovendien werd hij duidelijk herkenbaar in beeld gebracht en niet zoals bijvoorbeeld bij Wegmisbruikers gebeurt met een geblurred gezicht.

Wat mag wel en wat mag niet?

3.

We sluiten vrolijk af met kantoorhumor bij de Druppel. Collega-DBA Peter L. bekijkt online het menu van de dag.

"Heldere hanensoep! Dat is kippensoep met ballen, gheheghe gheghe..."

January 15, 2007

Vrijheid in de omgekeerde dierentuin (2)

Het is even zoeken naar de aanpak, het thema is nu eenmaal (een van) mijn stokpaardje(s). Stokpaardjes zijn op zich leuk maar gaan niet zelden ongemerkt over in gedram. Daarom worden drie reacties uit de post van gisteren naar voren gehaald.

Pascal is de eerste en signaleert dat zijn ouders op hun vakantie in Cuba "slechte omstandigheden aantroffen. Omstandigheden als eten, hygiene, onderhoud van huizen en wegen, vrijheid om dingen te mogen te doen en ook de sfeer van verklikken in verband met toeristen in huis halen."

Economisch gezien is Cuba na de val van de Sovjet-Unie in 1991 sterk achteruit gegaan. Zoals bekend steunde de Sovjet-Unie Cuba op vele terreinen, zo werd onder anderen de Cubaanse suiker voor een relatief hoge prijs afgenomen. Pas de afgelopen paar jaren is er weer sprake van enige verbetering met de olie-steun van de Venezolaanse president Hugo Chávez.

Keerzijde van de medaille is dat Cuba in ruil voor de goedkope olie personeel op gebied van onderwijs en gezondheidszorg aan Venezuela levert. Chávez is bezig met een mega-project om gezondheidszorg en onderwijs voor de armen op een aanvaardbaar peil te brengen. Een uitstekend streven, alleen jammer dat het enigszins ten koste gaat van de Cubanen. Zie ook mijn post Cuba na Fidel.

Een mooie zin in Pascals reactie is deze: "Het gaat bij vrijheid meer om een keus te kunnen (denken) maken."

In het geval van echte armoede is de conclusie heel simpel, die vrijheid is er eenvoudig niet. In de Dominicaanse Republiek kan het overgrote gedeelte van de bevolking niet vrij door de wereld reizen. Zelfs met een uitnodiging en garantieverklaring werd het visum van Lucy's nicht Sugey in eerste aanleg geweigerd. Gezondheidszorg en onderwijs staan voor de armen op een bedroevend nivo. En dan te bedenken dat de inwoners van buurland Haiti er veel voor over hebben om desnoods illegaal in de Dominicaanse Republiek te verblijven.

Hiermee is ook de reactie van Brillie voor een groot deel beantwoord: "In het onderdrukte Zuid-Afrika hadden alle zwarte mensen ook te eten. In het onderdrukte Irak, had iedereen te eten... Maar gaat het dan alleen om het eten?"

Vanuit de Nederlandse situatie geredeneerd een begrijpelijke reactie, maar helaas geldt de Nederlandse situatie wereldwijd slechts voor heel weinig mensen. In een oorlogssituatie komen mensen in verzet. Dit speelt echter niet in de Dominicaanse Republiek, een land waar de armen slechter af zijn dan in Cuba.

De derde en laatste reactie die hier aan bod komt is van Vernon: "Bij de mensen die de dierentuin bezoeken is die selectie al gemaakt. De kwaadwilligen zitten in de kooien van de 'Goede Toekomst';-)"

Voor de duidelijkheid, met de 'Goede Toekomst' bedoelt Vernon de Bon Futuro gevangenis op Curacao. Maar is dat echt zo? Steeds meer huizen op Curacao worden op steeds betere wijze beveiligd. Tralies voor de ramen, hoge hekken om de tuin en alarm binnen. Dit geeft een beeld dat uiteindelijk de goeden achter tralies opgesloten zitten in hun eigen huizen terwijl de kwaden vrij op straat rondlopen.

Is dit wellicht juist een mooi voorbeeld van de omgekeerde dierentuin?

August 6, 2006

Cuba na Fidel

Op maandag 31 juli heeft Fidel Castro (13.08.1926) het gezag overgedragen aan zijn broer Raúl (03.06.1931). Fidel is ernstig ziek en heeft last van inwendige bloedingen. Het is de vraag of hij hiervan herstelt, zodanig dat hij weer de eerste man in Cuba kan worden.

Hoe dan ook komt eens het moment dat Fidel Castro niet meer de leider van Cuba is. Op het moment dat die situatie definitief is ontstaat mogelijk een machtsvacuum. Met name de Verenigde Staten zullen op diverse manieren proberen de oppositie in Cuba aan te zetten tot en te steunen in een nieuwe revolutie. Met Bush in de rol van Che Guevara.

Weinig mensen weten wat er werkelijk onder de Cubaanse bevolking leeft. Degenen die niet klagen durven misschien niet te spreken en de dissidenten zijn mogelijk gefrustreerd. De invloedrijke groep Cubanen die in Miami is geconcentreerd bestaat voornamelijk uit (afstammelingen van) gedupeerden van toen Fidel Castro dictator Batista verjoeg. Vele grootgrondbezitters hebben destijds Cuba verlaten, maar claimen nog steeds hun bezit.

Fidel Castro wordt geholpen door zijn broer Raul, die sinds maandag 31.07.2006 de eerste man is in Cuba. Klik voor groter/sluiten.Aan mijn Cubaanse collega Yohanna vroeg ik hoe de bevolking van nu staat ten opzichte van behoud dan wel afschaffing van het huidige systeem.

Zij dacht even na en antwoordde toen dat op dit moment er nog steeds een meerderheid is voor het systeem. De ouderen staan voor het merendeel achter het systeem, het zijn vooral de jongeren die verandering willen. Hoe komt dat?

Yohanna: "De jongeren hebben in hun leven crisis na crisis meegemaakt. Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in 1991 is Cuba economisch sterk achteruit gegaan. Voorheen was de Cubaanse peso een sterke munt. In mijn jeugd heb ik heel Cuba doorgereisd en verbleef daarbij in hotels. Ieder jaar gingen we met het hele gezin naar een hotel bij het strand van Varadero. In de weekenden gingen we vaak uit eten. Nu kan dat allemaal niet meer. Er is meer toerisme gekomen en bijna in alle gelegenheden moet betaald worden in dollars. De Cubaanse peso is enorm gedevalueerd."

Concreet heeft de economische teruggang geleid tot langdurige stroomuitval en lege schappen in de winkels. Waar de oudere generatie een grote binding heeft met de idealen van Fidel waarin solidariteit een grote rol speelt, willen de jongeren nu domweg meer welvaart.

Fidel Castro heeft een bondgenoot gevonden in Hugo Chávez, president van Venezuela. Venezuela helpt Cuba met de levering van olie tegen een sterk gereduceerde prijs van 27 dollar per vat tegenover meer dan 80 dollar op de wereldmarkt. In ruil voor de goedkope olie helpen duizenden Cubaanse leerkrachten en medici de arme en relatief ongeletterde bevolking ter plaatse in Venezuela.

De gevolgen hiervan zijn in Cuba merkbaar. Yohanna: "Vroeger was er in ieder huizenblok een dokterspost. Vele daarvan zijn nu verlaten. Oudere mensen klagen hierover, zij moeten een stuk verder gaan om een dokter te vinden." Ook in het onderwijs wordt het wegstromen van onderwijzend personeel gevoeld.

Aangezien het een normaal proces is dat er jonge mensen geboren worden en oude sterven lijkt de conclusie gerechtvaardigd dat het een kwestie van tijd is tot het Cubaanse systeem van Fidel Castro het onderspit delft. Of dit een goede zaak is?

January 19, 2005

Kameraad CasaSpider

Sommige mensen hebben het idee dat het CasaLog een communistisch manifest is. Zelf ben ik al (gekscherend) Kameraad CasaSpider genoemd. Ik vind dat wel grappig, maar hoe onterecht is het!

Mijn voorbeeldland is altijd de Verenigde Staten geweest. Zelfs nu is dat nog zo, al zijn er in de loop der tijd zo links en rechts wat barstjes in dat beeld gekomen. De controles die men tegenwoordig als niet-Amerikaan op Amerikaanse luchthavens moet ondergaan, geven een soortgelijk beklemmend gevoel als ik vroeger eens had in Oost-Berlijn toen ik bij Checkpoint Charly er weer uit wilde.

Informatie is het sleutelwoord. Waarom staan duizenden vrouwen in burka vol overtuiging te schreeuwen tegen de Verenigde Staten, de Satan in hun ogen? Waarom denken veel mensen nog steeds dat Cubanen marionetten zijn die nooit en nergens hun mond open durven te doen?

Zelfs in Nederland, waar men in principe vrijelijk over alle informatie over ieder onderwerp kan beschikken, wordt vaak zeer ongenuanceerd gedacht. Men denkt het allemaal te weten. Vrije informatievergaring lijkt heel mooi, maar hoe weet men zeker dat de diverse invalshoeken gelijkelijk aan bod komen en wie bepaalt welke pagina's bovenaan verschijnen bij Google?

Op dit moment is er een issue bij CDM, de Curacaose Dok Maatschappij. CDM maakt net als een aantal andere bedrijven op Curacao gebruik van (spot)goedkope Cubaanse arbeidskrachten. In de Amigoe stond zaterdag een artikel met de kop Moderne slavernij bij Dokmaatschappij.

Drie Cubanen die bij CDM werkten zijn daar 'ontsnapt' en gaven een interview aan een Spaanstalig weekblad. Zij beweren dat de Cubaanse werknemers bij CDM als slaven worden behandeld. Zij moeten 15 uur per dag werken, vaak 10 tot 15 dagen achtereen, voor een loon van 12 dollar per dag.

Zij zijn gratis gehuisvest in barakken op het terrein van CDM, beschikken over TV en mogen drie keer per dag gratis eten. De bewegingsvrijheid van de werknemers is volgens de drie drastisch ingeperkt doordat hun paspoorten zijn ingenomen of worden bewaard (dat is de vraag) door ene Rosana Grau. Rosana Grau is volgens de drie dissidenten een agente van de Cubaanse Staatsveiligheidsdienst. Mijn Cubaanse collega Yohanna kent haar wel en kan dit niet bevestigen. Volgens haar is Rosana Grau de contactpersoon voor de Cubanen en regelt zij allerlei zaken voor hen.

Wat is waar... informatie is het sleutelwoord. Men kan het ook niet zomaar aan de Cubaanse werknemers zelf vragen, want als het inderdaad waar is lopen zij bij uit de school klappen het risico van gevangenisstraf op Cuba. Niemand van de directie van CDM was voor Amigoe te bereiken voor commentaar. Hetzelfde gold voor Rosana Grau.

Vanmorgen las ik in de Vigilante dat er plotseling zeven Cubanen die werkzaam waren bij CDM terug zijn gevlogen naar Havana, Cuba. Niemand weet de reden tot nu toe.

January 17, 2005

Guantanamo Bay

Klik voor groterHoe hij erop kwam weet ik niet meer, maar laatst vroeg Brillie mij om eens uit te zoeken waarom Guantanamo Bay, ondanks dat het een deel van Cuba is, nog steeds door de Amerikanen wordt bezet.

Aan dit verzoek voldoe ik graag. Cuba heeft om diverse redenen mijn interesse.

Op 11 juni 1898 werden twee Amerikaanse mariniers in Guantanamo gedood tijdens de oorlog tussen Cuba, Spanje en de Verenigde Staten. Een dag eerder was het Amerikaanse batallon daar geland. Het was de eerste keer dat Amerikanen zich in Guantanamo bevonden.

Op 23 februari 1903 sloot de Amerikaanse president Theordore Roosevelt een contract met Cuba waarin Guantanamo Bay geleased werd voor een bedrag van 2000 goudstukken per jaar. Dit contract werd de Cubaanse marionettenregering middels het zogeheten Platt-amendement door de strot geduwd. De Cubaanse president was een Amerikaans staatsburger!

In 1934 annuleerde Cuba het Platt-amendement. Een nieuw lease-contract werd uitonderhandeld door de Roosevelt regering van Amerikaanse kant en de latere Cubaanse dictator Fulgencio Batista. Batista was hierna gedurende 25 jaar de sterke man, lees meedogenloze dictator, in Cuba.

Guantanamo Bay, CubaIn 1959 vond de grote revolutie plaats waarmee Fidel Castro aan de macht kwam. Amerika verbood zijn soldaten nog een voet in Cuba, buiten Guantanamo, te zetten. Wettelijk gezien hadden de Verenigde Staten op dat moment Guantanamo Bay op moeten geven. Zoals bekend is dat nooit gebeurd.

Nog ieder jaar stuurt de Amerikaanse overheid een cheque met het leasebedrag naar Cuba. Deze cheque is slechts één keer door Fidel Castro geaccepteerd. Sindsdien wordt hij uit protest geweigerd.

Ik heb wel eens aan mijn Cubaanse collega Reynaldo gevraagd waarom Cuba internationaal niet veel harder aan de bel trekt over deze van Amerikaanse zijde onrechtmatige kwestie. Het is natuurlijk een bizarre situatie dat de Verenigde Staten in deze moderne tijden nog steeds een deel van Cuba bezetten.

Reynaldo antwoordde dat het pure angst is. Cuba vreest nog steeds een Amerikaanse inval onder het motto van "men vindt al snel een stok om de hond mee te slaan".

Gezien de eigenmachtige Amerikaanse optredens van de afgelopen jaren is die vrees niet geheel ongegrond te noemen.

Achtergrondinformatie:

October 27, 2004

El Sapo El Sapo (2)

1.

De DDOS Poll heeft 30 mensen verleid tot het geven van een mening. De uitslag is niet echt verrassend te noemen, tenminste niet voor mij. Slechts 13% geeft aan dat het erger is als de treinen niet rijden. De storm rondom Eric de Vogt schijnt inmiddels geluwd te zijn.

Weinig verrassende uitslag in de DDOS Poll

De volgende poll staat al in de startblokken, links onder het klokje. Op 6 november wordt de Grootste Nederlander Aller Tijden (GNAT) gekozen. In de poll kunt u op uw eigen favoriet stemmen.

2.

Met name familie in Nederland vraagt zich af: "Hoe gaat het met Pascale en Luc?" Ik ben er nog steeds niet uit of het "Pascale en Luc" is of "Luc en Pascale". Meestal voelt men instinctief aan wat beter klinkt. In het geval van "Pascale en Luc" werkt mijn instinct echter niet. Luchiano (7) zegt vaak SuperLuc tegen Luc. In dat geval ligt "Pascale en SuperLuc" meer voor de hand. (Of toch niet?)

Met Pascale en Luc gaat het goed. Ze doen het lekker kalm aan, het is tenslotte vakantie. Alhoewel Luc misschien via internet nog wat Cisco-examens gaat afleggen. Gisteren hebben ze een auto Hyundai Atos gehuurd. Luchiano noemde het een busje, geen auto in ieder geval. Het woord Pausmobiel kent hij nog niet.

Een bescheiden foto-album is groeiende. Het bruiningsproces van Pascale en Luc kan hier worden gevolgd.

3.

De gebroken knie van Fidel Castro heeft consequenties. Terwijl hij in zijn bed aan het herstellen was, bedacht Fidel dat het gebruik van de Amerikaanse dollar in Cuba maar eens ontmoedigd moest worden. De munteenheid van Cuba is de peso. Tevens maakt men gebruik van de converteerbare peso, ook wel nep-peso genoemd. Deze heeft een waarde van 1 US-dollar ofwel 27 gewone pesos. Per 8 november wordt een heffing van 10% opgelegd bij het wisselen van US-dollars in nep-pesos. Andere munteenheden zoals de Euro en de Canadese dollar blijven verschoond van deze maatregel.

Echt veel hinder zullen de Cubanen hier niet van hebben. Buitenlanders die voorheen dollars opstuurden zullen dat nu in een andere munteenheid doen. Castro motiveerde de maatregel met de economische agressie van de USA. Meer voor de hand liggend is echter dat Cuba dringend dollars nodig heeft. Op dit moment staan er lange rijen voor de wisselkantoren om de vele dollars die in het land rondzwerven op tijd in te ruilen voor nep-pesos. De overheid krijgt op deze manier in kort tijd de beschikking over veel dollars. Wel zullen er veel nep-pesos bijgedrukt moeten worden!

October 1, 2004

Wit van buiten...

Zondagavond zaten we op Curacao in het donker. Op Cuba zijn de problemen met betrekking tot de stroomvoorziening een stuk ernstiger. De belangrijkste centrale in Matanzas, die voor 15% van de nationale energiebehoefte zorgt, is al een tijdje geleden uitgevallen. Er moest een nieuw onderdeel uit Frankrijk komen. Het onderdeel is inderdaad aangekomen, maar op straat wist men al te vertellen dat het nieuwe onderdeel niet zou helpen. Dat klopte.

Cuba

In de maand oktober worden 118 fabrieken stilgelegd wegens gebrek aan stroom. Grote delen van het land moeten het 8 uur per dag zonder stroom doen, de provincie Holguin waar Reynaldo woont heeft zelfs 15 uur per dag geen electriciteit. De scholen zijn dicht op dit moment en de ziekenhuizen hebben grote problemen om te blijven draaien. Een nationale ramp!

Ik stond buiten een kopje koffie te drinken met Yohanna, afkomstig uit Havana. "15 Uur geen stroom, dat is een ramp!", zei ik, "Dan bederft al het vlees in de koelkast!" Yohanna schoot in de lach: "Hihi, wij hebben bijna nooit vlees dus dat kan ook niet bederven!"
"Maar de melk dan", noemde ik een ander artikel. Nu lachte Yohanna voluit: "Hahaha, melk hebben we ook niet. Een koelkast heet bij ons coco (kokosnoot), wit van buiten, water van binnen. Er zit alleen water in onze koelkast, hahaha!"

Leuk is het natuurlijk allemaal niet. Men kijkt naar Castro, wat gaat hij doen. Dat er iets moet gebeuren is duidelijk.

August 14, 2004

Cuba wacht af

Het Referendum Revocatorio dat zondag 15 augustus plaatsvindt in Venezuela is niet alleen van groot belang voor het Venezolaanse volk. Er zijn meer landen die zeer geïnteresseerd zijn in de uitslag van het referendum.

Allereerst zijn daar de Verenigde Staten. Dit land importeert veel olie (1.4 miljoen barrel per dag, 2003) uit Venezuela. In het pre-Chávez tijdperk onderhield men goede banden met de toenmalige Venezolaanse presidenten. Chávez heeft echter een bloedhekel aan de Amerikaanse inmenging, bemoeizucht en Bush.

Chávez is bepaald geen bruggenbouwer. Met hem polariseren conflicten snel. In Venezuela heeft hij vrijwel alle bevolkingsgroepen tegen zich, de armen en het leger uitgezonderd. Vrienden of wellicht beter gezegd lotgenoten vindt hij met name onder diegenen die door de USA als vijand worden gezien.

Fidel Castro is een goede vriend van Hugo Chávez. Als blijk van die vriendschap levert Venezuela dagelijks 53.000 barrel olie aan Cuba. Op jaarbasis vertegenwoordigt dit een bedrag van circa 1 miljard dollar. Cuba beschikt niet over voldoende deviezen om deze rekening te betalen. In ruil levert men duizenden medici, leraren en sporters aan Venezuela.

Als Chávez het veld moet ruimen betekent dit vrijwel zeker een spoedig einde van de Venezolaanse olie-leveranties aan Cuba. Hierdoor zou dit land in grote problemen komen, men volgt de ontwikkelingen derhalve met argusogen.

Het referendum in Venezuela heeft internationale impact.

P.S. Behalve olie beschikt Venezuela ook over mooie vrouwen! Regelmatig komt Miss Universe uit Venezuela. Dit jaar is dat niet gelukt, kandidate Ana Karina Añez strandde al snel. Foto's van Ana Karina en geografische informatie over Venezuela vindt u hier.

May 12, 2004

Situatie in Cuba

Op 6 mei maakte president George Bush een aantal maatregelen bekend, direct gericht tegen Cuba. Een greep uit deze maatregelen:

  • Voor de komende twee jaar wordt 59 miljoen USD vrijgemaakt, bedoeld om het huidige regime te vernietigen.
  • In de USA wonen heel veel Cubanen. Deze sturen regelmatig geld of pakketjes naar landgenoten in Cuba. De personen aan wie men geld mag sturen, worden gelimiteerd tot grootouders, ouders, kleinkinderen, broers, echtgenoten en kinderen. Er mag dus bijvoorbeeld geen geld of medicijnen gestuurd worden naar een zieke tante.
  • Aan mensen die werkzaam zijn bij de overheid en/of actief zijn bij de Communistische Partij mag helemaal niets meer gestuurd worden.
  • Cubanen woonachtig in de USA mogen in plaats van éénmaal per jaar nog slechts éénmaal per drie jaren Cuba bezoeken.

De lijst (Spaanstalig) is overigens nog langer. Het is niet moeilijk te raden waarom Bush tot deze maatregelen heeft besloten. Ten eerste haat hij Cuba en ten tweede wil hij een gebaar maken naar de zeer invloedrijke Cubaanse gemeenschap in Florida. Florida was bij de vorige verkiezingen doorslaggevend en de volgende zijn op komst.

Toen ik vanmorgen tijdens de pauze met de Cubanen buiten een kopje koffie dronk, zei Reynaldo dat hij bezorgd was. Die bezorgdheid werd ingegeven door de tegenmaatregelen van de Cubaanse regering. Cuba is geen machtig land en de maatregelen treffen (dus) helaas slechts de eigen bevolking. De belangrijkste maatregel (complete lijst hier):

  • De verkoop van alle luxe-producten (ook kleding en schoonmaakspullen!) in de zogenaamde Deviezenwinkels wordt tot nader bericht gestopt.

Voor de Cubaanse bevolking is dit een regelrechte ramp. Cubanen Reynaldo en Willy begrijpen niets van deze maatregel.

Even wat achtergrondinformatie. Cuba is op economisch gebied van oudsher afhankelijk geweest van de Sovjet Unie. Toen deze verzameling van landen in 1990 uiteenviel, moest Cuba naar andere wegen zoeken om financieel het hoofd boven water te houden. Daarom werd in 1993 de dollar toegestaan en ontstonden de Deviezenwinkels, waar met dollars luxe-artikelen gekocht konden worden. Met de op deze wijze verkregen dollars was men in staat de programma's van gratis gezondheidszorg en onderwijs voort te zetten.

Door het grotere assortiment en de betere kwaliteit kochten de Cubanen hun spullen meer en meer in de Deviezenwinkels. Gevolg hiervan was dat de lokale industrie afbrokkelde. Ook voor veel eerste levensbehoeften gaat men tegenwoordig naar de Deviezenwinkels.

Door Castro's verbod op de verkoop van veel artikelen in de Deviezenwinkels is er nog maar heel weinig te koop in Cuba. Er zullen echter niet meer deviezen in de staatskas terechtkomen. Men vraagt zich dus af waarom de tegenmaatregel precies genomen is.

Persoonlijk ben ik een (groot) tegenstander van de Amerikaanse politiek, lees boycot, jegens Cuba. Uiteraard komt dat door de informatie die ik krijg, door de dingen die ik zie: gewone mensen met dezelfde problemen als wij allemaal, die dezelfde dingen leuk vinden als wij. Alleen komen zij toevallig uit Cuba.

Reynaldo's oma is ernstig ziek. Het ziekenhuis, beter gezegd het land, beschikt niet over de beste medicijnen. Reynaldo heeft de benodigde medicijnen hier op Curacao gekocht. Hij wilde ze met DHL naar Cuba laten transporteren. Dat mocht niet, DHL transporteert geen geld en pakketjes naar Cuba. Alleen documenten, zolang het geen paspoorten betreft, want die worden door de USA geconfisceerd. Dat soort dingen wil er niet in bij mij. Via via zijn de medicijnen overigens toch op de juiste plaats aanbeland.

Het zogenaamd bevrijden van een volk heeft sinds Irak sterk aan kracht ingeboet en ook het argument van de anti-Castro lobby dat in Cuba politieke gevangenen gemarteld zouden worden is in deze tijden niet meer echt steekhoudend te noemen.

January 12, 2004

Cuba & Internet

Berichtgeving over Cuba is vaak gekleurd, zeker indien afkomstig uit de Verenigde Staten. Inmiddels heb ik heel wat gesprekken met Cubanen gevoerd, met name met mijn collega's Reynaldo en Yohanna. Dat geeft een genuanceerder beeld. Yohanna zit overigens helaas al weer een maand of twee in Cuba.

Vergeleken met andere Zuid-Amerikaanse landen als de Dominicaanse Republiek, Bolivia, Colombia of laat staan Haiti zijn met name de arme inwoners in Cuba een stuk beter af. Twee belangrijke pijlers van de maatschappij, zijnde Gezondheidszorg en Onderwijs zijn in Cuba gratis en voor eenieder toegankelijk.

Cuba is een arm land, dat staat buiten kijf. Voor een belangrijk gedeelte komt dit door de Amerikaanse boycot. Ten tijde van de Koude Oorlog viel daar wellicht nog wat voor te zeggen, in mijn ogen is de boycot nu puur tegen de persoon Fidel Castro gericht. Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie zie ik persoonlijk geen reden meer voor een dergelijke blokkade.

Lezers van het artikel over het afkappen van Internet-toegang voor Cubaanse huishoudens denken wellicht dat dit een actie is van het Communistische Regime, om de noeste arbeiders te behoeden voor verlokkingen uit de imperialistische Westerse Wereld.

In werkelijkheid betreft het een maatregel van de nationale telefoonmaatschappij Etecsa. Veel Cubanen beklagen zich over deze monopolist. Ik zei tegen Reynaldo dat volgens mij in ieder land telefoonmaatschappijen de gebeten hond zijn. In Cuba schijnt het echter wel heel erg te zijn. Etecsa heeft het idee veel geld mis te lopen door het illegaal gebruik van internet en tracht dit nu tegen te gaan.

In Cuba werd en wordt druk ge-internet. Alleen niet zozeer thuis, als wel bij of via het bedrijf, de universiteit of andere kanalen. Deze kanalen kunnen niet of nauwelijks aangepakt worden door Etecsa. Het BBC-bericht is dus niet echt een grote klap voor de Cubaan.

Vanmorgen zat ik nog op Yahoo te chatten met Yohanna, die in Havana zit. Ook hier komt staatsbedrijf Etecsa om de hoek kijken. Zo is chatten via Yahoo wel mogelijk, via MSN echter niet. Het is de telefoonmaatschappij een doorn in het oog dat veel Cubanen de diverse messengers gebruiken om (voice-) gesprekken te voeren. Dat scheelt Etecsa inkomsten. Yahoo maakt gebruik van gescheiden servers voor voice- en chatverkeer. Het voice-kanaal is door Etecsa afgesloten, chatten kan wel. Bij MSN maken voice en chat gebruik van dezelfde server. Die door Etecsa volledig wordt geblokkeerd.

Money, money, money...