CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

In de stoptrein van Den Bosch naar Gilze-Rijen stapt een jongeman in. Hij oogt enigszins nerveus en heeft een telefoon aan zijn oor. Waarschijnlijk is die net afgegaan. De man laat zich neerploffen in de linkerstoel aan de rechterkant van het gangpad. Ik zit in de rechterstoel aan de linkerkant van het gangpad. Hij spreekt op gejaagde toon.

"Jaja, nee. (...) Nee, natuurlijk mag je je eigen mening heb... Ja, maar... Nee, ik zou het dan zo opschrijven dat je dat met feiten onderbouwt. (...) Nee, dan is dat nog steeds jouw mening... nee, maar dan moet je dat wel... Nee, ik wil niet belerend zijn! Anne, Anne, niet doen nu... Ja, dus dan zie ik je straks. Nee, ik zal niet belerend doen."

Met een zucht bergt de man zijn telefoon op. De trein stopt bij Tilburg Reeshof. Hij spreekt mij aan: "Gaat deze trein naar Amsterdam?" Ik antwoord dat de man dan beter de andere kant op kan, richting Den Bosch en dan via Utrecht naar Amsterdam. Haastig bedankt hij mij en stapt uit. Ik hoop dat ik niet te belerend over kwam.

Posted by CasaSpider at 9:31 AM | Permalink | Comments (4)

Astrologie en horoscopen... zit er wat in of is het allemaal onzin? Dat laatste geldt zeker voor de dagelijkse horoscopen, waarin de tips zo algemeen zijn dat er altijd wel iets van uitkomt. Globale horoscopen kunnen per definitie niet kloppen, immers dan zijn alle Stieren hetzelfde. Dat is niet zo.

Grote spelers in de ICT-markt zijn Microsoft, Apple, Google en Facebook. Niet eerder las ik welke speler bij welk teken van de dierenriem hoort, maar mijn sympathie gaat uit naar Google. Heb je een gmail-account, klik dan eens op Calendar, Documents, Reader of een van de andere opties. Er gaat een wereld voor je open.

Mijn agenda houd ik bij in Google Calendar en Luchiano (013) zet tegen wil en dank al zijn schoolactiviteiten in zijn eigen agenda, die hij met mij deelt. Zo zie ik in een oogopslag wanneer er een proefwerk aankomt. Tenminste als hij het niet vergeten is te noteren. Werkstukken voor school maakt hij in Google Documents, zo kan ik die ook gemakkelijk bekijken. Ideaal gewoon.

Voor een romanticus als ik (ahum) is de liefde het meest interessante aspect van een horoscoop. Welk sterrenbeeld past bij welk? Op zich totale waanzin, immers of Katja Schuurman een Cobra of een Kakkerlak is, wij passen toch wel bij elkaar. Collega Eduard B. ziet dat anders: "Waarom interesseert jou dat? Je hebt al een vrouw. Dus het is te laat." Mag men als men al een vrouw heeft niet meer filosoferen?

De website kellystarsigns.com geeft antwoord op mijn vraag. De gepresenteerde informatie heb ik in een public Google spreadsheet gegoten. Nooit eerder waren aantrekking en afstoting op horoscoop-nivo zo gemakkelijk af te lezen.

Klopt het een beetje?

Posted by CasaSpider at 10:26 AM | Permalink | Comments (9)

Situatie: Luchiano (013) en ik kijken naar een versie van Cinderella, Assepoester. Het is een bijzondere versie. Opvallend is dat Assepoester minder knap is dan één van de stiefzussen.

CasaSpider: "Poeh, die zus van Assepoester is knapper dan zij."
Luchiano: "Ja, dat is gek."
Even later voegt Lucy zich bij ons en Luchiano vertelt haar dat de stiefzus knapper is dan Assepoester.
Lucy: "Ja, dat heb je soms."
Lucy vervolgt: "Haha, kijk naar hoe lelijk ik ben en toch heeft je papa me uitgekozen."
Luchiano: "Ja, maar jij hebt geen knappere zussen."

Doek.

Posted by CasaSpider at 4:17 PM | Permalink | Comments (7)

Een post als reactie op een reactie op de post Korsou, 10.10.10. Reageerster Anita heeft drie jaar op Saba gewoond en daar meegeholpen aan het schrijven van het jeugd- en educatiebeleid. Zij voelt zich nog steeds betrokken bij de voormalige Nederlandse Antillen in het algemeen en Saba in het bijzonder.

Tot zover een normale reactie, ja zelfs een waardevolle. Niet eerder hoorde ik van iemand uit Nederland die op Saba heeft gewerkt. Tot mijn spijt heb ik het eiland met de hoogste bergtop van het Koninkrijk, de Mount Scenery met een hoogte van 877 meter, nooit bezocht.

Het vliegveld heeft met zijn 400 meter de kortste landingsbaan ter wereld voor commerciele vluchten. Piloten die op Saba vliegen moeten een speciaal certificaat halen. Immers, men vliegt recht op de hoge berg af, maakt op het laatste moment een draai richting het vliegveld en dan is het vooral heel hard remmen om niet met toestel en al de zee in te kukelen. Er is zelfs een T-shirt met de tekst: "I survived landing on Saba".

Het venijn zit ook bij Anita in de staart. Drie keer lees ik met wijdopengesperde ogen de laatste zin van haar reactie. Telkens keer weer schiet ik in de lach. Dit staat er: "PS ben jij die vriendin van Door, die ook van Disciclin houdt?" (tekst)

VriendIN?!?
Disiclin?!?

Disiclin is een tamelijk sterk schoonmaakmiddel dat op Curacao alom gebruikt wordt om vloeren en toiletten schoon te maken. Het is te verkrijgen in felle kleuren groen, blauw, geel, roze en vast nog meer. Nee Anita, ik houd NIET van Disiclin! En ik ben een MAN (m)! Alhoewel, als men dat zo hard schreeuwen moet...

Anita, dank je wel voor de inspiratie.

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (12)

Om half een heb ik trek in een soepje en loop naar het bedrijfsrestaurant, zeg nooit kantine tegen een bedrijfsrestaurant, van Brabant Water op de eerste verdieping. Het voedsel dat vooraan in het zicht ligt is de Hollandse Nieuwe. Ik pak een dienblad en bezoek eerst het soepeiland om een kop maissoep in te schenken.

Wat nu? Iets vets erbij, of een salade? Nogmaals loop ik naar de plek met de Hollandse Nieuwe. De vis ligt in een grote schaal en een vrouwelijk geklede dame is net bezig om er een haring uit te halen. Tot mijn verbazing schept ze nog een tweede en zelfs een derde haring op haar bord. "U moet ze niet allemaal opeten hoor", zeg ik vriendelijk tegen haar. De vrouw ziet de humor er wel van in en antwoordt: "Oh, maar als ik op de markt verse Hollandse Nieuwe koop, dan eet ik er zeker vier of vijf". Gelukkig blijft er een harinkje voor mij over.

In de namiddag ga ik met Luchiano (12) naar Albert Heijn voor de midweekse boodschappen. De Hollandse Nieuwe is in de aanbieding. Normaliter kost een pakket van drie haringen met uitjes € 2,99. Vandaag krijgt men voor hetzelfde bedrag twee pakjes, het is gewoon te geef.

"Zullen we haring eten?", vraag ik om 21:05 aan Luchiano. Hij heeft niet veel zin, maar eet een hapje van de mijne. "Nee, niet echt lekker. Het is zo glibberig... zo vissig", luidt zijn commentaar. Aldus heb ik zojuist drie haringen minus een hapje verorberd. Opgeteld bij de haring van Brabant Water staat de teller vandaag op vier. Een minder dan de vrouwelijk geklede dame er op de markt inslikt.

Posted by CasaSpider at 9:20 PM | Permalink | Comments (12)

Toeval of niet, maar zappend langs wat comedy-shows valt een bepaald thema op. Het feit dat iemand iets opvalt zegt op zich al wat, desalniettemin is er toch geen enkel raakvlak met mijn eigen leven. Alle overeenkomsten met personen en situaties die in de werkelijkheid bestaan berusten op louter toeval.

Waar gaat dit over? Een echtpaar ligt in bed. Plotseling vraagt de vrouw: "Stel, als ik dood ga. Zou jij dan hertrouwen?" Als deze vraag gesteld wordt, weest dan op uw hoede. In Everybody Loves Raymond gaat Raymond's vrouw Debra zover dat zij al een vervangster voor zichzelf heeft uitgekozen. De eerste vervangster is een oudere dame, hetgeen Raymond de wenkbrauwen doet fronsen. Linda, het tweede voorstel, valt in heel wat betere aarde. Raymond krijgt zelfs een glimlach op zijn gezicht. Debra reageert als door een wesp gestoken: "Je ziet haar naakt voor je, hè? Mooi is dat, ik ben nog geeneens dood en je fantaseert al over seks met Linda!"

Weerleg zoiets maar eens. Raymond komt niet verder dan: "Ja maar, jij begon er toch over?" Mijn rechtervoet doet pijn, neen ik klaag niet. Immers, het kan altijd erger. Woensdagavond deed hij ook al pijn en toen ging Diana (4) mee naar de tweede training van Rijen C4. Luchiano (12) deed het een stuk beter dan bij de eerste training. Tenminste, voor zover ik het gezien heb. Diana eist logischerwijs veel aandacht. We maken wat foto's van onszelf en de entourage. Als we een rondje langs de velden lopen is er regelmatig commentaar: "Ach, wat een scheetje". Leuk toch, om dat op mijn leeftijd nog te mogen horen.

Dat het echt uitkijken geblazen is met die hachelijke gesprekken blijkt wel uit dit mopje. Een man en zijn vrouw liggen in bed:

Wife: 'If I were to die, would you re-marry?'
Husband: 'Of course not!'
Wife: 'Why? Don't you like being married?'
Husband: 'Well, yes - I suppose I would re-marry'
Wife: 'Would you take down all the pictures of me and replace them with her?'
Husband: 'Well yes, that would be the proper thing to do'
Wife: 'Would you let her use my golf-clubs?'
Husband: 'No, she's left handed... oh shit!'

Geen wonder dat mannen in de loop der tijd steeds zwijgzamer worden. Zo verwordt een conversatie tot woordschaak. Mat.

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (6)

Via: Vintage Ads

Posted by CasaSpider at 10:39 AM | Permalink | Comments (3)

Soms blijven we hangen bij het programma Lekker Slim. Diverse koppeltjes van twee meestal blonde vrouwen krijgen vragen en stellingen voorgelegd. Een groep van ongeveer honderd mannen voorspelt of de koppeltjes de vraag goed beantwoorden. In een notendop dan toch.

De blonde presentatrice Bridget Maasland leest de volgende vraag op: "Is een pinguin een vis?" De camera zwenkt naar de bank waar twee blondines zich over dit vraagstuk buigen. Het gaat ongeveer zo.

Dame 1: Is een pinguin een vis? Een dolfijn is ook geen vis.
Dame 2: Is een dolfijn geen vis?
Dame 1: Een dolfijn is een zoogdier. Wij zijn eigenlijk ook een soort zoogdieren. Een zoogdier is geen vis.
Dame 2: Dus is een pinguin geen vis.
Dame 1: Ja, maar wacht eens even. Een zoogdier heeft te maken met baren. Heb jij een pinguin wel eens zien baren?
Dame 2: Of melk zien drinken aan een tiet?
Dame 1: Nee, haha. Een pinguin is dus geen zoogdier.
Dame 2: Nee, dan moet het wel een vis zijn.
In koor: Ja, een pinguin is een vis.

Luchiano (12) vermaakt zich kostelijk met deze al dan niet ingestudeerde humor. Wel maak ik me enige zorgen over mogelijke gevolgen voor zijn vrouwbeeld. Een dag later neemt hij de proef op de som bij Diana (4). "Diana, is een pinguin een vis?" Zonder lang na te denken zegt Diana: "Nee, een pinguin is een eend."

Posted by CasaSpider at 9:31 AM | Permalink | Comments (10)

Het is een niet algemeen bekend feit maar CasaSpider is compleet vrouwengek, al weet hij dat bij tijd en wijle goed te camoufleren. Het is eigenlijk precies hetzelfde als met wiskunde, ik ben er dol op maar snap er weinig van.

Jaren wat zeg ik, bijna eeuwen geleden was er eens een feestje in unit Schulyenburglaan 68 van studentencomplex Van Lieflandlaan te Utrecht Tuinwijk. We zaten op de grond en lurkten aan een flesje Brand of Heineken of Grolsch. Een van de jongens haalde de toen actuele reclame aan van Vim, een schuurmiddel dat later is overgegaan in Jif of Cif of misschien nog wel iets anders. Poetsen is waarachtig niet mijn ding.

"Ze zeggen dat Vim 99% van de huishoudbacteriën doodt", oreert de jongen. "Dat lijkt veel, maar is het dat ook? Stel dat er in een willekeurige gootsteen 10 tot de macht 18 (dat is een 1 met 18 nullen) huishoudbacteriën rondkruipen. Als de huisvrouw deze beesten met Vim te lijf gaat doodt ze hier 99% van. Hoeveel bacteriën blijven er dan over?" Niemand van onze groep kan zo snel rekenen. Triomfantelijk geeft hij daarom zelf het antwoord: "10 tot de macht 16!"

Zo beschouwd bakte Vim er weinig van. Het gaf mij inzicht in de mysteries van grote getallen, getallen die menselijke verbeelding te boven gaan. Een vergelijkbaar voorbeeld las ik bij de Wiskundemeisjes. Wat een heerlijke combinatie toch, zie alinea één.

Het gaat over de bezuinigingen die president Barack Obama heeft ingesteld, bezuinigingen die tamelijk rigoreus klinken: 100 miljoen dollar in een jaar. Afgezet tegen een overheidsbudget van 3.5 biljoen dollar en een tekort van 1.2 biljoen blijkt 100 miljoen echter slechts een schijntje. Een citaat uit de post van de Wiskundemeisjes:

"Econoom Greg Mankiw maakte duidelijk hoe klein de bezuiniging is door de getallen terug te schalen naar een gezin. Stel dat een huishouden jaarlijks 100.000 dollar uitgeeft en dat het een tekort van 34.000 dollar heeft. Nu neemt het hoofd van de familie de drastische beslissing om dit jaar 3 dollar te bezuinigen. Kortom, je hebt een tekort ter grootte van een fraaie middenklasser en om te bezuinigen drink je een kop koffie minder. Dit voorbeeld klinkt belachelijk, maar de verhoudingen tussen de bedragen zijn precies die van de voorgestelde overheidsbezuinigingen." (De Wiskundemeisjes, Een triljoen dollar)

Aan Obama kan Vim nog wel een puntje zuigen en zo ook CasaSpider aan de Wiskundemeisjes.

Posted by CasaSpider at 7:22 PM | Permalink | Comments (14)

"Ja, hier vanaf de camping... CasaSpider zit met een kratje Heineken buiten voor zijn tent. De schotel is geïnstalleerd en we ontvangen SBS6 loud and clear. Samen met wat andere jongelui kijken we naar de finale van Dames in de Dop. Het leven heeft zin!"

De drie overgebleven kandidaten zijn Sharon, bekend van de doos eieren en de oceanen, de lange modelachtige Nancy en mijn persoonlijke favoriet Michella uit Arnhem. De dames bevinden zich in een luxe hotel te Zürich. Ze zijn zenuwachtig, immers het moment is aangebroken dat een van hen moet afvallen. In de finale is slechts plaats voor twee.

Het is Sharon die meteen naar huis mag. Ze draagt haar verlies op Maxima-achtige wijze, mijn complimenten. Nancy en Michella die aan het begin van de serie aartsvijanden waren komen steeds nader tot elkaar. "Je zit in hetzelfde schuitje, je maakt allebei dezelfde dingen mee." Dat schept een band.

In de finale worden Nancy en Michella doorgezaagd door de juryleden, over wat ze wilden bereiken en hoe hun leven er straks uitziet. Is dat niet een goede vraag voor eenieder?

Dan moeten ze het publiek bestaande uit hun familie toespreken. Beiden houden een persoonlijke speech waarin zij vooral hun respectievelijke moeders vragen hun te vergeven voor wat ze voorheen allemaal hebben gedaan.

Zowel Nancy als Michella zijn alleenstaande moeders en vrouwen die duidelijk hun weg nog moesten vinden in het leven. Hoe gemakkelijk wordt een kind daar de dupe niet van? De dochter van Michella is negen jaar en zij was danig van slag door de toespraak van haar moeder.

De uitslag komt eraan en Michella is de gelukkige die een cheque van 20.000 euro in ontvangst mag nemen. Een bedrag dat in schril contrast staat tot de 1.3 miljoen die in de ruime zakken van Terror-Jaap zijn verdwenen. Wat gaat Michella met het geld doen? "In ieder geval de slaapkamer van mijn dochter inrichten want daar staat nu niets in."

"Tot zover de camping, wij gaan verder met polonaise lopen. En wijdbeens zitten oefenen, natuurlijk."

De werkelijkheid is vaak absurder dan de fantasie. Vertel mij wat.

Posted by CasaSpider at 8:39 PM | Permalink | Comments (8)

Het is de tijd van de finales op televisie. Vanavond natuurlijk het Eurovisie Songfestival. Portugal heeft het mooiste lied en Griekenland de mooiste zangeres. In 2004 versloeg Griekenland Portugal met 0-1 in de finale van het Europees Kampioenschap voetbal. Ja ik weet het, resultaten uit het verleden...

Maandagavond staat de grote finale van Dames in de Dop op het programma. Mijn drie favoriete dames hebben de finale gehaald: Nancy, Sharon en Michella. Ze verschijnen regelmatig in de show van Jensen, die man heeft nu eenmaal een neus voor sensatie. De smeuïge momenten worden vooral verzorgd door de met een sterk Utrechts accent sprekende Sharon.

Jensen stelde een aantal vragen om de intelligentie van de dames te checken. Aan Sharon vroeg hij: "Noem twee oceanen?"
Sharon: "Atlantische Oceaan en de Rijn... uhh overnieuw, Atlantische Oceaan en de Rode Zee."

[Publiek lacht]

Jensen: "Oceaan, oceaan!"
Sharon: "Atlantische Oceaan en..."

[De andere meisjes 'helpen' haar een handje]

Sharon: "... en de Egische Oceaan."
Jensen: "WELKE oceaan?"
Sharon: "De Atlantische Oceaan en..."
Nancy onderbreekt: "Ik zeg ook gewoon Egische Oceaan. Daag!"
Sharon: We HEBBEN zeker maar één oceaan!"

[Publiek joelt]

Jensen: "Inderdaad, was een strikvraag inderdaad."

Dit fragment is te zien op YouTube, helemaal aan het eind. Net na het hilarische moment met het dozijn eieren. Neen, over humor heeft Nederland niet te klagen meneer de Minister-President.

Posted by CasaSpider at 8:59 AM | Permalink | Comments (12)

Dat was lang geleden dat ik naar het Eurovisie Songfestival heb gekeken. Vermoedelijk hebben we het over Teach-In met Ding-a-dong, halve finales waren toen niet nodig. Het IJzeren Gordijn was zo slecht nog niet.

Hind heeft de halve finale niet overleefd en dat was te verwachten. Om succesvol te zijn bij het Songfestival moet minimaal een van de volgende parameters het predikaat 'buitengewoon' dragen: het lied, de zanger(es), de show of de invloed op de juryleden. Bij Hind was het allemaal matig tot redelijk en dat is niet genoeg.

Neen, dan Griekenland. Van het lied is niets tot mij doorgedrongen en geen idee hoe Hellas ligt bij juryleden uit het voormalige Oostblok. Maar van zangeres Kalomira Saranti die Secret Combination (is dat eigenlijk Grieks? Wat doet het ertoe ik herinner me er toch niets van) ten gehore bracht loopt het water me uit de mond (YouTube). We hebben een winnaar!

Als Nederland volgend jaar niet Doutzen Kroes stuurt kunnen ze net zo goed mij vragen. Kijk toch eens hoe relaxed CasaSpider daar in zijn nieuwe tuinstoel zit, een verjaardagskado van CasasPa en Truus.

Het is echt weer om in de tuin te zitten maar zometeen is er de finale Champions League tussen mijn favoriete Manchester United en het Londense Chelsea.

Posted by CasaSpider at 8:06 PM | Permalink | Comments (16)

Rijke man kiest voor brunette

Van de top 100 van allerrijkste mannen ter wereld is maar liefst 62 procent getrouwd met een dame met bruine lokken. Dat blijkt uit een inventarisatie van Lycos Europe.

Bovenstaand bericht stond donderdag in de Telegraaf. Het is in het laboratorium onderzocht.

Mijn eerste gedachte was: "Mijn vrouw is een brunette."
Mijn tweede gedachte was: "Hé, ik ben rijk!"
Mijn derde gedachte was: "Elke hond is een dier maar niet elk dier is een hond."

Pech voor mij maar aangezien CasaSpider getrouwd is met een brunette stijgt daarmee automatisch het percentage blondines in de vijver waaruit miljonairs vissen. Reden genoeg voor hun om mij te bedanken, dunkt mij.

Posted by CasaSpider at 6:48 AM | Permalink | Comments (13)

Even twijfelde ik over Belgie een nieuwe (17e) episode in de reeks Met de Spider naar Carré maar het is dus vrouwenlogica geworden. Vraag me niet waarom. De situatie: Tweede Paasdag en een tegoedbon voor vier gratis kaartjes voor het Natuurmuseum Brabant in de pocket. Om twaalf uur aten we brood met frikandellen als een soort van bodempje. Het geplande tijdstip van vertrek was 13:00, sharp.

Lucy: "Hmm... ik geloof dat we hier blijven, ik ben een beetje moe."
CasaSpider: "Okay, als jij moe bent dan blijven we."

(Een momentje stilte.)

CasaSpider: "Maar het is wel de perfecte gelegenheid om er even op uit te gaan. Om vier uur zijn we alweer terug."
Lucy: "Okay, we gaan."

(Lucy gaat naar boven om zich om te kleden. Buiten begint het te sneeuwen.)

Lucy: "Hey, het begint te sneeuwen. We blijven thuis!"

(CasaSpider belt naar het Natuurmuseum. Alle activiteiten zijn binnen, slecht weer is geen bezwaar.)

CasaSpider: "Alle activiteiten zijn binnen, het maakt niks uit dat het sneeuwt."
Lucy: "We blijven thuis."

(CasaSpider zit op zolder in La Oficina en Lucy belt hem via de interne telefoon.)

Lucy: "CasaSpider, waar is de camera?"
CasaSpider: "Hier, hij is aan het opladen. Waarom?"
Lucy: "Ik wil hem hebben want Luchiano (10) en ik gaan naar buiten."

(Hier breekt CasaSpider's klomp, ze wil niet in de auto naar een museum vanwege de sneeuw maar wel in een minirok buiten lopen en fietsen.)

De bijbehorende foto's:

• Lucy en Luchiano, de een met een glas wijn en de ander met cola. In de sneeuw.
• Lucy met een shawl om haar hoofd gedrapeerd. In de sneeuw.
• Luchiano hapt naar de sneeuw. Uiteraard in de sneeuw.

Vergeleken bij de logica van de vrouw zijn problemen als dat van de scheidsrechterlijke dwalingen een peulenschil.

Posted by CasaSpider at 6:00 AM | Permalink | Comments (14)

De Somalische Waris Dirie (Wikipedia) stichtte in 2002 de Waris Dirie Foundation die wereldwijd campagne voert tegen vrouwenbesnijdenis.

Afgelopen donderdag zou zij een lezing geven in het Europees Parlement over vrouwenrechten maar kwam niet opdagen. Woensdagochtend is zij spoorloos verdwenen in Brussel.

Naamgrapjes zijn vaak flauw maar hoorde ik het nou goed? Iedereen was naar haar op zoek en iedere keer klonk het op de radio: ".... waar is Dirie?" Een goede vraag. Op dat moment kende ik de dame niet, laat staan haar voornaam.

Vrijdag is zij gezond en wel boven water gekomen: Daris Dirie.

Posted by CasaSpider at 4:20 PM | Permalink | Comments (20)

Op Curacao gooit men afval ongesorteerd in een grote kliko. Wij propten op donderdagochtend meestal nog twee of drie extra vuilniszakken in die van de buurvrouwen. Zij hadden daar overigens geen problemen mee.

Dat is nu wel even anders. De pampers van Diana (1) gaan in de gratis door de gemeente Rijen verstrekte luierzakken die ik eens per week in de luiercontainer bij de Boerenbond deponeer. Ook wekelijks gaan er kratten en flessen met statiegeld terug naar Albert Heijn en zonder naar de glasbak waar we ze gesorteerd op de kleuren groen, bruin en wit in keilen.

Kort na Nieuwjaar is dat nog niet zo eenvoudig.

Waarom wij ons zo snel hebben aangepast is logisch. Het niet innen van statiegeld kost geld en als we de pampers en de wijnflessen in onze grijze kliko stoppen redden we het niet tot de tweede donderdag. De groene en de grijze containers worden namelijk om de week opgehaald.

Veranderen en aanpassen gaat niet altijd zo snel, ook niet als niet aanpassen financiële consequenties heeft. Kijk maar naar het roken, alhoewel het in deze tijd wel erg dom is om daar nog mee te beginnen.

Hoe zit het met dieren? Circussen met wilde dieren zijn niet in iedere gemeente welkom en een week of wat geleden nam Job Lijfering (55) als laatste Nederlandse tijgerdompteur afscheid.

Bij de Curacaose Dolphin Academy vond een incident plaats. Een oververmoeide gestresste tuimelaar raakte tijdens een sessie Zwemmen met dolfijnen uit koers en landde na een mislukte sprong over een stokje met zijn volle 300 kilo op drie toeristen. Piet en Emmie hebben in augustus 2007 dus geluk gehad!

Beveiligingsmensen zorgden ervoor dat film- en fotomateriaal van de toeschouwers werd vernietigd maar zoals het altijd gaat in dit soort gevallen glipte er toch een filmpje tussendoor en kwam terecht op GeenStijl. De maakster van het filmpje was vanmorgen op de radio en zij vertelde dat de drie slachtoffers het incident nu ontkennen. Waarschijnlijk hebben zij zwijggeld ontvangen.

Als er ergens iets met dieren gebeurt draaien 148 hoofden in de Tweede Kamer zich naar Marianne Thieme. En jawel: "Op termijn is het onhoudbaar en ethisch niet meer verantwoord grote zoogdieren in gevangenschap te houden."

Betekent dit dat het huwelijk op de schop gaat?

Onderschat overigens de invloed van Marianne Thieme op met name mannen (ku kwa kabes bo ta pensa?) niet, wat dat betreft was Brigitte Bardot beter 20 jaar eerder begonnen met haar dierenrechtenactiviteiten.

Zoals gezegd kunnen veranderingen soms snel gaan. Moeten dierentuinen en/of dolfinaria op termijn uit Nederland verdwijnen?

Posted by CasaSpider at 8:24 PM | Permalink | Comments (11)

Er wordt door verschillende personen hard gewerkt om CasaSpider aan het werk te krijgen. Onze vrouwelijke Sales denkt 24 uur per dag aan mij en menigeen beseft dat dat geen pretje is.

Inmiddels begin ik aardig aan mijn ritme te wennen. Opstaan om 07:25, Luchiano (10) wakker maken, wachten tot hij daadwerkelijk uit zijn bed komt (anders valt hij weer in slaap), oefeningen doen, koffie zetten, muesli met yoghurt eten en Goedemorgen Nederland kijken.

Niet alleen naar Goedemorgen Nederland trouwens, ook de ochtendprogramma's van RTL, BBC, ARD/ZDF en RAI Uno komen aan de beurt. Op RAI Uno ging het vanmorgen over Satanisme. Een reportage met snel op elkaar volgende beelden met veel zwart, vuur en monsters ondersteund door demonische muziek.

Hierna kwam een priester uitleggen hoe gevaarlijk Satanisme is. Zijn zwarte cape, slechte gebit en dreigende taal bewezen dat twee uitersten juist dicht bij elkaar liggen.

Neen, dan Goedemorgen Nederland met de fascinerend aantrekkelijke Susan Smit in de hoofdrol. Indien zij Sneeuwwitje speelt casten we Heleen van Royen automatisch als de boze stiefmoeder.

Ik heb nog nooit een boek van Susan Smit gelezen maar weet nu reeds dat zij een hele goede schrijfster (m/v) is, zoniet de beste. "Je moet eerst staan om te leven voordat je kunt zitten om te schrijven", gooide zij er zomaar tussendoor. Kom er maar eens op.

Rondneuzend op haar website zag ik tot mijn verbazing dat Susan Smit een heuse Heks is. "Susan Smit een Heuse Heks" klinkt als de titel van een nieuw Suske en Wiske album maar dat terzijde. Ik zie geen pukkel op haar kin laat staan één met een haar erop en op haar rug zit geen kat.

Integendeel. Uiteraard weet ik ook wel dat moderne heksen niet in huisjes van snoep wonen om kinderen te lokken en vervolgens op te eten. Het zich bewust openstellen voor dingen maakt dat men meer ziet. Susan Smit: "Het zesde zintuig is als een luie spier die zich alleen ontwikkelt als je er aandacht aan besteedt."

In haar huis staat een altaar met symbolen van de elementen lucht, vuur, water en aarde. Deze elementen spelen ook een rol in de door Lucy en Luchiano verafgode tekenfilmserie Avatar. Is er een relatie tussen Heksen en de Avatar? CasaSpider zoekt het uit, tijd genoeg.

Posted by CasaSpider at 10:13 AM | Permalink | Comments (11)

Vreemdgaan mag niet maar soms moet het. Mijn relatie met Debbie duurde bijna twaalf jaar, okay soms werd ik door Dolly geholpen, haar moeder, hetgeen ook niet onplezierig was.

Vanuit Nederland is het echter niet praktisch om een kapster op Curacao te hebben en daarom werd een afspraak gemaakt met Irma van Kapsalon Zo-Zo in winkelcentrum De Belleman te Dommelen.

Om één uur stapte ik de winkel binnen en werd vriendelijk onthaald door twee (of drie?) dames. "Wilt u een kopje koffie meneer?", vroeg de ene terwijl de andere mijn jas aanpakte. "Neen, ik kom voor mijn haar." Even later lag ik achterover met mijn nek in een smalle inkeping geklemd om de zilveren manen te laten wassen.

Je haar laten wassen door een vrouw met slanke vingers is behoorlijk ontspannend, zelfs als de nek ietwat is afgeklemd. Heerlijk gewoon. Vervolgens begon het knipwerk.

De ARBO-wetgeving wordt goed nageleefd bij Zo-Zo. Plotseling krikte Irma mijn stoel omhoog en nam zelf plaats op een verrijdbaar krukje. Zij wist te vertellen dat er zelfs speciale scharen zijn die RSI helpen te voorkomen.

Na een relatie van zovele jaren dat er sprake is van geschiedschrijving waren Debbie en ik goed op elkaar ingespeeld. Als iemand aan mij vraagt hoe het met me gaat zeg ik meestal: "Zijn gangetje". Bij Debbie is dat ook vaak het geval, maar zij streeft ernaar om het "Mijn gangetje" te maken. Ongetwijfeld gaat zij daarin slagen.

Met Irma ben ik nog niet zover maar wat niet is kan nog komen. In ieder geval heeft ze al haar stempel op mijn nieuwe look gedrukt. De tondeuse is slechts sporadisch gebruikt en in plaats van gel smeerde zij wax in mijn haar.

Dit heeft te maken met het samenklonteren van haartjes in het geval van gel en dat dat niet handig is als men kalend niet overmatig behaard is bovenop de kop.

Na de behandeling voel ik mij als herboren. Daardoor moest 's middags ook de donkerzwarte Volkswagen Jetta eraan geloven. Bij Carwash Mensinck aan de Leenderweg is hij van binnen en van buiten goed onder handen genomen. Auto en coureur zijn weer als nieuw.

Posted by CasaSpider at 8:30 PM | Permalink | Comments (13)

"Hebben we popcorn in huis?", vroeg ik aan Lucy. Bier en Tequila waren er in ruime mate, maar als men een avondje televisie gaat kijken moeten de kaken wel kunnen malen. "Ja, we hebben nog twee pakken", antwoordde ze tot mijn opluchting. Toen ik met Luchiano (9) op bed lag te lezen vroeg Lucy of ze niet beter gevulde eieren kon maken. Ja, gevulde eieren zijn nog lekkerder dan popcorn.

Wat gingen wij eigenlijk kijken, wat was er te doen? Niets minder dan de Miss Universe verkiezing die dit jaar in Mexico plaatsvond. Natuurlijk betreft het een spektakel waarin commerciele en politieke belangen meer prioriteit hebben dan de schoonheid van de kandidates maar toch is het geen straf om een paar uur beeldschone vrouwen te bekijken.

Vitamine voor de ogen!

Het overgrote deel van de kandidates ziet men slechts gedurende een seconde of drie, de tijd waarin zij al lopende haar naam en het vertegenwoordigde land mag uitspreken. Dat was meteen alles wat wij van Naemi Monte uit Curacao hebben gezien. Ook mijn favorietes uit Italie en Panama overleefden de eerste schifting niet. En Nederland? Nederland deed niet eens mee, hadden ze nu echt Yolanthe niet kunnen sturen?

Van de laatste tien overgebleven vrouwen was er één kaal, hadden er twee blond en de overige zeven donker haar. Miss USA Rachel Smith zag er afgetraind uit, tegen het te dunne aan. Toen zij opkwam in haar galajurk stapte ze op de zoom en ging onderuit. Gelukkig herpakte zij zich snel, maar het leed was reeds geschied. Een Miss Universe hoort niet te vallen dat is algemeen bekend.

Miss USA werd vijfde, Korea vierde en Venezuela derde. Wie zou Miss Universe 2007 worden, Brazilie of Japan? Mijn voorkeur en ook die van Lucy ging uit naar Riyo Mori uit Japan. Een vrouw met alluren en klasse die tegelijkertijd speels en schalks uit de hoek kan komen, de droom van iedere man. Hoogste tijd om aan de spanning een einde te maken ook al staat de clou al in de titel. De Japanse Riyo Mori is gekroond tot Miss Universe 2007.

Wie wil met haar 's morgens een bordje gevulde eieren Sushi eten?

Posted by CasaSpider at 1:51 PM | Permalink | Comments (19)

's Morgens luisteren Luchiano (9) en ik vanaf zes uur naar De Ochtendrepubliek op Dolfijn FM. Het programma wordt gepresenteerd door Erwin van der Bliek vandaar de naam en zijn charmante sidekick Angie. Een vrolijk en lichtvoetig programma zoals radio hoort te zijn in de vroege uurtjes van de ochtend.

Een tijdje geleden was er commotie over het filmpje op YouTube dat in de Curacaose Bon Futuro gevangenis is gemaakt. Veel mensen verbaasden zich erover hoe de gevangenen dit voor elkaar hadden gekregen. Ook de duidelijk zichtbare joints en machetes zorgden voor opgetrokken wenkbrauwen.

Sidekick Angie had toen het volgende commentaar: "Weet je wat ik zo opvallend vond? Dat al die lakens en die t-shirts van die gevangenen zo ontzettend wit zijn. Wat voor wasmiddel gebruiken ze toch in de Bon Futuro gevangenis?"

Een geniale opmerking en nog waar ook, wie het niet gelooft moet de clip zelf maar eens bekijken.

Woensdagochtend hadden Erwin en Angie het over Moniek Smit, het zusje van, die in tegenstelling tot CasaSpider al een eigen Wikipedia-pagina heeft. Ja, de familie Smit is wel een succesverhaal. "En dan heeft Jan ook nog verkering met Yolanthe, de mooiste vrouw van Nederland", aldus Erwin van der Bliek.

En het is werkelijk niet te geloven maar voor deze Yolanthe Cabau van Kasbergen bestaat ook al een Wiki-pagina, heeft soms iedereen er eentje behalve ik?

Lelijk is ze in ieder geval niet. We waren juist bij de Marnix-school aanbeland. Bij het uitstappen vroeg Luchiano: "Is zij echt de mooiste vrouw van Nederland? Ik dacht de vrouw van Willem-Alexander."
CasaSpider: "Ah, Máxima..."
Luchiano: "Heet ze zo?"
CasaSpider: "Ja, maar vind je de vrouw van CasaSpider dan niet de mooiste van Nederland?"
Luchiano: "Huh? Hahahahaha!"

Posted by CasaSpider at 1:35 PM | Permalink | Comments (7)

Twee dames, dat belooft een foto-update maar eerst volgt een vergelijking. Wat zijn de verschillen en overeenkomsten tussen Emma en Yohanna?

Emma is al erg oud en sukkelt na haar heupoperatie een beetje met de gezondheid. Yohanna is in de kracht van haar leven en bijna vier maanden zwanger. Emma laat over zich lopen, iedere keer weer terwijl Yohanna goed van zich af kan bijten. Waar Yohanna's huid erg gevoelig is voor de zon kan Emma er urenlang in blijven liggen.

Maar er zijn ook overeenkomsten. Beide dames zijn erg populair en zien er puik uit. Als ze er een tijdje niet zijn worden ze door veel mensen gemist. Zowel Cubaanse Yohanna als Nederlandse Emma, na haar laatste operatie dan toch, zijn soepel in de heupen en bewegen graag.

Op 12 mei was er de feestelijke opening van de Koningin Emmabrug, in de volksmond Pontjesbrug genoemd, na een ongeveer negen maanden durende volledige restauratie. Bewegingsproblemen leidden ertoe dat de brug zaterdag 22 juli op non-actief werd gesteld.

Het duurde even voordat de financiering voor het herstel rond was, maar op 4 september werden de reparatiewerkzaamheden gestart. En sinds donderdagmiddag 28 september is de Koningin Emmabrug terug, bijna drie weken voor de komst van CasasPa naar Curacao.

Over de onderhoudshistorie van Yohanna is mij niets bekend. Donderdagmiddag stonden we even buiten te kletsen. Yohanna had haar fototoestel bij zich. Rechts van ons stond de zilvergrijze motorfiets van collega George Broos. Daar had zij haar oog op laten vallen. We maakten er een spontane fotosessie van, een sessie waar de beste George nog steeds geen weet van heeft.

• Yohanna op de zilvergrijze motorfiets van George Broos, vooraangezicht.
• Yohanna gezien vanaf de zijkant op de zilvergrijze motorfiets van George Broos.
• Yohanna tussen de grote UTS-antennes, geen idee waar zij tegen aanduwt.
• Yohanna bij een van de weinige planten die op het UTS-terrein te Vredenberg groeien.
• Yohanna en CasaSpider, poserend bij de grote UTS-antennes.

Voor de liefhebber van Papiamentstalige teksten staat hier het artikel uit de Vigilante van vrijdag over de terugkeer van de Koningin Emmabrug. Met een vergroting van de detailfoto's van het laatste onderhoud.

Posted by CasaSpider at 1:13 PM | Permalink | Comments (14)

Dat mag wel in de krant dat ik na lange tijd weer eens een boek heb gelezen. Een normaal boek wel te verstaan. Het gaat om het boek Alles went behalve een vent, een titel die ik zonder enige ervaring toch volmondig beaam, van Yvonne Kronenberg. ISBN 90-254-6780-6.

Een grappig boek over de verschillen tussen man en vrouw, een onderwerp waar men nooit over uitgesproken raakt. Het boek is in 1989 uitgegeven en ondanks de tijdloosheid van het onderwerp an sich is dat te merken ook. Regelmatig wordt de Opzij aangehaald, dat ziet men tegenwoordig aanzienlijk minder vaak.

Op pagina 108 begint het hoofdstuk Op zoek naar liefde en hier zit hem toch wel het grootste verschil met de tijd van nu. Het gaat over dating. Dat gebeurde in die tijd nog via advertenties in de krant.

"Vr. (35) alleen st. intell. goede betr. zkm vriendelijke vriend. (...) Twee afspraken had ze gemaakt. Een met een ingenieur uit Wageningen, die zijn gebit had thuisgelaten. 'Dat praat wat gemakkelijker', had hij gezegd."

Een heel andere situatie dan de dating-business van nu. Dankzij communicatiemiddelen als internet (MSN), SMS en mobieltjes is dating een snelle en laagdrempelige markt geworden. Door de massale toeloop en de openbaarheid is automatisch ook het schaamtegevoel tot vrijwel nul gereduceerd.

Iets heel anders, het is werkelijk praktisch onmogelijk om een foto van Yvonne Kronenberg op het internet te vinden. Die foto had ik graag willen plaatsen omdat het boek mij goed bevallen is maar ik toch geen lichamelijke begeerte voor haar voel.

Yvonne Kronenberg vertoont qua uiterlijk namelijk grote gelijkenis met Willem van Hanegem.

Update 06.06.2006 / 09:00

Marc heeft een spits commentaar: "Ik denk dat je meer geluk zult hebben door te zoeken naar Yvonne Kroonenberg, met dubbel-o."

Yvonne Kroonenberg dus.

Posted by CasaSpider at 8:25 PM | Permalink | Comments (26)

Make-up spullen zijn vaak tamelijk prijzig. Als een vrouw poeders, lippenstift of mascara koopt voelt ze zich weleens schuldig vanwege de prijs. Zo ook Lucy. Zij rechtvaardigt haar make-up aankopen altijd op dezelfde manier: "Het lijkt duur, maar met dit ene potje doe ik zo drie of vier jaar."

Omgerekend is het dan ineens helemaal niet duur.

Een paar maanden geleden kochten we bij Otro Kara een in mijn ogen schandalig duur poedertje. Door het poedertje in drie jaar af te schrijven viel de prijs nog enigszins mee.

Gisteren kreeg ik de mededeling te verwerken dat we opnieuw naar Otro Kara moesten, voor hetzelfde poedertje. "Ja maar, maar... je zou er minstens drie jaar mee doen", sputterde ik. "Dat is ook zo", zei Lucy kalm, "maar ik heb het op de grond laten vallen en nu is het kapot."

Met dergelijke tegenslag had ik geen rekening gehouden en dus bevonden wij ons op woensdagmiddag wederom in Otro Kara. Het duurde even voor Lucy geholpen werd. Uiteindelijk stond zij met twee glimmende zwarte doosjes bij de kassa en wenkte mij.

"Klets!"

Daar viel een van de doosjes op de grond. Snel raapte ik het op, het was niet kapot. "Weet je zeker dat we hier drie jaar mee gaan doen?", vroeg ik voor de zekerheid aan Lucy.

Posted by CasaSpider at 1:55 PM | Permalink | Comments (24)

Op het mooie eiland Madeira woont een groot vrouwenkenner. Zijn naam is Don Amaro. In de vorige post schreef ik dat Lucy's rode jurk haar ondanks haar vier maanden zwangerschap nog best goed stond. Een dergelijke opmerking kan met name door een vrouw verkeerd worden opgevat.

Maar hoe komt dat? Don Amaro ziet het zo:

"Wij (mannen) moeten goed uitkijken wat en hoe we bepaalde dingen zeggen als het gaat hoe een vrouw eruit ziet. Wij geven aan hoe wij denken en vinden ... echter zij voeren een zogenaamde 'feminine-compiler' op onze woorden waardoor er een andere 'object' uitkomt ... en als ze die opstarten ... dan klinkt de resultaten heel anders dan wat de 'male-programmer' had bedoeld."

Een zeer interessante visie die ik graag adopteer. Een essentiele toevoeging aan deze Feminine Compiler zijn de twee filters aan de input- en outputkant. Informatie die de compiler ingaat wordt reeds gemanipuleerd en het resultaat van de compile-actie ook nog eens.

Dit leidt tot zeer onvoorspelbare resultaten. Dezelfde input kan resulteren in volledig andere uitkomsten. Hierbij dient te worden aangetekend dat de kans op een negatief resultaat (-1) zeker driemaal groter is dan op iets positiefs.

Aanstaande donderdag viert SQL Integrator haar jaarlijkse IT-Party in café Olé Olé. Vorig jaar kochten we op het laatst een mooie roze jurk voor Lucy. Nu heb ik vakantie en daarom konden we wat eerder op pad. We hadden al enige winkels bezocht, zonder succes. Lucy zei dat ze wat haar betreft in een oude jurk naar het feest ging, het kon haar niet zoveel schelen dit jaar.

"Ja", riep ik behulpzaam, "bijvoorbeeld in die zwarte jurk!" "Welke zwarte jurk?", vroeg Lucy. Bij een dergelijke vraag moet men al beginnen met oppassen. "Uhm... je hebt toch twee zwarte jurken...", zei ik behoedzaam. "Aha! Dus nu zit je ook al in de gaten te houden welke jurken ik heb!"

Voor de vorm sputterde ik nog wat maar hield verder wijselijk mijn mond. Typisch zo'n ochtend dat er altijd -1 uit de Feminine Compiler komt.

Posted by CasaSpider at 1:59 PM | Permalink | Comments (23)

Literatuur, politiek, economie... het kwam hier allemaal voorbij de laatste dagen. Deze onderwerpen vallen totaal in het niet bij het probleem dat Katja Schuurman heeft.

Nederlands mooiste, ooit ben ik in een droom nog door haar verleid, staat in de boksring tegenover de verschrikkelijke Bridget Maasland.

Nou ja, in werkelijkheid is Bridget een niet onaantrekkelijke en niet onintelligente vrouw. Maar vergeleken met Katja wel!

Indien u een fan bent van Katja en wie onder de CasaLog lezers is dat niet (de uitzonderingen zijn bekend), bezoeken nu deze Katja Schuurman website zodat zij de linke Bridget verslaat. Katja's teller staat op 17.345.

Iedereen met een beetje smaak en een website helpt Katja vervolgens ook door een link te plaatsen. Zo genereren we een sneeuwbal-effect of misschien zelfs wel een pyramide-spel.

Curacaoenaars worden zeker geacht mee te doen. Vergeet niet dat Katja haar schoonheid voor een groot gedeelte dankt aan het Curacaose tintje. Bovendien bezoekt ze ons eiland haast ieder jaar wel een keer.

CasaSpider staat vierkant achter Katja!

Posted by CasaSpider at 1:27 PM | Permalink | Comments (22)

"Wat ben je rood!", zei Ilienne maandagochtend op het werk. Het klonk me als muziek in de oren, de zondagen worden langzaam maar zeker weer heet als vanouds.

Burn! Baby! Burn!

De jongedame die Lucy zondagmiddag op Mambo Beach wist te verleiden om Chica de la Semana te worden is van bijzondere klasse. Tot zover het goede nieuws. Het 'slechte' nieuws is dat mooie Adinda pas volgende week alhier te bewonderen is.

Het is echter geenszins behelpen met Cristina Ruiz, een 36-jarige dame uit Cali, Colombia. Zij is zeer welbespraakt. Begint Cristina eenmaal te praten, is ze haast niet meer te stoppen. Mensen die geïnteresseerd zijn in een zeewaardig Yacht en bijbehorend onderhoud moeten zeker contact opnemen met Cristina bij Opus Marina Piscadera Bay, tel. 599-9-5112879.

Over spreken gesproken en dan specifiek in relatie tot relaties. Als twee (of meer) mensen elkaar lange tijd kennen sluipen er al snel bepaalde standaardzinnetjes in de onderlinge conversaties. Bij mij gebeurt dit tenminste altijd, vooral in standaardsituaties.

Heel vaak weet ik inmiddels precies wat Lucy in een bepaalde situatie gaat zeggen. Ik irriteer me daar helemaal niet aan, neen zelfs integendeel! Ik vind het juist grappig. Met toestemming van Lucy publiceer ik hier de top-3 van door haar gebezigde standaardzinnen.

Op nummer drie: El piso esta mojado! (De vloer is nat!)
Wanneer gebruikt: Als ik de keuken of de badkamer inloop en er ligt water op de tegels. Nu ben ik in de negen jaar dat ik in dit huis woon nog nooit gevallen, maar Lucy waarschuwt mij toch altijd even.

Op nummer twee: Un parte si, un parte no! (Voor een deel wel, voor een deel niet!)
Wanneer gebruikt: Met name als we op zaterdag of zondag koffie hebben gedronken. Ik lust dan minimaal nog een tweede mok. Als ik obligaat aan Lucy vraag of zij ook nog een mok wil volgt standaardantwoord nummer twee. Zij heeft dan wel zin, maar weet dat zij nerveus wordt van koffie. Soms wil ik na standaardantwoord nummer twee nog wel eens als volgt uit de hoek komen: "Welk deel wil wel, boven of onder?"

Op nummer één: Porque te levantaste tan temprano? (Waarom ben je zo vroeg opgestaan?)
Wanneer gebruikt: 's Morgens, 's middags en 's avonds als ik even op bed heb liggen uitrusten.
Om een of andere reden vindt Lucy het belangrijk dat ik goed en vooral veel uitrust. Als ik mij na het uitrusten lekker fit voel en de woonkamer binnenkom volgt steevast standaardzin nummer één. Inmiddels klinkt deze zin nog veel vaker, want nu gebruik ik hem ook bij Lucy.

Op lachicamerengue.com onder Chica Semana zijn meer foto's en tekst van en over Cristina Ruiz te vinden. Helaas staat er niets over Cristina's standaardzinnen. "Blijf met je vieze handen van mijn Yacht af!", zou er zomaar een kunnen zijn.

Posted by CasaSpider at 6:31 AM | Permalink | Comments (22)

In de serie Mannen komen van Mars. Samen met Luchiano (7) had ik twee kranten gekocht, de Vigilante en de Extra, en was naar de botika (apotheek/drogist) geweest om wat spullen voor Lucy's haar te kopen.

Thuis zette ik een grote pot koffie. Lucy was wat aan het schoonmaken en de was aan het doen. De koffie was klaar. Hmm, wat had ik zin in koffie!

CasaSpider (tegen Lucy): "Wil je koffie?"
Lucy: "Tsj! Koffie moet je drinken als je rustig zit! Ik ben aan het schoonmaken!"
CasaSpider: "Dus ik hoef maar één kopje in te schenken?"
Lucy: "Neen! Ik ga nu zitten, schenk er maar mooi twee in!"

Posted by CasaSpider at 9:24 AM | Permalink | Comments (15)

Lucy was wat aan het zappen en stopte bij een biografie over Sophia Loren.

"Sophia Loren!", riep ik uit, "daar ben ik vroeger erg verliefd op geweest!"

Nu was ik vroeger bijzonder vaak verliefd, zelfs nog op Mies Bouwman (verdringen lukt niet).

Maar Sophia Loren heeft toch wel de meeste indruk op mij gemaakt. Mede door haar rol in Arabesque uit 1966.

Een klassieke schoonheid zoals ze tegenwoordig niet meer worden gemaakt. Alhoewel, in letterlijke zin worden vele (vergeefse) pogingen ondernomen, met al die plastische chirurgie en botox.

Sophia had (heeft) het allemaal: de drie B's, volle lippen, prachtige ogen en dan dat lange, soepelvallende haar. Wat een vrouw...

Toen het programma was afgelopen schakelden we over naar BVN, de Tokkies. Dat was een nogal abrupte overgang.

Posted by CasaSpider at 12:41 PM | Permalink | Comments (11)

Denk je dat je er voorlopig even vanaf bent, van dat kadootjes kopen, is het ineens Moederdag! Ach, ik heb er geen probleem mee dat Moeder op één dag per jaar in het zonnetje wordt gezet.

Volgens goed CasaSpider-gebruik was ik weer eens laat met het kopen van een kado. Gisteren had ik nog niets. Tegen vijf uur gingen we naar Punda, ik dacht bij mezelf: "Da's handig, want dan kunnen we samen een kadootje uitzoeken. Het mes snijdt aan twee kanten, Lucy krijgt wat ze wil en voor mij is het gemakkelijker!"

Rationeel Gedrag en Romantiek bijten elkaar, Lucy was niet bepaald coöperatief. We kochten wat blousjes en schoenen voor haar, maar dat telde niet als moederdagkado, dat voelde zelfs ik wel aan. Even later zaten we lekker achter een Dubbel van La Trappe.

Vanmorgen was het Moederdag. Ik had al besloten om heel vroeg naar Centrum Supermart te gaan om tegen een woekerprijs rozen te kopen. Luchiano was mijn partner-in-crime. We slopen het huis uit, maar even tevoren had Lucy toch nog met Luchiano gesproken. "Wat heeft mama gezegd?", vroeg ik. "Oh, dat je bloemen gaat kopen, alweer".

En zo was het. Gelukkig had Luchiano nog een gedicht en ik nog een kleinigheidje. Samen met de bloemen, de koffie, de juice en de gekookte eitjes maakte dat er toch een gezellige ochtend van.

Volgens mij valt Moederdag bij ons altijd op de tweede zondag van mei. In Santo Domingo is dat anders, daar valt Moederdag op de laatste zondag van mei. Om een of andere reden... nou ja u voelt hem al aankomen.

Bij deze feliciteert CasaSpider alle moeders uit alle landen met Moederdag!

Posted by CasaSpider at 9:17 AM | Permalink | Comments (5)

Even mijn ochtend beschrijven. Om 06:15 opgestaan, Luchiano wakker gemaakt en naar school gebracht. Terug naar huis met een krantje voor Lucy. Om 07:20 naar het werk, laptop aanzetten, Outlook opstarten, grote mok pakken, naar boven (kantine).

Vijf schepjes oploskoffie in de mok gedaan, twee scheppen suiker, weer naar beneden gelopen om bij de koffie-automaat heet water in de mok te doen, code E5: geen water. Dus ook geen koffie.

Toen maar mijn pakje Orange-Juice opengemaakt, spam-mail verwijderd, mail van het werk gelezen en vervolgens de comments op het CasaLog. Het waren er zeven vanmorgen. En ik had geen koffie.

De vierde comment was van Cinner en trof mij als een mokerslag! Zo helemaal nuchter, zonder koffie, realiseerde ik me de kracht van woorden. Dit schreef Cinner naar aanleiding van mijn stukje over discussiëren met je (mijn) vrouw:

Nou ga ik iets heel ergs zeggen waarschijnlijk, maar ik dacht dat CasaSpider vrouw was!

Ik ben nu erg hard aan koffie toe!

Posted by CasaSpider at 6:57 AM | Permalink | Comments (20)

... met je vrouw.

Tenminste niet met de mijne. Ik ben niet op mijn mondje gevallen, maar in Lucy moet ik toch echt mijn meerdere erkennen.

Voor de lunch had ze een salade bereid, met vis, aardappelen en allerlei andere lekkere dingen. En azijn, veel azijn! De salade smaakte nogal naar azijn.

CasaSpider: "Hmm, je hebt er wel veel azijn in gedaan".
Lucy: "Niet waar, ik heb er helemaal niet veel azijn in gedaan".
CasaSpider: "?".
Lucy: "Het is sterke azijn!".

Posted by CasaSpider at 1:08 PM | Permalink | Comments (12)