De post Hoezo Arrogantie eindigt met de zin: "Ank, you've got mail!" Ank is hier Ank Bijleveld-Schouten, staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Zij is lid van het CDA.
Na wat heen en weer gemail, Binnenlandse Zaken mag niet op links klikken in verband met virussen, bereikte de tekst van bovengenoemde post op 6 mei het ministerie. Op woensdag 7 mei kreeg ik antwoord van de heer J.H. Gerritsen, de plaatsvervangend directeur Koninkrijksrelaties. Dat luidt als volgt.
Uit uw e-mail van 6 mei jl. blijkt duidelijk uw grote betrokkenheid bij het eiland Curacao. U probeert mee te denken en oplossingen te vinden. Dit waardeer ik zeer.
U geeft aan, dat Nederland en Curacao in een slecht huwelijk zitten, willen scheiden en dat Nederland daarbij eenzijdig beslissingen neemt (o.a. over verlaten streefdatum 15 december 2008). U stelt voor middels internationale arbitrage het scheidingsproces voort te zetten.
Omdat een groot deel van de bevolking van Curacao heeft aangegeven niet zelfstandig te willen worden, hebben wij het hier strikt genomen niet over een echte scheiding, maar meer over hoe wij het huishouden gezamenlijk met goede afspraken voort kunnen zetten. Daarbij is mijn streven van het begin af aan en nog steeds, dit gezamenlijk te doen.
Er is soms spraakverwarring of verschil van intepretatie, maar in mijn beleving is er op dit moment geen dusdanig onoverkomelijk probleem, dat internationale arbitrage noodzakelijk is.
Nederland heeft niet eenzijdig besloten dat de streefdatum 15 december 2008, niet kon worden gehaald. Dit blijkt feitelijk uit de voortgangsrapportages, die ik regelmatig aan de Tweede Kamer stuur. De afspraak is, gezamenlijk een nieuwe realistische planning te maken. Daar zijn we nu druk mee bezig.
DE STAATSSECRETARIS VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIES,
voor deze,
de plv. directeur Koninkrijksrelaties,
dhr. J.H. Gerritsen
Op zondagmiddag 11 mei 2008 schreef ik in de brandende hitte mijn antwoord aan de heer Gerritsen. Dat luidt als volgt.
Geachte heer Gerritsen,
Mijn dank voor uw uitgebreide antwoord. Zoals gebruikelijk leiden antwoorden tot meer vragen. De vergelijking met een slecht huwelijk is inderdaad niet geheel correct, vandaar dat ik altijd zeg gebruik nooit analogieën. Maar soms trapt men in zijn eigen valkuil.
U schrijft dat een groot deel van de bevolking van Curacao heeft aangegeven niet zelfstandig te willen worden. Dit is feitelijk onjuist. Men heeft bij referendum aangegeven niet onafhankelijk te willen worden, dat is geheel iets anders. Curacao heeft destijds gekozen voor een autonome status binnen het koninkrijk.
Ten tijde van het referendum heb ik politieke partijen op Curacao en in Nederland aangeschreven aangaande de invulling hiervan. Niet geheel onverwachts ontving ik daar nauwelijks reactie op, immers dat is nu juist het complexe van de zaak.
De Slotverklaring heeft juist door het niet van tevoren te laten zien wat de opties van het referendum precies inhielden voor verdeeldheid gezorgd. PAR en PNP staan ongeveer op een lijn met PvdA en CDA. De MAN en ook Frente Obrero zien de kwestie anders. Volgens hen heeft Curacao gekozen voor een autonome status volgens het model Aruba Plus.
Een autonome status met grote inmenging van Nederland (Procureur Generaal met verregaande bevoegdheden qua opsporing), nog steeds de ongewenste verbondenheid met Sint Maarten (Centrale Bank) en het verplicht inzetten van Curacaose politie op bijvoorbeeld Bonaire (Nederlandse gemeente!) heeft ertoe geleid dat de oppositie (Aliansa Patriotiko) bij voortduring zand in de wielen gooit.
U schrijft dat er in uw beleving op dit moment geen dusdanig onoverkomelijk probleem is dat internationale arbitrage noodzakelijk is. Bedenk daarbij echter dat de steun van de Curacaose coalitie slechts marginaal is. Met name coalitie-partner FOL kan op ieder moment besluiten de samenwerking op te zeggen. Feitelijk staat men zelfs aan de kant van de Aliansa Patriotiko. Men mag het misschien niet hardop zeggen maar Frente Obrero (FOL) zit puur voor eigen gewin in de coalitie. Het levert een aantal gedeputeerden en ministers op.
Het kan zomaar gebeuren dat de Curacaose regering uit elkaar valt, hetgeen directe consequenties heeft voor de regering van het Land de Nederlandse Antillen. De gevolgen voor het overleg met Nederland laten zich raden. Bij het bedrijven van politiek is anticiperen erg belangrijk. Indien men dit van tevoren kan voorzien en bovendien weet dat er grote verdeeldheid is binnen de lokale bevolking aangaande de manier waarop Curacao een autonoom land wordt binnen het koninkrijk is het sterk aan te bevelen een aantal gevoeligheden weg te nemen. Nu maakt de oppositie handig gebruik van iedere voor Curacao ongunstige maatregel: "Zie je wel, de oude kolonisator heeft zijn streken nog niet verleerd."
Ja, onterecht dat weten u en ik. Maar dat is in deze niet van belang. Derhalve blijf ik pleiten voor een eerste aanzet tot internationale arbitrage. Dat Nederland er in ieder geval over nadenkt hoe deze ingericht kan worden. Het mes snijdt aan twee kanten, immers ook intern in de Tweede Kamer zijn er bewegingen die contraproductief werken ten aanzien van het ontbinden van de Nederlandse Antillen. Dat geldt niet alleen voor de PVV maar ook voor de SP, gezien een ingezonden brief (mirror) van de heer Ronald van Raak in de Amigoe.
Nu maar afwachten wat men daar in Den Haag van vindt. Stay tuned!
Door de stand van de planeten, ja zelfs het Melkwegstelsel, een omflippende zon en wat dies meer zij gaan er grote dingen gebeuren. Sommigen beweren zelfs dat het het einde der tijden betekent. Wat dat betreft zijn we niet erg vooruitgegaan sinds primitieve volkeren hetzelfde dachten tijdens het waarnemen van een zonsverduistering.
Men kan zelf datumconversies naar diverse kalenders uitvoeren met dit 
