CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

De situatie. Neen, dit is geen aflevering van Met de Spider naar Carré. Tros Radar heeft een tweeluik (mirror) over de farmaceutische industrie uitgezonden, maandagavond was het laatste deel op televisie. PvdA Tweede Kamerlid Eelke van der Veen heeft naar aanleiding van de uitzendingen aan minister Ab Klink van Volksgezondheid gevraagd maatregelen (mirror) te nemen.

Waar gaat het precies om? Het gaat over de invloed van de farmaceutische industrie op huisartsen, over welke medicijnen zij voorschrijven. Uit het onderzoek van Tros Radar komen de volgende punten van beïnvloeding naar voren:

• Medical Opinion Leaders: Dit zijn specialisten of wetenschappers die betaald worden door de industrie om hun middelen te promoten.
• Manipuleren van onderzoeken: Om een geneesmiddel te registreren wordt onderzoek gedaan, onder andere door middel van enquetes. Tros Radar liet zien dat een patiente bij het invullen van deze enquete gestuurd werd door de arts.
• Kortingen ziekenhuisapothekers: De farmaceutische industrie geeft kortingen tot 99% (!) op bepaalde medicijnen aan ziekenhuisapotheken. Waarom? Omdat na ontslag uit het ziekenhuis de huisarts in de regel hetzelfde medicijn blijft voorschrijven. Tegen het volle tarief.
• Artsenbezoeker: De artsenbezoeker plaatst door gerichte en goed voorbereide bezoeken het te verkopen medicijn vooraan in het hoofd van de betreffende huisarts. In de tweede uitzending is te zien hoe een artsenbezoeker in de wachtkamer een patient die aan hoge bloeddruk lijdt probeert over te halen bij de huisarts specifiek om Micardis te vragen.

In totaal wordt jaarlijks 1.3 miljard euro aan marketing uitgegeven door de farmaceutische industrie. Het zijn vooral nieuwe, gepatenteerde geneesmiddelen die de industrie door de huisartsen wil laten voorschrijven. Dit alles is mede een oorzaak van de kostenstijging in de gezondheidszorg.

Nascholing is belangrijk voor huisartsen, immers zij dienen op de hoogte te blijven van nieuwe ontwikkelingen en dus ook van nieuwe medicijnen. Het laatste onafhankelijke nascholingsinstituut heeft een aantal maanden geleden de deuren moeten sluiten. Men kon niet concurreren met de gratis nascholingsmogelijkheden die de farmaceutische industrie zelf biedt. Gratis is hier schuingedrukt want in de praktijk worden hier uiteraard alleen de producten van de aanbieder gepromoot.

De vraag is of dit allemaal zo erg is. De maatschappij is nu eenmaal in hoog tempo aan het commercialiseren. Maandagavond zag ik toevallig een item over het Amerikaanse bedrijf Odyssey Marine Exploration dat gespecialiseerd is in het leegroven opduiken van goud- en zilverschatten uit gezonken schepen (mirror). En wat te denken van de gezondheidszorg zelf? Hoeveel geld wordt er niet verspild aan reclame door de met elkaar concurrerende zorgverzekeraars?

We betalen vast te veel, maar dat gebeurt ook op andere terreinen. Doordat het kennelijk lucratief is veel tijd en geld te investeren in de ontwikkeling van nieuwe geneesmiddelen worden deze uiteindelijk ook beter. We moeten nu eenmaal vooruit.

Mijn conclusie is dat Tros Radar een interessante reportage heeft gemaakt die via de verborgen camera een mooie inkijk geeft in de wereld van de farmaceutische industrie. Gevoelens van verontwaardiging doemen echter niet bij mij op: This is the world we live in.

Posted by CasaSpider at 6:53 AM | Permalink | Comments (14)

Op de voorgrond treden slechts vrouwen op. Slachtoffer Engelien is een vrouw, helpster Annemarie van Gaal is een vrouw en aan de andere kant van de tafel zitten achtereenvolgens drie verschillende vrouwen namens Albert Heijn, okay dat is een man.

Engelien werkt al 45 jaar als caissière bij een grote supermarkt. Vorig jaar werd ze ineens bij haar filiaalchef geroepen. Hij heeft een mooie mededeling voor haar: uit onderzoek is gebleken dat Engelien de laatste tien jaar bijna 20.000 euro te weinig salaris heeft gekregen. Maar er komt meteen nog een mededeling achteraan: de eerste vijf jaar zijn verjaard, dus ze krijgt maar de helft. Die krijgt ze in één keer uitbetaald en dat betekent dat ze van 20.000 euro bruto te weinig uitgekeerd salaris, net iets meer dan 5000 euro netto overhoudt. Er zijn ook mensen die tien jaar lang teveel betaald hebben gekregen, maar die mogen alles houden. Engelien is er kapot van. Zij kan niet geloven dat haar werkgever haar na 45 jaar trouwe dienst zo laat zitten. Annemarie van Gaal begeleidt Engelien in de gesprekken om haar recht te krijgen. (NCRV Ten einde raad, aflevering 7, 22.04.2008. Bekijk de uitzending)

Eigenlijk heel gek, dat stelt ook een van de drie dames die namens Albert Heijn met Engelien aan tafel zitten en haar verzoek glashard afwijzen. "Als wij niets hadden gezegd had u helemaal niets gehad." Soms is nul meer dan vier min twee.

Per saldo krijgt Engelien 5700 euro uitbetaald maar toch slikt ze nu slaappillen en loopt bij de maatschappelijk werkster. Wat leren wij hiervan? Albert Heijn is niet slim geweest. Achteraf had men beter tegen Engelien kunnen liegen dat zij slechts over de afgelopen vijf jaar te weinig heeft gekregen. Dan was Engelien ontzettend blij geweest. Maar ja, dat is achteraf (...) de koe in de kont kijken.

Het optreden van de drie dames van Albert Heijn was dramatisch slecht. Zij hadden de opdracht om niet toe te geven, immers de juristen van Albert Heijn hadden de zaal al lang uitgeplozen en waren tot de conclusie gekomen dat het achterstallige salaris over de eerste vijf jaren niet betaald hoeft te worden.

De kijker (ik dus) balt echter de vuisten. Iemand met 45 dienstjaren zo behandelen, hoe durft men? En dan uit machteloosheid ook nog de beveiliging op Engelien en Annemarie afsturen, hoe dom kan men zijn? Natuurlijk bepalen de programmamakers van Ten einde raad welke scenes getoond worden, maar dan nog.

Hamer en aambeeld. Na jarenlang aambeeld te zijn geweest wil men wel eens de hamer zijn. Een soort van gerechtigheid in het leven. Ooit komt men tot het inzicht.

Van die kaalhoofdige grappenmaker (men zal maar zo'n man thuis hebben) die de hoofdrol speelt in de Gewoon Albert Heijn reclames ben ik eufemistisch gezegd niet zo'n fan. Alle mogelijke positieve effecten van deze campagne zijn echter teniet gedaan door de houding van Albert Heijn in de zaak tegen Engelien, voor degenen die gekeken hebben tenminste. Dick Boer zal zich nog wel eens op het hoofd krabben.

Na de genante vertoning op het hoofdkantoor is Engelien overigens alsnog uitgenodigd voor een gesprek. Daarin heeft Albert Heijn op grond van de bijzondere situatie besloten toch tot uitbetaling van het gehele bedrag over te gaan.

O ja, als de sympathieke Annemarie van Gaal familie is van Louis dan eet ik mijn schoenen op.

Posted by CasaSpider at 6:53 AM | Permalink | Comments (10)

Als iemand plastische chirurgie nodig heeft of vindt en aan mij vraagt een chirurg aan te bevelen antwoord ik in de geest van: "Geen idee, vraag het eens aan Marijke Helwegen. Maar ga vooral niet naar Edwin van Onselen."

Een 21-jarige patiente van Edwin van Onselen is een paar jaar geleden overleden (mirror) na een door hem uitgevoerde liposuctiebehandeling en nu wordt de chirurg aangeklaagd door een ontevreden patiente die 19.000 euro heeft betaald voor correcties die niet of niet goed zijn uitgevoerd.

Boeiende materie maar daar gaat het nu niet over. Een team van Netwerk wilde Edwin van Onselen aan de tand voelen over de behandeling van bovengenoemde ontevreden vrouw. Het interview is uit de hand gelopen. Volgens de Netwerk-journalisten belaagde Van Onselen de cameraman. Toch werden de vier journalisten bijna zes uur in een cel vastgehouden. (Bron: NRC / Mirror)

Gelukkig zijn er de beelden, gemaakt door hetzelfde Netwerk-team. We gingen er eens goed voor zitten. Duidelijk bleek dat Edwin van Onselen een einde aan het gesprek wilde maken. Hij liep een andere kamer in. Het Netwerk-team bleef hem achtervolgen en lastigvallen.

Ik moest denken aan de krullenbol van Tros Opgelicht (zie El Sapo 45 onder punt 2) die als een volleerde Jehova's Getuige zijn voet tussen de deur zette bij de van oplichting verdachte Marcel Bergman. Kan dat zomaar dat gewone burgers met de camera in de hand andere gewone burgers tot in hun privé-domein achtervolgen?

Mijn sympathie ging in de Netwerk-kwestie al snel naar Edwin van Onselen, feitelijk deed hij helemaal niets. Ja, hij dompelde de door Netwerk bevestigde zender/microfoon onder water en duwde de cameraman een beetje om zich een weg naar buiten te kunnen banen. Een willekeurige kijker uit de Verenigde Staten zegt dan: "What the f*ck! C'mon surgeon, shoot them bloody imbeciles!" Dus in die zin heeft Van Onselen zich nog behoorlijk ingehouden.

Wordt het niet eens tijd voor richtlijnen omtrent wat wel en niet mag met betrekking tot opsporing en aan de schandpaal nagelen van en door gewone burgers? Aan wat voor richtlijnen moeten we denken?

Posted by CasaSpider at 6:53 AM | Permalink | Comments (17)

• Sms-sen is niet meer mogelijk.
• Nana beweegt net iets mooier met haar kontje.
• Spanning bij Nana voor de uitslag.
• Ingrid weet ook niet wat komen gaat.
• Hoofd van de jury Marc Forno heeft wel iets weg van Kermit de Kikker.
• Een kroon met 800 stenen wacht op de winnares.
• Ingrid kan het nog niet geloven, zij is winnares van Dancing Queen 2008.

  Posted by CasaSpider at 8:24 PM | Permalink | Comments (6)

Ingrid of Nana?

Posted by CasaSpider at 1:02 PM | Permalink | Comments (8)

Nu Boer zoekt Vrouw afgelopen is konden wij zondag weer eens naar Wegmisbruikers kijken. Wegmisbruikers is een programma met een negatieve inborst en maakt slechte dingen los in de mens, tenminste in mij wel. Als een wegmisbruiker te hard of door rood rijdt begin ik al te gniffelen en hoop dat hij een flinke bekeuring krijgt. Het invorderen van het rijbewijs is de slagroom op de taart.

Geen beter vermaak dan leedvermaak. Maandag kreeg ik een mailtje met attachment van onze office-manager. Het was @!%@#$% een bekeuring! Voor door rood licht rijden! De overtreding (Feitcode R602) heeft op 7 februari jongstleden plaatsgevonden om iets voor half vijf op de Vlijmenseweg te Den Bosch. Ja, dat kan ik inderdaad geweest zijn. Probleem is alleen dat ik het me absoluut niet kan herinneren, ik rijd echt nooit door rood.

Weet zo'n agent eigenlijk wel wat hij doet? Op deze manier wordt een fatsoenlijke weggebruiker (ik) enorm in de hoek gedrukt. Want is het wel waar, ik bedoel misschien had de man wel slecht geslapen en was hij jaloers op de bestuurder van een donkerzwarte Volkswagen Jetta die kennelijk al klaar was met zijn werk. "Dat nummer noteer ik even, hehehe" of iets in die trant spookte door zijn hoofd.

Het is meer dan een maand geleden! Wanneer verjaart een bekeuring eigenlijk? Straks komen er nog een paar achteraan en wat kan ik daaraan doen? Vanmorgen reed ik op diezelfde Vlijmenseweg door oranje, ja tenminste dat hopen we dan maar. Oh, wat was het op Curacao toch relaxed rijden.

Ja, CasaSpider is een tikkeltje gefrustreerd. Dan kan men nog beter in Zwitserland wonen, in hun versie van Wegmisbruikers haalden ze een man van de weg die 132 reed waar 100 is toegestaan. Dat kostte hem 900 euro. Toen moest ik weer even gniffelen. Onverbeterlijk.

Posted by CasaSpider at 5:36 PM | Permalink | Comments (20)

Iedere dag ongeveer tussen 07:20 en 07:30 start Giel Beelen op 3FM zijn radiospel Begin de dag met een dansje. Meestal bevind ik mij dan op de A59 en soms al op de Vlijmenseweg in Den Bosch richting de Druppel.

Voor degenen die niet zo vroeg uit de veren zijn, iemand geeft een kennis op voor het spelletje, Giel belt die kennis en die kennis zingt vervolgens begeleid met een muziekje de volgende tekst:

Begin de dag met een dansje
Begin de dag met een lach
Want wie vrolijk kijkt in de morgen
Die lacht de hele dag
Ja, die lacht de hele dag

Geen bijzonder ingewikkelde tekst, zeg nou zelf. Elke morgen probeer ik het liedje mee te zingen, er zit verder toch niemand in de auto. Het rare is dat ik hem niet uit mijn hoofd geleerd krijg. De eerste twee zinnen lukken nog wel maar dan gaat het mis. "Want wie lacht...", "Want wie 's morgens..." zijn mijn versies die ruw onderbroken worden door de echte. En de vierde regel begin ik vaak al met "Ja".

Mijn respect voor Andre Hazes, Rob de Nijs en hun collega's is groeiende.

Posted by CasaSpider at 6:16 AM | Permalink | Comments (16)

Zaterdagochtend belde ik wat rond op zoek naar een naaimachine. Mannen hebben de naam technisch te zijn en in het geval van computers en audio/video ben ik dat ook wel. Qua naaien zijn vrouwen echter superieur. Van vroeger herinner ik me hoe mijn op zich a-technische moeder druk in de weer was met patronen op overtrekpapier die zij vervolgens uitraderde (of zoiets). Voor leken onsamenhangende lappen stof werden in hoog tempo op de gestaag snorrende naaimachine aan elkaar genaaid en het resultaat was een echt kledingstuk. Niet te geloven.

De Toyota ESG325 leek mij wel een mooie machine. De man aan de andere kant van de lijn was het daar niet mee eens. "Neen meneer, die hebben wij niet. Dit is een vakhandel en wij verkopen geen machines van plastic." Hier sprak een kenner, een man met liefde voor het vak. Als instapmodel bood hij een Toyota uit de Excellence Serie aan voor nog geen 25 euro meer dan de ESG325 bij Neckermann. "Vanmiddag kom ik bij u langs", besloot ik het gesprek.

"Luchiano (10), aankleden! We gaan naar Oisterwijk."
- "Naar Oisterwijk? Wat doen, krijg ik een goocheldoos?"
"Neen, we gaan een naaimachine kopen."
- "Een naaimachine, ah neeeee! Ik wil niet mee."
"Jawel, je moet. Een naaimachine kopen is de droom van iedere tienjarige jongen."
- Neeeee, ik wil niet. Waarom moet ik altijd mee?"
"Voor mijn gezelligheid, daar heb je nu eenmaal een zoon voor."

Gebruik maken van de ouderlijke macht, het is gewoon heerlijk. Even later zaten we samen in de donkerzwarte Volkswagen Jetta op weg naar naaimachinehandel Habotex in Oisterwijk.

De -met respect- ietwat oudere man die de winkel drijft is er nog echt een van de oude stempel. Hij neemt de tijd voor de klant en heeft mij veel uitgelegd over naaimachines. Nu weet ik zelfs wat een overlock-machine kan.

Een naaimachine wordt er ook niet zomaar verkocht, neen eerst wordt gesproken over onderhoudsbeurten, eventuele reparaties en cursus. Habotex heeft een filiaal in Tilburg dat 's avonds van 6 tot 9 open is. De eigenaar staat dan in die winkel en geeft gratis les aan mensen die een naaimachine bij hem hebben gekocht.

Als het nodig is mag Lucy meerdere malen langs komen. Maandagavond gaan we er meteen heen, tenminste dat is de bedoeling. Kijk, die service krijgt men bij Neckermann niet. Het enerverende uitstapje sloten we af met een korte wandeling door het centrum van Oisterwijk en een Hema-worst. Wanneer krijgen we eigenlijk een Hema in Rijen?

De Westmalle Triple stond koud en wij waren klaar voor de finale van Idols-2008. Wekenlang hebben we de kandidaten gevolgd en onze favoriet is Nathalie. Weet je, Nikki uit Rooi zingt goed maar toch zie ik geen ster in haar. Niet nationaal en al helemaal niet internationaal. Nathalie combineert elementen van twee vrouwelijke superstars te weten Tina Turner en Celia Cruz en heeft het in zich een grote te worden.

Het was zo evident dat ik me afvroeg waarom zo weinigen dat zien. Alhoewel, is een programma dat voor geld via SMS laat stemmen sowieso wel te vertrouwen? Waarschijnlijk lachen de organisatoren zich helemaal gek. Okay, Nikki heeft gewonnen. Wij voelden ons genaaid, Lucy wilde verder geen seconde meer van het programma zien.

Van Nathalie gaan we nog horen, dat kan gewoon niet anders.

Posted by CasaSpider at 12:59 PM | Permalink | Comments (11)

Sommige mensen menen dat het leven nut moet hebben. Dat het leven an sich nut moet hebben impliceert iets wanhopigs, men kan niet accepteren dat al wat eens geleefd heeft er daarna niet meer is. Reincarnatie biedt een oplossing voor deze wanhoop, immers ieder levend wezen evolueert telkens naar een hoger niveau. Ervaringen uit een eerder leven worden meegenomen naar een volgend, ook al gebeurt dit vrijwel altijd onbewust. Althans dat zeggen de aanhangers.

Donderdag was er voor de derde achtereenvolgende avond bekervoetbal op televisie. De voorgaande partijen waren slechts een aperitief voor de hoofdschotel: Feyenoord-FC Zwolle.

Maar eerst moesten wij naar Wie is de Mol kijken. De overgebleven deelnemers zijn Edo, Dennis en Regina. Het schijnt dat Edo de mol is, Lucy denkt Dennis en ik Regina. Die zal het dus wel niet zijn.

Wie is de Mol was afgelopen, de uitslag wordt pas volgende week bekend gemaakt. Snel overschakelen naar RTL-7, Feyenoord-FC Zwolle bevond zich in de 40e minuut en het was 1-0 voor de Rotterdammers.

Dat wij het in de Eredivisie tegen iedere ploeg moeilijk hebben is bekend, maar bijna overlopen worden door een Eerste Divisieclub uit de provincie, neen dat is niet vaak vertoond. Maar wat niet is kan helaas nog komen.

Vlak voor de pauze scoorde Zwolle de gelijkmaker en in de tweede helft waren ze gewoonweg gevaarlijker dan Feyenoord. Met afgrijzen zag ik mijn mannen ploeteren. Nu weet ik het zeker. Hoe lang bestaat de aarde al? Ergo, als reincarnatie bestaat hoe vaak zijn wij dan al gereincarneerd?

Denkt men nu echt dat iemand die al zo vaak het levenslicht heeft gezien ervoor kiest wederom supporter van Feyenoord te worden? Neen, een dergelijke beslissing vertoont overeenkomsten met een huwelijk en wordt bezongen in songs als Paradise By The Dashboard Light van Meat Loaf, vast ook een Feyenoord-fan:

Al gaat bondscoach-in-spé Bert van Marwijk daar iets soepeler mee om. Okay, misschien wat al te dramatisch en bovendien staan we toch maar mooi in de halve finale van de KNVB-beker. Wonderen bestaan en reincarnatie dus niet.

Kijkend naar Feyenoord-FC Zwolle bekroop mij gezien de vreemde passes en onderscheppingen af en toe het gevoel dat er bij Feyenoord een aantal mollen rondloopt die de boel sabotteren. Het vreemde is dan wel dat uitgerekend iemand genaamd Michael Mols kort voor tijd de winnende treffer scoort.

Posted by CasaSpider at 6:54 PM | Permalink | Comments (9)

Zondag was het weer niet zo mooi als de professionele voorspellers hadden doen geloven. Toch konden we ons wekelijkse rondje lopen, zonder jas met fleece-trui. "Moet ik mijn zonnebril op?", vroeg ik aan Lucy. "De zon schijnt nog geeneens", antwoordde zij.

Luchiano (10) was vooruit gelopen. Diana (1) en ik troffen hem slapend aan boven op het klimrek. Dat vindt hij stoer. Een week eerder waren er twee meisjes met lange haren aan het spelen. Luchiano stond met open mond zeker vijf minuten naar die meisjes te staren.

"Aha, de hormomen gieren", dacht ik bij mijzelf.
"Hey swa, mooie meisjes he?", zei ik tegen hem.
- "Ach man, ik ben aan het kijken wanneer ik op dat klimrek kan".
"Ja, ja, er is anders nog plek genoeg."

's Avonds Boer zoekt Vrouw. Het is een ietwat eenzijdig genre maar tekstschrijvers als Haye van der Heijden kunnen qua one-liners nog wat van de boeren leren.

Over leren gesproken, boer Jan die tot dusverre met lege handen is gebleven heeft wel iets opgestoken van de tijd die hij met de uitverkoren dames heeft doorgebracht.

Achter zijn bureau zittend wijst hij op een grote kaars: "Neem dit bijvoorbeeld. Het ding heeft nul functie maar is wel gezellig." Aan de andere zijde van het bureau staat een vaas met bloemen.

Misschien iets voor Charlene Meulenberg die afscheid heeft moeten nemen van Idols? De hormonen gieren.

Posted by CasaSpider at 6:56 PM | Permalink | Comments (7)

1.

La Habana, 19 feb (PL) El presidente Fidel Castro anunció que no aspirará ni aceptará el cargo de Presidente del Consejo de Estado y Comandante en Jefe en la sesión del Parlamento cubano, prevista para el próximo 24 de febrero. "No me despido de ustedes. Deseo solo combatir como un soldado de las ideas. Seguiré escribiendo bajo el título “Reflexiones del compañero Fidel” . Será un arma más del arsenal con la cual se podrá contar. Tal vez mi voz se escuche. Seré cuidadoso", subraya el líder de la Revolución Cubana en un mensaje divulgado hoy. (Bron)

Havana, 19 feb (PL) president Fidel I castrate announced that it will not inhale nor it will accept the position of President of the Council of State and Commander-in-Chief in the session of the Cuban Parliament, anticipated for next the 24 of February. "I do not take leave of you. Single desire to fight like a soldier of the ideas. I will continue writing under the title "Reflections of the companion Fidel". It will be a weapon more of the arsenal on which it will be possible to be counted. Perhaps my voice is listened to. I will be careful ", today emphasizes the leader of the Cuban Revolution in a disclosed message. (Babelfish)

Opvallend is de vertaling van Fidels achternaam. Belangrijker is wat er met Cuba gaat gebeuren.

2.

Er was behoorlijk wat ophef over de door Peter R. de Vries en Patrick van der Eem gebruikte opsporingsmethode om Joran van der Sloot een bekentenis te ontlokken. Op dinsdagavond kijken wij vaak naar Tros Opgelicht. Een onderhoudend programma, mede door het vasthoudende team dat de potentieel verdachte oplichters tot in hun huizen op de hielen zit.

De krullenbol van Tros Opgelicht die Marcel Bergman achterna zat leek qua voet tussen de deur-techniek wel een Jehova's Getuige. Bergman gaf meerdere malen te kennen dat hij de deur dicht wilde doen, tevergeefs. Bovendien werd hij duidelijk herkenbaar in beeld gebracht en niet zoals bijvoorbeeld bij Wegmisbruikers gebeurt met een geblurred gezicht.

Wat mag wel en wat mag niet?

3.

We sluiten vrolijk af met kantoorhumor bij de Druppel. Collega-DBA Peter L. bekijkt online het menu van de dag.

"Heldere hanensoep! Dat is kippensoep met ballen, gheheghe gheghe..."

Posted by CasaSpider at 6:12 AM | Permalink | Comments (18)

Dinsdagavond 19:00 uur, de begintune van Lingo klinkt en Diana (1) wordt zoals iedere keer weer helemaal gek. Met zijn allen op de bank naar Lingo kijken, wie me dat scenario tien jaar geleden had geschetst moest wel knettergek zijn. En de post van gisteren ging nog over verval.

Team 2 van Coen Swijnenberg, presentator van 3FM en afgevallen in Wie is de Mol was aan de beurt. Ze speelden zesletter-Lingo en de eerste letter was een "K".

"Kopers!", schreeuwde ik.
"Kopers!", riep Coen.

"Ding-ding-ding-ding-ding-ding", zei het Lingo-ding dat qua geluid een beetje lijkt op The Machine that goes Ping. Het te raden woord was inderdaad kopers. Lucy keek mij bewonderend aan.

Coen deed een greep in de ballenbak. "Vraagteken!", schreeuwde ik. "Vraagteken!", riep Coen en Lucy keek mij wantrouwend aan. "Lingo!", riep ik nog en dat was ook zo maar het mocht niet meer baten.

's Avonds in de auto op weg naar huis luister ik afwisselend naar cd's en naar 3FM met presentator Coen Swijnenberg. In het programma sprak hij het over zijn optreden in Lingo later die avond. De uitzending was al eerder opgenomen en Coen wilde wel even een fragment laten horen.

In dat fragment was Coen aan de beurt en de eerste letter was een "K". Need I say more?

Posted by CasaSpider at 8:18 PM | Permalink | Comments (14)

Meten is weten. Ergens in de jaren '90 zagen werknemers van EMC (storage) in de Verenigde Staten dat in Japan een groot aantal van hun systemen tegelijkertijd uitviel. Dat kon geen toeval zijn en men concludeerde direct en terecht dat het een aardbeving betrof. Nog eerder dan de seismologen.

Of het echt waar is weet ik niet, immers het verhaal is niet in Google terug te vinden. Alhoewel, straks komt men bij deze pagina uit en wordt de bewering vanzelf waar. Het is een vreemde wereld.

Zondagavond 3 februari werd de documentaire van Peter R. de Vries over de zaak Natalee Holloway uitgezonden. Nadien heeft men bij de Druppel de statistieken van het waterverbruik van die avond geanalyseerd. Tijdens de pauzes vertoonde het verbruik piekwaarden.

Met een heuse ontlading om even voor middernacht.

Posted by CasaSpider at 7:43 PM | Permalink | Comments (13)

Two men wake up at opposite sides of a dirty, disused bathroom, chained by their ankles to pipes. Between them lies a dead man loosely clutching a hand-held tape player and a handgun. Each finds a tape the perfect fit for the player in their back pocket. They play the tapes. One is threatened, the other isn't. But they have a task: One must kill the other by 6:00, or his wife and daughter will die. They find hacksaws in a toilet, and try to cut the chains, but it doesn't work. They are the two newest victims of the Jigsaw Killer. In a flashback, we learn of Amanda, a girl who falls victim to the Jigsaw Killer. On her head is a mask, which is hooked into her lower jaw. There is a timer on it. Only one key will unlock it, and that key is in the digestive tract of her cell mate who lies paralyzed on the opposite side of the room. If she doesn't unlock the mask in time, her lower jaw will be ripped wide open. She survives, but her cell mate doesn't. Through a series of flashbacks, we learn of more victims, and of the nearly-successful capture of the Jigsaw Killer, who doesn't actually kill his victims. Instead, he finds ways to make them kill either themselves, or each other, and he thinks the entire 'game' out perfectly, with no other ways out. Or so it would seem. (Bron: Plotsummary Saw, IMDb)

Saw is een film verzonnen door een zieke geest en het horror-genre is niet echt aan mij besteed. Toch bleven we zondagmiddag een hele tijd kijken. Tot Luchiano (10) naar beneden kwam om te eten. Vissticks.

De aankondiging van Peter R. de Vries eind vorige week dat hij de zaak Natalee Holloway heeft opgelost en dit in beeld en geluid zondagavond ging uitzenden maakte veel los. Was het een stunt of had hij echt iets groots te pakken. Geruchten gonsden, hoofdverdachte Joran van der Sloot zou tegen een oudere vriend bekend hebben dat hij erbij was toen Natalee stierf en dat hij het lijk heeft doen wegmaken.

Ik twijfelde. Vrijdagavond interviewden Pauw & Witteman Joran van der Sloot telefonisch. Deze bevestigde dat hij dit inderdaad tegen zijn vriend gezegd had maar dat dit een leugen was. Hij zei het alleen maar omdat die man dat wilde horen. Ja, daar zette Joran (Pinokkio?) van der Sloot ons klem. Immers, het was niet zijn eerste leugen. "Hoe weten we dat we u deze keer wel kunnen geloven?", vroegen Pauw & Witteman nog. Dat wist Joran ook niet.

Afijn, zondagavond om half tien zaten Lucy en ik samen met ruim zeven miljoen (!) Nederlanders voor de televisie. Boer zoekt vrouw was afgelopen en we hadden het laatste stukje van Wegmisbruikers meegepikt. Normaliter schakelt het toestel om 21:30 automatisch over op RTL 4, Voetbal Insite. Gezien de gebeurtenissen in Amsterdam eerder die dag kwam de documentaire van Peter R. de Vries eigenlijk niet op een slecht tijdstip.

Ik was sceptisch en voorbereid op veel oud materiaal van november 2006. Dat oude materiaal was er wel om het beeld compleet te maken. Met het prepareren van de SUV van vriend/verrader/infiltrant Patrick van der Eem nam het verhaal een onverwachte wending.

Audio- en video-apparatuur werd op verborgen plaatsen in de auto geïnstalleerd. Even later volgden de beelden van diverse ritten tijdens welke Joran onbekommerd en meestal een joint rokend zijn verhaal deed over de gebeurtenissen. Het Openbaar Ministerie op Aruba, de gebroeders Deepak en Satish Kalpoe en anderen werden daarbij tamelijk belachelijk gemaakt.

Bij ons sloegen de gesprekken in als een bom. Waar Joran tot nu toe op toch overtuigende wijze de vermoorde onschuld speelde en zich als slachtoffer presenteerde kwam nu een hele andere persoon naar voren. Deze jongen, in mei 2005 was hij slechts 17 jaar, blijkt niet over een geweten te beschikken.

Een paar opvallende punten. Over het moment van sterven van Natalee, zegt hij samengevat: "Ik vingerde haar wat en was aan het praten, praten. Toen wilde ik dat zij mijn pik zoog maar ineens begon ze te trillen. En daarna bewoog ze niet meer. Ik dacht shit man, waarom moet mij dit nu overkomen."

Vervolgens belt Joran niet de politie en/of ambulance maar loopt naar een prepaid-telefoon op het strand van het Marriott hotel. Hij realiseert zich kennelijk dat hij niet zijn mobieltje moet gebruiken. Joran belt een vriend, een vriend waar hij in eerste instantie niet de naam van wil prijsgeven aan Patrick. In een later stadium komt de naam Daury naar boven. Ook zegt hij: "Ik heb iets op die man" wat zoveel betekent als dat hij iets over hem weet waar hij hem mee kan chanteren.

Deze Daury is eigenaar van een bootje dat daar op het strand ligt en is snel ter plaatse. Hij stuurt Joran naar huis en zegt dat hij zich om het lijk zal bekommeren. Thuis neemt Joran direct plaats achter zijn computer. Dit doet hij om later aan te kunnen tonen dat hij thuis was. In de relatief korte tijd dat Joran samen was met Natalee is het niet aannemelijk dat hij èn seks met haar heeft gehad èn haar heeft vermoord èn het lijk heeft kunnen doen verdwijnen. Tevens meldt Joran dat hij nog wat sms-jes heeft verstuurd naar enkele vriendinnen en vervolgens zonder problemen in slaap is gevallen. Sowieso heeft zijn nachtrust niet geleden onder de gebeurtenissen. Tegen Patrick zegt hij in de auto: "Ik heb er geen nacht minder om geslapen."

Patrick stelt nog een andere vraag: "Hoe wist jij zeker dat Natalee dood was?" Joran zegt iets van dat zij niet meer bewoog. "Maar ze kan toch ook in een coma zijn geweest?", vraagt Patrick door. "Vanaf het moment dat ik haar in de bosjes heb gelegd totdat Daury kwam heeft ze niet bewogen", antwoordt Joran. Voor hem voldoende bewijs dat zij dood was. Later in de documentaire reageert Beth Twitty, de moeder van Natalee, verbijsterd: "Misschien hebben ze haar wel levend in zee gegooid en was ze alleen bewusteloos."

Uit de documentaire komt verder naar voren dat Joran vooral gedreven wordt door geld. Zijn vriend Patrick beweert dat hij wiet teelt en daar zijn geld mee verdient. Joran heeft daar ook wel oren naar, het concept van snel rijk worden spreekt hem aan. Helemaal nadat hij officieel verdachte-af is verklaard door de rechters op Aruba waant hij zich 100% veilig.

Sterker nog, Joran verwacht te kunnen cashen omdat hij een aantal malen onschuldig in de gevangenis heeft gezeten. Tegen Patrick verwoordt hij dat ongeveer zo: "Achteraf kom ik er nog beter uit dan ik van tevoren had gedacht. Met al die schadeclaims". Hij lacht vol bravoure. Ook moet hij nog 5000 euro krijgen van Pauw en Witteman. Daar is op zich niets illegaals aan maar mij geeft het een raar gevoel.

Ondanks dat Joran van der Sloot over het algemeen begint te liegen op het moment dat hij zijn mond open doet weet iedereen die de documentaire heeft gezien dat hij degene is die Natalee Holloway heeft dood zien gaan. Of het hele verhaal helemaal klopt is niet zeker. Ook Peter R. de Vries geeft dit in zijn nawoord aan.

Een paar punten. De persoon Daury is heel vaag gebleven. Volgens Joran is deze 25-jarige man nooit verdachte geweest en ook niet verhoord. Hij woonde destijds op Aruba en nu in Nederland. Als deze persoon daadwerkelijk bestaat, waarom heeft Peter R. de Vries dan niet geprobeerd hem te achterhalen? Het is goed mogelijk dat Joran een rookgordijn aanlegde, hij voelde de druk van Patrick om te praten maar wilde tegelijkertijd niet de ware medeplichtige verraden. Tijd voor een leugentje om bestwil?

En is het zeker dat Natalee op de door Joran beschreven wijze om het leven is gekomen? Of heeft hij een toch iets actievere rol gespeeld? In de versie van Joran is sprake van laten verdwijnen van een lijk. Hier staat een maximale straf op van twee jaar. Moord dan wel doodslag is een ander verhaal.

De vraag is wat er nu gaat gebeuren. De rechtbank op Aruba heeft zich al een paar keer vergaloppeerd en kon keer op keer zogenaamde bewijzen jegens Joran van der Sloot niet hard maken. Voordat men nogmaals het risico wil lopen door Joran in hun hemd gezet te worden wil men zeker zijn van de zaak. Anderzijds gaat ongetwijfeld vanuit de Verenigde Staten zware druk uitgeoefend worden. Voor hen is het Case Closed.

Het zal allemaal wel. Voor mij was het vooral onthutsend om te zien hoe een jongeman van ongeveer 18 jaar uit een goed milieu met alle kansen zich heeft kunnen ontwikkelen tot wat hij nu geworden is. Een dergelijk scenario uit het echte leven is feitelijk nog zieker dan de film Saw.

Alle posts over dit onderwerp zijn gebundeld in het dossier Natalee Holloway.

Posted by CasaSpider at 12:06 PM | Permalink | Comments (42)

Taal en taal is twee. Zo heeft taal toch nog iets weg van rekenen. Taal is ook een vehikel om te communiceren. Is taal dan een fiets? Neen, taal is geen fiets. Een bijzonder facet van taal is dat het niet altijd de bedoeling is dat iedereen iedereen begrijpt. Straattaal en slang zijn daar voorbeelden van.

Of neem de plaatsnamen in Limburg en Noord-Brabant tijdens carnaval. Pas sinds een dag of twee (copyright Doe Maar) is mij bekend dat Gilze dan Dringersgat en Rijen Wringersgat heet. Dringersgat en Wringersgat, het moet nog even op mij inwerken. Maar dat kan ook komen omdat ik net een lekkere bruine drol in de toiletpot heb gedraaid.

Wat vier letters niet kunnen losmaken, als men erover nadenkt is het leven best abstract.

Gisteren keken we naar Wie is de Mol. Lucy twijfelt tussen Edo en Dennis die volgens haar veel signalen geeft met zijn handen en ik tussen Joris en Dunya. In deze serie van het programma die in Mexico speelt kunnen de kandidaten zogenaamde topito's winnen en verzamelen.

Heeft een kandidaat acht topito's van dezelfde kleur of juist met elk een verschillende kleur dan verdient hij een vrijstelling. De acht topito's vormen samen een circel en die circel heet topo.

Dat is grappig bedacht, immers het Spaanse woord voor de mol is el topo en topito is het verkleinwoord daarvan.

Posted by CasaSpider at 7:50 PM | Permalink | Comments (12)

Luchiano (10) en ik doen vaak samen boodschappen. Dat hij met mij mee gaat is niet altijd geheel vrijwillig maar dat is nu eenmaal het voordeel van vader zijn.

Bij Albert Heijn ontdekte hij laatst een Perla koffie-apparaat. Wel, het apparaat stond daar al een tijdje maar het was voor het eerst dat Luchiano op het idee kwam om daar eens een gratis kopje koffie uit te tappen. Normaliter krijgt hij alleen op zaterdag een half kopje koffie maar ja, deze is gratis!

Als tegenprestatie moest hij voor me poseren en nam vervolgens plaats in de koffiehoek met een krantje. Dat is lekker relaxen.

Dat ging drie dagen zo door. De derde nacht kon de jeugdige cafeine-verslaafde de slaap niet zo snel vatten. "Die krijgt dus geen koffie meer", zei Lucy terecht.

Als het aan Peter R. de Vries ligt krijgt Joran van der Sloot voorlopig geen wijn meer, tenminste buiten de huiselijke kring. Patty Brard was zo vriendelijk om een en ander door te geven aan de redactie van Oprah Winfrey die binnenkort een programma aan de verdwijning van Natalee Holloway gaat wijden.

Posted by CasaSpider at 8:21 PM | Permalink | Comments (21)

Eerst was het me nog niet zo opgevallen, maar nu wel. Het begint zelfs bijna te irriteren. Reclame is een noodzakelijk kwaad, hoewel noodzakelijk? Vroeger was er veel minder reclame en was naar voetbal kijken toch leuker. Maar dat is nu niet de issue.

Een of andere slimmerik heeft bedacht en zoals gebruikelijk hebben vele anderen zijn of haar voorbeeld gevolgd, dat reclames in twee stukken geknipt moeten worden. Dus eerst een reclame voor merk A, dan merk B en C en daar verschijnt plotseling het einde van de spot voor merk A. Het lijkt wel een rijmschema.

Als we dit allemaal gaan doen, waar is dan het einde? Voor de doodgewone onnozele zoals ik zijn dan zelfs reclames niet meer te volgen. Inspector Morse gaat me al lang boven de pet.

Er is meer irritants. De hele (Westerse) maatschappij lijkt een beweging te maken naar beloven en lokken in plaats van leveren. Overal wordt men lekker gemaakt met previews. Een voorbeeld. Woensdagavond keken we naar het programma Huisartsenpost. Een grote man was van een trapje gevallen en had enorm maar dan ook echt enorm veel pijn in zijn schouder. Tenminste dat zei hij de hele tijd.

Ik kon er niets aan doen maar schoot in de lach bij het zien van die grote, jammerende vent. Floep, daar schakelde het programma over naar een andere patient. Het hele programma werd gescatterd in korte fragmenten. Door het cliffhangereffect denkt men de kijker van zappen te weerhouden.

Okay, in mijn geval is dat deze keer gelukt. Ik wilde weten hoe het met de jammerende vent afliep. Uiteindelijk moesten de huisartsen hem dwingen de praktijk te verlaten en in een auto naar het ziekenhuis te stappen. De man wilde steeds "nog even wachten" omdat hij zoveel pijn had.

De volgende keer wordt er echter gewoon gezapped. Kijkers vasthouden door met goedkope cliffhangers te manipuleren is gewoon laag bij de gronds.

Sjonge, en dan hebben we het nog geeneens gehad over wat Luchiano (10) heeft uitgehaald met die mevrouw van dat belspelletje.

Posted by CasaSpider at 6:04 AM | Permalink | Comments (12)

CasaSpider zit aan te hikken tegen wel of geen Jaaroverzicht 2007. Vorig jaar is het er niet van gekomen en eigenlijk is dat jammer, immers er gebeurde een hoop. Als er straks na RTL Voetbal (VVV-Ajax 2-2) nog tijd over is maak ik wel een beginnetje.

Zaterdagavond vervulden Luchiano (10) en ik afwisselend de rol van VJ, enig idee wat dat is Cyberjunk? Om de beurt kozen we in YouTube een muziek-clip uit. Het was gezellig en leerzaam. Wel viel op dat Luchiano erg is beïnvloed door de TMF Party zender, te vinden op kanaal 351 bij @Home in Rijen.

De hele avond stond in het teken van muziek. We keken naar Idols. Voor het eerst trouwens maar men moet wat als Sterren dansen op het ijs er niet meer is. Er was een gastoptreden van Boney M met Bobby Farrell (Wikipedia). Grote genade, wat is die man oud geworden.

Volgens mijn zus Pascale ben ik zelfs in vergelijking met een lantaarnpaal nog houterig maar zij mankeert latent iets aan haar ogen. Heel erg allemaal en we praten er liever niet over, houden het binnen de familie. Hoe dan ook, vergeleken met de huidige Bobby Farrell kom ik erg kwiek en bewegelijk over.

"Vroeger was Bobby Farrell een held vanwege zijn manier van dansen", doceerde ik aan Lucy. "Velen probeerden hem na te doen." Op YouTube zocht ik Daddy Cool (1976) van Boney M op en later ook Ma Baker (1977) en een (niet lachen) puike versie van The Rivers of Babylon (1978). "Daar danst hij anders ook al heel gek", zei Lucy. "Ja, maar dat vonden wij leuk", zei ik.

Alides Hidding van de Time Bandits kwam voorbij. Ook hij is logischerwijs ouder geworden maar toch niet zo erg als Bobby Farrell. Snel liet ik een clipje aan Lucy zien. We kregen het over Idols jurylid Jerney Kaagman. "Nu lijkt ze een beetje op een uitgeknepen citroen maar vroeger was ze erg sexy in haar blauwe leren pak. En zij was het eerste naaktmodel in de Nederlandse Playboy."

In een uurtje tijd wist Lucy een heleboel meer over muziek uit de eind 70-er en begin 80-er jaren in Nederland en mijn relatie daarmee.

Posted by CasaSpider at 8:39 PM | Permalink | Comments (13)

Hoe gaat het met onze inburgering? Hmm... per abuis typte ik zojuist onburgering, dat geeft te denken. Ons huis gaat steeds meer op een normaal huis lijken, de woonkamer is al bijna gezellig. Elke dag is er wel iets aan de administratie te doen. Zo is Lucy's Nederlandse rijbewijs gereed om afgehaald te worden op het gemeentehuis te Rijen.

Mijn girorekeningen staan nog op het adres van CasasPa geregistreerd. Om dit te veranderen kan men online de nieuwe gegevens invullen. Vervolgens dient het formulier uitgeprint en naar Leeuwarden gestuurd te worden. Op dit moment bevind ik mij in de woonkamer maar gelukkig hebben we een wireless printer. Jammer genoeg staat die niet aan. Zo kan men eind 2007 alsnog naar de zolder lopen en weer terug.

Deze dingen hebben slechts zijdelings met inburgeren te maken. Inburgeren zit tussen je oren. Volgens mij gaat het de goede kant op, immers we sluiten ons aan bij de grote groep Nederlanders die fan is van campingzender SBS6. Daar hoeft men zich tegenwoordig niet (meer) voor te schamen want zelfs onze elite woont zoveel mogelijk in een caravan.

Vaste prik op de vrijdagavond is Sterren dansen op het ijs, ja dat had ik ook nooit gedacht. Het komt eigenlijk door de aanschaf van de home-cinema. De muziek waarop de sterren ijsdansen klinkt enorm lekker, helemaal met een glas Westmalle erbij. Een koud glas wel te verstaan maar dat spreekt bij schaatsen vanzelf.

Lucy is fan van Sander Foppele (en Gerard Joling!) en ik van Floortje Smit. Melody Klaver heeft zaterdag verrassend de skate-off gewonnen van Glennis Grace. Ondanks een val. Stemmen per SMS is nu eenmaal een grote trampa (bedrog) maar vertelt men daarmee iets nieuws? Hoe dan ook zal de finale tussen Sander en Floortje gaan.

Zaterdag waren we op de Woonboulevard te Breda. Deze keer niet bij Ikea maar bij Mediamarkt en BCC om naar een computer te kijken. Hier gaat de strijd tussen Acer en Packard Bell, SMS-sen kan naar girorekening 12345. Het was regenachtig en koud maar na het shoppen konden we het niet laten om bij KFC (Kentucky Fried Chicken) binnen te wippen. Nostalgie uit Curacao.

Het is niet voor niks dat er relatief veel Antillianen het restaurant vulden. Het moet gezegd, de spicy chicken was voortreffelijk. Luchiano had een kid's meal en kreeg als toetje een groot ijsje. Hij had er geen zin in en zo zat ik uiteindelijk in de kou aan een ijskoud ijsje te likken. Meer dan de helft verdween in de afvalbak.

Hé, de printer doet het zonder dat ik naar boven hoef te lopen. Dank je wel Luchiano (10). Kinderen zijn (soms) toch zo handig. Bij wireless printers dienen ze gratis meegeleverd worden.

Posted by CasaSpider at 11:12 AM | Permalink | Comments (17)

Schreef ik zondag nog "desnoods verf ik me eerst groen", maandag na een blik in de spiegel leek dat niet meer nodig. Mijn linkerwang was groen uitgeslagen te beginnen bij de bakkebaard. Luchiano (9) die nieuwsgierig kwam kijken riep uit: "Papa, je verandert in Shrek!" Gelukkig bleken het niet de symptomen van een nieuwe ziekte maar lekkend groen uitgeslagen koper afkomstig van mijn linker brillenpootje. Duidelijk goedkope Pearle-kwaliteit.

Onze hoelahoep-hoepel is ook groen. Zonder me op de borst te kloppen hoor, maar ik ben een niet onverdienstelijk hoepelaar. Of liever gezegd was want met een arm in het gips lukt het niet meer. Heel vreemd. Als test moest Luchiano met een hand op zijn rug hoepelen en vervolgens met een dik boek in zijn opgestoken linkerhand. Hij hoepelde zonder problemen verder.

Rest mij een bruggetje te slaan naar het Juni Filmmaand thema, want we hebben dinsdag weer een film gezien. Bruggetjes slaan is typisch iets voor amateurs, te vergelijken met overmatig gebruik van verschillende transitions in Windows MovieMaker.

Een leuk bruggetje was laatst te horen bij De Zomer Draait Door met Matthijs van Nieuwkerk en de grappige Marc-Marie Huijbregts.

Lucy: "Wat doet die man een raar stemmetje na."
CasaSpider: "Neen, dat is zijn echte stem."
Lucy: "Grote genade."

Het ging over een bruggetje dat een nieuwslezer wilde leggen tussen een item over de natuur in het nieuws en het erna volgende programma en hij deed dat ongeveer zo: "Straks meer prachtig natuurschoon, maar nu eerst Marjon de Hond."

Wij zagen Night at the Museum (imdb) uit 2006. Een film over een werkloze vader die ten einde raad een baantje als nachtwaker in een museum aanvaardt. Al spoedig komt hij erachter dat alle tentoongestelde mensen en dieren 's nachts tot leven komen. Het verhaal is flinterdun maar aardig uitgewerkt. Een echte familiefilm die wij in april al in het vliegtuig gezien schijnen te hebben.

Night at the Museum krijgt van Lucy een 7, van Luchiano een 8.5, van mij een 6.5 en toch hadden we een erg leuke middag. Hebben cijfers überhaupt zin? De getoonde still is gemaakt met het uitstekende programma PowerDVD, een tip op de valreep.

Welke bruggetjes heb ik laten liggen?

Posted by CasaSpider at 9:31 PM | Permalink | Comments (14)

1.

Diana (1) zit er al een hele tijd dicht tegenaan. Het is pure luiheid en het feit dat zij ontzettend goed kan kruipen dat het er nog niet van gekomen is. De stenen tegels die bijna overal in ons huis liggen helpen ook niet erg. Daarom zette ik zondagochtend twee banken tegenover elkaar op het kleine stukje vloerbedekking.

Ze moest van de ene naar de andere kant lopen. Diana stond rechtop zonder steun en maakte gelokt door een leeg kartonnetje appelsap zowaar een paar stapjes naar de andere bank. Even later oefenden Lucy en ik samen met haar. Echt zelfstandig lopen is het niet, maar de eerste stapjes zijn gemaakt.

2.

Dolfijn FM heeft zijn eerste stapjes al lang gemaakt. Vanaf afgelopen zondag is men aan een nieuwe fase begonnen. De studio is verhuisd van Berg Altena naar het strand van Mambo Beach. Het heeft even geduurd maar het is een schitterend pand geworden. Drie maal raden op welke frequentie Dolfijn FM uitzendt. Vooral de mannelijke medewerkers hebben weken (maanden?) reikhalzend naar de verhuizing uitgekeken, vooral vanwege het uitzicht op de stranddouche.

3.

Via Dolfijn FM hobbelden we door naar het Happy Hour van Wet&Wild. Luchiano (9) vermaakte zich met Arwin en Gerard. De kinderen probeerden zich in een soort van zandmannetjes te transformeren. Bij de invallende duisternis ziet het er tamelijk overtuigend uit. Het geeft wel veel troep in de auto.

Posted by CasaSpider at 1:15 PM | Permalink | Comments (11)

"Het heeft drie jaar geduurd voordat ik het had. Drie jaar dat ik bewust bezig was met mannen die HIV hadden."
- "En dan had je ook zoiets van dat je het wel spannend vond om het te krijgen?"
"Het idee dat ze je kunnen bevruchten, eventjes stom gezegd. Maar je snapt wat ik bedoel."
- "Ja, het bevruchten met HIV-virus. Maar ben je nu ook blij dat je het hebt dan of..."
"Het maakt me helemaal geen zak meer uit. Het is net een chronische ziekte. Zo wordt het ook behandeld."
- "Ja, je krijgt natuurlijk medicijnen ook..."

Journalist Jeroen Grob in gesprek met een anonieme beller. Gezien in Knevel & Van den Brink, uitzending woensdag 31 mei 2007 vanaf minuut 03:10 tot minuut 09:50. Eerder kwam Jeroen Grob in het nieuws toen uit zijn auto de mastertapes van de nieuwe Bassie en zijn vriendjes Show werden gestolen.

De kwestie die deze week in Groningen aan het licht is gekomen waarbij het gaat om structureel verkrachten van met GHB gedrogeerde slachtoffers en vervolgens injecteren met HIV-besmet bloed is een exces. Het betreft volgens Jeroen Grob echter wel degelijk slechts het topje van de ijsberg als het gaat om mannen die ofwel op zoek zijn naar HIV-donoren dan wel mannen die gezonde mannen willen bevruchten.

In dat licht bekritiseert Grob de Schorerstichting. Deze stichting ontvangt subsidie onder andere om veilige seks te promoten maar zag na korte tijd af van verdere medewerking aan het onderzoek. Het bewust zoeken van HIV-besmetting beschouwt men als een incident en publicatie zou de homobeweging schaden.

In de Gaykrant van Henk Krol zijn volgens Grob profielen te vinden van mannen die op zoek zijn naar barebacking. Letterlijk paard rijden zonder zadel. Ook de HIV Vereniging Nederland (HVN) ligt onder vuur door activiteiten van de werkgroep Poz & Proud (seropositief en trots) die seksfeesten wil organiseren waar mensen onveilig met elkaar kunnen vrijen.

Als men zijn eigen huis in brand steekt keert de verzekering niet uit. Het wachten is op een reactie van de zorgverzekeraars.

Posted by CasaSpider at 1:10 PM | Permalink | Comments (18)

"Hebben we popcorn in huis?", vroeg ik aan Lucy. Bier en Tequila waren er in ruime mate, maar als men een avondje televisie gaat kijken moeten de kaken wel kunnen malen. "Ja, we hebben nog twee pakken", antwoordde ze tot mijn opluchting. Toen ik met Luchiano (9) op bed lag te lezen vroeg Lucy of ze niet beter gevulde eieren kon maken. Ja, gevulde eieren zijn nog lekkerder dan popcorn.

Wat gingen wij eigenlijk kijken, wat was er te doen? Niets minder dan de Miss Universe verkiezing die dit jaar in Mexico plaatsvond. Natuurlijk betreft het een spektakel waarin commerciele en politieke belangen meer prioriteit hebben dan de schoonheid van de kandidates maar toch is het geen straf om een paar uur beeldschone vrouwen te bekijken.

Vitamine voor de ogen!

Het overgrote deel van de kandidates ziet men slechts gedurende een seconde of drie, de tijd waarin zij al lopende haar naam en het vertegenwoordigde land mag uitspreken. Dat was meteen alles wat wij van Naemi Monte uit Curacao hebben gezien. Ook mijn favorietes uit Italie en Panama overleefden de eerste schifting niet. En Nederland? Nederland deed niet eens mee, hadden ze nu echt Yolanthe niet kunnen sturen?

Van de laatste tien overgebleven vrouwen was er één kaal, hadden er twee blond en de overige zeven donker haar. Miss USA Rachel Smith zag er afgetraind uit, tegen het te dunne aan. Toen zij opkwam in haar galajurk stapte ze op de zoom en ging onderuit. Gelukkig herpakte zij zich snel, maar het leed was reeds geschied. Een Miss Universe hoort niet te vallen dat is algemeen bekend.

Miss USA werd vijfde, Korea vierde en Venezuela derde. Wie zou Miss Universe 2007 worden, Brazilie of Japan? Mijn voorkeur en ook die van Lucy ging uit naar Riyo Mori uit Japan. Een vrouw met alluren en klasse die tegelijkertijd speels en schalks uit de hoek kan komen, de droom van iedere man. Hoogste tijd om aan de spanning een einde te maken ook al staat de clou al in de titel. De Japanse Riyo Mori is gekroond tot Miss Universe 2007.

Wie wil met haar 's morgens een bordje gevulde eieren Sushi eten?

Posted by CasaSpider at 1:51 PM | Permalink | Comments (19)

De meer dan 700 Yolanthe-liefhebbers van de afgelopen tien dagen worden hierbij doorverwezen naar de relevante post. Meestal heeft CasaSpider na enige studie over vrijwel ieder onderwerp een mening. In die zin is de persoon Hugo Chávez Frías een fascinerende uitzondering. Is hij nu wel of geen goede president van en voor Venezuela?

Niet in zijn voordeel spreekt dat Chávez zijn vrienden bij voorkeur zoekt onder tegenstanders van de Verenigde Staten. In eigen land is Chávez onder uiteenlopende groeperingen als studenten, middenstanders, geestelijken eufemistisch gezegd niet populair. Feitelijk wordt hij gesteund door de armen en door het leger.

Een eerste foto van Diana (1) temidden van Arwin (4) en Luchiano (9) gehuld in een gele handdoek op Wet&Wild.

Venezuela is het vijfde olie-exporterende land ter wereld en de tweede leverancier van de Verenigde Staten. In een land met zoveel olie behoort geen armoede te bestaan is de stellige overtuiging van Chávez. Daarom heeft hij grootscheepse programma's opgezet om de armoede bij de wortel aan te pakken, programma's voor huisvesting, onderwijs en medische zorg. Op het gebied van onderwijs en medische zorg is er veel hulp vanuit het bevriende Cuba, hulp in ruil voor goedkope olie.

Venezolanen die ik op Curacao spreek zitten voornamelijk in de ICT en behoren derhalve niet tot de echte onderlaag van de samenleving. Zij ontkennen dat bovengenoemde programma's goed werken en noemen het liever propaganda waarmee Hugo Chávez de armen electoraal aan zich bindt. Feit is dat er in Venezuela een grote omwenteling bezig is en daarvan is niet iedereen gediend. Niet voor niets staat het land internationaal hoog genoteerd op het gebied van corruptie.

Als onderzoeksjournalist op Curacao ben ik internationaal gezien afhankelijk van televisie en internet. Om zich een goede mening te kunnen vormen is het van belang toegang te hebben tot goed beargumenteerde opiniestukken van zowel voor- als tegenstanders. Voor Diana is leren lopen vooralsnog van meer belang dan het vormen van een mening en Lucy helpt haar daarbij zoals foto nummer twee laat zien.

Radio Caracas Televisión afgekort RCTV is een Venezolaanse private omroep die uitzendt via de staatszender en is opgericht op 15 november 1953.

RCTV is vooral beroemd vanwege het in 1958 gestarte befaamde satirische programma Radio Rochela. De omroep was altijd kritisch tegenover president Hugo Chávez en werd door hem beschuldigd van deelname aan de poging tot een staatsgreep op 11 april 2002.

Het is nooit meer goedgekomen tussen de president en de omroep. Na wat juridisch gesteggel bepaalde de rechter dat de concessie van RCTV op zondag 27 mei 2007 om 23:59:59 afliep. Een nieuwe concessie wordt niet verleend en daarmee is ondanks grootscheepse protesten op straat afgelopen zondag een einde gekomen aan RCTV.

De vraag is of het uit de lucht halen van een zender met een afwijkend geluid niet indruist tegen het recht op vrije meningsuiting. Anderzijds kan men zich afvragen of een land in een groot veranderingsproces kritiek op de eigen staatszender moet dulden.

Chávez zegt er geen bezwaar tegen te hebben als de omroep naar de kabel verhuist, maar heeft reeds gedreigd al het materieel in beslag te nemen ten behoeve van de nieuwe staatsomroep TVES die de plaats van RCTV gaat innemen. Indien dit gebeurt betekent dat het definitieve einde van RCTV en ontslag voor haar 3000 werknemers.

Wat is goed en wat is fout in deze kwestie? Over enkele tientallen jaren kan ongetwijfeld een haarscherpe analyse gemaakt worden. Probleem is dat men er nu midden in zit. Daarbij komt het dilemma uit de Quantummechanica dat iedere meting lees opinie de werkelijkheid verstoort lees beïnvloedt. Neen, de waarheid voor zover die al bestaat komt pas over vele jaren aan het licht.

Tot slot een vierde afbeelding van Diana die naar een movie van zichzelf kijkt. Hoe zit het in dat geval met de werkelijkheid?

Posted by CasaSpider at 6:08 PM | Permalink | Comments (14)

's Morgens luisteren Luchiano (9) en ik vanaf zes uur naar De Ochtendrepubliek op Dolfijn FM. Het programma wordt gepresenteerd door Erwin van der Bliek vandaar de naam en zijn charmante sidekick Angie. Een vrolijk en lichtvoetig programma zoals radio hoort te zijn in de vroege uurtjes van de ochtend.

Een tijdje geleden was er commotie over het filmpje op YouTube dat in de Curacaose Bon Futuro gevangenis is gemaakt. Veel mensen verbaasden zich erover hoe de gevangenen dit voor elkaar hadden gekregen. Ook de duidelijk zichtbare joints en machetes zorgden voor opgetrokken wenkbrauwen.

Sidekick Angie had toen het volgende commentaar: "Weet je wat ik zo opvallend vond? Dat al die lakens en die t-shirts van die gevangenen zo ontzettend wit zijn. Wat voor wasmiddel gebruiken ze toch in de Bon Futuro gevangenis?"

Een geniale opmerking en nog waar ook, wie het niet gelooft moet de clip zelf maar eens bekijken.

Woensdagochtend hadden Erwin en Angie het over Moniek Smit, het zusje van, die in tegenstelling tot CasaSpider al een eigen Wikipedia-pagina heeft. Ja, de familie Smit is wel een succesverhaal. "En dan heeft Jan ook nog verkering met Yolanthe, de mooiste vrouw van Nederland", aldus Erwin van der Bliek.

En het is werkelijk niet te geloven maar voor deze Yolanthe Cabau van Kasbergen bestaat ook al een Wiki-pagina, heeft soms iedereen er eentje behalve ik?

Lelijk is ze in ieder geval niet. We waren juist bij de Marnix-school aanbeland. Bij het uitstappen vroeg Luchiano: "Is zij echt de mooiste vrouw van Nederland? Ik dacht de vrouw van Willem-Alexander."
CasaSpider: "Ah, Máxima..."
Luchiano: "Heet ze zo?"
CasaSpider: "Ja, maar vind je de vrouw van CasaSpider dan niet de mooiste van Nederland?"
Luchiano: "Huh? Hahahahaha!"

Posted by CasaSpider at 1:35 PM | Permalink | Comments (7)

Toen de stembiljetten voor de Eilandsraadverkiezingen van vrijdag 20 april 2007 in de brievenbus lagen verzuchtte Lucy: "Eindelijk ga ik dan eens stemmen. In Santo Domingo kwam er werkelijk altijd iets tussen, precies op het moment dat ik moest stemmen. En nu gaat het op Curacao gebeuren dat ik voor het eerst ga stemmen."

Afgelopen vrijdag moest ik wegens het overlijden van mijn moeder snel een vlucht naar Nederland boeken. We vertrekken vrijdag 6 april en komen zondag 22 april weer terug op Curacao. Door de omstandigheden duurde het een dag voor het tot ons doordrong, we gaan de verkiezingen missen. "Het is toch ongelofelijk", riep Lucy uit, "nou denk ik hier kan niets misgaan en kan ik weer niet stemmen!"

Maandagmiddag belde Egon Sybrandy van radiozender Dolfijn FM. Het CasaLog is Site van de Dag en dat leverde een live-interview op tussen Egon en ene Peter hetgeen wel enigszins vreemd is aangezien degene die de verhalen schrijft CasaSpider heet. Lucy maakte er een movie van die vanwege gebrek aan kleding echter niet voor publicatie geschikt is.

Vanaf 9 april verschijnt elke dag een lijsttrekker in de Dolfijn FM studio om door Egon Sybrandy en Yves Cooper aan de tand te worden gevoeld. Zij lossen het duo Maarten Schakel en Tony Castro af die hiermee zijn begonnen voor de Statenverkiezingen van 27 januari 2006. De interviews uit 2006 zijn door mij destijds tamelijk acuraat opgeschreven hetgeen een soort van monnikenwerk was.

Of ik plannen had om dat dit jaar weer te doen, vroeg Egon. Op 9 april zitten wij echter in Nederland en het is zeer de vraag of er tijd is om aan dit karwei te beginnen. Maar de vingers jeuken wel.

Hoe dan ook is het een hele eer om als Site van de Dag te worden uitgekozen, dat verzacht het leed van twee niet gewonnen Dutch Bloggies een beetje. De fles Tequila kan weer in de kast blijven staan.

Posted by CasaSpider at 1:57 PM | Permalink | Comments (15)

"En een speciale goedemiddag voor CasaSpider", klinkt het woensdagmiddag op Radio Dolfijn FM uit de mond van Yves Cooper. Net na deze zin stapten Luchiano (9) en ik in de auto om van school naar huis te rijden.

Yves praat nog even door met Egon Sybrandy over het CasaLog en specifiek over de post Hondenkop en Varkenskop. Hij vindt het een beetje jammer dat vooral wordt ingegaan op zijn uiterlijk, waar nu eenmaal weinig aan te doen is, in plaats van hoe hij het doet bij het journaal. Yves realiseert zich dat hoge bomen veel wind vangen en heeft een uitgebreid commentaar bij de post geplaatst. Tevens legt hij uit hoe en waarom hij zijn Nederlandse paspoort heeft ingeleverd.

Voor een opname van het bewuste gesprek dient men op deze pagina te kiezen voor Klik hier om de audio te beluisteren en vervolgens voor Yves Cooper 14 maart. Het klinkt ingewikkeld maar is toch heel eenvoudig.

Net als Yves Cooper heeft Luchiano het vermogen om gewone onderwerpen bijzonder te doen klinken. Toen we vandaag thuiskwamen van school was Lucy haar zwabber kwijt. Hij was over het muurtje in de tuin van de buurvrouw gevallen. Luchiano klom over de muur en gaf haar de zwabber aan. Deze zat echter vast aan een bloempot met daarin een cactus. Behoedzaam maakte Lucy de zwabber los van de cactus en Luchiano klom via een grote uitstekende spijker terug naar ons perceel.

Meer kan ik er niet van maken, maar bij Luchiano is het een heus avontuur.

Posted by CasaSpider at 9:10 PM | Permalink | Comments (10)

Curacao zit letterlijk en figuurlijk vol kleurrijke personen, mede daarom is het leven hier ook zo leuk. Yves Cooper is een van deze figuren en sinds afgelopen vrijdag staat hij bij mij met stip op nummer één. De man heeft al een hele geschiedenis met anekdotes achter zich, lees deze samenvatting er maar op na.

Tegenwoordig werkt Yves voor de nationale televisiezender TeleCuracao. Samen met Franklin Haseth jr. presenteert hij sinds januari 2007 iedere avond het journaal dat bij ons TeleNotisia heet. Omdat het duo een aantal aantrekkelijke dames van de beeldbuis heeft verdreven gaf een krant hun de bijnamen Hondenkop en Varkenskop.

Tot zover de inleiding. Donderdagavond was Yves Cooper aanwezig bij een presentatie van Insel Air. Het schijnt gebruikelijk te zijn dat de aanwezige fotografen en journalisten op dergelijke bijeenkomsten altijd iets kunnen winnen. Ook deze keer was er een rifa (loterij) en zowaar, Yves Cooper won een reis naar Sint Maarten. Gefeliciteerd Yves!

Dit hoorde ik vrijdagmiddag om kwart over twaalf tijdens het dagelijkse praatje van en met Yves Cooper op Radio Dolfijn FM. Dolfijn presentator Egon Sybrandy kon zijn lach al bijna niet houden want hij wist dat Cooper toch niet op reis kon, hij heeft namelijk geen paspoort.

Ook Yves Cooper moest erg lachen hetgeen tot een vrolijke uitzending leidde met ongeveer de volgende dialoog:

Egon Sybrandy: "Maar je hebt helemaal geen paspoort!"
Yves Cooper: "Neen hahaha, ik heb geen paspoort. Ik heb ook geen sedula (identiteitskaart, red.) en sta ook niet ingeschreven. Ik ben gewoon een illegaal, hahaha!"
Egon Sybrandy: "Maar je bent wel bezig toch met je paspoort?"
Yves Cooper: "Ja, sinds ik met mijn kop elke dag in de huiskamer van 80.000 mensen kom voor TeleCuracao heeft het management mij gevraagd mijn persoonlijke dingen op orde te krijgen."

Egon Sybrandy: "Dus je hebt nu een paspoort aangevraagd..."
Yves Cooper: "Ja hahaha, ik kwam dus bij Kranshi en vroeg hoe ik mijn paspoort kon krijgen. Ze willen een bewijs van uitschrijving uit hahaha, uit Bagdad hebben, muahahaha..."
Egon Sybrandy: "Hahahaha, uit Bagdad maar daar ben je nooit geweest!"
Yves Cooper: "Nee heehee, hahaha nooit geweest. Dus ik vroeg hoe ik dat moet krijgen. Ze zeiden dat ik naar de Iraakse ambassade moet gaan voor een verklaring dat ik nooit in Bagdad ben geweest."

Egon Sybrandy: "Dus je moet naar de Iraakse ambassade. En waar is die?"
Yves Cooper: "Nou, ze zeiden tegen mij dat de dichtstbijzijnde Iraakse ambassade... hahaha... is in Rio de Janeiro hahaha!"
Egon Sybrandy: "Hahaha en hoe kom je daar zonder hahaha paspoort?"
Yves Cooper: "Jaaaaa!!! Hahaha dat vroeg ik ook. Maar ik krijg nu een noodpaspoort."

In de auto lachte ik mee maar het fijne van de zaak begreep ik niet. Wat had Yves Cooper met Bagdad te maken? In zijn eigen column op de Dolfijn FM site legt hij het uit. Een aantal jaren geleden (ten tijde van het Roadwatch avontuur?) heeft Yves Cooper in een boze bui zijn paspoort aan de Gouverneur gegeven met de mededeling: "Ik wil helemaal geen Antilliaan of Nederlander meer zijn!" Vervolgens heeft hij zich bij Kranshi laten uitschrijven. Als men zich uitschrijft dient men op te geven waar men naartoe gaat. "Naar Bagdad!", riep Yves toen uit.

De werkelijkheid is vaak buitenissiger dan de fantasie.

's Avonds lag er een briefje voor mij in de brievenbus. Het was een SOS-bericht van Luchiano (9).

Posted by CasaSpider at 12:54 PM | Permalink | Comments (17)

Vrijdagmorgen nam Luchiano (9) zijn jumpstyle-cd mee naar school. Meester Peter had op het CasaLog gelezen dat hij tegenwoordig jumped en vroeg hem een demonstratie te geven.

Volgens Luchiano verliep de demo wel goed. We reden door naar de kapper. Elke maand laat ik bij Kapsalon Chadé mijn haren in dat unieke model knippen. Met zowel kapster Debbie als haar ouders Jons en Dolly wisselen we voor, tijdens en na de knipsessie veel informatie uit. Vandaag vertelde Debbie hoe zij een jaar of 16 geleden vanuit Volendam naar Curacao emigreerden.

Maar voordat we de kapperszaak op Bloempot Shopping Center betraden zei ik tegen Luchiano: "Jongen, ik heb liever dat je binnen de Donald Duck leest dan dat je weer buiten op die draaimolen gaat." Tegen Delifrance aan bevindt zich een mini-speeltuintje met daarin onder meer een draaimolen.

"Aahh, ik doe heel voorzichtig", bezwoer Luchiano.
"Nou, vooruit dan maar."

Na de knipbeurt praatten we wat na. Het gesprek kwam op het tv-programma Ik Vertrek. Donderdag zagen we hoe een jong stel met hun drie zoontjes naar Montefiore dell'Aso in Italie vertrok om daar een pension met vier kamers te beginnen. Ze hadden het goed naar hun zin, maar wij vroegen ons af hoe men met vier kamers een hypotheek van € 400.000 denkt af te kunnen lossen.

Deze mensen hadden het tenminste nog goed naar hun zin, voor de twee Brabantse vrienden Jan en Walther die een week eerder naar een kasteel in Frankrijk vertrokken gold zelfs dat niet. Jan was de gehele dag aangeschoten van de wijn en Walther raakte al snel arbeidsongeschikt wegens een weggeopereerde milt. Een superuitzending.

Alles staat of valt met een goede voorbereiding. Zelfs dan kan het misgaan zoals Jons vertelde. Zij zijn in de beginperiode op Curacao danig opgelicht, maar dat kan ook in Nederland gebeuren.

Hopelijk treffen mijn zus Margriet en haar man Wiro het beter. Zij vertrekken ergens in 2007 naar Portugal waar ze een stuk grond hebben gekocht. Al meer dan een jaar volgen zij een cursus Portugees en ze hebben hun toekomstige woonomgeving diverse malen bezocht. Als zij niet worden benaderd door Ik Vertrek is de kans van slagen kennelijk (te) groot.

Inmiddels stond Luchiano stilletjes naast mij. Toen we naar de auto liepen gaf hij aan draaierig en misselijk te zijn. Drie keer raden waar dat door kwam. We reden verder naar Centrum Supermarkt om Duvel in te slaan. Voor de ingang vroeg ik aan Luchiano of hij zin had om met mij een rondje te zwieren. Het grapje viel niet in goede aarde.

Posted by CasaSpider at 1:49 PM | Permalink | Comments (16)

De poll over de Gouden Kooi staat al een hele tijd in de linker marge. Ik moet mij zowaar inlezen om de materie terug naar boven (is dit Belgisch?) te halen. Een aantal toevalligheden doet zich voor.

"Nu wil ik De Gouden Kooi dolgraag eens bekijken, maar helaas is deze nieuwste culturele Talpa-parel niet op Curacao te ontvangen."

Bovenstaande schreef ik op 5 oktober 2006. Ergens in de warme decembermaand biedt TDS (soort Casema, red.) Talpa aan op kanaal 20. Dat is meteen ook de prijs die extra voor deze zender betaald dient te worden, 20 gulden (€ 8.70). Concluderend kunnen wij naar Talpa kijken maar doen we het niet.

Datzelfde geldt voor veel CasaLog lezers, 42% geeft aan nooit naar Talpa/De Gouden Kooi te kijken. Niemand zegt ervan te smullen.

"Moeder Natasia laat twee kinderen achter, een meisje van 9 en een jongen van 6 die een levertransplantatie heeft ondergaan. Natasia rechtvaardigt haar (jarenlange?) verblijf i