Main

March 22, 2012

SQl Server 2012 en een oude jeugdliefde

Afgelopen dinsdag 20 maart 2012 organiseert Microsoft een evenement in de Jaarbeurs te Utrecht getiteld SQL Server Symposium. Om kwart voor acht die ochtend rijd ik in de Brabant Water Citroen DS3 uit Rijen weg. Volgens de TomTom bedraagt de reisduur 50 minuten, uiteindelijk doe ik ruim anderhalf uur over de 66 kilometers. Dan denk je "zo gek is de trein nog niet", maar ja vanmorgen lag het treinverkeer rond Amsterdam compleet stil. Op tijd vertrekken luidt het adagium.

20.03.2012: Microsoft SQL Server 2012 Symposium, Jaarbeurs Utrecht. Astrid Joosten is de Dagvoorzitter en mijn oude jeugdliefde. Klik voor groter.Met de zonnebril op loop ik over de parkeerplaats van het Jaarbeursterrein op zoek naar de Media Plaza in Hal 6. Om half tien begint het evenement en kies ik een mooi plekje uit in de lichte, moderne zaal. Iemand van Microsoft neemt het woord en kondigt de Dagvoorzitter aan.

Het is niemand minder dan Astrid Joosten (website). Geroutineerd innemend opent Astrid het evenement en geeft meteen de Twitter hashtag door: #sql2012nl. Dat we er maar een Twitterfontein van maken.

Dat laat CasaSpider zich geen twee keer zeggen: "Presentatie door mijn oude jeugdliefde (iknietvanhaar) Astrid Joosten". Als zij de eerste spreker op het podium roept, neemt zij zelf plaats op luttele stoelen afstand van de haar onbekende jeugdliefde. Dangerousssss!

Het is een aangename en nuttige dag waarbij het prachtige product Power View een prominente plaats inneemt. We mogen er zelfs hand's on mee stoeien, dat is gewoon Affengeil.

Okay, mensen die meer technische details willen kunnen mij hiervoor benaderen. Maar nu gaat het over Astrid. Aan het eind van de dag neemt zij een aantal tweets door en als laatste leest ze die over mijn oude jeugdliefde voor. Ik geloof dat ze het wel lief vond (iknietvanhaar), haha. Vandaag, donderdag 22 maart 2012, is ze jarig. Astrid, van harte gefeliciteerd en nog vele jaren of in het Spaans: Con cada año que pasa, te haces más hermosa. Feliz Cumpleaños.

March 7, 2012

Rafael Corporán

Eind jaren negentig woonde ik op Curacao, aanvankelijk nog als vrijgezel ook. Mijn favoriete TV-zender was Canal Sur met 's ochtends het Peruaanse kinderprogramma Nubeluz en vanaf vijf uur 's middags vanuit de Dominicaanse Republiek de show Sábado de Corporán.

05.03.2012: Corporán sigue en las voces de la calle y en el recuerdo de todos (22.07.1937 - 05.03.2012). Klik voor groter.Sábado betekent zaterdag en Corporán staat voor Rafael Corporán de Los Santos. Een sympathieke man van destijds een jaar of 65 die de drie of vier uur durende show aan elkaar praatte. Tientallen uitzendingen van Sábado de Corporán hebben we gezien.

Er waren spelletjes en er traden veel artiesten op, niet zelden geflankeerd door beeldschone danseressen. Ja, zelfs Lucy heeft ooit eens opgetreden bij een show van Corporán. Als een artiest of andere gast op bezoek was geweest, eindigde het gesprek altijd zo dat die gast zei: "Corporán, sigue!" (Corporán, ga door!) Dat was zijn handelsmerk en heel wat beroemdheden zijn hiervoor gestrikt.

Corporán is geboren op 22 juli 1939 in La Mata, Cotuí. Een arm gebied waar hij als limpiabotas (schoenenpoetser op straat) al vroeg de kost moest verdienen. Toen hij later beroemd werd is hij die achtergrond nooit vergeten. Op maandag 5 maart 2012 is Rafael Corporán overleden, hij is 72 jaar oud geworden. Veel mensen in de Dominicaanse Republiek voelen verdriet en bij zijn begrafenis in Puerta del Cielo (Poort van de Hemel) te Santo Domingo ontstonden grote files.

Corporán sigue en las voces de la calle y en el recuerdo de todos.
(Corporán gaat door in de stemmen van de straat en de herinerring van allen)

December 4, 2011

Memories over dertig jaar

Er klinkt een lied op de televisie of was het de radio.

"Eeej! Daar heb ik zoveel herinneringen aan, aan dat lied!", roept Luchiano (14).
Ik trek mijn wenkbrauwen op.
Wat voor herinneringen heb jij dan aan dat lied?", vraag ik benieuwd.
"Groep 8", antwoord Luchiano.
"Groep 8? Jij ging nooit naar de disco ofzo", zeg ik.
"Nee, toen speelde ik de hele tijd RuneScape (Wikipedia) en toen was dit lied zó populair", zegt Luchiano.

In mijn fantasie zie ik een aflevering van Memories, over een jaar of dertig.
Mannen en vrouwen op leeftijd die ineens door een lied uit hun jeugd teruggaan in de tijd.
Naar een romantische avond, een zwoele kus.
Dan komt Luchiano in beeld.

"Bij dit nummer moet ik denken aan RuneScape dat ik toen 23 uur per dag speelde en bij dat nummer aan Cross Fire. Dat waren nog eens tijden, man! Ik word er gewoon weer emotioneel van."

Nu ja, ik heb me dit weekend beziggehouden met het platslaan van XML-bestanden.
Ook niet iets waar de rest van de wereld van wakker ligt.
Niet nu, laat staan over dertig jaar.

Bij Memories denk ik trouwens aan Jerney Kaagman (YouTube).

July 24, 2011

Harry Potter and the Deathly Hallows Part Two

Op de dag dat de Tour de France 2011 eindigt op de Champs-Élysées in Parijs, met onthutsend slecht commentaar bij de NOS, eindigt na acht films tevens de Harry Potter-cyclus. Even over de Tour en het commentaar: Iedereen maar dan ook iedereen weet dat een voorsprong van 35 seconden op de Champs-Élysées op een ontketend peloton never nooit standhoudt, en al helemaal niet als het slechts één man alleen betreft. Toch presteert Maarten Ducrot het om telkens weer te brullen: "Het zal toch niet gebeuren, hij houdt het!"

Geleend van Gary Lineker zegt CasaSpider: "Ze fietsen een uur of vier en aan het eind wint Cavendish de sprint". NOS, voor volgend jaar ben ik nog beschikbaar maar wees er wel snel bij, hè?

Joanne Rowling kan wel een stukje schrijven, het verhaal rondom Harry Potter en zijn strijd tegen Het Kwaad, verpersonaliseerd in Lord Voldemort zit goed in elkaar. Ik heb alle delen gezien, al doet zich het zogenaamde James Bond-effect voor. Het James Bond-effect houdt in dat je de films allemaal hebt gezien, ze ook tamelijk leuk vond, maar je er geen snars van herinnert.


24.07.2011: We kijken naar het laatste deel van Harry Potter waarin Lord Voldemort zich een taaie rakker toont. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


In wezen zijn Harry Potter-films tamelijk absurd. Hele legers begenadigde tovenaars staan tegenover elkaar en wat doen ze? Met hun stafjes naar elkaar wijzen op een manier als cowboys met hun pistolen in een slechte Western uit de jaren zestig. C'mon tovenaars, dat kan anno 2011 toch wel iets geavanceerder?

[Spoiler-alert] Het thema van de film waarin Harry erachter komt dat hij moet sterven om uiteindelijk Het Kwaad te verslaan, doet denken aan de Bijbel. De plaats waar hij terechtkomt (de Hemel?) lijkt volgens Harry op metrostation Kings Cross in Londen. Als hij vraagt of hij terug kan, luidt het antwoord dat hij een trein kan nemen. "Waarheen brengt die trein mij dan?", wil Harry weten. "Verder." [/Spoiler-alert]

Niet zelden ligt de kracht van een film in de ruimte die hij overlaat om de gedachten van de toeschouwer de vrije loop te laten. De uitslagen zijn bekend, we nemen nog een Duvel en morgen verhuizen de DBA's van Brabant Water naar een andere kamer met een iets ander uitzicht dan de Champs-Élysées.

July 23, 2011

Diana is een hengst

Als Diana (5) de laatste weken iets op televisie ziet, verplaatst zij zich altijd in een van de hoofdpersonen. "Ik ben die-en-die, wie ben jij?", vraagt ze dan. Een hoofdpersoon kan een mens, een tekenfilmfiguur, maar evengoed een dier zijn.

We kijken naar Holland's Got Talent (sic!) en er is een meisje dat iets met een paard gaat doen. In het begeleidende filmpje zien we het meisje bij haar thuis in het weiland lopen met het betreffende paard.

"Ik ben dat paard", roept Diana onmiddellijk.
"Dat lijkt mij sterk, want het is een mannetjespaard", zeg ik.
"Nietes, het is een vrouwtjespaard", protesteert Diana.

Luchiano (013) en ik geven elkaar een knipoog, immers er bungelt overduidelijk iets van een centimeter of veertig tussen de achterbenen van het paard.
"Je hebt gelijk", het is een vrouwtjespaard", geven we ruiterlijk toe.

June 29, 2011

Postcodeloterij speelt hoog spel

Ik walg van de Postcodeloterij, zo dat is eruit.
Okay, eerlijk gezegd heb ik een haat-liefde verhouding met ze, immers als Gaston straks met 25.000 euro op de stoep staat en een Audi, dan kan ik hem wel zoenen.
Maar, zoals eerder betoogd, die liefde berust op louter chantage van de kant van de Postcodeloterij.

De Postcodeloterij lijkt een beetje op een tweedehands autoverkoper.
Steeds als je net denkt alle trucs te kennen, komen ze op de proppen met een nieuwe.
Waartegen je op dat moment geen verdediging hebt.

Enveloppen aan mij gericht van de Postcodeloterij gooi ik linea-recta in /dev/null, de afvalemmer voor nerds, nadat ik ze voor de zekerheid tweemaal heb doorgescheurd.
Gebeld werd ik al niet meer na mijn registratie bij bel-me-niet.nl.

Daar hebben de ratten iets op gevonden.
Of ik gratis (tuurlijk!) mee wil spelen met online Eén tegen Honderd.
Zondagavond kijken we altijd naar de tv-versie die gepresenteerd wordt door Caroline Tensen, een van de grote winnaars van de Postcodeloterij. Het is een leuk spel en ik ben er zonder mijzelf een veer in de aars te willen steken redelijk goed in.

Dus doe ik mee aan de online-versie.
Na een paar schermen vraagt men om de voorwaarden te accepteren en een van die voorwaarden is dat de Postcodeloterij mij mag bellen.
Ik heb het vinkje gezet.

Het spel is een grote "trampa", Spaans voor oplichterij.
Met drie simpele vragen speel ik het halve deelnemersveld weg, jaja.
Dan worden de vragen snel moeilijker en ik haak af.
Gelukkig heeft de Postcodeloterij als pleister op de wonde een aanbieding voor mij, waarvoor ik wel even een lot moet kopen.

Dat nooit!

Teleurgesteld en mezelf een grote oen vindend klik ik het venster dicht.
Nog geen week later belt een dame van de Postcodeloterij me in de trein.
Het kost moeite haar af te wimpelen en aan het eind wil ze me dwingen naar een stukje over mijn rechten te luisteren. Ik ben er zeer bedacht op geen enkele keer "ja" te zeggen, voor het manipuleren van geluidsbandjes zie ik de Postcodeloterij ook wel aan. En dat ze dan later zeggen: "Ja, dat mag niet, maar het is niet onze schuld, maar van dat bedrijf dat wij daarvoor ingehuurd hebben".

Zoiets.
Leer mij de Postcodeloterij kennen.
Vanavond ben ik weer gebeld.
Dwars door de dame heen heb ik mijn standpunt duidelijk gemaakt.
Of ik nog wel even naar mijn rechten wilde luisteren.

Met ingehouden woede mik ik mijn trillende vinger op de STOP-knop van mijn telefoon om het "gesprek" te beëindigen. Ja, het is lullig als de hele straat feest viert en jij met lege handen staat. Het punt nadert echter dat ik daar liever voor kies dan nog langer die bende criminelen te sponsoren.

Het is een voor mijn doen een beetje zuur stukje geworden, maar ik zit dan ook al twee dagen met een pijnlijke linkervoet. Vandaar.

June 11, 2011

Een vette prijs (2)

11.06.2011: We meten het 'kado' van de Postcodeloterij af aan de hoogte van de hak van Lucy's laarsjes. Klik voor groter.Voor de tweede keer in ruim drie jaar winnen we een prijs (ahum) bij de Postcodeloterij. Was het de eerste keer een SpongeBob Squarepants tosti-apparaat, deze keer is het een pak Ben & Jerry's ijs. We willen de Cherry Garcia, die lijkt ons het lekkerst om tijdens Kung Fu Panda op te eten.

Luchiano (013) en ik doen de boodschappen bij Albert Heijn. Als ik het karretje in winkelcentrum Laverije naar boven rijd vraag ik hem of hij de prijs wil incasseren bij videotheek Movie Max aan de Mangrovelaan in hetzelfde winkelcentrum.

Net als ik de boodschappen in de bordeauxrode Ford Focus laad, gaat mijn mobiel over. Het is Luchiano. "Ze hebben geen Cherry Garcia, ik kan alleen kiezen uit die en die (onbeduidende, niet gewilde, red.) smaken".

Typisch de Postcodeloterij. Dan win je eens wat en heb je nog geen vrije keuze, het is gewoon schandalig. Uiteindelijk komt hij aanzetten met een minuscuul bekertje met iets van chocolade-ijs. Het voordeel is dat dit bekertje zonder problemen in onze koelkast past. We moeten er een beetje om lachen en besluiten er een foto-reportage van te maken.

Eerst kijken we met zijn allen heel zielig bij het ijsbekertje, om daarna in het kader van wie het kleine niet eert toch onze blijdschap te tonen. Lucy heeft er speciaal haar laarsjes voor aangetrokken, het bekertje is precies even hoog als haar hak. Uiteindelijk hebben we het bekertje lang niet opgekregen, analoog aan dikke Kung Fu Panda die als Dragon Warrior toch ook minder honger heeft.

O ja, tijdens de film komen we erachter dat in tegenstelling tot wat ik de familie heb wijsgemaakt het niet morgen maar pas volgende week Vaderdag is.

Een vette prijs

De wereld van het edele Pokerspel bevat een zekere magie. Tafels in een rokerige ruimte met een groen laken en stapels fiches. Mannen met mysterieuze blik of de fameuze pokerface staren naar hun kaarten. "Eéntje", zegt de speler. Heeft hij zulke goede kaarten of is het bluf? Als de anderen passen, zullen we het nooit weten.

Ja, het is een spannende wereld. Op onze geheel eigen manier maken wij daar deel van uit, immers wij spelen mee met de Postcodeloterij. Al ruim drie jaar. Nu bluffen wij wat af, maar de Postcodeloterij past nooit. Wat hebben wij gewonnen, Gaston? Een jaar geleden wonnen wij een tegoedbon van € 10,= die we bij Princess mochten besteden. Ik bestelde er een SpongeBob tostie-apparaat en sindsdien dragen al onze tosti's het Squarepants-logo. Smullen!

Maar niet wat ik mij had voorgesteld van al dat gegok. Vanmiddag gaan we onze tweede prijs uit de Postcodeloterij verzilveren, het is een tegoedbon voor een halve liter Ben & Jerry's ijs. Na democratisch overleg is besloten dat we gaan voor de smaak Cherry Garcia, genoemd naar Grateful Dead-voorman Jerry Garcia. Van horen zeggen weet ik dat veel mensen Ben & Jerry's ijs eten tijdens het kijken naar een film. Vanavond staat Kunf Fu Panda (SBS6, 20:30) op het programma, een uitgelezen moment om de vette prijs te verorberen.

Graaauuuuwwww!!!
Hebben wij niet allemaal weleens het idee een gekooide tijger te zijn?

May 31, 2011

Meta-Meta

Als er weinig of geen nieuws is, genereren we nieuws. Zo eenvoudig is dat. Het fenomeen staat ook wel bekend als komkommertijd, maar dat is in deze tijden van EHEC misschien niet helemaal de juiste term. Grappig trouwens hoe Duitse boeren, woordvoerders en hoge Pieten beweren dat de besmette komkommers aus Holland kommen: "Kam die vierte EHEC-Gurke aus Holland?" (artikel)

Italiaanse media lanceren het gerucht dat een scheiding tussen Wesley Sneijder en Yolanthe op handen is. Boeien! Nederlandse Shownieuws-achtige programma's pikken het item dankbaar op en concluderen na tien minuten dat er niets aan de hand is. Het feit dat Wesley en Yolanthe op het moment weinig samen gezien worden komt doordat zij in Amerika is voor haar werk en dat klinkt best plausibel.

Het is toch ongelofelijk dat iemand daar überhaupt aandacht aan besteedt? Denkend aan de naam Meta schiet me als eerste Meta de Vries te binnen. Maar wat te denken van de Meta Segmentata ofwel de Strekspin?

Over hoeveel meta-niveau's hebben we het hier, luidt de quizvraag van vandaag.

May 13, 2011

Szerelem miért múlsz

Eigenlijk zijn de jongens van Rijen C4 aan de beurt, de foto's van de verloren wedstrijd van gisteren tegen Baronie C4 staan online. Maar ik heb geen zin om het verslag vandaag te schrijven. We gaan het hebben over het puntenrijbewijs. Daar kan ik me zo kwaad over maken, hè. Voordat mensen denken: "Sjongejonge CasaSpider, er zijn belangrijkere zaken op de wereld", bedenk dan dat het aanzetten van emoties onderdeel is van het vertellen van een verhaal.

Witheet (sic!) word ik van de kritiek op de mogelijke invoering van een puntenrijbewijs. Wat is de grote kracht van een puntenrijbewijs? De bestuurder weet precies waar hij aan toe is. Na zoveel overtredingen van die en die categorie is het einde oefening en mag men opnieuw op examen. Bumperkleven, door rood rijden, rechts inhalen, te hard rijden, met een slok op rijden... de teller loopt. Bijkomend voordeel is dat mensen met teveel geld eenzelfde behandeling krijgen als het plebs. Schudt men nu eenvoudig 800 euro uit de mouw om even 200 te rijden, met een puntenrijbewijs is dat snel afgelopen. In Duitsland doen ze het al eeuwen.

In een dorpje ergens in Italie gaat men een stapje verder. Daar krijgt een militair die uit de kast kwam geen nieuw rijbewijs. De autoriteiten beschouwen zijn homosexualiteit als een psychische aandoening die de verkeersveiligheid in gevaar brengt. Een echt mannelijke collega bij Brabant Water vindt dit niet ver genoeg gaan: "Helemaal mee eens, ze rijden als vrouwen en die moeten ook geen rijbewijs kunnen krijgen."

"No Ma'am!", zei Al Bundy lang geleden al. Bij het Eurovisie Songfestival overweegt men ook een puntenrijbewijs in te voeren. De 3JS hebben volgens verwachting gepresteerd en zijn gestrand in de halve finale. Het is de zevende achtereenvolgende keer dat Nederland niet in de finale staat. Hier past maar één straf, heel Nederland moet zangexamen doen.

Zaterdagavond is het zover, de finale van het Eurovisie Songfestival. Elk jaar heb ik een favoriet, maar helaas voor haar (het is altijd een vrouw) eindigt zij steevast ergens in de achterhoede. Dit jaar is dat best sneu voor Kati Wolf uit Hongarije die het lied Szerelem miért múlsz ten gehore brengt. Volgens Google Translate betekent dit "Liefde is de reden waarom múlsz", duidelijke taal. In het Engels zingt ze echter "What about my dreams". Boeien! Wat Kati ook zingt, het is alsof er een engel in mijn oor pist.

Graag heb ik het een keer met haar over het puntenrijbewijs.
Yes Ma'am!

April 20, 2011

Drama

We zijn aan het eten en kijken televisie.
Geweldige combinatie.
Diana (4) kruipt bij mij op schoot.
Op televisie is de herdenking van de schietpartij in winkelcentrum De Ridderhof in Alphen aan den Rijn op zaterdag 9 april 2011.
Als de verslaggever rept over een drama spitst Diana de oren.
"Wat is een drama?", wil zij weten.
"Dat is als iets ergs is gebeurd", zeg ik.
Ze rekt zich uit en zwaait met haar been bijna mijn glas Optimel van de tafel.
"Pas op!", roep ik. "Bijna gooide je de Optimel van de tafel."
Diana: "Dat is een drama".

March 15, 2011

De nestel

"Je kunt volmaakt gelukkig leven, zonder dat je weet dat het harde uiteinde van een veter de nestel heet."

Aldus Candice in een aflevering van Phineas & Ferb. Beide jongens wijden er zelfs een lied aan, zoals op YouTube te zien is. In het Engels is een nestel trouwens een aglet.

January 27, 2011

Belgisch Infuus

27.01.2011: De DBA-kamer bij Brabant Water heeft een primeur met de eerste Infusinator, ook wel Belgisch Infuus genoemd. Klik voor groter.Tijdens het eten (foei!) kijken wij naar de tekenfilm Phineas & Ferb. Die is echt geniaal. Met afstand mijn favoriete personage is Dr. Heinz Doofenshmirtz. Elke aflevering vindt Doofenshmirtz een apparaat uit met een naam die eindigt op "inator". Met dat apparaat heeft hij altijd iets slechts in de zin. Gelukkig is daar vogelbekdier Perry, het huisdier van Phineas & Ferb maar tegelijkertijd een geheim agent en de enige die Doofenshmirtz kan stoppen.

Doofenshmirtz zegt erg grappige dingen, helemaal als men beseft dat hij het vaak tegen een vogelbekdier heeft. Ik ga die grappige dingen hier niet herhalen, enerzijds omdat grappige dingen in het algemeen een hoog je-moet-erbij-geweest-zijn-gehalte hebben en anderzijds omdat het Duitse accent waarmee Doofenshmirtz praat die dingen juist zo grappig maakt. Het nasynchroniseren van de Amerikaanse Doofenshmirtz met het Duitse accent wordt werkelijk fenomenaal gedaan door de Nederlander Bob van der Houven. Mijn complimenten!

In meerdere opzichten is de DBA-kamer bij Brabant Water te vergelijken met het hoofdkwartier van Doofenshmirtz Evil Incorporated. We hebben dan wel geen vogelbekdier, maar vinden regelmatig geniale dingen uit die de wereld op zijn kop zetten. Neem nu de Infusinator, wel graag op zijn Duits uitspreken, een manier om draadloos te drinken. Ook wel het Belgisch Infuus genoemd.

Wat zit er tegenwoordig toch in onze, vanzelfsprekend draadloze, koffie?

December 14, 2010

Eigen dingen

Mensen zijn altijd bezig met hun eigen dingen. Soms denk je wel eens dat een ander mens bezig is met jouw dingen, maar is dat ook echt zo? Als iemand veel aan een ander denkt, hoeft dat nog niet te betekenen dat dit andersom ook geldt.

Om half acht luister ik op 3FM regelmatig naar Begin de Dag met een Dansje, gepresenteerd door Giel Beelen. Vaak is er een aanleiding waarom iemand een ander opgeeft dit liedje te zingen. Deze keer is het een meisje dat voor het eerst sinds 18 jaar niet aanwezig kan zijn bij de verjaardag van haar moeder. De reden hiervoor is dat het meisje in Nijmegen studeert.

Vandaag is haar moeder jarig en de dochter denkt aan haar. Wat zeg ik, ze voelt zich enorm schuldig omdat haar arme moedertje de dag nu zonder haar moet doorbrengen. Niet zomaar een dag, neen een verjaardag. Om moeder te laten weten dat ze heus aan haar denkt, geeft ze haar op voor Begin de Dag met een Dansje. Als Giel Beelen de moeder belt verwacht hij dan ook een verdrietige vrouw aan te treffen die zwaar in de put zit, omdat haar dochter er niet is.

"Goedemorgen Giel!", klinkt het vrolijk.
"Goedemorgen mevrouw. Het is vandaag een bijzondere dag", zegt Giel.
"Jazeker", zegt de vrouw, "het is mijn verjaardag!"
"Gefeliciteerd. Maar is er nog iets speciaals met deze verjaardag?", zegt Giel.
"Euhm... even denken... nee, het is een heel gewone verjaardag. Net als ieder jaar", zegt de vrouw.
"Ja, maar u heeft toch een dochter?", zegt Giel.

"Sorry?", zegt de vrouw die het kennelijk niet helemaal goed heeft verstaan.
"U heeft toch een dochter?", zegt Giel nu iets harder.
"Een dochter? O ja, Miriam", zegt de vrouw.
"En die is voor het eerst sinds 18 jaar niet aanwezig op uw verjaardag", helpt Giel.
"O ja, dat klopt", zegt de vrouw. "Ze studeert in Nijmegen."
"Uw dochter zit er geloof ik meer mee dat ze er niet is dan u", besluit Giel.

Het is zomaar een voorbeeldje.

November 8, 2010

Het mooie leven van Arno Dübel

08.11.2010: Arno Dübel is Duitslands brutaalste werkloze volgens de Bild-Zeitung; willen we niet allemaal een Arno Dübel zijn? Klik voor groter.Elke gerenommeerde Duitse zender heeft een ochtendprogramma, iets van een Frühstücksfernsehen. Wat is Duits toch een mooie taal, maar dat terzijde. Het valt niet mee om iedere dag iets nieuws te kunnen presenteren en een ochtendprogramma moet lichtverteerbaar zijn. Du moment dat er een bijzonder onderwerp is, duiken alle Frühstücksfernsehen-zenders er bovenop.

Zo is Arno Dübel beroemd geworden. Wie is Arno Dübel? Arno Dübel is 54 jaar oud en al bijna 30 jaar een uitermate tevreden werkloze. De Bild-Zeitung ziet dat iets anders en noemt hem: "Deutchlands frechster Arbeitsloser". De krant heeft een opsomming gemaakt van wat Arno op een dag uitspookt, onder de titel "So gammelt er sich durch den Tag".

Wat in Nederland heel eenvoudig Bijstand genoemd wordt, heet in Duitsland Hartz IV. Wat is Duits toch een heerlijke taal, ook (of juist?) voor juridische kwesties:

Hartz IV (Arbeitslosengeld II) nach dem SGB II Das Arbeitslosengeld II, kurz ALG II, ist den meisten Menschen unter dem Begriff „Hartz IV“ bekannt. Die rechtlichen Regelungen zum Arbeitslosengeld II sind im 2. Sozialgesetzbuch, dem SGB II, verankert. Allerdings ist der Gesetzestext des SGB II kompliziert und bei weitem nicht selbsterklärend. Daher finden Sie hier, in der Rubrik „Hartz IV / ALG II“, Zusammenfassungen und Erklärungen der wichtigsten Regelungen des SGB II. (Bron)

08.11.2010: Arno Dübel is Duitslands brutaalste werkloze volgens de Bild-Zeitung; willen we niet allemaal een Arno Dübel zijn? Klik voor groter.Beroemd zijn heeft voordelen, dat staat buiten kijf. Arno Dübel is tegenwoordig een biermerk dat op Mallorca wordt verkocht en hij heeft een lied ingezongen. De enigszins op Koos Koets gelijkende Arno vindt de aandacht prachtig.

Alleen jammer dat het Arbeitslosenamt, de verstrekker van de uitkering, meekijkt. Zij willen de contracten zien om het verdiende geld met de uitkering te verrekenen. Dat vindt Arno Dübel echter geen strak plan.

Neen, deze man kan echt nooit meer werken. Dat stelt hij zelf als volgt: "Ich kann doch nicht jetzt noch wieder anfangen zu arbeiten wie...äh ..wie jeder andere....Ne..also...ne. Das geht gar nicht."

Geweldige man.

October 21, 2010

Soms dit, soms dat

Soms is symmetrie beter, soms asymetrie. Bij intelligentietesten moet men weleens een boom tekenen. Ik kan niet goed tekenen. Mijn boom is een tamelijk symmetrisch, rechtopstaand ding met takken. Volgens de vakliteratuur wijst een symmetrische, rechtopstaande boom op geestelijke stilstand. Sindsdien teken ik een boom enorm overhellend naar rechts, hetgeen staat voor mannelijk en actief. Het gaat nu stukken beter met me.

Bij getallen(reeksen) is het juist leuk om naar symmetrie te zoeken. Woensdagochtend belde Giel Beelen voor 3FM Robert ten Brink op om hem met zijn verjaardag te feliciteren. Sjonge, wat heeft die Robert ten Brink 's ochtends een zware stem. Het was dus 20.10.2010, een prachtig symmetrische datum. De geboortedatum van Robert is 20.10.1955. Hoe oud is hij woensdag geworden? Precies, 55 jaar.

Dat vind ik nou mooi. Voetbalkenners zeggen weleens: "Aan verliezen moet je nooit wennen." Nu wil het geval dat Rijen C4 van Luchiano (12) met één punt op de voorlaatste plaats staat. In de auto op weg naar de training zeg ik tegen hem: "Nou jongen, zaterdag is jullie laatste kans om dit seizoen nog een wedstrijd te winnen. Baronie C4 staat zelfs nog onder jullie!" Onverstoorbaar antwoordt Luchiano: "Dat zal dan niet lang meer duren."

Ik zal hem eens een boom laten tekenen.

October 13, 2010

Esperanza

Mensen. Mensen zijn fascinerende wezens. De hele dag zijn we druk met vanalles. We winden ons op over een buurman, een collega, een echtgenoot, een weggebruiker of zomaar een onbekende. Ik tenminste wel. Maar waar gaat het eigenlijk over? Misschien zijn we wel goed in het opblazen van futiliteiten.

Maar soms is er hoop, in het Spaans esperanza. Woensdag 13 oktober 2010 houdt de wereld zijn adem in...

Continue reading "Esperanza" »

September 20, 2010

Hoe heet die ding?

Zondagavond is Eén tegen Honderd (website) bij ons vaste prik. We doen allemaal op ons eigen niveau mee. Behalve kennis speelt ook tactiek een rol, tenminste voor degene die naast Caroline tegen de honderd tegenstanders speelt. Wanneer moet men een Escape inzetten?

Een slimme man heeft iets van vijf tegenstanders over. Voor noodgevallen beschikt hij nog over één Escape. Daar komt de vraag: Hoe spel je dit woord:

  • A. Pyramide
  • B. Piramide
  • C. Piramyde

Net als de man weet ik het antwoord uit mijn hoofd. Voor zo'n gemakkelijke vraag is een Escape niet nodig. Wat mij te denken had moeten geven is dat Luchiano (12) voor hetzelfde antwoord gaat, dat Caroline Tensen even later presenteert. Ontzetting klinkt door de zaal en door vele huiskamers, inclusief de onze.

Huh? Schrijf je die ding van Cheops zo? Dat is nog gekker dan pyjama.

August 29, 2010

Zondidagse gedachten

Om een uur of acht klim ik mijn bed uit en zap op de bank wat door de kanalen. Er is een kinderprogramma vanuit Kerkdriel, iets met karaoke. Ze hebben een intro-lied en dat gaat ongeveer zo: "Karaoke, karaoke, het geeft niet hoe je zingt, als het maar lekker klinkt". Of zoiets.

Het geeft niet hoe je zingt, als het maar lekker klinkt. WAT IS DAT VOOR ONZIN?!? Het maakt kennelijk wel DEGELIJK uit hoe je zingt! Kwader kun je me haast niet krijgen.

Gelukkig is er een meevaller. Ik zap door naar het oud-Nederlandse comedy-kanaal. Daar verbaas ik me regelmatig over de (non-)kwaliteit van Nederlandse comedy-series. Nu blijf ik even hangen bij Kees & Co en vind het warempel nog grappig ook. Maar dat kan aan mij liggen. Of aan Nikkie Plessen.

Typisch zondidags. Gelukkig mogen we morgen weer werken. Hoewel Oscar Wilde ooit zei: "Work is the curse of the drinking classes".

August 20, 2010

Woordschaak

Toeval of niet, maar zappend langs wat comedy-shows valt een bepaald thema op. Het feit dat iemand iets opvalt zegt op zich al wat, desalniettemin is er toch geen enkel raakvlak met mijn eigen leven. Alle overeenkomsten met personen en situaties die in de werkelijkheid bestaan berusten op louter toeval.

Waar gaat dit over? Een echtpaar ligt in bed. Plotseling vraagt de vrouw: "Stel, als ik dood ga. Zou jij dan hertrouwen?" Als deze vraag gesteld wordt, weest dan op uw hoede. In Everybody Loves Raymond gaat Raymond's vrouw Debra zover dat zij al een vervangster voor zichzelf heeft uitgekozen. De eerste vervangster is een oudere dame, hetgeen Raymond de wenkbrauwen doet fronsen. Linda, het tweede voorstel, valt in heel wat betere aarde. Raymond krijgt zelfs een glimlach op zijn gezicht. Debra reageert als door een wesp gestoken: "Je ziet haar naakt voor je, hè? Mooi is dat, ik ben nog geeneens dood en je fantaseert al over seks met Linda!"

Weerleg zoiets maar eens. Raymond komt niet verder dan: "Ja maar, jij begon er toch over?" Mijn rechtervoet doet pijn, neen ik klaag niet. Immers, het kan altijd erger. Woensdagavond deed hij ook al pijn en toen ging Diana (4) mee naar de tweede training van Rijen C4. Luchiano (12) deed het een stuk beter dan bij de eerste training. Tenminste, voor zover ik het gezien heb. Diana eist logischerwijs veel aandacht. We maken wat foto's van onszelf en de entourage. Als we een rondje langs de velden lopen is er regelmatig commentaar: "Ach, wat een scheetje". Leuk toch, om dat op mijn leeftijd nog te mogen horen.

Dat het echt uitkijken geblazen is met die hachelijke gesprekken blijkt wel uit dit mopje. Een man en zijn vrouw liggen in bed:

Wife: 'If I were to die, would you re-marry?'
Husband: 'Of course not!'
Wife: 'Why? Don't you like being married?'
Husband: 'Well, yes - I suppose I would re-marry'
Wife: 'Would you take down all the pictures of me and replace them with her?'
Husband: 'Well yes, that would be the proper thing to do'
Wife: 'Would you let her use my golf-clubs?'
Husband: 'No, she's left handed... oh shit!'

Geen wonder dat mannen in de loop der tijd steeds zwijgzamer worden. Zo verwordt een conversatie tot woordschaak. Mat.

August 12, 2010

Het is een...

Deze week zitten de Brabant Water DBA's op een cursus. Het is gewoon heerlijk en veel leuker dan werken. Voor de liefhebber, het betreft Course 6231A: Maintaining a Microsoft SQL Server 2008 Database en wij volgen hem bij Twice op de lokatie Den Bosch.

Het is een leuke groep van acht studenten en onze docent is Henk van Galen (LinkedIn). Een van die mensen die de componenten kennis, ervaring en overdracht goed weet te combineren. Het is gewoon jammer dat morgen alweer de laatste dag is. Maar misschien heeft de dagelijkse gratis lunch daar ook iets mee van doen.

's Avonds neurie/zing ik "Wat ruist er door het struikgewas?", dat bekende lied van wijlen Toon Hermans. De meeste dingen die "vroegah", een term die docent Henk om de haverklap bezigt, leuk waren ogen tegenwoordig vooral onwaarschijnlijk traag. En Toon Hermans was in die tijd al de man van de lang uitgesponnen stukjes, kun je nagaan. Op YouTube is het filmpje snel gevonden en Luchiano (12) vindt het zowaar leuk. Vooral het eind, als Toon eindelijk meent te weten wat er door het struikgewas ruist.

Hoe kom ik ook alweer op "Wat ruist er door het struikgewas?" Nou, gewoon. Door... door... euhm... nou, je weet wel. Het komt gewoon door docent Henk van Galen! Op de eerste cursusdag valt me al op dat Henk soms bepaalde triviale dingen even kwijt is. Dat is niet zo gek als men op een dag een paar uur aan het woord is, maar tegelijkertijd wel erg grappig.

We hebben het over het overpompen van gegevens en Henk kent een programma dat daar van oudsher enorm geschikt voor is. Enthousiast wil hij zijn studenten deelgenoot van die kennis maken: "Natuurlijk blijft de snelste manier om gegevens tussen twee datasources over te pompen........ the good old......euhm.... the good old..... Verdorie hoe heet het nou ook alweer? Dat is erg, 59 en nu al aan het aftakelen.... euhm... o ja, BCP (Bulk Copy Program)."

Kijk, nu weten wij toch om welk programma het gaat. Wat er nu precies door het struikgewas ruiste weet daarentegen nog steeds niemand.

July 31, 2010

Gedoogzeilrace

Een jaar geleden wist ik al niet 100% zeker wat van deze kwestie te denken en nu nog steeds niet. Zeilmeisje Laura Dekker mag van de rechter in haar eentje de wereld rondzeilen en dat is fijn voor haar. Als ICT-er bekijk ik een dergelijke zaak geabstraheerd van de persoon en zijn vooral de parameters interessant.

31.07.2010: Paul de Leeuw twittert over zeilmeisje Laura dat het wat hem betreft een gedoogzeilrace wordt.De persoon is een meisje van 14 of inmiddels al 15. De actie is het solozeilen over de hele wereld. De parameters persoon en actie dienen gerelateerd te worden aan uitersten. Bijvoorbeeld door voor de persoon een meisje van 18 te nemen en voor de actie een treinreis naar Rome. Moet dat kunnen? Ja, dat moet kunnen. Of neem als persoon een jongen van 5 en als actie leeuwen temmen in een circus. Neen, dat is geen goed idee.

De 13-jarige Jordan Romero onder begeleiding de Mount Everest laten beklimmen ging mij qua parameters te ver, maar het is toch gebeurd. Nog steeds acht ik het niet verstandig om Laura het ruime sop op te jagen, van de andere kant moet zo'n avontuurlijk meisje zich de wet laten voorschrijven door een suffe lulhannes als CasaSpider? Dacht het niet.

Het gebeurt niet vaak, maar Paul de Leeuw verwoordt mijn gevoel in deze het beste met zijn gedoogzeilrace.

Die hoofd

Het is vrijdagavond en Luchiano (12) en ik kijken samen naar Holland's Got Talent. We becommentarieren iedere artiest. Zojuist heeft een 13-jarig meisje met lange haren mooi gezongen, maar Luchiano vindt een 9-jarig jongetje dat even eerder optrad toch beter.

Luchiano: "Ik vind die jongen met die hoofd toch beter."
CasaSpider: "Het is dat hoofd."
Luchiano: "Weet ik, maar die hoofd klinkt veel vetter."
Luchiano: "Dat hoofd klinkt zo... nerd-ig."

Die houden we erin en de rest van de avond hebben we het over die mensen met die hoofd en die oor.
Gezellig.

July 24, 2010

The Suite Life of Zack & Cody

Voor een 33x-jarige ben ik tamelijk modern en heb nog nauwelijks last van een generatiekloof. Zo is de Amerikaanse tv-serie The Suite Life of Zack & Cody een van mijn favorieten, waarmee die stelling definitief is bewezen. Het is typisch Amerikaanse humor die volgens bepaalde strukturen verloopt.


24.07.2010: Wat een feest, de Zack & Cody marathon op televisie. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


En zeg nou zelf, Amerikaanse humor is toch echt veel leuker dan Hollandse? Ik ben benieuwd of zich nog meer Zack & Cody-fanaten onder de CasaLog-lezers bevinden. Hotelmanager meneer Moseby, tweede van links op de foto, is de favoriet van Diana (4). Vandaag is er de hele dag Zack & Cody op televisie, de Zack & Cody marathon. Al ondervinden zij op dit moment hevige concurrentie van Alberto & Andy.

June 15, 2010

Leven bij het moment

Het WK2010 is in volle gang en datzelfde geldt voor de honderden, zo niet duizenden voetbalpoules waar vele fanatiekelingen zich mee bezighouden. Het is algemeen bekend dat de Webloggers een geducht team vormen binnen voetbalpoules.nl. Interessante shizzle waarover straks meer.

Bij de voorbeschouwingen op de wedstrijden nodigt de NOS telkens een echte voetbalkenner uit om zijn, het zijn altijd mannen, licht op de zaak te doen schijnen. Een of twee dagen voor de wedstrijd tegen Denemarken valt die eer te beurt aan Piet de Visser, een alom gerespecteerd analyticus. Voor mij is hij een verfrissende stem te midden van alle euforie over het magistrale Oranje, dat op dat moment nog geen wedstrijd heeft gespeeld.

Piet de Visser geeft aan dat we nog niet zomaar van de Denen gewonnen hebben, het is een stug team. Maar zijn hoogtepunt moet dan nog komen, met een uitspraak zoals slechts de hele groten op aarde dat kunnen. Neem een Johan Cruijff, neem een Orakel van Delphi. Aanleiding is de veelgestelde en feitelijk onzinnige vraag hoever Nederland kan komen op het WK in Zuid-Afrika.

14.06.2010: Diana (4) geniet van het moment. Het speeldevice of de 2-0 overwinning van Nederland op Denemarken? Klik voor groter.Piet de Visser: "Als wij de poule-fase overleven dan kunnen wij ver komen." Een geniale uitspraak, waarom verzin ik dit niet? Er zit veel logica in deze bewering, immers het omgekeerde is precies even waar: "Als wij ten onder gaan in de poule-fase dan komen wij niet erg ver." De Visser trekt het nog iets breder met zijn uitsmijter: "De poule-fase is een bottleneck."

Een slok Westmalle Tripel nemend laat ik Piet's laatste torpedo even rustig binnenkomen. De poule-fase als bottleneck... hiervan dienen UEFA en FIFA onmiddellijk op de hoogte gesteld te worden! Dit is niets minder dan Het Ei van Columbus om in één klap de helft van de deelnemende teams naar huis te sturen in plaats van maanden, wat zeg ik jarenlang in de poules door te spelen.

De poule als bottleneck, ik zeg: "Piet, bedankt!" Even terug naar euforie. De Duitsers zijn na hun overwinning op voetbaldwerg Australie euforisch. Over Nederland wordt met geen woord gerept en dat is heel mooi. Wie weet er beter dan Nederland dat goed en mooi voetbal allesbehalve een garantie is voor een hoge klassering? Laat die Duitsers maar even in hun waan. Van Persie, Van der Vaart en Sneijder kunnen zich alleen nog maar "steigeren".

Tot slot een stukje euforie van mijn kant. Hoe gaat het met de voetbalpoule? Heel goed. De Webloggers staan met een 83e plaats op pagina 4 van 136. Team FC Gilze-Rijen voert de Webloggers aan met 95 punten. Maandagavond, na Japan-Kameroen (1-0) ziet CasaSpider, de man achter FC Gilze-Rijen, dat hij op een tiende plek staat in het Individuele Klassement van ruim 56.000 deelnemers. Hij heeft een achterstand van 8 punten op de absolute leider met de komische naam AartBakkebaard FC.

Snel analyseer ik de voorspellingen van de Top-10 voor Italie-Paraguay en zie dat iedereen denkt dat het 1-0 voor Italie wordt. Zelf heb ik ook 1-0 voor Italie ingevuld, maar voel op basis van de leeftijd van de Italianen en de Paraguayaanse taaiheid een gelijkspelletje in de lucht hangen. Wat als deze Jomanda 1-1 invult en het bij het rechte eind heeft? Dan sta ik precies gelijk met AartBakkebaard op nummer 1!

Met samengeknepen billen zit ik de laatste 20 minuten van de wedstrijd uit. Als de scheidsrechter eindelijk het eindsignaal op zijn fluit blaast, juich ik. Ach, het is maar voor even, maar is de kunst van het leven juist niet het genieten van het moment? Dacht het wéllèh?

Gelukkig zijn er voldoende momenten om van Diana te genieten, vooral als zij zelf geniet van een speeldevice in het parkje.

June 13, 2010

De Wet van de Grote Getallen

Vijf wedstrijden van het WK2010 zitten erop. In voetbalpoules.nl hebben mijn vier teams een vliegende start gemaakt. Na de vierde wedstrijd, net voor Engeland - USA, staat FC Gilze-Rijen met 47 uit 50 mogelijke punten op de 29e plaats van 54.739 deelnemers. Dit noemen wij toeval. Op dat moment zijn er drie individuen die de maximale score, 50 uit 50 punten hebben behaald.

Het lukt ze vast geen tweede keer, maar anderen wel. Zo werkt de Wet van de Grote Getallen. Na het, met dank aan een blunderende keeper Robert Green, verrassende gelijke spel tussen Engeland en de Verenigde Staten is de situatie gewijzigd. Niemand heeft meer een 100% score, twee deelnemers voeren de ranglijst aan met 59 uit 70 mogelijke punten.

Over Engeland - USA gesproken, voor de nabeschouwingen switch ik tussen Studio Sportzomer van de NOS en VI Oranje (Stuur een vraag in!) van RTL. Zaterdag is Prem te gast in VI Oranje en 's middags voorspelt hij al het gelijke spel. Rene van der Gijp veegt dat van tafel en stelt als kenner dat Engeland gemakkelijk gaat winnen. Na afloop van de wedstrijd eist Prem op zijn enigszins irritante wijze genoegdoening van de professional Van der Gijp aan de amateur Prem.

Dit schiet Van der Gijp helemaal in het verkeerde keelgat. Waar hij normaliter de relaxte, altijd lachende joker aan tafel is verandert dit in een klap. Chagrijnig en bits probeert hij Prem op zijn plaats te zetten: "Waar dat gelijke spel van komt dat heb ik toch net uitgelegd!" Het blijft een interessant proces als iemand uit zijn rol valt.

Tot slot de tot nu toe mooiste WK-site, tenminste voor wie van cijfers houdt: World Cup Football 2010. Andere suggesties zijn welkom. Volgens Prem wordt Nederland wereldkampioen. Na zijn voorspelling van Engeland - Verenigde Staten gloort er een beetje hoop. Rene van der Gijp?

June 3, 2010

Brand in de Belwinkel

Opsporing Verzocht heeft een item dat mijn aandacht trekt. Het betreft de brand in een belwinkel aan de Christiaan Huygensweg te Den Bosch op dinsdag 27 april 2010. Niet dat ik ooit gebeld heb in die winkel, of er zelfs maar iets gekocht. Neen, met een zekere regelmaat visiteren wij restaurant Avrasya, twee panden verder op de hoek van de straat.

Laatst reed ik er met de auto langs en zag tot mijn onthutsing dat de zaak grootscheeps verbouwd werd. Wat is hier aan de hand? Als iemand het weet is het mattie Kaka Soeredjsingh Gangabisoensingh wel, immers die weet alles wat zich op straat afspeelt. "Oh, er is brand geweest bij die belwinkel. De ernaast gelegen panden hebben ook schade en die wordt nu hersteld."

02.06.2010: De DBA's eten een Durum Doner bij Avrasya in Den Bosch met Soeredjsingh en lopen langs de afgebrande belwinkel. Klik voor groter.Enfin, een paar weken later is er de aflevering van Opsporing Verzocht met de brand in de belwinkel. Dat moet haast wel onze belwinkel zijn. Ingespannen probeer ik iets te herkennen en ja hoor, het is de belwinkel vlak naast Dürum Döner paleis Avrasya. Anniko belooft tamelijk spektaculaire beelden. Op het filmpje (link) zien we 's nachts een man met een jerrycan ten tonele verschijnen.

Hij spiedt wat rond en smijt een steen door de ruit van de deur. Vervolgens trapt hij het glas eruit en gaat met de jerrycan naar binnen. Dertig seconden later spuit er een enorme vuurbal uit het pand naar buiten, gevolgd door de in brand staande brandstichter. Rennend probeert hij de vlammen te doven en slaat de hoek om. Even later keert hij terug om iets van de grond op te rapen en maakt zich dan definitief uit de voeten.

Brandstichting is een serieuze zaak maar het filmpje werkt enigszins op de lachspieren. Een dag na de uitzending gaan we Dürum eten en lopen langs de met spaanplaat dichtgetimmerde belwinkel. Avrasya ziet er na de verbouwing een stuk beter uit en de eigenaar oogt niet ontevreden. Het eten is mede dankzij de knoflooksaus voortreffelijk.

Voordat we terugkeren naar Brabant Water maak ik een paar foto's, van de Christiaan Huygensweg, van restaurant Avrasya en van de menukaart. Van 11:00 tot 16:00 zijn we extra goedkoop uit. Wie de komende tijd ook minder onkosten heeft qua levensonderhoud is Joran van der Sloot, die precies vijf jaar na het Natalee Holloway-drama wederom heeft toegeslagen. Okay, iedereen is onschuldig tot het tegendeel bewezen is, maar het zal mij benieuwen of het Peruaanse Openbaar Ministerie zich even gemakkelijk laat voorliegen als het Arubaans/Nederlandse.

En of daar een zekere Pedro R. Congelado rondloopt?

May 27, 2010

Safura

We schakelen live over naar de tweede halve finale van het Songfestival in Oslo. Na de sensueel zingende Zweedse Anna Bergendahl met This Is My Life is het de beurt aan Azerbajan. Zangeres Safura wordt aangekondigd met het lied Drip Drop. Geweldige titel. Daar staat ze in een blauw, kort gewaad op een trap. Eindeloze benen, mooi gezicht en golvend haar. Nog voordat ze een noot gezongen heeft...


27.05.2010: Safura uit Azerbajan maakt grote indruk op de tweede halve finale van het Songfestival in Oslo, Noorwegen

Zeg maar dag Sieneke.


May 15, 2010

Een pinguin is een vis

Soms blijven we hangen bij het programma Lekker Slim. Diverse koppeltjes van twee meestal blonde vrouwen krijgen vragen en stellingen voorgelegd. Een groep van ongeveer honderd mannen voorspelt of de koppeltjes de vraag goed beantwoorden. In een notendop dan toch.

De blonde presentatrice Bridget Maasland leest de volgende vraag op: "Is een pinguin een vis?" De camera zwenkt naar de bank waar twee blondines zich over dit vraagstuk buigen. Het gaat ongeveer zo.

Dame 1: Is een pinguin een vis? Een dolfijn is ook geen vis.
Dame 2: Is een dolfijn geen vis?
Dame 1: Een dolfijn is een zoogdier. Wij zijn eigenlijk ook een soort zoogdieren. Een zoogdier is geen vis.
Dame 2: Dus is een pinguin geen vis.
Dame 1: Ja, maar wacht eens even. Een zoogdier heeft te maken met baren. Heb jij een pinguin wel eens zien baren?
Dame 2: Of melk zien drinken aan een tiet?
Dame 1: Nee, haha. Een pinguin is dus geen zoogdier.
Dame 2: Nee, dan moet het wel een vis zijn.
In koor: Ja, een pinguin is een vis.

Luchiano (12) vermaakt zich kostelijk met deze al dan niet ingestudeerde humor. Wel maak ik me enige zorgen over mogelijke gevolgen voor zijn vrouwbeeld. Een dag later neemt hij de proef op de som bij Diana (4). "Diana, is een pinguin een vis?" Zonder lang na te denken zegt Diana: "Nee, een pinguin is een eend."

April 30, 2010

De Koningin en de Paraplu

Het is een natte, vredige Koninginnedag in Wemeldinge, Zeeland. Dertig jaar vorstin van Nederland blijkt geen garantie op bezit top-paraplu.


30.04.2010: Koningin Beatrix 30 jaar Vorstin, geen garantie op top-paraplu. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


April 20, 2010

Voordat je volschiet

Vroeger had je Koot & Bie die regelmatig nieuwe woorden en uitdrukkingen verzonnen, dan wel bestaande tot een rage maakten. Weinig mensen weten het, maar het programma Voetbal International is qua cabaret de nieuwe Koot & Bie. Hoe zit dat precies met clubs en verenigingen? Er is wetgeving met betrekking tot discriminatie en dat is goed. Maar waarom staan er altijd weer mensen op die lid willen worden van een club die niet voor hen bedoeld is?

In mijn studententijd ging ik regelmatig naar de Woolloomooloo, de disco van het Utrechts Studenten Corps aan de Boothstraat. Als man moest je lid zijn, vrouwen mochten zo naar binnen. Toch waren sommige dames het hier niet mee eens, zij wilden ook (betalend!) lid worden. Dit is uiteindelijk afgedwongen en nu hebben zowel mannen als vrouwen een pasje nodig.

Waarom willen sommige homoseksuelen zo graag bij de kerk horen als datzelfde instituut hun gedrag keihard veroordeelt? Uiteindelijk komen dergelijke zaken voor de rechter en die vonnist vervolgens dat het gemaakte onderscheid juridisch niet door de beugel kan.

Dat is nu het mooie van Voetbal International. Geen rechter hoeft te bepalen dat alleen echte mannen, dat zijn mannen die van voetbal houden, naar het programma mogen kijken. De anderen kijken gewoon niet. Voordat je volschiet, niets is sterker dan natuurlijke schifting.

Ook voorzie ik een grote toekomst voor de uitdrukking "We moeten door, Hans" als iemand een verhaal begint dat voor de anderen niet geheel terzake doende (meer) is.

April 12, 2010

Trrrrruus en Peter Rrrrrr

Zondag viert Truus, de vrouw van CasasPa, haar verjaardag en iedereen minus de Portugal-connection is daarbij. Het is altijd opletten als je van Rijen naar Valkenswaard rijdt, rondom Eindhoven is het telkens een verrassing welke afslag je moet nemen. Voor je het weet ben je onderweg naar Nijmegen. Neen Laurent, je bent niet de enige.

Zoals op een verjaardagsfeest gebruikelijk beginnen we met koffie en taart. Zo vaak komt Diana (3) niet bij haar opa en oma, maar ze weet precies wat ze wil zien: de visjes in de vijver, samen met opa. Achter in de tuin is een heuveltje met een paadje en samen met mijn petekind Sam (2), hier met zijn vader Luc, verkent ze als een ware Dora het gebied. De maandag echt jarige Truus (gefeliciteerd!) loopt een paar rondjes mee, totdat de kinderen even uitrusten op een bankje.

11.04.2010: Diana (3) poseert bij een beeld in de tuin van CasasPa, we vieren de verjaardag van Truus. Klik voor groter.Sam, Diana en ik gaan voetballen. Op een bepaald moment wil Sam de bal niet afgeven, tot ergernis van Diana. Omdat ik al wat ouder ben weet ik een trucje: "Hé Sam, zie je die slang?" Hij kijkt opzij en snel ontfutsel ik hem de bal. De kinderen zoeken nog steeds de slang en Diana zegt uiteindelijk dat ze geen slang ziet.

"Dat was een truc van mij om Sam voor de gek te houden", leg ik uit. Even later heeft Sam de bal weer en nu zegt Diana: "Sam, kijk eens daar. Een slang!" Hij trapt er in. Dan komt zijn broer Tom (5) er op een loopfiets aanrijden, compleet met chloorbril.

In de woonkamer zingen we de gebruikelijke rapsodie van verjaardagsliederen voor Truus en niet veel later gaan we terug naar Rijen waar een lekkere portie spare-ribs op ons wacht. 's Avonds is het Peter R. de Vries-tijd. Natuurlijk, het is een (erg) ijdele man maar zijn reportages zijn uitermate degelijk, goed onderbouwd en opzienbarend. Van de politie is niet zo veel te verwachten, zelfs Antoinette Hertsenberg lost meer zaken op in haar programma Opgelicht.

Een week geleden startte de trilogie van Peter R. de Vries over Koos Hertogs uit Den Haag, de man die minimaal drie meisjes seksueel heeft misbruikt, gemarteld en afgeslacht. Hij zit (zat) in de TBS-kliniek te Vught en daar heeft De Vries een infiltrant naar binnen weten te loodsen, een oude gabber van Koos die zijn dagen in Thailand slijt en veel informatie uit hem weet te trekken. (Achtergrond)

Maar daar gaat het even niet om, de rechter heeft het uitzenden van de met verborgen camera beelden van Koos Hertogs verboden. Peter R. de Vries kiest er samen met Endemol en SBS6 voor om ze toch uit te zenden. Hierop staat een boete van "slechts" 15.000 euro, peanuts in vergelijking tot wat het oplevert qua kijkcijfers. Niet minder dan twee miljoen mensen hebben de uitzending gezien.

De vraag waar ik nu mee worstel is of je gewoon maling kunt hebben aan vonnissen als je maar genoeg geld hebt. Misschien een beetje naief, immers met geld heb je nu eenmaal bepaalde voorrechten. Maar toch, wat vindt Nederland hiervan?

March 17, 2010

CasaSpider ziet een UFO

Complottheorieën lijken in sommige opzichten op UFO's. Iedereen kan zomaar wat roepen en vervolgens is het aan de geleerden om te bewijzen dat het niet zo is. Overigens is het aantal UFO-meldingen tegenwoordig een stuk lager dan in de zestiger jaren.

Een mogelijke reden hiervoor is dat de wetenschap zich in rap tempo ontwikkelt en een groot aantal natuurverschijnselen beter in kaart heeft. Gerenommeerde UFO-watchers hebben een andere verklaring: "De buitenaardsen hebben in de zestiger jaren al voldoende informatie over onze planeet vergaard. Daarom komen ze nu wat minder vaak langs."

Jaja. Een tijdje geleden had ik wat problemen met Ziggo. De administratieve fouten zijn voor zover ik dat kan beoordelen rechtgezet. Nog geen week later valt het antennesignaal voor de helft weg waardoor de digitale televisie niet meer werkt. Na twee dagen doet hij het spontaan weer. "Dat is vast een actie van een rancuneuze Ziggo-medewerker", is mijn eerste gedachte.

Dinsdagavond kijken Luchiano (12) en ik op de bank samen naar Chelsea-Inter Milan, zoals vaders en zonen horen te doen. Om ongeveer precies negen uur bevriest het beeld. Gewoontegetrouw trekken we de stekker van de digitale box eruit en stoppen hem er weer in. Het valt mij dan al op dat ook de analoge tv het niet meer doet. Zeg maar dag tegen een avondje voetbal kijken.

"Een op de persoon gerichte streek van Ziggo jegens CasaSpider", luidt de enige en logische conclusie. Hoe vaak denken mensen niet dat de wereld om hun draait? Ik heel vaak. De volgende dag blijkt een storing in een verdeelcentrale in Zwolle de oorzaak. Ongeveer 1.5 miljoen van de 3.4 miljoen klanten hebben er last van gehad.

Valt een dergelijke storing niet beter te plannen, bijvoorbeeld tijdens Lingo?

March 15, 2010

Het gezinsleven gaat voor

Het CasaLog staat een weekje droog, dat is lang geleden. Hoe komt het, meneer CasaSpider? Heel simpel, dit zijn de weken waarin mannen meer tijd voor het gezin vrijmaken. Eerst Eurlings, daarna Bos en nu dus CasaSpider. Men moet toch wat tegenwicht bieden aan al die carrierevrouwen? In kwaliteitskrant De Speld valt te lezen dat ook Mark Rutte de politiek verlaat: "De liefde roept". Mark wil een vriendin en zijn moeder ziet het helemaal zitten:

Truus, de moeder van Mark Rutte, is blij met de keuze van haar oogappel. “Ik heb altijd al een zoon met een vriendin gewild. Veel van mijn generatiegenoten hebben allang kinderen met een vriendin en sommige daarvan zijn heel leuk. Je ziet vaak dat de vriendin van ‘een zoon’ ook een beetje ‘een vriendin’ van de moeder van de zoon wordt. Dat lijkt me heerlijk.”

"Jongen, doe het niet", wil ik hem toeschreeuwen. Al een paar weken genieten wij van Eredivisie Live en nog gratis ook. Toch heb ik bijna nog geen wedstrijd gezien, het gezinsleven kent zijn prijs. Zondag was er de compensatie met Feyenoord-Heracles en Ajax-PSV. Leuke wedstrijden al hadden de uitslagen andersom mogen zijn. Na de twee maanden gratis gaat het pakket echter resoluut de deur weer uit.

Grappig was de finale van het Duitse Songfestival. Twee meisjes streden tegen elkaar. Om het beeld compleet te maken zond men ook de winnende songs van een aantal omringende landen uit, waaronder Nederland. De 17-jarige uit Nijmegen afkomstige Sieneke brengt het door vader Abraham geschreven Sha-la-li ten gehore. In de Duitse zaal wordt gegniffeld. "Wat denkt u van de Nederlandse inzending?", vraagt de presentator aan de jury-voorzitter.

"Gegen Holland wird's schwer", zegt hij. Haast zijn tong afbijtend om niet in de lach te schieten. Lena Meyer-Landrut wint de finale met Satellite en gaat naar Oslo (27, 28 en 29 mei). Een geweldig lied is het niet, maar Lena heeft wel iets. Ze lijkt een beetje op de jonge Anniko van Santen. Toch?

January 19, 2010

Bernhard, Schavuit van Oranje

Op maandagavond om tien uur kijken we naar Bernhard, Schavuit van Oranje. Wie diep in zijn hart van soaps of in het Spaans novelas houdt (ik) en ook van achtergronden en geschiedenis (ik) mag deze serie niet missen. Dief van eigen portemonnee.

Thema van alweer de derde uitzending is de Greet Hofmans affaire. Greet Hofmans (23.06.1894 - 16.11.1968) is een pacifiste en/of kwakzalver wier hulp koningin Juliana in 1948 inroept om de oogziekte van prinses Marijke te behandelen. Juliana voelt zich schuldig omdat zij tijdens de zwangerschap besmet is met rodehond.

Schavuit Bernhard heeft het niet zo op Greet Hofmans. Haar pacifistische ideeën als het wapens omsmelten in ploegen en scharen passen niet in de nieuwe tijden van Koude Oorlog en Juliana is inmiddels zo onder Greet's invloed dat zij haar standpunten namens Nederland in de Verenigde Naties wil voordragen. Bernhard begint op slinkse wijze een offensief:

Op 13 juni 1956 verscheen in het Duitse tijdschrift Der Spiegel een artikel met de titel 'Zwischen Königin und Rasputin'. Daarna volgden veel meer publicaties in de buitenlandse pers. Naar hij zelf in een postuum verschenen interview toegaf was prins Bernhard de informant van het weekblad, waarmee hij probeerde te bereiken dat deze publicatie zou leiden tot het stopzetten van alle contacten met Hofmans, die hij al in 1950 uit paleis Soestdijk had laten verwijderen. (Wikipedia)

Veel informatie in de serie is afkomstig van het befaamde Volkskrant-interview, opgetekend uit negen lange gesprekken die prins Bernhard tussen januari 2001 en april 2004 met deze krant heeft gehad buiten medeweten van RVD, premier en koningin. De afspraak is dat het interview pas na de dood van Bernhard (29.06.1911 - 01.12.2004) gepubliceerd mag worden en dit gebeurt op 14 december 2004. In Bernhard, Schavuit van Oranje weet Beatrix wel degelijk van deze gesprekken en legt zij zware druk op haar vader om ermee te stoppen.

Dit leidt tot interessante scenes waarin Beatrix wordt neergezet als een koude, ja zelfs harteloze vrouw. Na een telefonische aanvaring stort Bernhard vermoedelijk met een hartaanval op de grond. Maxima, erg mooi goed neergezet door Loes Haverkort, is bij hem en voert mond-op-mond beademingstechnieken uit op de vader van haar schoonmoeder. Dat is toch wel bijzonder.

Later blijkt uit het Volkskrant-interview dat Bernhard de Greet Hofmans affaire (ook) heeft aangegrepen om zijn buitenechtelijke escapades te verbloemen:

Op 21 juni 1952 werd Alicia Hala de Bielefeld geboren te San Francisco uit een relatie tussen prins Bernhard en een Duitse pilote. In een interview in de Volkskrant vele jaren later, verklaarde prins Bernhard dat de aangewakkerde Greet Hofmans-affaire hem goed uitkwam. De aandacht van de pers ging zodoende uit naar Greet Hofmans en niet naar zijn buitenechtelijke affaire(s). Algemeen werd het optreden van Greet Hofmans als oorzaak gezien van het slechte huwelijk tussen het echtpaar, maar de buitenechtelijke escapades van de prins moeten niet over het hoofd worden gezien. (Wikipedia)

Stemt het Koninklijk Huis deze weken om tien uur 's avonds ook af op Nederland 1? Het is niet eerder vertoond dat levende mensen van de Koninklijke familie in een serie op dergelijke wijze ten toon worden gesteld. Ik ben werkelijk benieuwd wat Beatrix van haar rol vindt.

December 15, 2009

Rode schoenen

Met afstand het leukste cabaretprogramma van Nederland is (lees: vind ik) Voetbal International dat op maandag- en vrijdagavond door RTL7 wordt uitgezonden. Okay, het is een voetbalprogramma maar de chemie tussen de vier vaste deelnemers Johan Derksen, Wilfred Genee, Hans Kraaij jr en René van der Gijp overstijgt die van pak hem beet wijlen de zouteloze Lama's met kilometers. Vind ik dan.


11.12.2009: Johan Derksen had kennelijk een 'red-out' toen hij die avond zijn schoenen uitkoos. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


Meestal begint een geslaagde scene met het hebben van een mening over een voetballer of trainer. De vier heren zijn het per definitie nooit met elkaar eens. Met name Hans Kraaij jr moet het vaak ontgelden, er is gewoon geen betere aangever voor Johan Derksen. Maar wat bezielde deze toch kundige man toen hij die avond zijn schoenen aantrok?

December 6, 2009

In Frankrijk wonen nu eenmaal Fransen

"Ik vertrek" is een fascinerend televisieprogramma, niet in het minst omdat ik zelf in 1995 ook eens vertrokken ben. Mijn bestemming was Curacao en het risico niet erg groot. Immers, voor een baan en een huis was al gezorgd, ik sprak de taal (Nederlands), er waren geen kinderen in het spel en mocht het niet bevallen zat ik zo weer in Nederland. Het programma "Ik vertrek" selecteert mensen juist op het ontbreken van succesfactoren. Bij voorkeur spreken ze de taal van het land niet, hebben nog geen huisvesting geregeld of indien wel dan toch een bouwval, hebben twee of drie kinderen die geen zin hebben en als klap op de vuurpijl weten ze niet wat ze in den vreemde precies voor werkzaamheden gaan verrichten.

Niet zelden ligt een negatieve keuze ten grondslag aan de emigratie. Nederland als land van regeltjes benauwt veel mensen, en terecht. Wat men vergeet is dat bureaucratie, vriendjespolitiek, machtsmisbruik en andere negativiteit juist bij uitstek buiten Nederland te vinden zijn. Laatst emigreerden twee landgenoten naar Slovenie, de man ging er vanaf zijn jeugd op vakantie en de mensen zijn er zo open en aardig. Jaja.

Een lange inleiding om bij Ab Kuijer en Fabienne van Dillen (Ab en Fab) uit te komen. Zij zijn een paar jaar geleden naar Frankrijk geëmigreerd. Gelukkig voldoen zij absoluut niet aan bovengenoemd profiel van emigranten die het zwaar krijgen. Integendeel, Ab is CEO van communicatiebureau JuniorSenior en het gezin heeft een goed leven aan de Zuid-Franse kust. Een goed leven is een mooi ding maar ook een tikkeltje boring, een beetje tegenslag levert toch de beste verhalen op.

Soms helpt de natuur een handje en in dit geval is het een blikseminslag vlak bij hun huis waarbij de Livebox (router) het leven geeft waardoor de familie van internet is verstoken. Ab beschrijft het ruilen van de defecte Livebox met veel humor, de enige manier om in dergelijke situaties te overleven. Iedereen in het algemeen en mensen die dol zijn op Frankrijk in het bijzonder raad ik aan om het vervolgverhaal in zijn geheel te lezen:

Misschien is het een spoiler, maar de volgende scene spreekt mij bijzonder aan. Hij is afkomstig uit deel 3 als Ab al heel wat moeite heeft moeten doen om de juiste lokatie te vinden waar de router uiteindelijk omgeruild kan worden.

'Waar kan ik u mee helpen?' vraagt een puistige jongen met lang sluik haar.' Ik laat de router zien, vertel over de blikseminslag, toon de factuur en zeg dat ik hem vandaag wil omruilen. 'Mmm, ja, heeft u een omruilnummer?' Pardon, een omruilnummer? 'Ja u moet eerst bellen met 3099 en dan krijgt u een omruilnummer'. Ik leg geduldig uit dat ik dit voor het eerst hoor en dat ik zelfs een uur geleden heb gebeld met dat nummer en men mij garandeerde dat ik de router zonder problemen in deze winkel kon omruilen. Maar u kunt toch wel zo'n nummer voor mij maken? vraag ik, in de ijdele hoop dat ik de jongen deelgenoot kan maken van mijn probleem. De jongen kijkt mij geschrokken aan alsof ik iets illegaals voorstel. 'Nee, nee, u moet bellen met France Telecom en zij moeten dat nummer aanmaken.' Maar u bent toch France Telecom? 'Inderdaad, maar wij maken geen nummers aan.' Ik pak mijn mobiel en zeg demonstratief: Okee, wacht even, ik ga ze nu bellen, dan heb ik dat nummer zo voor u. Zag ik daar een valse glimlach als de jongen zegt: 'Helaas moet u ons bellen via een vaste lijn, anders werkt dat nummer niet.' Oh, wat raar, maar mag ik hier dan even bellen? Nu heeft hij echt plezier: 'Nee dat mag u niet, u moet thuis bellen.' De sfeer wordt een beetje grimmiger dus ik grom nog even door: Wacht even, begrijp ik het goed dat u zegt dat ik naar huis toe moet gaan, daar 3099 bellen, en als ik een omruilnummer heb gekregen, waar moet ik dan daar toe? Ik laat de man het antwoord zelf maar geven zodat hij inziet dat het best een omslachtig systeem is. 'Ja, dan komt u inderdaad weer naar ons toe met dat omruilnummer'. Ik kijk hem ongelovig aan en zeg dat hij een grap maakt.

Een grap? Het Franse boek voor humor is nog dunner dan het Duitse, dat is algemeen bekend. Ik bedoel, zelfs 'Allo 'Allo! is door de Engelsen gemaakt.

Aha, vers van de pers... het is Ab gelukt!

November 25, 2009

Sieper

Het wordt steeds moeilijker, maar soms kan ik Luchiano (12) nog aan het lachen krijgen. Okay, vandaag ging het ten koste van Diana (3) maar zij heeft dat zelf gelukkig niet in de gaten.

We kijken naar Wonderteam (Wikipedia), een van Diana's favoriete programma's. Ze praat zelfs met hetzelfde accent. In het Wonderteam gebruiken ze vaak het woord "super", bijvoorbeeld in supersnel. Hun en Diana's super klinkt echter eerder als "sieper".

Een paar Wonderteam-figuranten richten hun blik van de televisie naar de toeschouwer.

Diana: "Waarom kijken die sukkels naar mij?"
CasaSpider: "Soort zoekt soort."

Diana gaat gewoon door met haar werkzaamheden.
Luchiano lacht zich een bult.
Wat zeg ik, een sieperbult.

September 25, 2009

Begrip

Dat is wel even wennen, die nieuwe wetenschapsquiz van Teleac gepresenteerd door Frank Lammers. De naam van de quiz is "Écht niet?!" en dat doet toch enigszins denken aan "Hoe? Zo!" of niet soms. Buiten het feit dat Miss Nederland een van de deelneemsters was kan ik niet veel positiefs melden over deze met laserlichten en andere neurotische effecten opgeleukte show. Die Miss Nederland is dat eigenlijk Carmen Kool?

Drank en drugs leiden tot meer begrip, een boude stelling. Toch zit er wel iets in, immers Curacao en de Nederlandse Antillen hadden de buik vol van PVV'er Hero Brinkman met zijn ongenuanceerde uitspraken. Nu hij zelf toegeeft een alcoholprobleem te hebben na een akkefietje met een barman in café Nieuwspoort is die verhouding tenminste van de kant van de Antillen verbeterd.

"Voor mij is het gedrag van de heer Brinkman begrijpelijk, nu ik heb begrepen dat hij alcoholist is. Iemand die zelf normafwijkend gedrag vertoont, beschuldigt anderen daar ook van." Aldus de Antilliaanse Statenvoorzitter Pedro Atacho (PAR).

Nog even terugkomend op Frank Lammers en "Écht niet?!" Een van de vragen was of men tijdens het slapen kan leren, bijvoorbeeld door een boek onder je hoofdkussen te leggen. Het slechte nieuws is dat dat niet kan, het goede dat ik dat weet uit een boek dat onder mijn kussen lag. Dat lijkt een beetje op: "Er bestaan twee groepen mensen, mensen die de wereld in twee groepen verdelen en zij die dat niet doen." Vanmorgen reed ik met 50 kilometer per uur naar mijn werk, hoe hard moet ik vanavond rijden om alsnog 100 kilometer gemiddeld te halen?

Tijd voor een rustmomentje. De spoorbomen gaan dicht, we staan achter een Toyota Prius en daar raast de trein richting Breda al voorbij. Vanmorgen dacht ik daar even aan. Als twee vliegtuigen recht op elkaar afvliegen kunnen ze elkaar met enige moeite nog ontwijken. Dat is precies het nadeel van de rechtlijnigheid van de het treinconcept. Is dat nog wel van deze tijd?

We nemen er maar een biertje op, voor het betere (wederzijdse) begrip.

August 17, 2009

Marth en andere namen

Diana (3) heet sinds een week geen Diana meer. Zij wenst aangesproken te worden met "Marth". Marth (Wikipedia) is een game-character uit het spel Super Smash Bros Brawl dat bij ons thuis bijna dagelijks op de Wii wordt gespeeld. Na haar aanvankelijke liefde voor Sonic gevolgd door een kortstondige flirt met Meta Knigt is het nu dus Marth.

"Vraag eens: Marth, wat is je favoriete lolly?" Diana euhm... Marth kijkt me verwachtingsvol aan. Op het moment dat ik de naam Mart uitspreek beginnen haar ogen te stralen. Wij vinden het allemaal best, ook al is het wel even wennen om twee zoons te hebben. De Marth-fase introduceert twee voordelen. Ten eerste poept Marth nooit in zijn pamper maar altijd op de wc en ten tweede blijkt Mart waarachtig een goede eter.

17.08.2009: Diana (3) is de nieuwe Marth, game-character uit Super Smash Bros. Brawl. Klik voor groter.'s Avonds kijken we naar Een tegen Honderd. Er is een fragment uit De Kleine Waarheid, de befaamde televisieserie uit begin jaren 70 over het leven van Marleen Spaargaren. Lucy en Luchiano (11) vragen mij waar dat verhaal over gaat. Echt goed herinner ik het me niet, wij mochten ook niet altijd kijken omdat er voor die tijd nogal pikante scenes in zaten.

Wel weet ik dat er een kind in voorkomt met de naam Eppo. Eppo is "een kind dat gewoon wat meer aandacht nodig heeft", maar toen noemden we zo iemand gewoon een gek. Mijn zus Monica en ik moesten ontzettend om Eppo lachen terwijl mijn moeder afkeurend zei dat dat onfatsoenlijk is. "Hoe dan ook, sinds De Kleine Waarheid noemt niemand zijn kind meer Eppo", zeg ik tegen Lucy. In Duitsland is iets soortgelijks gebeurd met de naam Detlev.

Zijn er meer namen die niet meer gebruikt worden? In Europa zullen weinigen kiezen voor de naam Adolf, maar in Zuid-Amerika is Adolpho weer heel normaal. We vragen ons af wat er met de achternaam Hitler is gebeurd, hebben al die mensen hun naam veranderd? Namen van andere dictators of hun directe ondergeschikten lijken niet in de ban te zijn gedaan.

Om 21:35 schakelen we over naar het WK Atletiek in Berlijn. De 100 meter Mannen, het Koningsnummer, staat op het programma. De twee favorieten hebben bijzondere namen: Usain Bolt en Tyson Gay. Usain is geen gemakkelijke maar wel een mooie naam. Iedere keer als de commentator het over Gay heeft schiet Luchiano in de lach: "Je zult toch maar Gay heten."

Het zit Gay ook niet mee, want ondanks een Amerikaans record in 9.71 wordt hij slechts tweede. Achter de onnavolgbare Usain Bolt die in 9.58 over de finish komt. Het doet denken aan de overmacht van Ben Johnson in 1988. Gelukkig ziet Bolt er heel wat normaler uit hetgeen mogelijke verdenkingen voorlopig naar de achtergrond doet verdwijnen.

We kennen Marth slechts een paar dagen maar toch heeft hij vandaag de respectabele leeftijd van 1200 dagen bereikt. Gefeliciteerd, Marth!

August 13, 2009

Dikke Meneer in de Betuwe

Een dagelijks terugkerend item bij Veenstra Veenstra die Giel Beelen 's morgens op 3FM vervangt tijdens diens vakantie is de Dikke Meneer van de Dag. Neen, dit is geen verzoek om mij op te geven. De Dikke Meneer van vandaag weegt 149 kilo en Michiel Veenstra vraagt hem naar zijn ontbijt.

"Een boterham met een bal gehakt", zegt de man. "Ja, ik kom uit de Betuwe."
CasaSpider denkt: "Huh, de Betuwe? Word je dan echt zo dik van fruit?"
Dikke Meneer: "En met al dat fruit daar... dan heb je wel eens zin in een kroket en een gehaktbal."
Veenstra: "En dan neem je zeker een appel als toetje?"
Dikke Meneer: "Ja, om de mond mee af te vegen."

Tot slot wat droge(re) kost. De regering van de Nederlandse Antillen wil de Statenverkiezingen die gepland staan voor januari 2010 annuleren. De reden hiervoor is dat het land de Nederlandse Antillen per 10 oktober 2010 ophoudt te bestaan. Lees hier het krantenartikel (mirror) en de mening van CasaSpider precies een week geleden.

July 25, 2009

Metafoor Mont Ventoux

Voor het eerst sinds 2002 is de Mont Ventoux opgenomen in het rondeschema van de Tour de France. Mont Ventoux, de naam zegt het: de berg waar het altijd waait. Door de Mistral is de berg zo kaal als wijlen Kick Stokhuizen en ziet het bovenste gedeelte eruit als een maanlandschap. Zij is 1912 meter hoog en de combinatie van het woeste uiterlijk, de brandende zon en de harde wind verheffen haar tot mystieks proporties, helemaal nadat Tom Simpson er in het jaar 1967 op drie kilometer van de top uitgeput neerviel en stierf.

De afgelopen week is de Mont Ventoux veel in het nieuws, men blikt terug en allengs krijgt de berg haar mythische gloed. "Een onvergefelijke berg", noemt men haar ook wel hetgeen natuurlijk typisch vrouwelijk is. In 2000 waren Lance Armstrong en Marco Pantani samen ontsnapt. Armstrong was de veruit sterkere maar hij schonk de zege aan Pantani, daarmee het onheil over zich afroepend dat hij nooit meer kon winnen op de Mont Ventoux.

Zaterdagmiddag installeer ik mij met een notitieblok en een fles Westmalle Tripel voor de televisie. De etappe naar de Mont Ventoux belooft het spektakelstuk van de Tour te worden. Herbert Dijkstra en Maarten Ducrot babbelen relaxed een eind in de ruimte. Ducrot heeft het er steeds over hoe iedereen op de kant gezet wordt als de Astana's er de vaart in zetten. En weer gaat het op de kant, het is voor het eerst dat ik dit hoor.

Er ontspint zich een interessante discussie. Ducrot vindt het maar gek dat de Noor Thor Hushovd in het groen rijdt terwijl Mark Cavendish toch duidelijk de betere sprinter is. Dijkstra relativeert en stelt dat het nu eenmaal om de punten gaat en die zijn niet alleen aan de meet te verdienen. Even later gooit hij er een schepje bovenop en vraagt aan Ducrot: "Wie is volgens jou dan de beste klimmer van deze Tour?" Ducrot moet even nadenken en zegt dan: "Ja, dat is Contador." Toch rijdt Franco Pellizotti in de bolletjestrui. Daarmee is de discussie over de groene trui direkt afgerond.


25.07.2009: Rabo-renner Garate wint de koningsetappe naar de Mont Ventoux, de Reus van de Provence. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


Zo nu en dan komt, met dank aan de helicopter, de Mont Ventoux in beeld. Zij is indrukwekkend, niet spits als bijvoorbeeld de Eiger of de Matterhorn en ook lang niet zo hoog, maar door de uitgestrektheid, het kale landschap en dat torentje buitengemeen indrukwekkend en door haar vermeende lelijkheid, immers welke vrouw wil met Kick Stokhuizen vergeleken worden, zelfs mooi.

Klim er maar eens tegenop. Er was een dichter die zei dat de rit naar de top van de Mont Ventoux, de Reus van de Provence, gelijk staat aan het voeren van een deugdzaam leven. Over leven gesproken, is het leven zelf niet een soort van Tour de France of misschien zelfs wel de barre tocht naar de Mont Ventoux? Soms lijkt het in ieder geval wel zo.

Terug naar de race. Raborenner Juan Manuel Garate en de Duitser Tony Martin demarreren uit de kopgroep. Vriend en vijand geloven niet dat zij het volhouden, immers achter hun wordt het spel gespeeld om de derde plaats in het algemeen klassement. Fränk Schleck heeft hier zijn zinnen op gezet maar moet dan nog wel even Lance Armstrong piepelen. Samen met broer Andy doet hij er alles aan, maar gele trui drager Alberto Contador, net als Armstrong van team Astana, kleeft in het wiel van vooral Andy Schleck. Juist als Andy Schleck, Contador en Vincenzo Nibali flink inlopen op de koplopers ziet Andy de zinloosheid van zijn missie in en laat gaan.

Voor mij bederft het de etappe een beetje, ja zelfs mag men van een deceptie spreken. Van de andere kant is het leuk voor de Rabo's dat na alle ellende uiteindelijk hun renner Garate de Koningsetappe zegevierend afsluit. Garate zelf is uiteraard dolblij met deze overwinning aan het eind van zijn carriere. Ducrot beschrijft de finale met Martin als een voetbalwedstrijd. Ook hier countert Dijkstra scherp: "Maar dan verlies je toch altijd van de Duitsers?"

Net als ik blijven de verslaggevers met een dubbel gevoel zitten. Ducrot: "Er is één dikke maar. Contador heeft zich ingehouden en zich ten dienste gesteld van Armstrong." Zo is het, maar het positieve nieuws is dat we deze metafoor van het leven met zijn allen hebben overleefd, vandaag dan toch.

July 20, 2009

Herinneringen aan een eetkamer

Vandaag maandag 20 juli 2009 is een historische dag. Feitelijk is iedere dag een historische dag maar vrij naar George Orwell zijn sommige historische dagen meer historisch dan andere. Het is niet anders.

Wij schrijven 20 juli 1969, CasaSpider is dan nog lang niet geboren, en bevinden ons im Eßzimmer ergens in Sankt Wendel, Saarland. Het ouderlijk huis van mijn moeder kende vele kamers, maar het strikte onderscheid tussen das Wohnzimmer, die Küche en das Eßzimmer staat mij nog goed bij.

Normaliter is de woonkamer de chique kamer, maar daar speelden mijn zussen en ik Mühle en andere spellen. We aten in de keuken en keken televisie in de eetkamer. Wel een beetje gek als men erover nadenkt, maar toen voelde het als vanzelfsprekend.

De kleine blonde jongen is dan tien jaar oud en voelt dat er die avond in de nacht van 20 op 21 juli 1969 iets bijzonders te gebeuren staat. Met zijn allen zitten we im Eßzimmer, opa Stoll in zijn leunstoel en de anderen aan de grote tafel waar zoals gebruikelijk de Salzstangen klaar staan. Chips kennen de Duitsers in die tijd nog niet echt maar zij hadden dan weer Currywurst.

In de beleving van de blonde tienjarige jongen is het half een, of misschien één uur. In werkelijkheid is het drie minuten voor drie (02:56:20) in de ochtend van 21 juli 1969 als Neil Armstrong, gezagvoerder van de Apollo 11, de maanlandingsmodule Eagle op de maan heeft geparkeerd en als eerste mens ter wereld voet op de maan zet, de legendarische zin uitsprekend: "That's one small step for a man, one giant leap for mankind".

Okay, die zin kan ik mij niet meer herinneren. Alleen de schimmige zwart-wit beelden en de spanning die zo merkbaar is in de eetkamer. Iedereen voelt dat hier geschiedenis wordt geschreven, ook al is het belang van bemande ruimtevaarten later veel minder groot gebleken dan men toen dacht.

Alleen omdat ontdekker Ries Brouwers zich garant stelt durft platenmaatschappij Dureco het aan om bij het uitbrengen van Vaarwel, ik zal geen traan meer om je laten op 2 mei 1969, ruim twee maanden voor de heldendaad van Neil Armstrong, Edwin "Buzz" Aldrin en Michael Collins, Corrie Konings voortaan zowel op bühne als op plaat door de Rekels te laten begeleiden.

Op dezelfde dag dat wij Harry Potter en de Halfbloed Prins in de MustSee bioscoop aan het Chasséveld te Breda zien staan er reclameborden met de boodschap dat die avond Corrie Konings precies daar een concert geeft ter gelegenheid van haar 40-jarig jubileum. Over parallelle universums gesproken.

Im Eßzimmer ergens in Sankt Wendel, Saarland, heeft de tienjarige blonde jongen in de nacht van 20 op 21 juli 1969 nog geen notie van het bestaan van Corrie Konings, laat staan de Rekels. Veel draden van het web moeten dan nog gesponnen worden. Hoeveel mensen weten waar ze waren op 20 juli 1969? Mooi was die tijd.

July 8, 2009

Wacko afbeeldingen

06.07.2009: Diana (3) verzorgt het vlees op de barbecue, ideaal zo'n dochter. Klik voor groter.Ook al is hij donderdag 25 juni 2009 overleden, Michael Jackson is en blijft een fenomeen. Daarom keken we dinsdagavond vanaf half zeven naar de afscheidsceremonie, afwisselend op Nederland 3 en SBS6.

Een laatste afscheid heeft iets speciaals en men kan het nooit meer overdoen. Het openingslied en het plaatsen van de kist waren veelbelovend maar daarna viel een lange stilte. Een te lange stilte.

In het schema was iets misgegaan of veranderd met een helicopter en waar de ouders van Michael waren en dergelijke. Allemaal niet onbelangrijk maar wat ons betreft verliep de ceremonie hierdoor enigszins teleurstellend. Ook bij later terugswitchen kon ik er niet meer goed inkomen. We hoorden Mariah Carey, een man van Motown, Stevie Wonder en Lionel Ritchie.

Emotie zit meer dan wat dan ook tussen de oren. Wat men voelt is een door de eigen geest gecreëerde afbeelding van de werkelijkheid. Bij het afscheid van André Hazes in september 2004 was ik in ieder geval een stuk beter in het creëren van deze afbeelding.

De wereld van Michael Jackson was natuurlijk al een tamelijk bizarre. In een Duits ochtendprogramma vroeg de presentatrice zich af of hij überhaupt wel in die kist lag. Ik durf er zijn hoofd niet voor in het vuur te steken.

Terugkomend op Wacko (Jacko) in combinatie met afbeeldingen, wat valt hiervan te denken:

  • Luchiano (11) roostert het vlees op de barbecue.
  • CasaSpider doet ook een poging.
  • Wat doet Diana (3) met het zand?

Wie krijgt de prijs voor de meest Wacko Spider? Gelukkig is er ook een keurige overzichtsfoto van de barbecue. Michael, Rest In Peace.

June 19, 2009

Berichten van de bank (1)

Is niets doen leuk? Neen, niets doen is niet leuk. CasaSpider zit vanaf 1 juni op de bank, hetgeen in de detacheringswereld wil zeggen dat men op een nieuwe opdracht wacht. Op zich kwam dat niet eens zo slecht uit met de komst van Sugey maar daarover later meer. Er komt minder uit mijn handen dan ik zou willen en dan kunnen er gekke dingen gebeuren.

17.06.2009: Sugey en Lucy op Eindhoven Airport, Sugey vliegt naar Madrid. Klik voor groter.Wie had nu ooit gedacht dat ik nog eens naar Vis TV keek? Vis TV, een spetterend programma. Haha. Presentatoren Ed Stoop en Marco Kraal doen hun uiterste best om van het oersaaie vissen iets spetterends te maken, een beetje in de stijl van Top Gear.

Toch past het welhaast overdreven enthousiasme beter bij een dodemansrit in een Ferrari dan bij het uitgooien van een hengeltje in een wak van 15 bij 15 centimeter. Tenminste dat vind ik. Toch heb ik het programma uitgekeken. Als ze me missen ben ik vissen.

Ook de meeste wedstrijden voor de Confederations Cup heb ik bekeken, een toernooi dat feitelijk nergens over gaat. Het meeste opzien baart nog wel de vuvuzela. Bij de ultiem slechte openingswedstrijd tussen Zuid-Afrika en Irak viel het irritante geluid als ware het stadion een grote zoemende bijenkorf mij (en niet alleen mij) al op.

De hiervoor verantwoordelijke plastic toeter heet dus vuvuzela. Geloof mij, duizenden doedelzakken of didgeridoo's in een stadion klinken hiermee vergeleken als engelengezang. Een heuse kwestie met het oog op het wereldkampioenschap volgend jaar ligt op de loer.

Waar is Sugey? Woensdag hebben we Sugey naar Eindhoven Airport gebracht vanwaar zij naar Madrid is gevlogen, op bezoek bij vrienden. Diana (3) is tegenwoordig dol op foto's maken en schoot deze bijzondere compositie. Even later liep ze blij rond met haar nieuwe Dora-ballon. Plannen veranderen snel. Dat vereist een zekere mate van flexibiliteit en anticipatievermogen.

May 7, 2009

Hyena's

Letselschade is een moeilijk begrip, een begrip dat al snel geassocieerd wordt met ranzig. Hoe komt dat toch, immers als iemand schade lijdt door een onrechtmatige daad van een ander is het billijk dat die schade wordt vergoed. Het ranzige zit hem erin dat directe schade in geld is uit te drukken maar leed niet. Waar overlevenden van een ramp als het neerstorten van het vliegtuig van Turkish Airlines of de aanslag van Karst Tates op Koninginnedag voorheen blij waren er goed vanaf gekomen te zijn lijkt het tegenwoordig normaal om hiervoor ook nog eens financieel gecompenseerd te (willen) worden.

Amerikaanse toestanden rukken op en dan niet de beste Amerikaanse toestanden. Hoe lang is het niet geleden dat de vrouw die haar kat in de magnetron droogde een flinke som geld ontving? Collega-DBA Stefan heeft het juiste antwoord: "Als jij dat zo vindt dan is er toch vast een politieke partij die jouw mening deelt..." Obstinaat zeg ik: "Neen, er zijn te weinig mensen met gezond verstand. Ik kan ze op de vingers van een hand tellen."

Stefan: "Richt dan zelf een politieke partij op, als jij degene bent met het gezonde verstand." Soms zijn collega's ronduit onuitstaanbaar. "Neen Stefan, daar liggen mijn capaciteiten niet. Ik ben gewoon beter als stuurman aan de wal." Maar als, als ik toch de wetten kon maken dan, dan komt menig gelukszoeker op letselschadegebied van een koude kermis thuis bij het uitspreken van het oordeel: "50 zweepslagen op de markt!"

We kwamen erop door het programma Missers. Een echtpaar had al twee kinderen en vond dat voldoende, ja dat begrijp ik ook wel. De man liet zich steriliseren, dat begrijp ik dan weer iets minder, en na de nodige checks van het sperma ging het sein op groen. Ze mochten seks hebben zonder voorbehoedsmiddelen. Promt raakte de vrouw zwanger van het derde kind, wel dat kan gebeuren.

Nu was het echt welletjes qua aantal kinderen en de man vroeg via zijn huisarts en de chirurg om een extra sterilisatie, hij vertrouwde zijn zaakje niet. Maar volgens de heren medici was alles goed, geen levende zaadcel te zien in het sperma. Kort daarna werd de vrouw zwanger van het vierde kind. De man ging altijd vroeg van huis en kwam laat thuis. Toen hij de huisarts wederom om een extra operatie vroeg antwoordde die: "Dit is medisch gezien onmogelijk, weet u wel zeker dat de kinderen van u zijn?"

Een DNA-test toonde aan dat de kinderen nummer drie en vier echt van hem waren. Inmiddels moest het gezin verhuizen, het oude huis was te klein voor zes personen. Er worden diverse kosten gemaakt, zoals bekend zijn kinderen niet goedkoop. De man wil hiervoor een tegemoetkoming ook al realiseert hij zich dat het moeilijk is in het geval van twee gezonde kinderen te spreken van leed en een misser. Een complexe zaak derhalve.

Terugkomend op mijn politieke partij en de wet. Is de wet altijd rechtvaardig? Dit is natuurlijk een retorische vraag. In het geval van voetbalwetten luidt het antwoord zeker neen. Zelden heb ik zo'n slecht Barcelona gezien, Chelsea speelde in de tweede halve finale van de Champions League de sterren van de langs de lijn steeds wanhopiger gebarende trainer Guardiola van de mat en had met 3-0 moeten winnen. Aangezien het slechts 1-0 was zei ik al tegen Luchiano (11): "Alles kan nog gebeuren, immers één lucky goal van Barcelona is genoeg."

In de 92e minuut scoorde Iniesta, de enige Barca-speler die samen met doelman Valdes zijn normale niveau haalde, met een prachtig afstandsschot de onverdiende gelijkmaker. Het was het enige schot op goal van Barcelona gedurende de gehele wedstrijd. De verslagenheid bij alles wat Chelsea een warm hart toedraagt was enorm. Een finale in Roma tussen Manchester United en Barcelona is mooier dan een met Chelsea, dat is zeker. Maar het blijft onverdiend.

Ballack, Drogba en Hiddink mogen nog deze week het bezoek van een legertje letselschade-advocaten tegemoet zien.

April 1, 2009

Wat is waar?

In de Europese Unie loopt de zomertijd van de laatste zondag in maart tot de laatste zondag in oktober. Probleem van deze stelling is: "Wie gelooft dit?" Het is natuurlijk wel 1 april. Anderzijds is het niet dom om de zomertijd in te laten gaan op de laatste zondag van maart, zo kan de overgang tenminste nooit op 1 april plaatsvinden.

De headlines van het nieuws doorbladerend heb ik bij elke regel mijn twijfels. "Autobedrijf Kroymans failliet" (video), mensen die hun nieuwe Alfa al betaald hebben zien hem achter het hek staan maar mogen hem niet meenemen. De werkelijkheid is soms gekker dan een grap. Balkenende opent AutoRAI. Jaja, leuk gefotoshopt maar daar trappen wij niet in. Een premier in crisistijd heeft wel iets anders te doen dat is algemeen bekend.

In 2006 had CasaSpider trouwens zelf een 1 aprilgrap. In die tijd schreef ik over mogelijke plannen van Venezuela om de ABC-eilanden (Aruba, Bonaire, Curacao) in te lijven, dat speelde toen echt. De op Curacao wonende maar in Venezuela geboren tv-presentatrice Lupe Reyes had het CasaLog ontdekt en nodigde mij uit voor haar programma De Frente ku Lupe om hierover van gedachten te wisselen.

De lezers van het CasaLog zijn niet de domsten en al snel stond de datum 1 april in diverse comments. Enkele dagen later sprak ik Kees Barneveld, directeur SQL Integrator Curacao. Die heeft op de bewuste zaterdagavond nog een hele tijd op mijn optreden zitten wachten. Daarmee was de grap voor mij geslaagd.

Oppassen geblazen dus, vandaag.

March 22, 2009

Hippe Heintje

Zaterdagavond kijken we naar Holland's Got Talent. Ja ik weet het, ook al houden wij niet van kamperen evengoed zijn wij typisch campingpubliek. Luchiano (11) is onder de indruk van het jongetje dat "Mama" zingt, van Heintje (Wikipedia). "Die gast zingt goed man!"

Ik vertel hem over Heintje en ondertussen zoekt hij in YouTube naar de originele versies. De Duitse vinden we trouwens allebei beter. Luchiano: "Die gast komt zeker uit Amsterdam." Dat vind ik vreemd, immers in de Nederlandse versie is de Limburgse zachte-g duidelijk te horen. Wat dat betreft heeft Luchiano een achterstand ten opzichte van andere Nederlanders, dat hij dialecten nog niet kan plaatsen.

"Waarom denk je dat Heintje uit Amsterdam komt?", vraag ik. "Door dat vage kapsel van hem, zo lopen al die gasten in Amsterdam erbij", antwoordt hij. Amsterdam veertig jaar achter op Limburg, dat is ook een manier om te kijken naar wat hip is.

Een geweldig optreden trouwens in Holland's Got Talent van ene Peter met zijn vlieghengel, zie ook de TV van Willemijn.

January 26, 2009

Diana wil iets zeggen

Week vijf van het jaar 2009 is Diana-week. Wie weet waarom mag het zeggen, familieleden en andere bekenden beschikken niet over extra kennis. Wellicht een beetje klef maar deze week loopt men dus een grotere kans op verhalen met Diana (2) in de hoofdrol. Dat is niet zo moeilijk want de leukste verzint ze zelf.

Een fascinerend onderdeel in de transitie van baby (0-1) via dreumes (1-2) naar peuter (2-4) is het aanleren van bepaald gedrag, bijvoorbeeld het ontwikkelen van gevoel voor humor en manipulatie. Als Diana in bed ligt wil ze er soms uit, dat is logisch. Ze trekt een heel arsenaal van argumenten uit de kast. Via de babyfoon worden we bestookt met:

  • Ik heb honger!
  • Ik heb pijn in mijn oog!
  • Ik wil melk!
  • Ik wil naar beneden!
  • Ik wil verhaaltje vertellen!
  • Ik wil mijn roze hondje!

Enzovoorts. Zondagavond is het wederom zover. Aangezien de babyfoon op volle geluidssterkte staat is het nagenoeg onmogelijk om naar De Reunie te kijken met daarin een vrachtwagenchauffeur die de ramp met de Estonia in 1994 overleefde. Een collega met wie hij de hut deelde zat op dat moment in de bar en is omgekomen. Het lot bepaalde dat de vrachtwagenchauffeur later getrouwd is met de zus van de omgekomen collega.

Ik loop naar boven waar Diana al rechtop in haar bed staat. "Papa, ik wil melk!" "Ja, die krijg je zo. Ga eerst maar liggen." Diana geeft het niet snel op en put uit haar verzameling smoezen. Ik wil terug naar De Reunie en pak haar vast om haar neer te leggen.

"Papa ik wil iets zeggen", roept ze in een laatste wanhoopspoging. Als ze ligt vraag ik: "Okay meisje, wat wil je dan zeggen?"

"Ik wil zeggen dat ik eruit wil", zegt ze met een zielig stemmetje. Bijna ga ik overstag. Maar ja, we weten allemaal hoe dat tegenwoordig gaat met bijna.

January 12, 2009

Een genante vertoning

Giel Beelen is terug van vakantie en daar ben ik blij om. Ja, ook aan Giel erger ik mij regelmatig maar overall slaat de balans door in zijn voordeel. Geldt dat niet voor het hele leven, dat men zich aan bepaalde dingen (zeer) kan ergeren maar de balans desondanks positief blijft? Ik dacht het wel.

Een goede test om te zien of men iets of iemand nog leuk vindt is het een tijdje zonder doen, of met iets of Katja Schuurman iemand anders. Gedurende zijn vakantie werd Giel vervangen door Michiel Veenstra. In de grond geen onaardige vent maar zijn zogenaamd grappige telefoontjes naar nietsvermoedende hoteliers en andere slachtoffers in het buitenland waren dermate tenenkrommend, ja zelfs voor mij, dat ik van de weersomstuit overschakelde naar Radio-1.

Giel daarentegen had maandagochtend een mooie binnenkomer. Hij had zich zaterdagavond enorm geërgerd aan de uitverkiezing van het Beste TV-moment van 2008. Het publiek mocht de Top-3 samenstellen en een vakjury (ahum) koos daaruit de nummer één.

Het ontluisterende interview van Rutger van GeenStijl met Ella Vogelaar en de ontmaskering van Joran van der Sloot door Peter R. de Vries staken met kop en schouders uit boven de rest. De derde genomineerde was Paul de Leeuw die achterna werd gezeten door de verstandelijk gehandicapte Yta. Hartstikke leuke televisie maar qua belang geen vergelijking met de twee andere genomineerden.

"Volgens mij gaat Paul de Leeuw winnen", zei ik tegen Luchiano (11). "Want die is net als deze show van de VARA. Een schande, maar ik vrees dat ze het doen." En zo geschiedde bij monde van jury-voorzitster Anita Witzier. Misschien speelt mee dat GeenStijl druk bezig is een publieke omroep te starten, gewoon omdat het kan: PowNed.

Okay, het doet mij deugd dat VARA-coryfee Giel Beelen de uitspraak van Anita Witzier ook tenenkrommend genant vindt. Het is niet gebruikelijk en ook niet gemakkelijk om openlijk kritiek op de eigen organisatie c.q. werkgever te geven maar paradoxaal genoeg stijgt de VARA hierdoor weer een puntje bij mij.

Tot slot. Is de familie Rook verhuisd van Cedar Rapids naar Marion, Iowa? Dat leid ik af uit de bezoekersstatistieken van het CasaLog. Niets blijft geheim. Ja, of hun provider is verhuisd dat kan natuurlijk ook.

December 23, 2008

Fox 40

23.12.2008: Het blad SCHEIDS! is best humoristisch, vooral het artikel over de Fox 40. Klik voor groterAls de blazer overvloedig sproeide met speeksel, vond het erwtje dat ook niet prettig. Van stof, modder of ander vuil had het erwtje evenmin terug. Dan zei hij 'bekijk het maar, gij zult niet meer fluiten'. Dan stond je als scheidsrechter mooi voor aap en lachte iedereen je uit.

Plotseling lag het eerste nummer van de eerste editie van het blad SCHEIDS! bij ons op de deurmat. De naam van de geadresseerde was mij volkomen onbekend en doet ook niet terzake. Ik hou daar wel van, van bladen gericht op een specifieke hobby of vaardigheid.

Zie bijvoorbeeld het citaat hierboven. We hebben het over de fluit Fox 40, ontworpen door basketbalscheidsrechter Ron Foxcroft uit Canada. Het is de eerste fluit zonder erwt. Foxcroft ontwierp hem omdat hij vaak last had van een fluit die dienst weigerde. Sjonge, wat is dat SCHEIDS! toch een dubbelzinnig blad.

Enfin, de Fox 40 is een groot succes en wordt door de aanbidders liefkozend de Stradivarius onder de fluiten genoemd. Het zal allemaal wel.

Over scheidsrechters gesproken, is het wel terecht dat de reclame van SpecSavers waarin een oude dame wordt geslagen de Loden Leeuw heeft gewonnen? Net als Antoinette Hertsenberg van Radar is mij tot op heden onduidelijk wat de idee hierachter is maar het heeft toch een zekere humor. Wat mij betreft had de reclame van Axe met de sproeiende oksels met de Fox 40 teruggefloten mogen worden.

December 10, 2008

Het Geluid is een Zwabber

10.12.2008: Het Geluid van Q-Music is geraden, de schuivende zwabber levert 62.400 euro op. Klik voor groterNa de tip van Dytiscus als reactie bij de post Het Geluid was ik lichtelijk opgewonden. Ja, het moest wel ketchup zijn. Ga maar na met de reclame van Heinz en die laatste druppel in gedachten: Geduld is een schone zaak, haal eruit wat erin zit en krijg het heen en weer (schudden). Alleen dat het geluid regelmatig over de vloer komt was een beetje moeilijk te plaatsen. Wellicht dat de ketchup vaak op de grond terecht komt?

Ik kon alleen nog maar aan ketchup denken. En dat ik er nog maar een SMS-je tegenaan moest gooien, immers 40 cent is slechts een spiering vergeleken met de kabeljouw van ruim 60.000 euro die al bijna aan mijn hengel hing.

's Morgens in de auto switchte ik al snel van Giel (3FM) naar Ruud (Q-Music). "Even luisteren hoe die anderen het allemaal fout raden", dacht ik onderwijl verzinnend wat met het kleine fortuin te gaan doen.

De ontzetting die zich van iemand meester maakt door slechts de trilling van lucht in de vorm van geluidsgolven die mijn hersens correct interpreteerden als: "Het geluid is geraden" laat zich nauwelijks beschrijven. Mijn wereld stortte voor een moment in en het ergste was nog wel dat het geluid geen ketchup was maar een zwabber (YouTube).

Een zwabber.

Na een paar uur was mijn ademhaling weer enigszins op gang gekomen en kon ik zelfs een beetje vreugde voelen voor de 27-jarige Hannah van Moorst uit Deventer. Zij wist te vertellen dat het het schuiven van een zwabber was. Nu kan ze trouwen, eerder had ze daar het geld niet voor. Met 62.400 euro kan men zelfs uit meerdere kandidaten kiezen. Hannah, neem mij!

December 8, 2008

Het Geluid

Het is algemeen bekend dat CasaSpider geen fan is van Q-Music en niet wild wordt van Ruud. Collega-DBA en vaste Q-Music luisteraar, vooral vanwege de flitsers, Stefan den Engelsman is erin geslaagd de DBA-kamer bij Brabant Water langzaam maar zeker toch warm te laten lopen.

We luisteren nu de hele dag naar Q-Music en dat komt door Het Geluid. Wat is Het Geluid? Het Geluid is een geluid van een seconde of twee, drie dat door de luisteraars geraden moet worden. Het geluid van de eerste aflevering van Het Geluid was het geluid van een sigarettenaansteker.

Het is een simpel en slim spel, immers ieder uur van de dag dat het geluid niet wordt geraden verhoogt men de prijs met 100 euro. Meedoen kan door een SMS te sturen met zijn naam naar 9596 (40 ct/pob) en dan maar te hopen dat men wordt gebeld en het geluid mag raden.

De eerste winnaar van Het Geluid won 21.700 euro maar het geluid van nu is wel enorm moeilijk. Niemand kan het raden en de teller staat tot dusverre op niet minder dan 61.300 euro! Die wil ik ook wel en heb er daarom maarliefst één SMS-je tegenaan gegooid. En dat terwijl ik nog geen idee heb om wat voor geluid het gaat.

Gelukkig geeft Q-Music zo nu en dan een hint, in het geval van dit geluid al vier. Deze zijn overigens net als het geluid niet op de website te vinden, wees mij dus maar dankbaar. Hier komen ze:

Hint #1: "Haal eruit wat erin zit"
Hint #2: "Geduld is een schone zaak"
Hint #3: "Krijg het heen en weer"
Hint #4: "Dit geluid komt vaak bij je over de vloer"

In eerste instantie wijzen geluid en hints in de richting van een stofzuiger. Maar in de lijst met foute antwoorden staat al heel vaak een stofzuiger. Mensen bedenken de gekste dingen, allemaal voor hetzelfde geluid, waarvan hier een kleine bloemlezing:

  • Het luikje openschuiven tussen de keuken en het restaurant bij de Chinees
  • Het doorsnijden van een stukje karton met een stanleymes
  • Iemand die de lucht inadement van een opgeblazen ballon
  • Het opzetten van een duikbril
  • Een houder in een beschuitbus omhoog halen om het onderste beschuitje te kunnen pakken
  • Aanbrengen van spachtelputz op een muur met een spatel

Vermoedelijk zijn in totaal al meer dan 200.000 SMS-jes verzonden waardoor de prijs zichzelf dubbel en dwars betaalt. Voor reclame wordt vanzelf en gratis gezorgd, hoe slim kan men zijn?

November 23, 2008

De Klophengst

De Rijdende Rechter is een van mijn favoriete televisieprogramma's. Juridische kwesties zijn fascinerend en recht is subjectief. Kijk maar naar onze beslommeringen om Sugey een vakantievisum voor Nederland te bezorgen. De laatste tijd verzandde de Rijdende Rechter enigszins in kwesties over erfafscheidingen. Verbittering en ruzie om een paar centimeter terwijl beide partijen over enorme lappen grond beschikken, dat soort werk.

De laatste aflevering van het jaar 2008 maakt dat echter in een klap goed. De aflevering getiteld De Klophengst is een pareltje en dat komt door de ingrediënten: twee vrouwen waarvan er een liegt, een dubbel geschil namelijk of het paard Becardi wel of geen klophengst (wat IS dat in vredesnaam?) is en of er wel of geen 400 euro is aanbetaald, een ontknoping met Mr. Frank Visser in de rol van Columbo en de lange arm der wet die letterlijk ver strekt...

Marijke van Buren heeft een paard, Becardi, dat zij voor 2800 euro heeft gekocht. Zij zet het op Marktplaats voor 1800 euro en vindt in Annemieke Arends een koper. Zij bereiken overeenstemming over een koopprijs van 1000 euro voor het paard en 315 euro voor wat spullen (zadel?), in totaal 1315 euro. Annemieke betaalt 400 euro aan maar heeft hier geen kwitantie van.

Becardi is een ruin, dat is een gecastreerde hengst. Al snel komt Annemieke erachter dat Becardi voor een geholpen paard tamelijk agressief is. Is hier sprake van een klophengst? Een klophengst is een gecastreerde hengst waarbij de operatie niet helemaal is geslaagd. Hierdoor blijft het paard hengstengedrag vertonen. Marijke beweert dat het paard wel degelijk een ruin is. De dames hebben een geschil en naar verluidt wordt er schriftelijk, mondeling en via sms onplezierig taalgebruik gebezigd.

Annemieke heeft 600 euro per bankgiro overgemaakt naar Marijke. Ze moet dus nog 315 euro betalen maar is in de veronderstelling dat Marijke dat geld niet meer nodig heeft aangezien zij dat gaat verhalen op de verkoper die haar het paard heeft geleverd, omdat het een klophengst betreft. Dat is echter niet de bedoeling, integendeel. Marijke zegt dat Annemieke nooit die 400 euro heeft aanbetaald en eist het gehele bedrag. Hiervoor schakelt zij de Rijdende Rechter in.

Meester Frank Visser onderkent dat het feitelijk om twee zaken gaat en wil als eerste weten of Becardi nu wel of geen klophengst is. Het hele gezelschap gaat naar de Faculteit der Diergeneeskunde van de Universiteit van Utrecht. Daar neemt een zeer kordate dame het werk ter hand. Als zij de lange handschoen aantrekt om haar arm van achteren in het paard te steken zegt Mr. Visser met benepen stem: "En het is niet pijnlijk voor hem?"

Becardi blijkt inderdaad een klophengst te zijn, de veterinair vindt een werkende teelbal ergens in de buik van het paard. Een deskundige die bij de zitting is opgeroepen legt uit dat een hengst iets heel anders is dan een ruin. Een hengst kan eigenlijk alleen door geoefende ruiters bereden worden. De teelbal van Becardi kan wel weggenomen worden maar dit is een operatie die ongeveer 700 euro kost.

Daar is Marijke van Buren het niet mee eens. Op internet heeft zij een adresje gevonden waar men het voor 198 euro doet. De deskundige gelooft hier niets van en de zuinigheid van Marijke doet enigszins vreemd aan gezien wat zij eerder beweerde toen de Rijdende Rechter haar vroeg waarom zij een paard van 2800 euro voor 1800 euro op Marktplaats zet.

Marijke van Buren: "Ik heb een scheiding achter de rug, dus... daar heb ik wat leuks aan overgehouden."
Rijdende Rechter: "Laat uw ex dat maar niet horen."
(gelach)
Marijke van Buren: "O dat mag hij horen hoor."
Rijdende Rechter: "Okay..."

Dan is daar het punt wie van beide dames liegt. Annemieke Arends heeft een sterke troef in handen. Zij stuurde een email naar Marijke waarin zij een fout maakt die door Marijke zelf zodanig gecorrigeerd wordt dat hieruit blijkt dat zij de aanbetaling van 400 euro wel degelijk heeft ontvangen.

Rijdende Rechter: "Ja, want Annemieke vroeg: Mag ik de resterende 815 euro in tweeën betalen? Maar zij had niet goed gerekend en toen mailde u (Marijke) terug: Hallo het is trouwens 915 euro. En dat zou betekenen 1315 euro min 915 is 400 euro en dat is precies het bedrag wat zij zegt dat zij contant betaald heeft!"
Marijke: "Neen, zij heeft niet contant betaald."
Rijdende Rechter: "U schrijft het zelf."
Marijke: "Ze heeft echt niet betaald."
Rijdende Rechter: "Maar waarom schrijft u het dan?"
Marijke: "Nou ik heb mijn emails niet meer, mijn computer is gecrashed dus ik heb die allemaal niet meer."
Rijdende Rechter: "Ik wel."

Een plot die in een detective-roman niet zou misstaan. Tijd om visueel door deze aflevering heen te browsen. Daarna volgt de uitspraak van Meester Frank Visser.


Dinsdag 18 november 2008 De Klophengst De Rijdende Rechter
Met Meester Frank Visser Twee zaken in een: Is Becardi een klophengst? Is er wel of niet 400 euro aanbetaald? Beeldmateriaal kan op sommige plaatsen voor sommige mensen schokkend zijn!
De Klophengst De Klophengst
Presentatrice Jetske van den Elsen lijkt speciaal gefascineerd door het onderwerp van vandaag Aan zijn apparaat kan men niet zien of het om een hengst, een ruin of een klophengst gaat Marijke van Buren heeft alle vertrouwen in een goede afloop. Zij heeft de aanbetaling van 400 euro nooit ontvangen
De Klophengst De Klophengst De Klophengst
Verweerster Annemieke Arends beweert de 400 euro wel degelijk te hebben betaald en wil voor haar geld een ruin Op naar de Faculteit der Diergeneeskunde van de Universiteit van Utrecht De dame die met paard Becardi in de weer gaat weet van aanpakken
De Klophengst De Klophengst De Klophengst
Het echte werk gaat beginnen, we trekken er eens een lekker lange plastic handschoen voor aan Commentaar Mr. Frank Visser: "En het is niet pijnlijk voor hem?" "Neen, ik begin niet gelijk op zijn anus te duiken"
De Klophengst De Klophengst De Klophengst
Het graaien in de darmen van Becardi leidt tot resultaat: "Ik heb hier de testikel gevonden, even rechts van de blaas" Op de echo is te zien dat de testikel werkt: "Het werkt naar behoren dat hij zich als man kan gedragen. Alleen is de vruchtbaarheid duidelijk minder" Commentaar Mr. Frank Visser: "Een jongetje!"
De Klophengst De Klophengst De Klophengst
Het publiek was ook anders dan anders in deze aflevering Jos Ensink, specialist paardenchirurgie: "Omgaan met een hengst is werk voor professionals. Zij zou veel beter afzijn met een ruin" De deskundige tussen eiseres en verweerster
De Klophengst De Klophengst De Klophengst
De uitspraak van Meester Frank Visser is in beide opzichten in het voordeel van Annemieke Annemieke balt haar vuisten en heft de handen. Gerechtigheid! Marijke van Buren kan haar nederlaag moeilijk verkroppen en laat het er niet bij zitten. "Ik neem een advocaat in de arm"

Het vonnis door Meester Frank Visser

Marijke heeft een ruin verkocht en door in plaats daarvan een klophengst te leveren heeft ze niet voldaan aan haar verplichtingen als verkoper en dat Marijke niet wist dat het om een klophengst ging doet wat dat betreft juridisch niet terzake want daarvoor had zij moeten instaan.

Annemiek mag niet worden verweten dat ze dat niet tijdig heeft laten onderzoeken want een dergelijk specifiek onderzoek is immers niet gebruikelijk en wordt alleen ingesteld als daartoe een concrete aanleiding bestaat. Annemiek heeft onder deze omstandigheden recht op een redelijke koopprijsvermindering nu zij aanmerkelijke kosten moet maken om de pony alsnog te laten castreren.

Ik zal de koopprijs van de pony met toebehoren naar redelijkheid en billijkheid verminderen tot een bedrag groot 700 euro. Via de bank is al 600 euro betaald dus staat er nog 100 open maar ik acht voldoende aannemelijk geworden dat ook die 400 euro inderdaad contant zijn betaald (Annemieke steekt blij haar handen in de hoogte) en dat leid ik af uit een door Marijke zelf verstuurde email. Dat betekent per saldo dat Annemiek 300 euro teveel heeft betaald en die moet Marijke terugbetalen. Dat is mijn beslissing in de zaak en daarmee zult u het moeten doen. Dank u wel.

De nabespreking met Jetske van den Elsen

Jetske: "Nou, dat is nogal wat..."
Marijke: "Zeker, ik laat het hier ook niet bij zitten. Ik neem een advocaat in de arm."
Jetske: "De uitspraak is geweest nu, he?"
Marijke: "Dat weet ik, maar ik laat het hier niet bij."
Jetske: "U blijft voet bij stuk houden..."
Marijke: "Ja."
Jetske: "Annemiek, een grote glimlach..."
Annemiek: "Ja, alleen al mijn gelijk... is gewoon... pffff... hehe... ik ben geen leugenaar."

De gehele aflevering is hier te bekijken.

November 11, 2008

Joran versus Peter R., een analyse

Het is een merkwaardige wereld waarin de producten van twee spermatozoïden waarvan de ene aanstaande vrijdag 52 wordt en de ander 31 jaar later het levenslicht ziet voor de rest van hun leven tot elkaar veroordeeld zijn. Begin februari 2008 was er de toch sensationele uitzending van Peter R. de Vries waarin hij via een undercover-operatie Joran van der Sloot ontmaskerde. Ja, ontmaskerde. Het feit dat dit geen juridische gevolgen heeft gehad doet daar niets aan af.

Afgelopen zondag kwam Peter met een volgende onthulling. Wederom was Joran zijn slachtoffer. Deze keer is de man die geen ezel is (immers...) ontmaskerd als vrouwenhandelaar in Bangkok, Thailand. Waar in februari nog 7 miljoen mensen keken waren het er nu slechts 3,5 miljoen. De persoon Peter R. verdeelt de Nederlandse bevolking in twee kampen, het ene loopt met hem weg en het andere vindt hem verachtelijker dan Joran. Tijd voor nuance, een analyse door CasaSpider.

Peter R. de Vries
De persoon Peter R. komt op mij over als betrouwbaar, ijdel, nauwgezet, prestatiegericht en vasthoudend. Hij heeft een enorme hoeveelheid dossiers opgebouwd die stuk voor stuk te denken geven. Lang niet in alle gevallen heeft hij zijn gelijk gehaald, maar niet zelden legt Peter daarmee juist het falen van het juridisch systeem bloot. Niet het falen van het systeem in zijn geheel maar wel in specifieke gevallen. Het beste voorbeeld daarvan is de Puttense moordzaak.

Joran van der Sloot
De persoon Joran van der Sloot is in een te vroeg stadium van zijn leven te vroeg losgelaten door zijn ouders. Hij bewoont een appartement op het terrein van het ouderlijk huis op Aruba en mag daar doen en laten wat hij wil. Al snel zit hij in een wereld van gokken (poker), drank, vrouwen en drugs. De enige component die nog ontbreekt is wapenhandel. Het mag oubollig klinken maar dit is niet goed voor een jongen van net 17 jaar, de leeftijd van Joran toen Natalee Holloway hem tegen het lijf liep.

Is Joran daarmee automatisch een crimineel? Neen, maar de jongen is wel enorm met zichzelf bezig. Wat mij het meest is bijgebleven van de ritjes in de SUV met Patrick van der Eem is de scene waarin Joran beschrijft wat er op het laatst is gebeurd, de dood van Natalee Holloway. Hij zegt er dit over:

"Ik vingerde haar wat en was aan het praten, praten. Toen wilde ik dat zij mijn pik zoog maar ineens begon ze te trillen. En daarna bewoog ze niet meer. Ik dacht shit man, waarom moet mij dit nu overkomen."

Waarom moet mij dit nu overkomen, ik hoor het hem zeggen. Op vragen van Patrick van der Eem hoe hij wist dat Natalee dood was gaat Joran nauwelijks in. Het laat hem eigenlijk koud, belangrijker voor hem is het feit dat Natalee hem door dood te gaan in een lastig parket brengt. Ook de broers Deepak en Satish Kalpoe, vrienden van Joran, worden door hem gebruikt. Er is maar één persoon die werkelijk belangrijk is voor Joran en dat is Joran zelf.

De tweede reportage, vrouwenhandel in Thailand
De reportage over de vermeende vrouwenhandel van Joran van der Sloot in Thailand is van beduidend mindere impact dan de eerste over wat er is gebeurd met Natalee Holloway. Dat komt door een paar dingen:

  • De inleiding duurt veel te lang. De eerste 45 minuten worden voornamelijk zaken herhaald uit de eerdere uitzending. Ronduit slecht is het er met de haren bijslepen van een nieuwe getuige, de aandachtsgeile Celes die kennelijk na Natalee een relatie met Joran heeft gehad. Meer dan een jaar na de verdwijning van Natalee duiken vaker nieuwe getuigen op die met elkaar gemeen hebben dat zij steeds onbetrouwbaarder blijken. Dat is ook logisch, immers waarom kwamen deze getuigen niet veel eerder met hun verhaal? Celes beweert de eerste reportage van Peter R. de Vries pas een paar weken geleden gezien te hebben, onder welke steen heeft zij al die tijd geleefd? Toen ontdekte zij plotseling dat veel dingen overeenkwamen met wat Joran tegen haar heeft gezegd. Jaja. Tevens vertelt Celes hoe zij Joran heeft leren kennen, (uiteraard) in een bar. Haar vriendinnen waarschuwden haar nog maar Celes zegt daarover: "Ik vond het eigenlijk wel interessant." Zo is het ook interessant om in een televisie-uitzending te verschijnen.
  • Een belangrijk verschil tussen de twee reportages is dit: de zaak Natalee Holloway was reeds gebeurd. Door Aruba, Nederland en de USA zijn buitenproportioneel veel middelen ingezet om de zaak op te lossen, een zaak die vervolgens muurvast zat. Het is de verdienste van Peter R. de Vries en zijn team dat zij hier openingen hebben gevonden. Deze keer ging het geheel anders, een beveiligingsbeambte speelt online poker en komt daar Joran tegen. De twee leggen contact en al snel gaat het over vrouwen. Waarschijnlijk op dat moment bedenkt Joran dat hij hier geld mee kan verdienen, hij ziet kansen en begint te improviseren. Uit de gehele reportage blijkt dit, Joran is druk doende om een paar (twee!) vrouwen te ronselen, vrouwen die achteraf niet eens willen. Ook is hij bezig om uit te vinden hoe hij Thaise vrouwen aan een Visum Kort Verblijf in Nederland kan helpen. Hij heeft hier duidelijk geen ervaring mee. Aan het feit dat hij 1000 euro als aanbetaling heeft aangenomen geeft hij voor de rechter vast een handige draai.
  • In de vooraankonding wordt Joran neergezet als een gewetenloze schurk die onschuldige Thaise meisjes misleidt door ze voor te spiegelen dat ze in Nederland alleen maar hoeven te dansen. Uit de reportage blijkt dat Joran bezorgd is hoe de meisjes ingelicht moeten worden over wat ze werkelijk moeten doen. Niet zozeer bezorgd voor de meisjes, maar hij beseft terdege dat ze hem kennen. Als eentje na een week teleurgesteld en kwaad terugkeert naar Thailand zijn de rapen gaar.

Rechtssysteem
Dat Joran als hij de kans krijgt Thaise vrouwen wil aanbieden aan Nederlandse seksclubs staat voor mij buiten kijf. Maar is iemand hiermee strafbaar? Voor Nederlands recht waarschijnlijk niet, immers men mag ook kant en klare plannen om het Binnenhof op te blazen in zijn bezit hebben. In Thailand ligt dit iets anders. Daar is men nu zeer geïnteresseerd in de reportage, met Thaise ondertiteling. Joran zelf voelt ook nattigheid en heeft zich inmiddels uit de voeten gemaakt. Waar hij zich bij Patrick van der Eem nog vrolijk maakte over het Arubaans/Nederlandse rechtssysteem heeft hij die humor kennelijk niet in die mate bij het Thaise.

Freek de Jonge
Veel mensen kunnen hun walging over Peter R. de Vries en zijn methodes niet of nauwelijks onderdrukken. Een van deze personen is Freek de Jonge die Peter ervan beschuldigt voor zijn Emmy over lijken te gaan. Is de door Peter R. de Vries gebruikte methode moreel verwerpelijk? Ik ben geneigd te zeggen van niet, gezien het serieuze dossier dat hij heeft opgebouwd. Verdiende hij zijn Emmy niet voor de reportage over Natalee Holloway dan toch zeker voor zijn werk in de Puttense moordzaak. Maar dat is minder relevant voor de wereld dan wel de USA.

Wat zegt de bakker?
Toen Irak Koeweit bezette en daar misdaden tegen de menselijkheid beging grepen de Verenigde Staten in. Er waren toen mensen die stelden dat het hun alleen om de olie ging. Is het ingrijpen daarmee te veroordelen? Belangrijke dingen in het leven bestaan bij de gratie van win-win. Denkt men soms dat een bakker op zekere dag van Boven te horen krijgt: "Uw taak is voortaan de mensen in het dorp van brood te voorzien, gaat heen in vrede"? Neen, een bakker bakt gewoon brood om geld te verdienen. Om op Freek terug te komen, was zijn actie destijds in 1978 tegen het wereldkampioenschap voetbal in Argentinie ook 100% zuiver? Of wilde hij net als Erik van Muiswinkel dit jaar eens op simpele en tegelijkertijd politiek correcte wijze in de publiciteit komen?

Alle posts die betrekking hebben op Natalee Holloway, Joran van der Sloot en Peter R. de Vries zijn gebundeld in het Dossier Natalee Holloway.

October 5, 2008

Piet, Emmie, Felix en Achmed

In de jaren '90 keek (bijna) heel Nederland naar het door RTL4 uitgezonden televisieprogramma het Rad van Fortuin, gepresenteerd door Hans van der Togt. Het hoogtepunt voor mannelijk Nederland was altijd de opkomst van de enige, echte Leontine. Wat zou ze nu weer aan hebben?

Het spel zelf was niet bijzonder boeiend maar een aflevering staat nog in mijn geheugen gegrift. Het was in de tijd dat de PvdA zich net als nu in zwaar weer bevond en in 1992 kiest men voor een nieuw fenomeen, het duo-voorzitterschap. Felix Rottenberg en Ruud Vreeman leiden schouder aan schouder de partij, maar in het land spreken zij niet echt aan.

Dat blijkt op die bewuste avond bij het Rad van Fortuin. De te raden personen zijn "Felix Rottenberg en Ruud Vreeman" en bijna alle letters zijn reeds ingevuld. Je kon het zo oplezen. Toch lukt het geen van de drie kandidaten om de ontbrekende letters op te noemen. Het was een teken aan de wand.

04.10.2008: Diamond Piet en dochter Emmie (8) komen bij de Spiders op bezoek en spelen Wii-Fit. Klik voor groter.Op 29 september jongstleden zag ik deze foto van Rene van der Gijp op de TV van Willemijn. Willemijn plaatst regelmatig een screenshot van een televisieprogramma en levert daar leuk commentaar bij. Zo staat er onder de foto van Rene van der Gijp:

"de meeste mensen gaan er slimmer uitzien wanneer ze een bril opzetten. rene van der gijp is de uitzondering die de regel bevestigt."

In De Wereld Draait Door dat dankzij de afgang het optreden van Frits Spits en vooral het telefoontje met Giel Beelen de volgende dag waarschijnlijk een flinke boost heeft gekregen zat laatst Felix Rottenberg aan tafel om commentaar te leveren op de kredietcrisis. Hij had zijn bril op. Ik moest direct aan Rene van der Gijp denken. Deze foto geeft een idee maar in werkelijkheid was de gelijkenis echt veel groter.

Op mijn werk komt regelmatig Achmed the Dead Terrorist ter sprake. Die is zo grappig, dat filmpje moet je zien. Heb je dat filmpje nu al gezien? Neen, nog niet maar vanavond ga ik hem bekijken. Maar dan had ik weer geen tijd en begon het verhaal van voorafaan. Vrijdagmiddag was voor collega-DBA Judith de maat vol en moest ik stante pede naar Achmed kijken. En inderdaad, het is een leuke act met het steeds terugkerende "Silence, I kill you!"

Zaterdag kwamen Piet en Emmie (8) op bezoek. Het huis was aan kant en ik lag op de bank wat uit te rusten vanwege lichte keelpijn. Luchiano (10) zat achter de computer. "Hey, zoek in YouTube eens Achmed the Dead Terrorist op", zei ik tegen hem. "Dat is leuk." Tot mijn verbazing antwoordde hij: "Ken ik al: Silence, I kill you!" Ben ik nu echt de laatste Nederlander die van Achmed the Dead Terrorist heeft gehoord? Het filmpje had Luchiano echter nog niet gezien, dat is die middag nog vele malen afgespeeld.

Piet en Emmie moesten er natuurlijk ook aan geloven qua Wii-Fit. Het hoepelen ging Piet goed af maar bij het ski-springen heeft Franz Krienbühl zijn tweede broer gevonden. Filmmateriaal houd ik nog even achter de hand, men weet nooit wanneer men wisselgeld nodig heeft. Bij Emmie was het juist andersom, tot ieders verbazing sprong zij al heel snel 186 meter. Grote klasse. Om een uur of tien hielden de directeur van Van Zijtveld Consultancy en zijn dochter het voor gezien. We zijn benieuwd wanneer de Nintendo Wii zijn intrede bij hun doet.

September 10, 2008

Begin de dag... (2)

Nog steeds klinkt iedere morgen 3FM op mijn autoradio. Wakker worden met Giel Beelen, brrr... er zijn aangenamere Katja Sch partners denkbaar. Giel's programma is voor mij echter niet meer vanzelfsprekend en laatst was er zowaar een alternatief: Adam Curry op Arrow Classic Rock.

Van Adam ben ik ook al geen fan, doe mij maar Patricia, maar door zijn geneuzel over UFO's en een (voor mij) hilarische scene over het doen van zijn administratie drukte ik 's morgens al vlug eenmaal op het pijltje naar rechts om van 3FM naar Arrow te switchen. Had ik hem net een week ontdekt wordt Adam Curry stante pede van de zender gehaald.

Een toetsdruk op het pijltje verder zit Radio 538 Q-Music (bedankt, Bart) met Ruud de Wild. Voordeel van deze zender is dat actuele flitslocaties worden gemeld. Niet dat dat in mijn geval nodig is maar toch een leuke service. Naar Ruud de Wild luisteren houdt een normaal mens echter geen minuut vol en na tweemaal op het pijltje naar links drukken belanden we weer bij Giel Beelen.

Voor het dagelijks om half acht startende Begin de dag met een dansje belde Giel helemaal naar Chili. Daar woont een dame die verkering heeft met een Nederlander die overigens gewoon in Nederland woont. Het meisje luistert vaak naar Giel en vindt Begin de dag met een dansje erg leuk. En nu belt Giel haar om 07:30 Nederlandse tijd. Dat het in Chili dan 01:30 is, who cares?

Ondanks het onchristelijke tijdstip is het meisje erg vrolijk. Ze spreekt slechts een paar woorden Nederlands en verstaat de snelsprekende Giel nauwelijks. Gelukkig begrijpt ze wat er van haar verwacht wordt als de tune van het liedje wordt ingezet.

De schijnbaar eenvoudige tekst luidt als volgt:

Begin de dag met een dansje
Begin de dag met een lach
Want wie vrolijk kijkt in de morgen
Die lacht de hele dag
Ja, die lacht de hele dag

De Chileense maakt daar het volgende van: "Begin de dag in de morgen..."
Gezien het tijdstip geen slecht alternatief.

Daarna volgt er iets onverstaanbaars. Giel's conclusie is dat iemand die geen Nederlands spreekt maar wel Begin de dag met een dansje kent toch al heel goed is ingeburgerd.

August 25, 2008

Romantisch hijgen met Karin, Luchiano en Brigitte

"Vanavond om 21:30 wil ik Karin Bloemen kijken", zei Luchiano (10) de hele dag. Vreemd dat hij plotseling van cabaret houdt en dan ook nog cabaret waarin veel wordt gezongen. Het komt door het eerste deel van haar show De Diva en de Divan, daar zit een scene in waarin Karin uitlegt waarom het vulgaire woord voor het vrouwelijk geslachtsdeel zoveel slechter klinkt dan het equivalent van het mannelijke. Luchiano vindt het prachtig.

Het tweede deel van de show maakt minder indruk, de scenes van de Corini's zijn net te weinig parodie zullen we maar zeggen. Maar er zit een leuk stukje in als Karin Bloemen met een heleboel claxons Je t'aime, moi non plus van Jane Birkin en Serge Gainsbourg inzet. Lucy keek er onbewogen naar en daarom vroeg ik of zij dat lied niet kende. Ze antwoordde bevestigend. Bevestigend in die zin dat ze het lied niet kent.



Op YouTube staan diverse versies van deze klassieker. Ik liet ze allemaal horen, ook de versie van Serge Gainsbourg met Brigitte Bardot. Op een bepaald moment begint Brigitte Bardot vrij realistisch te hijgen. Luchiano schiet ervan in de lach. "Haha, zoals die mevrouw doet dat vind ik toch overdreven", aldus de jonge Don Juan. "Waarom vind je dat overdreven?", vroeg Lucy.

Luchiano: "Als je zo hijgt, dat is toch niet romantisch!"

May 30, 2008

Fleurtje Stijf

Het leven op de camping is toch niet zo gezond, CasaSpider heeft er een griepje opgelopen. Gelukkig gaat het weer iets vooruit en bovendien mag een man niet klagen.

Om kwart voor vijf ben ik meestal een Ridder van de A59 en luister naar 3FM. Ene Timur presenteert dan Flirt je Stijf om Kwart voor Vijf. Keer op keer versta ik Fleurtje Stijf. Die titel is vast bedacht om een zekere Fleurtje te stangen maar het fijne weet ik er niet van.

"Als Ajax belt, zeg ik ja. Dat is zeker." Dat zegt Patrick Kluivert in een soort van open sollicitatie aan Ajax. Commentator James Lastig vindt daar in Spitsnieuws het volgende van:

"Kluivert wil naar Ajax"
Dan moet ie gewoon een kaartje kopen.

Terug naar Fleurtje. Het spel gaat ongeveer zo. Iemand ziet iemand anders wel zitten maar een en ander bevindt zich nog in een heel pril stadium of zelfs nog daarvoor. Hij of zij belt naar Flirt je Stijf om Kwart voor Vijf, zij sporen de andere partij op en stellen voor met de stille aanbidder uit eten te gaan, betaald door het programma. De gevraagde partij beslist om uit eten te gaan of zegt neen en krijgt 50 euro.

Laatst belde er een meisje dat al een paar keer met de drummer van een band had gepraat. Zij vindt hem wel leuk. "En wat vindt hij van jou?", vroeg Timur. "Hij zegt dat hij mij een knappe meid vindt", antwoordde het meisje. "En hij vraagt of ik nog knappe vriendinnen heb."

Hmm... als iemand vraagt of je ook knappe vriendinnen hebt... Afijn, de flirt ging niet door en de drummer was 50 euro rijker. "Kunnen we wel gewoon vrienden blijven?", vroeg het meisje nog. "Ja hoor", zei de drummer, "en we kunnen ook nog wel eens zoenen."

May 27, 2008

Michella wint Dames in de Dop

"Ja, hier vanaf de camping... CasaSpider zit met een kratje Heineken buiten voor zijn tent. De schotel is geïnstalleerd en we ontvangen SBS6 loud and clear. Samen met wat andere jongelui kijken we naar de finale van Dames in de Dop. Het leven heeft zin!"

De drie overgebleven kandidaten zijn Sharon, bekend van de doos eieren en de oceanen, de lange modelachtige Nancy en mijn persoonlijke favoriet Michella uit Arnhem. De dames bevinden zich in een luxe hotel te Zürich. Ze zijn zenuwachtig, immers het moment is aangebroken dat een van hen moet afvallen. In de finale is slechts plaats voor twee.

26.05.2008: Arnhemse Michella wint van Nancy in de finale van Dames in de Dop (SBS6). Klik voor groter.Het is Sharon die meteen naar huis mag. Ze draagt haar verlies op Maxima-achtige wijze, mijn complimenten. Nancy en Michella die aan het begin van de serie aartsvijanden waren komen steeds nader tot elkaar. "Je zit in hetzelfde schuitje, je maakt allebei dezelfde dingen mee." Dat schept een band.

In de finale worden Nancy en Michella doorgezaagd door de juryleden, over wat ze wilden bereiken en hoe hun leven er straks uitziet. Is dat niet een goede vraag voor eenieder?

Dan moeten ze het publiek bestaande uit hun familie toespreken. Beiden houden een persoonlijke speech waarin zij vooral hun respectievelijke moeders vragen hun te vergeven voor wat ze voorheen allemaal hebben gedaan.

Zowel Nancy als Michella zijn alleenstaande moeders en vrouwen die duidelijk hun weg nog moesten vinden in het leven. Hoe gemakkelijk wordt een kind daar de dupe niet van? De dochter van Michella is negen jaar en zij was danig van slag door de toespraak van haar moeder.

De uitslag komt eraan en Michella is de gelukkige die een cheque van 20.000 euro in ontvangst mag nemen. Een bedrag dat in schril contrast staat tot de 1.3 miljoen die in de ruime zakken van Terror-Jaap zijn verdwenen. Wat gaat Michella met het geld doen? "In ieder geval de slaapkamer van mijn dochter inrichten want daar staat nu niets in."

"Tot zover de camping, wij gaan verder met polonaise lopen. En wijdbeens zitten oefenen, natuurlijk."

De werkelijkheid is vaak absurder dan de fantasie. Vertel mij wat.

May 24, 2008

Noem twee oceanen

Het is de tijd van de finales op televisie. Vanavond natuurlijk het Eurovisie Songfestival. Portugal heeft het mooiste lied en Griekenland de mooiste zangeres. In 2004 versloeg Griekenland Portugal met 0-1 in de finale van het Europees Kampioenschap voetbal. Ja ik weet het, resultaten uit het verleden...

Maandagavond staat de grote finale van Dames in de Dop op het programma. Mijn drie favoriete dames hebben de finale gehaald: Nancy, Sharon en Michella. Ze verschijnen regelmatig in de show van Jensen, die man heeft nu eenmaal een neus voor sensatie. De smeuïge momenten worden vooral verzorgd door de met een sterk Utrechts accent sprekende Sharon.

Jensen stelde een aantal vragen om de intelligentie van de dames te checken. Aan Sharon vroeg hij: "Noem twee oceanen?"
Sharon: "Atlantische Oceaan en de Rijn... uhh overnieuw, Atlantische Oceaan en de Rode Zee."

[Publiek lacht]

Jensen: "Oceaan, oceaan!"
Sharon: "Atlantische Oceaan en..."

[De andere meisjes 'helpen' haar een handje]

Sharon: "... en de Egische Oceaan."
Jensen: "WELKE oceaan?"
Sharon: "De Atlantische Oceaan en..."
Nancy onderbreekt: "Ik zeg ook gewoon Egische Oceaan. Daag!"
Sharon: We HEBBEN zeker maar één oceaan!"

[Publiek joelt]

Jensen: "Inderdaad, was een strikvraag inderdaad."

Dit fragment is te zien op YouTube, helemaal aan het eind. Net na het hilarische moment met het dozijn eieren. Neen, over humor heeft Nederland niet te klagen meneer de Minister-President.

May 21, 2008

Kalomira, Hind of CasaSpider?

20.05.2008: Kalomira Saranti maakt een verpletterende indruk op het Songfestival in Belgrado voor Griekenland. Klik voor groter.Dat was lang geleden dat ik naar het Eurovisie Songfestival heb gekeken. Vermoedelijk hebben we het over Teach-In met Ding-a-dong, halve finales waren toen niet nodig. Het IJzeren Gordijn was zo slecht nog niet.

Hind heeft de halve finale niet overleefd en dat was te verwachten. Om succesvol te zijn bij het Songfestival moet minimaal een van de volgende parameters het predikaat 'buitengewoon' dragen: het lied, de zanger(es), de show of de invloed op de juryleden. Bij Hind was het allemaal matig tot redelijk en dat is niet genoeg.

Neen, dan Griekenland. Van het lied is niets tot mij doorgedrongen en geen idee hoe Hellas ligt bij juryleden uit het voormalige Oostblok. Maar van zangeres Kalomira Saranti die Secret Combination (is dat eigenlijk Grieks? Wat doet het ertoe ik herinner me er toch niets van) ten gehore bracht loopt het water me uit de mond (YouTube). We hebben een winnaar!

Als Nederland volgend jaar niet Doutzen Kroes stuurt kunnen ze net zo goed mij vragen. Kijk toch eens hoe relaxed CasaSpider daar in zijn nieuwe tuinstoel zit, een verjaardagskado van CasasPa en Truus.

Het is echt weer om in de tuin te zitten maar zometeen is er de finale Champions League tussen mijn favoriete Manchester United en het Londense Chelsea.

May 18, 2008

SF Part 2: Raumschiff Orion

"Was heute noch wie ein Märchen klingt, kann morgen Wirklichkeit sein. Hier ist ein Märchen von übermorgen: Es gibt keine Nationalstaaten mehr. Es gibt nur noch die Menschheit und ihre Kolonien im Weltraum. Man siedelt auf fernen Sternen. Der Meeresboden ist als Wohnraum erschlossen. Mit heute noch unvorstellbaren Geschwindigkeiten durcheilen Raumschiffe unser Milchstraßensystem. Eins dieser Raumschiffe ist die ORION, winziger Teil eines gigantischen Sicherheitssystems, das die Erde vor Bedrohungen aus dem All schützt. Begleiten wir die ORION und ihre Besatzung bei ihrem Patrouillendienst am Rande der Unendlichkeit."

In 1968 zitten mijn moeder en ik op de bank in ons huis aan de Pater Rijkenstraat 4 te Valkenswaard. De zwart-wit televisie staat afgesteld op de ARD, Duitsland 1. Op plechtige toon worden de woorden uit bovenstaande alinea uitgesproken. Episode nummer één (Angriff aus dem All) van Raumpatrouille ofwel Raumschiff Orion gaat van start.

18.05.2008: CasaSpider wordt 37 en denkt terug aan 1968, Raumpatrouille op de ARD. Klik voor groter.De eerste uitzending van deze geweldige Duitse Science-Fiction serie die uit slechts zeven episodes bestaat vond plaats op 17 september 1966, wij keken naar de herhaling.

De zeven episodes worden mooi beschreven op de Duitse Wikipedia-pagina over Raumpatrouille. Bij het doorlezen besefte ik ze me nog verrassend goed te herinneren.

Met vriendjes als Kees van den Hout speelden we Raumschiff Orion na op de speelplaats. Allemaal wilden we Cliff Allister McLane (Dietmar Schnöherr) zijn, immers hij was de Comander. Voor ons minder interessant maar wel legendarisch was de futuristische dans die de aardbewoners beneden op de zeebodem (daar woonden ze) in het Starlight Casino uitvoerden.

Later heb ik regelmatig teruggedacht aan Raumpatrouille maar kon er nooit iets over terugvinden. Dat is het mooie van Wikipedia en YouTube, de geschiedenis komt terug. Een grappige constatering in het kader van Science-Fiction.

Het doet me ook terugdenken aan mijn moeder. Zij verafschuwde geweld en kon absoluut niet naar geweldadige films kijken. Haar favoriete programma was Lingo, maar eind jaren '60 was dat dus anders. Zo intens als Raumschiff Orion heeft zij op televisie later alleen Peyton Place beleefd.

Sommige mensen hebben CasaSpider gefeliciteerd met zijn verjaardag, altijd een heikel punt. Bij Brabant Water weet niemand wanneer ik jarig ben (43 juli, haha), alleen dat ik 37 wordt. "Wat?", zei collega-DBA Judith J., "Ben jij 37?"
- "Neen, 36. Ik wórd 37", antwoordde ik. Meer mensen schatten mij jonger in.

Websites

YouTube

  • Begin van de tweede episode inclusief de gesproken woorden uit de eerste alinea.
  • Orion 7 launch Raumpatrouille (Space Patrol).
  • Tamara Jagellovsk gives an order.
  • Futuristische ruimtedans in het Starlight Casino.
  • Robot draait door, uit de derde episode Hüter des Gesetzes.

May 17, 2008

SF Part 1: Seven of Nine

Vroeger, heel vroeger keken wij naar Raumschiff Enterprise, de eerste Star Trek serie met Captain Kirk. Spannende shizzle, zo staat de episode Strahlen greifen an nog op mijn netvlies gebrand. Kinderen worden volwassen en laten de wereld van de Science Fiction achter zich.

Maar er zijn er ook die volharden en doorgaan met als ultieme vorm de Trekkies, de die-hard Star Trek fans. Mijn collega bij Brabant Water Stefan den E. is geen Trekkie maar wel helemaal gek van films en dan vooral uit het SF-genre. Ook Ben de J. die tegenover mij zit weet veel van Star Trek. Ze praatten mij even bij.

16.05.2008: Seven of Nine is onderwerp van gesprek bij de DBA's van Brabant Water. Klik voor groter."Vroeger had je tenminste nog luitenant Uhura", bracht ik naar voren. Een schamper lachje viel mij ten deel.
- "Seven of Nine", zei Stefan.
- "Ja, Seven of Nine", glom Ben, "Zoek die maar eens op in Google."

Van een mooie vrouw wil men graag de achtergrond weten. Stefan vertelde over de Borg die haar geassimileerd hebben. Seven of Nine (Jeri Ryan) is namelijk als mens geboren en heette Annika Hansen.

Haar ouders deden wetenschappelijk onderzoek en namen Annika mee omdat ze niemand hadden om op haar te passen. Ze werden door de Borg ontdekt en geassimileerd. Annika kreeg een nieuwe naam en het was geen eenvoudige: Seven of Nine Tertiary Adjunct of Unimatrix Zero One.

Jaren later kwam ze kapitein Janeway tegen die haar terug wilde muteren naar een mens. Ondanks dat "de dokter" 82% van haar Borg-implantaten verwijderde bleef ze nog lange tijd denken en doen als een Borg. Haar oorspronkelijke naam wilde ze niet meer gebruiken, ze verkoos om als Seven door het leven te gaan. Seven of Nine. (Wikipedia)

Een koket meisje liep langs onze buro's richting haar kamer. We keken haar na. "Six of Nine", verzuchtte ik.

"Dit weekend ga je zeker alle DVD's van Star Trek downloaden", vroeg Ben. Maar daar had ik geen zin in, urenlang naar saaie verhalen kijken in de hoop een glimp van Seven of Nine op te vangen. Gelukkig hebben we YouTube, zoek op Seven of Nine en daar is het toegesneden beeldmateriaal. Seven's Transformation is een stemmig filmpje over hoe zij weer (gedeeltelijk) mens wordt.

"Kijk anders ook even naar T'Pol", zei Stefan nog.

May 13, 2008

De TV van Willemijn

De TV van Willemijn is een soort van weblog met een bijzonder concept. Bijna elke dag plaatst zij een zogenaamde still, een foto van een televisiefragment, en schrijft daar een commentaar bij. Vaak zijn die commentaren treffend en humoristisch.

CasaSpider is geen Willemijn en ook niet gay maar toen ik zondagavond naar de 25 meest opmerkelijke songfestivalmomenten keek verscheen dit onder de informatie-knop.


11.05.2008: Celine Dion, Johnny Logan, Cliff Richard e.a. zorgen voor angst en geweld tijdens Songfestival. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


Gelukkig is verder commentaar overbodig. En, heeft Hind een kans op 20 en eventueel 24 mei in Belgrado?

May 6, 2008

Tros Radar en de farmaceutische industrie

De situatie. Neen, dit is geen aflevering van Met de Spider naar Carré. Tros Radar heeft een tweeluik (mirror) over de farmaceutische industrie uitgezonden, maandagavond was het laatste deel op televisie. PvdA Tweede Kamerlid Eelke van der Veen heeft naar aanleiding van de uitzendingen aan minister Ab Klink van Volksgezondheid gevraagd maatregelen (mirror) te nemen.

Waar gaat het precies om? Het gaat over de invloed van de farmaceutische industrie op huisartsen, over welke medicijnen zij voorschrijven. Uit het onderzoek van Tros Radar komen de volgende punten van beïnvloeding naar voren:

  • Medical Opinion Leaders: Dit zijn specialisten of wetenschappers die betaald worden door de industrie om hun middelen te promoten.
  • Manipuleren van onderzoeken: Om een geneesmiddel te registreren wordt onderzoek gedaan, onder andere door middel van enquetes. Tros Radar liet zien dat een patiente bij het invullen van deze enquete gestuurd werd door de arts.
  • Kortingen ziekenhuisapothekers: De farmaceutische industrie geeft kortingen tot 99% (!) op bepaalde medicijnen aan ziekenhuisapotheken. Waarom? Omdat na ontslag uit het ziekenhuis de huisarts in de regel hetzelfde medicijn blijft voorschrijven. Tegen het volle tarief.
  • Artsenbezoeker: De artsenbezoeker plaatst door gerichte en goed voorbereide bezoeken het te verkopen medicijn vooraan in het hoofd van de betreffende huisarts. In de tweede uitzending is te zien hoe een artsenbezoeker in de wachtkamer een patient die aan hoge bloeddruk lijdt probeert over te halen bij de huisarts specifiek om Micardis te vragen.

In totaal wordt jaarlijks 1.3 miljard euro aan marketing uitgegeven door de farmaceutische industrie. Het zijn vooral nieuwe, gepatenteerde geneesmiddelen die de industrie door de huisartsen wil laten voorschrijven. Dit alles is mede een oorzaak van de kostenstijging in de gezondheidszorg.

Nascholing is belangrijk voor huisartsen, immers zij dienen op de hoogte te blijven van nieuwe ontwikkelingen en dus ook van nieuwe medicijnen. Het laatste onafhankelijke nascholingsinstituut heeft een aantal maanden geleden de deuren moeten sluiten. Men kon niet concurreren met de gratis nascholingsmogelijkheden die de farmaceutische industrie zelf biedt. Gratis is hier schuingedrukt want in de praktijk worden hier uiteraard alleen de producten van de aanbieder gepromoot.

De vraag is of dit allemaal zo erg is. De maatschappij is nu eenmaal in hoog tempo aan het commercialiseren. Maandagavond zag ik toevallig een item over het Amerikaanse bedrijf Odyssey Marine Exploration dat gespecialiseerd is in het leegroven opduiken van goud- en zilverschatten uit gezonken schepen (mirror). En wat te denken van de gezondheidszorg zelf? Hoeveel geld wordt er niet verspild aan reclame door de met elkaar concurrerende zorgverzekeraars?

We betalen vast te veel, maar dat gebeurt ook op andere terreinen. Doordat het kennelijk lucratief is veel tijd en geld te investeren in de ontwikkeling van nieuwe geneesmiddelen worden deze uiteindelijk ook beter. We moeten nu eenmaal vooruit.

Mijn conclusie is dat Tros Radar een interessante reportage heeft gemaakt die via de verborgen camera een mooie inkijk geeft in de wereld van de farmaceutische industrie. Gevoelens van verontwaardiging doemen echter niet bij mij op: This is the world we live in.

April 23, 2008

Hamer en Aambeeld

Op de voorgrond treden slechts vrouwen op. Slachtoffer Engelien is een vrouw, helpster Annemarie van Gaal is een vrouw en aan de andere kant van de tafel zitten achtereenvolgens drie verschillende vrouwen namens Albert Heijn, okay dat is een man.

Engelien werkt al 45 jaar als caissière bij een grote supermarkt. Vorig jaar werd ze ineens bij haar filiaalchef geroepen. Hij heeft een mooie mededeling voor haar: uit onderzoek is gebleken dat Engelien de laatste tien jaar bijna 20.000 euro te weinig salaris heeft gekregen. Maar er komt meteen nog een mededeling achteraan: de eerste vijf jaar zijn verjaard, dus ze krijgt maar de helft. Die krijgt ze in één keer uitbetaald en dat betekent dat ze van 20.000 euro bruto te weinig uitgekeerd salaris, net iets meer dan 5000 euro netto overhoudt. Er zijn ook mensen die tien jaar lang teveel betaald hebben gekregen, maar die mogen alles houden. Engelien is er kapot van. Zij kan niet geloven dat haar werkgever haar na 45 jaar trouwe dienst zo laat zitten. Annemarie van Gaal begeleidt Engelien in de gesprekken om haar recht te krijgen. (NCRV Ten einde raad, aflevering 7, 22.04.2008. Bekijk de uitzending)

Eigenlijk heel gek, dat stelt ook een van de drie dames die namens Albert Heijn met Engelien aan tafel zitten en haar verzoek glashard afwijzen. "Als wij niets hadden gezegd had u helemaal niets gehad." Soms is nul meer dan vier min twee.

Per saldo krijgt Engelien 5700 euro uitbetaald maar toch slikt ze nu slaappillen en loopt bij de maatschappelijk werkster. Wat leren wij hiervan? Albert Heijn is niet slim geweest. Achteraf had men beter tegen Engelien kunnen liegen dat zij slechts over de afgelopen vijf jaar te weinig heeft gekregen. Dan was Engelien ontzettend blij geweest. Maar ja, dat is achteraf (...) de koe in de kont kijken.

Het optreden van de drie dames van Albert Heijn was dramatisch slecht. Zij hadden de opdracht om niet toe te geven, immers de juristen van Albert Heijn hadden de zaal al lang uitgeplozen en waren tot de conclusie gekomen dat het achterstallige salaris over de eerste vijf jaren niet betaald hoeft te worden.

De kijker (ik dus) balt echter de vuisten. Iemand met 45 dienstjaren zo behandelen, hoe durft men? En dan uit machteloosheid ook nog de beveiliging op Engelien en Annemarie afsturen, hoe dom kan men zijn? Natuurlijk bepalen de programmamakers van Ten einde raad welke scenes getoond worden, maar dan nog.

Hamer en aambeeld. Na jarenlang aambeeld te zijn geweest wil men wel eens de hamer zijn. Een soort van gerechtigheid in het leven. Ooit komt men tot het inzicht.

Van die kaalhoofdige grappenmaker (men zal maar zo'n man thuis hebben) die de hoofdrol speelt in de Gewoon Albert Heijn reclames ben ik eufemistisch gezegd niet zo'n fan. Alle mogelijke positieve effecten van deze campagne zijn echter teniet gedaan door de houding van Albert Heijn in de zaak tegen Engelien, voor degenen die gekeken hebben tenminste. Dick Boer zal zich nog wel eens op het hoofd krabben.

Na de genante vertoning op het hoofdkantoor is Engelien overigens alsnog uitgenodigd voor een gesprek. Daarin heeft Albert Heijn op grond van de bijzondere situatie besloten toch tot uitbetaling van het gehele bedrag over te gaan.

O ja, als de sympathieke Annemarie van Gaal familie is van Louis dan eet ik mijn schoenen op.

April 16, 2008

In deze geef ik Edwin van Onselen gelijk

Als iemand plastische chirurgie nodig heeft of vindt en aan mij vraagt een chirurg aan te bevelen antwoord ik in de geest van: "Geen idee, vraag het eens aan Marijke Helwegen. Maar ga vooral niet naar Edwin van Onselen."

Een 21-jarige patiente van Edwin van Onselen is een paar jaar geleden overleden (mirror) na een door hem uitgevoerde liposuctiebehandeling en nu wordt de chirurg aangeklaagd door een ontevreden patiente die 19.000 euro heeft betaald voor correcties die niet of niet goed zijn uitgevoerd.

15.04.2008: Plastich chirurg Edwin van Onselen is belaagd door een team van Netwerk.Boeiende materie maar daar gaat het nu niet over. Een team van Netwerk wilde Edwin van Onselen aan de tand voelen over de behandeling van bovengenoemde ontevreden vrouw. Het interview is uit de hand gelopen. Volgens de Netwerk-journalisten belaagde Van Onselen de cameraman. Toch werden de vier journalisten bijna zes uur in een cel vastgehouden. (Bron: NRC / Mirror)

Gelukkig zijn er de beelden, gemaakt door hetzelfde Netwerk-team. We gingen er eens goed voor zitten. Duidelijk bleek dat Edwin van Onselen een einde aan het gesprek wilde maken. Hij liep een andere kamer in. Het Netwerk-team bleef hem achtervolgen en lastigvallen.

Ik moest denken aan de krullenbol van Tros Opgelicht (zie El Sapo 45 onder punt 2) die als een volleerde Jehova's Getuige zijn voet tussen de deur zette bij de van oplichting verdachte Marcel Bergman. Kan dat zomaar dat gewone burgers met de camera in de hand andere gewone burgers tot in hun privé-domein achtervolgen?

Mijn sympathie ging in de Netwerk-kwestie al snel naar Edwin van Onselen, feitelijk deed hij helemaal niets. Ja, hij dompelde de door Netwerk bevestigde zender/microfoon onder water en duwde de cameraman een beetje om zich een weg naar buiten te kunnen banen. Een willekeurige kijker uit de Verenigde Staten zegt dan: "What the f*ck! C'mon surgeon, shoot them bloody imbeciles!" Dus in die zin heeft Van Onselen zich nog behoorlijk ingehouden.

Wordt het niet eens tijd voor richtlijnen omtrent wat wel en niet mag met betrekking tot opsporing en aan de schandpaal nagelen van en door gewone burgers? Aan wat voor richtlijnen moeten we denken?

April 1, 2008

Dancing Queen 2008: The Pics


29.03.2008: Ingrid verslaat Nana in de finale Dancing Queen 2008. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


  • Sms-sen is niet meer mogelijk.
  • Nana beweegt net iets mooier met haar kontje.
  • Spanning bij Nana voor de uitslag.
  • Ingrid weet ook niet wat komen gaat.
  • Hoofd van de jury Marc Forno heeft wel iets weg van Kermit de Kikker.
  • Een kroon met 800 stenen wacht op de winnares.
  • Ingrid kan het nog niet geloven, zij is winnares van Dancing Queen 2008.

March 29, 2008

Finale Dancing Queen 2008

Ingrid of Nana?

March 11, 2008

Wegmisbruikers

Nu Boer zoekt Vrouw afgelopen is konden wij zondag weer eens naar Wegmisbruikers kijken. Wegmisbruikers is een programma met een negatieve inborst en maakt slechte dingen los in de mens, tenminste in mij wel. Als een wegmisbruiker te hard of door rood rijdt begin ik al te gniffelen en hoop dat hij een flinke bekeuring krijgt. Het invorderen van het rijbewijs is de slagroom op de taart.

Geen beter vermaak dan leedvermaak. Maandag kreeg ik een mailtje met attachment van onze office-manager. Het was @!%@#$% een bekeuring! Voor door rood licht rijden! De overtreding (Feitcode R602) heeft op 7 februari jongstleden plaatsgevonden om iets voor half vijf op de Vlijmenseweg te Den Bosch. Ja, dat kan ik inderdaad geweest zijn. Probleem is alleen dat ik het me absoluut niet kan herinneren, ik rijd echt nooit door rood.

Weet zo'n agent eigenlijk wel wat hij doet? Op deze manier wordt een fatsoenlijke weggebruiker (ik) enorm in de hoek gedrukt. Want is het wel waar, ik bedoel misschien had de man wel slecht geslapen en was hij jaloers op de bestuurder van een donkerzwarte Volkswagen Jetta die kennelijk al klaar was met zijn werk. "Dat nummer noteer ik even, hehehe" of iets in die trant spookte door zijn hoofd.

Het is meer dan een maand geleden! Wanneer verjaart een bekeuring eigenlijk? Straks komen er nog een paar achteraan en wat kan ik daaraan doen? Vanmorgen reed ik op diezelfde Vlijmenseweg door oranje, ja tenminste dat hopen we dan maar. Oh, wat was het op Curacao toch relaxed rijden.

Ja, CasaSpider is een tikkeltje gefrustreerd. Dan kan men nog beter in Zwitserland wonen, in hun versie van Wegmisbruikers haalden ze een man van de weg die 132 reed waar 100 is toegestaan. Dat kostte hem 900 euro. Toen moest ik weer even gniffelen. Onverbeterlijk.

March 4, 2008

Begin de dag met een dansje

Iedere dag ongeveer tussen 07:20 en 07:30 start Giel Beelen op 3FM zijn radiospel Begin de dag met een dansje. Meestal bevind ik mij dan op de A59 en soms al op de Vlijmenseweg in Den Bosch richting de Druppel.

Voor degenen die niet zo vroeg uit de veren zijn, iemand geeft een kennis op voor het spelletje, Giel belt die kennis en die kennis zingt vervolgens begeleid met een muziekje de volgende tekst:

Begin de dag met een dansje
Begin de dag met een lach
Want wie vrolijk kijkt in de morgen
Die lacht de hele dag
Ja, die lacht de hele dag

Geen bijzonder ingewikkelde tekst, zeg nou zelf. Elke morgen probeer ik het liedje mee te zingen, er zit verder toch niemand in de auto. Het rare is dat ik hem niet uit mijn hoofd geleerd krijg. De eerste twee zinnen lukken nog wel maar dan gaat het mis. "Want wie lacht...", "Want wie 's morgens..." zijn mijn versies die ruw onderbroken worden door de echte. En de vierde regel begin ik vaak al met "Ja".

Mijn respect voor Andre Hazes, Rob de Nijs en hun collega's is groeiende.

March 2, 2008

Naaien in het kwadraat

Zaterdagochtend belde ik wat rond op zoek naar een naaimachine. Mannen hebben de naam technisch te zijn en in het geval van computers en audio/video ben ik dat ook wel. Qua naaien zijn vrouwen echter superieur. Van vroeger herinner ik me hoe mijn op zich a-technische moeder druk in de weer was met patronen op overtrekpapier die zij vervolgens uitraderde (of zoiets). Voor leken onsamenhangende lappen stof werden in hoog tempo op de gestaag snorrende naaimachine aan elkaar genaaid en het resultaat was een echt kledingstuk. Niet te geloven.

De Toyota ESG325 leek mij wel een mooie machine. De man aan de andere kant van de lijn was het daar niet mee eens. "Neen meneer, die hebben wij niet. Dit is een vakhandel en wij verkopen geen machines van plastic." Hier sprak een kenner, een man met liefde voor het vak. Als instapmodel bood hij een Toyota uit de Excellence Serie aan voor nog geen 25 euro meer dan de ESG325 bij Neckermann. "Vanmiddag kom ik bij u langs", besloot ik het gesprek.

"Luchiano (10), aankleden! We gaan naar Oisterwijk."
- "Naar Oisterwijk? Wat doen, krijg ik een goocheldoos?"
"Neen, we gaan een naaimachine kopen."
- "Een naaimachine, ah neeeee! Ik wil niet mee."
"Jawel, je moet. Een naaimachine kopen is de droom van iedere tienjarige jongen."
- Neeeee, ik wil niet. Waarom moet ik altijd mee?"
"Voor mijn gezelligheid, daar heb je nu eenmaal een zoon voor."

01.03.2008: De finale Idols-2008 tussen Nathalie en Nikki wordt gewonnen door laatstgenoemde. Klik voor groter.Gebruik maken van de ouderlijke macht, het is gewoon heerlijk. Even later zaten we samen in de donkerzwarte Volkswagen Jetta op weg naar naaimachinehandel Habotex in Oisterwijk.

De -met respect- ietwat oudere man die de winkel drijft is er nog echt een van de oude stempel. Hij neemt de tijd voor de klant en heeft mij veel uitgelegd over naaimachines. Nu weet ik zelfs wat een overlock-machine kan.

Een naaimachine wordt er ook niet zomaar verkocht, neen eerst wordt gesproken over onderhoudsbeurten, eventuele reparaties en cursus. Habotex heeft een filiaal in Tilburg dat 's avonds van 6 tot 9 open is. De eigenaar staat dan in die winkel en geeft gratis les aan mensen die een naaimachine bij hem hebben gekocht.

Als het nodig is mag Lucy meerdere malen langs komen. Maandagavond gaan we er meteen heen, tenminste dat is de bedoeling. Kijk, die service krijgt men bij Neckermann niet. Het enerverende uitstapje sloten we af met een korte wandeling door het centrum van Oisterwijk en een Hema-worst. Wanneer krijgen we eigenlijk een Hema in Rijen?

De Westmalle Triple stond koud en wij waren klaar voor de finale van Idols-2008. Wekenlang hebben we de kandidaten gevolgd en onze favoriet is Nathalie. Weet je, Nikki uit Rooi zingt goed maar toch zie ik geen ster in haar. Niet nationaal en al helemaal niet internationaal. Nathalie combineert elementen van twee vrouwelijke superstars te weten Tina Turner en Celia Cruz en heeft het in zich een grote te worden.

Het was zo evident dat ik me afvroeg waarom zo weinigen dat zien. Alhoewel, is een programma dat voor geld via SMS laat stemmen sowieso wel te vertrouwen? Waarschijnlijk lachen de organisatoren zich helemaal gek. Okay, Nikki heeft gewonnen. Wij voelden ons genaaid, Lucy wilde verder geen seconde meer van het programma zien.

Van Nathalie gaan we nog horen, dat kan gewoon niet anders.

February 29, 2008

Feyenoord bewijst: Geen reincarnatie

Sommige mensen menen dat het leven nut moet hebben. Dat het leven an sich nut moet hebben impliceert iets wanhopigs, men kan niet accepteren dat al wat eens geleefd heeft er daarna niet meer is. Reincarnatie biedt een oplossing voor deze wanhoop, immers ieder levend wezen evolueert telkens naar een hoger niveau. Ervaringen uit een eerder leven worden meegenomen naar een volgend, ook al gebeurt dit vrijwel altijd onbewust. Althans dat zeggen de aanhangers.

29.02.2008: Feyenoord-fans herkennen veel in Meatloaf's Paradise by the Dashboard Light (1978). Klik voor groter.Donderdag was er voor de derde achtereenvolgende avond bekervoetbal op televisie. De voorgaande partijen waren slechts een aperitief voor de hoofdschotel: Feyenoord-FC Zwolle.

Maar eerst moesten wij naar Wie is de Mol kijken. De overgebleven deelnemers zijn Edo, Dennis en Regina. Het schijnt dat Edo de mol is, Lucy denkt Dennis en ik Regina. Die zal het dus wel niet zijn.

Wie is de Mol was afgelopen, de uitslag wordt pas volgende week bekend gemaakt. Snel overschakelen naar RTL-7, Feyenoord-FC Zwolle bevond zich in de 40e minuut en het was 1-0 voor de Rotterdammers.

Dat wij het in de Eredivisie tegen iedere ploeg moeilijk hebben is bekend, maar bijna overlopen worden door een Eerste Divisieclub uit de provincie, neen dat is niet vaak vertoond. Maar wat niet is kan helaas nog komen.

Vlak voor de pauze scoorde Zwolle de gelijkmaker en in de tweede helft waren ze gewoonweg gevaarlijker dan Feyenoord. Met afgrijzen zag ik mijn mannen ploeteren. Nu weet ik het zeker. Hoe lang bestaat de aarde al? Ergo, als reincarnatie bestaat hoe vaak zijn wij dan al gereincarneerd?

Denkt men nu echt dat iemand die al zo vaak het levenslicht heeft gezien ervoor kiest wederom supporter van Feyenoord te worden? Neen, een dergelijke beslissing vertoont overeenkomsten met een huwelijk en wordt bezongen in songs als Paradise By The Dashboard Light van Meat Loaf, vast ook een Feyenoord-fan:

I'll never break my promise or forget my vow
But God only knows what I can do right now
I'm praying for the end of time
It's all that I can do
Praying for the end of time, so I can end my time with you!!!

Al gaat bondscoach-in-spé Bert van Marwijk daar iets soepeler mee om. Okay, misschien wat al te dramatisch en bovendien staan we toch maar mooi in de halve finale van de KNVB-beker. Wonderen bestaan en reincarnatie dus niet.

Kijkend naar Feyenoord-FC Zwolle bekroop mij gezien de vreemde passes en onderscheppingen af en toe het gevoel dat er bij Feyenoord een aantal mollen rondloopt die de boel sabotteren. Het vreemde is dan wel dat uitgerekend iemand genaamd Michael Mols kort voor tijd de winnende treffer scoort.

February 25, 2008

Gierende hormonen

Zondag was het weer niet zo mooi als de professionele voorspellers hadden doen geloven. Toch konden we ons wekelijkse rondje lopen, zonder jas met fleece-trui. "Moet ik mijn zonnebril op?", vroeg ik aan Lucy. "De zon schijnt nog geeneens", antwoordde zij.

24.02.2008: Een week eerder lagen hier nog twee meisjes met lange haren, nu Luchiano (10). Klik voor groter.Luchiano (10) was vooruit gelopen. Diana (1) en ik troffen hem slapend aan boven op het klimrek. Dat vindt hij stoer. Een week eerder waren er twee meisjes met lange haren aan het spelen. Luchiano stond met open mond zeker vijf minuten naar die meisjes te staren.

"Aha, de hormomen gieren", dacht ik bij mijzelf.
"Hey swa, mooie meisjes he?", zei ik tegen hem.
- "Ach man, ik ben aan het kijken wanneer ik op dat klimrek kan".
"Ja, ja, er is anders nog plek genoeg."

's Avonds Boer zoekt Vrouw. Het is een ietwat eenzijdig genre maar tekstschrijvers als Haye van der Heijden kunnen qua one-liners nog wat van de boeren leren.

Over leren gesproken, boer Jan die tot dusverre met lege handen is gebleven heeft wel iets opgestoken van de tijd die hij met de uitverkoren dames heeft doorgebracht.

Achter zijn bureau zittend wijst hij op een grote kaars: "Neem dit bijvoorbeeld. Het ding heeft nul functie maar is wel gezellig." Aan de andere zijde van het bureau staat een vaas met bloemen.

Misschien iets voor Charlene Meulenberg die afscheid heeft moeten nemen van Idols? De hormonen gieren.

February 21, 2008

El Sapo El Sapo (45)

1.

La Habana, 19 feb (PL) El presidente Fidel Castro anunció que no aspirará ni aceptará el cargo de Presidente del Consejo de Estado y Comandante en Jefe en la sesión del Parlamento cubano, prevista para el próximo 24 de febrero. "No me despido de ustedes. Deseo solo combatir como un soldado de las ideas. Seguiré escribiendo bajo el título “Reflexiones del compañero Fidel” . Será un arma más del arsenal con la cual se podrá contar. Tal vez mi voz se escuche. Seré cuidadoso", subraya el líder de la Revolución Cubana en un mensaje divulgado hoy. (Bron)

Havana, 19 feb (PL) president Fidel I castrate announced that it will not inhale nor it will accept the position of President of the Council of State and Commander-in-Chief in the session of the Cuban Parliament, anticipated for next the 24 of February. "I do not take leave of you. Single desire to fight like a soldier of the ideas. I will continue writing under the title "Reflections of the companion Fidel". It will be a weapon more of the arsenal on which it will be possible to be counted. Perhaps my voice is listened to. I will be careful ", today emphasizes the leader of the Cuban Revolution in a disclosed message. (Babelfish)

Opvallend is de vertaling van Fidels achternaam. Belangrijker is wat er met Cuba gaat gebeuren.

2.

Er was behoorlijk wat ophef over de door Peter R. de Vries en Patrick van der Eem gebruikte opsporingsmethode om Joran van der Sloot een bekentenis te ontlokken. Op dinsdagavond kijken wij vaak naar Tros Opgelicht. Een onderhoudend programma, mede door het vasthoudende team dat de potentieel verdachte oplichters tot in hun huizen op de hielen zit.

De krullenbol van Tros Opgelicht die Marcel Bergman achterna zat leek qua voet tussen de deur-techniek wel een Jehova's Getuige. Bergman gaf meerdere malen te kennen dat hij de deur dicht wilde doen, tevergeefs. Bovendien werd hij duidelijk herkenbaar in beeld gebracht en niet zoals bijvoorbeeld bij Wegmisbruikers gebeurt met een geblurred gezicht.

Wat mag wel en wat mag niet?

3.

We sluiten vrolijk af met kantoorhumor bij de Druppel. Collega-DBA Peter L. bekijkt online het menu van de dag.

"Heldere hanensoep! Dat is kippensoep met ballen, gheheghe gheghe..."

February 12, 2008

Kopers, vraagteken en Lingo

12.02.2008: Coen Swijnenberg doet mee aan Lingo en de eerste letter is een 'K'.Dinsdagavond 19:00 uur, de begintune van Lingo klinkt en Diana (1) wordt zoals iedere keer weer helemaal gek. Met zijn allen op de bank naar Lingo kijken, wie me dat scenario tien jaar geleden had geschetst moest wel knettergek zijn. En de post van gisteren ging nog over verval.

Team 2 van Coen Swijnenberg, presentator van 3FM en afgevallen in Wie is de Mol was aan de beurt. Ze speelden zesletter-Lingo en de eerste letter was een "K".

"Kopers!", schreeuwde ik.
"Kopers!", riep Coen.

"Ding-ding-ding-ding-ding-ding", zei het Lingo-ding dat qua geluid een beetje lijkt op The Machine that goes Ping. Het te raden woord was inderdaad kopers. Lucy keek mij bewonderend aan.

Coen deed een greep in de ballenbak. "Vraagteken!", schreeuwde ik. "Vraagteken!", riep Coen en Lucy keek mij wantrouwend aan. "Lingo!", riep ik nog en dat was ook zo maar het mocht niet meer baten.

's Avonds in de auto op weg naar huis luister ik afwisselend naar cd's en naar 3FM met presentator Coen Swijnenberg. In het programma sprak hij het over zijn optreden in Lingo later die avond. De uitzending was al eerder opgenomen en Coen wilde wel even een fragment laten horen.

In dat fragment was Coen aan de beurt en de eerste letter was een "K". Need I say more?

February 7, 2008

Piekwaarden op het toilet

Meten is weten. Ergens in de jaren '90 zagen werknemers van EMC (storage) in de Verenigde Staten dat in Japan een groot aantal van hun systemen tegelijkertijd uitviel. Dat kon geen toeval zijn en men concludeerde direct en terecht dat het een aardbeving betrof. Nog eerder dan de seismologen.

Of het echt waar is weet ik niet, immers het verhaal is niet in Google terug te vinden. Alhoewel, straks komt men bij deze pagina uit en wordt de bewering vanzelf waar. Het is een vreemde wereld.


06.02.2008: Documentaire van Peter R. de Vries over Joran van der Sloot beinvloedt watergebruik. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


Zondagavond 3 februari werd de documentaire van Peter R. de Vries over de zaak Natalee Holloway uitgezonden. Nadien heeft men bij de Druppel de statistieken van het waterverbruik van die avond geanalyseerd. Tijdens de pauzes vertoonde het verbruik piekwaarden.

Met een heuse ontlading om even voor middernacht.

February 4, 2008

Zieke geesten

Two men wake up at opposite sides of a dirty, disused bathroom, chained by their ankles to pipes. Between them lies a dead man loosely clutching a hand-held tape player and a handgun. Each finds a tape the perfect fit for the player in their back pocket. They play the tapes. One is threatened, the other isn't. But they have a task: One must kill the other by 6:00, or his wife and daughter will die. They find hacksaws in a toilet, and try to cut the chains, but it doesn't work. They are the two newest victims of the Jigsaw Killer. In a flashback, we learn of Amanda, a girl who falls victim to the Jigsaw Killer. On her head is a mask, which is hooked into her lower jaw. There is a timer on it. Only one key will unlock it, and that key is in the digestive tract of her cell mate who lies paralyzed on the opposite side of the room. If she doesn't unlock the mask in time, her lower jaw will be ripped wide open. She survives, but her cell mate doesn't. Through a series of flashbacks, we learn of more victims, and of the nearly-successful capture of the Jigsaw Killer, who doesn't actually kill his victims. Instead, he finds ways to make them kill either themselves, or each other, and he thinks the entire 'game' out perfectly, with no other ways out. Or so it would seem. (Bron: Plotsummary Saw, IMDb)

Saw is een film verzonnen door een zieke geest en het horror-genre is niet echt aan mij besteed. Toch bleven we zondagmiddag een hele tijd kijken. Tot Luchiano (10) naar beneden kwam om te eten. Vissticks.

De aankondiging van Peter R. de Vries eind vorige week dat hij de zaak Natalee Holloway heeft opgelost en dit in beeld en geluid zondagavond ging uitzenden maakte veel los. Was het een stunt of had hij echt iets groots te pakken. Geruchten gonsden, hoofdverdachte Joran van der Sloot zou tegen een oudere vriend bekend hebben dat hij erbij was toen Natalee stierf en dat hij het lijk heeft doen wegmaken.

Ik twijfelde. Vrijdagavond interviewden Pauw & Witteman Joran van der Sloot telefonisch. Deze bevestigde dat hij dit inderdaad tegen zijn vriend gezegd had maar dat dit een leugen was. Hij zei het alleen maar omdat die man dat wilde horen. Ja, daar zette Joran (Pinokkio?) van der Sloot ons klem. Immers, het was niet zijn eerste leugen. "Hoe weten we dat we u deze keer wel kunnen geloven?", vroegen Pauw & Witteman nog. Dat wist Joran ook niet.

03.02.2008: Peter R. de Vries ontmaskert Joran van der Sloot. Klik voor groter.Afijn, zondagavond om half tien zaten Lucy en ik samen met ruim zeven miljoen (!) Nederlanders voor de televisie. Boer zoekt vrouw was afgelopen en we hadden het laatste stukje van Wegmisbruikers meegepikt. Normaliter schakelt het toestel om 21:30 automatisch over op RTL 4, Voetbal Insite. Gezien de gebeurtenissen in Amsterdam eerder die dag kwam de documentaire van Peter R. de Vries eigenlijk niet op een slecht tijdstip.

Ik was sceptisch en voorbereid op veel oud materiaal van november 2006. Dat oude materiaal was er wel om het beeld compleet te maken. Met het prepareren van de SUV van vriend/verrader/infiltrant Patrick van der Eem nam het verhaal een onverwachte wending.

Audio- en video-apparatuur werd op verborgen plaatsen in de auto geïnstalleerd. Even later volgden de beelden van diverse ritten tijdens welke Joran onbekommerd en meestal een joint rokend zijn verhaal deed over de gebeurtenissen. Het Openbaar Ministerie op Aruba, de gebroeders Deepak en Satish Kalpoe en anderen werden daarbij tamelijk belachelijk gemaakt.

Bij ons sloegen de gesprekken in als een bom. Waar Joran tot nu toe op toch overtuigende wijze de vermoorde onschuld speelde en zich als slachtoffer presenteerde kwam nu een hele andere persoon naar voren. Deze jongen, in mei 2005 was hij slechts 17 jaar, blijkt niet over een geweten te beschikken.

Een paar opvallende punten. Over het moment van sterven van Natalee, zegt hij samengevat: "Ik vingerde haar wat en was aan het praten, praten. Toen wilde ik dat zij mijn pik zoog maar ineens begon ze te trillen. En daarna bewoog ze niet meer. Ik dacht shit man, waarom moet mij dit nu overkomen."

Vervolgens belt Joran niet de politie en/of ambulance maar loopt naar een prepaid-telefoon op het strand van het Marriott hotel. Hij realiseert zich kennelijk dat hij niet zijn mobieltje moet gebruiken. Joran belt een vriend, een vriend waar hij in eerste instantie niet de naam van wil prijsgeven aan Patrick. In een later stadium komt de naam Daury naar boven. Ook zegt hij: "Ik heb iets op die man" wat zoveel betekent als dat hij iets over hem weet waar hij hem mee kan chanteren.

Deze Daury is eigenaar van een bootje dat daar op het strand ligt en is snel ter plaatse. Hij stuurt Joran naar huis en zegt dat hij zich om het lijk zal bekommeren. Thuis neemt Joran direct plaats achter zijn computer. Dit doet hij om later aan te kunnen tonen dat hij thuis was. In de relatief korte tijd dat Joran samen was met Natalee is het niet aannemelijk dat hij èn seks met haar heeft gehad èn haar heeft vermoord èn het lijk heeft kunnen doen verdwijnen. Tevens meldt Joran dat hij nog wat sms-jes heeft verstuurd naar enkele vriendinnen en vervolgens zonder problemen in slaap is gevallen. Sowieso heeft zijn nachtrust niet geleden onder de gebeurtenissen. Tegen Patrick zegt hij in de auto: "Ik heb er geen nacht minder om geslapen."

03.02.2008: Peter R. de Vries toont zijn documentaire aan Beth Twitty, de moeder van Natalee Holloway. Klik voor groter.Patrick stelt nog een andere vraag: "Hoe wist jij zeker dat Natalee dood was?" Joran zegt iets van dat zij niet meer bewoog. "Maar ze kan toch ook in een coma zijn geweest?", vraagt Patrick door. "Vanaf het moment dat ik haar in de bosjes heb gelegd totdat Daury kwam heeft ze niet bewogen", antwoordt Joran. Voor hem voldoende bewijs dat zij dood was. Later in de documentaire reageert Beth Twitty, de moeder van Natalee, verbijsterd: "Misschien hebben ze haar wel levend in zee gegooid en was ze alleen bewusteloos."

Uit de documentaire komt verder naar voren dat Joran vooral gedreven wordt door geld. Zijn vriend Patrick beweert dat hij wiet teelt en daar zijn geld mee verdient. Joran heeft daar ook wel oren naar, het concept van snel rijk worden spreekt hem aan. Helemaal nadat hij officieel verdachte-af is verklaard door de rechters op Aruba waant hij zich 100% veilig.

Sterker nog, Joran verwacht te kunnen cashen omdat hij een aantal malen onschuldig in de gevangenis heeft gezeten. Tegen Patrick verwoordt hij dat ongeveer zo: "Achteraf kom ik er nog beter uit dan ik van tevoren had gedacht. Met al die schadeclaims". Hij lacht vol bravoure. Ook moet hij nog 5000 euro krijgen van Pauw en Witteman. Daar is op zich niets illegaals aan maar mij geeft het een raar gevoel.

Ondanks dat Joran van der Sloot over het algemeen begint te liegen op het moment dat hij zijn mond open doet weet iedereen die de documentaire heeft gezien dat hij degene is die Natalee Holloway heeft dood zien gaan. Of het hele verhaal helemaal klopt is niet zeker. Ook Peter R. de Vries geeft dit in zijn nawoord aan.

Een paar punten. De persoon Daury is heel vaag gebleven. Volgens Joran is deze 25-jarige man nooit verdachte geweest en ook niet verhoord. Hij woonde destijds op Aruba en nu in Nederland. Als deze persoon daadwerkelijk bestaat, waarom heeft Peter R. de Vries dan niet geprobeerd hem te achterhalen? Het is goed mogelijk dat Joran een rookgordijn aanlegde, hij voelde de druk van Patrick om te praten maar wilde tegelijkertijd niet de ware medeplichtige verraden. Tijd voor een leugentje om bestwil?

En is het zeker dat Natalee op de door Joran beschreven wijze om het leven is gekomen? Of heeft hij een toch iets actievere rol gespeeld? In de versie van Joran is sprake van laten verdwijnen van een lijk. Hier staat een maximale straf op van twee jaar. Moord dan wel doodslag is een ander verhaal.

De vraag is wat er nu gaat gebeuren. De rechtbank op Aruba heeft zich al een paar keer vergaloppeerd en kon keer op keer zogenaamde bewijzen jegens Joran van der Sloot niet hard maken. Voordat men nogmaals het risico wil lopen door Joran in hun hemd gezet te worden wil men zeker zijn van de zaak. Anderzijds gaat ongetwijfeld vanuit de Verenigde Staten zware druk uitgeoefend worden. Voor hen is het Case Closed.

Het zal allemaal wel. Voor mij was het vooral onthutsend om te zien hoe een jongeman van ongeveer 18 jaar uit een goed milieu met alle kansen zich heeft kunnen ontwikkelen tot wat hij nu geworden is. Een dergelijk scenario uit het echte leven is feitelijk nog zieker dan de film Saw.

Alle posts over dit onderwerp zijn gebundeld in het dossier Natalee Holloway.

February 1, 2008

El Topo in Wringersgat

Taal en taal is twee. Zo heeft taal toch nog iets weg van rekenen. Taal is ook een vehikel om te communiceren. Is taal dan een fiets? Neen, taal is geen fiets. Een bijzonder facet van taal is dat het niet altijd de bedoeling is dat iedereen iedereen begrijpt. Straattaal en slang zijn daar voorbeelden van.

01.02.2008: El Topo in Wringersgat ofwel De Mol in Rijen. Klik voor groter.Of neem de plaatsnamen in Limburg en Noord-Brabant tijdens carnaval. Pas sinds een dag of twee (copyright Doe Maar) is mij bekend dat Gilze dan Dringersgat en Rijen Wringersgat heet. Dringersgat en Wringersgat, het moet nog even op mij inwerken. Maar dat kan ook komen omdat ik net een lekkere bruine drol in de toiletpot heb gedraaid.

Wat vier letters niet kunnen losmaken, als men erover nadenkt is het leven best abstract.

Gisteren keken we naar Wie is de Mol. Lucy twijfelt tussen Edo en Dennis die volgens haar veel signalen geeft met zijn handen en ik tussen Joris en Dunya. In deze serie van het programma die in Mexico speelt kunnen de kandidaten zogenaamde topito's winnen en verzamelen.

Heeft een kandidaat acht topito's van dezelfde kleur of juist met elk een verschillende kleur dan verdient hij een vrijstelling. De acht topito's vormen samen een circel en die circel heet topo.

Dat is grappig bedacht, immers het Spaanse woord voor de mol is el topo en topito is het verkleinwoord daarvan.

January 14, 2008

Effecten van koffie en wijn

09.01.2008: Met een kopje koffie en een krantje neemt Luchiano (10) het ervan bij Albert Heijn in Rijen. Klik voor groter.Luchiano (10) en ik doen vaak samen boodschappen. Dat hij met mij mee gaat is niet altijd geheel vrijwillig maar dat is nu eenmaal het voordeel van vader zijn.

Bij Albert Heijn ontdekte hij laatst een Perla koffie-apparaat. Wel, het apparaat stond daar al een tijdje maar het was voor het eerst dat Luchiano op het idee kwam om daar eens een gratis kopje koffie uit te tappen. Normaliter krijgt hij alleen op zaterdag een half kopje koffie maar ja, deze is gratis!

Als tegenprestatie moest hij voor me poseren en nam vervolgens plaats in de koffiehoek met een krantje. Dat is lekker relaxen.

Dat ging drie dagen zo door. De derde nacht kon de jeugdige cafeine-verslaafde de slaap niet zo snel vatten. "Die krijgt dus geen koffie meer", zei Lucy terecht.

Als het aan Peter R. de Vries ligt krijgt Joran van der Sloot voorlopig geen wijn meer, tenminste buiten de huiselijke kring. Patty Brard was zo vriendelijk om een en ander door te geven aan de redactie van Oprah Winfrey die binnenkort een programma aan de verdwijning van Natalee Holloway gaat wijden.

January 3, 2008

Reclame en cliffhangers

Eerst was het me nog niet zo opgevallen, maar nu wel. Het begint zelfs bijna te irriteren. Reclame is een noodzakelijk kwaad, hoewel noodzakelijk? Vroeger was er veel minder reclame en was naar voetbal kijken toch leuker. Maar dat is nu niet de issue.

Een of andere slimmerik heeft bedacht en zoals gebruikelijk hebben vele anderen zijn of haar voorbeeld gevolgd, dat reclames in twee stukken geknipt moeten worden. Dus eerst een reclame voor merk A, dan merk B en C en daar verschijnt plotseling het einde van de spot voor merk A. Het lijkt wel een rijmschema.

Als we dit allemaal gaan doen, waar is dan het einde? Voor de doodgewone onnozele zoals ik zijn dan zelfs reclames niet meer te volgen. Inspector Morse gaat me al lang boven de pet.

Er is meer irritants. De hele (Westerse) maatschappij lijkt een beweging te maken naar beloven en lokken in plaats van leveren. Overal wordt men lekker gemaakt met previews. Een voorbeeld. Woensdagavond keken we naar het programma Huisartsenpost. Een grote man was van een trapje gevallen en had enorm maar dan ook echt enorm veel pijn in zijn schouder. Tenminste dat zei hij de hele tijd.

Ik kon er niets aan doen maar schoot in de lach bij het zien van die grote, jammerende vent. Floep, daar schakelde het programma over naar een andere patient. Het hele programma werd gescatterd in korte fragmenten. Door het cliffhangereffect denkt men de kijker van zappen te weerhouden.

Okay, in mijn geval is dat deze keer gelukt. Ik wilde weten hoe het met de jammerende vent afliep. Uiteindelijk moesten de huisartsen hem dwingen de praktijk te verlaten en in een auto naar het ziekenhuis te stappen. De man wilde steeds "nog even wachten" omdat hij zoveel pijn had.

De volgende keer wordt er echter gewoon gezapped. Kijkers vasthouden door met goedkope cliffhangers te manipuleren is gewoon laag bij de gronds.

Sjonge, en dan hebben we het nog geeneens gehad over wat Luchiano (10) heeft uitgehaald met die mevrouw van dat belspelletje.

December 30, 2007

De geschiedenis inhalen met YouTube

CasaSpider zit aan te hikken tegen wel of geen Jaaroverzicht 2007. Vorig jaar is het er niet van gekomen en eigenlijk is dat jammer, immers er gebeurde een hoop. Als er straks na RTL Voetbal (VVV-Ajax 2-2) nog tijd over is maak ik wel een beginnetje.

29.12.2007: CasaSpider laat Lucy via YouTube muziek uit de 70'er en 80'er jaren zien, onder andere Boney M. Klik voor groter.Zaterdagavond vervulden Luchiano (10) en ik afwisselend de rol van VJ, enig idee wat dat is Cyberjunk? Om de beurt kozen we in YouTube een muziek-clip uit. Het was gezellig en leerzaam. Wel viel op dat Luchiano erg is beïnvloed door de TMF Party zender, te vinden op kanaal 351 bij @Home in Rijen.

De hele avond stond in het teken van muziek. We keken naar Idols. Voor het eerst trouwens maar men moet wat als Sterren dansen op het ijs er niet meer is. Er was een gastoptreden van Boney M met Bobby Farrell (Wikipedia). Grote genade, wat is die man oud geworden.

Volgens mijn zus Pascale ben ik zelfs in vergelijking met een lantaarnpaal nog houterig maar zij mankeert latent iets aan haar ogen. Heel erg allemaal en we praten er liever niet over, houden het binnen de familie. Hoe dan ook, vergeleken met de huidige Bobby Farrell kom ik erg kwiek en bewegelijk over.

"Vroeger was Bobby Farrell een held vanwege zijn manier van dansen", doceerde ik aan Lucy. "Velen probeerden hem na te doen." Op YouTube zocht ik Daddy Cool (1976) van Boney M op en later ook Ma Baker (1977) en een (niet lachen) puike versie van The Rivers of Babylon (1978). "Daar danst hij anders ook al heel gek", zei Lucy. "Ja, maar dat vonden wij leuk", zei ik.

Alides Hidding van de Time Bandits kwam voorbij. Ook hij is logischerwijs ouder geworden maar toch niet zo erg als Bobby Farrell. Snel liet ik een clipje aan Lucy zien. We kregen het over Idols jurylid Jerney Kaagman. "Nu lijkt ze een beetje op een uitgeknepen citroen maar vroeger was ze erg sexy in haar blauwe leren pak. En zij was het eerste naaktmodel in de Nederlandse Playboy."

In een uurtje tijd wist Lucy een heleboel meer over muziek uit de eind 70-er en begin 80-er jaren in Nederland en mijn relatie daarmee.

December 9, 2007

Inburgeren met ijs

Hoe gaat het met onze inburgering? Hmm... per abuis typte ik zojuist onburgering, dat geeft te denken. Ons huis gaat steeds meer op een normaal huis lijken, de woonkamer is al bijna gezellig. Elke dag is er wel iets aan de administratie te doen. Zo is Lucy's Nederlandse rijbewijs gereed om afgehaald te worden op het gemeentehuis te Rijen.

Mijn girorekeningen staan nog op het adres van CasasPa geregistreerd. Om dit te veranderen kan men online de nieuwe gegevens invullen. Vervolgens dient het formulier uitgeprint en naar Leeuwarden gestuurd te worden. Op dit moment bevind ik mij in de woonkamer maar gelukkig hebben we een wireless printer. Jammer genoeg staat die niet aan. Zo kan men eind 2007 alsnog naar de zolder lopen en weer terug.

Deze dingen hebben slechts zijdelings met inburgeren te maken. Inburgeren zit tussen je oren. Volgens mij gaat het de goede kant op, immers we sluiten ons aan bij de grote groep Nederlanders die fan is van campingzender SBS6. Daar hoeft men zich tegenwoordig niet (meer) voor te schamen want zelfs onze elite woont zoveel mogelijk in een caravan.

Vaste prik op de vrijdagavond is Sterren dansen op het ijs, ja dat had ik ook nooit gedacht. Het komt eigenlijk door de aanschaf van de home-cinema. De muziek waarop de sterren ijsdansen klinkt enorm lekker, helemaal met een glas Westmalle erbij. Een koud glas wel te verstaan maar dat spreekt bij schaatsen vanzelf.

Lucy is fan van Sander Foppele (en Gerard Joling!) en ik van Floortje Smit. Melody Klaver heeft zaterdag verrassend de skate-off gewonnen van Glennis Grace. Ondanks een val. Stemmen per SMS is nu eenmaal een grote trampa (bedrog) maar vertelt men daarmee iets nieuws? Hoe dan ook zal de finale tussen Sander en Floortje gaan.

Zaterdag waren we op de Woonboulevard te Breda. Deze keer niet bij Ikea maar bij Mediamarkt en BCC om naar een computer te kijken. Hier gaat de strijd tussen Acer en Packard Bell, SMS-sen kan naar girorekening 12345. Het was regenachtig en koud maar na het shoppen konden we het niet laten om bij KFC (Kentucky Fried Chicken) binnen te wippen. Nostalgie uit Curacao.

Het is niet voor niks dat er relatief veel Antillianen het restaurant vulden. Het moet gezegd, de spicy chicken was voortreffelijk. Luchiano had een kid's meal en kreeg als toetje een groot ijsje. Hij had er geen zin in en zo zat ik uiteindelijk in de kou aan een ijskoud ijsje te likken. Meer dan de helft verdween in de afvalbak.

Hé, de printer doet het zonder dat ik naar boven hoef te lopen. Dank je wel Luchiano (10). Kinderen zijn (soms) toch zo handig. Bij wireless printers dienen ze gratis meegeleverd worden.

June 26, 2007

Bruggetjes

Schreef ik zondag nog "desnoods verf ik me eerst groen", maandag na een blik in de spiegel leek dat niet meer nodig. Mijn linkerwang was groen uitgeslagen te beginnen bij de bakkebaard. Luchiano (9) die nieuwsgierig kwam kijken riep uit: "Papa, je verandert in Shrek!" Gelukkig bleken het niet de symptomen van een nieuwe ziekte maar lekkend groen uitgeslagen koper afkomstig van mijn linker brillenpootje. Duidelijk goedkope Pearle-kwaliteit.

Onze hoelahoep-hoepel is ook groen. Zonder me op de borst te kloppen hoor, maar ik ben een niet onverdienstelijk hoepelaar. Of liever gezegd was want met een arm in het gips lukt het niet meer. Heel vreemd. Als test moest Luchiano met een hand op zijn rug hoepelen en vervolgens met een dik boek in zijn opgestoken linkerhand. Hij hoepelde zonder problemen verder.

26.06.2007: De Spiders kijken Night at the Museum. Klik voor groter.Rest mij een bruggetje te slaan naar het Juni Filmmaand thema, want we hebben dinsdag weer een film gezien. Bruggetjes slaan is typisch iets voor amateurs, te vergelijken met overmatig gebruik van verschillende transitions in Windows MovieMaker.

Een leuk bruggetje was laatst te horen bij De Zomer Draait Door met Matthijs van Nieuwkerk en de grappige Marc-Marie Huijbregts.

Lucy: "Wat doet die man een raar stemmetje na."
CasaSpider: "Neen, dat is zijn echte stem."
Lucy: "Grote genade."

Het ging over een bruggetje dat een nieuwslezer wilde leggen tussen een item over de natuur in het nieuws en het erna volgende programma en hij deed dat ongeveer zo: "Straks meer prachtig natuurschoon, maar nu eerst Marjon de Hond."

Wij zagen Night at the Museum (imdb) uit 2006. Een film over een werkloze vader die ten einde raad een baantje als nachtwaker in een museum aanvaardt. Al spoedig komt hij erachter dat alle tentoongestelde mensen en dieren 's nachts tot leven komen. Het verhaal is flinterdun maar aardig uitgewerkt. Een echte familiefilm die wij in april al in het vliegtuig gezien schijnen te hebben.

Night at the Museum krijgt van Lucy een 7, van Luchiano een 8.5, van mij een 6.5 en toch hadden we een erg leuke middag. Hebben cijfers überhaupt zin? De getoonde still is gemaakt met het uitstekende programma PowerDVD, een tip op de valreep.

Welke bruggetjes heb ik laten liggen?

June 4, 2007

El Sapo El Sapo (37)

1.

Diana (1) zit er al een hele tijd dicht tegenaan. Het is pure luiheid en het feit dat zij ontzettend goed kan kruipen dat het er nog niet van gekomen is. De stenen tegels die bijna overal in ons huis liggen helpen ook niet erg. Daarom zette ik zondagochtend twee banken tegenover elkaar op het kleine stukje vloerbedekking.


03.06.2007: Diana (1) zet haar eerste officiele losse stapjes. Klik voor groter.

(Klik voor (iets) groter)


Ze moest van de ene naar de andere kant lopen. Diana stond rechtop zonder steun en maakte gelokt door een leeg kartonnetje appelsap zowaar een paar stapjes naar de andere bank. Even later oefenden Lucy en ik samen met haar. Echt zelfstandig lopen is het niet, maar de eerste stapjes zijn gemaakt.

2.

Dolfijn FM heeft zijn eerste stapjes al lang gemaakt. Vanaf afgelopen zondag is men aan een nieuwe fase begonnen. De studio is verhuisd van Berg Altena naar het strand van Mambo Beach. Het heeft even geduurd maar het is een schitterend pand geworden. Drie maal raden op welke frequentie Dolfijn FM uitzendt. Vooral de mannelijke medewerkers hebben weken (maanden?) reikhalzend naar de verhuizing uitgekeken, vooral vanwege het uitzicht op de stranddouche.

3.

Via Dolfijn FM hobbelden we door naar het Happy Hour van Wet&Wild. Luchiano (9) vermaakte zich met Arwin en Gerard. De kinderen probeerden zich in een soort van zandmannetjes te transformeren. Bij de invallende duisternis ziet het er tamelijk overtuigend uit. Het geeft wel veel troep in de auto.

June 1, 2007

Een bizar telefoongesprek

"Het heeft drie jaar geduurd voordat ik het had. Drie jaar dat ik bewust bezig was met mannen die HIV hadden."
- "En dan had je ook zoiets van dat je het wel spannend vond om het te krijgen?"
"Het idee dat ze je kunnen bevruchten, eventjes stom gezegd. Maar je snapt wat ik bedoel."
- "Ja, het bevruchten met HIV-virus. Maar ben je nu ook blij dat je het hebt dan of..."
"Het maakt me helemaal geen zak meer uit. Het is net een chronische ziekte. Zo wordt het ook behandeld."
- "Ja, je krijgt natuurlijk medicijnen ook..."

Journalist Jeroen Grob in gesprek met een anonieme beller. Gezien in Knevel & Van den Brink, uitzending woensdag 31 mei 2007 vanaf minuut 03:10 tot minuut 09:50. Eerder kwam Jeroen Grob in het nieuws toen uit zijn auto de mastertapes van de nieuwe Bassie en zijn vriendjes Show werden gestolen.

De kwestie die deze week in Groningen aan het licht is gekomen waarbij het gaat om structureel verkrachten van met GHB gedrogeerde slachtoffers en vervolgens injecteren met HIV-besmet bloed is een exces. Het betreft volgens Jeroen Grob echter wel degelijk slechts het topje van de ijsberg als het gaat om mannen die ofwel op zoek zijn naar HIV-donoren dan wel mannen die gezonde mannen willen bevruchten.

In dat licht bekritiseert Grob de Schorerstichting. Deze stichting ontvangt subsidie onder andere om veilige seks te promoten maar zag na korte tijd af van verdere medewerking aan het onderzoek. Het bewust zoeken van HIV-besmetting beschouwt men als een incident en publicatie zou de homobeweging schaden.

In de Gaykrant van Henk Krol zijn volgens Grob profielen te vinden van mannen die op zoek zijn naar barebacking. Letterlijk paard rijden zonder zadel. Ook de HIV Vereniging Nederland (HVN) ligt onder vuur door activiteiten van de werkgroep Poz & Proud (seropositief en trots) die seksfeesten wil organiseren waar mensen onveilig met elkaar kunnen vrijen.

Als men zijn eigen huis in brand steekt keert de verzekering niet uit. Het wachten is op een reactie van de zorgverzekeraars.

May 29, 2007

Riyo Mori gekroond tot Miss Universe 2007

"Hebben we popcorn in huis?", vroeg ik aan Lucy. Bier en Tequila waren er in ruime mate, maar als men een avondje televisie gaat kijken moeten de kaken wel kunnen malen. "Ja, we hebben nog twee pakken", antwoordde ze tot mijn opluchting. Toen ik met Luchiano (9) op bed lag te lezen vroeg Lucy of ze niet beter gevulde eieren kon maken. Ja, gevulde eieren zijn nog lekkerder dan popcorn.

28.05.2007: De Japanse Riyo Mori wordt in Mexico gekroond tot Miss Universe 2007. Klik voor groter.Wat gingen wij eigenlijk kijken, wat was er te doen? Niets minder dan de Miss Universe verkiezing die dit jaar in Mexico plaatsvond. Natuurlijk betreft het een spektakel waarin commerciele en politieke belangen meer prioriteit hebben dan de schoonheid van de kandidates maar toch is het geen straf om een paar uur beeldschone vrouwen te bekijken.

Vitamine voor de ogen!

Het overgrote deel van de kandidates ziet men slechts gedurende een seconde of drie, de tijd waarin zij al lopende haar naam en het vertegenwoordigde land mag uitspreken. Dat was meteen alles wat wij van Naemi Monte uit Curacao hebben gezien. Ook mijn favorietes uit Italie en Panama overleefden de eerste schifting niet. En Nederland? Nederland deed niet eens mee, hadden ze nu echt Yolanthe niet kunnen sturen?

Van de laatste tien overgebleven vrouwen was er één kaal, hadden er twee blond en de overige zeven donker haar. Miss USA Rachel Smith zag er afgetraind uit, tegen het te dunne aan. Toen zij opkwam in haar galajurk stapte ze op de zoom en ging onderuit. Gelukkig herpakte zij zich snel, maar het leed was reeds geschied. Een Miss Universe hoort niet te vallen dat is algemeen bekend.

Miss USA werd vijfde, Korea vierde en Venezuela derde. Wie zou Miss Universe 2007 worden, Brazilie of Japan? Mijn voorkeur en ook die van Lucy ging uit naar Riyo Mori uit Japan. Een vrouw met alluren en klasse die tegelijkertijd speels en schalks uit de hoek kan komen, de droom van iedere man. Hoogste tijd om aan de spanning een einde te maken ook al staat de clou al in de titel. De Japanse Riyo Mori is gekroond tot Miss Universe 2007.

Wie wil met haar 's morgens een bordje gevulde eieren Sushi eten?

May 28, 2007

Vier maal Diana en nooit meer RCTV

De meer dan 700 Yolanthe-liefhebbers van de afgelopen tien dagen worden hierbij doorverwezen naar de relevante post. Meestal heeft CasaSpider na enige studie over vrijwel ieder onderwerp een mening. In die zin is de persoon Hugo Chávez Frías een fascinerende uitzondering. Is hij nu wel of geen goede president van en voor Venezuela?

Op zondag 27 mei 2007 ging de stekker eruit bij de Venezolaanse zender RCTVNiet in zijn voordeel spreekt dat Chávez zijn vrienden bij voorkeur zoekt onder tegenstanders van de Verenigde Staten. In eigen land is Chávez onder uiteenlopende groeperingen als studenten, middenstanders, geestelijken eufemistisch gezegd niet populair. Feitelijk wordt hij gesteund door de armen en door het leger.

Een eerste foto van Diana (1) temidden van Arwin (4) en Luchiano (9) gehuld in een gele handdoek op Wet&Wild.

Venezuela is het vijfde olie-exporterende land ter wereld en de tweede leverancier van de Verenigde Staten. In een land met zoveel olie behoort geen armoede te bestaan is de stellige overtuiging van Chávez. Daarom heeft hij grootscheepse programma's opgezet om de armoede bij de wortel aan te pakken, programma's voor huisvesting, onderwijs en medische zorg. Op het gebied van onderwijs en medische zorg is er veel hulp vanuit het bevriende Cuba, hulp in ruil voor goedkope olie.

Venezolanen die ik op Curacao spreek zitten voornamelijk in de ICT en behoren derhalve niet tot de echte onderlaag van de samenleving. Zij ontkennen dat bovengenoemde programma's goed werken en noemen het liever propaganda waarmee Hugo Chávez de armen electoraal aan zich bindt. Feit is dat er in Venezuela een grote omwenteling bezig is en daarvan is niet iedereen gediend. Niet voor niets staat het land internationaal hoog genoteerd op het gebied van corruptie.

Als onderzoeksjournalist op Curacao ben ik internationaal gezien afhankelijk van televisie en internet. Om zich een goede mening te kunnen vormen is het van belang toegang te hebben tot goed beargumenteerde opiniestukken van zowel voor- als tegenstanders. Voor Diana is leren lopen vooralsnog van meer belang dan het vormen van een mening en Lucy helpt haar daarbij zoals foto nummer twee laat zien.

27.05.2007: Diana (1) tijdens het Happy Hour bij Wet & Wild Curacao. Klik voor groter.Radio Caracas Televisión afgekort RCTV is een Venezolaanse private omroep die uitzendt via de staatszender en is opgericht op 15 november 1953.

RCTV is vooral beroemd vanwege het in 1958 gestarte befaamde satirische programma Radio Rochela. De omroep was altijd kritisch tegenover president Hugo Chávez en werd door hem beschuldigd van deelname aan de poging tot een staatsgreep op 11 april 2002.

Het is nooit meer goedgekomen tussen de president en de omroep. Na wat juridisch gesteggel bepaalde de rechter dat de concessie van RCTV op zondag 27 mei 2007 om 23:59:59 afliep. Een nieuwe concessie wordt niet verleend en daarmee is ondanks grootscheepse protesten op straat afgelopen zondag een einde gekomen aan RCTV.

De vraag is of het uit de lucht halen van een zender met een afwijkend geluid niet indruist tegen het recht op vrije meningsuiting. Anderzijds kan men zich afvragen of een land in een groot veranderingsproces kritiek op de eigen staatszender moet dulden.

Chávez zegt er geen bezwaar tegen te hebben als de omroep naar de kabel verhuist, maar heeft reeds gedreigd al het materieel in beslag te nemen ten behoeve van de nieuwe staatsomroep TVES die de plaats van RCTV gaat innemen. Indien dit gebeurt betekent dat het definitieve einde van RCTV en ontslag voor haar 3000 werknemers.

Wat is goed en wat is fout in deze kwestie? Over enkele tientallen jaren kan ongetwijfeld een haarscherpe analyse gemaakt worden. Probleem is dat men er nu midden in zit. Daarbij komt het dilemma uit de Quantummechanica dat iedere meting lees opinie de werkelijkheid verstoort lees beïnvloedt. Neen, de waarheid voor zover die al bestaat komt pas over vele jaren aan het licht.

Tot slot een vierde afbeelding van Diana die naar een movie van zichzelf kijkt. Hoe zit het in dat geval met de werkelijkheid?

May 16, 2007

De mooiste vrouw van Nederland

's Morgens luisteren Luchiano (9) en ik vanaf zes uur naar De Ochtendrepubliek op Dolfijn FM. Het programma wordt gepresenteerd door Erwin van der Bliek vandaar de naam en zijn charmante sidekick Angie. Een vrolijk en lichtvoetig programma zoals radio hoort te zijn in de vroege uurtjes van de ochtend.

Wie is de mooiste vrouw van Nederland: Yolanthe, Maxima of de vrouw van CasaSpider? Klik voor groter.Een tijdje geleden was er commotie over het filmpje op YouTube dat in de Curacaose Bon Futuro gevangenis is gemaakt. Veel mensen verbaasden zich erover hoe de gevangenen dit voor elkaar hadden gekregen. Ook de duidelijk zichtbare joints en machetes zorgden voor opgetrokken wenkbrauwen.

Sidekick Angie had toen het volgende commentaar: "Weet je wat ik zo opvallend vond? Dat al die lakens en die t-shirts van die gevangenen zo ontzettend wit zijn. Wat voor wasmiddel gebruiken ze toch in de Bon Futuro gevangenis?"

Een geniale opmerking en nog waar ook, wie het niet gelooft moet de clip zelf maar eens bekijken.

Woensdagochtend hadden Erwin en Angie het over Moniek Smit, het zusje van, die in tegenstelling tot CasaSpider al een eigen Wikipedia-pagina heeft. Ja, de familie Smit is wel een succesverhaal. "En dan heeft Jan ook nog verkering met Yolanthe, de mooiste vrouw van Nederland", aldus Erwin van der Bliek.

En het is werkelijk niet te geloven maar voor deze Yolanthe Cabau van Kasbergen bestaat ook al een Wiki-pagina, heeft soms iedereen er eentje behalve ik?

Lelijk is ze in ieder geval niet. We waren juist bij de Marnix-school aanbeland. Bij het uitstappen vroeg Luchiano: "Is zij echt de mooiste vrouw van Nederland? Ik dacht de vrouw van Willem-Alexander."
CasaSpider: "Ah, Máxima..."
Luchiano: "Heet ze zo?"
CasaSpider: "Ja, maar vind je de vrouw van CasaSpider dan niet de mooiste van Nederland?"
Luchiano: "Huh? Hahahahaha!"

April 2, 2007

CasaLog is Site van de Dag

Toen de stembiljetten voor de Eilandsraadverkiezingen van vrijdag 20 april 2007 in de brievenbus lagen verzuchtte Lucy: "Eindelijk ga ik dan eens stemmen. In Santo Domingo kwam er werkelijk altijd iets tussen, precies op het moment dat ik moest stemmen. En nu gaat het op Curacao gebeuren dat ik voor het eerst ga stemmen."

02.04.2007: CasaLog is Site van de Dag bij Dolfijn FM. Klik voor groter.Afgelopen vrijdag moest ik wegens het overlijden van mijn moeder snel een vlucht naar Nederland boeken. We vertrekken vrijdag 6 april en komen zondag 22 april weer terug op Curacao. Door de omstandigheden duurde het een dag voor het tot ons doordrong, we gaan de verkiezingen missen. "Het is toch ongelofelijk", riep Lucy uit, "nou denk ik hier kan niets misgaan en kan ik weer niet stemmen!"

Maandagmiddag belde Egon Sybrandy van radiozender Dolfijn FM. Het CasaLog is Site van de Dag en dat leverde een live-interview op tussen Egon en ene Peter hetgeen wel enigszins vreemd is aangezien degene die de verhalen schrijft CasaSpider heet. Lucy maakte er een movie van die vanwege gebrek aan kleding echter niet voor publicatie geschikt is.

Vanaf 9 april verschijnt elke dag een lijsttrekker in de Dolfijn FM studio om door Egon Sybrandy en Yves Cooper aan de tand te worden gevoeld. Zij lossen het duo Maarten Schakel en Tony Castro af die hiermee zijn begonnen voor de Statenverkiezingen van 27 januari 2006. De interviews uit 2006 zijn door mij destijds tamelijk acuraat opgeschreven hetgeen een soort van monnikenwerk was.

Of ik plannen had om dat dit jaar weer te doen, vroeg Egon. Op 9 april zitten wij echter in Nederland en het is zeer de vraag of er tijd is om aan dit karwei te beginnen. Maar de vingers jeuken wel.

Hoe dan ook is het een hele eer om als Site van de Dag te worden uitgekozen, dat verzacht het leed van twee niet gewonnen Dutch Bloggies een beetje. De fles Tequila kan weer in de kast blijven staan.

March 15, 2007

En een speciale goedemiddag...

"En een speciale goedemiddag voor CasaSpider", klinkt het woensdagmiddag op Radio Dolfijn FM uit de mond van Yves Cooper. Net na deze zin stapten Luchiano (9) en ik in de auto om van school naar huis te rijden.

Yves praat nog even door met Egon Sybrandy over het CasaLog en specifiek over de post Hondenkop en Varkenskop. Hij vindt het een beetje jammer dat vooral wordt ingegaan op zijn uiterlijk, waar nu eenmaal weinig aan te doen is, in plaats van hoe hij het doet bij het journaal. Yves realiseert zich dat hoge bomen veel wind vangen en heeft een uitgebreid commentaar bij de post geplaatst. Tevens legt hij uit hoe en waarom hij zijn Nederlandse paspoort heeft ingeleverd.

Voor een opname van het bewuste gesprek dient men op deze pagina te kiezen voor Klik hier om de audio te beluisteren en vervolgens voor Yves Cooper 14 maart. Het klinkt ingewikkeld maar is toch heel eenvoudig.

Net als Yves Cooper heeft Luchiano het vermogen om gewone onderwerpen bijzonder te doen klinken. Toen we vandaag thuiskwamen van school was Lucy haar zwabber kwijt. Hij was over het muurtje in de tuin van de buurvrouw gevallen. Luchiano klom over de muur en gaf haar de zwabber aan. Deze zat echter vast aan een bloempot met daarin een cactus. Behoedzaam maakte Lucy de zwabber los van de cactus en Luchiano klom via een grote uitstekende spijker terug naar ons perceel.

Meer kan ik er niet van maken, maar bij Luchiano is het een heus avontuur.

March 10, 2007

Yves Cooper wint een reis maar kan niet gaan

Curacao zit letterlijk en figuurlijk vol kleurrijke personen, mede daarom is het leven hier ook zo leuk. Yves Cooper is een van deze figuren en sinds afgelopen vrijdag staat hij bij mij met stip op nummer één. De man heeft al een hele geschiedenis met anekdotes achter zich, lees deze samenvatting er maar op na.

Tegenwoordig werkt Yves voor de nationale televisiezender TeleCuracao. Samen met Franklin Haseth jr. presenteert hij sinds januari 2007 iedere avond het journaal dat bij ons TeleNotisia heet. Omdat het duo een aantal aantrekkelijke dames van de beeldbuis heeft verdreven gaf een krant hun de bijnamen Hondenkop en Varkenskop.

Tot zover de inleiding. Donderdagavond was Yves Cooper aanwezig bij een presentatie van Insel Air. Het schijnt gebruikelijk te zijn dat de aanwezige fotografen en journalisten op dergelijke bijeenkomsten altijd iets kunnen winnen. Ook deze keer was er een rifa (loterij) en zowaar, Yves Cooper won een reis naar Sint Maarten. Gefeliciteerd Yves!

Dit hoorde ik vrijdagmiddag om kwart over twaalf tijdens het dagelijkse praatje van en met Yves Cooper op Radio Dolfijn FM. Dolfijn presentator Egon Sybrandy kon zijn lach al bijna niet houden want hij wist dat Cooper toch niet op reis kon, hij heeft namelijk geen paspoort.

Ook Yves Cooper moest erg lachen hetgeen tot een vrolijke uitzending leidde met ongeveer de volgende dialoog:

09.03.2007: Yves Cooper wint reis naar Sint Maarten maar kan niet gaan wegens niet hebben van een paspoort. Foto Extra. Klik voor groter.Egon Sybrandy: "Maar je hebt helemaal geen paspoort!"
Yves Cooper: "Neen hahaha, ik heb geen paspoort. Ik heb ook geen sedula (identiteitskaart, red.) en sta ook niet ingeschreven. Ik ben gewoon een illegaal, hahaha!"
Egon Sybrandy: "Maar je bent wel bezig toch met je paspoort?"
Yves Cooper: "Ja, sinds ik met mijn kop elke dag in de huiskamer van 80.000 mensen kom voor TeleCuracao heeft het management mij gevraagd mijn persoonlijke dingen op orde te krijgen."

Egon Sybrandy: "Dus je hebt nu een paspoort aangevraagd..."
Yves Cooper: "Ja hahaha, ik kwam dus bij Kranshi en vroeg hoe ik mijn paspoort kon krijgen. Ze willen een bewijs van uitschrijving uit hahaha, uit Bagdad hebben, muahahaha..."
Egon Sybrandy: "Hahahaha, uit Bagdad maar daar ben je nooit geweest!"
Yves Cooper: "Nee heehee, hahaha nooit geweest. Dus ik vroeg hoe ik dat moet krijgen. Ze zeiden dat ik naar de Iraakse ambassade moet gaan voor een verklaring dat ik nooit in Bagdad ben geweest."

Egon Sybrandy: "Dus je moet naar de Iraakse ambassade. En waar is die?"
Yves Cooper: "Nou, ze zeiden tegen mij dat de dichtstbijzijnde Iraakse ambassade... hahaha... is in Rio de Janeiro hahaha!"
Egon Sybrandy: "Hahaha en hoe kom je daar zonder hahaha paspoort?"
Yves Cooper: "Jaaaaa!!! Hahaha dat vroeg ik ook. Maar ik krijg nu een noodpaspoort."

In de auto lachte ik mee maar het fijne van de zaak begreep ik niet. Wat had Yves Cooper met Bagdad te maken? In zijn eigen column op de Dolfijn FM site legt hij het uit. Een aantal jaren geleden (ten tijde van het Roadwatch avontuur?) heeft Yves Cooper in een boze bui zijn paspoort aan de Gouverneur gegeven met de mededeling: "Ik wil helemaal geen Antilliaan of Nederlander meer zijn!" Vervolgens heeft hij zich bij Kranshi laten uitschrijven. Als men zich uitschrijft dient men op te geven waar men naartoe gaat. "Naar Bagdad!", riep Yves toen uit.

De werkelijkheid is vaak buitenissiger dan de fantasie.

's Avonds lag er een briefje voor mij in de brievenbus. Het was een SOS-bericht van Luchiano (9).

January 26, 2007

Luchiano jumped op school en wordt misselijk

Vrijdagmorgen nam Luchiano (9) zijn jumpstyle-cd mee naar school. Meester Peter had op het CasaLog gelezen dat hij tegenwoordig jumped en vroeg hem een demonstratie te geven.

Volgens Luchiano verliep de demo wel goed. We reden door naar de kapper. Elke maand laat ik bij Kapsalon Chadé mijn haren in dat unieke model knippen. Met zowel kapster Debbie als haar ouders Jons en Dolly wisselen we voor, tijdens en na de knipsessie veel informatie uit. Vandaag vertelde Debbie hoe zij een jaar of 16 geleden vanuit Volendam naar Curacao emigreerden.

Maar voordat we de kapperszaak op Bloempot Shopping Center betraden zei ik tegen Luchiano: "Jongen, ik heb liever dat je binnen de Donald Duck leest dan dat je weer buiten op die draaimolen gaat." Tegen Delifrance aan bevindt zich een mini-speeltuintje met daarin onder meer een draaimolen.

"Aahh, ik doe heel voorzichtig", bezwoer Luchiano.
"Nou, vooruit dan maar."

Na de knipbeurt praatten we wat na. Het gesprek kwam op het tv-programma Ik Vertrek. Donderdag zagen we hoe een jong stel met hun drie zoontjes naar Montefiore dell'Aso in Italie vertrok om daar een pension met vier kamers te beginnen. Ze hadden het goed naar hun zin, maar wij vroegen ons af hoe men met vier kamers een hypotheek van € 400.000 denkt af te kunnen lossen.

Deze mensen hadden het tenminste nog goed naar hun zin, voor de twee Brabantse vrienden Jan en Walther die een week eerder naar een kasteel in Frankrijk vertrokken gold zelfs dat niet. Jan was de gehele dag aangeschoten van de wijn en Walther raakte al snel arbeidsongeschikt wegens een weggeopereerde milt. Een superuitzending.

Alles staat of valt met een goede voorbereiding. Zelfs dan kan het misgaan zoals Jons vertelde. Zij zijn in de beginperiode op Curacao danig opgelicht, maar dat kan ook in Nederland gebeuren.

Hopelijk treffen mijn zus Margriet en haar man Wiro het beter. Zij vertrekken ergens in 2007 naar Portugal waar ze een stuk grond hebben gekocht. Al meer dan een jaar volgen zij een cursus Portugees en ze hebben hun toekomstige woonomgeving diverse malen bezocht. Als zij niet worden benaderd door Ik Vertrek is de kans van slagen kennelijk (te) groot.

Inmiddels stond Luchiano stilletjes naast mij. Toen we naar de auto liepen gaf hij aan draaierig en misselijk te zijn. Drie keer raden waar dat door kwam. We reden verder naar Centrum Supermarkt om Duvel in te slaan. Voor de ingang vroeg ik aan Luchiano of hij zin had om met mij een rondje te zwieren. Het grapje viel niet in goede aarde.

January 12, 2007

Exit Gouden Kooi Poll, exit Natasia en hallo Stellingen 2007

De poll over de Gouden Kooi staat al een hele tijd in de linker marge. Ik moet mij zowaar inlezen om de materie terug naar boven (is dit Belgisch?) te halen. Een aantal toevalligheden doet zich voor.

"Nu wil ik De Gouden Kooi dolgraag eens bekijken, maar helaas is deze nieuwste culturele Talpa-parel niet op Curacao te ontvangen."

Bovenstaande schreef ik op 5 oktober 2006. Ergens in de warme decembermaand biedt TDS (soort Casema, red.) Talpa aan op kanaal 20. Dat is meteen ook de prijs die extra voor deze zender betaald dient te worden, 20 gulden (€ 8.70). Concluderend kunnen wij naar Talpa kijken maar doen we het niet.

Datzelfde geldt voor veel CasaLog lezers, 42% geeft aan nooit naar Talpa/De Gouden Kooi te kijken. Niemand zegt ervan te smullen.


Poll Oktober 2006. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


"Moeder Natasia laat twee kinderen achter, een meisje van 9 en een jongen van 6 die een levertransplantatie heeft ondergaan. Natasia rechtvaardigt haar (jarenlange?) verblijf in de villa met de woorden dat zij het tijd vindt om aan zichzelf te werken. Ze voelt zich moe."

Een aantal vragen van de poll gaat over de rol die Natasia speelt. Is zij een ontaarde moeder? Toevallig bezocht ik vandaag de website van De Gouden Kooi en las tot mijn verbazing dat precies vandaag, vrijdag 12 januari, Natasia de villa dreigt te verlaten. Zij wil 12 uur verlof hebben om haar relatie te redden. Om voor verlof in aanmerking te komen dient een meerderheid van de bewoners voor te stemmen. Medebewoners Huub en Sylvia stellen zich hard op: alleen bij ziekte en overlijden krijgt iemand hun stem voor verlof.

"Natasia rent huilend weg: Dan ga ik!"

Mooi zo. Daarmee is het verhaal van de Gouden Kooi afgesloten en kunnen wij verder met de Stellingen voor het jaar 2007. Ze zijn te vinden op de gebruikelijke plaats in de linker marge. Afhankelijk van beeldscherm en resolutie even een klein stukje naar beneden scrollen.

Einddatum van de nieuwe poll is 1 juni 2007.

January 11, 2007

Telenotisia gepresenteerd door Hondenkop en Varkenskop

Yves Cooper is een uniek persoon. Natuurlijk is iedereen uniek, maar Yves Cooper is toch unieker dan de meesten. Ik volg Yves al sinds begin 2002 toen hij de Roadwatch oprichtte en schreef kort geleden over hem toen hij na een emotionele gebeurtenis wilde stoppen met zijn dagelijkse kwartiertje op Radio Dolfijn.

Dat laatste is gelukkig niet doorgegaan, elke middag om kwart over twaalf houdt Yves nog steeds zijn veelbeluisterde praatje. Jammer is dat deze verhalen niet langer worden uitgetikt door Roland Cevat die Radio Dolfijn over enkele dagen gaat verlaten. Nu moet Yves Cooper zijn eigen samenvattingen maken en daar heeft hij helaas te weinig tijd voor.

Yves Cooper aka Hondenkop en Franklin Haseth jr als Varkenskop in Telenotisia van TeleCuracao. Klik voor groter.Telenotisia van TeleCuracao is het equivalent van het NOS-journaal. Met een klein budget probeert men er iedere dag het beste van te maken. Blikvangers van Telenotisia waren Caresse Hooi en Monique Felida, twee niet onaantrekkelijke dames die de droge nieuwsberichten net dat tikje extra gaven.

Er staat niet voor niets waren en gaven in de voorgaande zin. Per 1 januari 2007 is TeleCuracao en daarmee ook Telenotisia helemaal gerestyled. Een nieuw decor, een nieuw logo en een ander format.

Telenotisia heeft nu iedere avond als vaste presentator Franklin Haseth jr. daarbij regelmatig geflankeerd door Yves Cooper die staand achter een kansel in telkens weer een ander strak maatpak korte interviews houdt of een toelichting geeft.

Zelf had ik het niet gelezen, maar in zijn samenvattingen op de Radio Dolfijn website schrijft Yves Cooper maandag 8 januari 2007 het volgende:

"Ik ben in de kranten een 'hondkop' genoemd. Dit komt door het nieuwe format van telecuracao. Daarin hebben sommige dames plaats gemaakt voor bijv. mij en een krant vond dat de mooie dames vervangen zijn door hondekoppen en varkenskoppen..."

Van die zin schoot ik in de lach. En inderdaad, er zit iets in. Het hoofd van Frank Haseth jr. heeft ontegenzeggelijk iets weg van een varkenskop en Yves is dus de hond, maar van welk ras? Waarschijnlijk een combinatie van een pitbull wegens zijn vasthoudendheid en een poedel vanwege zijn ijdelheid. Een merkwaardige combinatie die juist daarom zo goed bij Yves Cooper past.

Caresse Hooi en vooral Monique Felida mis ik nog iedere avond. Een gedeelte van dit leed wordt echter vergoed bij het zien van het duo Cooper & Haseth met hun nieuwe bijnamen Hondenkop en Varkenskop.

November 21, 2006

Yves Cooper

Yves Cooper is 7 jaar geleden na een verblijf van 18 jaar in Nederland teruggekeerd naar Curacao. In juni 2002 hoorde ik voor het eerst van deze bijzondere man. Naar aanleiding van de vele verkeersdoden op Curacao richtte hij Roadwatch op. De bedoeling van Roadwatch was dat gewone mensen verkeersovertredingen als te hard en/of door rood licht rijden gingen registreren. De bijbehorende boete moest binnen twee dagen in de brievenbus van de overtreder liggen. Lik op stuk.

Lang niet iedereen was blij met dit initiatief. Niet alleen particulieren maar ook de politie niet. Maar Yves Cooper is niet een man die zich snel door tegenslag opzij laat zetten. Hij vertoont zekere overeenkomsten met de legendarische Don Quichotte. De politie loste de zaak op door Cooper als vrijwilliger in dienst te nemen. Hij mocht openstaande boetes invoeren in het computersysteem.

Dat vond Yves Cooper best, zolang de hem beloofde Roadwatch een maand later maar van start mocht gaan. Dat was echter niet de bedoeling. Toen Cooper daar achter kwam trok hij fel van leer en kreeg prompt een spreekverbod van zijn werkgever. Als een echte Don Quichotte betaamt lapte hij dat spreekverbod aan zijn laars, immers hij werkte daar gratis en voor niets.

Yves Cooper stopt op dinsdag 21 november 2006 bij Radio Dolfijn. Klik voor groter.Op de vraag hoeveel boetes hij in het systeem had ingevoerd antwoordde Yves Cooper: "Ha! Een heleboel, maar die heb ik er allemaal weer uitgeflikkerd. Ik heb ze gewoon gedelete, nu zitten er misschien nog twintig in."

In februari 2003 had Yves een aanvaring met de toenmalige minister van Justitie, Ribeiro. Coopers klacht was dat er niet voldoende werd gecontroleerd op motorrijders die zonder helm reden. Een taak die veel beter door Roadwatch vervuld kon worden. Toen minister Ribeiro hier geen gehoor gaf dreigde Yves Cooper bij de volgende verkeersdode van de Julianabrug (56 meter hoog) af te springen. Waarop Ribeiro laconiek reageerde: "Dat is misschien wel de beste oplossing".

Niet dat Yves daadwerkelijk van de brug gesprongen is, maar sindsdien hoorde ik lange tijd niets van hem. Tot hij plotseling iedere dag om kwart over twaalf 's middags op Radio Dolfijn FM werd geprogrammeerd om een praatje van een kwartier te houden. Cooper is goed op de hoogte van wat er gebeurt op het eiland, hij is journalist voor La Prensa en doet klussen voor TeleCuracao.

De manier waarop Yves Cooper de luisteraar elke dag op de hoogte bracht van het lokale nieuws was een echte hit. Veel mensen die hun kind(eren) omstreeks die tijd van school haalden bleven speciaal voor Yves iets langer in de auto zitten. Ook was er chemie tussen hem en Egon Sybrandy van Dolfijn FM.

Zondagmiddag vond er een tragisch ongeval plaats bij Vaersenbaai. Een snorkelende vrouw werd overvaren door een Go-Fast van de kustwacht. De halsslagader van de vrouw werd door de schroef van de boot doorgesneden. De vrouw overleed ter plaatse.

In zijn functie van verslaggever voor TeleCuracao werd Yves Cooper naar de plaats van het ongeval gedirigeerd. Op dat moment wist hij niet meer dan dat er iemand verdronken was. Bij aankomst kreeg hij direct van een van de geëmotioneerde aanwezigen te horen: "Eén foto en je bent dood". Na wat heen en weer gepraat verliet Yves Cooper het terrein met zijn auto. Ook dat ging niet zonder slag of stoot, de lezingen over wat er precies is gebeurd lopen uiteen. Feit is dat de emoties hoog opliepen.

In zijn radiokwartiertje lichtte Cooper de situatie toe. Niet alleen was hij met de dood bedreigd. Toen Yves naar woorden zocht om de man van repliek te dienen zei deze: "Als je geen Nederlands spreekt dan moet je hier maar oprotten." De stukjes van Yves Cooper zijn te lezen op de website van Radio Dolfijn. Inmiddels zijn er 30 reacties (mht-mirror) gekomen op het bericht van maandag 20 november. Vrijwel unaniem wordt Cooper daarin (hard) veroordeeld.

Dinsdag was op Dolfijn te horen dat men zeker naar Yves Cooper moest luisteren om kwart over twaalf, hij had iets belangrijks te vertellen. Ik bleef ervoor in de auto zitten, wetende dat Luchiano (9) op het schoolplein wachtte. Al vrij snel deelde Yves Cooper mee dat hij stopt met zijn uitzendingen voor Radio Dolfijn. De vierde reactie van een zekere Bastiaan zette voor hem de knop om en dan vooral diens laatste zin: "Schandalig, ik walg van je!"

Ook het afscheidsbericht (mht-mirror) van Yves Cooper is op de website te lezen. Opvallend is de polarisatie in de reacties op deze laatste twee posts. (Sommige) Nederlanders zijn kwaad op het onbegrip van Cooper voor de emotionele uiting van een van de betrokkenen bij het tragische ongeval, (sommige) Antillianen verwijten de Nederlanders hypocrisie. Een interessant maar tegelijkertijd ook triest proces.

Ik had Yves Cooper een prettiger afscheid van Radio Dolfijn gegund en wens hem al het goede toe.

November 19, 2006

Liefde op het eerste gezicht

Liefde op het eerste gezicht, bestaat dat? Vermoedelijk wel, zelf heb ik veel mannen hebben het met Katja Schuurman. De laatste tijd zijn er heel wat (semi-)politieseries op televisie te zien. Spangen, die serie over dat advokatenburo, de Belgische politieman Witse en Flikken.

Deze laatste serie is zich tot iets heel moois aan het ontwikkelen. Aanvankelijk was de rol van Britt Michiels (Andrea Croonenberghs) te groot, zo groot dat ik me eraan begon te irriteren. En dat is een criterium.

Een keurig gekamde Diana toen zij 194 dagen oud was, op 15.11.2006. Klik voor groter.Inmiddels heeft Flikken een welhaast perfecte balans gevonden. Zowel wat betreft de personages als de mix van lijnen die doorlopen uit eerdere uitzendingen met die uit de actuele aflevering.

Met Diana (6 maanden) was het van mijn kant liefde op het eerste gezicht. Met de wijze waarop onze prinses zich ontwikkelt mogen wij in onze handen knijpen. Zondagmiddag moest ik een paar uurtjes op haar passen, samen met Luchiano (9) en de GameBoy. Deze keer wilde Diana niet slapen en na een tijdje werd ze wat huilerig.

De oplossing daarvoor is met haar rondlopen, maar daar wordt men zo moe van. Dus gingen we even op bed liggen. Diana was ontevreden en begon wederom te huilen.

Ik pakte mijn cellular (mobieltje) en liet haar alle ringtones horen, een schot in de roos. Als een bezetene probeerde ze de telefoon uit mijn handen te pakken en bij iedere nieuwe ringtone luisterde ze gespannen om daarna haar oordeel te geven.

Zaterdag was ze ook erg grappig. In de supermarkt hadden we kip met rijst van Gerber gekocht. Tot dan waren groene bonen haar lievelingshapje, maar inmiddels is dat dus kip met rijst van Gerber. Als ze blij is maakt Diana een leuk geluid, ze ademt dan snel en hard in en uit door haar neus terwijl ze af en toe iiiiieeeeee piept.

Typisch iets waar men bij moet zijn geweest. Vandaag stond de camera klaar op het statief voor een ander rijsthapje. Maar helaas, dat viel in minder goede aarde. Flikken is afgelopen en ons kipgerecht bijna klaar.

En Sinterklaas is op Curacao.

November 4, 2006

Gewoon een ongewone situatie

Curacao en Sint Maarten op weg naar autonomie, lekker belangrijk denkt het grootste gedeelte van Nederland. Men heeft wel iets anders aan zijn hoofd. Bijvoorbeeld welke vijf dames straks overblijven in Boer zoekt Vrouw.

Drie weken geleden kreeg mijn favoriete boer Gerrit aandacht op het CasaLog, nu is het de beurt aan boer Jochum. Jochum is de kalende, macrobiotische boer die op het eerste (en tweede) gezicht nogal moeilijk uit zijn woorden komt. In de voorselectie voelde hij zich niet echt op zijn gemak, naarmate het aantal vrouwen slinkt gaat het iets beter.

Overgebleven in de race om Jochum zijn Marieke en Nienke en deze vrouwen zijn waarachtig elkaars tegenpolen. Marieke wordt steeds luidruchtiger en blijer, het lijkt of zij haar Messias heeft gevonden op een EO Jongerendag. Nienke is een meer nadenkend type, vooral over zichzelf. Zij twijfelt aan haar gevoelens, aan die van Jochum en zoekt voortdurend bevestiging.

Boer zoekt Vrouw, 03.11.2006: Boer Jochum troos de naar bevestiging zoekende Nienke. Klik voor groter/sluiten.Een scene uit de aflevering van 3 november via BVN op Curacao.

Voice-over: "De onzekerheid is Nienke inmiddels teveel geworden..."

Nienke, van achteren door Jochum omstrengeld: "Ik weet het dus gewoon even niet. Dus ik denk misschien zegt dat al genoeg. Nou ja goed, dat jij het blijkbaar ook moeilijk hebt om te kiezen. Nou ja goed, dan moet ik er gewoon maar mee stoppen en moet jij voor Marieke kiezen..."

Boer Jochum, met zijn sonore stem: "Dat kan ik niet, kiezen..."

Nienke: "Je kent mijn gevoelens nu dat ik het gewoon niet weet en dat ik het morgen ook niet weet. Ik vind het gewoon een ongewone situatie..."

Boer Jochum: "Ja, dat is het ook..."

Nienke: "(...) moeilijk (...) verwacht (...) druk (...)"
Nienke: "Dan weet ik het gewoon niet meer. Dan denk ik als jij het ook niet weet (...) dan (...) uhh (...) ja (...)"

Deze mensen zijn nog in de kennismakingsfase. Wat moeten dat lange winteravonden worden als Nienke en Jochum vijf jaar met elkaar getrouwd zijn. Toch vindt Jochum kennelijk dat er groei zit in zijn relatie met Nienke. Bij Marieke dacht hij vanaf het begin: "Wauw!"

Volgende week vallen de beslissingen, behalve bij boer Gerrit. Want Eva is kwaad weggelopen.

October 28, 2006

Dingen die ik niet begrijp (12)

1.

Mijn server bij TotalChoice Hosting is gecrashed. Ja, alweer. De laatste keer was op 3 augustus van dit jaar (Zwarte Donderdag) en dat is mij net iets te vaak. Het is mooi dat men een backup terugzet, maar minder leuk dat deze zes dagen oud is. Het betekent dat ook de weblogs van Luchiano (9) en CasasPa grote hiaten vertonen.

2.

Vrijdagavond nam ik Boer zoek vrouw op met de video. Men weet nooit of er iets leuks gezegd wordt, zeker in het geval van mijn favoriete boer: Gerrit. En jawel. Gerrit liep alleen met Eva over het land, Inge was boodschappen doen.

"Fruitig bloesje heb je aan", zei Gerrit. Hij pakte haar hand vast en zo liepen ze verder. Eva wilde echter graag links van Gerrit lopen en wisselde. "Daar loapt mien hoand ook altijd", zei Gerrit. "Nu ben je net mien hoand."

Kort na deze romantische ontboezeming zoenden Gerrit en Eva. Op zaterdagochtend bleek de video niets opgenomen te hebben.

3.

Bij karate kregen de kinderen les in Bunkai. Dat is hetzelfde als een Kata maar dan met werkelijke in plaats van denkbeeldige tegenstanders. Maar daar gaat het nu niet over, immers dit is niet onbegrijpelijk.

Aan het begin van de les staan de leerlingen in een lange rij, gesorteerd op kleur band en vervolgens lengte. Na het groeten van de Sensei begint de warming-up. De meer dan 20 kinderen lopen rondjes door de dojo. Het kind links in de lange rij begint met lopen en de rest volgt.

Het vreemde ja zelfs onbegrijpelijke is nu dat er bijna altijd kinderen rechts in de rij zijn die snel de bocht afsnijden en zo voor de kinderen lopen die zijn begonnen.

Is dit niet ontzettend Belgisch, vooroplopen in een cirkel?

October 14, 2006

Boer zoekt vrouw: Gerrit

Sinds de telenovela (soap-serie) Chocolate con Pimienta een week of twee geleden eindelijk is gestopt mag ik bepalen wat we om negen uur 's avonds kijken. Op vrijdagavond is dat Boer zoekt Vrouw via BVN. Met een paar Duveltjes erbij is dat programma goed te pruimen.

Mijn favoriete boer is boer Gerrit. Wat een hork is dat, geweldig. Generaliserend zegt men wel eens dat boeren lomp en Friezen stug zijn. Wel, boer Gerrit onderneemt geen enkele poging dat beeld te ontzenuwen.

We zitten in de fase dat elke boer gedurende een paar dagen drie vrouwen in zijn eigen boerderij op bezoek heeft. De bedoeling is dat de boer de dames beter leert kennen, immers binnenkort moet er weer eentje afvallen. De dames proberen erachter te komen of ze de boer alsmede het leven op een boerderij wel zien zitten.

Boer zoekt Vrouw, 13.10.2006: Gerrit vindt de door Teresa gestelde persoonlijke vraag wel even jammer omdat ze dat net bij het warme eten deed. Klik voor groter/sluiten.Het programma filmt steeds bij een andere boerderij. Aan de orde komen onder anderen ontbijt, werk en avondactiviteiten. Het is leuk om de interactie tussen de respectievelijke boer en zijn vrouwen te zien. Hoe men elkaar langzaam maar zeker beter gaat kennen. Hoe de vreemde situatie met continu een camera om hen heen steeds gewoner wordt.

Iedere boer vult de avond op zijn manier in. Boer Gerrit weet iets leuks voor zijn visite, ze gaan bingo-en. Uit een kartonnen doosje peutert hij een mini bingo-apparaat. De vrouwen kijken ietwat bevreemd maar zien er ook de humor wel van in. "En wat is de prijs?", vraagt een van hen. "Ik ben de prijs", zegt boer Gerrit.

Het elkaar beter leren kennen verloopt echter enigszins stroef op Gerrits boerderij. Het is zelfs zo erg dat de dames die toch concurrentes van elkaar zijn zich onderling beklagen. Boer Gerrit vraagt namelijk niks. Ja, hoe oud de vrouwen zijn en waar ze vandaan komen. Feiten dus, maar niet hoe ze over dingen denken en dat vinden de dames niet zo leuk.

Bij het avondeten hebben ze besloten de koe zelf maar bij de horens te vatten.

Teresa: "Gerrit, er gaat straks natuurlijk iemand weg. Nu heb je nog kans om dingen te vragen misschien?"
Gerrit: "Je had er teveel peper op gedaan."
Teresa: "Ik heb er helemaal geen peper op gedaan."
Gerrit: "Ja, echt wel."
Teresa: "Kun je ook antwoord geven misschien? Ik vraag het heel lief."

Even later zien we een shot met Gerrit alleen waarin hij zijn visie over wat er aan tafel gebeurde neerlegt: "Vond ik wel even jammer. Want het was precies net het warme eten. Dan denk ik doe dat straks even."

De tv-stills in deze post zijn niet van de kwaliteit van de TV van Willemijn, maar oefening gaat kunst baren.

October 5, 2006

De Gouden Kooi

De villa van De Gouden Kooi, Talpa's nieuwste controversiele televisieprogramma. Klik voor groter/sluiten.Wat is leuker dan een mening hebben over een programma dat men nog nooit heeft gezien? Nu wil ik De Gouden Kooi dolgraag eens bekijken, maar helaas is deze nieuwste culturele Talpa-parel niet op Curacao te ontvangen. De internet-streams geven wel een idee, maar het is toch anders.

Het concept is simpel. Deelnemers aan De Gouden Kooi leven in een villa waar het hun aan niets ontbreekt. Degene die dit het langste volhoudt wint de villa plus de megaspaarpot. Om de winnaar te bepalen wordt er niemand uit het huis weggestemd, het enige wat hij moet doen is het langste van allemaal blijven zitten.

Belangrijkste voorwaarde uit De Gouden Regels is dat men de villa niet mag verlaten en er minstens een jaar in moet blijven zitten. Sterfgevallen, relatieproblemen, ziektes zijn allemaal geen redenen om er even tussenuit te knijpen. Sterker nog, wie binnen een jaar opgeeft kan fluiten naar zijn borg van 10.000 euro. Die gaat dan naar een goed doel.

De bewoners hebben een ruim weekbudget. Een adder onder het gras is echter dat het geen persoonlijk budget betreft. In het algemeen geldt dat voor elke beslissing die de bewoners moeten nemen een meerderheid vereist is. Zo kan de groep het leven van een bepaalde persoon al snel behoorlijk zuur maken. Een bron voor het ontstaan van intriges en samenzweringen.

Natasia laat twee jonge kinderen achter, heeft zij echt tijd nodig voor zichzelf of is zij een actrice? Klik voor groter/sluiten.Deelnemers moeten hun baan opzeggen om mee te doen. Talpa betaalt het gezin dat achtergelaten wordt een bepaald bedrag per maand ter compensatie. Maar wat als een deelnemer na vier maanden uit de villa weggepest wordt? Behalve het verlies van de borg heeft hij ook geen baan meer. Realiseert men zich dat van tevoren?

Meteen aan het begin is er al een heuse rel uitgebroken. Moeder Natasia laat twee kinderen achter, een meisje van 9 en een jongen van 6 die een levertransplantatie heeft ondergaan. Natasia rechtvaardigt haar (jarenlange?) verblijf in de villa met de woorden dat zij het tijd vindt om aan zichzelf te werken. Ze voelt zich moe.

Een dergelijke rel komt Talpa natuurlijk wel bijzonder goed uit. Is Natasia misschien een actrice en betreft het hier een complot om de kijkcijfers van meet af aan op te krikken? Als dat zo is hebben PvdA-Kamerleden Kalsbeek en Dijsselbloem hier onbewust aan meegewerkt door het stellen van kamervragen.

Doet Nederland met De Gouden Kooi aan vernieuwende televisie of zijn wij wereldwijd koploper op het gebied van decadentie? In de Poll Zone in de linker marge staat de nieuwe poll. Uiteraard gaat deze over De Gouden Kooi.

August 30, 2006

BVN-tv en Diana's tweede vaccinatie

Sommige lezers raken erg in de war als de gebeurtenissen niet chronologisch worden beschreven. Als speciale service deze keer geen literair maar een chronologisch artikel.

Dinsdagavond waren er op BVN een paar leuke programma's. Eigenlijk is Hoe? Zo! niet echt een leuk programma. Hoe dat komt daar kan ik de vinger niet op leggen.

In de twaalfde aflevering waren Jan Marijnissen (weblog) en de zangeres Sita te gast. Sita presenteert zichzelf expres als het prototype dom blondje, ja ze koketteert er zelfs mee. In de opgave Luisterdenken komt een rekensom in beeld en moeten de deelnemers tegelijkertijd naar een verhaaltje luisteren. Dat valt niet mee.

Jan Marijnissen weet net als ik het correcte antwoord op de rekensom (90), maar kan weinig van het verhaaltje reproduceren. Sita waagt zich niet eens aan de som.

Sita: "Ik ben niet zo goed in rekenen."
Presentator Bart Peeters: "Oh, dan heb je zeker goed naar het verhaaltje geluisterd?"
Sita: "Neen, daar kon ik ook al niets van volgen."

De vraag luidt: Waarom kun je geen antwoord geven op de vragen over het verhaaltje dat je tijdens de rekensom te zien kreeg? Het correcte antwoord is dat beide opgaven nieuw voor je waren.

oensdag 30.08.2006: Diana (117 dagen) krijgt haar tweede vaccinatie. Klik voor groter/sluiten.Bij een eerste rijles heeft men al zijn aandacht nodig voor koppeling, gaspedaal, stuur en niet te vergeten het verkeer. Is men een geroutineerd chauffeur kan men tijdens het rijden gesprekken voeren en eten tegelijkertijd.

Het was de laatste vraag van het spel en op de valreep ging Jan Marijnissen Sita voorbij. Wat betekent het voor de toekomst dat de lijsttrekker van een van Nederlands vooraanstaande politieke partijen op het nippertje een dom blondje verslaat?

Na Hoe? Zo! wilden we eigenlijk naar bed. Maar toen kwam All Stars, een van de beste Nederlandse comedy-series die ik ooit gezien heb. Ook al betreft het een herhaling.

Woensdag om half elf werden we bij het Consultatieburo verwacht voor de tweede vaccinatie van Diana (3 maanden). Het betreft de DKT2 + Hib2 + TOPV2, pittige kost dus.

Het prikken was het derde onderdeel. Eerst werd Diana gewogen hetgeen resulteerde in 6.9 kilo. Een gewichtstoename van 600 gram in 27 dagen, er zijn maanden dat ik minder aankom. De lengte wordt tegenwoordig eens per twee keer gemeten en dat was niet vandaag. Onderdeel twee is de check-up door de dokter. De sympathieke vrouw van Charles Cooper was terug van vakantie en constateerde dat Diana goed gezond is.

Het prikken was snel achter de rug. De verpleegster werkte het gehele ritueel in ongeveer 51 seconden af inclusief het tabletje (?) tegen Polio. Drie stills uit de movie:

  • Eerst het tabletje, of waren het druppels?
  • De injectienaald wordt ingebracht in deze keer het linkerbeen van Diana.
  • Heel even blijft de naald met losse handen in haar been zitten.

Thuis deed Lucy Diana meteen in bad. 's Middags en 's avonds had zij een beetje pijn en gaven we haar wat paracetamol voor baby's. Donderdag zien we wel hoe de kleine prinses wakker wordt op haar 118e levensdag.

July 19, 2006

Hola Peru, Chile, Ecuador y Bolivia

Bienvenidos a los que visitan esta página desde Peru, Chile, Ecuador y Bolivia. Ustedes estan buscando fotos y informaciones sobre la novela Chocolate con Pimienta? Y encontraron este sitio en Holandés, que malasuerte.

Pues, CasaSpider (El Hombre de tu Vida) esta poniendo las fotos especialmente para Ustedes nuevamente. Todas las noches a las diez mi esposa Lucia (La Chica Merengue) y yo estamos mirando la novela en Televen. Lucia dice que el prefecto Vivaldo y yo nos parecemos mucho, tanto en character como aspecto.

Aqui estan las fotos que tenemos:

  • Marcia (Drica Moraes) y Vivaldo (Fulvio Stefanini) en el hotel
  • Marcia, que no es manicurista pero la dueña y propietaria de un salón de belleza
  • El prefecto Vivaldo con sombrero

Para mi esposa la estrella de la novela es Jezebel (Elizabeth Savalla) con su oración: "¡Ay! ¡Cómo sufro!"
Hasta la proxima, Lucia y CasaSpider.

Voor de Nederlandse bezoekers, de laatste tijd wordt er in Spaanse zoekmachines veelvuldig gezocht naar de soap Chocolate con Pimienta. Indien men dit via de images-tab doet komt men al snel bij CasaSpider terecht. Wat een schrik moet dat zijn voor de bezoekers die op zoek zijn naar foto's van deze serie.

Vandaar deze eenmalige service voor geheel Zuid-Amerika. Moet kunnen.

July 18, 2006

Anthony, Maarten, Luchiano en Diana

Vier namen drie verhalen, immers Luchiano (8) en Diana horen bij elkaar. Het zijn korte verhalen. Anthony Godett moet nog steeds een deel van zijn straf uitzitten, het gaat om acht maanden cel. Om politieke (?) redenen is dat tot op heden niet gebeurd. Een gevangenisstraf van Anthony Godett rondom de verkiezingen heeft voor politieke tegenstanders slechts negatief uitgepakt.

Men kan van Godett zeggen wat mij wil, het is wel een man die graag de regie in eigen handen neemt. Daarom heeft hij besloten zich op maandag 17 juli vrijwillig bij de poorten van de Bon Futuro gevangenis te melden. De datum is niet willekeurig gekozen. Op dinsdag 18 juli is de man met wie hij zich vaak vergelijkt jarig: Nelson Mandela.

Anthony Godett portretteert zich als de feitelijk onschuldige Antilliaan die door het Hollandse rechtssysteem geslachtofferd is. Ook Nelson Mandela heeft moeten lijden en vechten voor hij door de wereld erkend werd als groot man. De vele rechtzaken hebben hem diep in de schulden gebracht. Slechts het winnen van een loterij kan Godett er weer bovenop helpen. Hoe men het ook went of keert, Gonnie van Oudenallen mag in haar handen knijpen dat zij geen Antilliaanse is.

Luchiano (8) geeft zijn zus Diana een zoen. Klik voor groter/sluiten.Gedurende het hele weekend was een televisieprogramma te zien met Godetts advocaat Marius Römer in de hoofdrol. Inhoudelijk heb ik het niet zo gevolgd. Wat ons het meeste opviel was het gebruik van drie foto's uit het CasaLog. Een van de nummerplaat van mijn auto en twee van nota bene Luchiano. Heel bijzonder, vooral omdat de uitzending diverse keren werd herhaald.

Maarten. Na anderhalf jaar Curacao en Radio Dolfijn heeft DJ Maarten Schakel afscheid van het radiostation genomen en vliegt vandaag of morgen terug naar Nederland. Heel wat ochtenden ben ik wakker geworden met Maarten Schakel, hetgeen een oude grap is. Mijn wekker gaat om 06:05 en dan begint net het programma Schakel Op!

Dat was plezierig wakker worden. Luchiano heeft nog eens meegedaan aan het Go to School Request en was toen live op de radio te horen. Het beste van Maarten Schakel was echter zijn serie interviews vlak voor de Landsverkiezingen 2006. Iedere ochtend hadden hij en zijn compagnon Tony Castro een lijsttrekker in de studio die op voortreffelijke en gestructureerde wijze werd doorgezaagd. Ik heb van alle interviews een geschreven samenvatting gemaakt. Wat een monnikenwerk was dat. Ze zijn te vinden in het dossier Verkiezingen 27.01.2006.

Zaterdagmiddag hoorde ik een gedeelte van Schakels laatste middaguitzending vanaf Mambo Beach. Het leek wel of hij enigszins aangeschoten was, maar het kunnen evengoed opspelende emoties zijn geweest. Maartens opvolger Erwin van der Bliek was maandagochtend voor het eerst te beluisteren. Hij doet het aardig, maar is nog niet helemaal gewend aan de software die Radio Dolfijn gebruikt. Egon Sybrandy moest even te hulp schieten. CasaSpider wenst Maarten Schakel bij deze veel succes en plezier in Holanda.

Last but not least slaan we twee vliegen in één klap. Zondag lag ik lag Luchiano en Diana op bed te kletsen en te spelen. Met een baby levert dit vele Kodak-momenten op. "Ga de camera eens halen", riep ik daarom tegen Luchiano. Hier een foto van een 72 dagen oude Diana en hier een vergroting van de foto van hierboven, samen met haar lievelingsbroer.

Ook al wil hij de foto eigenlijk niet op het internet: "Too humiliating!"

May 31, 2006

Kluivert bij Holland Sport

Het was een bizar interview. Holland Sport ontvangen wij via BVN en wordt dinsdag uitgezonden om 15:45 en om 21:45. Na lezing van het verslag op Sargasso zat ik op het puntje van mijn stoel. Benieuwd naar de wijze waarop Patrick Kluivert door Wilfried de Jong gefileerd zou worden. Vooral ook benieuwd naar hoe ik daar zelf tegenover sta.

Na met name de felle reacties op het Holland Sport forum vond ik het optreden van Wilfried de Jong meevallen. Mijn gevoel wordt goed verwoord door het commentaar van een zekere TRS bij Sargasso:

"Heb het live gezien en was redelijk sprakeloos. De Jong had beet en liet niet meer los. De Jong schijnt idd. het slachtoffer persoonlijk te kennen en dat zal wel mee hebben gespeeld. Niettemin, je kunt je afvragen wat de reden is waarom Kluivert het 'zo ver heeft laten komen'. Hij had geen enkel verweer, geen verklaring, lijkt volkomen apatisch, sociaal onderontwikkeld. Of is het desintresse?
De Jong gaf talloze voorzetten die Kluivert maar hoefde in te koppen, maar hij kopte precies de verkeerde voorzetten in, dus in eigen doel. Typerend was ook de vraag over wat de oudere Kluivert tegen de jongere Kluivert op de foto zou willen zeggen. Kluivert scheen het echt niet te begrijpen.
Ook van Hanegem, die Kluivert van dichtbij kent, gaf later in een ander programma aan: hij KAN het gewoon niet. Wat dat dan ook precies mag betekenen.
"

Zoals TRS al stelde was een veelzeggend moment toen de foto verscheen van een achtjarige Patrick Kluivert samen met zijn grote idool Marco van Basten. In zijn boek heeft Kluivert het over spijt, in het werkelijke leven en ook in dit interview komt het beeld naar voren van een oppervlakkige jongeman die vooral lekker wil leven.

Marco van Basten samen met een toen acht jaar oude Patrick Kluivert. Televisiefoto programma Holland Sport 30.05.2006. Klik voor groter/sluiten.

(klik voor groter)

De volgende dialoog is letterlijk overgenomen uit het interview.

Matthijs van Nieuwkerk: "Hoe oud was je toen?"
Patrick Kluivert: "Ik was acht volgens mij."
Wilfried de Jong: "Patrick, kijk nou eens even pak hem beet 15, 20 seconden in volstrekte rust naar je evenbeeld, dat kleine apie, en zeg dan eens wat tegen hem."

[Publiek lacht]

Patrick Kluivert: "Wat wil je dat ik zeg?"
Patrick Kluivert: "Daar begon het allemaal. En meer. Neen, in De Meer."
Wilfried de Jong: "Zou je hem nog iets toe willen fluisteren? Hij is daar nog jong en onbedorven. Er is nog niets gebeurd in zijn leven. Er zijn wel dingen gebeurd maar toch, hij ziet het nog van de bright side of life..."
Wilfried de Jong: "Wat zou je hem in willen fluisteren?"
Patrick Kluivert: "Wat zou ik hem in willen fluisteren?"
Patrick Kluivert: "Weinig."
Wilfried de Jong: "Kom op Patrick!"

[Kluivert kijkt 8 seconden naar de foto]

Patrick Kluivert: "Ga naar de kapper."

[Publiek lacht]

May 12, 2006

De twee karaffen

Het was een interessante Nova-uitzending met een item over de kwestie Holleeder-Endstra-Moszkowicz en een over Ayaan Hirsi Ali. De begrippen waarheidsvinding en oprechtheid vormden voor mij de link tussen beide thema's.

Liegen lijkt een vrij absoluut en objectief iets. Om de ernst van een leugen te kunnen beoordelen dient een aantal factoren in acht te worden genomen. Factoren als motief en doel van de leugen en niet te vergeten of anderen er direct of indirect door benadeeld worden en zo ja in welke mate. Deze factoren kunnen worden samengevat als de Context van de Leugen.

Paul Witteman was onder de indruk van het boek De Endstra-tapes, waarin de op 17 mei 2004 geliquideerde Willem Endstra openhartig spreekt met rechercheurs van de Criminele Inlichtingeneenheid (CIE) van de Amsterdamse politie. In het boek geeft Endstra aan te vrezen voor zijn leven.

Bram Moszkowicz is advocaat van Willem Holleeder. Hij doet er alles aan om Holleeder af te schilderen als een volkomen onschuldige man die ten onrechte van diverse zware delicten wordt beschuldigd. Het valt bepaald niet mee om de geroutineerde advocaat van repliek te dienen, maar Paul Witteman was goed op dreef.

Zo was Bram Moszkowicz enige tijd geleden laaiend over het feit dat door het Openbaar Ministerie naar buiten werd gebracht dat Holleeder ook hem in zijn greep had. "Het is levensgevaarlijk om dit soort informatie te laten lekken." Witteman vroeg diverse malen volledig terecht waarom dat toch levensgevaarlijk was als Holleeder inderdaad zo onschuldig is als de advocaat doet voorkomen.

Met wat retoriek redde Moszkowicz zich uit de situatie. Het is bijzonder moeilijk om hem verbaal klem te zetten, laat staan op een te bewijzen leugen te betrappen. En toch vertoont mijn lichaam allergische reacties op het moment dat Bram het woord waarheidsvinding in zijn mond neemt. Bijzonder pijnlijk was ook de wijze waarop Moszkowicz zijn nota bene ex-client Endstra nu het hem uitkomt in een zwart daglicht probeert te plaatsen.

Taida Pasic en zoals dankzij Zembla laatst is uitgekomen Ayaan Hirsi Ali hebben op bepaalde momenten de waarheid enigszins verdraaid, okay ze hebben gelogen. De Context van de Leugen analyserend is hier echter wel enig begrip voor op te brengen. Ayaan Hirsi Ali was 22 toen zij aangaf rechtstreeks uit Somalie te komen terwijl zij al tien jaar lang met een vluchtelingenstatus in Kenia verbleef. Het woord Gelukzoekster valt al snel.

De mens is in staat om altijd zijn keuze te rechtvaardigen, zelfs in een identieke situatie waarin hij op verschillende tijdsmomenten een omgekeerde rol speelt. Daarover schreef ik op 30.09.2005 de post Zelfrechtvaardiging.

Belangrijker nog dan het woord leugen vind ik het woord oprechtheid. Stel dat op een tafel twee kristallen karaffen staan, één voor het portret van Bram Moszkowicz en één voor het portret van Ayaan Hirsi Ali. Op de tafel liggen precies honderd witte kralen. De opdracht is de kralen te verdelen over beide karaffen op basis van het woord oprechtheid. Alle kralen moeten gebruikt worden.

Hoe dienen de witte kralen over de twee kristallen karaffen verdeeld te worden?

April 12, 2006

De bruine Joran van der Sloot

Dinsdagavond was Opsporing Verzocht te zien op BVN, compleet met ondertitels in het Papiaments. Dat laatste was geen toeval, het ging namelijk om de zaak Natalee Holloway.

Natalee Holloway is in de ochtend van maandag 30 mei 2005 ergens op Aruba verdwenen. Twee keer eerder is op het CasaLog over deze tragische gebeurtenis bericht (1, 2).

De bruine Joran van der SlootHet programma Opsporing Verzocht heeft de al bijna één jaar oude verdwijningszaak met behulp van acteurs proberen te reconstrueren. Dit gebeurde op enigszins overdreven wijze, met name in de scenes waar Natalee contact zoekt met hoofdverdachte #1, Joran van der Sloot (06.08.1987).

Joran is de zoon van de Nederlander Paul van der Sloot die vorig jaar nog rechter in opleiding was op Aruba. Joran is een echte blanke jongen, op deze foto staat hij temidden van medeverdachten Satish en Deepak Kalpoe.

Waarom expliciet vermelden dat Joran een echte blanke jongen is? In de aflevering van Opsporing Verzocht wordt hij gespeeld door een lichtgekleurde acteur.

Dat viel ook mij meteen op toen ik naar de uitzending keek. "Een echte player", dacht ik bij mijzelf. Ze moesten natuurlijk iemand vinden die overtuigend kon spelen dat hij de weg wist in casino's en nightclubs. Dat deed deze acteur niet onverdienstelijk.

De volgende dag bleek er een heuse rel te zijn ontstaan om de bruine Joran van der Sloot. Gevolmachtigd minister van de Nederlandse Antillen Paul Comenencia is boos. Hij heeft de stellige indruk dat de programmamakers bewust voor een gekleurde Joran hebben gekozen om het beeld van de stereotype crimineel in Nederland te benadrukken.

Nu ben ik enigszins bevooroordeeld jegens Paul Comenencia. De man heeft al een aantal mogelijkheden om zich terecht kwaad te maken laten lopen, bijvoorbeeld toen Ayaan Hirsi Ali een van slechte feitenkennis getuigende column over de Antillen schreef. En nu ineens zo boos zijn vanwege het kleurtje van Joran van der Sloot?

De reactie van het Openbaar Ministerie te Aruba is grappig. Daar beweert men glashard dat de acteur die de rol van Joran vertolkte heel licht van kleur is en derhalve naar Arubaanse maatstaven dus gewoon blank.

Vreemder dan de kleurendiscussie is het moment dat Opsporing Verzocht heeft uitgekozen. Bijna een jaar na dato. Gezien de acties die reeds zijn ondernomen op Aruba is dit mosterd na de maaltijd.

April 4, 2006

Chocolate con Pimienta

Over ruim een uur begint de zoveelste aflevering van de Braziliaanse, Spaans nagesynchroniseerde soap-serie Chocolate con Pimienta. Chocolate betekent chocola en pimienta peper. Een merkwaardige combinatie, maar Lucy en ik zijn fan.

Fúlvio Stefanini, Braziliaanse dubbelganger van CasaSpider?Het is het verhaal over een chocoladefabriek in het Braziliaanse dorpje Ventura en speelt in de jaren '20 van de vorige eeuw. Over het algemeen ben ik niet dol op films uit die tijd vanwege de nogal truttige kleding die de dames dragen. De karakters van de dorpsbewoners zijn echter op aardige wijze uitgediept en zorgen ervoor dat wij meeleven. Iedere avond weer.

Het leukste vindt Lucy de figuur Vivaldo Albuquerque. Hij is burgemeester van Ventura en ongelukkig getrouwd met Barbara. Tijdens een feestje leert hij de jonge Marcia kennen die een schoonheidssalon heeft. Ze flirten en Vivaldo gebruikt als aanknopingspunt zijn ingegroeide teennagel.

Okay, in het Nederlands klinkt dat niet bijster romantisch, ingegroeide teennagel. Dan doet het Spaanse uña enterrada toch heel wat zinnelijker aan. Uiteindelijk spreken ze af dat Marcia Vivaldo in zijn kantoor bezoekt. Daar friemelt zij aan zijn teen.

In de weken erna volgen vele afspraakjes waarbij Vivaldo's uña enterrada centraal staat. Zijn vrouw Barbara zit thuis en vermoedt het een en ander, hetgeen tot enkele schandalen leidt in het hotel waar Vivaldo en Marcia met de ingegroeide teennagel in de weer zijn.

Tussendoor flirt levensgenieter Vivaldo met diverse andere vrouwen. Waarom schrijf ik dit allemaal? Lucy vindt dat Vivaldo en ik sprekend op elkaar lijken! Qua uiterlijk, qua bewegingen en qua manier van doen. Zij is ervan overtuigd dat de acteur Fúlvio Stefanini wel mijn echte vader moet zijn.

Op zich doet haar theorie mij niet zoveel, vervelend is alleen dat iedere keer als Vivaldo een scheve schaats rijdt ik daar nu op aangekeken word. Wel de lasten, niet de lusten.

Vivaldo's vrouw Barbara is er op dit moment overigens vandoor met een rondtrekkend circus, ze is verliefd geworden op een trapeze-artiest. Gelukkig is dat niets voor Lucy.

April 1, 2006

Casa vanavond op TV

Een van de leuke dingen van Curacao is de kans om er lokaal prominente personen tegen te komen. Een minister in de supermarkt, een Miss Universe aan het strand, een televisiepersoonlijkheid op het terras, het gebeurt hier bijna dagelijks.

Logo TeleCuracao (Canal Ocho)Laatst ontving ik een email van TeleCuracao, onze nationale televisiezender. Een van hun sterren is Lupe Reyes, een vrouw die controversiele programma's maakt. Zo behandelde zij afgelopen jaar in haar talk-show het thema wat Latijns-Amerikaanse vrouwen meer hebben dan hun sexe-genoten uit Curacao. Het ging er heftig aan toe in de uitzending die achteraf zelfs als schandalig werd betiteld. Maar iedereen wilde het zien.

Wat blijkt, deze Lupe Reyes heeft het CasaLog ontdekt. In eerste aanleg door het artikel Aast Venezuela op de Antillen? hetgeen niet verwonderlijk is, immers Lupe is zelf afkomstig uit Venezuela.

Op dit moment is men op Curacao nogal verontwaardigd over de reacties van Telegraaf-lezers omtrent deze kwestie. Veel Nedelanders zijn voorstander om de Antillen gratis en voor niets aan Hugo Chávez af te staan, dan is men er maar vanaf. In mijn post citeer ik reacties naar aanleiding van een soortgelijk artikel op het weblog GeenStijl.

Lupe Reyes, nationale televisieberoemdheid op CuracaoIn haar email schrijft Lupe Reyes dat ze mijn weblog bijzonder interessant vindt en mij daar graag eens over wil spreken. Dat is inmiddels gebeurd en het klikte verrassend goed tussen ons. We hebben het over van alles en nog wat gehad en er was bepaald sprake van chemie.

Als gevolg hiervan heeft Lupe mij uitgenodigd om zaterdagavond in haar programma De Frente ku Lupe als gast te verschijnen. De uitzending gaat over de mogelijke plannen van Venezuela om de ABC-eilanden in te lijven en dan met name over de hierboven genoemde reacties in Nederland.

Het wekelijkse uitje naar Pleincafé Wilhelmina moet er voor wijken en Lucy zei al dat ze me goed in de gaten houdt. Het programma duurt tot 22:15 en zij verwacht me om 22:30 thuis, niet wetende dat televisiesterren na afloop van een talk-show nog uren doorborrelen. We zien wel hoe het loopt.

Vanavond op televisie, van 21:15 tot 22:15 CasaSpider in De Frente ku Lupe.

March 20, 2006

Ik vertrek

De eerste film die ik bewust in de bioscoop heb gezien was Bij de beesten af van Bert Haanstra, in 1972. Dat jaartal wist ik niet meer, ik had stellig de indruk dat het een paar jaar eerder was. Een voor mij enigszins shockerende scene was de geboorte van een mensenkind. Dit werd open en bloot gefilmd hetgeen voor die tijd zeer progressief was.

De film gaat over beesten, over jager en prooi. De beelden waarop leeuwen, tijgers en luipaarden onschuldige kleine gnoetjes, zebra's en gazelles te grazen nemen zijn zeer expliciet.

Samen met het hele publiek had ik medelijden met de slachtoffers en vroeg mij af waarom de filmers doorfilmden. In plaats van in te grijpen in de ongelijke strijd. Later was er een soortgelijk gevoel bij het filmen van de hongersnood in Biafra.

Jan en Saskia Kist vertrekken onvoorbereid naar Spanje. Ik Vertrek registreert.Naar het schijnt hebben steeds meer Nederlanders plannen om te emigreren. Programma's als Het Roer Om, dat ik overigens alleen van horen zeggen ken, en Ik Vertrek spelen hier op in. Inmiddels heb ik twee afleveringen gezien.

Eén van een Feyenoord-supporter die het in Nederland goed voor elkaar had, maar toch met vrouw en twee kinderen naar Portugal vertrok om daar als Koning van het Graniet uit China geïmporteerde granieten tafels te verkopen. Aan het eind van de aflevering had ik sterk de indruk dat het gezin spijt had als haren op hun hoofd.

Een tweede aflevering stond op de video. Deze keer waren het Jan en Saskia Krist uit Groningen die met hun negenjarige zoon Duco praktisch onvoorbereid naar Zuid-Spanje afreisden om een nazorghuis voor psychiatrische patienten te beginnen. Een adequate recensie van deze aflevering is hier te vinden.

Vierendertig jaar na Bij de beesten af is daar plotseling hetzelfde gevoel. Moeten de makers van Ik Vertrek niet ingrijpen in plaats van een mooie documentaire te maken?

Don Amaro en Willisha zijn ongeveer anderhalf jaar geleden naar Madeira geëmigreerd. Uiteraard lopen ook zij tegen de nodige dingen aan, maar het verschil is dat zij wel degelijk goed voorbereid waren. Don Amaro schrijft in zijn post Het Roer Om en Interview dat zij twee maal door een dergelijk programma zijn benaderd en beide keren werden afgekeurd. Juist vanwege de te grote kans op succes.

Jan en Saskia Krist zijn geswitched van psychiatrische patienten naar verhuur van huizen en appartementen. Hun bedrijf heet Rainbow Rentals. Ik ben benieuwd hoe het ze vergaat.

January 1, 2006

Youp krijgt een 9

Volgens mij hebben veel mensen hetzelfde als ik met betrekking tot Youp van 't Hek: ik vind hem een beetje viezige en pafferige betweter die tot de karikatuur is geworden waar hij een jaar of twintig geleden tegen aanschopte. Om zijn buitenechtelijke affaire met Bredase Jeanette, de vrouw van tandarts Michiel Kruithof, heb ik dan ook met enig leedvermaak gelachen. Zeker gezien het feit dat zijn eigen vrouw Debbie Petter nota bene een van de mooiste dames van 0031 is.

Eerste vraag van 2006, glijdt het CasaLog af naar een Story of Privé-achtig weblog? Antwoord, dat zou zomaar kunnen! Hoe dan ook, op oudejaarsavond om 17:45 wegens vijf uur tijdsverschil zat ik voor de buis om naar Youp's Oudejaarsconference te kijken. En net als heel veel mensen die hetzelfde hebben met betrekking tot Youp was ik vanaf de eerste minuut gefascineerd.

Wat een tempo, wat een onderwerpen, de afwisseling tussen komisch en serieus tot en met zelfs de liedjes. Het was een van de beste Oudejaarsconferences die ik ooit op de Nederlandse televisie heb gezien. Luchiano (8) was nog bezig met zijn spare-ribs en zat met een half oog mee te kijken. Ik vroeg hem of hij er iets van begreep. "Neen, niets", antwoordde hij.

Nadat hij mij een paar keer had horen lachen keek Luchiano nog eens aandachtig naar Youp. "Die mens heeft veel humor", stelde hij vast. Het knappe van Youp van 't Hek vind ik dat hij al zoveel jaren aan de top staat en zichzelf toch telkens zodanig weet te vernieuwen dat hij die positie keer op keer waarmaakt.

Ook zag ik vele overeenkomsten tussen Youp en webloggers. Gedurende het gehele jaar is hij op zoek naar onderwerpen voor zijn conference. Nieuwsfeiten als de man die in het reuzenrad van de Deventer kermis klom om zelfmoord te plegen. En de mensen beneden die riepen: "Springen! Springen!"

Webloggers doen hetzelfde. Ja, niet in een reuzenrad etc. maar altijd op zoek zijn naar een thema voor de dag van vandaag. Ook op webloggebied is het eenvoudiger om de Top te bereiken dan er te blijven. Jaar in jaar uit dagelijks een stukje schrijven is niet iedereen gegeven. Daar heeft men een heel begrijpende partner voor nodig.

Op dit moment is de nominatieronde voor de Dutch Bloggies 2006 van start gegaan. Traditioneel wordt dit evenement georganiseerd door About Blank. Jammer genoeg kan ik mij -nog steeds niet- registreren. Een verborgen php-script is kennelijk zoekgeraakt. Een dezer dagen gaat het vast werken. De nominatiepagina staat hier.

Ieder jaar probeer ik het CasaLog genomineerd te krijgen in de categorieën Beste Lijflog en Beste Weblog. Verder dan een nominatie is dit log nooit gekomen, met dank aan de Wet van de Grote Getallen. Daarom loof ik zelf ieder jaar de felbegeerde en zogenaamde LogSpiders® uit, een trofee voor mensen die volgens mijn criteria een bijzondere vermelding verdienen. De genomineerden voor de 2006-editie zitten reeds in mijn hoofd.

Wellicht een stimulans voor Youp van 't Hek om een weblog te beginnen.

December 8, 2005

Oudere jongere

Zonder dat hij het weet is Ad Visser er de oorzaak van dat CasaSpider geen internationaal bekend profvoetballer is geworden. Plompverloren meldde ik op een trainingsavond van voetbalvereniging Valkenswaard aan de trainer dat ik ermee ophield. De reden? Op maandagavond was Toppop op tv met Ad Visser.

Koos Koets, minder zweverig dan Ad Visser?Nadat ik vanmorgen Luchiano (8) naar school had gebracht zette ik koffie en ging achter de laptop zitten. Rechts naast mij stond de televisie afgestemd op BVN, Lucy was even op bed gaan liggen. De eerste dag van mijn vakantie. Hoe het programma heette weet ik niet, maar het ging over Ad Visser.

Met zijn gestylede coupe chaos, zijn zonnebankgebruinde gelaat en met zonder bril zag de 58-jarige Ad er verdorie jonger uit dan ik. Hij wordt wel steeds zweveriger. Inmiddels heeft hij Koos Koets, de beroemde oudere jongere van Koot & Bie, rechts ingehaald.

Een paar uitspraken.

Ad Visser had de cameraploeg net in zijn kantoor ontvangen. Eigenlijk was het geen echt kantoor maar een weiland met een paar bomen. Ad: "Dat geeft ruimte aan de geest. Je kunt beter de ramen en deuren openzetten. Als je al weet wat je gaat inspireren is er al een brandpunt."

Mozes kriebel! (Dat zei ik, niet Ad)

Ad Visser op bezoek bij Adam CurryEven later in een drukke winkelstraat: "Ja, je kunt niet alleen in de natuur blijven. En anderzijds je ook niet onderdompelen in de grote stad. Het is de combinatie. Als ik naar die mensen hier kijk, op ieder gezicht zit een verhaal. Weet je wat jullie moeten doen, die 25 minuten met mij eruit knippen en een camera in deze straat opstellen. 25 Minuten mensen kijken. PRACHTIG! En maar bellen hè: Waar ben jij? Ik ben hier."

Het is net of ik Armand (Ben ik te min omdat je vader meer poen heeft dan de mijne?) of Boudewijn de Groot hoor spreken.

Dat werd nog erger toen Ad zijn nieuwste songs met eigen gitaarbegeleiding ten gehore bracht. De interviewer stelde de logische vraag of Ad Visser zichzelf als protestzanger ziet. Daar gaf hij een mooi antwoord op: "Neen, want de protestzangers van toen gaven altijd iemand of iets de schuld. Een president, het kapitaal... dat doe ik niet."

Na Avro's Toppop (1970-1985) presenteerde Ad Visser een tijd lang de Superclean Dreammachine. Daar luisterde ik nog wel eens naar. Bij latere projecten haakte ik af. Dingen als Brain Sessions en Inner Journey zijn aan mij niet besteed. De combinatie Ad Visser en Kamasutra Experience vind ik zelfs ronduit weerzinwekkend.

Ad wordt eigenlijk liever niet herinnerd aan Toppop. Het nummer dat mij het meest is bijgebleven uit die tijd is Dynamite van Mud.

Mozes kriebel!

October 16, 2005

Bauer en De Leeuw

Wij kijken regelmatig naar BVN op TDS-kanaal 410. Laatst was er enige verwarring over het al dan niet intrekken van subsidie voor BVN (Het Beste Van Nederland). Een en ander bleek te berusten op een misverstand. Het voortbestaan van BVN is vooralsnog niet in gevaar.

En dat is maar goed ook, anders moeten wij programma's als Mooi Weer De Leeuw missen. Paul de Leeuw is een exponent van de hier eerder beschreven golfbewegingen.

In het begin van zijn carriere overschreeuwde hij zichzelf, bereikte zijn hoogtepunt met De Schreeuw van de Leeuw, zakte naar een bedenkelijk nivo (die uitzendingen hebben BVN nooit gehaald) en maakt nu een uitstekende comeback met Mooi Weer De Leeuw. In de aflevering van zaterdag, waarbij ik geen idee heb of wij gelijklopen met Nederland, gaf Paul een sneer naar Jack Spijkerman en Talpa. Zijn programma doet Kopspijkers dan ook met gemak vergeten.

De kracht van Mooi Weer De Leeuw is het hoge tempo van de show. Een misser wordt hierdoor snel vergeten. Het onderdeel met het jonge meisje uit Oude Pekela dat zocht naar groen slijm was op (over?) het randje. "Ken je dat verhaal niet van die gore clown uit Oude Pekela? Vraag maar eens aan je moeder of ze je dat met Kerst wil vertellen."

La Chica Merengue en CasaSpider dominoen bij Pleincafe WilhelminaPaul de Leeuw laat in zijn programma's alle soorten mensen opdraven: geestelijk gehandicapten, stokoudevandagen, terminaal zieken en wat dies meer zij. Voor aanhangers een teken dat voor Paul iedereen gelijk is. Van de andere kant is iedereen die ten tonele wordt gevoerd er toch vooral tot meerdere eer en glorie van de ster zelf.

Wie van dat laatste absoluut geen last heeft is Frans Bauer, toevallig gisteren te gast bij De Leeuw. Een licht autistisch meisje had als grootste wens een optreden van Frans Bauer te zien. Door haar aandoening was dit niet mogelijk, naar een concert gaan leverde teveel prikkels op. Haha, neen dan een show van Paul de Leeuw!

Hoe dan ook, Frans Bauer was bijzonder aardig tegen het meisje. Hij behandelde haar als een Koningin en lijkt zich er nog steeds over te verbazen dat mensen fan van hem zijn. Fascinerend om te zien. Hoe kan een mens zo echt zichzelf blijven, na zoveel successen te hebben beleefd en fans te hebben gezien?

Hier is slechts één verklaring voor: het bevallingsverdringingssyndroom. Als het in plaats van vrouwen de mannen waren die kinderen ter wereld moesten brengen, bestond ieder gezin uit precies één kind. De eerste bevalling is meteen de laatste, zoveel pijn wil geen man een tweede keer verdragen.

Vrouwen wel, maar niet omdat ze beter tegen pijn kunnen. Neen, een bepaald stofje zorgt ervoor dat alle ellende binnen de kortste keren uit hun systeem is verdwenen en ze beginnen vrolijk weer opnieuw. Volgens mij zit er in Frans Bauer ook zo'n stofje. Elke morgen als hij wakker wordt zijn alle successen van de vorige dag (en daarvoor) vergeten en kan hij zich oprecht verwonderen over het feit dat mensen hem willen zien, aanraken en om een handtekening vragen. Het kan gewoon niet anders.

Meteen na de show van Paul de Leeuw die hier op zaterdagmiddag wordt uitgezonden vertrokken wij naar Pleincafé Wilhelmina. Voor onze wekelijkse dominowedstrijdjes en een glas Trappistenbier. Klik op de foto voor een groter exemplaar.

(Of hier)

October 13, 2005

Volledig fictieve Scenes uit een Huwelijk (1)

Zij: "Je moet me zeggen dat je van mij houdt, daar heb ik in deze tijden veel behoefte aan."
Hij: "Mijn hartje, ik hou van je."
Zij: "Vuile huichelaar."
Kind (7): "Tony." (*)

(*) In de telenovela (soap) El Color del Pecado heeft de slechte Barbara een slechte verhouding met de in-en-in-slechte Tony. Zij haat hem, maar hij blijft haar Mi Corazon (mijn hartje) noemen.

September 28, 2005

Paulus de Boskabouter

De laatste tijd spreek ik regelmatig met een raar, hoog stemmetje. Luchiano (7) doet het ook, hoe zou dat toch komen? Wat er omgaat in kinderhersenen is een groot mysterie. Boeken uit de serie van Pietje Puk wil Luchiano nooit meer lezen. Ik verwachtte dat Paulus de Boskabouter eenzelfde lot beschoren zou zijn.

Jan van Oort alias Jean Dulieu, de geestelijk vader van Paulus de BoskabouterHet taalgebruik is helendal zeer buitengemeen nogal wel zo tamelijk irritant te noemen. Welk zinnig mens gebruikt nog woorden als herademen en bedaard en dat dan om de haverklap? Maar Luchiano vindt het prachtig. De hoofdstukken zijn lang en de zinnen behoorlijk gecompliceerd, voor mij dan toch.

Als we dan zo'n hoofdstuk met zijn tweeën doorgeploeterd hebben en alvast kijken wat er in het volgende gebeurt vraagt Luchiano regelmatig of we alsjeblieft door kunnen gaan. Dat deed hij voorheen nooit.

Wil men op welk gebied dan ook op lange termijn goede resultaten boeken dan dient men te houden van wat men doet. Dit had gemakkelijk een zin van Oehoeboeroe kunnen zijn. Dat is niet zo. Bedoeld wordt dat de website www.paulusdeboskabouter.net met veel liefde is gemaakt, door een echte Paulus de Boskabouter fan.

Daar las ik hoe Paulus de Boskabouter tot leven is gekomen. Een fragment.

Tijdens het laatste oorlogsjaar tekende Jean Dulieu twaalf kabouters waaruit zijn vrouw er één mocht kiezen. Zij koos Paulus de Boskabouter. Toen Dulieu in 1946 ongeveer 200 tekeningen had gemaakt, stapte hij naar de redactie van het dagblad Het Vrije Volk. Daar zagen ze wel wat in de tekeningen en vroegen hem: "Waar is de bijbehorende tekst?" Dulieu antwoordde dat hij deze thuis had laten liggen en ging snel naar huis om alsnog de tekst te schrijven.

Eucalypta bereidt een soepje en bedenkt hoe ze dat van de belasting af kan trekkenOp 27 juli van dit jaar is de befaamde Marten Toonder overleden. Jean Dulieu is stukken minder bekend, wat zeg ik, volgens mij kent bijna helemaal niemand hem. Hoe onterecht ook.

Jean Dulieu is het pseudoniem van de op 13 april 1921 in Soest geboren Jan van Oort. Oorspronkelijk was Jan van Oort concertmeester van de Nederlandse Opera en violist in het Concertgebouworkest.

Sinds het eind van de jaren '80 leidt Jean Dulieu een teruggetrokken leven. Maar hij leeft dus nog en is nu 84 jaar oud.

Bij het lezen van het boek hadden Luchiano en ik nog wat onenigheid. Zo noemt hij Eucalypta om mij te pesten Euqualipta. Dat vindt hij erg grappig, want het lijkt op Aqualectra, het water- en energiebedrijf op Curacao waar ik zeven jaar gedetacheerd ben geweest. Probleem van Luchiano's grappen is dat hij op het laatst niet meer weet hoe die heks nu echt heet.

Overigens kan de Nederlandse Staat binnenkort een forse aanvraag voor teruggave van gemaakte studiekosten verwachten namens Eucalypta. Heksenopleidingen worden in Nederland tegenwoordig namelijk gesponsord middels de zogenaamde heksenaftrek. Ik heb het nog niet aan Lucy durven vertellen.

Als toegift een foto van Luchiano de Boskabouter. En dat hoge stemmetje, dat komt vast door het vele gesnoep van de paddo's.

September 23, 2005

Maarten Schakel blind

Ik ken Ajax-supporters die grappen over Blind hilarisch vinden. Maar dit gaat niet over de geplaagde trainer van Ajax. Elke morgen begeef ik mij om 06:05 uur naar het toilet. Met op de achtergrond Schakel Op!, de ochtendshow van Radio Dolfijn gepresenteerd door Maarten Schakel.

Gedurende de eerste vijf minuten van de show vertelt Maarten wat hij de dag ervoor zoal heeft uitgespookt. Nu woont deze DJ in een appartementencomplex met zwembad. Ergens begin deze week heeft hij geleerd hoe een bommetje te maken. Met het verwerven van deze vaardigheid was Schakel dermate in zijn nopjes dat hij verder de hele week dag in dag uit urenlang bommetjes in zijn zwembad heeft gemaakt.

Hij kreeg er wel rode oogjes van. Gisteren had men het water in het zwembad ververst en tevens een nieuwe dosis chloor toegevoegd. Maarten Schakel bracht wederom zijn gehele vrije middag door met het verplaatsen van water. "Was dit een hoge?"

's Avonds ging de Dolfijn-DJ uit eten en hij vond al dat zijn ogen wat prikten. Plotseling zag hij helemaal niets meer. "Help! Ik ben blind!" Snel werden wat glazen water besteld om zijn ogen te spoelen. Hierna keerde het zicht gelukkig weer enigszins terug, voldoende om naar huis te rijden.

Ik moest er wel om grinniken, bommetjes maken doe ik zelf alleen in het toilet.

August 12, 2005

El Color del Pecado

Mijn eerste bewust meegemaakte soap-serie was Goede Tijden Slechte Tijden, fragmenten van de moeder aller soaps Peyton Place daargelaten.

In Zuid-Amerika is men nog gekker op soaps dan in Europa. Een soap heet hier novela. Best een grappig woord want heel letterlijk betekent het kijk er niet naar.

El Color del Pecado met Paco en PretaLucy is geen echte soap-kijkster, alleen soaps met iets speciaals en een dosis humor trekken haar aandacht.

Sinds enige tijd kijken wij naar de Braziliaanse novela El Color del Pecado, geschreven door João Emmanuel Carneiro.

Het is een fascinerende soap met vele verhaallijnen die allemaal zeer verschillend zijn: drama, afpersing, humor, geesten... men kan het zo gek niet bedenken of het zit erin.

De titel El Color del Pecado betekent letterlijk De Kleur van de Zonde. Tot (lichte) ergernis van Lucy verbaster ik dit regelmatig tot El Olor del Pescado wat staat voor De Geur van de Vis.

Hoofdrolspelers zijn de slechte en daarom zo leuke Barbara (Giovanna Antonelli, foto#1 en foto#2), de huilerige-want-heeft-zoveel-meegemaakte Paco (Reynaldo Gianecchini, foto#1 en foto#2) en last but not least de mooie donkere Preta (Taís Araújo, foto#1 en foto#2).

Iedere avond om negen uur kijken we tegenwoordig dus naar El Color del Pecado. Via internet heb ik inmiddels stiekem de laatste aflevering al gezien en kan derhalve melden dat ook deze soap goed afloopt.

No-ve-la... Ya-lo-vi!
(Kijk er niet naar... Ik heb hem al gezien!)

April 20, 2005

Comenencia bij Raymann

Dinsdagavond is bij ons Raymann-avond. Lucy neemt het programma 's middags voor mij op omdat 's avonds op dezelfde tijd haar favoriete soap begint. Bij het spelletje Rood-wit-blauw, hoe goed past Nederland bij jou?, tenminste zo denk ik dat het heet, verscheen tot mijn verbazing de Gevolmachtigde Minister van de Nederlandse Antillen, de heer Paul Comenencia.

Gevolmachtigde Minister van de Nederlandse Antillen Paul Comenencia op bezoek bij Jörgen Raymann.Zijn entree was al grappig. Normaliter staat iedereen wat te dansen, het publiek, Raymann en de gast. Paul Comenencia stond er bij als een stijve hark. Hij houdt niet zo van dansen.

Raymann was enigszins verbaasd, c'mon een Antilliaan die niet van dansen houdt. Overigens voorspelde Comenencia in alle drie gevallen het goede antwoord.

De niet zo lang geleden opnieuw opgezette website van het Antillenhuis mag er zijn. Met name de nieuwsbrieven zijn uitgebreid en redelijk aktueel. De Antilliaanse Nieuwsbrief verschijnt eens per twee maanden.

Elke week nodigt Jörgen Raymann een standup-comedian uit. Deze keer kwam hij uit de Verenigde Staten en een fragment trok mijn bijzondere aandacht.

Een man en een vrouw doen samen boodschappen in de supermarkt. (Klopt, dat doen wij iedere maandag.) Als alle boodschappen in het karretje zitten gaan ze naar de kassa. (Klopt.) Er staat een lange rij die niet opschiet. (Klopt.) Dan zegt de vrouw iets van: "Oh, ik ga nog even dit en dat halen" en loopt weg. (Klopt.) Ineens begint het op te schieten in de rij en de man begint zich zorgen te maken: "Ojee, dat halen we nooit! Waar blijft ze nu toch?" (Klopt.) Paniek! (Klopt.)

Ik geef het eerlijk toe, zo eentje was ik ook. Nu niet meer gelukkig. Als Lucy niet op tijd terug is reken ik gewoon de boodschappen af en loop met de inpakker naar de auto. Ik geef de inpakker twee gulden en meestal komt Lucy er dan aanlopen. Niets aan het handje.

Moraal?

February 15, 2005

Vermist

De programmering van BVN-TV (Beste Van Nederland) wordt steeds slechter. Misschien is dat een afgeleide van de steeds slechter wordende Nederlandse televisie. Misschien is het ook wel iets van alle tijden om te klagen over televisieprogramma's.

Hoe dan ook, maandagavond is er Vermist op BVN. Ik hou helemaal niet van dit soort programma's, maar heb het nu toch een keer of drie in zijn geheel gezien. Dan gaan bepaalde dingen opvallen.

Zo is er iedere week een item dat een vermist iemand live wordt gevonden en vervolgens in de studio komt. Het programma duurt zo'n 45 minuten, dus enige haast is geboden. Gisteren stond een Vermist-reporter aan het begin van de uitzending bij de woning van de vermiste persoon. Hij was niet thuis. Vijf minuten later had zij een buurman bij zich die wist waar de vermiste was. Dat is op zich al bijzonder. De vermiste man bevond zich in een discotheek om zijn dochter op te halen.

Reeds na tien minuten was de man inderdaad in de disco gevonden en weer tien minuten later kwam hij de studio in. Een ongelofelijk knappe prestatie als men niet over Startrek-beamers beschikt.

Nog zoiets geks. Een moeder was haar dochter kwijt. Zij was er vandoor met een asielzoeker en bevond zich waarschijnlijk in Spanje. Gedurende het hele programma kunnen er tips binnenkomen en warempel, binnen een kwartier kwam er een telefoontje dat het meisje was gesignaleerd in Barcelona, druk bezig met mensen te bekeren. In Barcelona! Net of ze daar met zijn allen naar Vermist zitten te kijken, get out of the city.

De psychologische kant boeit mij wel. Waarom gaan mensen na vele jaren op zoek naar een broer, vader of ander familielid. Als ik morgen te horen krijg dat ik nog een twee jaar oudere broer heb, die kort na zijn geboorte met zijn vader of iemand anders is verdwenen, ik geloof werkelijk niet dat ik daar koud of warm van zou worden.

Emotie is net als (bijna?) alles een chemisch proces. Als een man verliefd wordt op een vrouw wordt hij niet daadwerkelijk verliefd op haar, maar op een projectie van deze vrouw in zijn eigen hersens. In dit chemische proces wordt het object van liefde vaak enorm ge-idealiseerd en dat is maar goed ook. Anders zou er nooit iemand aan een relatie beginnen!

De mensen die op zoek zijn naar iemand uit een ver verleden zijn vaak alleen en misschien ook wel eenzaam. Mijn theorie is dat deze mensen een projectie creëren van degene die ooit uit hun leven is verdwenen of sterker nog, die zij misschien helemaal nooit hebben gezien. Die projectie kan zo sterk en groot zijn dat het hun hele leven beheerst.

Voor mij is dit ook de enige verklaring dat twee mensen elkaar zo gelukkig in de armen kunnen vliegen, terwijl zij elkaar nooit gezien hebben. Het is het (chemische) gevoel van verbondenheid dat zelfs stugge en niet aanrakerige Hollanders hiertoe de mogelijkheid biedt.

Een fascinerend proces, volgende week toch maar weer naar Vermist kijken dus.

February 11, 2005

Onmacht bij omgangsregeling

Edwin de Roy van Zuydewijn, de bijna-ex van prinses Margarita, staat erom bekend dat hij uit allerlei situaties klinkende munt wil slaan. Die indruk wordt bij mij bevestigd door Edwins laatste kunstje. Hij wil een omgangsregeling met zijn hond Paco. Een omgangsregeling. Met een hond! Eigenlijk wil Edwin helemaal geen omgangsregeling maar effectuering van de gevraagde dwangsom van 500 Euro per dag. Dat tikt lekker aan.

Een amusant bericht waarom ik moest lachen. Tegelijkertijd dacht ik terug aan een uitzending van Twee Vandaag waarin de onmacht van in dit geval de vader bij een mislukte omgangsregeling naar voren werd gebracht. De tekst van de hele uitzending is hier te vinden.

Het gaat mij niet om het specifieke geval van vader Bas van 't Hof, hoe triest het gebeuren voor hem ook is. Neen, waar ik mij bijzonder over verbaasde waren de uitspraken van familierechter mevrouw Nanneke Quick-Schuijt.

Wat moet er gebeuren als er een omgangsregeling is afgesproken en degene die de kinderen heeft, meestal de moeder, houdt zich hier niet aan en saboteert deze omgangsregeling. In principe bestaan hiervoor twee sancties: een dwangsom en gijzeling. Deze dwangmiddelen worden echter vrijwel nooit ingezet. Volgens Nanneke Quick-Schuijt omdat het belang van het kind voorop staat.

Onzin!

Het zien van de vader is voor het kind ook van belang. Bij het afspreken van de omgangsregeling dient dit reeds getoetst te worden. Met een alcoholistische of andersoortige problemen hebbende vader (of moeder) mag geen omgangsregeling worden afgesproken, zo simpel is dat. Maar àls die regeling er dan is, dan dient zij ook nageleefd te worden. Wat heb je er anders aan?

Dat het dwangmiddel gijzeling geen hoge prioriteit heeft kwam in de volgende dialoog mooi naar voren:

Jaap Jongbloed (Twee Vandaag): "En dan houdt, in dit geval de moeder, zich daar niet aan. Dan hebt u middelen, u zegt het al, u kunt een dwangsom opleggen, u kunt ze zelfs een jaar in de cel stoppen..."
Nanneke Quick-Schuijt (familierechter): "Nou niet een jaar..."
Jaap Jongbloed (Twee Vandaag): "Is het niet een jaar, die gijzelingen?"
Nanneke Quick-Schuijt (familierechter): "Nou, weet ik eigenlijk niet..."

Ergerlijker dan het gebrek aan concrete kennis was de argumentatie van Nanneke Quick-Schuijt waarom er niet werd ingegrepen in dit soort gevallen:

Nanneke Quick-Schuijt (familierechter): "Ja maar ik denk dat dat geen oplossing is. Die moeder moet geholpen worden om te zien dat het in het belang van haar kind is om naar die vader te gaan. Want stelt u zich eens voor, je moeder moet betalen, en dit soort moeders vertelt dat aan haar kinderen, of ze wordt opgesloten. En jij moet gezellig een dag met je vader doorbrengen die daar de oorzaak van is. Dat, dat... Uit ieder onderzoek komt dat een kind dat contact heeft met de andere ouder terwijl de situatie conflictueus is, er slechter uitkomt op den duur dan een kind dat geen contact heeft. Een bepaalde mate van conflict is voor een kind niet meer te doen. Die moet dan kiezen van, alleen maar een ouder. Maar wat wij nodig hebben is..."
Jaap Jongbloed (Twee Vandaag): "Ja maar, dat conflict en die slechte verhalen over de vader, die zijn er in dit geval toch wel hoor!"
Nanneke Quick-Schuijt (familierechter): "Die zijn er toch wel, maar wat wij nodig hebben, en wat de samenleving nodig heeft, is hulpmiddelen om die moeder... te helpen... ervaren... ehm... D'r is een onderzoek geweest naar dat strafbaar stellen van moeders. Daar is uitgekomen..."

Ja, ja.

Bas van 't Hof, de vader die als voorbeeld werd aangehaald, heeft inmiddels zo'n 25.000 Euro betaald aan advokaten en rechtsgang. Het is wel duidelijk wie er in ieder geval beter wordt van het op deze manier implementeren van omgangsregelingen. Feitelijk zou men de Rechterlijke Macht moeten kunnen vervolgen en schadevergoeding eisen wegens wanprestatie.

Ik wens Edwin de Roy van Zuydewijn veel succes.

November 16, 2004

Pim = GNAT

Gisterenavond is in Nederland de Grootste Nederlander Aller Tijden gekozen. Op Curacao gebeurt dat later deze week. Om te voorkomen dat ik voor de zoveelste keer (zie Missie Kilimanjaro) dagen of zelfs weken later met oud nieuws kom, publiceer ik hier en nu de winnaar: Pim Fortuyn!

Wat moet men met zo'n uitslag. Persoonlijk heb ik helemaal niets tegen Pim Fortuyn. Ik heb genoten van de debatten na de gemeenteraadsverkiezingen waarin Fortuyn met name Melkert flink de oren waste. Dat de LPF later de Nederlandse politiek tot een soap-serie deed degraderen is niet de schuld van Pim Fortuyn.

Pim Fortuyn gekozen tot Grootste Nederlander Aller Tijden

Zelf heb ik voor Johan Cruyff gestemd. Het belangrijkste bij een verkiezing waar appels met peren worden vergeleken is dat er duidelijke criteria worden opgesteld en gebruikt. Ik zet de mijne nog even op een rijtje:

  • Tijdsduur. De GNAT kan in principe geen eendagsvlieg zijn. Als dat wel zo is dient hier een buitengewone, ja bijna buitenaardse prestatie aan ten grondslag te liggen. Dankzij Pim Fortuyn won de LPF de gemeenteraadsverkiezingen in onder anderen Rotterdam. Na zijn dood haalde de partij ook bij de echte verkiezingen een enorm goede uitslag. Dat mag men op het conto van Pim Fortuyn schrijven, in mijn ogen is het geen buitenaardse prestatie.
  • Internationaal. De GNAT moet internationale allure hebben. Anders kan men ook Klazien uit Zalk nomineren. Hij of zij hoort in het rijtje Adenauer, Churchill niet uit de toon te vallen. In het buitenland kent men Pim Fortuyn hoogstens op grond van de laffe daad van Volkert van der G., niet vanwege Fortuyns uitmuntende politieke prestaties. Daarvoor heeft hij domweg de tijd niet gekregen.
  • Genialiteit. Voor dit criterium slaagt Pim Fortuyn. Zijn denkwijze was baanbrekend en sneller dan die van zijn tegenstrevers.
  • Controversialiteit. De GNAT mag niet controversieel zijn. Het overgrote deel van het volk dient vrede te hebben met de uitverkiezing. Ik heb stellig de indruk dat van de tien uiteindelijk genomineerde kandidaten juist Pim Fortuyn het meest ter discussie stond.

Wel, Pim Fortuyn slaagt slechts op één van mijn vier criteria en kan naar mijn bescheiden mening dus nooit de Grootste Nederlander Aller Tijden zijn. Maar dat zijn mijn criteria en het was niet mijn programma. Overigens is Pim Fortuyn wel degelijk ook winnaar geworden van mijn eigen GNAT-poll!

Concluderend zegt de GNAT-verkiezing veel meer over het gevoel dat op dit moment in Nederland leeft dan over wie nu in historisch perspectief de allergrootste Nederlander is.

Update 16.11.2004 / 13:30

De KRO geeft toe dat eigenlijk Willem van Oranje heeft gewonnen. Niet alle stemmen waren op tijd geteld volgens dit KRO-bericht.

Ik geloof er helemaal niets van!

October 15, 2004

De Grootste Nederlander

Gisterenavond keken we naar de Kick-off uitzending van de Grootste Nederlander Aller Tijden. Van tevoren leek het me drie keer niks. Het was ook geen goed programma. Gedeeltelijk komt dat door de vreselijke verschijning getiteld Fons de Poel. Wat een gladjakker! Maar goed, we keken niet voor Fons de Poel en switchten regelmatig naar baseball.

Het idee op zich is wèl leuk. Sommigen werpen tegen dat appels met peren worden vergeleken. Dat maakt het alleen maar leuker! Iedereen heeft zijn eigen invalshoek. De feministen pushten Aletta Jacobs, vanuit hun standpunt begrijpelijk. Maar Aletta Jacobs kan nooit de grootste Nederlander zijn, zij was met name belangrijk voor de ontwikkeling van de Nederlandse vrouw. In Nederland wonen echter ook mannen.

Wat mij betreft komen de volgende mensen in aanmerking voor de eindoverwinning:

  • Michiel de Ruyter
  • Willem van Oranje
  • Johan Cruijff

Ik heb gestemd voor Johan Cruijff. Op het forum van de Grootste Nederlander heb ik het volgende bericht gepost:

"Voor het bepalen wie de grootste Nederlander is dient men een aantal criteria te bekijken:

  • Tijdsduur. Johan Cruijff is al 40 jaar (!!!) een belangrijk persoon. Eerst als voetballer, toen als trainer en nu als commentator. In al deze disciplines is hij GENIAAL. 40 jaar lang!!!
  • Internationaal: Iemand als Aletta Jacobs is belangrijk voor Nederland. De Grootste Nederlander dient echter INTERNATIONALE bekendheid te bezitten. Ik denk dat niemand wat dit betreft aan Cruijff kan tippen. Zelfs in donker Afrika kent bijna iedereen hem!
  • Genialiteit: De uitspraken van Cruijff zijn klassiekers die zelfs grote denkers als Erasmus niet kon bedenken.
  • Bijzonder: Cruijff is de ENIGE levende persoon in de top-10. Dat feit alleen zegt al iets over hoe bijzonder deze man is."

Net voor mij had ene Wilfred het volgende gepost over Johan Cruijff:

"Johan , is zeker niet de grootse!! Ik vind persoonlijk Abe , marco van basten, en Neeskens veel betere voetballers! en komt er bij dat deze eikel! ooit naar feyenoord is gegaan!??????????????????????????? klootzak dat het is!!! hij hoord thuis in de ergste nederlanders aller tijden!"

Wilfred is het duidelijk niet met mij eens! Anderen voeren aan dat in Duitsland Adenauer gewonnen heeft en in Engeland Churchill. En dan zouden wij aankomen met een voetballer. Nou, en? In mijn ogen is Cruijff veel meer dan alleen maar een goede voetballer. De discussie waarom een staatsman nu beter is dan een schilder of een voetballer meer aanspraak maakt op de titel dan een wetenschapper is hoe dan ook vermakelijk.

Geniaal is en blijft overigens het Kopspijkers-fragment waarin Eric van Muiswinkel Anton Geesink imiteert. De imitatie-Geesink vindt dat Samaranch de GNAT moet worden. "Maar dat is toch geen Nederlander?" Geesink: "Dat geeft niks. In Engeland heeft Churchill gewonnen en die komt toch ook niet uit Nederland?" en "Nederland is zo'n klein landje. Het zou toch wel heel toevallig zijn als de Grootste Nederlander Aller Tijden uit Nederland zou komen!"

De vragen van vandaag:
1. Wat vindt u van de verkiezing van de Grootste Nederlander Aller Tijden?
2. Wie is naar uw mening de Grootste Nederlander Aller Tijden en waarom?

September 26, 2004

Catweazle bij Kopspijkers

Zaterdag begon Kopspijkers weer. Dat was goed nieuws, want de laatste maanden verdwenen alle programma's die ik leuk vind van BVN (Beste Van Nederland).

Kopspijkers dus. CNV-voorzitter en CDA-lid Doekle Terpstra vond ik stukken sympathieker dan Lodewijk de Waal. Ik heb een hekel aan Lodewijk. Doekle (wat een naam!) daarentegen is verfrissend, ook al moet hij hoognodig nog enige interne dilemma's in zijn hoofd oplossen. Zie daarvoor het interview in Nieuwe Revu 39.

Nog leuker dan Doekle Terpstra vond ik de strak in het pak zittende zwerver. Voor een project had iemand fotocamera's uitgedeeld aan ongeveer 100 zwervers. Ze mochten fotograferen wat ze maar wilden, een vrije opdracht. De resultaten worden nu gepresenteerd in een overzichtstentoonstelling.

De strak in het pak zittende zwerver leek sprekend op Catweazle, maar dan strak in het pak. Er verscheen een foto van twee blauwe tentjes met zittend in de opening van het rechter tentje Catweazle.

"Woont u daar?"
"Ja, daar woon ik, op het terrein van de universiteit!", sprak Catweazle met zijn uitermate beschaafde, ja zelfs bijna bekakt te noemen accent. "Het linkertentje is de woonkamer en het rechter het slaapvertrek. En als iemand onderdak nodig heeft kan ik een van de tentjes daarvoor gebruiken."

Het is een overbekende wijsheid dat mensen die bijna niets hebben eerder geneigd zijn te delen. Het blijft mooi om te zien.

Ik vond het goed van Kopspijkers dat men Catweazle vervolgens een lang uitgesponnen avontuur helemaal uit liet vertellen. In deze jachtige tijden kan dat haast niet meer. Als kijker gaat men zich haast ongemakkelijk voelen, terwijl hetgeen verteld wordt zeer de moeite waard is.

Nadat de strak in het pak zittende zwerver eindelijk was uitgesproken en een stormachtig applaus in ontvangst nam, zei Peter Heerschop: "Zo, dat was vraag 1."

September 21, 2004

Vandenb bij de Tros

De techniek staat voor niets. Op Curacao kan ik gewoon van 14:00 tot 15:00 uur naar het Tros radioprogramma Radio Online luisteren, gepresenteerd door Peter de Bie en Francisco van Jole.

Vandaag was collega-logger Walter van den Berg te gast, zijn boek De Hondenkoning ligt vanaf morgen in de winkel. Nou ja, in Nederland dan. Ik weet niet wanneer de eerste lading exemplaren naar Curacao wordt verscheept.

Ik had Vandenb (webloggers noemen elkaar bij voorkeur bij hun url) nog nooit gezien of gehoord. Mijn beeld lijkt echter vrij aardig te kloppen: een sympathieke kerel die wellicht wat doelbewustheid mist. Op zich is dat niet erg, maar het gevolg was dat Vandenb zich enigszins weg liet drukken door Richard Osinga (mocht plotseling ook komen, maar had het voornamelijk over zijn broer) en de telefonisch geïnterviewde Marcel Möring, die op mij vrij vrij pedant over kwam met zijn Gert-Jan Dröge accent.

Dat vond ik jammer, want Vandenb is op dit moment toch het hotst. Onderwerpen als de relatie schrijver-weblogger kwamen nu niet uit de verf. Het programma was desalniettemin interessant en met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid is dit de eerste recensie ervan. Op naar een TV-optreden voor Vandenb!

Wellicht zouden de drie heren een aardig team vormen voor Herexamen?

Update 22.09.2004 / 07:20
De uitzending is in RealPlayer formaat alhier te beluisteren, vanaf 37:25: klik!

September 16, 2004

Dit is geen quiz!

Ik heb naar Herexamen gekeken. Best een aardig programma, een van de vele aftreksels van het succesvolle Tien voor Taal-format. Presentator Menno Bentveld vind ik eerlijk gezegd wel leuk, hij doet me ergens aan de vroege Jan Lenferink denken. Ja, die was vroeger ook leuk!

Menno Bentveld presenteert Vara's Herexamen!Helaas kan ik mij helemaal niets herinneren qua namen van de teams die meededen. Ik weet alleen dat beide ploegen uit louter mannen bestonden. Het ene team bestond uit normale mannen, het andere uit mannen die bijna niets wisten.

Als iemand mij aan de namen van de teamleden kan helpen hou ik mij (warm) aanbevolen. Volgens mij heet één van de mannen Carlo en een andere Dennis, maar zelfs dat weet ik niet zeker.

De man waarvan ik denk dat hij Carlo heet, hij zat helemaal links, was het toppunt van niets-wetendheid. Het leukste onderdeel vind ik de logische vraagstukken. Er moet in beperkte tijd flink gerekend worden. Als ik het antwoord eerder weet dan het team dat aan de beurt is, win ik. Op het scherm verscheen de volgende vraag:

Van 180 profwielrenners wordt een dopingtest afgenomen. Welk van de volgende percentages kan niet de uitslag zijn van het aantal positief bevonden renners:

A. 0 procent.
B. 2 procent.
C. 5 procent.

Niet al te moeilijk dacht ik zo. Het domme team kreunde echter van ellende. De man die ik Carlo noem kon nog net het volgende uitbrengen: "Schiet mij maar lek!"

Bij het presenteren van de kandidaten had de man die ik Carlo noem al aangegeven dat hij vroeger bij wiskunde zelf al een 1 of een 3 op zijn proefwerken invulde als cijfer. Als hij zijn proefwerk terugkreeg stond er geen cijfer van de docent op. "Met die 3 ben je al rijkelijk beloond!", voegde de docent hem dan toe.

Voorlopig wordt de man die ik Carlo noem wel gevraagd om in televisie-programma's te verschijnen.

August 27, 2004

Bram en DCA

Als je gedurende langere tijd intensief met een groep mensen optrekt kun je je niet meer verschuilen achter een masker. Niet eenvoudig tenminste. Neem bijvoorbeeld Missie Kilimanjaro. Ja, ja, ik weet dat dit programma in Nederland al lang is afgelopen. Op Curacao naderen we de eindfase, gisteren waren er nog vier deelnemers. Bram, Jaap, Maria en Suzanne (de uiteindelijke winnares, maar dat weten we hier officieel nog niet).

DCA (Dutch Caribbean Airlines) is onze luchtvaartmaatschappij en op sterven na dood. De vraag is wat er met DCA moet gebeuren. Er zijn drie scenario's:

  1. Failliet verklaren en stoppen.
  2. Een doorstart maken en verder gaan als Curacao Airlines.
  3. Overgenomen worden door Dutch Caribbean Exel.

Stoppen met DCA heeft tot gevolg dat meer dan 600 mensen direct hun baan verliezen. Bovendien krijgt KLM vrij spel op de route Amsterdam-Willemstad. Doorgaan kost ook geld. De schuld van DCA bedraagt inmiddels zo'n 80 miljoen Antilliaanse guldens (USD 44 miljoen) en er hangen nog wat claims met een totale waarde van nogmaals 80 miljoen boven het hoofd.

Met name Frente Obrero (FOL) en PLKP willen een doorstart. PAR, MAN en PNP willen meer zekerheid omtrent de kans op succes van een doorstart. DCA is zelf immers in 2001 doorgestart uit de zwaar in de zorgen zittende ALM. Probleem is dat Curacao eigenlijk geen land maar meer een gemeente is. Privé-belangen zitten door de politiek heengeweven. Neem nu de PLKP. De vice-president van DCA, Cesar Prince, alsmede vakbondsleider en DCA-employee Frensel Marchena zijn politiek aktief voor de PLKP.

CEO van DCA is Mario Evertsz. Het is zeker dat hij niet verder gaat met DCA, in geen enkele constructie. Wat heeft deze man gedaan (positief of negatief) voor DCA? Ik weet het niet. Zeker is dat hij er een mooi salaris heeft opgestreken, maar dat heeft deze man eigenlijk helemaal niet nodig. Belangrijker is de invloed om bevriende relaties op bepaalde posities te krijgen. Althans, dat is de teneur als ik wat rondvraag onder de Curacaose collega's.

Bij Missie Kilimanjaro zit Jaap sinds het begin al op de schopstoel, slachtoffer van diverse complotten. Vorige week heeft hij Arjen naar huis gestuurd. Dat vond ik jammer, in zijn plaats had ik voor Bram gekozen. Wat een naar mannetje is dat toch, gisteren helemaal. Jaap zocht een bondgenoot tegen het vrouwenblok. Bram hield zich op de vlakte: "Nee man, al die complotten... ik doe daar niet meer aan mee..." Vijf minuten later verklikte hij Jaap bij de dames: "Jaap probeert met mij aan te pappen om een van jullie eruit te gooien. Maar ik wil met jullie twee door..." (Puke, puke!) Uiteindelijk legde Jaap inderdaad het loodje in deze afdeling. Gelukkig weet ik reeds dat Bram niet gaat winnen.

Onbegrijpelijke titel eigenlijk, Bram en DCA, als ik het nalees. Complotten, manipulatie en nare mannetjes... daar ergens ligt de link.

August 6, 2004

Missie Kilimanjaro

Een van de leukere Nederlandse programma's van dit moment die wij via BVN kunnen ontvangen is Missie Kilimanjaro. Gemakshalve ga ik er vanuit dat iedereen het concept kent, zo niet dan verwijs ik u naar de website. Missie Kilimanjaro speelt zich af in Afrika (Goh!), voorganger Missie Antarctica in Zuid-Amerika.

Waarom is het zo'n leuk concept? Een groep mensen streeft individueel een doel na, in dit geval het beklimmen van de 5895 meter hoge Kilimanjaro. Men heeft elkaar hard nodig bij het vervullen van diverse opdrachten en ook in de complotten die worden gesmeed. Het programma kent slechts één winnaar, uiteindelijk is iedereen dus elkaars tegenstander. Gedurende de acht afleveringen van het programma leert men de deelnemers aardig kennen. De opdrachten, vaak met veel interactie met de lokale bevolking, zijn uitdagend.

Vorige week moest Maartje afscheid nemen van de groep. De opdracht van die dag was bungee-jumpen. Alle andere deelnemers durfden de sprong aan, Maartje bedacht zich op het laatste moment. Zou ik het doen? Ik moet het antwoord schuldig blijven. Lucy in ieder geval van z'n lang zal z'n leven niet. Sterker nog, zij zou nooit meedoen aan een programma waarbij de hoofprijs het beklimmen van een berg is. "Nog voor geen miljoen wil ik die prijs hebben!"

In mijn jeugd las ik de Sjors. Op de middenpagina's stond vaak een grote mooie foto met een verhaal. Het betrof altijd iets bijzonders. Ik herinner me nog goed dat de Boeing 747 werd geïntroduceerd. Ademloos keek ik gedurende lange tijd naar de foto van dit (nog steeds!) prachtige vliegtuig op de middenpagina's.

Eens stond er een verhaal in over de strijd tussen mens en machine. In de Verenigde Staten wilde een werkgever veel mensen ontslaan en ze vervangen door machines. Een reus van een neger was het daar niet mee eens en beweerde dat hij sneller was dan de machine. Er werd een wedstrijd georganiseerd. Als de neger won, behielden alle werknemers hun baan. Hij won.

Op de derde middenplaat die ik me nog herinner stond een houten stellage van zo'n 50 meter hoog. Ergens in Afrika sprongen daar mensen met een liaan aan hun voeten vanaf. Dat was het eerste plaatje van een bungee-jump dat ik ooit heb gezien. We hebben het over beginjaren '70. "Wat een ontstellende mafkezen zijn dat", dacht ik bij mijzelf, er geen idee van hebbende dat bungee-jumpen ooit nog eens een rage zou worden in onze beschaafde wereld.

Daar dacht ik aan toen ik Maartje zag weigeren. Gisteren vloog Peter eruit. Verrassend, maar toch niet helemaal. Toen ik de website van Missie Kilimanjaro bekeek zag ik direct de naam van de winnaar! Het programma blijkt in Nederland al in maart uitgezonden te zijn, wat een deceptie.

Toch blijf ik kijken.

May 2, 2004

Rommie Rick

Lucy en ik zaten naar een soort Songfestivalprogramma te kijken. Het betrof zelfs een Wereld Songfestival en werd gehouden in San Juan, Puerto Rico.

Middelmatige artiesten uit Guatamala, Mexico, Estland (!) en Argentinie trokken voorbij. "Belachelijk festival", was mijn commentaar. "Het is wel een Wereld-festival, dus het is belangrijk", counterde Lucy.

"Hahaha, een Wereld-festival, haha!", lachte ik, "Laat me niet lachen, denk maar niet dat Nederland daaraan meedoet."
Lucy: "O nee? Wacht maar af, volgens mij doet Nederland ook mee!"

We waren moe en wilden naar bed. Er volgde een reclame-onderbreking. "Wat zullen we doen, naar bed gaan of het programma afkijken?", vroeg ik aan Lucy. We bleven kijken, Lucy wilde Nederland zien.

Volgens de programma-info duurde het festival nog maar tien minuten. Gelukkig maar. "En de volgende artiest komt uit...... Nederland", kondigde de presentator aan.

Lucy stond naast mijn stoel te joelen. De stoel waarin ik van mijn verbazing aan het bekomen was. Koortsachtig dacht ik na, wie zou er in vredesnaam komen optreden: Gerard Joling, Lee Towers of Frans Bauer?

Neen, het was Rommie Rick! Hij zong in het Spaans. Het zou nog een Antilliaan kunnen zijn. Ik verdenk Rommie Rick (statenloos) er sterk van dat hij zichzelf heeft aangemeld en gezegd heeft dat hij uit Nederland komt. De organisatie vond dat natuurlijk best, zo kreeg het programma internationaal cachet.

Of kent u misschien de fabuleuze Nederlandse zanger Rommie Rick?

April 21, 2004

Drie voor Taal

Op 18 september 2003 schreef ik dat Weerman wel het domste beroep op aarde moest zijn. Deze logische conclusie trok ik destijds na een uitzending van Tien voor Taal. Sinds gisteren zijn de Weermannen van hun solide eerste plaats qua domheid verdrongen door de Kinderboekenschrijvers.

Het is met geen pen te beschrijven hoe dom Kinderboekenschrijvers zijn! Het is me inmiddels wel duidelijk waarom deze personen kinderboeken schrijven: ze kunnen gewoon niet beter! Ik zal geen namen noemen, ben ze trouwens gelukkig ook vergeten, maar als een schrijfster (de vrouw voor de kijker rechts) een spelfout uit een zin moet halen en het eerste woord is onmiddelijk en ze ziet dat niet, tja...

Dat was echter niet het ergste. Consequent drukte men te laat op de antwoordknop, waardoor er natuurlijk geen punten werden verdiend. Nooit eerder heb ik het zo zout gegeten. De eindscore bedroeg iets van 420 punten, dat aantal haal ik met gemak in mijn eentje!

Er is nog maar één oplossing: ik moet stoppen met naar Tien voor Taal kijken. Het is trouwens ook een dom programma. Ten eerste heeft het geen eigen website en als het die wel heeft weten ze hem goed te verstoppen. Ten tweede presteerde men het ergens in 2002 om dode dichters uit te nodigen. Te weten J.C. Bloem (1887-1966) en Gerrit Achterberg (1905-1962). Nou, dan weten we wel genoeg! Bij deze doop ik het programma om tot Drie voor Taal.

Pure nieuwsgierigheid, weet iemand misschien toch de namen van de Nederlandse kinderboekenschrijvers die meededen?

April 13, 2004

Dingen die ik niet begrijp (5)

Ik hou erg veel van spelletjes. Vooral als ik iets goed kan, zoals de paardensprong bij Triviant. Of ingewikkelde rekensommen. Of vragen op het gebied van Aardrijks- en Natuurkunde. Het spelletje moet uitdagend zijn.

Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat mensen een uur (of duurt het nog langer?) naar een programma kijken, waar men door volslagen random koffertjes te kiezen heel veel geld kan verdienen. We hebben het hier over de Nationale Postcode Loterij.

Het spel is volledig op toeval gebaseerd. Het is eigenlijk te simpel voor woorden. Vanmorgen zaten Lucy en ik op het puntje van onze stoel, nummers radend en adviserend aan de kandidate.

Uiteindelijk ging José uit Amsterdam naar huis met 278.000 Euro. Was zij nog even doorgegaan, had zij iets van 850.000 Euro of zelfs 2.6 miljoen Euro in haar zak mogen steken. In de laatste twee koffertjes zat namelijk het kleinste (1 Eurocent) en het grootste (5 miljoen Euro) bedrag.

José had echter (terecht) al eieren voor haar geld gekozen. Ik gunde het haar wel. Ze kende haar man al 26 jaar, maar ze waren niet getrouwd. Hadden elkaar leren kennen op de tram waar de man werkte. "Goh!", zei Linda de Mol, "en zittie nou nog steeds op de tram?". "Neen", antwoordde José, "nu zittie op de metro". Amsterdamse humor is onvergelijkbaar.

Al met al is het allemaal onbegrijpelijk in het kwadraat!

April 4, 2004

Pequeño gran amor

Als ik zeg dat er veel verschillen bestaan tussen de diverse culturen, trap ik een open deur in. In Nederland wordt vaak enigszins smalend naar de Verenigde Staten gekeken, waar men er op seksueel gebied in onze ogen een merkwaardige of hypocriete moraal op na houdt.

"Ach", denk ik dan, "ik ben benieuwd hoe zo'n verlichte Nederlandse geest tegen zichzelf aan zou kijken, ware hij in de USA geboren".

Bij Kopspijkers verscheen gisteren een gestudeerde dame die vond dat scholen seksuele voorlichting moeten geven aan kinderen vanaf vier jaar. In haar optiek moet een kind van vier jaar leren dat baby's ontstaan doordat papa tegen mama aan gaat liggen, zijn piemel in haar gaatje steekt en zijn zaadcellen vervolgens naar haar eicel zwemmen.

Mwoah, van mij hoeft dat niet. In zo'n geval is het handig om mijn Dominicaanse klankbord Lucy naast me te hebben. Wel, zij vond het drie keer niks, dat idee van die mevrouw. Laat het kind zelf maar met vragen komen, dat gebeurt vroeg genoeg. Ok, als Luchiano op zijn 31e nóg niets heeft gevraagd, dan grijpen we heus wel in.

's Avonds keken we naar de Peruaanse talkshow Mónica, waar ik al eerder over heb geschreven. Het thema van de aflevering was Pequeño gran amor, hetgeen letterlijk Kleine grote liefde betekent.

Twee meisjes van een jaar of tien namen plaats op een stoel, in afwachting van hun grote liefde, een voetballer van Alianza Lima. De meisjes waren heftig aan het bekvechten wie er het meest van hem hield. Toen de man tussen hun in ging zitten, haakten de jongedames meteen een arm in de zijne en gingen verleidelijk tegen hem aanhangen.

Het feit dat de man al een vriendin had, maakte geen enkele indruk op hun. "Hij wordt de vader van mijn kinderen", orakelde de tienjarige Lolita.

Er verscheen een meisje van elf, ook zij was verliefd op een (andere) speler van Alianza Lima. Ongelofelijk hoe serieus, geraffineerd en fel de meisjes het object van hun begeerte probeerden in te palmen.

De voetballers hadden geen kwade bedoelingen, zij waren slechts uitgenodigd. Toch had het iets pedofiels. Voor mij was het op het randje om meisjes van tien jaar zich op TV zo te zien gedragen, voor Lucy (mijn Dominicaanse klankbord) was het erover. "Als ze dit in Santo Domingo uitzenden, wordt het programma van de TV gehaald en gaat iedereen linea recta naar de gevangenis!".

Henny Huisman's Mini Playback-show kreeg in Nederland al kritiek, met name omdat jonge meisjes op expliciete wijze sexy idolen als Madonna en Mariah Carey uitbeelden.

Tsja...

March 7, 2004

Badjasmannen

Een van mijn favoriete tv-programma's is de Peruaanse talkshow Mónica, gepresenteerd door Mónica Zevallos. Zij is in mijn ogen met afstand de beste presentatrice annex talkshow-host van Zuid-Amerika. Van degenen die ik ken tenminste. Grootste kracht van Mónica is dat zij bijzonder allround is, een soort combinatie van Henny Huisman, Jan Lenferink (beiden in hun goede tijden) en Mies Bouwman.

Desde Peru: Mónica ZevallosMónica's talkshow op zaterdagavond heeft altijd luchtige onderwerpen. Gisteren ging het om douche-gewoontes. Achter de acht stoelen van de gasten stonden evenzovele douche-cabines opgesteld. Een voor een kwam afwisselend een man en een vrouw, gehuld in badjas, het podium op en nam plaats.

Mónica vroeg de gast vervolgens naar zijn/haar speciale Habits and Rites onder de douche. De een zong, de ander dronk koffie, weer een ander wijn. Na het beantwoorden van de vragen begaf de genodigde zich naar de douche-cabine. De dames in het publiek loeiden en floten als bezetenen als een man zijn badjas, achter de gesloten douchedeuren aflegde. Het mannelijke publiek was aanzienlijk kalmer bij de niet onappetijtelijke vrouwelijke gasten.

Dolle pret dat begrijpt u. Het interessantste van de show was de wijze waarop de mannen zich gedroegen en hoe ze erbij zaten. Ik had sterk de indruk dat de vrouwen zich veel natuurlijker voelden in hun badjas dan de mannen. Mannen zijn gewend om altijd bedekkende kleren te dragen, bijvoorbeeld een broek en een overhemd.

Nu zaten ze daar met half ontblote benen recht tegenover het publiek. Een ongebruikelijke situatie. Daar kan men op verschillende manieren op reageren: in elkaar klappen of juist heel druk gaan doen. Dat laatste deden alle vier de mannelijke gasten. Er werd gewoon verwijfd gedrag vertoond! Zogenaamd nerveus tussen de eigen benen kijken of er een stukje slip te zien was bijvoorbeeld. Neen, dan de vrouwen. Die waren gewoon zichzelf en zorgden voor de broodnodige rust.

Uiteraard ben ik mijn eigen douche-gewoontes eens nagegaan, maar bij mij gebeurt er (uitereaard) niets vreemds. Ik heb dan ook geen badjas.

February 21, 2004

Costa!

De titel van deze post had ook kunnen zijn: Bekentenissen. Om met de deur in huis te vallen, ik vind Costa! een van de betere Nederlandse televisieprogramma's. Zo, dat is eruit.

In de aflevering van gisteren met Claudette, de lerares Frans, zat een aantal erg goed (leuk) geschreven scenes. De rol van Claudette werd vertolkt door Ariane Meijer, die in haar weblog schreef over het optreden als paaldanseres in Costa!.

Hoofdrolspeler Kurt Rogiers deed niet eens mee, is hij wellicht uit de serie geschreven?

Ik heb een advies aan de schrijvers van Costa!: "Jullie hebben talent, begin ook een weblog!"

November 23, 2003

Patty Brard

Het leukste gedeelte van Kopspijkers vind ik het laatste stuk, waarin drie imitatie-gasten aan tafel aanschuiven. Grappig zijn Anton Geesink, Gerrit Zalm, Jan Peter Balkenende en vele anderen. Uiteraard is het parodie (satire?), maar de personen zijn uitstekend te herkennen.

Patty Brard ken ik al sinds haar ontdekking. Zij stond in de Panorama, ik meen met een foto in een sportauto, en werd een tijdje later gevraagd voor Luv. Het was de tijd van Waldolala en ik was verliefd op alle drie Luv-dames.

De kracht van de groep was dat de drie zangeressen gelijkwaardig waren, er stak er niet één bovenuit. Nou ja, alleen José Wijdeven (volgens mij heette die toen nog gewoon Hoebee), kon schijnbaar echt zingen, maar dat maakte mij persoonlijk geen fluit uit. De ene keer viel ik wat meer op blond, dan op de brunette en dan weer op donkere Patty.

Later presenteerde Patty Brard het programma Banana Split en dat deed zij goed. Ik vond haar nog steeds een aangename verschijning. Sindsdien ben ik Patty uit het oog verloren.

Tot gisteren dus. Patty Brard werd geïmiteerd in Kopspijkers. Ik moest wel lachen om het typetje, een volslagen doorgedraaide hysterische vrouw, licht alcoholistisch en geheel de weg kwijt als het om relaties gaat.

Nu zit ik echter met een grote vraag: is dit nu echt Patty Brard? Of is ze gewoon slecht nagedaan? Er was ook niets over van de elegante dame die Patty eigenlijk is. Of in ieder geval ooit was.

Als de satire in dit geval in de buurt komt van de realiteit, vind ik het enigszins bedenkelijk wat Kopspijkers gedaan heeft. In tegenstelling tot het Koningshuis kan een patient zich namelijk echt niet verdedigen!

November 21, 2003

Monique Felida

Curacao is een groot dorp. Een van de gevolgen daarvan is dat men veel sneller beroemdheden tegen het lijf loopt dan in een groot land als Nederland. Ministers, TV-presentatoren en musici moeten tenslotte ook boodschappen doen.

Monique Felida is de juf van klas 1A op de Marnix Basisschool. Buiten dat presenteert zij een aantal televisie-programma's bij Tele Curacao. Zo leest zij regelmatig het nieuws voor, staat bij de lottoballen van Wega di Number en heeft een eigen programma Glamur over schoonheid en verzorging.

Miss Marnix Basis: Monique Felida!Mensen komen niet zomaar op televisie, tenminste niet als presentator. Daar moet men enige uitstraling voor bezitten. Zo heb ik lang geleden Tineke Verburg eens ontmoet. Zij deed iets van teambuilding bij de Detam, waar ik toen werkte. Geloof het of niet, maar zij is een vrouw die indruk maakt.

Zo ook Monique Felida. Ook al is zij niet de jongste meer, zij is typisch een vrouw die haar aantrekkelijkheid blijft behouden. Ik vroeg aan Luchiano of hij nog wat bijzonderheden over haar wist. "Als je jarig bent geeft ze altijd een Spiderman-gum en een sticker", wist hij me te vertellen. Kijk, dat is nou eens informatie waar men iets aan heeft!

Zelf zit Luchiano in klas 1B, bij juffrouw James. Met juffrouw James is helemaal niets mis hoor, ze is aardig, streng op een goede manier en bekwaam. Toch vind ik het wel eens jammer dat hij niet in klas 1A zit.

Bij juffrouw Monique...