CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Zaterdag gaan we na Luchiano's (013) voetbalwedstrijd (0-7) met zijn allen naar Oosterhout. Diana (4) heeft laarzen nodig en als een Imelda Marcos verheugt ze zich daar enorm op. Eerst valt ons oog op een paar mooie paarse laarzen in maat 26. Helaas heeft Diana tegenwoordig maat 27 en kiezen we een ander paar paarse laarzen uit. Verrukt stapt de kleine prinses ermee rond.

Een sprongetje door een Wormgat. Het loopt tegen twaalven als we naar bed gaan. Geen probleem, immers door de wintertijd winnen we een uur. Dat is al de tweede semi-drievoudige alliteratie in twee alinea's. Zondag meldt Teletekst dat Harry Mulisch overleden is, maar dat deden ze twee keer eerder ook en toen was het niet waar. Niet dat iemand hoopt dat het nu wel waar is, maar zonder bevestiging van een andere bron geloof ik het niet. Het blijkt echt waar.

Een unieke schrijver is niet meer onder ons. Bijna even uniek is dat ik bij mijn weten nooit een boek van de beste man heb gelezen. Wel bijna het hele oeuvre van Jan Wolkers, zo weet men meteen waar mijn interesses liggen. De kapsels van Luchiano en CasaSpider zien er ietwat Catweazelachtig uit. Komt dat even goed uit, dat we een uur extra hebben. Lucy neemt de tondeuse ter hand en even later zijn wij weer strak-strak.

Het zonnetje schijnt en we besluiten de tweede helft van Rijen 1 tegen SCO/TOFS 1 uit Oosterhout mee te pikken. Op de tribune is plaats genoeg. Luchiano is er met zijn nieuwe bal, kado van CasasPa en Truus, vandoor naar een van de kunstgrasvelden. Na twee minuten voetbal kijken begint Diana al om patat te zeuren. In de 60e minuut van de wedstrijd, wij zijn er dan een kwartier, geef ik toe en loop met haar naar de kantine. Het is een hele kunst om met twee plastic bekers bier, een plastic beker cola en een grote bak patat met mayonaise terug naar de tribune te lopen. Ik krijg ook heel wat commentaar van de toeschouwers: "Heb je dorst? Ga je dat helemaal alleen opdrinken?" En wat dies meer zij.

Gedurende het twaalf minuten verblijf in de kantine heb ik mooi het openingsdoelpunt van vv Rijen gemist. Het is geen hoogstaande wedstrijd, maar Rijen heeft toch de overhand. Een minuut of tien voor het einde van de wedstrijd breekt SCO/TOFS uit en dit leidt tot de gelijkmaker. Lucy schreeuwt het uit en Diana schrikt daar zo van dat ze de cola over haar kleren gooit. Hadden die lui van SCO/TOFS daar nou niet een beetje rekening mee kunnen houden?

De wedstrijd wordt enigszins onvriendelijk, maar dat kan ons niet schelen als Rijen kort voor tijd de 2-1 scoort. Helaas is de vreugde van korte duur, het doelpunt wordt afgekeurd wegens buitenspel en zo eindigt de wedstrijd in 1-1. Nog even en dan begint op televisie Een tegen Honderd. Daar kijken we met het hele gezin naar. Diana raadt altijd antwoord B. Ze vindt het prachtig als ik A heb gezegd en het toch antwoord B blijkt te zijn. Nou, zo slim is ze niet want ik heb het vaker goed dan zij. Dondersteen.

Regelmatig verpakken wij nu vragen in het A-B-C formaat. "Diana, wat wil je op je brood? A. Pindakaas B. Hazelnootpasta C. Kaas?" Ze raakt er al aardig op ingespeeld. Dat is heel mooi, want de herfstvakantie is afgelopen. Dat zei ik zaterdag nog tegen haar: "Diana, maandag moet je lekker weer naar school." Waarop Diana antwoordt: "Ja, en jij naar Den Bosch."

Was het eigenlijk wel zomaar een weekend?

Posted by CasaSpider at 8:35 PM | Permalink | Comments (6)

"Het Boeimeer is het driehoekige gebied waarlangs de beide Bredase rivieren de Mark en de Aa in een stompe punt naar elkaar toelopen, en waarbij de westelijke uitvalsweg naar Princenhage, hier gevormd door de Julianalaan, de noordgrens vormt." (Bron) Maar zaterdag hoeven wij niet naar dat driehoekige gebied waarlangs die twee rivieren in een stompe punt naar elkaar toelopen. Neen, Boeimeer komt naar ons toe. Van tevoren weten we dat we weinig kans maken, Boeimeer C4 staat bovenaan in de vierde klasse C71.

Onderweg naar Sportpark Vijf Eiken is er veel oponthoud bij de spoorwegovergang aan de Oosterhoutseweg. Het verkeerslicht bij de spoorwegovergang staat continu op rood. Dan zie ik dat er auto's tussen de spoorbomen door slalommen. Er staat een trein stil en het verkeer wordt geregeld door hulpagenten. Dat belooft niet veel goeds. Als we even later op het sportpark aankomen, horen we brandweer en politie aan komen rijden.

Het is een tikkeltje regenachtig, maar minder dan een week eerder en vooral ook veel minder guur. Al snel blijkt Boeimeer een maatje te groot en de goals vliegen keeper Ömer om de oren. De naam Luchiano (12 013) galmt regelmatig over het veld. Dat komt niet zozeer omdat hij voor de gelegenheid aanvoerder is, maar door het feit dat Boeimeer er ook een in de gelederen heeft. Dat zie je niet vaak. Hier gooit onze Luchiano in, let eens op de handjes van Martijn en zijn directe tegenstander. Is dit spiegelen of is dit spiegelen?

Bij rust is het 0-6 voor de Bredanaren of zijn het Bredaenaars, neen ik denk toch Bredanaren. In de tweede helft komen Jorg en Cihad erin en dat scheelt een slok op de borrel. Rijen C4 biedt veel meer tegenstand en aangezien Boeimeer het doelsaldo wil opvijzelen krijgen onze voorwaartsen veel ruimte. Een van die voorwaartsen is Luchiano die zeker drie keer alleen voor de keeper van Boeimeer opduikt. Helaas is hij ongelukkig in de afwerking. Een keer ziet hij Abdullah vrij staan en passed de bal keurig naar hem. Ook deze kans gaat verloren. Later zeg ik tegen Luchiano dat hij de juiste beslissing heeft genomen. Natuurlijk is het leuk om zelf te scoren, maar als hij gemist had was het een echte ego-actie geweest.

Hoe dan ook weet Boeimeer slechts een keer te scoren in de tweede helft en dat is een verdienste van onze jongens. Op zeker moment schreeuwt de vlaggende leider van Boeimeer dat Luchiano gewisseld moet worden. "Nou nog mooier", denk ik bij mijzelf, "gaat die man beslissen wie er bij ons uit moet?" Maar hij bedoelt de Luchiano van Boeimeer. Als de jongen voor mij langs loopt kan ik mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen. "Heet jij Luchiano met 'ch' of met alleen een 'c'", vraag ik. "Met 'ch'", antwoordt de jongen en vervolgt: "Alleen heet ik niet Luchiano maar Richiano". Op het veld klinkt het nagenoeg gelijk.

Na het laatste fluitsignaal hoor ik in de kantine van de Turkse vaders dat het waarschijnlijk een Turkse vrouw is geweest die voor de trein is gesprongen. Iemand kwam haar zoon halen die op het veld naast ons met de C2 speelde. Welk een triest verhaal moet daar achter zitten. Thuis eten we opgewarmde zuurkool met puree van gisteren en gaan daarna op weg naar Oosterhout om laarzen voor Diana (4) te kopen. Het leven gaat door.

Scoreverloop Rijen C4 - Boeimeer C4 0-7:

04 0-1
06 0-2
13 0-3
17 0-4
32 0-5
35 0-6
53 0-7

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2010-2011 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2010/2011.

Posted by CasaSpider at 9:15 PM | Permalink | Comments (4)

Octopus Paul is dood. Op de radio hoor ik de reden. De inktvis pleegde zelfmoord na zondag een 1-2 overwinning voor Feyenoord te hebben voorspeld. Epic Fail en hier nog een. Wat heeft de ouders toch bezield toen ze hun zoon Con noemden, rekening houdend met het feit dat zijn achternaam Domen is? Sadisme.

Het nieuws gaat altijd door, sneller dan de ontvanger kan bevatten. De kinderen hebben herfstvakantie, elke morgen leg ik een A4-tje op tafel gericht aan Luchiano (013) met dingen die hij die dag moet doen. Over irritante vaders gesproken. Woensdag staat het (laten) repareren van zijn fietsketting op het programma. Dat moet toch te doen zijn.

Dinsdagavond zijn we bij CasasPa en Truus in Dommelen op bezoek geweest. CasasPa heeft een mooie scanner waarmee hij zijn oude fotonegatieven in kan scannen. Wellicht zijn er binnenkort foto's te zien van CasaSpider uit een tijd toen er nog lang geen Wikipedia bestond. Voor nu doen we het met vier foto's van de kermis in Rijen, zondagavond als besluit van Luchiano's verjaardag.

• Diana (4) en Lucy in de Rups
• Luchiano is niet weg te slaan bij de Cake-Walk
• Het vuurwerk was niet helemaal te vergelijken met de Olympische Spelen of het WK Voetbal
• De dames in de Octopus, het slechte nieuws over Inktvis Paul was nog niet tot ons gekomen

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (5)

Okay, okay. Ik heb Luchiano (013) aka DNA (De Nieuwe Afellay) een mooie zondag beloofd met PSV-Feyenoord als hoofdgerecht. Maar dit had nu ook weer niet gehoeven. Al is het kengetal (010) omgekeerd wel toepasselijk.

Sterkte, Mario Been.

Posted by CasaSpider at 10:46 PM | Permalink | Comments (12)

Zaterdag na de zwaarbevochten overwinning van Rijen C4 op Baronie C4 gaan Luchiano (toen nog 12) en ik op pad om boodschappen te doen. We gaan ook naar Tilburg, de jongeman mag een Wii-spel uitzoeken. Tot zijn spijt is Tour of Duty 4 niet te vinden. Ik ben daar niet zo rouwig om, al die schietspellen...

Bij Intertoys kiest Luchiano voor New Super Mario Bros, een spel vanaf drie jaar. Dat is ook leuker voor de rest van het gezin. Het spel stamt uit 2006 en is ontwikkeld voor de GameBoy. Eind 2009 is de Wii-versie uitgekomen en die kopen wij.

Dan komt hij aandragen met twee pistooltjes met ronde schijfjes als munitie. En ook nog een of ander spiraalgeval dat je van de ene hand in de andere kunt laten overgaan.

Waarom al die dingen? Wel, vandaag zondag 24 oktober 2010 is mijn favoriete zoon 013 jaar geworden. Luchiano, van harte gefeliciteerd. Tilburg is zijn favoriete stad in de omtrek en hij zit er ook op school. Tilburg is 013, zelfs voor een leek is het niet moeilijk hier de symmetrie te ontwaren.

De appeltaart hebben we net op en de overige drie gezinsleden spelen op de bank New Super Mario Bros. Al houdt Diana (4) zich vooral bezig met de ballonnen. Het zonnetje schijnt, wie weet wat deze dag nog brengt.

Als bonus een foto van de twee oogappels.

Posted by CasaSpider at 10:45 AM | Permalink | Comments (7)

Het schrijven van voetbalverslagen is meer dan vertellen welke kant de bal op gaat en hoeveel het geworden is. Neen, een voetbalverslag gaat veel verder, althans dat kan het. Stelling: de verslagen van CasaSpider zijn de Hitchhiker's Guide to the Galaxy van het voetbal. Een boude stelling, maar wat kan men anders concluderen als mensen uit Apeldoorn op vakantie in Oosterhout gewoon alle plaatsjes in de buurt herkennen, alsmede de gebouwen van Brabant Water? Flauwekul allemaal natuurlijk, maar toch was het leuk om te lezen Els.

Zaterdag speelt Rijen C4 tegen Baronie C4 uit Breda. Net als wij heeft Baronie slechts één punt en hun doelsaldo is nog slechter dan het onze. Met andere woorden: onze laatste kans op een gunstig resultaat. Daar ziet het in eerste instantie echter niet naar uit. In het gure herfstweer domineert Baronie het spel. Met de vader van Fas sta ik achter het doel van de Baronie-keeper, een forse jongen die met een hoge stem aanwijzingen naar zijn verdedigers schreeuwt. Veel krijgt hij niet te doen.

Tegen Baronie voetballen is niet zomaar iets, het is wel een vereniging met historie. Van 1955 tot 1971 speelt de club betaald voetbal, in de tweede divisie. Ook bij de amateurs zijn de resultaten indrukwekkend: Twee algehele landstitels, drie zondagamateurtitels en zes hoofdklassetitels. Dit seizoen speelt Baronie in de Topklasse. Ik bedoel maar.

Het is koud en het regent, heel anders dan bij de vorige wedstrijden. Maar ja, toen verloren we dik. Misschien dat slecht weer ons beter gezind is? Met meer geluk dan wijsheid halen we de rust met 0-0. De hockey-velden zijn leeg, de lente is het jaargetijde dat ook veel beter bij de frivole hockeymeisjes past. Ik ben al lang blij naar de kantine te kunnen, om een beetje op te warmen.

De tweede helft heeft Rijen de wind mee en is de wedstrijd veel meer in evenwicht. Abdullah staat in de spits en dat is een hele versterking. Luchiano (12) bijt regelmatig van zich af en heeft na een doorbraak de 1-0 op de schoen. De keeper met de hoge stem stopt zijn inzet bekwaam. Later zegt Luchiano: "Die keeper was helemaal niet zo goed."

"Nou, ik vond hem wel goed", antwoord ik, "jouw schot stopte hij anders maar mooi." Luchiano: "Ja, maar dat kwam omdat ik recht op hem af schoot". Nou, dat is dan niet zo handig. Dankzij de uitstekend spelende Cihad komt Rijen op een 1-0 voorsprong, een gebeurtenis die wat warmte in de Rijen-harten pompt. We schreeuwen het uit. Nu die voorsprong vasthouden is het devies. Beide teams krijgen kansen, in de 67e minuut van de 70 minuten speeltijd beslist Abdullah de wedstrijd op prima wijze. Een andere uitblinker mag niet vergeten worden: gelegenheidskeeper Ömer Kanbur die een paar knappe reddingen verricht, helemaal als hij een zeker lijkend doelpunt nog over de lat weet te tikken. Mede dankzij Ömer hebben we voor het eerst de nul gehouden.

Als scheidsrechter Marco Fischer affluit is de ontlading groot. Meteen daarna slaat de kou in alle hevigheid toe, ik kan haast niet meer schreeuwen wegens bevroren wangen. Wat een narigheid. Het belangrijkste is dat er een bijzonder spannende wedstrijd op de mat is gelegd en de jongens geknokt hebben voor wat ze waard zijn. Complimenten voor Rijen C4! Als beloning krijg ik de tas met vuile sportkleding mee naar huis.

Scoreverloop Rijen C4 - Baronie C4 2-0:

48 1-0 Cihad
67 2-0 Abdullah

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2010-2011 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2010/2011.

Posted by CasaSpider at 9:03 PM | Permalink | Comments (3)

Soms is symmetrie beter, soms asymetrie. Bij intelligentietesten moet men weleens een boom tekenen. Ik kan niet goed tekenen. Mijn boom is een tamelijk symmetrisch, rechtopstaand ding met takken. Volgens de vakliteratuur wijst een symmetrische, rechtopstaande boom op geestelijke stilstand. Sindsdien teken ik een boom enorm overhellend naar rechts, hetgeen staat voor mannelijk en actief. Het gaat nu stukken beter met me.

Bij getallen(reeksen) is het juist leuk om naar symmetrie te zoeken. Woensdagochtend belde Giel Beelen voor 3FM Robert ten Brink op om hem met zijn verjaardag te feliciteren. Sjonge, wat heeft die Robert ten Brink 's ochtends een zware stem. Het was dus 20.10.2010, een prachtig symmetrische datum. De geboortedatum van Robert is 20.10.1955. Hoe oud is hij woensdag geworden? Precies, 55 jaar.

Dat vind ik nou mooi. Voetbalkenners zeggen weleens: "Aan verliezen moet je nooit wennen." Nu wil het geval dat Rijen C4 van Luchiano (12) met één punt op de voorlaatste plaats staat. In de auto op weg naar de training zeg ik tegen hem: "Nou jongen, zaterdag is jullie laatste kans om dit seizoen nog een wedstrijd te winnen. Baronie C4 staat zelfs nog onder jullie!" Onverstoorbaar antwoordt Luchiano: "Dat zal dan niet lang meer duren."

Ik zal hem eens een boom laten tekenen.

Posted by CasaSpider at 6:00 PM | Permalink | Comments (20)

Op het Beatrix College in Tilburg is het deze week Trixweek. De tweede klassen van de TL-opleiding doen mee aan The Real Game, een spel waarin de leerlingen allemaal een beroep krijgen en dat zo echt mogelijk spelen. Voor het eerst hoor ik Luchiano (12) over bruto salaris, belastingen, pensioen en allerlei onvoorziene kosten. Met een beetje geluk krijg hij op die manier nog ooit enig begrip voor mijn situatie.

Luchiano is nu trouwens zelfstandig vrachtwagenchauffeur. "Weet je dat een vrachtwagenchauuffeur 4000 euro per maand kan verdienen?", zegt hij. Zelf zit de jonge chauffeur op een salaris van 2700 euro en de lange werktijden zinnen hem een stuk minder. 's Avonds vullen de kinderen lijsten in met vragen als: "Wat is jouw droom?" Luchiano: "Een mooie, dure auto hebben." Vervolgens moeten ze aan hun ouders vragen wat die van hun droom vinden. CasaSpider: "Nou jongen, dan mag je wel eens hard beginnen te leren. Om zo'n auto te kunnen kopen."

Dinsdagavond ben ik toevallig op het Beatrix College, bij een zogenaamde resonance-avond. Leshuisdirecteur Hans Staps brengt The Real Game ter sprake: "Ja, en dan schrijven die kinderen hun droom op. Bijvoorbeeld dat ze later een mooie auto willen. En dan zegt die vader, nou jongen zo'n mooie auto ga jij nooit krijgen." De waarheid is soms hard.

Hans Staps vervolgt: "Ja, The Real Game is heel bijzonder. Morgen staat er iets heel speciaals te gebeuren. Daar gaan we het Jeugdjournaal mee halen." Als ik die avond thuiskom licht ik Luchiano in: "Zorg ervoor dat je morgen goed in vorm bent, dan gaat het gebeuren bij The Real Game!"

Woensdag om 12:17 komt er een SMS binnen van Luchiano: "Lichte paniek bom gesignaleerd en man die dood kraai op de grond gooide en keel snijd bewegingen deed". Het verbaast me dat de kinderen niet door hebben dat het nep is. Om 12:33 SMS ik terug: "Spannend swa, blijf maar een beetje uit de buurt!" Om 13:10 SMS't het Beatrix College zelf: "SPEKTAKEL! Uw kind denkt nu een ramp op school mee te maken. Dit is echter in scène gezet en dus NIET echt. Kijk nu LIVE mee op www.beatrixcollege.nl".

Bij Brabant Water krijg ik helaas geen beeld op de live-stream, die worden bij ons afgeknepen. Bij thuiskomst vertelt Luchiano me het hele verhaal. Een man is met zijn auto tegen het hek van de school aangereden en drukt demonstratief op een knopje, de indruk wekkend dat hij een bom wil laten afgaan. Als de kinderen naar buiten gaan willen ze dichter bij de auto komen. Sommigen beginnen dingen naar de auto te smijten, de docenten grijpen snel in.

Dan komt de politie. De man spingt uit zijn auto en rent "joggend" weg. De politie jogt er wat achteraan. Dan struikelt de man plotseling over "iets" en wordt ingerekend. De terrorist heeft een paardenstaart en blijkt later de buurman van teamleider Chris Huijbregts te zijn. De kinderen vinden het allemaal toch wel vet, vooral de meisjes hebben heerlijk gegild. Het gebeuren levert ook een handvol Twitterberichten op.

Lees ook Luchiano's verhalen op zijn blog over The Real Game: Dag 1, dag 2, dag 3 (vandaag). Op de website van het Beatrix College staat uiteraard ook een artikel over de nepramp. Voor de zekerheid maak ik er een mirror van.

Eens kijken wat onze vrachtwagenchauffeur morgen weer beleeft.

Posted by CasaSpider at 10:43 PM | Permalink | Comments (4)

Dinsdag 19 oktober 2010 is het Jaarmarkt in Rijen. Een soort van nationale feestdag voor het dorp, het hele openbare leven ligt stil. Vraag me niet wat er precies gebeurt op de Jaarmarkt, maar het heeft vast met drank te maken. Dit was het resultaat van de Jaarmarkt 2009:

RIJEN - De jaarmarkt in Rijen is dinsdagavond geëindigd in een veldslag.

Zes mensen werden gearresteerd en drie agenten raakten lichtgewond. Een van hen moest voor behandeling naar het ziekenhuis.

De ongeregeldheden begonnen rond halfelf met een opstootje in de zaal van 't Boerke aan de Hoofdstraat, waar een ruit sneuvelde na wat de politie noemt enig trek- en duwwerk van bezoekers. Daarop hebben twee portiers twee jongens die binnen gevochten hadden, buitengezet. De politie vroeg dit duo zich verder uit de voeten te maken. De agenten spraken vervolgens andere jongeren aan die op straatmeubilair stonden en tegen auto's hingen. Op dat moment werden de agenten bekogeld met (kiezel)stenen. De stenengooiers werden volgens de politie aangemoedigd door de groep die kort daarvoor was aangesproken. Omdat er vanuit het café steeds meer mensen op het tumult afkwamen, riep de politie assistentie in vanuit de regio. Met behulp van die extra agenten, onder wie drie hondengeleiders, is de straat vervolgens leeggeveegd.

Aangehouden zijn drie mannen (20, 27 en 50) en een vrouw (24) uit Rijen en een man van 29 en een vrouw van 20 uit Breda.

Wat een tumult. Zeg Jaarmarkt in Rijen en je zegt als vanzelf kermis. Waar anders kan die kermis gehouden worden dan op het Burgemeester Sweensplein? Precies: nergens! Met de auto hebben we die 500 meter zo afgelegd, oh wat is het toch heerlijk parkeren vlakbij het Burgemeester Sweensplein. Op de kermis duiken Lucy en Diana (4) al snel in de Rups en Luchiano (12) in de Cake-Walk. Ik beperk mij tot het maken van foto's.

De volgende etappe is Spooky Pirates, een soort van donker spookhuis met piraten als thema. Acht euro voor vier personen is niet weinig. Als Diana bij het betreden van het spookhuis al harder gilt dan de piratenpoppen vrees ik het ergste. Ik neem haar op de arm en loods ons tussen autobanden, touwen en bewegende ondergronden heen. Licht getraumatiseerd maar wel levend komt Diana eruit. Een oliebol en een suikerspin helpen haar er weer enigszins bovenop. Daarna durft ze weer in andere attracties en vindt de draaimolen zelfs saai.

Er is zo'n ding met ronddraaiende cabines: Break Dance. Luchiano is er al een keer in geweest en het is heftiger dan de Bomber van vorig jaar. Ik spot Hasan Ali met zijn broer en Ömer Celik, beiden teamgenoten van Luchiano in de C4. Even later gaat Luchiano er nog een keer in. Wij willen kijken, maar dan wel in het zonnetje. Daarom lopen we om het apparaat heen, richting Spooky Pirates. Als Diana dat in de gaten heeft begint ze te krijsen: "Nee, ik wil niet daarin!" Het kost enige moeite haar duidelijk te maken dat we alleen maar in het zonnetje gaan staan.

Als je niet uitkijkt is een paar uurtjes kermis duurder dan een dag Efteling met het hele gezin. Compleet gekkenhuis. Tijd om thuis de shoarma maar eens op het vuur te zetten.

Posted by CasaSpider at 6:10 AM | Permalink | Comments (6)

Rijen C4 moet uit tegen Beek Vooruit. Bij het horen van de naam Beek denk ik toch eerst aan Limburg, maar dat komt door de mooie verhalen van Laurent over de plaats waar hij opgroeide en uiteindelijk het ouderlijk huis heeft moeten verkopen, na het overlijden van zijn moeder. Er is echter ook een Beek dichterbij Rijen. Het is het dorp Beek dat tegen Breda aan ligt en waarvan de gemeentenaam in 1951 is gewijzigd in Prinsenbeek. Met Carnaval heet Prinsenbeek Boemeldonck, in het Engels Slowtrainswamp.

Prinsenbeek beschikt over een mooi sportpark, helemaal als de zon schijnt. Als we naar het voetbalveld lopen blijkt dat er ook veel gehockeyd wordt. Diverse mannen waarschuwen me: "Deze keer wel bij het voetbal blijven, hè? Deze keer geen dameshockey kijken, hè?" Wat denken ze wel! Bovendien zijn voetbal- en hockeyvelden gescheiden door een hoge afrastering. We beginnen met een foto van Raymond (vader van Daan), Neset (vader van Alperen) en Mustafa (vader van Cihat).

Over de eerste helft valt niet veel te zeggen. Zoals verwacht is Beek Vooruit C4 duidelijk sterker. Ik sta met de camera in de aanslag naast de keeper van de tegenstander, maar die heeft vrijwel niets te doen. Twee schoten naast van Cihat en een niet al te moeilijk schot van Jaap op goal. Dat was het wel zo'n beetje van onze kant. Beek Vooruit gaat met een 3-0 voorsprong de rust in. O ja, bij ons staat Abdullah in de goal, wegens permanent keepersprobleem. Hij doet het niet onverdienstelijk.

In de rust gaat iedereen een kopje koffie drinken. Ik wil ook wel, maar word tegengehouden door hogere machten. Er valt gewoon niet tegen te vechten. In de doka verschijnen op onverklaarbare wijze hockey-foto's uit de ontwikkelaar. Ben ik in een vorig leven wellicht de Johan Cruijff van het hockey geweest? Ja, of ik ben een viejo verde, een oude man die wel een jong blaadje lust. Van de andere kant, zo oud ben ik nog lang niet.

Aha, daar komen onze jongens alweer aan. Bijna de aftrap gemist. Beek Vooruit gaat door op de ingeslagen weg en loopt gemakkelijk uit naar 5-0. In de 45e minuut krijgt onze beste speler Cihat een rode kaart wegens een schoppende beweging naar een tegenstander. We moeten met tien man verder en wat men dan wel vaker ziet gebeurt nu ook. In plaats van dat we helemaal overlopen worden vecht het team zich terug in de wedstrijd. De aanvallers Jaap, Fas en Luchiano (12) komen vaker aan de bal en stichten veel meer gevaar dan voorheen.

Kort nadat Rik een opgelegde mogelijkheid voor de eretreffer heeft laten liggen scoort Jaap uit een mooi genomen vrije trap van Ömer Kanbur. De eindstand is 6-1 en daar hebben we vrede mee. Volgende week is onze laatste kans om een wedstrijd te winnen, thuis tegen het op de laatste plaats staande Baronie C4. Nu al kijk ik uit naar het hockey.

Scoreverloop Beek Vooruit C4 - Rijen C4 6-1:

03 1-0
12 2-0
27 3-0
36 4-0
43 5-0
62 5-1 Jaap, vrije trap Ömer Kanbur
67 6-1

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2010-2011 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2010/2011.

Posted by CasaSpider at 2:30 PM | Permalink | Comments (4)

Als ik op zaterdagavond twee huisgenoten ieder onder een dekentje naar de televisie zie kijken gaat me ineens een lampje branden. Het is 2010 en die malle witte dingen onder de ramen vormen het verwarmingssysteem. Voor het eerst dit (na)jaar draai ik de thermostaat op 21 graden, tot dan wees hij 19 aan. Brrr! Een minuut of 20 later geven de twee huisgenoten van onder hun dekentjes commentaar: "Het ruikt hier verbrand!"

Just for the record, in het najaar van 2010 gaat de verwarming op zaterdag 16 oktober om 22:00 aan.

Posted by CasaSpider at 9:21 AM | Permalink | Comments (2)

Een van de weinige regels van de Nederlandse Taal die praktisch ongewijzigd zijn gebleven is die van 't Kofschip. Al enige jaren ben ik bezig Luchiano (12) te leren hoe 't Kofschip werkt. Na een uur schreeuwen uitleg snapt hij het meestal wel, maar is het een week later even hard weer vergeten. Het gebeurt niet vaak, maar laatst begon hij er zelf over. Dan is er altijd iets speciaals aan de hand, meestal iets "grappigs".

"Ja pap, dat kofschip werkt niet meer hè?"
"O nee?", zeg ik verbaasd. "Of bedoel je dat het bij jou niet werkt?"
"Jawel, maar 't Kofschip houdt geen rekening met Engelse woorden die op een 'x' eindigen", zegt Luchiano.
"Weet ik", antwoord ik. "En ik schrijf toch mooi relaxed in plaats van relaxt."
"Ja best", zegt Luchiano. "Maar ze moeten 't Kofschip vervangen. Bijvoorbeeld door XTC-koffieshop."

Net als Sexy Fokschaap leuk verzonnen. En wat te denken van Diana (4) die naar aanleiding van de relatie vuilnisbak, auto die hem op komt halen, een vuilnisman vuilnisbakker noemt?

Posted by CasaSpider at 7:29 PM | Permalink | Comments (9)

Mensen. Mensen zijn fascinerende wezens. De hele dag zijn we druk met vanalles. We winden ons op over een buurman, een collega, een echtgenoot, een weggebruiker of zomaar een onbekende. Ik tenminste wel. Maar waar gaat het eigenlijk over? Misschien zijn we wel goed in het opblazen van futiliteiten.

Maar soms is er hoop, in het Spaans esperanza. Woensdag 13 oktober 2010 houdt de wereld zijn adem in...

Op 5 augustus 2010 stort een Chileense mijn in en zitten 33 mannen 700 meter onder de grond als ratten in de val. Onwillekeurig denk ik meteen terug aan de Russische onderzeeër Koersk die op 12 augustus 2000 in de Barentszzee zonk en waarbij uiteindelijk alle 118 opvarenden het leven lieten. "Die mijnwerkers komen niet meer levend boven", speelt door mijn hoofd.

Alles wordt uit de kast gehaald voor de complexe reddingsoperatie. Gelukkig is er via een pijplijn contact met de mijnwerkers, wellicht het meest essentiele facet om hen op de been te houden. Aanvankelijk is er sprake van een reddingsactie net voor Kerstmis, maar de operatie verloopt voorspoediger dan gedacht.

Vandaag is het zover. De eerste mijnwerker die in de Fenix-2 capsule naar boven wordt getakeld is Florencio Avalos, 31 jaar en vader van twee kinderen. Om iets na zes uur ben ik getuige van de redding van Mario Sepulveda, 40 jaar. De foto's en de namen van de mannen die gered worden staan in beeld, het is mooi dat de gezichten een naam hebben. De eerste twee mannen ogen opvallend fit, met hun donkere zonnebrillen op.

De reddingsoperatie gaat in totaal bijna twee etmalen duren en is niet zonder risico. Heel veel mensen, overal op Aarde, leven mee. Dat is dan weer het mooie van de mensheid. Deze 33 mensenlevens zijn veel waard, en zo hoort het ook. Dat geeft hoop voor de toekomst, esperanza.

Een van de opgesloten mijnwerkers is tijdens de 70 ondergrondse dagen vader geworden van een dochter. Er was al een naam bedacht, maar is door de moeder op het laatste moment gewijzigd in Esperanza. Toepasselijker kan haast niet.

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (6)

Een post als reactie op een reactie op de post Korsou, 10.10.10. Reageerster Anita heeft drie jaar op Saba gewoond en daar meegeholpen aan het schrijven van het jeugd- en educatiebeleid. Zij voelt zich nog steeds betrokken bij de voormalige Nederlandse Antillen in het algemeen en Saba in het bijzonder.

Tot zover een normale reactie, ja zelfs een waardevolle. Niet eerder hoorde ik van iemand uit Nederland die op Saba heeft gewerkt. Tot mijn spijt heb ik het eiland met de hoogste bergtop van het Koninkrijk, de Mount Scenery met een hoogte van 877 meter, nooit bezocht.

Het vliegveld heeft met zijn 400 meter de kortste landingsbaan ter wereld voor commerciele vluchten. Piloten die op Saba vliegen moeten een speciaal certificaat halen. Immers, men vliegt recht op de hoge berg af, maakt op het laatste moment een draai richting het vliegveld en dan is het vooral heel hard remmen om niet met toestel en al de zee in te kukelen. Er is zelfs een T-shirt met de tekst: "I survived landing on Saba".

Het venijn zit ook bij Anita in de staart. Drie keer lees ik met wijdopengesperde ogen de laatste zin van haar reactie. Telkens keer weer schiet ik in de lach. Dit staat er: "PS ben jij die vriendin van Door, die ook van Disciclin houdt?" (tekst)

VriendIN?!?
Disiclin?!?

Disiclin is een tamelijk sterk schoonmaakmiddel dat op Curacao alom gebruikt wordt om vloeren en toiletten schoon te maken. Het is te verkrijgen in felle kleuren groen, blauw, geel, roze en vast nog meer. Nee Anita, ik houd NIET van Disiclin! En ik ben een MAN (m)! Alhoewel, als men dat zo hard schreeuwen moet...

Anita, dank je wel voor de inspiratie.

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (12)

Lang niet iedereen realiseert zich dit, maar zondag 10.10.2010 is een nu al historische datum voor het Koninkrijk der Nederlanden. Enkele jaren geleden is een proces in gang gezet dat moest leiden tot de ontmanteling van het Land de Nederlandse Antillen. Per 10.10.2010, vandaag dus, houdt dit land op te bestaan.

De kleine eilanden Bonaire, Sint Eustatius en Saba krijgen de status van bijzondere gemeente van Nederland. De eilanden Sint Maarten en Curacao zijn per vandaag nieuwe landen. De wereld heeft er derhalve twee landen bij, dat is toch geen kattenpis. Met Churandy Martina heeft Curacao meteen een wereldtopper op de 100 en 200 meter sprint in huis. Ik voel nu al het kippenvel als de Curacaose vlag bij de Olympische Spelen 2012 in Londen binnengedragen wordt.

Het ontbindingsproces is niet gemakkelijk geweest. Dan heb ik het alleen nog maar over Curacao. De bevolking van het nieuwe land is tamelijk verdeeld over hoe de band met Nederland ingevuld moet worden en wat de juiste weg is om te gaan. Een substantieel deel wil uiteindelijk de volledige onafhankelijkheid. Waarschijnlijk een onvermijdelijke ontwikkeling.

Maar vandaag kijken we naar het mooie van de geboorte van een nieuw land. Het doet mij deugd dat zowel de nieuwe regering bij monde van Gerrit Schotte als de oude met Emily de Jongh-Elhage tijdens de laatste Statenvergadering van de Nederlandse Antillen zich positief hebben uitgelaten over verleden en toekomst. Iedereen beseft dat hij (m/v) een onderdeel, een radertje is geweest in een grote machine.

Door van Doorgaatervoor, met ook een Curacao-verleden, wijst mij op een mooie YouTube-link met zangeres Izaline Calister, een in alle opzichten schitterende vrouw. Zij heeft een boodschap voor het nieuwe land Curacao, een boodschap van eenheid en verbroedering. Het enige nadeel is dat men wel Papiaments moet kunnen verstaan om hem te begrijpen, de ondertiteling ontbreekt.

Een van de mooiste liederen van Izaline Calister is Wow'i Kariño ofwel Oog van Genegenheid. Een lied over liefde. Wat is toepasselijker op deze historische dag, 10.10.2010.

Korsou pabien! Mi ta stimabo.

Posted by CasaSpider at 11:21 AM | Permalink | Comments (6)

Associaties... zijn fascinerend. Zojuist heb ik op Facebook een vriendschapsverzoek gedaan aan Ton Ermens. Begin jaren '80 woonden wij in een 10-eenheid aan de Willem Schuylenburglaan 68 te Utrecht, op studentencomplex Van Lieflandlaan. Als ik om een praatje verlegen was, beukte ik de deur van Ton, die een kamer schuin tegenover de mijne had, in. Ton vond dat nooit erg, althans liet dat niet blijken.

Zaterdagmiddag speelt Rijen C4 thuis tegen Bavel C3, virtueel koploper in de vierde klasse C71. Het is schitterend voetbalweer, maar dat zijn de supporters van Rijen C4 wel gewend. Vermoedelijk betreft het een soort van compensatie door hogere wezens voor onze niet zo geweldige resultaten. Bavel dus, een dorp met 6500 inwoners dat behoort tot de gemeente Breda. Ton Ermens komt er ook vandaan, bij mijn weten heeft hij nooit gevoetbald. Tijdens het Carnaval heet Bavel Baviaonenland.

Oeh! Oeh!

Bavel is sterker, maar onze jongens vechten taai terug, hun keeper staat er niet voor niets. We hebben Alperen (links) weer in de gelederen, de jongste maar ook grootste van ons team. Hij speelt een puike wedstrijd. Het duurt tot de 14e minuut voordat Bavel de 0-1 scoort, het doelpunt is in twee foto's prima vastgelegd. Al zeg ik het zelf. Net voor rust wordt het 0-2. Als iedereen richting de kantine loopt, neem ik een kijkje bij het dameshockey. Geen idee wie er spelen en het niveau is niet bijster hoog. Maar welk een kijkgenot!

Jammer, daar komen de jongens alweer het veld op. Luchiano (12) kapt een tegenstander uit en er wordt lekker gespeeld, maar nooit op het scherpst van de snede. Daarvoor zijn de Baviaonen domweg te sterk. Ze lopen eenvoudig uit naar 0-6. Dan komt Rijen terug, Ömer Kanbur maakt er 1-6 van en even later wordt zijn vrije trap op het nippertje door de keeper gestopt. Ömer neemt de corner zelf, maar resultaat blijft uit. Kort voor tijd bepaalt Bavel de eindstand op 1-7.

Iedereen loopt ondanks de zware nederlaang tevreden het veld af, het is een plezierige middag. Zaterdagavond start ik met de film All Stars, speciaal voor Antonie Kamerling die op 6 oktober 2010 een einde aan zijn leven heeft gemaakt. Het begin van zijn carriere als Peter Kelder heb ik avond aan avond gevolgd in Goede Tijden Slechte Tijden. In All Stars speelt ook Isa Hoes mee, zijn vrouw. Zij blijft achter met twee kinderen. Het is een weirde wereld. Uiteindelijk heb ik de film na vijf minuten afgezet.

Nou Ton Ermens, antwoorden we nog?

Scoreverloop Rijen C4 - Bavel C3 1-7:

14 0-1
33 0-2
42 0-3
59 0-4
62 0-5
65 0-6
66 1-6 Ömer Kanbur
70 1-7

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2010-2011 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2010/2011.

Posted by CasaSpider at 9:23 PM | Permalink | Comments (4)

Er is een theorie dat een man met een klein kind aan zijn zijde bijvoorbeeld in een supermarkt veel sneller aanspraak heeft met vrouwen. Interessant, maar wat is de basis van dit fenomeen? Moet het per se een kind zijn dat als katalysator dient? Mijn collega Jac Groenen zit rechts naast mij. Ineens haalt hij een oranje vrucht tevoorschijn. Het is een tamelijk grote oranje vrucht, drie keer raden wat het is.

"Kijk eens naar mijn mandarijn", zegt Jac.
"Is dat een mandarijn?", vraag ik. "Het lijkt meer op een sinaasappel."
"Nee, het is een erg grote mandarijn", zegt Jac.
"Wat is eigenlijk de definitie van een mandarijn?", vraag ik.

We zoeken het op, maar komen er niet echt uit. Mandarijnen lijken op kleine sinaasappels. Ze kunnen pitten hebben, maar dat hoeft niet. Mensen die langslopen vangen iets op van ons gesprek. "Wat is de definitie van een mandarijn?" Iedereen heeft een mening en wil die delen. Het lijkt wel of we ons met een klein kind op de arm in een supermarkt bevinden.

Daar loopt Rob van den Berk langs. Eenmaal het woord mandarijn laten vallen is genoeg hem op zijn schreden terug te doen keren. "Kijk eens wat Jac in zijn linkerhand heeft", prikkel ik hem. "Is dat een mandarijn?" Rob antwoordt dat dat toch wel een erg grote mandarijn is. "Mijn definitie van mandarijn is dat hij gemakkelijk pelbaar is, als je het vergelijkt met een sinaasappel", poneer ik.

Nu is Rob helemaal bij de les: "Nou, toen ik op Ibiza woonde, plukte ik 's morgens vaak een sinaasappel van de boom en die pelde je minstens zo gemakkelijk als een mandarijn." Na wat grappen over pilgebruik op Ibiza en de Ku en de Pascha, vertelt Rob hoe hij daar is terechtgekomen en er een jaar heeft gewoond. Een interessant verhaal over een arbeidsconflict, een zak geld, een vriendin die al op Ibiza werkte en uiteindelijk een baan in het onderwijs aldaar.

Zo weten we meer over een collega, al blijft het jammer dat de pelbaarheidseigenschap van de mandarijn geen onderscheidend criterium meer is. Op dat moment komt Ton Koenen voorbij: "Dat is een mandarijn, dat zie ik aan de vorm. Een sinaasappel is ronder."

Op de valreep toch een nieuw criterium gevonden. "Neem je morgen een hele grote banaan mee?", vraag ik aan Jac.

Posted by CasaSpider at 5:00 PM | Permalink | Comments (18)

Impact is afhankelijk van meerdere factoren. Hoe ernstig zijn de gevolgen van een calamiteit, hoeveel mensen (?) zijn erbij betrokken en hoe dichtbij is het? Het vraagteken achter mensen staat er niet voor niets. Als 500 koeien verdrinken is dat feitelijk het ergste voor de koeien en hun naaste familie, maar wij kijken toch vooral naar de economische effecten voor de boer.

Vrijdagmiddag meldt de radio dat de A59 dicht is. Zo vaak komt de A59 niet in het nieuws, maar deze keer is er dan ook echt iets ernstigs aan de hand. Een vrouw is met vier leerlingen van de Amsterdamse dansschool Lucia Marthas op weg naar de Efteling, voor televisie opnames.

Ze mindert vaart voor een file. De vrachtwagen achter haar ziet de file te laat en ramt haar auto van achteren. De auto schuift onder de vrachtwagen voor haar en wordt finaal verwoest. De vrouw en drie kinderen zijn op slag dood, een 10-jarig meisje is zwaargewond naar het ziekenhuis afgevoerd.

Het ongeluk gebeurde op het traject Hooipolder - Waalwijk. Die middag rijd ik in omgekeerde richting over de A59. Een groot gedeelte aan de andere kant is afgezet. Er rijdt geen enkele auto. De achtergrond kennende geeft dat een lugubere sfeer. Het loopt tegen vijven en gelukkig zijn de bij het ongeluk betrokken voertuigen al opgeruimd. Bijna wordt de weg weer vrijgegeven.

Een ongeluk waarbij meerdere kinderen het leven laten en zo dichtbij, ja dan is de impact groot.

Zaterdag is er het partijcongres van het CDA in Arnhem. Wij komen net terug uit Tilburg. De stemming over de diverse (16?) moties staat op het punt van beginnen. De eerste is motie nummer drie, van Alaattin Erdal. Zijn motie behelst dat om moverende redenen de samenwerking met de PVV niet door moet gaan. Niet alle CDA-leden zijn bekend met het fenomeen dubbele ontkenning. Als men vóór de motie stemt, stemt men tégen de nieuwe coalitie; stemt men tégen de motie, dan is men vóór de nieuwe coalitie. Als de stembiljetten zijn opgehaald blijkt dat kennelijk heel wat mensen precies andersom hebben gestemd. Daarom wordt er nogmaals gestemd door handopsteking. Snel ziet de voorzitter dat de meesten voor de nieuwe coalitie zijn, ongeveer 68% dan toch. Op mij komt het allemaal ietwat chaotisch over.

Ervan uitgaande dat de kritische fractieleden Ferrier en Koppejan alsnog overstag gaan ervaren wij de impact van deze uitslag pas de komende tijd. Waarbij het onzeker is wat de impact was geweest bij een omgekeerde uitslag. Die keus hebben de slachtoffers van het verkeersongeval op de A59 helaas niet meer.

Posted by CasaSpider at 10:06 AM | Permalink | Comments (7)

Om 11:00 uur staat de uitwedstrijd Jeka C7 - Rijen C4 in Breda op het programma. Om 10:00 uur verzamelen we in de kantine van vv Rijen. Terugrekenend, en wie kan er beter rekenen dan de Nederlands Kampioen Rekenen van rekenbeter.nl, moet Luchiano (12) om 08:40 opstaan. Hij is niet echt een ochtendmens.

Ik wel. De koffie is gezet en ik blader door de Twitterberichten. Wat te denken van deze: "@casaspider haha, wat ben je toch dirty young man!" Drie complimenten op een rij, de dag kan niet beter beginnen. Dank je wel, Door.

Luchiano kleedt zich boven aan en ik tweet dat we op weg gaan naar een duchtig pak slaag, uit tegen Jeka C7. Twee seconden later gaat de telefoon. Het is trainer Ton van Opstal: "De wedstrijd is afgelast."

Een beetje vreemd, want het regent niet eens. Hoe moet dat straks in de winter? Boven heeft Luchiano lucht gekregen van de slechte tijding en hij slaakt een vreugdekreet: "Yesss!!!" Er moet duidelijk nog een beetje aan zijn voetbalmentaliteit geschaafd worden. De tweets op een rij, inclusief een reactie van Bw14.

Tot besluit een Repelsteeltjes-raadsel. Waar staat de afkorting Jeka voor? Ach, ik kan ook geen geheim bewaren en moet het gewoon zeggen: Jeugdig Enthousiasme Kan Alles. Gevonden op Wikipedia, waar anders. Maar of het dan ook waar is?

Posted by CasaSpider at 10:30 AM | Permalink | Comments (7)