Main

November 27, 2011

Sint bezoekt Brabant Water Bolduque

26.11.2011: Zaterdagmiddag komt Sinterklaas op bezoek in het bedrijfsrestaurant van Brabant Water in Den Bosch. Klik voor groter.Degenen die geen idee hebben waar Bolduque voor staat lezen eerst maar eens deze post. "Streng zijn is soms fijn", aldus een filosofe in Hengelo. Soms is parallel beter en soms serieel. Zaterdag opteer ik voor serieel, maar het is helaas niet mogelijk op hetzelfde tijdstip zowel aanwezig te zijn bij de laatste competitiewedstrijd van vv Rijen C4 thuis tegen Moerse Boys C2 als bij het bezoek van Sinterklaas aan Brabant Water in Den Bosch.

De kinderen splitsen wel. Luchiano (14) wordt opgehaald door Meram Çelik en gaat voetballen. Lucy, Diana (5) en ik vertrekken per onbestemdrode Ford Focus naar Den Bosch. We mogen parkeren in de parkeergarage van Brabant Water, het is gewoon heerlijk. Met de lift zoeven we naar de tweede verdieping waar ik de dames mijn werkplek laat zien. Geen slecht uitzicht, toch?

We gaan door naar de kantine het bedrijfsrestaurant, sorry Petra. Het is er tamelijk druk met knutselende kinderen en kletsende ouders. Diana pakt een kleurplaat en maakt die helemaal roze, alhoewel er qua lievelingskleur een shift ontstaat van roze naar paars.

Het Sinterklaasprogramma verloopt een tikkeltje traag en het is mij niet duidelijk of dit opzet was of dat bepaalde logistieke tegenslagen creatieve oplossingen kregen. Zo waren er eerst geen Zwarte Pieten, toen geen drank voor de kinderen, toen geen stoel voor Sinterklaas en ga zo maar door. Ja, als je het zo leest dan lijkt het toch wel doorgestoken kaart. De kinderen kan het niet schelen, die kijken ademloos toe.

26.11.2011: Diana (5) op schoot bij Sinterklaas in het bedrijfsrestaurant van Brabant Water Den Bosch. Klik voor groter.Vervolgens heeft Sint het briljante idee om met alle, ik herhaal alle kinderen op de foto te gaan. Er waren best veel kinderen. Op Sint's herhaalde uitnodigingen aan de moeders om ook op schoot te komen zitten gaat niemand in. Sommige Zwarte Pieten zien er trouwens ook niet slecht uit. Er wordt druk gefotografeerd waarbij Esther laat zien hoe men met twee handen en een mond toch drie dingen vast kan houden.

Speciaal voor de aanvoerder van het National Rugby Team leg ik de kinderen van Ferry Bazelmans vast op de schoot van Sint. Voor later. Dit in smurfenpak gehulde kind is een schilderij op zichzelf en zo zijn er meer scenes die zich lenen voor een mooi plaatje. Of zie links een Bart Zandbergen naast een Niels Kantelberg, achter het vaantje. Na een uur is Diana aan de beurt. Verheugd loopt zij op de Sint af en gaat lekker zitten.

Na wat gezang is het tijd voor de kado's die per leeftijdscategorie op pallets worden binnengereden. Hier ontvangt Frederique van Annemiek van Essen haar presentje. Als alle kinderen een kado hebben tellen de Pieten af: 1, 2, 6! Slechts het geluid van scheurend papier is hoorbaar en even later rennen de kinderen naar hun ouders om de buit te tonen. Diana heeft een Holle Bolle Beukenboom, een spel waarbij men zijn boom zo snel mogelijk vol moet krijgen met beukennootjes. Hilarisch!

Inmiddels hebben wij flinke trek gekregen en gaan er net als de meesten redelijk snel vandoor. Luchiano is al thuis. Rijen C4 heeft met 2-3 verloren van Moerse Boys C2. Een nederlaag die ik mij aanreken, immers wie heeft de jongens nu telkens wakker geschreeuwd?

Nu ja, wij hebben een gezellige middag gehad, waarvoor dank aan Brabant Water.

October 21, 2011

Afscheid Johan van Campenhout

Captain's Log. Wij schrijven vrijdag 21 oktober 2011 ongeveer 21:07:16. Vanmorgen moet ik voor het eerst krabben dit najaar. De rechterhelft van de voorruit gaat gemakkelijk dankzij de voorruitverwarming van de onbestemdrode Ford Focus. De linkerhelft van de voorruitverwarming is helaas defect. Volgende week krijgt hij een grote beurt, vraag ik meteen of ze het stuur rechts kunnen zetten.

Ondanks het gekrab is woensdag 19 oktober 2011 een dag van grotere importantie en dat geldt zeker voor de afdeling ICT van Brabant Water. Onze afdelingschef Johan van Campenhout neemt officieel afscheid wegens pensioen en doet dat in zijn stamkroeg Mazzeltov in Den Bosch. Het is een besloten avond, immers er komen nogal veel mensen opdagen.

Het is gezellig druk in de Mazzeltov en na wat kleine snacks en een paar biertjes start het programma. Nog hogere chef Niek van der Kaay, Sectorhoofd Financien, ICT & Logistiek, neemt het woord en verhaalt over zijn historie met Johan vanaf het eerste begin, het sollicitatiegesprek waarbij kennelijk veel gelachen is. Johan is geen mierenneuker, meer een man van de grote lijnen. Niek verwoordt dat door een voorbeeld van een memo te laten zien die Johan hem stuurde. In de trant van: "Niek. We hebben het te druk. We moeten er twee FTE's bij hebben."

19.10.2011: In zijn stamkroeg Mazzeltov te Den Bosch neemt Johan van Campenhout afscheid van zijn functie als chef ICT van Brabant Water. Klik voor groter.Na de toespraak van Niek is er een door de afdeling ICT (?) gemaakte film, vanuit het perspectief van Johan zelf. Diverse ICT-ers spelen de rol van Johan, steeds getooid met dezelfde herkenbare grijze krulletjespruik. De film start met een autorace vanuit Johan's woonplaats Kerkdriel, elke dag wil hij namelijk eerder bij Brabant Water zijn dan Peter van Es, Hoofd FEZ-beheer.

Vervolgens komen de ja, hoe zeg je dat, in het Spaans zijn het 'vicios' van Johan aan de beurt. Een 'vicio' is een gewoonte die over het algemeen afkeurenswaardig is maar wel lekker zoals bijvoorbeeld roken. Johan rookt. Of erg van dames houden. Johan houdt erg van dames. Het komt allemaal op een grappige en vooral ook herkenbare manier aan de orde. Ondeugden of ondeugend?

Er is een korte pauze die ik aangrijp om een gesprekje met Maria, de vrouw achter/naast/voor Johan, aan te knopen. Ik kan niet anders zeggen, Maria is een leuke vrouw. Ze doet me aan iemand denken, maar ik weet zo gauw even niet aan wie. Dan neemt Johan het woord voor zijn afscheidsspeech. Uiteraard zit er veel humor in, maar tussen de regels door meen ik toch te beluisteren dat hij de afdeling (v/v) nu al mist. Maar ik had al een paar biertjes op, dus wellicht zit ik er falikant naast.

Een regendruppel weegt vijftig keer meer dan een mug. Als het regent wordt de mug regelmatig door een regendruppel getroffen, hij vliegt er niet tussendoor zoals menigeen denkt. Na de botsing vervolgen zowel de mug als de regendruppel hun onvermijdelijke weg. Ik schrijf dat niet zomaar.

Mijn persoonlijke herinnering aan Johan van Campenhout? De belangrijkste gebeurtenis is geweest dat hij mij heeft overgehaald en overtuigd om van SQL Integrator over te stappen naar Brabant Water. Dat was voor mij geen gemakkelijke beslissing, maar de manier waarop Johan het transitieproces heeft aangepakt en op de juiste momenten een luisterend oor had heeft voor mij de doorslag gegeven.

Daarom is het des te jammerder dat hij nog geen jaar later met pensioen gaat. Johan en Maria, geniet ervan! O ja, later deze avond wint Johan's naamgenoot Derksen verrassend maar terecht de Televizier Ring met het geweldige Voetbal International. Het kan niet op.

October 5, 2011

H2O: Introductiedag bij Brabant Water

Sinds wij in september 2007 in Nederland zijn komen wonen heb ik alleen nog maar bij Brabant Water gewerkt. De eerste drie jaar gedetacheerd voor SQL Integrator en per 1 januar 2011 in vaste dienst. Al bijna vier jaar ga ik iedere dag naar het hoofdkantoor in Den Bosch en sinds een paar weken een of twee dagen naar Veghel voor ons Data Warehouse project.

04.10.2011: In het kader van de Introductiedag Brabant Water brengen we een bezoek aan Waterproductiebedrijf Eindhoven. Klik voor groter.Gaap. Reeds op 4 oktober 2011, op Dierendag of all Days, krijg ik mijn introductie bij Brabant Water! Buiten mij zijn ongeveer 20 andere "nieuwe" werknemers de pisang. De introductie neemt een hele dag in beslag waarvan de ochtend gevuld is met presentaties en we 's middags met de bus een bezoek brengen aan Waterproductiebedrijf Eindhoven.

De eerste presentatie is meteen van directeur Guïljo van Nuland himself. Een presentatie kan men met een gerust hart aan Guïljo overlaten, tussen de kwinkslagen door vertelt hij veel over de historie van ons drinkwaterbedrijf en waar het allemaal naar toe gaat.

Een paar kengetallen. Brabant Water produceert 190 miljoen kuub water per jaar, dat is 190 miljard liter! Om het water te distribueren beschikken wij over een leidingnet van 18.000 kilometer. Hiermee bedienen wij via 1,1 miljoen aansluitingen niet minder dan 2,4 miljoen mensen. Wij, dat zijn de 800 medewerkers van Brabant Water. Meer achtergronden over het pas in 2002 geboren Brabant Water is te vinden op Wikipedia en hier een overzicht van de Nederlandse drinkwaterbedrijven.

Na de directeur volgen presentaties van de afdeling Personeel & Organisatie en Brabant Water Jong dat een leeftijdsgrens van 35 jaar hanteert. Welk een geluk dat ik net 34 hex ben! Er staat een luxe lunch voor ons gereed en voor het gebouw wacht de bus al die ons naar Eindhoven brengt. Het geeft ons een schoolreisjesgevoel.

Voor het eerst betreed ik een Waterproductiebedrijf, voorheen in de volksmond Pompstation genoemd. Het ligt vlak naast zwembad De Tongelreep of heet dat tegenwoordig het Pieter van den Hoogenband zwemstadion? Nu pas, ja echt nu pas, weet ik dat de drie befaamde bollen (Wikipedia) aan de Antoon Coolenlaan van Brabant Water zijn. Hoeveel mensen realiseren zich überhaupt wie hun drinkwaterprovider is?

04.10.2011: In het kader van de Introductiedag Brabant Water brengen we een bezoek aan Waterproductiebedrijf Eindhoven. Klik voor groter.Zoals Liliane Ploumen over Job Cohen zegt dat hij zich meer moet profileren, by the way tot vorige week had ik ontkennend moeten antwoorden op de vraag wie Liliane Ploumen is, zo mogen de Nederlandse waterbedrijven zich ook wel iets nadrukkelijker manifesteren. Immers, wat is er nu belangrijker dan water?

In Eindhoven worden we hartelijk ontvangen door een bekend Brabant Water-gezicht, genaamd Mr. X (tot ik hem in het Smoelenboek heb gevonden heet hij Mr. X). We worden in twee groepen verdeeld, de eerste groep gaat op pad met Senior Monteur Berry de Jong en wij met Mr. X.

We zien een put en kijken daar vol bewondering naar. We lopen door naar het filtergebouw, alle Angaben ohne Gewähr, en betreden de proceskamer waar we een interessante toelichting krijgen van Mr. Y die humoristisch beschrijft hoe langzaam maar zeker zijn werk door computers is afgepakt.

Het filtergebouw met zijn trappen en filterbaden heeft wel iets. Wie denkt: "Ach, waar heb je nou een filter voor nodig?", die moet maar eens een blik op dit bad werpen. Overigens betrekt Brabant Water al haar water uit grondwater en dus niet uit oppervlaktewater. Grondwater is veel schoner en daardoor ook gemakkelijker om te vormen tot drinkwater.

Een paar keer vraag ik aan Mr. X waar de meters staan. Hierdoor krijg ik al snel de bijnaam Meterman. Gelukkig zijn er veel meters te zien. De volgende etappe zijn de aanjagers of pompen waarmee het water gedistribueerd wordt en die de watertoren uiteindelijk overbodig maken. Vroeger moest het water zich op grote hoogte bevinden om een zekere druk te kunnen garanderen.

De eerste rondleiding zit erop en in het knusse bedrijfsrestaurantgebouw nuttigen we een kop koffie. De andere groep is ook klaar en we wisselen van gids. Berrie de Jong laat ons de opleidingsruimte voor monteurs zien.

04.10.2011: In het kader van de Introductiedag Brabant Water brengen we een bezoek aan Waterproductiebedrijf Eindhoven. Klik voor groter.Hij vertelt over gietijzeren buizen, pvc-buizen, speciaal beveiligde aluminiumbuizen waarvan ik de afkorting even kwijt ben (SFA?), over moderne brandkranen met IP waardoor er geen vuiligheid het leidingnet in kan stromen en nog veel meer.

Tot slot laat Berrie ons zijn monteursbus zien die hij speciaal heeft opgeruimd en schoongemaakt. Dan stapt hij voorin de bus en zegt: "Nu is het belangrijk dat de ICT-ers even luisteren."

Het gaat over de toughbook-computers waarop monteurs allerlei informatie krijgen op plaatsen waar leidingen liggen en waar gegraven moet worden. Helaas hapert dit systeem zo nu en dan waardoor monteurs volgens Berrie wel eens de neiging hebben de toughbook dwars door de ruit te gooien. Het is wel eens goed om deze frustratie van nabij te zien, Berrie en zijn collega's zijn tenslotte onze klanten. Gelukkig kunnen de toughbooks een stootje hebben.

Zo komt er een einde aan de rondleiding en krijgen we als klap op de vuurpijl een borrel aangeboden. Het is gewoon heerlijk. Om kwart voor vijf stappen we in de bus die ons terugbrengt naar Den Bosch. Ondanks dat ik bijna vier jaar bij Brabant Water werk, heb ik een beter beeld gekregen van wat er dicht op het water gebeurt. Waarvoor mijn dank aan de P&O medewerkers Arno, Radia en Britt en niet te vergeten Mr. X, Mr. Y en Berrie!

Na zo'n lang verhaal is het hoogste tijd voor een glas koude Westmalle Tripel, 92% H2O.

October 1, 2011

De gekooide tijger

Brabant Water collega Bas Becks heeft het goed voor elkaar. In het kader van zijn Echte Mannen website, mag hij allerlei echte mannendingen uittesten. Was het eind juli een rode Hyunday Genesis Coupé, afgelopen vrijdag gaat het er een graadje rauwer aan toe met de Nissan 370Z GT-edition.

De Z-Series is de sportieve vleugel van Nissan, startte in 1969 met de befaamde Datsun 240Z en heeft de 370Z GT als huidig vlaggeschip met zijn 3.7 liter 6-cylinder, 328 paardekrachten en 5,3 seconden om van 0 tot 100 te geraken. Dat laatste is Bas en mij gelukt vanaf de parkeerplaats tegenover Brabant Water en gelukkig zijn de remmen adequaat uitgerust, immers de rood-witte slagboom komt op die manier wel akelig snel dichterbij.

De 370Z valt bij mij meer in de smaak dan eerdergenoemde Hyunday omdat hij krachtiger is en bovendien op alle fronten rijker oogt. Neem alleen al die prachtige metallic lak met een mengeling van donkerrood en bruin dat je echt van dichtbij moet zien. Het zal vrouwen verrukken en daar is het uiteindelijk allemaal om te doen. Bas zit aan het stuur en we rijden naar een rustig stuk Den Bosch. Binnen luttele seconden zitten we ruim boven de toegestane snelheid, maar ieder zichzelf respecterend agent knijpt hier een oog dicht.


30.09.2011: CasaSpider voor de Nissan 370Z GT-edition, met dank aan echtemannen.info. Klik voor groter.

(Klik voor groter)

Immers, zijn wij mannen niet allen gekooide tijgers? Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat soepel ge-oliede lijven boordevol testosteron en kracht elke dag achter een bureau plaatsnemen om te controleren of er niet toevallig een tablespace dreigt vol te lopen? Eerlijk gezegd heb ik gedurende de dag heel andere gedachten. Grauuuwwwww!

Bas zet de auto aan de kant en zegt: "Nou, rij jij hem maar terug naar Brabant Water". Dat laat ik mij geen twee keer zeggen. 400 Meter voor ons rijdt een old-timer. Binnen anderhalve seconde zit ik op zijn achterbumper, als een Cheetah die vanaf 40 meter een konijn opvreet dat slechts 5 meter van haar holletje is verwijderd. Ja, zo ken ik mij weer.

Bas vertelt dat de snelheidsmeter niet verder gaat dan 280. Als men nog harder gaat, wat schijnt te kunnen, springt het navigatiescherm in een speciale modus en geeft aan hoeveel kilometer men harder rijdt dan 280. Het is allemaal heel toepasselijk in een tijd dat zelfs neutrino's zich niet meer aan snelheidslimieten houden.

Maar nu is het tijd terug te keren naar Brabant Water. Met verende tred lopen we de twee trappen op om de ICT-afdeling te betreden. Een tikkeltje weemoedig staar ik naar buiten en buig mij vervolgens over een telling van al dan niet permanent afgesloten brandkranen.

grauw

Feitelijk is het ook meer een auto voor onze Bling-Bling Surinamer Soeredj Gangabisoensingh die op diezelfde dag afscheid neemt van Brabant Water.

September 23, 2011

Redwood Relatiedag 2011 Voorthuizen

Brabant Water is een gebruiker van Redwood Cronacle, een programma waar men jobs mee kan "schedulen". Een keer per jaar organiseert Redwood (website) een relatiedag en daarvoor zijn de DBA's van Brabant Water uitgenodigd. De andere DBA moest echter naar Parijs en derhalve neemt CasaSpider de honneurs waar.

Lokatie van de relatiedag is conferentiecentrum Edda Huzid in Voorthuizen, in de buurt van Putten en Barneveld. Tussen de 40 en 50 vertegenwoordigers van klanten zijn aanwezig en met sommigen van hen voer ik leuke gesprekken. Met Cor Schipper en zijn collega, beiden van Menzis Enschede, spreek ik vooral over Grolsch. Peter Lengkeek schuift aan, hij is een tijd bij Brabant Water gedetacheerd geweest.

Het ochtendprogramma gaat van start met een aantal sessies, waaronder een van Tijl Vuijk, de President en CEO van Redwood. Ik herinner me hoe de Oracle-groep van de Detam, bestaande uit Bert Nederhoff, Johan Boer, Ronald van Engelen en CasaSpider, ergens in 1994 naar Wijk bij Duurstede reed om kennis te maken met Redwood, dat toen net door Tijl Vuijk was opgericht.

Een andere sessie is in de vorm van een interview gegoten. Drie mannen van de Data Warehouse-groep van het UWV vertellen hoe zij Redwood Cronacle hebben binnengereden en vervolgens met hulp van Redwood consultant Gerald Kruizenga hebben geïmplementeerd. Een zekere Ton uit het trio wil vertellen dat het allemaal soepel is verlopen: "Alles ging fluiteloos". Een onbedoelde maar mooie contaminatie.


23.09.2011: Onderdeel van de Redwood Relatiedag in Voorthuizen is een safari in jeeps en Mehari's door de Veluwe. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


Tijdens de koffiepauze praat ik met Jos Springveld van Getronics dat nu overgaat naar KPN. Tot mijn verrassing komt hij van de aloude BVG, de bedrijfsvereniging die ergens in 1994, 1995 is gefuseerd met de Detam. We hebben veel gemeenschappelijke kennissen en Jos werkt zelfs nog steeds samen met Jimmy Tan, Ron Elmensdorp en Peter Kokhuis. Grappig.

De lunch nuttig ik aan een tafel met Robeco-medewerkers en daarna begint het middagprogramma. Dat ziet er volgens de agenda als volgt uit: "Start middagprogramma: Safari-Mehari-Tour. De helft van de groep start in de Mehari's, de andere helft in de stoere Jeeps. De deelnemers maken een uitdagende tour over de Veluwe onder begeleiding van onze ervaren instructeurs. Halverwege de tour vindt de wissel plaats. Onderweg komen we een tweetal leuke opdrachten tegen."

Ik zit bij de helft die in de jeeps van het type Daihatsu Feroza van start gaat. Het uitdagende karakter van de tour wordt enigszins teniet gedaan door de mededelingen van de leider. De jeeps zijn door middel van een bout onder het gaspedaal begrensd op 80 kilometer per uur. Staatsbosbeheer staat niet (meer) toe door de bossen te rijden en als klap op de vuurpijl is de 4-wiel aandrijving uitgeschakeld. Toch is het een leuke middag geworden die aan de hand van enige foto's gedocumenteerd is.

  • De parkeerplaats van Edda Huzid, onze groep bevindt zich in een jeep en we hebben uitzicht op de vijf Mehari's.
  • Ex-collega bij Brabant Water Peter Lengkeek heeft er zin in, al ruilt hij de Feroza liever in voor een zweefvliegtuig.
  • Op het zanderige weggetje weten de jeeps zowaar wat stof op te doen waaien, het begint ergens op te lijken.
  • Dit is een van de dorpen in de buurt, ik gok op Speuld maar weet het niet zeker.
  • We moeten geblindoekt een parcours afleggen met de jeeps, eigenlijk is er nauwelijks verschil met zonder blindoek rijden.
  • In een op snelheid begrensde maar desondanks nauwelijks remmende Feroza heeft CasaSpider kennelijk toch plezier, de foto is volgens mij genomen door Gijs van Essent, alle Angaben ohne Gewähr.
  • Ergens bij een open plek in het bos komen we de andere groep tegen. Nu is het onze beurt om in de Mehari's over te stappen.
  • Zij mag ook wel eens op de foto, Sheila Badoux van Redwood is ongeveer de enige vrouw in het gezelschap en zij is de grote organisatrice van het evenement die tevens nog meer foto's heeft gemaakt dan ik.
  • Raadsel: De Mehari's zijn Citroëns, uit Frankrijk. Welke typisch Franse opdracht gaan wij uitvoeren tijdens de Mehari-safari?
  • Het is even wennen in een Mehari, met die 2CV-versnelling en het ontbreken van (onder andere) veiligheidsriemen, laat staan airbags.
  • Pech onderweg. Een van de Mehari's is verzopen. Gezien het kenteken is het een tamelijk nieuwe.
  • We zijn allemaal veilig teruggekeerd op de basis. De borrel kan beginnen!

Tot zover deze impressie. Na de Feroza-/Mehari-expierence voelt de Brabant Water Citroën DS3 ineens supercomfortabel aan. Het was een in alle opzichten geslaagde relatiedag, alleen is te hopen dat er volgend jaar tenminste een paar dames te ronselen zijn.

O ja, het antwoord op het raadsel!

September 18, 2011

Skydiven met ICT

Na het fantastische Brabant Water-feest vorige week zaterdag waar ik nog steeds geen verslag van heb geschreven maar reeds wel de foto's heb gepubliceerd, mag de afdeling ICT op vrijdag 16 september wederom aan de bak. In het kader van vergevorderde plannen tot outsourcing worden alle ICT-medewerkers omgeschoold tot piloot. Vanzelfsprekend geldt dit alleen voor de mannen, immers voor de dames is een carriere als stewardess weggelegd.

Hoe wordt men piloot? Een piloot moet kunnen vliegen en daarom gaan we naar indoorskydive.com in Roosendaal. Om half vier zitten we met een groot gezelschap buiten op het terras van Indoor Skydive aan de Stok 24 in Roosendaal. Het zonnetje schijnt en van spanning is vooralsnog niet veel te merken.

16.09.2011: Brabant Water ICT gaat skydiven in Roosendaal. Klik voor groter.Dat wordt anders als we naar boven worden geroepen om op een computer alle persoonlijke gegevens in te voeren, het formulier uit te printen en te tekenen voor het niet aanvaarden van aansprakelijkheid van de organisatie. Ik zie me al te pletter vallen op de messcherpe roosters bij een hik in de stroomvoorziening. Maar ja, ik heb getekend en getekend is getekend. Vraag maar aan Meat Loaf.

De eerste groep gaat zich prepareren. Aan de balie krijgen we een overall, een charmant wit haarnetje, een veiligheidsbril en twee oordopjes. Met deze attributen kleden we ons om en staan even later ietwat onwennig met onze haarnetjes te hannessen.

Het volgende onderdeel is een briefing waarvan het eerste gedeelte gedaan wordt door een DVD en het tweede door een mens genaamd Rick. Hierin wordt uitgelegd hoe men de luchtcylinder dient te betreden, welke positie men moet innemen, hoe men kan sturen en welke signalen de instructeur kan geven. Het betreft vooral het omhoog kijken, het strekken en intrekken van de benen en de positie van de heupen.

Nu wordt het menens. Na het lezen van een groot aantal verboden gaan we door de luchtsluis. Het is er tamelijk lawaaierig, die oordoppen zijn er niet voor niets en je zult maar instructeur zijn. Een groep van een ander bedrijf is op dat moment bezig, maar al snel zijn wij aan de beurt. Het is grappig om (sommige) collega's in een horizontale positie te zien. Wel is het zo dat de wangen er in veel gevallen niet flatteus uitzien door de sterke luchtstroom.

Ik ben na Vladimir Hilderink en als hij zich voorover de cylinder in laat vallen is het bijna mijn beurt. Het vliegen duurt slechts één minuut per sessie. Daar komt Vladimir er al weer uit gekropen. Ik sta in de opening en laat me met de armen in een U-vorm voorover vallen. Dwars door de oordoppen heen hoor ik dat de ventilatoren een tandje hoger gaan en daar vlieg ik. Het is een kwestie van evenwicht zoeken en dan dingetjes uitproberen. De benen strekken staat gelijk aan voorwaarts tegen de plexiglazen wand aan knallen en intrekken heeft het omgekeerde effect.

16.09.2011: Brabant Water ICT gaat skydiven in Roosendaal. Klik voor groter.Voor ik het weet heeft instructrice Fay me al weer bij de open deur afgeleverd en zit mijn eerste vliegminuut erop. Dat smaakt naar meer! De tweede ronde volgt en even later mag ik voor mijn tweede beurt. Ik heb me voorgenomen iets meer te stijgen, dat doe je door naar beneden te kijken. Toch stijg ik minder hard dan ik dacht. Desalniettemin is ook deze vlucht een succes. Maar voor ons zit het avontuur erop en wij gaan richting de kleedruimtes.

We worden bij elkaar geroepen en ontvangen allemaal een certificaat. Niemand van ons is neergestort, een prestatie van formaat. Op ons gemak kunnen we naar de capriolen van de tweede groep kijken. Daar vliegt collega-DBA Judith en daar blonde Monique met haar typische Milf-helm. De twee instructeurs hebben er zin in en liften regelmatig iemand naar de top van de cylinder om daarna in een vrije val naar beneden te komen.

Hé, vliegen daar Oehoeboeroe en Paulus de Boskabouter door de cylinder? Neen, het is Henk Molenhuis onze testcoördinator die bekijkt of de GIS-testen voortaan in een windtunnel gedaan kunnen worden. Ontwikkelaar Leon is in een vorig leven vast een vogel geweest, de vraag is alleen welke.

Als iedereen twee keer geweest is, geven de twee instructeurs een demonstratie. Ze vliegen omhoog, laten zich naar beneden vallen, maken capriolen en het ziet er allemaal zo eenvoudig uit. Ik denk dat het aan de overalls ligt. Het publiek kijkt gefascineerd toe.

Van twee maal één minuut sporten krijgt men berehonger en -dorst. Het eerste pilsje glijdt naar binnen en kort daarna zoekt het gezelschap een plekje aan een van de tafels om te fonduen. Het is een mooie afsluiting van een geslaagd evenement, een aanrader voor ieder bedrijf. Was op de heenweg Pieterjan Wintjes mijn chauffeur, na het eten brengt Rob van den Berk mij veilig naar station Gilze-Rijen. Heren, dank jullie wel.

Gezien de vliegvaardigheden van de afdeling ICT worden we voorlopig toch niet geoutsourced, immers in de lucht kunnen we nog meer kwaad dan achter het toetsenbord.

August 2, 2011

Rum Runners, een filosofische terugblik

GIS-collega Sjanny loopt de DBA-kamer bij Brabant Water binnen, dat is altijd gezellig. Ze vraagt of het mogelijk is om met Python via een Sharepoint-url een Excel-sheet in te lezen. Dat moet kunnen. "Ik heb trouwens dropjes gekocht", zegt ze. "Mmmm lekker, drop", zeg ik. "Nou, ik heb expres niet de lekkerste gekocht hoor", zegt Sjanny.

Dat vind ik gek en het doet me terugdenken aan mijn eerste jaar op Curacao, zeg maar het seizoen 1995-1996. Ik was gedetacheerd bij Kodela, het Electriciteits- en Waterbedrijf dat later Aqualectra is gaan heten. Het is gevestigd op de punt van Otrobanda, niet ver van de Pontjesbrug.

Ik trok veel op met mijn toenmalige collega Cor van Donge en we gingen elke middag samen lunchen. Cor zat al een jaartje langer op Curacao, dus die wist de beste plekjes. We gingen naar Hotel Otrobanda, dat lag vlakbij Kodela aan de Sint Annabaai. Vanuit het restaurantgedeelte kon je het water echter niet goed zien. Het eten was er niet vies, maar ook niet bijzonder en niet duur, maar ook weer niet goedkoop.

Nadat we er een keer of vier, vijf gegeten hadden zei Cor: "Zullen we vandaag eens ergens anders naar toe gaan?" Ik stemde in. We lieten Hotel Otrobanda links liggen en liepen een meter of honderd verder naar Rum Runners aan de Rouvilleweg. Cor was hier al vaker geweest en liep meteen door naar het balkon op de eerste verdieping. Vanaf dat balkon hadden we een schitterend uitzicht op de Sint Annabaai. We zaten er heerlijk in het zonnetje.

Ik bestelde een Salade du Chef en kreeg een enorm bord met een fantastische salade. Overweldigend lekker gewoon. Ook Cor zat te smikkelen, al weet ik niet meer wat hij at. Al met al was het een zeer geslaagde lunchpauze en de rekening viel ook nog eens mee, het kostte in ieder geval minder dan bij Hotel Otrobanda.

Voordat we opstonden om weer aan het werk te gaan, brandde er één vraag op mijn lippen: "Cor, waarom zijn wij al die dagen in hemelsnaam naar Hotel Otrobanda gegaan om te eten?" Cor keek mij aan en antwoordde met een stalen gezicht: "Ja Spider, het kan niet àlle dagen feest zijn!"

Rum Runners startte in 1989. In 1997 ging het over naar West Indies en sinds 2001 heet het De Gouverneur.

July 29, 2011

Auto van de Zaak

"Morgen krijg ik de Hyundai mee", roept Brabant Water collega Bas Becks me enthousiast toe.
"O ja? Welke was het ook alweer?", vraag ik.
"De Hyundai Genesis Coupé 3.8 liter met 306 pk", antwoordt Bas.
"Dan neem ik morgen de camera mee", zeg ik.

Bas is een fanatiek website-bouwer, blogger etcetera en is sinds enkele maanden een nieuw initiatief gestart met echtemannen.info. Een titel die iedereen aanspreekt, echte mannen in ieder geval en daardoor echte vrouwen ook. Dat is logisch.

29.07.2011: Bas Becks op de parkeerplaats voor Brabant Water Den Bosch met de Hyundai Genesis Coupe 3.8 liter en 306 pk. Klik voor groter.Zoals met alle dingen pakt Bas de zaken voortvarend aan. Hij legt snel contacten met vele leveranciers van echte mannendingen. Het echtste mannending überhaupt is een auto, dat is algemeen bekend. De rode Hyundai Genesis ziet er imposant uit. Het is geen Porsche, maar dat valt voor de relatief lage prijs van 55.000 euro ook niet te verwachten.

Bij een mooie auto hoort een mooie dame. Gisteren vroeg ik aan Bas of hij nog een mooie pitpoes wist. "Ik neem wel een leuk pakje voor je mee", zei hij. Probleem is alleen dat als ik op de motorkap ga liggen er maar weinig van de auto te zien is. We doen het daarom zonder pitpoes en trouwens, de auto heeft ook best een lekker kontje.

Voor de foto's rijden we uit het parkeervak naar een ander plekje. Bas trapt het gaspedaal eens helemaal in en daar brult de motor en komt het hek aan het eind van de parkeerplaats wel erg snel in zicht. Ik heb geen tijd gehad om de gordels om te doen, maar gelukkig werken de remmen adequaat.

Op zoek naar extra info over de auto stuit ik op een duotest op autoblog.nl. Dat is grappig, het is dezelfde auto als 'de onze'. Ik noem hem maar vast de onze, want aan het eind van de sessie zegt Bas je mag hem houden, fijne collega zo, we gaan weer aan het werk.

Nu eens kijken in hoeverre Aston Martin en Donkervoort dermate geïnteresseerd zijn in het CasaLog dat zij een knap modelletje aan mij ter beschikking stellen voor een weekje of vier.

June 26, 2011

Met Brabant Water naar Diergaarde Blijdorp

Voor een luttel bedrag kunnen werknemers van Brabant Water lid worden van de Personeels Vereniging (PV). Zaterdag 25 juni organiseert de PV een uitstapje naar Diergaarde Blijdorp. Iedereen gaat er op eigen gelegenheid heen. We krijgen aanzienlijke korting op de entree, een gratis parkeerkaart en per persoon 15 blauwe Blijdorp-munten. Daar worden wij blij van!

De Spiders

Wie zijn wij? Wij zijn de Spiders. Om kwart voor negen zitten we in de auto en drie kwartier later staan we in de dierentuin. Jammer is dat het regent. Volgens de voorspellingen wordt het een redelijk mooie dag, maar daar is vooralsnog niets van te merken. We gaan eerst maar eens het Oceanium in, dat is tenminste overdekt.


25.06.2011: De Personeels Vereninging van Brabant Water heeft een mooie aanbieding om Diergaarde Blijdorp te bezoeken en de Spiders maken daar gebruik van. Klik voor groter. 25.06.2011: De Personeels Vereninging van Brabant Water heeft een mooie aanbieding om Diergaarde Blijdorp te bezoeken en de Spiders maken daar gebruik van. Klik voor groter. 25.06.2011: De Personeels Vereninging van Brabant Water heeft een mooie aanbieding om Diergaarde Blijdorp te bezoeken en de Spiders maken daar gebruik van. Klik voor groter.

Diana (5) moet een beetje wennen, ze wil meteen gedragen worden wat ik dus niet doe en is bang voor een plastic haai! Lucy steekt er gewoon haar hoofd in. Als we na een uur uit het Oceanium komen, regent het nog steeds. We hebben drie paraplu's bij ons en een geel stuk plastic. Niemand wil dat aantrekken, immers men ziet er dan uit als een banaan. Drie keer raden wie uiteindelijk de pisang is.

De urinerende neushoorn

Regelmatig informeer ik of de familie iets wil eten of drinken. Lucy: "Jaja, dat vraag je anders nooit, krent. Maar nu je die 60 Blijdorp-munten hebt kan het niet op." En zo is het. De buien waaien langzaam maar zeker over. We zijn op zoek naar Bokito, maar kunnen die drommelse aap nergens vinden. We lopen langs de neushoorns. Eentje zit ongegeneerd in de sloot te urineren. Het gaat maar door, meer dan drie minuten! "Nu ben je zeker wel jaloers, CasaSpider", zegt Lucy knipogend.


25.06.2011: De Personeels Vereninging van Brabant Water heeft een mooie aanbieding om Diergaarde Blijdorp te bezoeken en de Spiders maken daar gebruik van. Klik voor groter. 25.06.2011: De Personeels Vereninging van Brabant Water heeft een mooie aanbieding om Diergaarde Blijdorp te bezoeken en de Spiders maken daar gebruik van. Klik voor groter. 25.06.2011: De Personeels Vereninging van Brabant Water heeft een mooie aanbieding om Diergaarde Blijdorp te bezoeken en de Spiders maken daar gebruik van. Klik voor groter.

Na een tijdje komt een tweede neushoorn aanlopen. Hij inspecteert de urine en neemt er een slokje van. Daarna tilt hij zijn kop op. "Best lekker", lijkt hij te denken.

Bokito en de voortplanters

Nog steeds zijn we op zoek naar Bokito. Bij de Gorilla's zit hij niet en in het buitenverblijf spotten we hem ook niet. Dan maar bij de mensapen proberen en warempel, daar ligt No-Fear Bokito in een hoekje op de grond te slapen. Door het reflecterende glas is hij moeilijk te fotograferen. Flitsen mag niet en heeft ook geen zin. Ondanks dat hij slaapt ontbloten we onze tanden niet.

Net als we hebben geklaagd over het natte weer, stopt er een witte Bentley aan de rand van de dierentuin. Een bruidspaar stapt uit en snelt over de paden richting het restaurant in de Rivierahal. Die hebben pas pech met het weer. Ik probeer het positieve ervan in te zien en kom tot de conclusie dat we het park bijna voor ons alleen hebben.


25.06.2011: De Personeels Vereninging van Brabant Water heeft een mooie aanbieding om Diergaarde Blijdorp te bezoeken en de Spiders maken daar gebruik van. Klik voor groter. 25.06.2011: De Personeels Vereninging van Brabant Water heeft een mooie aanbieding om Diergaarde Blijdorp te bezoeken en de Spiders maken daar gebruik van. Klik voor groter. 25.06.2011: De Personeels Vereninging van Brabant Water heeft een mooie aanbieding om Diergaarde Blijdorp te bezoeken en de Spiders maken daar gebruik van. Klik voor groter.

Als de kinderen even later in de Rivierahal een suikerspin eten, komen we het bruidspaar weer tegen. Snel schiet ik een foto. Thuis zie ik pas dat de fotografe er eigenlijk het leukst op staat, qua string. Lucy had dat natuurlijk al lang gezien.

We gaan weer op pad en lopen en lopen en lopen. Dierentuinen zijn gróót! Is dierentuin wel de juiste benaming gezien het relatief grote aantal bomen en planten en de moeite die men moet doen om een paar dieren te zien? Diana loopt zonder te klagen mee, zo geobsedeerd is ze door de vele indrukken. We gaan wat gebouwtjes in met een donkere vleermuisgrot en de olifantenhal. Als we er langs lopen, gaat plotseling een deur open. Met ingehouden adem kijken we toe. Er komt een vrouw uit die bij de dierentuin hoort. Luchiano (013) schrikt zich een aap.

25.06.2011: De Personeels Vereninging van Brabant Water heeft een mooie aanbieding om Diergaarde Blijdorp te bezoeken en de Spiders maken daar gebruik van. Klik voor groter.Het olifantenverblijf is leeg, er wordt onderhoud gepleegd. Wel zien we een beeldje met twee olifanten op elkaar, dat is vreemd. Voordat ik de foto kan maken moet ik een tijdje wachten op een vrouw van middelbare leeftijd die het beeldje minutenlang nauwkeurig bestudeert.

De tijger en de brutale prairiehond

Diana heeft twee favoriete dieren, zo blijkt. De ene is de zebra en de andere de tijger. De zebra's zitten op een afslag die we links hebben laten liggen, toch blijft ze erom zeuren. "Ik wil een zebra zien!" Ik zeg haar dat we zebra's zelfs in Rijen kunnen zien. "Nee, geen zebrapad, maar een zebrapaard!"

De tijgers zien we wel en oh, oh, wat zijn tijgers mooie en krachtige dieren. Vermoedelijk wel de mooiste dieren van de jungle, in ieder geval de dieren die mij het meeste aan mijzelf doen denken. Graauuwww! Een exemplaar zit in aanvalshouding op een rots. Zijn spieren zijn gespannen, het wachten is op het moment van de sprong. De reden is een klein meisje dat met een roze paraplu links en rechts voor zich op de stenen rand vlak voor het plexiglas tikt en neen, het is niet Diana. Ook al lijkt het op de foto dat hij haar aankijkt.

Het getik irriteert de tijger mateloos en hij schat zijn kansen in. Lucy ook, want die heeft weinig vertrouwen in de kracht van het plexiglas. Snel trekt ze Luchiano een eindje verderop. Na een tijdje laat de tijger het erbij zitten.

Regelmatig schiet ik wat Twitter-tweets de lucht in of upload een foto naar FaceBook. Het is grappig om tijdens het bezoek aan de dierentuin al reacties te krijgen, zowel van mensen binnen als buiten de hekken.


25.06.2011: De Personeels Vereninging van Brabant Water heeft een mooie aanbieding om Diergaarde Blijdorp te bezoeken en de Spiders maken daar gebruik van. Klik voor groter. 25.06.2011: De Personeels Vereninging van Brabant Water heeft een mooie aanbieding om Diergaarde Blijdorp te bezoeken en de Spiders maken daar gebruik van. Klik voor groter. 25.06.2011: De Personeels Vereninging van Brabant Water heeft een mooie aanbieding om Diergaarde Blijdorp te bezoeken en de Spiders maken daar gebruik van. Klik voor groter.

Grote dieren zijn leuk, maar wat te denken van het grappige prairiehondje? Het leuke van dit diertje is dat men er heel dichtbij kan komen, op luttele centimeters, en er staat geen hek of andere beschutting. Het diertje kijkt mij brutaal aan, draait zich na een tijdje om en schopt met zijn achterpoten klodders modder over mij heen. Ja, dat is nog eens echt in contact komen met de natuur. "I'll call you lunch", bijt ik hem toe.

Meer Spiders

Het einde van ons avontuur is in zicht. We naderen de uitgang bij het Oceanium en komen langs het verblijf van de manenwolven. Toevallig komt er net een manenwolf aan die vlak voor ons blijft staan. Een meisje wijst naar de wolf en zegt tegen vermoedelijk haar kleine broertje van een jaar of zes: "Zie je hem?" Waarop het ventje antwoordt: "Ja, wie ziet hem nu NIET!" We schieten in de lach en het meisje zegt: "Oh, sorry hoor".


25.06.2011: De Personeels Vereninging van Brabant Water heeft een mooie aanbieding om Diergaarde Blijdorp te bezoeken en de Spiders maken daar gebruik van. Klik voor groter. 25.06.2011: De Personeels Vereninging van Brabant Water heeft een mooie aanbieding om Diergaarde Blijdorp te bezoeken en de Spiders maken daar gebruik van. Klik voor groter. 25.06.2011: De Personeels Vereninging van Brabant Water heeft een mooie aanbieding om Diergaarde Blijdorp te bezoeken en de Spiders maken daar gebruik van. Klik voor groter.

De ijsberen zijn de laatste dieren van die dag. Indrukwekkend en mooi. Vanuit een gebouwtje heeft men van onderen uitzicht op het bassin. Een jong ijsbeertje speelt met een rood balletje, men krijgt er bijna zin van om mee te doen. Maar ik heb mijn zwembroek niet bij me.

Voor de laatste keer duiken we een restaurant in. Na de patat en de saté blijven er elf Blijdorp-munten over die we in de souvenirshop besteden. Luchiano wil een Tijger-Transformer-ding van tien euro wat ik een belachelijk idee vind en Diana een knuffelslang van 1.80 meter lengte. Dat sluit beter aan bij mijn gedachtenwereld en die kopen we voor haar. Luchiano kijkt wat beteuterd en dat is geen leuke manier om de dag af te sluiten. Daarom krijgt hij zijn Tijger-Transformer.


25.06.2010: Lucy en Diana (5) voor Diergaarde Blijdorp waar we een nat maar heerlijk dagje hebben beleefd dankzij de Personeels Vereniging van Brabant Water. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


Buiten wil Lucy meteen een foto maken van CasaSpider met de twee kado's. Ik trek mijn ongelukkigste gezicht, just for the picture. Ondanks het slechte weer hebben we ons een dag lang prima vermaakt. Met dank aan de Personeels Vereniging van Brabant Water. O ja, 's avonds zijn we geradbraakt, waarvoor verder geen dank.

Meer foto's

Het album Brabant Water naar Blijdorp staat online met 67 foto's, waarvan u er hier al 17 heeft kunnen aanschouwen. Van dieren en Spiders krijgt men echter niet snel genoeg, toch?

May 27, 2011

Kleine dingen

Net als ik mij in de DBA-kamer bij Brabant Water aan het voorbereiden ben op een meeting over Microsoft System Center Data Protection Manager (DPM) 2007 om SharePoint databases te managen, komt de organisator van die meeting binnen. De organisator staat bij ons bekend als "De Kest".

De Kest deelt mede dat degene die het DPM-verhaal komt uitleggen ziek is en de meeting derhalve wordt uitgesteld. Na dit slechte nieuws keuvelen we wat over de iPhone en de HTC Desire S. Is het ene toestel voor mannen en het andere voor vrouwen, het ene voor rijk en het andere voor arm? Ik denk dat laatste, immers de iPhone is net iets verfijnder.

"Het zijn van die kleine dingen waarin de iPhone zo fijn werkt", zegt De Kest.
"Wat zijn dat bijvoorbeeld voor kleine dingen?", vraag ik nieuwsgierig.
"Dat is het hem juist, die dingen zijn zo klein dat ik ze niet kan opnoemen", zegt De Kest.

Het doet me denken aan gember.
Jaren geleden nodigde WhatsApp-gebruikster Ingrid Lucardie mij uit om bij haar te komen eten.

"Is er iets dat je niet lust?", vraagt zij.
"Nou nee, ik lust alles. Alleen gember vind ik niet lekker", antwoord ik.
"Oh, maar dat hoort juist in dit (Indische, red.) gerecht", zegt Ingrid ontsteld.
"Maar het is zo weinig dat je er niets van proeft", vervolgt zij.
"Maar waarom doe je het er dan in?", vraag ik wanhopig.

Dat kleine beetje zon waar je al weken lang op wacht
Die uitgestoken hand die je van hen niet had verwacht
Dat kleine bosje bloemen en precies op dat moment
Die onverwachte brief als je alleen of eenzaam bent

't Zijn de kleine dingen die het doen die het doen
't Zijn de kleine dingen die het doen
't Zijn de kleine dingen die het doen die het doen
't Zijn de kleine dingen die het doen

Met dank aan Saskia, Serge, Ingrid en De Kest.

May 20, 2011

Social Klove

Vroeger en dan praat ik over de tijd van voor 1 januari 2011 reed ik dagelijks, tenminste op werkdagen, met de auto van en naar mijn werk. De radio stond afgestemd op 3FM met 's morgens Giel en 's middags Coen en Sander. Toen vond ik dat okay, schoot regelmatig in de lach en werd zo nu en dan geattendeerd op een puik muziekstukje.

Een fascinerend proces, destijds dacht ik dat het gewoon niet beter kon. Maar nu weet ik beter! Sterker nog, ik durf hier de stelling te poneren dat mensen die met het Openbaar Vervoer reizen binnen afzienbare tijd stukken slimmer zijn dan de rest. Hoe komt dit? Dat komt zo, wij OV-reizigers nemen veel meer informatie tot ons.

Was treinreizen in de vorige eeuw een bezigheid waarbij men wat uit het raam keek of sliep, tegenwoordig lees ik eerst een gratis krant, check daarna mijn Twitter en Facebook, lees mijn RSS-feeds en ben zo helemaal bij als de trein na een half uurtje in 's-Hertogenbosch stopt. Hoeveel informatie en genegenheid van digitale vrienden krijg je zo in de schoot geworpen op jaarbasis? Nog even en er ontstaat een sociale kloof tussen OV-reizigers en gewone mensen, let op mijn woorden.

Laatst zat ik als eerste in een treincompartiment voor vier personen. Twee meisjes kwamen tegenover mij zitten. "Oeh, ik hoop wel dat we vooruit rijden, anders word ik misselijk. Kijk, daar staat de trein naar Eindhoven, dus die rijdt die kant op. Dan rijdt deze dus de andere kant op. Kom, we gaan ergens anders zitten." Behulpzaam greep ik in: "Nee hoor, deze trein rijdt voor jullie juist de goede kant op." Ze bleven zitten.

Het waren vrolijke meisjes. Eentje haalde een iPod uit haar tas en even later hadden ze allebei één oordopje in hun oor, de een in haar rechter en de ander in haar linker. Het witte snoer verbond hun hoofden. Ze lachten en keken elkaar instemmend aan als er een leuk stukje klonk. Het zag er grappig uit en ik moest me bedwingen ze niet te vragen of ik er een foto van mocht maken. Van de andere kant, ik had enig krediet opgebouwd door ze te vertellen welke kant de trein op ging. Ik heb het ze niet gevraagd.

Bij Brabant Water zitten we tegenwoordig bijna met zijn allen op Yammer, een soort van kruising tussen Facebook en Twitter. Die kan ik voortaan in de trein ook raadplegen. Er is alleen geen app voor mijn Nokia. Dat is wel een beetje yammer.

May 19, 2011

34-hex

Ja, rigide structuren belemmeren initiatieven. Woensdag sta ik goedgemutst op. In de trein naar 's-Hertogenbosch feliciteert niemand mij. Ergens is dat een bummer, immers na 4,5 maanden forensen sluipen de vaste patronen erin. Dat meisje staat altijd precies bij dat hokje op het perron in Rijen, dat groepje mannen stapt altijd daar in en als ik naar Brabant Water loop kom ik altijd dezelfde personen tegen, eentje rennend.


18.05.2011 CasaSpider bereikt de eerbiedwaardige leeftijd van 34-hex en dat weten ze bij Brabant Water. Klik voor groter.

(Klik voor groter)

De DBA-kamer is prachtig versierd, zelfs mijn leeftijd staat er perfect op. Dank je wel, Judith. Vreemd genoeg verslikt bijna iedereen zich daarbij of schiet in het gunstigste geval in de lach. Er is een discrepantie tussen mijn presentatie en de perceptie van de bezoeker, zoveel is wel duidelijk. Misschien moet ik mijn haar eens gaan verven.

Luchiano (013) feliciteert mij tegenwoordig digitaal, via Twitter en zijn blog. Kan ik het over nog eens 34 jaar teruglezen.

March 30, 2011

440

Regelmatig maak ik 's morgens meteen na aankomst op het werk een praatje met de buren in de GIS-kamer. Zij beheren het Geografisch Informatie Systeem dat wat mij betreft Barney mag heten via de associatie GIS => TomTom => BamBam => Barney. Barney is de buurman van Fred Flintstone.

"Hoe gaat het, Pieterjan?", vraag ik aan Pieterjan Wintjes.
"Oh, goed hoor", antwoordt Pieterjan.

We praten wat over WION dat staat voor de Wet Informatie-uitwisseling Ondergrondse Netten. Netbeheerders moeten hun leidingen volgens een bepaalde manier registreren en informatie voor een perceel binnen 24 uur aan het Kadaster kunnen leveren als een grondroerder, dat is iemand die in de grond roert, daarom vraagt. Boeiuh! Lees Wikipedia er maar op na. Brabant Water is een netbeheerder.

Pieterjan: "Het aantal aanvragen voor WION loopt op."
CasaSpider: "Hoe komt dat?"
Pieterjan: "Omdat de boetes flink verhoogd zijn, als je gaat graven zonder WION-melding."
CasaSpider: "O ja? Om hoeveel aanvragen gaat het nu dan?"
Pieterjan: "Zo'n 350 per dag. Een jaar geleden waren het er nog geen 200."
Pieterjan: "Maar we moeten ook de pieken aankunnen."
CasaSpider: "Hoe hoog zijn de pieken?"
Pieterjan: "Nou, laatst hadden we er 440."

Nu weet ik dat Pieterjan musicus is en als gitarist in de band Black Sell speelt...

CasaSpider: "440? Waar denk jij aan bij het getal 440?"
Pieterjan: "Euhm... aan Hertz."
CasaSpider: "Precies! En wat is 440 Hertz?"
Pieterjan: "Dat is de toonhoogte van de A waarmee instrumenten worden gestemd."

Zo is het maar net. De begeleidingsband van de befaamde zanger uit de Dominicaanse Republiek Juan Luis Guerra heet daarom zelfs 440, in het Spaans uitgesproken als Cuatro-Cuarenta (Vier-Veertig).

Nooit meer vergeten hè, die 440.

March 1, 2011

Gaarne commentaar


01.03.2011 Rob van den Berk betrapt CasaSpider met dropveter in de DBA-kamer van Brabant Water te Bolduque (Den Bosch). Klik voor groter.

(Klik voor groter)

Titel: Zonder woorden.
Foto: Rob van den Berk.
Lokatie: Brabant Water, 's-Hertogenbosch


February 25, 2011

De trekkende veter

24.02.2011: De dropvetersnoeppot op de DBA-kamer van Brabant Water ontpopt zich tot een ware trekpleister. Klik voor groter.In de DBA-kamer van Brabant Water te Bolduque bevindt zich een glazen snoeppot. Meestal staat die er slechts voor de sier. Zo nu en dan gooit collega-DBA Judith er iets in en soms ik. Een gevulde snoeppot fungeert in een willekeurige kamer als een trekpleister.

Als er snoep in onze snoeppot zit, is dat meestal drop. Deze keer kiest Judith voor de dropveter-variant. Het blijkt een gouden greep. Dropveters eten is leuk. Zeker als men eerst het puntje ervan in de mond steekt en dan langzaam de hele veter naar binnen slobbert. Okay, het heeft een bepaald Debiteuren-Crediteuren gehalte maar daarom is het nog niet minder leuk.

Het bezoekersaantal van de DBA-kamer is in de twee dagen met de dropvetersnoeppot niet significant verhoogd. De lapse-time ofwel doorlooptijd dat bezoekers blijven plakken daarentegen wel. Het is opvallend hoe collega's telkens met iets nieuws op de proppen komen en dan snaaks van de gelegenheid gebruik maken om wederom een of zelfs twee dropveters tegelijk uit de snoeppot te vissen. Nog even en de dropvetersnoeppot ontwikkelt zich tot een sociaal bedevaartsoord.

Een probleem van geheel andere aard is dat een dropveter tamelijk veel lijkt op het snoer van mijn telefoonoplader.

February 23, 2011

Associaties

"En van waar deze nostalgie?", vraagt mijn lieftallige zus Pascale naar aanleiding van de post over Gerard Need. Een legitieme vraag en het antwoord luidt: "Associaties". Collega Roland Leenders is op bezoek in de DBA-kamer bij Brabant Water. Het gesprek komt op fietsen, Roland's grote hobby, en over dingen niet willen vertellen. Het moment voor mij om mijn dinsdagse geheime missie naar dansschool Gerard Need onder de aandacht te brengen.

"Gerard Need? Kwam jij daar ook?", vraagt Roland verbaasd. Wat blijkt, Roland heeft jarenlang gedanst bij Gerard Need. Weliswaar meer in de Mauritsstraat, maar toch. "Bijna al mijn vriendinnen heb ik via de dansschool gekregen", meldt Roland. Was hij soms die populaire jongen met de vetkuif? We hebben het over het jaartal.

"Ik zat daar in 1976 of 1977", zeg ik.
"Oh, maar toen zat ik daar al lang. Ik ben ouwer als gij (*)", zegt Roland.
"Ja, dat is wel duidelijk", zeg ik.
"Zo, ik ben er weer eens vandoor", zegt Roland.

Wederom is iemands zwakke punt ontbloot.
Maar vandaar dus, Pascale.

(*) ABN: "Ik ben ouder dan jij"

February 3, 2011

Het zwakke punt

Regelmatig komen mensen een praatje maken in de DBA-kamer bij Brabant Water. Gezellig! Maar ja, soms moet er ook gewerkt worden en hoe laat men het bezoek in zo'n geval op beleefde wijze afscheid nemen? Simpelweg zwijgen volstaat lang niet in alle gevallen, immers de ander kan het opvatten als een teken dat hij (m/v) er juist een schepje bovenop moet doen, qua woord voeren. Neen, de aanval is de beste verdediging. Ga op zoek naar het zwakke punt.

Met collega Ben de J. uit V. kan ik het goed vinden. Geheel toevallig kom ik achter zijn zwakke punt. Ben heeft namelijk twee volwassen zonen die nog thuis wonen. Iedere keer als ik het gesprek op zijn zoons breng, duurt het maximaal twintig seconden en weg is Ben. Handig om te weten, zo'n zwak punt. Jammer genoeg dreigt een van de twee jongens binnenkort het ouderlijk huis te verlaten. Dat is eerder ook al eens bijna gebeurd, maar toen ze het potentiële appartement bekeken zei Ben's vrouw tot diens ontzetting: "Hmmm, het is wel een beetje klein, hè?" Ben: "Nee joh, dat valt best mee!" Het kwaad was echter al geschied en het appartement ging niet door.

Wat te denken van collega Jac G. uit R.? Met hem kun je het over alles hebben: vrouwen, bier, voetbal, auto's, in- of uitwonende zoons, houten vloeren, je kunt het zo gek niet verzinnen. Tijdens een van onze gesprekken komt ineens ter sprake wat belangrijker is, dit of dat. "Ja Jac", begin ik, 'dat is de grote vraag. Wat is er belangrijk in het leven?" Jac beweegt zich langzaam in de richting van de deur, draait zich nog een keer om en zegt: "Ja, wat is er belangrijk in het leven? Nou, ik ben er weer eens vandoor!"

Ha, die zijn zwakke punt heb ik ook te pakken. Vanavond had ik het met Luchiano (013) over zijn zwakke punt, ben even kwijt welke het was. Ja, het zijn er zoveel. Diana (4) komt meteen achter mij aan: "Papa, ik heb geen zwakke punten. Ik heb een tien!"

January 27, 2011

Belgisch Infuus

27.01.2011: De DBA-kamer bij Brabant Water heeft een primeur met de eerste Infusinator, ook wel Belgisch Infuus genoemd. Klik voor groter.Tijdens het eten (foei!) kijken wij naar de tekenfilm Phineas & Ferb. Die is echt geniaal. Met afstand mijn favoriete personage is Dr. Heinz Doofenshmirtz. Elke aflevering vindt Doofenshmirtz een apparaat uit met een naam die eindigt op "inator". Met dat apparaat heeft hij altijd iets slechts in de zin. Gelukkig is daar vogelbekdier Perry, het huisdier van Phineas & Ferb maar tegelijkertijd een geheim agent en de enige die Doofenshmirtz kan stoppen.

Doofenshmirtz zegt erg grappige dingen, helemaal als men beseft dat hij het vaak tegen een vogelbekdier heeft. Ik ga die grappige dingen hier niet herhalen, enerzijds omdat grappige dingen in het algemeen een hoog je-moet-erbij-geweest-zijn-gehalte hebben en anderzijds omdat het Duitse accent waarmee Doofenshmirtz praat die dingen juist zo grappig maakt. Het nasynchroniseren van de Amerikaanse Doofenshmirtz met het Duitse accent wordt werkelijk fenomenaal gedaan door de Nederlander Bob van der Houven. Mijn complimenten!

In meerdere opzichten is de DBA-kamer bij Brabant Water te vergelijken met het hoofdkwartier van Doofenshmirtz Evil Incorporated. We hebben dan wel geen vogelbekdier, maar vinden regelmatig geniale dingen uit die de wereld op zijn kop zetten. Neem nu de Infusinator, wel graag op zijn Duits uitspreken, een manier om draadloos te drinken. Ook wel het Belgisch Infuus genoemd.

Wat zit er tegenwoordig toch in onze, vanzelfsprekend draadloze, koffie?

January 21, 2011

Een illusie minder

Ik zit lekker te werken in de DBA-kamer bij Brabant Water als GIS-collega Sjanny langs loopt.
Via koffie en sektes komen we op onzichtbaarheid, een van mijn favoriete onderwerpen.

"Onzichtbaarheid heeft mij altijd gefascineerd. Wat wil ik graag onzichtbaar kunnen zijn", zeg ik.
"Dat is je niet bepaald gelukt", zegt Sjanny die daarmee abrupt een einde aan een illusie maakt.

January 18, 2011

Nieuwjaarsbijeenkomst Brabant Water in de Efteling

Maandag 17 januari 2011 houdt Brabant Water haar traditionele nieuwjaarsbijeenkomst in de Efteling. Het is de derde keer dat ik erbij ben, na 2009 en 2010. Was het thema vorig jaar "Verras me!", deze keer is het "Ons Huis". Zonder (lease-)auto ben ik aangewezen op hulpvaardige collega's om in de Efteling te komen, op de heenreis is dat ontwikkelaar Leon.

Bij het betreden van het Efteling-theater vallen de volgende verschillen mij op:

  • De voorgaande twee edities lag er een flink pak sneeuw en nu niet.
  • De voorgaande twee edities bezocht ik als externe medewerker en nu ben ik intern.

Met andere woorden: Externe medewerkers zorgen voor extreme weersomstandigheden. De koffie smaakt er overigens niet minder om. Net voor we de zaal binnenlopen krijgt iedereen een zogenaamde Turning Point device omgehangen, een apparaatje waarmee men kan stemmen. Op het podium is een huiskamer nagebouwd en als iedereen zit komt directeur Guïljo van Nuland door een deur in die kamer op.

De huiskamer staat voor het Huis Brabant Water, een huis waarin allerlei dingen gebeuren. Vrolijke en verdrietige, zoals de plotselinge en onverwachte dood van collega Eugène Coppens op dinsdag 4 januari. Hierdoor is het een beetje moeizaam begin, dat is logisch.

17.01.2011: Brabant Water directeur Guïljo van Nuland in actie tijdens de nieuwjaarsbijeenkomst 2011 in de Efteling. Klik voor groter.Al snel herpakt Guïljo zich en toont zich als promotor van moderne media: iPhone, mobloggen en iPad. Al geeft hij eerlijk toe voor het mobloggen niet zijn iPhone te gebruiken, maar een kladblok dat later netjes door de afdeling Communicatie wordt ingetikt.

Nieuw is ook dat we tijdens de bijeenkomst vragen mogen SMS-sen. Koortsachtig probeer ik een paar vragen te verzinnen, als een hond die zijn territorium wil afbakenen. De inspiratie komt pas later. Qua ICT is er nog een primeur en wel de lancering van ons nieuwe, op Sharepoint gebaseerde Intranet. Dat noemen we timing.

Vier Sectorhoofden worden op het podium geroepen. Leo de Waal (Sectorhoofd Productie), Sef Philips (Hoofd Strategie & Beleid), Marc Bouw (Hoofd vakgroep Exploitatie en Omgeving) als representant van de verjonging binnen Brabant Water en Ad van de Ven (Sectorhoofd Klantcontacten).

Er is aandacht voor de nieuwe slogan: Altijd. Overal. Brabant Water. Je moet er maar opkomen! Meteen schiet mij een SMS-je te binnen. Wat mij betreft worden bedrijven meer en meer Engelstalig. Dat scheelt veel ellende met versies van Windows, MS-Office en diverse applicaties. Als de documentatie Engelstalig is, opent dat de markt voor buitenlandse consultants. I move to you, you move to me. Ik SMS het nieuwe motto: "Always. Everywhere. Brabant Water." Zie je, Brabant Water is gewoon al Engels!

Jammer genoeg loopt Guïljo een beetje uit zijn tijd en kan daardoor geen SMS-jes meer beantwoorden. Als lied voor het thema Ons Huis is gekozen voor Een Eigen Huis van Rene Froger. Bij de eerste tonen van het lied verschijnt een dansgroep op het toneel. Routinematig beoordeel ik de dames en kies mijn favoriet, de meest linkse is deze keer de gelukkige met de tweede van rechts als goede tweede.

Een confetti-regen geeft het einde van Guïljo's performance en het begin van de borrel aan. Even later zijn de medewerkers verwikkeld in geanimeerde gesprekken. Waarover die gaan is mij ontschoten. Bart Zandbergen heeft geregeld dat ik met hem en Peter Tax mee terug kan rijden. Wij blijken met zijn drieën in Rijen te wonen, het is duidelijk waar de intelligentie vandaan komt.

Alhoewel, ondanks dat Peter Tax beweert geen druppel gedronken te hebben, zijn we toch zeker tien minuten op zoek naar zijn auto. "Hij staat in rij zeven", weet Peter. Ja, rij zeven. Maar rij zeven van de Langnekken of rij zeven van de Kabouters? Uiteindelijk komt alles goed en brengt NAC-supporter Peter ons veilig naar station Rijen.

Volgend jaar zijn we weer van de partij.

January 3, 2011

Het OV en De Druppel

Voor het eerst met de trein naar het werk, dat is wel even wennen. Om 06:45 uur rijd ik met de auto, na even krabben, naar het station. Er staan al best veel mensen op het perron te kleumen. Acterend een ervaren forens te zijn loop ik kalmpjes naar de kop van het station, in de wetenschap dat de trein richting Den Bosch altijd een stuk doorrijdt. Nou ja, altijd. Dat deed hij afgelopen donderdag. Met enige moeite weet ik me te beheersen geen foto's te nemen van de informatieborden, immers dan zakt men als wannabe ervaren forens toch flink door het ijs.

Mijn potentiele medereizigers observerend loop ik een eindje terug. Hé, wat zie ik nu? Bijna iedereen heeft een gratis krantje onder de arm! Een Metro, vermoed ik. Waar kan men die krijgen? Die vraag brandt op mijn lippen, maar ik stel hem niet. Als de trein het station binnendendert, het is niet de beloofde Sprinter maar een oud en geel exemplaar, zoek ik een lege coupé. Mijn eerdere niet-vragen wordt beloond, op de bank liggen een Metro, een Spits en een De Pers.

Snel zet ik mijn nieuwe leesbril op. Grote genade, wat een verschil. Ik kan gewoon de krant weer lezen en zelfs het schermpje van de telefoon is op normale afstand te ontcijferen. Het is gewoon heerlijk! Te vroeg naar mijn zin, na ongeveer 29 minuten, bereiken we Den Bosch. Vijf minuten later loop ik het gebouw van Brabant Water aan de Magistratenlaan 200 binnen. "De beste wensen, Vida", roep ik naar de knappe receptioniste.

Geroutineerd houd ik mijn Druppel voor het toegangsdevice. Het ongelofelijke gebeurt: de toegang wordt mij geweigerd. Mij! Het is gewoon niet te geloven. Drie jaar lang mag ik als externe het gebouw in en uit naar believen en op de eerste dag als vaste medewerker kom ik er niet meer in. Wat blijkt, er is mij een nieuw personeelsnummer toegekend en dat is nog niet aan de Druppel gekoppeld. Een uurtje later is de zaak geregeld.

"Hoe voelde u zich toen uw Druppel weigerde?", vraagt een denkbeeldige journalist. Tsja, ongeveer als opgesloten in een carrousel met ceintuurs. Zoiets, ja.