CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

In de Tweede-Kamercommissie voor Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse Zaken (een hele mond vol) is hilariteit ontstaan doordat de nieuwe minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties (ook een hele mond vol) Alexander Pechtold geen idee schijnt te hebben waar de Antillen ongeveer liggen.

Dat is niet zo fraai van meneer Pechtold. Wageningen, ligt dat eigenlijk op de Veluwe? Op Radio Hoyer hoorde ik vanmorgen enkele commentaren van bekende politici over dit gebrek aan kennis bij de nieuwbakken minister. Daar schrok ik nog meer van. Jozias van Aartsen zei globaal het volgende:

"Ik kan mij dat niet voorstellen, maar ook als het waar is ben ik ervan overtuigd dat de heer Pechtold zich de Antilliaanse materie snel eigen zal maken. En dat moet ook wel, want in de herfst zijn daar verkiezingen."

In de herfst zijn daar verkiezingen? Volgende week vrijdag vindt hier een Referendum plaats! Ongeacht de uitslag dient zo snel mogelijk hierna overleg met Nederland opgestart te worden over de gewenste nieuwe staatkundige verhoudingen binnen het Koninkrijk. Met daarin een cruciale rol voor Alexander Pechtold.

Het antwoord van Jozias van Aartsen maakt heel wat meer duidelijk dan de netjes geformuleerde maar weinig zeggende antwoorden die ik op mijn brieven aan diverse kamer- en bewindslieden heb gekregen. Ik hoop dat de Referendum Commissie te Curacao vanmorgen ook naar Radio Hoyer heeft geluisterd.

Alle posts over het Referendum Curacao zijn te vinden in het Dossier Referendum Curacao.

Posted by CasaSpider at 6:38 AM | Permalink | Comments (17)

"Ben benieuwd wat ze vandaag weer verzinnen om ons tegen te werken", vroegen Lucy en ik ons af. Dinsdag had Lucy direct naar onze behandelend beambte gebeld voor een afspraak. Woensdag om tien uur mochten we komen, dat was snel!

Tot tien over half elf moesten we wachten. We overlegden de papieren en wachtten gespannen af. "Die geboorte-actes moeten vertaald worden in het Nederlands." Dat was inderdaad nieuw voor ons. Hetzelfde geldt overigens ook voor de huwelijksacte. Dat gaat ons, behalve nog meer tijd, zo'n 330 Antilliaanse guldens kosten. En waarom had men dat niet bij onze voorgaande bezoeken kunnen vertellen?

Lucy's verblijfsvergunning was in orde. Alleen moet zij bij de aanvraag ook alle oude verblijfsvergunningen overleggen. Vraag mij niet waarom. Deze hebben wij al lang weggegooid en daarom mag Lucy nu proberen bij het postkantoor een soort van memorandum te krijgen met de oude vergunningen. Het zou mij verbazen als dat gaat lukken.

Het probleem van Luchiano's geboorte-acte, waar zijn Dominicaanse achternaam op staat, was bekend. Daarvoor heb ik een brief geschreven die door de heer Grüning ondertekend diende te worden. Wij waren in de veronderstelling dat die brief in het dossier zat. Dit was echter niet het geval, nu moeten we nogmaals naar de heer Grüning. Kernpunt is dat ik in oktober 2004 Luchiano erkend heb. Hierdoor draagt hij op Curacao mijn achternaam, maar in de Dominicaanse Republiek nog niet. Bij de paspoortaanvraag kan Nederland hier moeilijk over doen.

Waar Nederland volgens de behandelend beambte ook moeilijk over gaat doen is het voor mij logische feit dat op Luchiano's Dominicaanse paspoort zijn Dominicaanse naam staat. De behandelend beambte raadde ons aan om dit paspoort bij het Dominicaanse Consulaat te laten vernieuwen, met mijn achternaam. Wij wierpen tegen dat dit kostbaar is (zo'n 300 gulden) en bovendien niet zomaar mogelijk. Immers, op Luchiano's geboorte-acte staat zijn moeders naam.

Neen, dat kon best. Wij gingen naar het Dominicaanse Consulaat, primair voor de vertalingen, secundair voor het paspoort. Het vertalen dient te geschieden bij de heer Joubert. Daar ben ik in 1999 al eens geweest om mijn geboorte-acte in het Spaans te laten vertalen, voor het huwelijk met Lucy. Aangaande het paspoort vertelde men dat het onmogelijk is om mijn achternaam te gebruiken zolang deze niet op de geboorte-acte staat.

Deze week bieden we de drie actes ter vertaling aan bij de heer Joubert. Lucy gaat proberen om haar oude verblijfsvergunningen boven water te halen. Vervolgens moeten we langs bij de heer Grüning om mijn begeleidende brief aangaande het erkennen te laten tekenen. En dan mogen we weer een afspraak met de behandelend beambte maken. Als het goed is gaan de paspoortaanvragen van Lucy en Luchiano dan de deur uit, na achterlating van circa 500 Euro.

Men krijgt het gevoel of men als kleine eenmanszaak in een strijd is verwikkeld tegen een multinational. Ondanks dat men gelijk heeft verliest men uiteindelijk wegens gebrek aan middelen. Echt vrolijk word ik niet van dit alles.

Maar we hebben weer wat te doen!

Alle posts met betrekking tot de Nederlandse paspoorten voor Lucy en Luchiano zijn te vinden in het Dossier Nederlands Paspoort.

Posted by CasaSpider at 1:25 PM | Permalink | Comments (20)

Aanstaande donderdag arriveren Diamond Piet en Verina op het eiland. Zij komen hier al voor de derde (of vierde?) keer en kennen het klappen van de zweep. Tijdens hun vakantie vindt op 8 april het Referendum plaats, waarbij de Curacaose bevolking zich uitspreekt over welke staatkundige verhouding men het liefst met Nederland heeft.

Bij normale verkiezingen geldt hier de Lei Seku ofwel de Droge Wet. Vanaf 18:00 uur voorafgaand aan de dag van de verkiezingen mag nergens meer alcohol worden verkocht. Niet in de snacks, niet in café's en niet in supermarkten. Alleen in hotels, daar mag het wel.

De reden voor de drooglegging is dat de autoriteiten vrezen dat de gemoederen nog wel eens hoog op kunnen lopen bij een verkiezing. De in hun kleuren gehulde partij-aanhangers vormen 's avonds met hun auto's lange optochten. Als de whiskey en rum vloeien, is de kans aanmerkelijk groter dat de zaak uit de hand loopt is het idee. Men is hier ietwat warmbloediger dan het gemiddelde D'66-lid.

Om een of andere reden waren de laatste verkiezingen altijd op een donderdag. Op woensdagavond doe ik altijd boodschappen bij Centrum Supermarkt, meestal om een uur of zes. Iedere keer trapte ik er weer in. "Nog snel even een flesje Tequila halen!" Helaas waren de schappen met alcoholhoudende drank dan al afgedekt met grote doeken.

Dit jaar voorzie ik geen problemen, het Referendum valt op een vrijdag. Woensdagavond is er dus nog volop drank te koop. Dat mailde ik dan ook aan Piet, ter geruststelling. Deze vakantievierder is echter bezorgder hoe hij dan die hele vrijdag op het strand zonder biertje moet doorkomen.

De plaatselijke horeca vindt de drooglegging op de populaire vrijdag drie keer niks. Men betoogt, met enig recht van spreken, dat het Referendum niet partijgebonden is. Confrontaties tussen karavanen partij-aanhangers lijken hierdoor onwaarschijnlijk. Bovendien is men bang dat er een tweede stemronde nodig is. Als dat zo is vindt deze twee weken later, wederom op vrijdag plaats. Een duur geintje voor de kroegbazen.

In een comment schreef Tashita dat ik inmiddels beroemd ben! Nederlands grootste en beste weblog GeenStijl raadt mensen die geïnteresseerd zijn in het Referendum op Curacao aan om zich bij CasaSpider in te lezen. Dat vat ik toch zeker op als een compliment.

Posted by CasaSpider at 11:17 AM | Permalink | Comments (16)

Het was druk op de stranden met Eerste Paasdag. Er viel veel te genieten, dan heb ik mijn zonnebril (op sterkte!) namelijk veel langer op dan normaal.

Deze dames had ik al een paar keer individueel langs zien komen. Bij het Happy Hour op Wet&Wild stonden ze ineens op een rijtje. Lucy kijkt met een professioneler oog dan ik: "Geef me de camera, snel!"

Vier vrolijke gezichten, dat is nog eens Curacao Promotion!

Posted by CasaSpider at 1:21 PM | Permalink | Comments (15)

Nog gisteren was hier te lezen dat aanstaande dinsdag de Gran Première plaats vindt van de laatste CasaMovie getiteld Sabado 12.03.2005 Part II: Naar Westpunt. Er is helaas geen enkel kaartje à 16.595 Euro verkocht. Dan maar géén Gran Première.

In het eerste deel van deze twee-delige cyclus bezochten Special Guest Star Wim Jans en de Spiders de voormalige vuilstortplaats Shut, aan de noordkust van Curacao. Op verzoek van Don Amaro.

Na Shut was het de bedoeling om wat over de Vlakte van Hato te crossen. Hiervoor was de weg echter te slecht. We reden door naar Westpunt. Bij Boca Tabla en Playa Forti zijn we uitgestapt. Watamula hebben we niet kunnen vinden (ruim je spullen toch eens netjes op!).

Meldde ik in het verslag van deze avontuurlijke middag nog dat er relevant filmmateriaal verloren was gegaan, wel dat is achteraf gelukkig niet waar gebleken. Deel twee van Sabado 12.03.2005 Part II: Naar Westpunt is derhalve helemaal af. Wij beraden ons nu over het volgende project. Aan verzoekjes is geen gebrek!

Op deze kaart van Curacao kan men de gevolgde route min of meer volgen. IE-gebruikers: Expand to regular size.

Download Sabado 12.03.2005 Part II: Naar Westpunt (Right mouseclick, Save Target As...) for free!
Size: 10,063,300 bytes.
Duration: 4.23 minutes.

Uiteraard is deze CasaMovie binnenkort ook in Google Video te aanschouwen.

Explore the CasaMpeg Category or retrieve a list of all CasaMovies.

Posted by CasaSpider at 10:05 AM | Permalink | Comments (14)

Goede Vrijdag. Een dagje eerder weekend, dat geeft nu net dat beetje extra energie! Behalve relaxen zijn de volgende punten aan de orde gekomen:

• Twee uurtjes strand leverden mij sinds lange tijd weer een rode gloed op. Lucy en Luchiano lagen in de schaduw.
  
• Er is hard gewerkt aan het tweede en laatste deel van de CasaMpeg cyclus Sabado 12.03.2005. Het slotaccoord is getiteld Naar Westpunt en de Gran Première staat gescheduled voor dinsdag 29 maart 2005. Kaarten zijn nog volop verkrijgbaar.
  
• Voor de film Robots waren gisteren ook volop kaarten verkrijgbaar, ik denk dat we met een man of tien in zaal 1 van bioscoop The Movies Curacao zaten. Verslag hieronder.
  

Robots is een computer-animatiefilm. De kritieken voor deze film zijn niet geweldig.

Recensie-technisch kan ik me daar bij aansluiten: het verhaal is dun en niet bijster origineel. De strijd tussen goed en kwaad in de vorm dat er geen reserve-onderdelen meer voor robots worden gemaakt, maar dat zij ge-upgrade moeten worden. Wat uiteraard veel duurder is.

De beste graadmeter voor het succes van een kinderfilm blijven echter de reacties van de kinderen zelf.

Wij hadden Luchiano (7) als occurrence van de entiteit Kind voor dit doel meegenomen. In het begin moest hij even wennen en was ook meer met zijn popcorn bezig. Maar al snel begon Luchiano mij te vertellen wat er allemaal ging gebeuren, hij had grote gedeeltes van de film al op Cartoon Network gezien. Dat vertellen ging op steeds luidere toon, gelukkig zat er bijna niemand in de zaal. Regelmatig, en nu volgt iets tenenkrommends, kraaide Luchiano van plezier.

Dan kan zo'n film al niet meer stuk. Lucy en ik hebben ons anderhalf uur lang goed vermaakt. In Robots zit het nodige aantal grappen die eigenlijk meer voor volwassenen zijn bedoeld. Zo haalt iedereen eruit wat hij wil dan wel kan.

De slechte recensies kan men derhalve beschouwen als scorebord-journalistiek. Dank u meneer Adriaense.

Posted by CasaSpider at 9:52 AM | Permalink | Comments (10)

Dinsdag waren Lucy en ik enigszins blij na het gesprek met mr. Grüning. Inmiddels had ik kort en bondig onze situatie op een A4-tje geschreven. Op donderdagochtend meldden wij ons met alle papieren bij de receptie van Kranshi om de paspoortaanvragen van Lucy en Luchiano (7) er bij de heer Marten doorheen te krijgen.

Dat kon niet. Paspoortaanvragen kunnen alleen op dinsdag en woensdag. Een week eerder waren wij nog op donderdag geholpen, maar vooruit, regels zijn regels. Door de telefoon zei ik tegen de heer Marten dat ik dan dinsdag wel terugkwam. Maar dat kon ook niet. Ik moest maar een telefonische afspraak maken.

Cyberjunk vraagt zich wel eens af hoe ik zo goed mijn kalmte kan bewaren. Wel, dat lukte nu ternauwernood. Immers, wij kwamen hier niet voor een intake, neen, na twee maal afgewimpeld te zijn wilden we nu eindelijk de paspoortaanvragen afronden. Puur geluk dat de gekozen burgemeester de gemoederen bezig houdt, want anders kwam er per 1 april vast weer een nieuwe wet die paspoortaanvragen van buitenlanders een stuk moeilijker maakt.

Toevallig kwam de heer Grüning binnen. Wij klampten hem direct aan en hij ging met mijn brief naar de heer Marten. Toen hij terugkwam legde hij uit waarom er gebeld moet worden voor afspraken. Omdat onze situatie enigszins anders is, stelde de heer Grüning voor om dinsdag rechtstreeks met de heer Marten te bellen voor een afspraak.

Dit voorstel moest ik wel accepteren. Dinsdag horen we wanneer we uiteindelijk langs mogen komen. Ik vind alles best, als dat ten eerste maar niet al te lang duurt en ten tweede de aanvraag ook daadwerkelijk afgehandeld wordt.

Waarom blijft het in onze hoofden maar knagen: "Wat zullen ze straks weer verzinnen om de zaak te traineren?"

Speciaal voor de liefhebber: het Dossier Nederlands Paspoort, alle posts op een rijtje.

Posted by CasaSpider at 10:05 AM | Permalink | Comments (13)

Stukjes schrijven doe ik voornamelijk voor mijn eigen plezier. Niet voor geld of roem. Tot mijn niet geringe verbazing blijkt het CasaLog vandaag toch in de prijzen te zijn gevallen!

Het log van Brillie bezoek ik dagelijks. Maart is de tijd waarin hij zijn zogenaamde Weblintjes uitreikt. En nu heb ik er ook één. Omdat Brillie mijn email-adres (nog) niet had, heb ik het lintje (nog) niet van hemzelf ontvangen. Tot die tijd leen ik het lintje van Renesmurf, ook een van de gelukkigen dit jaar.

Dit is Brillie's motivatie:

Het achtste lintje is voor Cassa. Curacao is een mooi eiland, iets minder mooi dan St. Maarten, volgens Brillie dan, maar het geeft wel aanleiding tot mooie verhalen. En prachtige foto's van de stranden, met alle bij behorende mensen. Daarnaast zijn de kleine mini films een hype aan het worden. Het gezin van Cassa is daarin vaak het onderwerp van vermaak. Maar ook zijn log heeft diepgang. En laat zien dat het soms helemaal niet eenvoudig is Nederlanders te willen zijn. Het lezen van de dagelijkse verhalen zijn de moeite meer dan waard.

Uhm... Brillie... eigenlijk heet ik Casa en geen Cassa. Maar alleen een kniesoor zeurt daarover na het ontvangen van zo'n mooie trofee. Thanx, Brillie!

Posted by CasaSpider at 8:39 PM | Permalink | Comments (12)

Wat zich dinsdag precies in de Eerste kamer heeft afgespeeld aan intermenselijke processen tussen Ed van Thijn en Thom de Graaf weet niemand. Volgens mij was het een kwestie van testosteron. Wellicht heeft Thom ooit eens geflirt met de vrouw van Ed. Dat zijn van die dingen die ooit terugslaan.

Als ik het goed begrepen heb heeft Thom de Graaf pas woensdag het besluit genomen om op te stappen. Hoofdschuldige in zijn ogen is VVD-fractievoorzitter Van Aartsen. Deze heeft volgens Thom nooit de politieke wil gehad om eruit te komen.

De gekozen burgemeester en een nieuw kiesstelsel waren de kroonjuwelen van D'66. Daarbij vergeleken zijn de Nederlandse Antillen en Aruba natuurlijk niet meer dan een plastic, nepgouden oorringetje.

Thom de Graaf was minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijkszaken. Wij zitten nu dus zonder minister. Vanmorgen hoorde ik minister-president Etienne Ys op Radio Hoyer zeggen dat hij het aftreden erg betreurt. Omdat Thom de Graaf na lange tijd de eerste Nederlandse minister was die de Antillen een warm hart toedroeg en met respect benaderde.

Etienne Ys kent Thom de Graaf vast beter dan ik. Maar concreet is er sinds het tumultueuze bezoek van de Nederlandse fractievoorzitters bijna twee jaar geleden, waarbij zij door Anthony Godett diverse malen voor schut werden gezet, niets veranderd. Curacao snakt naar een sterke man (of vrouw) die hier orde op zaken komt stellen. Naar mijn bescheiden mening is Thom de Graaf die man zeker niet.

De grap is al een aantal malen gemaakt: Thom is nu her en der aan het polsen of hij in aanmerking komt voor een benoeming tot burgemeester. Als wij deze wens nu eens combineren met Referendum-optie "D" (Curacao onderdeel van Nederland), de benoemde burgemeester, Thom's huidige werkloosheid en een recente uitspraak uit zijn mond: "Er dreigt een Nederland te ontstaan waarin ik mij niet thuisvoel"...

...Thom de Graaf, eerste burgemeester van Curacao?

Posted by CasaSpider at 7:09 AM | Permalink | Comments (12)

Het Referendum dat op 8 april op Curacao plaatsvindt om onze positie binnen het Koninkrijk opnieuw te bepalen nadert met rasse schreden. De oproepkaart heb ik sinds zondagmorgen binnen.

Hoe staan de politieke partijen en andere groeperingen tegenover de opties van het Referendum? Hier belanden wij bij een gevoelig punt. De informatiestroom van de partijen richting hun achterban komt tot dusverre niet echt op gang. Het is bijzonder jammer dat de meeste partijen niet eens een website hebben. De partijen die er wel een hebben tonen over het algemeen verouderde informatie, uit de jaren 2002 en 2003.

De grote coalitiepartijen PAR, PNP, MAN en PLKP kiezen voor Optie A, autonomie / Status Aparte. Binnen de MAN (blauwe partij) is wat verdeeldheid ontstaan. Joost Pronk, eigenaar van Prowin Motors (Seat), kiest zelf voor Optie D, integratie met Nederland. Hij is van mening dat diegenen die voor Optie A kiezen, vasthouden aan een "domme ideologie". Waarschijnlijk gaat de partij afscheid nemen van Joost Pronk.

De met afstand grootste oppositiepartij Frente Obrero (FOL) van Anthony Godett heeft voor zover ik weet geen officieel standpunt. Deze partij probeert het Referendum te stoppen. Belangrijkste argument is dat er onvoldoende informatie wordt gegeven. Dit roept men echter al weken. Men laat de kans liggen een eigen standpunt te formuleren en dat aan de FOL-stemmers over te brengen.

Ik kan slechts twee redenen verzinnen waarom Frente Obrero geen Referendum wil. Ten eerste is het met name voor deze partij, die veel mensen uit de armste gezinnen onder haar kiezers heeft, moeilijk om een standpunt te bepalen. Als ik het goed inschat zegt het hart van de Frente-stemmer: Onafhankelijkheid! Optie B dus.

Uiteindelijk gaat alles echter om realiteit en dus om geld. In dat licht bezien biedt juist voor de mensen aan de onderkant van de Curacaose samenleving Optie D de meeste kans op redding. Of dit werkelijk zo is valt overigens nog te bezien zoals ik al in eerdere stukken heb betoogd. Ik kan mij voorstellen dat Frente Obrero haar gedachtegoed en streven naar onafhankelijkheid niet wil verloochenen. Men wil het volk echter ook niet in armoede onderdompelen. Een geit-en-kool verhaal.

De tweede reden die ik kan bedenken waarom Frente Obrero het Referendum tegenwerkt, is dat de partij in de oppositie zit en nu geen deel uitmaakt van de regering. Na het referendum gaan de regeringspartijen met Nederland om de tafel zitten. Frente Obrero zit daar dan niet bij.

De onderwijsbond Sitek, aangevoerd door Sidney "Bicho" Justiana kiest unaniem voor Optie B, onafhankelijkheid. Als onafhankelijk land dient Curacao samenwerkingsverbanden aan te gaan met de Verenige Staten, Latijns-Amerika en eventueel ook Nederland.

Stanley Brown, een van de leiders van de 30 mei opstand in 1969, is al sinds jaar en dag voorstander van integratie met Nederland. Al lang voordat Optie D bestond. Zijn partij C'93 heeft echter nooit veel aanhang gekregen. Misschien dat dit verandert nu er daadwerkelijk gekozen moet worden.

Tenslotte is daar nog de heer Shon D. Lisioso (delicious) met zijn eigen website opshond.blogspot.com. Als men de url voor het eerst ziet lees men waarschijnlijk ops-hond. Er staat echter opshon-d ofwel optie-d. Daarmee is duidelijk voor welke optie Shon D. Lisioso kiest.

Voor het gemak heb ik alle posts met betrekking tot het Referendum ondergebracht in de categorie Referendum Curacao. Speciaal voor de liefhebber.

Posted by CasaSpider at 6:44 AM | Permalink | Comments (9)

Afgelopen donderdag keerden Lucy en ik onverrichterzake terug van Kranshi, ons gemeentehuis. We probeerden Lucy's aanvraag voor een Nederlands paspoort er doorheen te krijgen. De beambten daar wilden toch een poging ondernemen om tegelijkertijd Luchiano's aanvraag mee te sturen. Ondanks dat Luchiano (7) dankzij mijn erkenning op Curacao een andere achternaam (en dus identiteit) heeft dan in Santo Domingo.

Vandaag hadden wij een afspraak met Mr. Max Grüning, de topjurist van Kranshi. Hij wilde mij graag even in persoon spreken en zien. Mr. Grüning legde uit dat er een probleem is met de twee identiteiten. Dat moet opgelost worden.

Hij vond mijn verhaal plausibel klinken en stelde voor dat ik dit heel beknopt opschrijf. Vervolgens gaat de paspoort-aanvraag voor zowel Lucy als Luchiano door. Mr. Grüning ondertekent mijn verklaring en dan is het afwachten of het strenge Nederland hier genoegen mee neemt. Parallel gaan wij proberen om Luchiano ook in Santo Domingo van mijn achternaam te voorzien. Wie wil er immers niet Spider van achteren heten?

Deze week mogen we dus nog een keer richting Kranshi. Toen we vanmorgen onderweg waren gebeurde er nog iets geks. Eerst zag ik een leguaan van een centimeter of 40 op de weg zitten. Een lokaal autoverhuurbedrijf adviseert in het geval van leguanen altijd door te rijden, de leguaan redt zich wel. Als zowel auto als leguaan uitwijken is de kans op fysiek contact beduidend groter.

Toen ik linksaf richting de Julianabrug afsloeg hoorde ik een raar geluid. Een lekke band! Het sturen ging meteen wat moeilijker en ik minderde vaart. De band liep niet snel leeg en zo konden we tot Kranshi doorrijden. Ik stapte uit en controleerde de banden. Er was er geen een lek.

Na Kranshi besloot ik door te rijden naar Star Lease, want inmiddels had ik het idee dat de hele stuurinrichting af kon breken. Yair van Star was gelukkig aanwezig en hij maakte een testrit. Volgens hem was er niets aan de hand. Nu rijdt een Suzuki Baleno altijd al wat sponzig en tijdens een tweede gezamenlijke testrit begon ik mij af te vragen of ik mij de hele kwestie had ingebeeld.

Later viel het kwartje. Kennelijk had ik de leguaan toch te grazen genomen met mijn linker voorwiel. Ik vermoed dat het beest een tijdje half om het wiel heeft gehangen. Dat stuurt een stuk lastiger en maakt een beetje klapperend geluid, alsof men een lekke band heeft.

Het is hier af en toe net Jurassic Park.

Posted by CasaSpider at 1:14 PM | Permalink | Comments (17)

Nederlanders die net op Curacao zijn, horen vaak het verschil niet tussen Papiamentu en Spaans. Waarschijnlijk gold dat destijds ook voor mij. Ik weet nog goed hoe ik voor het eerst naar het Papiamentstalige nieuws keek en twee woorden kon verstaan: "eigenlijk" en "rijbewijs".

Inmiddels kan ik mij er geen goede voorstelling meer van maken dat iemand dingen niet kan begrijpen in het Papiamentu. Zo gaan die dingen.

Regelmatig keek ik naar Spaanstalige soaps. Een Antilliaanse collega wist mij te vertellen dat er heel veel verschil is tussen het Spaans uit bijvoorbeeld Mexico en het Spaans uit Venezuela. Voor mij was het een pot nat.

Nu hoor ook ik het verschil tussen Spaans uit Spanje, Venezuela, Argentinie, Mexico en de Dominicaanse Republiek. Het is (uiteraard) precies hetzelfde als met Brabants, Drents, Achterhoeks en Haags. Men moet het een paar keer gehoord hebben.

Het is mij eerlijk gezegd niet bekend of men met het blote oog kan herkennen of een vrouw uit Drente komt of uit Limburg. Zo ver liggen die provincies ook niet van elkaar af natuurlijk. Voor het geoefende oog is het daarentegen niet moeilijk om te zien of een dame uit Colombia, Venezuela of de Dominicaanse Republiek komt. Men moet het een paar keer gezien hebben.

Overigens kan men zich nog aardig vergissen. Neem nu Lucy. In de Dominicaanse Republiek (waar zij vandaan komt) geloven ze haar tegenwoordig nooit als zij zegt dat ze in Santo Domingo geboren is. Men gokt regelmatig op de Verenigde Staten en ook wel Haiti. Lucy is namelijk iets donkerder dan de gemiddelde Dominicaanse.

Bij Ingrid wisten we het meteen. Zij komt onherroepelijk uit de Dominicaanse Republiek. En dat is ook zo. Ingrid is 21 jaar geleden in Santo Domingo geboren. Deze week is zij de terechte Chica de la Semana op lachicamerengue.com.

Posted by CasaSpider at 8:51 PM | Permalink | Comments (23)

Om tien over acht werd ik voor de tweede keer wakker. Even kijken of Ajax-PSV live werd uitgezonden op ESPN. Jazeker! De wedstrijd bevond zich in de 40e minuut en het stond 0-1 voor PSV.

Ik besloot eerst de laatste minuten van de eerste helft af te kijken en daarna koffie te zetten. Dat was maar goed ook, want even later maakte Van Bommel 0-2.

Dat is nog eens lekker wakker worden voor een Feyenoorder!

Met een grote mok verse koffie in de hand zag ik hoe een weerloos Ajax in de tweede helft binnen 15 minuten werd opgerold. Bij een stand van 0-4 liepen de eerste Ajax-fans in de 59e minuut massaal weg. PSV drong verder niet meer aan waardoor Danny Blind in zijn eerste wedstrijd als hoofdcoach een grotere afgang bespaard bleef.

Voor de volledigheid volgt hieronder een overzicht van alle in de Amsterdam Arena gespeelde competitiewedstrijden tussen Ajax en PSV. Tien wedstrijden gespeeld, Ajax verloor zeven keer, speelde er twee gelijk en won er (vorig jaar) één. Doelcijfers: 12 voor en 25 tegen.

• 05.11.1995 Ajax-PSV 1-1
• 22.12.1996 Ajax-PSV 0-2
• 21.12.1997 Ajax-PSV 3-4
• 15.11.1998 Ajax-PSV 2-2
• 15.12.1999 Ajax-PSV 1-3
• 08.04.2001 Ajax-PSV 0-1
• 25.11.2001 Ajax-PSV 1-3
• 15.12.2002 Ajax-PSV 2-4
• 08.02.2004 Ajax-PSV 2-1
• 20.03.2005 Ajax-PSV 0-4

Na de drie goals van Mark van Bommel heeft bondscoach Marco van Basten ook weer iets om over na te denken. En in Argentinie, het land van Rosales, is nu iemand bedroefd... (sterkte, meisje)

Posted by CasaSpider at 10:28 AM | Permalink | Comments (17)

Don Amaro vond het leuk om de CasaMovie Shut te zien over een geliefde plek uit zijn jeugd. Ik vond het leuk om het filmpje te maken.

Amaro vroeg mij waarom ik geen trailer of teaser maakte van mijn films. Daar had ik nooit zo bij stilgestaan. Wat schetst mijn verbazing toen ik een mail van Amaro kreeg waarin hij schreef dat hij deze trailer inmiddels zelf al heeft gemaakt.

Ik heb er met veel plezier naar gekeken. De trailer duurt slechts een minuut, maar het zou ook gek zijn als een trailer langer duurt dan de film zelf. Het beste bewijs voor de kwaliteit van de trailer is Luchiano (7). Hij wil hem steeds zien, vaker dan mijn eigen films in ieder geval! Hij is dan ook ontzettend trots op zijn rol en naam in het filmpje.

Het zou erg egoïstisch van mij zijn om dit kunstwerk voor mijzelf te houden. Daarom mag de hele wereld ervan meegenieten. Don Amaro, muito obrigado!

Download CasaTrailer by Don Amaro (Right mouseclick, Save Target As...) for free!
Size: 5,669,968 bytes.
Duration: 1.00 minutes.

Uiteraard is deze CasaMovie binnenkort ook in Google Video te aanschouwen.

Explore the CasaMpeg Category or retrieve a list of all CasaMovies.

Posted by CasaSpider at 10:37 AM | Permalink | Comments (21)

Bij SQL Integrator Curacao hebben wij tegenwoordig een heuse Personeelscommissie. Voor donderdagavond had deze commissie een avondje karten en poolen georganiseerd. Bij Tracks, tegenover Toyota-garage Cordia.

Het duurde even voor we compleet waren. Op Curacao komt iedereen (behalve Frank, Kees en CasaSpider) chronisch te laat. Daarom begon ik maar met poolen tegen collega-DBA Paul. Deze mocht de Magic Keu van Nathaniel gebruiken en dat was te merken! Bij de afstoot schoot Paul meteen een gestreepte bal in de pocket en in zijn tweede beurt vlogen er op miraculeuze wijze nog eens twee in de gaten. Tegen deze keu was geen kruid gewassen. Paul won dus verdiend.

Poolen heb ik al zovaak gedaan, het hoofdgerecht was natuurlijk het karten. Vergeleken met een kartparadijs als dat van de gebroeders Coronel in Huizen stelt de baan van Tracks niets voor. Er is geen viaduct laat staan tunnel te bekennen. Maar de karts rijden als een tiet!

De eerste heat was een warming-up. Dat is gelukt want iedereen was hierna flink bezweet. Steeds volgas en dan het schokkende stuurtje maar stevig vasthouden, zes minuten lang. Jammer van deze baan is wel dat inhalen vrijwel onmogelijk leek. Ik schrijf leek maar dat is voor later.

Vooral in de heats met grote snelheidsverschillen tussen de verschillende deelnemers wapperde de gele vlag nogal eens. Een gele vlag betekent stapvoets rijden en niet inhalen. Meestal zit er dan iemand klem in de vangrail.

Leuk om te zien waren de dames, maar is dat niet altijd zo? In de opwarm-heat reden ze alsof ze een boodschap bij Centrum Supermarkt moesten doen. Maar toen het erom ging, vlogen ook hun rondetijden naar beneden. Bij het karten moet men even wennen om zich helemaal te kunnen laten gaan.

Om half elf startte de finale. De twee beste rijders van SQL zijn Ted en Lahrn. Lahrn noteerde de snelste rondetijd, maar de race werd vrij eenvoudig door Ted gewonnen. Een CD (met wat erop?) en een zoen van Manja vielen de geluksvogel ten deel.

Wij waren klaar. Na ons begon een ander gezelschap te karten. Ze waren met een man of zeven, acht. Allemaal middelmatige karters, behalve eentje met een rood t-shirt aan. Die verpulverde al snel het SQL ronderecord van de avond en passeerde zijn opponenten alsof ze niet bestonden.

Er waren er een paar die het het rode t-shirt moeilijk wilden maken en toen leerde ik hoe men in moet halen: een paar meter achter de opponent hangen als hij de bocht in gaat en vervolgens op het moment dat deze begint te remmen zelf vol gas geven. De armzalige opponent wordt aldus de vangrail in gecatapulteerd en het rode t-shirt kwam precies goed uit voor een keurig bochtje.

Het was voor ons bijzonder amusant om te zien. Af en toe leek het erop dat de coureurs na afloop van de race slaande ruzie zouden krijgen, vooral met het rode t-shirt. Wij wisten niet van welk bedrijf ze waren en tipten op de Capriles Kliniek (gekkenhuis) of Bon Futuro (gevangenis). In vergelijking met deze mannen reden de IT-ers van SQL in ieder geval als mietjes.

Maar dat is de volgende keer heel anders! Bij het naar huis rijden moet men trouwens nog knap oppassen de andere automobilisten niet als tegenstanders te zien waar men zijn auto voor kan gooien!

De foto-serie (39 stuks) staat inmiddels online: SQL Karting.

Posted by CasaSpider at 12:14 PM | Permalink | Comments (15)

Donderdagmorgen gingen Lucy en ik naar Kranshi, ons gemeentehuis zeg maar. Voor de volgende stap in het traject om een Nederlands paspoort voor haar te bemachtigen. De vorige keer is dat niet gelukt. In principe kan Luchiano (7) meeliften op Lucy's aanvraag, maar helaas heb ik hem op 25 oktober 2004 erkend. Derhalve staat Luchiano op Curacao geregistreerd met mijn achternaam.

Men gaf ons het advies om via het Dominicaanse Consulaat papieren naar Santo Domingo te sturen om de naamwijziging ook daar te laten plaatsvinden. Dit is jammer genog niet gelukt, de wet in de Dominicaanse Republiek is net even anders dan hier.

Voordat de wet met betrekking tot Naturalisatie in Nederland wederom strenger wordt, willen wij persé tenminste Lucy's aanvraag erdoor hebben. Dan maar even zonder Luchiano. Hij komt drie jaar na de datum van erkenning in aanmerking voor een aanvraag van een Nederlands paspoort. Tenminste zoals de zaken er nu voor staan.

We vervoegden ons bij dezelfde beambte die ons de vorige keer geholpen had, de heer Marten. Ook deze keer bekeek hij toch Luchiano's papieren. Hij wilde weer een poging doen om diens aanvraag gelijktijdig met die van Lucy mee te sturen. Op zich heel aardig, maar wij wilden absoluut geen vertraging van Lucy's aanvraag.

De heer Marten overlegde met mevrouw Pauletta. Even later kwam zij met ons praten. We moesten naar Santo Domingo om toch te proberen Luchiano daar op mijn achternaam te zetten. Lucy en ik keken elkaar aan en zeiden tegelijkertijd: "Geen denken aan!" De vorige keer had hetzelfde geintje ons al een hoop geld en tijd gekost.

Nogmaals trachtte ik de zaak uit te leggen. "Hoe kan het toch zo zijn dat als ik mijn zoon niet erkend had hij wel mee mag in het traject voor een Nederlands paspoort en nu ik hem wel erkend heb niet?" Voor mij is dit de wereld op zijn kop!

"Ok, kan ik Luchiano ook de-erkennen?", vroeg ik aan mevrouw Pauletta. Zij dacht van wel, maar wist het niet zeker. Even later kwam mevrouw Pauletta met de suggestie om de papieren naar Nederland te sturen voor een beslissing. Daar voelden wij niets voor, dat kon wel eens maanden gaan duren. Wij bleven erop staan om in dat geval alleen met Lucy's aanvraag door te gaan.

Mevrouw Pauletta ging even weg voor nader advies. Even later, we zaten er toen al twee uur, bood zij aan dat ik aanstaande dinsdag om tien uur met de heer Grüning over deze kwestie mag praten. De heer Grüning is de top-jurist van Kranshi. Die paar dagen kunnen er nog wel bij. Mocht het gesprek negatief uitpakken, gaan wij diezelfde ochtend nog verder met de paspoort-aanvraag van Lucy. In dit soort zaken leeft men bij de dag. Nu kunnen we in ieder geval nog verder met Lucy, over drie jaar zien we wel wat er voor Luchiano mogelijk is.

Men zou wel eens het idee kunnen krijgen dat de medewerkers van Kranshi er alles aan doen om iedere aanvraag te traineren. Terwijl wij zaten te wachten liepen twee andere clienten totaal gefrustreerd weg. De andere kant van de medaille is dat de wetten met betrekking tot vreemdelingen en naturalisatie zeer gecompliceerd zijn en bovendien aan verandering onderhevig. De beambten zijn als de dood een fout te maken, in die zin dat zij te soepel zijn geweest. Wat dat betreft heb ik enig begrip voor hun handelswijze.

En toch staat bij mij het kippenvel op de armen als ik Kranshi binnenstap. "Wat zullen ze nu weer bedacht hebben om ons tegen te werken?" is een gedachte die regelmatig door mijn hoofd flitst. Het is een kwestie van positief blijven en eerst maar eens aanstaande dinsdag afwachten...

Posted by CasaSpider at 12:08 PM | Permalink | Comments (13)

Vraag: "Wat is de overeenkomst tussen de Chica de la Semana en de antwoorden op de vragen die ik her en der heb gesteld aangaande het Referendum dat op 8 april op Curacao plaatsvindt?"

Antwoord: "Dat beiden nogal lang op zich hebben laten wachten, maar inmiddels wel binnen zijn."

Vorige week donderdag ontving ik een mail namens de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties. Zie punt 3 van El Sapo (10). Kern van de brief was dat men niet op de zaak (het Referendum) vooruit wil lopen om het verloop niet te beïnvloeden. Niet onlogisch, maar wel voorspelbaar.

Maandag werd ik gebeld door de heer Keursly Concincion, tweede secretaris van de Referendumcommissie Curacao. We hebben ongeveer een kwartier gesproken over mijn vragen en het was een plezierig gesprek.

De heer Concincion is eveneens bang om de bevolking te beïnvloeden en wil alleen objectieve informatie verstrekken. Een begrijpelijk maar niet opwindend standpunt.

Al pratend kwamen we tot de conclusie dat het wellicht meer de taak van de lokale politieke partijen is om het volk te informeren over verdergaande consequenties van de diverse opties. Zoals wanneer men bijvoorbeeld als werkloze conreet zijn uitkering van 600 Euro kan ophalen. Of juist niet.

De heer Concincion was het eens met mijn standpunt over de positie van het Papiamentu. Het Papiamentu krijgt als wordt gekozen voor Optie D waarschijnlijk dezelfde status als het Fries in Nederland.

Veel verandert er volgens hem in dat geval niet, want het Nederlands is nu ook al de officiële taal op de Nederlandse Antillen. Hierover verschillen wij duidelijk van mening. In mijn ogen is het Papiamentu het Nederlands op Curacao in rap tempo aan het verdringen.

Dat vindt ook John Leerdam, lid van de Tweede Kamer voor de PvdA. Dinsdag ontving ik per mail zijn antwoord. Over de positie van het Papiamentu zegt John Leerdam: "Voor de taal Papiaments hoeven er in dat geval volgens mij geen consequenties te zijn. Het komt natuurlijk wel vaker voor dat er in één land meerdere talen worden gesproken." Dat staat haaks op de opvatting van Keursly Concincion.

Zelf neig ik er inmiddels naar om voor Optie D (integratie met Nederland) te stemmen. Juist omdat dit de meest interessante optie is en dan met name hoe Nederland hier op reageert. Ja, ik heb wel een idee. Als men al instemt met integratie geschiedt dit met zoveel voorbehouden en moeten er voordien zoveel rapporten door Curacao opgeleverd worden, dat er effectief de komende vijf à tien jaar echt niets verandert.

Datzelfde geldt overigens ook als Curacao kiest voor de Status Aparte. Nederland komt alleen snel in beweging als hier onverhoopt voor onafhankelijkheid wordt gekozen, zoveel is wel zeker.

Na vele weken schoot Lucy zondagmiddag eindelijk weer eens raak voor lachicamerengue.com. Model van de week is Curacaose Monique geworden. Het is erg jammer dat wij haar niet hebben gevraagd voor welke optie zij gaat stemmen. Monique is ook meer het type vrouw waar anderen op stemmen, ik wel tenminste. Monique, optie E?

Posted by CasaSpider at 12:42 PM | Permalink | Comments (19)

In de comments van de laatste (C)asaMovie UTS & Fort Nassau vroeg Don Amaro of hij een verzoek mocht indienen. Hij wilde graag de ruige noordkant van het eiland zien en dan met name Shut (spreek uit: sjoet):

"By the way ... kan ik video verzoeken indienen? Ik zou dan graag het ruige noordkant willen zien ... met name Hato (oftewel Shoet) ... waar vroeger velen vanaf die rotsen gingen (zee)vissen. Ik ging vroeger met mijn vader ook daar naartoe."

Zie ook deze post van Don Amaro over zijn vader en een Boa Constrictor.

Shut was de vroegere vuilstortplaats (Landfill) van Curacao. Volgens mij wordt het gebied officieel niet meer als zodanig gebruikt. Maar nog steeds wordt er het een en ander geloosd en achtergelaten...

Shut ligt een kilometer of twee, drie ten oosten van luchthaven Hato en precies ten noorden van de wijk Seru Fortuna. Ik was er nooit eerder geweest. Zoals bekend is onze Belg Wim Jans op het eiland en dit gegeven viel mooi te combineren met Amaro's verzoek. We gingen naar Shut!

The other side of the Bounty Island...

Doof de lichten en turn up the volume, bij voorkeur met koptelefoon.

Voor Don Amaro...

Download Sabado 12.03.2005 Part I: The Spiders visit Shut (Right mouseclick, Save Target As...) for free!
Size: 10,128,034 bytes.
Duration: 3.44 minutes.

Uiteraard is deze CasaMovie binnenkort ook in Google Video te aanschouwen.

Explore the CasaMpeg Category or retrieve a list of all CasaMovies.

Posted by CasaSpider at 6:14 AM | Permalink | Comments (27)

1.

Zondagmorgen had ik net mijn eigen stukje geschreven over onze avonturen bij onder anderen Watamula toen ik via MSN een bericht van Ino kreeg. "Wat jullie hebben meegemaakt gisteren dat valt in het niet bij wat wij vannacht hebben gezien, kijk maar op mijn site!"

Uiteraard nam ik direct een kijkje en ja, ik geef het toe: dit is echt spectaculairder! (directe referentie naar pagina)

2.

Dezelfde zondagmorgen, iets later. Ik was geconcentreerd aan het werk met de koptelefoon op. Toch hoorde ik ineens wat consternatie. Luchiano (7) was aan het jammeren en Lucy liep er omheen. Luchiano had zijn vinger door een gaatje van zijn plastic stoeltje gestoken en kreeg hem er niet meer uit. De vinger was inmiddels opgezwollen en deed pijn.

Met een stanley-mes (ik) en een verhit steak-mes (Lucy) sneden we met enige moeite een circeltje uit de stoelleuning. Zo hoefde Luchiano tenminste niet de rest van zijn leven met een stoeltje om zijn vinger rond te lopen. Met wat snij- en wrikwerk lukte het uiteindelijk om de vinger uit zijn benarde positie te bevrijden.

Luchiano heeft de wijze les geleerd dat wat je ergens insteekt er niet automatisch even gemakkelijk weer uitkomt.

3.

Ik heb één antwoord binnen op mijn vragen omtrent het Referendum dat op 8 april 2005 op Curacao plaatsvindt. De mail is namens de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties (Thom de Graaf) geschreven door de directeur van Koninkrijksrelaties (G.E.A. van Craaikamp) en verstuurd door de secretaresse (Fanny Holder).

Inhoudelijk koop ik er helemaal niets voor, maar dat was te verwachten:

"De standpunten van de referendumcommissie komen voor rekening van de commissie. Ik ga niet in discussie over deze standpunten. Een reactie kan uitgelegd worden als beïnvloeding van de uitkomst van het referendum. Ik vind het ook niet wenselijk vooruit te lopen, op welke wijze dan ook, op de consequenties van de uitkomst van het referendum."

Wel interessant is dat in de mail een duidelijk voorbehoud wordt gemaakt omtrent het zelfbeschikkingsrecht van die eilanden die de voorkeur geven aan het behouden van staatsrechtelijke banden met Nederland. De Referendumcommissie op Curacao gaat juist uit van dit zelfbeschikkingsrecht van oude kolonieën, zoals vastgelegd door de Verenigde Naties. Volgens de mail heeft Nederland wel degelijk het recht om mee te beslissen over de toekomstige verhoudingen met de afzonderlijke eilanden.

Laat Geert Wilders het maar niet lezen!

Vorige week heb ik een vergelijkbare vragenlijst naar de Curacaose Referendumcommissie gestuurd. Tot op heden is hier niet op geantwoord.

Posted by CasaSpider at 6:15 AM | Permalink | Comments (15)

We hadden om een uur 's middags bij ons thuis afgesproken met Wim Jans. Zoals altijd was Wim precies op tijd. Het plan van de middag was om wat rond te gaan crossen door Curacao. Helaas hebben we niet alle targets kunnen vinden.

De Vlakte van Hato hebben we nog wel gevonden, maar al vrij snel besloot ik om te keren. De ondergrond met stenen en kuilen was duidelijk meer geschikt voor een Jeep dan voor een donkerblauwe Suzuki Baleno Stationwagon zonder moon-/sunroof.

Het dieptepunt was onze speurtocht naar Watamula. Watamula is de naam van het ruige gebied aan de noordwestkant van het eiland en staat ook voor het gat in de rotsen waardoor het zeewater soms met grote kracht naar boven spuit. Het is een bezienswaardigheid die ik in de bijna tien jaar dat ik nu op Curacao woon nog nooit heb gezien.

Gisteren is daar geen verandering in gekomen. Na een barre tocht over een slechte weg kwamen we ergens uit waar het niet verantwoord was om nog verder te rijden. Wim moest namelijk wel voor half zes zijn was ophalen bij wasserette Zuikertuintje! Ook hadden we geen idee in welke richting dat gat in de grond zich bevond, laat staan hoe ver het nog was. De felbegeerde Watamula-foto heb ik dus niet zelf gemaakt, maar geleend van Robert Noordberger die notabene nog geen jaar op het eiland zit, maar het ding wèl heeft gevonden!

We reden naar het restaurant op Playa Forti. Een van de mooiste uitkijkpunten van het eiland en een schitterende locatie voor een restaurant. Jammer dat de bediening in handen was van een misschien wel goedwillende maar niet erg capabele man. We besloten er maar niets te eten.

Ik had zo'n beetje uitgerekend hoeveel minuten film er nog op de memory-stick van de camera kon. Lucy maakte nog een extra filmpje bij Playa Forti. Kennelijk gaat er meer op zo'n memory-stick dan men denkt. De laatste twee minuten had ik bedacht voor de twee bulten bij Playa Kenepa ofwel Knip-baai.

De weg splitst zich daar in twee eenrichtingswegen waar twee grote heuvels inzitten. Het is de sport om die bobbels met zo'n 80 kilometer per uur te nemen, dat geeft een soort van achtbaangevoel. Wij deden het deze keer met 60 en Wim filmde.

Het was nog een heel eind terugrijden. Om 17:15 arriveerden we bij de Kentucky Fried Chicken (KFC) te Santa Maria. Lucy nam de camera mee naar binnen en maakte nog wat leuke filmpjes. We haalden Wim's was bij Zuikertuintje op en reden naar huis. Met twee auto's gingen we naar Pleincafé Wilhelmina, de perfecte afsluiting van een avontuurlijke middag.

Ik werd op mijn schouder getikt en daar stonden onze oude buren uit Dommelen (gemeente Valkenswaard), de heer en mevrouw Maenen. Van CasasPa hadden ze gehoord dat wij op zaterdagavond bijna altijd bij Pleincafé Wilhelmina te vinden zijn. Wat een ongelofelijke gewoontedieren zijn we toch! Het was leuk om ze even te spreken.

Wij gingen dominoën. Lucy had deze keer erg veel pech en ondanks dat ze van plaats mocht veranderen bleef zij op nul overwinningen steken. Gedeelde tweede werden Wim en ik met vier overwinningen. We zijn echter allemaal in de pan gehakt door Luchiano (7) die vijf keer wist te winnen en dat iedere keer met zoveel enthousiasme deed dat de mensen aan de aanpalende tafeltjes erom moesten lachen.

Toen ik thuis de filmpjes op de laptop zette was er helaas weer een dieptepunt. De memory-stick was op Playa Forti wel degelijk volgeraakt, maar dat heeft niemand gemerkt. De filmpjes met de bulten van Knip en de scenes in KFC zijn dus met een volle camera geschoten en derhalve niet vastgelegd. Tot Lucy's verdriet moeten we nog een keer terug om het af te maken...

Posted by CasaSpider at 10:12 AM | Permalink | Comments (17)

In de klas van Luchiano (7) zitten 7 jongens en 23 meisjes. Was ik nog maar jong! Luchiano zelf vindt er erg weinig aan, aan al die meisjes en dat vinden de andere jongens ook.

Zijn beste vriend van het moment is Joash. Vrijdag mocht Joash bij ons komen spelen. Helaas had Luchiano donderdag buikgriep en daardoor dacht de moeder van Joash dat het vrijdag niet door ging.

Ik belde haar 's morgens op en het was goed, Joash mocht komen. Toen ik de jongens om 12:15 op kwam halen en ze het goede nieuws vertelde waren ze door het dolle heen. Met de armen om elkaars schouder liepen ze voor me uit, druk pratend.

Dat praten gaat voor 80% in het Engels. Joash praat thuis Engels. Thuis had Lucy de hotdogs al klaar en even later konden de jongens spelen. Eerst achter de computer. Luchiano moest Joash natuurlijk alles laten zien. Zoals de directory waarin de Limewire MP3 downloads terecht komen.

Beide knapen zijn grote fans van Fat Joe, maar Luchiano liet Joash eerst vier versies van Schnappi horen. Joash vond er geen fluit aan. Met name de Duitse taal heeft een afschrikwekkend effect op mensen uit het Caribisch gebied!

Om zes uur werd Joash door zijn moeder opgehaald. Hij komt zeker nog eens terug.

Posted by CasaSpider at 10:39 AM | Permalink | Comments (14)

Naar aanleiding van de post met de prachtige naam Tuut Tuut stelde Roos de volgende vraag: "Waarom gaat iedereen op Curacao eigenlijk altijd met de auto?"

Een hele goede vraag waarop het eenvoudige antwoord als volgt luidt: "Iedereen doet het en dan ga je vanzelf meedoen."

Dit klinkt wellicht wat al te simplistisch, maar toch zit er een kern van waarheid in. In mijn beginperiode zat ik bij het toenmalige Kodela, tegenwoordig Aqualectra Distribution geheten, tegenover half-Belg/half-Nederlander Joep Koyen.

Joep deed werkelijk alles met de auto. "Als het zou kunnen reed ik nog met de auto naar het toilet", was een van zijn befaamde uitspraken. De volgende anekdote vergeet ik nooit meer. Joep had een vrouwelijke tandarts die aan het eind van zijn straatje woonde, op nog geen 100 meter afstand van zijn huis. Toch ging Joep altijd met de auto naar de tandarts. Op zekere dag moest hij weer naar de tandarts en kreeg een bevlieging. Of een opvlieger. "Laat ik eens gek doen! Ik ga lopen!", dacht Joep bij zichzelf en hij ging op pad. Bij de tandarts nam hij plaats in de wachtkamer. Het duurde nogal lang voordat de tandarts hem kwam halen en daarom ging Joep op onderzoek uit. Even later liep hij de tandarts tegen het lijf. "Meneer Koyen!", riep de tandarts verbaasd, 'U bent er al? Ik heb nog buiten gekeken, maar zag uw auto niet staan dus ik dacht die is er nog niet!" Vanaf dat moment wist Joep zeker dat hij voortaan altijd de auto moest nemen.

Nu de normale redenen op een rijtje:

• Ontbreken van infrastructuur: op Curacao zijn nauwelijks trottoirs, laat staan fietspaden. Lopen geschiedt aan de kant van de weg en dat is niet ongevaarlijk qua langsrazend verkeer. Zeker niet na ongeveer zeven uur 's avonds als de zon is ondergegaan.
  
• Honden: er lopen veel honden los rond op straat. De meeste zijn lief en doen niets, maar men kan ook een verkeerd exemplaar tegenkomen. Vanmorgen hoorde ik op de radio dat een vrouw op straat was aangevallen door een pitbull.
  
• Hitte: Overdag is het tamelijk heet. Na een korte wandeling kan men beter douchen en schone kleren aantrekken.
  
• Heuvelachtig: Curacao is nogal heuvelachtig. Gecombineerd met de hitte maakt dit wandelingen tot een vermoeiende gebeurtenis.
  
• Criminaliteit: Vooral 's avonds weet men maar nooit wat men tegenkomt onderweg. Ook mensen met minder goede bedoelingen in voorbijrijdende auto's kunnen door wandelaars wel eens op een idee worden gebracht.
  
• Vrouwen: Als Lucy een stukje loopt, naar de bus of een winkel, heeft zij over aandacht niet te klagen. Tientallen automobilisten bieden haar een lift aan. Niet iedereen kan met die aandacht omgaan.
  
• Parkeerplaatsen: In Nederland moet men na het parkeren van de auto meestal nog een (heel) eind lopen. Op Curacao kan men de auto vrijwel altijd voor de deur parkeren. Parkeermeters zijn er vrijwel niet en als ze er wel zijn, zijn ze kapot.
  

Als men maar lang genoeg de auto voor alles pakt, weet men op een bepaald moment niet meer beter. Aan het begin van mijn straat staat een restaurantje. Ik had eens bezoek van een dame, dit was voor Lucy's tijd, en we wilden daar wat gaan eten. Het restaurant ligt op zo'n 60 meter van mijn huis. Mijn straat is een eenrichtigsweg. Om met de auto bij het restaurant te komen moet ik dus drie keer linksaf slaan en meer dan 300 meter afleggen. We gingen lopen. Voor ik het goed en wel doorhad waren we er al. Binnen de minuut. "Dat is snel!", zeiden we verbaasd tegen elkaar.

Posted by CasaSpider at 6:25 AM | Permalink | Comments (19)

Neen, deze post gaat niet over Ruud Lubbers. Op Curacao zijn niet veel huizen voorzien van een deurbel. Zelfs huisnummers ontbreken vaak, dus deurbellen helemaal.

Dat doet mij terugdenken aan de tijd dat ik in Utrecht op de Rhodosdreef woonde. Op zekere dag deed mijn deurbel het niet meer. Nu ben ik niet bepaald Mr. Handyman, maar ik vond het wat overdreven om hier een electricien voor te laten opdraven. Ik had wel eens ergens gelezen dat deurbellen nog best gevaarlijk kunnen zijn, men kan er een flinke electrische schok van oplopen!

Omdat ik niet wist op welke zekeringgroep de deurbel was aangesloten schakelde ik alle stroom uit. Voor de zekerheid gaf ik met een spanningzoeker voorzichtig nog wat tikjes op de deurbel, maar zoals verwacht lichtte het lampje niet op.

Voorzichtig schoefde ik het bovenste gedeelte van de deurbel eraf. Nu bevond deze deurbel zich aan de binnenkant van de voordeur. Toen het bovenste gedeelte eraf was, zag ik tot mijn niet geringe verbazing dat mijn deurbel eigenlijk gewoon een fietsbel was! Ik vond het al zo bijzonder hoe men de draden in de voordeur had weggewerkt.

Op Curacao gaat het dus anders. Mensen komen nooit te voet langs, altijd met de auto. Om te kijken of er iemand thuis is claxonneert men een paar keer. Mijn eerste huisje bevond zich aan de Schooneboom nummer 1 in de wijk Kwartje. Tegenover een buurtwinkeltje. Het was er nogal druk en er werd ontzettend vaak geclaxonneerd. Het was nooit voor mij, dus ik sloeg er verder ook geen acht meer op.

's Morgens zei mijn collega Lahrn, die regelmatig door mijn straat reed, wel eens tegen mij: "He, was je niet thuis gisteren? Je auto stond er en ik heb geclaxonneerd, maar je kwam niet kijken!" Ja, dan kon ik wel aan de gang blijven.

Gisteren lag er een briefje van de postbode in de brievenbus dat hij een aangetekend stuk had willen bezorgen, maar dat wij niet thuis waren. Lucy was echter de gehele middag gewoon thuis. Volgens mij heeft de postbode zelfs niet geclaxonneerd. Het poststuk heb ik inmiddels opgehaald. Mijn nieuwe rijbewijs zat erin. Het oude was in november vorig jaar gestolen, samen met de hele auto trouwens. Ach, het verliep toch op 19 januari 2005, dus een nieuwe moest er sowieso komen.

Bedankt CasasPa, voor de moeite!

Posted by CasaSpider at 6:51 AM | Permalink | Comments (26)

Zaterdag en zondag hield de nationale telefoonmaatschappij UTS een bazaar op Groot Kwartier. Men is druk bezig om het oude TDMA-platform met de zogeheten IZI-phones af te bouwen. Op 1 april gaat de stekker eruit en worden alle klanten geacht over te zijn gestapt op GSM met bijbehorende Chippie-phone.

De afgelopen weken puilden de UTS-kantoren uit van mensen die hun toestel kwamen inruilen, vandaar het idee van een bazaar. Als er iets te beleven valt ben ik daar graag bij. "Kom, we gaan naar de UTS-bazaar!", riep ik enthousiast. De rest van het gezin vertrok geen spier.

Het was niet druk op de bazaar. Lucy ging op een stoel zitten en mompelde steeds: "Spanning en sensatie!" Op ironische toon wel te verstaan. Ik maakte twee korte filmpjes en was net met mijn derde bezig toen de bewaker mij tegenhield. Filmen was verboden.

We gingen weg. Het was nog te vroeg om naar Punda te gaan en daarom zetten we koers naar Fort Nassau. Een oud fort met een geweldig uitzicht op de haven, de Julianabrug en de Isla raffinaderij. 's Avonds kan men er bijzonder goed dineren. Door het uitzicht is het nog romantisch ook! Wij hebben er nooit gegeten.

De zaterdag werd gewoontegetrouw afgesloten bij Pleincafé Wilhelmina. We dronken er een trappist meer dan normaal. Kopspijkers had ik al gezien (de grappen aan de bar vond ik genant slecht) en al het leuke voetbal in Nederland was afgelast vanwege de sneeuw. Het werd een vroegertje.

Ik vermoed dat weinigen de muziekfragmenten in het filmpje (her)kennen. Shagaron van Comando Tiburón (tiburón=haai) is op Curacao een mega-hit. Toevallig trad het gezelschap zaterdagavond op in het Festival Center. Toen ik Shagaron, een verbastering van Shark Around, voor het eerst hoorde dacht ik dat de mensheid hard op weg was om in een paar minuten de hele evolutie ongedaan te maken.

Maar als men het nummer keer op keer blijft horen, blijkt het toch tamelijk geniaal te zijn. Ja, of ik zit zelf inmiddels ook op het absolute nulpunt qua evolutie. Dat kan natuurlijk ook. Mijn Geheimtip van deze week is Shagaron te pushen bij de Nederlandse DJ's. In dat geval wordt het geheid dé zomerhit van 2005. Kan niet anders.

Het staat niet op het filmpje, maar zondag was Mambo Beach het domein van Brainpower. Niet echt mijn muziek, maar volgens mij zit er niet veel kwaad in die gast. Lucy en ik lagen lekker op onze strandbedjes naar de zee te kijken. Regelmatig schoot ik in de lach als Brainpower het publiek toesprak. Elke drie normale woorden werden onderbroken door minimaal Shit en niet zelden Dope da Shit. Een typisch Bareuh-taaltje, alleen het Diggidi da Bom (of zoiets) ontbrak nog. Ik moest er wel om grinniken.

Het is een joekel van een film geworden! Hij duurt maarliefst 4 minuten en 34 seconden en beslaat bijna 10 megabyte. Respect voor de mensen die deze Shit downloaden en nog bekijken ook. Helemaal Dope da Shit, man!

Download UTS & Fort Nassau (Right mouseclick, Save Target As...) for free!
Size: 9,929,056 bytes.
Duration: 4.34 minutes.

Uiteraard is deze CasaMovie binnenkort ook in Google Video te aanschouwen.

Explore the CasaMpeg Category or retrieve a list of all CasaMovies.

Posted by CasaSpider at 6:36 AM | Permalink | Comments (19)

1.

Eufemistisch gezegd schiet het nog niet bijzonder op met de reacties van de kamerleden op mijn email met vragen over het Referendum op Curacao. Er zijn zegge en schrijve 0 (nul) antwoorden binnengekomen. Dit biedt echter ook perspectief voor de politici: de eerste die nu reageert krijgt de volle exposure en staat in zijn of haar eentje in de schijnwerpers!

Carlos van Sargasso heeft een goede samenvatting gegeven van mijn stukjes over het Referendum. De reacties op deze post zijn veelzeggend:

• Laten ze lekker voor optie B kiezen, ophoepelen met die trutzooi daar. Scheelt Nederland weer een paar centen.
  
• Laten we idd eerst maar de problemen in ons eigen kleine landje oplossen, hebben we het druk genoeg mee.

Dat klinkt lekker solidair! Is dat niet een van de kernproblemen in het Nederland van nu? Dat mensen steeds meer aan hun directe eigenbelang denken en bij maatregelen die andere groepen treffen alleen maar blij zijn, dat scheelt weer geld. Zonder zich te realiseren dat men zelf ook wel eens terecht kan komen in de hoek waar de klappen vallen. Ik vind dit geen goede ontwikkeling.

2.

Het managen van Bookmarks of Favorites levert in die gevallen dat men op meerdere PC's werkt altijd problemen op. Voor Firefox-gebruikers is er licht aan het einde van de tunnel. Met behulp van de bookmarks synchronizer extension kan men bookmarks centraal beheren, op de eigen website. Op iedere PC waar de plugin is geïnstalleerd kan men de bookmarks synchronizen door lokale bookmarks te uploaden (met of zonder merge), dan wel te downloaden (met of zonder merge). Het werkt geweldig!

Het leukste van deze functionaliteit is dat men plotseling weer zin krijgt om de bookmarks te reorganiseren en op te schonen. Met een druk op de knop staat de schone versie centraal en ter beschikking van de andere PC's. Mijn bookmarks zien er weer strak uit.

De tip heb ik van Original Copy. In dezelfde post wijst W8in op nog een andere Firefox-extension waarmee op eenvoudige wijze een webpagina gemaakt wordt van de bookmarks.

3.

Ik had getraind, gedoucht (schrijf je dat eigenlijk zo?) en lag op bed uit te rusten. Luchiano (7) en ik bespraken de logica van de volgorde in deze activiteiten. Zo heeft het weinig zin om eerst te douchen en dan te trainen. Vanwege het zweet.

Luchiano: "In je huid zitten hele kleine gaatjes en daar komt het zweet uit."
CasaSpider: "Ja, dat klopt. Die hele kleine gaatjes heten poriën. Poriën."
Luchiano: "Ja, maar hoe komt dat zweet daar dan uit?"
CasaSpider: "Nou..."
Luchiano onderbreekt: "Ja! Ja, ik weet het! Zweet is net als met Coca-Cola! Als je het schudt komt het eruit!"

4.

Willisha had veel moeite om een keuze te maken uit de stellingen van de Maart-2005 Poll.

"CasaSpider, waarom maak je het ons zo moeilijk met de stellingen? Ik wil er wel drie kiezen, en dat kan niet hè! (...) pffff..... Geen paniek, ik heb gestemd hoor, maar met bloed zweet en tranen!"

De polls met stellingen zijn voorzien van Check-boxes en niet van Radio-buttons. Dit houdt in dat men ze allemaal aan mag vinken! Het bloed, het zweet en de tranen... allemaal nergens voor nodig!

Posted by CasaSpider at 9:46 AM | Permalink | Comments (17)

Grote winnaar van de Februari2005-Poll is de stelling dat spammers verachtelijke mensen zijn. Februari was de maand dat met name Pivot-gebruikers geteisterd werden door massale spam-aanvallen. Inmiddels schijnt de storm weer enigszins geluwd te zijn door het inzetten van blacklists en silly questions.

Dan was daar de commotie over het niet opzichtig mogen rondlopen met de Nederlandse vlag op een school. In Nederland wel te verstaan. Voor mij was dit een toonbeeld van in wat voor deplorabele staat Nederland zich bevindt. Een mens die zich voor de lieve vrede altijd maar aanpast aan anderen verliest uiteindelijk zichzelf. Datzelfde geldt evenzeer voor een land.

Het gedoe rondom Amelie Balkenende vond ik vermakelijk. Persoonlijk mocht zij van mij wel de hele week vrij hebben. Het risico dat Amelie op school achterop raakt is te verwaarlozen. Het is logisch dat de vele Balkenende-tegenstanders in Nederland er met zijn allen vol op doken, maar hier op Curacao heeft een vriendje van Luchiano een week school verzuimd om mee te gaan op een cruise. Veel plezier heeft Amelie overigens niet gehad van haar vakantie-reisje. Ze was doodmoe van alle protocolaire verplichtingen.

Na bovengenoemde top-drie in de poll komt het peloton, aangevoerd door de uitzetting van Rita Verdonk. Condoleezza Rice (moet het nu wel of niet met twee zetten?) is wel degelijk een aantrekkelijke dame, dat is een feit. Dat is gewoon zo. Aangezien zij tien stemmen kreeg en de stelling waar is, volgt hier automatisch uit dat honden slimmer zijn dan katten. Immers, deze stelling kreeg twaalf stemmen. Of is dit hondenlogica?

Het vertrouwen in de nieuwe Ajax-spits Angelos Charisteas wordt steeds kleiner. De vier stemmen had hij snel bereikt, maar daar bleef de lange Griek steken. Een nieuwe stelling zou als volgt kunnen luiden: Aan het eind van het seizoen heeft Escudé vaker gescored dan Charisteas.

Er was veel kritiek op de zesdelige serie Medea met de onovertroffen Katja Schuurman in de hoofdrol. Toevallig hebben wij vrijdagavond het laatste deel gezien. Ik vond de serie de moeite waard. Ook de slechte afloop wist mij te bekoren. Een Griekse Tragedie als Charisteas Medea moet nu eenmaal slecht aflopen.

De stellingen voor de maand maart staan inmiddels online, het zijn er niet minder dan tien!

Posted by CasaSpider at 11:09 AM | Permalink | Comments (9)

Luchiano (7) vindt Lucy en mij allebei wel te pruimen. En ook als dat niet zo was, hij kan toch nergens anders heen. Er zijn periodes dat hij meer naar zijn moeder trekt en andere waarin ik zijn favoriet ben.

Het was bedtijd. We deden onze spelletjes (Alles op mij gooien), lazen uit de Donald Duck en kletsten wat. Luchiano bood aan om mijn rug te masseren, hetgeen ik prima vond.

Lucy zat in de woonkamer en zag hem de creme halen. "Wat! Ga jij papa een massage geven? En vanmiddag vroeg ik het aan jou en wilde je het niet doen!"

"Mama is een klein beetje jaloers", meldde Luchiano toen hij met de creme de slaapkamer binnenstapte. "Laat dat kleine beetje er maar vanaf", antwoordde ik.

Later op de avond kwam de kleine man nog even zijn bed uit en ging bij mij staan, met zijn arm om mijn nek. Lucy keek wederom jaloers op en zei: "En ik? Jullie twee hebben mij nergens voor nodig!"

"Jawel", zei Luchiano, "om ons eten klaar te maken."

Posted by CasaSpider at 6:23 AM | Permalink | Comments (24)

Tot op heden heb ik geen antwoord mogen ontvangen op mijn vragen met betrekking tot het Referendum dat op 8 april op Curacao wordt gehouden. Noch van Thom de Graaf, noch van John Leerdam.

Dan pakken we het groter aan. De volgende 22 leden van de Tweede Kamer hebben vandaag een mailtje van mij in hun brievenbus mogen ontvangen:

Wouter Bos, Jozias van Aartsen, Karin Adelmund, Hans van Baalen, Harry van Bommel, Boris Dittrich, Sharon Dijksma, Femke Halsema, Boris van der Ham, Mat Herben, Ayaan Hirsi Ali, Agnes Kant, Lousewies van der Laan, Jan Marijnissen, Hildebrand Nawijn, Jan Rijpstra, Andre Rouvoet, Joao Varela, Maxime Verhagen, Klaas de Vries, Frans Weisglas en Geert Wilders.

Bij het doornemen van de namen van alle Tweede Kamer leden viel mij op dat ik er een heleboel absoluut niet ken. Voor straf krijgen die geen mail van mij. Zo ben ik.

De uitverkoren kamerleden mogen zich over het volgende buigen:

Geachte xxx,

Op Curacao is men druk doende met de organisatie van het Referendum waarbij 'het volk' mag kiezen welke staatsvorm of -verhouding het met Nederland wil hebben. Dit referendum wordt gehouden op 8 april 2005.

Op mijn weblog staat een beknopte samenvatting van de opties, zoals gepresenteerd door de officiele website www.referendum2005.an.

De referendumcommissie is nogal stellig in haar opvatting dat het referendum bindend is. Zowel voor de Curacaose regering als voor de Nederlandse. Ook als wij voor "Optie D" (Curacao onderdeel van Nederland) zouden kiezen.

Vraag 1: Wat is uw opinie met betrekking tot de consequenties van de uitslag van het refefendum? Is het referendum in uw ogen 'bindend' voor Nederland?

Door sommigen wordt hier nogal gelobbied voor "Optie D" (Curacao onderdeel van Nederland), "want dan heeft iedere werkloze Antilliaan meteen recht op een bijstandsuitkering ten bedrage van ongeveer 600 Euro".

Vraag 2: Wordt het Nederlandse uitkeringssysteem in het geval van "Optie D" integraal van toepassing voor Curacao en/of staat hier eventueel een overgangstermijn voor gepland?

Op Curacao is de eigen taal Papiamentu sterk in opkomst. Jarenlang is er gestreden om de instructietaal op scholen van Nederlands in Papiamentu te wijzigen. Logisch, want een groot deel van de jonge kinderen spreekt helemaal geen Nederlands. Mocht Curacao kiezen voor "Optie D" (Curacao onderdeel van Nederland) heeft dit zeker gevolgen voor het onderwijs in het algemeen en de instructietaal in het bijzonder.

Vraag 3: Wat gebeurt er met de status van de taal Papiamentu als gekozen wordt voor "Optie D" (Curacao onderdeel van Nederland). Kan deze taal gehandhaafd blijven als instructietaal of wordt het een vak, net als in Nederland bijvoorbeeld het Fries?

Ik ben zeer benieuwd naar uw antwoorden. Tevens zou ik graag weten of u op enige wijze betrokken bent bij / nagedacht heeft over deze voor ons eiland zo belangrijke materie.

Hoogachtend,

CasaSpider.

Wijs geworden door mijn eerdere ervaring heb ik niet echt veel hoop op snelle antwoorden. Wellicht is het ook voor het eerst dat betrokkenen met deze materie worden geconfronteerd. Curacao ligt natuurlijk wel op 8000 kilometer van Nederland.

Laten we er een prijsvraag van maken. In de comments kan men zijn/haar top-3 achterlaten van die kamerleden waarvan men het snelst een antwoord verwacht. Overigens kan hier geen enkele conclusie met betrekking tot het functioneren van de kamerleden aan verbonden worden.

Diegene die snel antwoordt heeft een luisterend oor voor het volk, maar tegelijkertijd niets beters te doen dan het ad-hoc beantwoorden van mailtjes. Diegene die niet antwoordt heeft lak aan het volk, maar is wellicht bezig met het bedenken van strategieën om Nederland voorwaarts te stuwen.

Hmm... vanmiddag ga ik weer eens bellen met de Referendumcommissie alhier, dat is ook altijd erg grappig informatief.

Posted by CasaSpider at 6:59 AM | Permalink | Comments (26)

Vliegdekschip USS Saipan (LHA-2) houdt de gemoederen flink bezig in het Caribisch gebied. De vermelding LHA-2 is van belang, want er bestond vroeger een andere USS Saipan met CVL-48 als toevoeging. Vermoedelijk doen de Amerikanen dit om verwarring bij de vijand te zaaien. Voordat die via Google hebben uitgedokterd met welk schip men van doen heeft vliegen de raketten hun al om de oren.

De versie CVL-48 bestond overigens van 1946 tot 1976. De huidige USS Saipan is in 1974 gedoopt door Isabelle Middendorf (dit wil iedereen graag weten) en maakt sinds 1977 deel uit van de Amerikaanse vloot.

Op dit moment ligt het schip bij Caracasbaai aan de oostkant van Curacao. Op zo'n 35 mijl van Venezuela en daar is de commotie om ontstaan. President Hugo Chavez van Venezuela is bevriend met Fidel Castro en onderhoudt mede daardoor slechte betrekkingen met de Verenigde Staten. Doordat Venezuela over veel olie beschikt, leeft bij de Chavez-regering vrees voor een Amerikaanse invasie.

Chavez is bepaald niet bang voor de USA, tenminste niet in zijn woorden. Vermeende pogingen van Amerikaanse kant om hun invloed in Venezuela te vergroten worden krachtig gepareerd met als voornaamste argument dat Venezuela een souvereine staat is en geen inmenging in binnenlandse zaken duldt. Van niemand niet en zeker niet van de Verenigde Staten.

Het grappige is nu dat Venezuela zware druk op Curacao uitoefent. Hoe men het hier in zijn hoofd heeft gehaald om een Amerikaans vliegdekschip aan te laten leggen. Volgens Lorenzo Angiolillo Fernandez, consul-generaal in de Antillen, is de aanwezigheid van de USS Saipan (LHA-2) pure intimidatie. Volgens onze minister-president Etienne Ys ligt het schip er voor rust en recreatie. Het een hoeft het ander natuurlijk niet uit te sluiten.

De bemanning van de USS Saipan (LHA-2) vermaakt zich hier wel. Zondag vonden we al dat er zoveel Amerikanen op het strand rondliepen, waarschijnlijk betrof het dus bemanning (1500 stuks) van het vliegdekschip. De Venezolaanse consul zei dat de Saipan geen Love Boat is, maar Lucy had nog aardig wat moeite om de matrozen van zich af te slaan.

Het leggen van politieke druk op de Nederlandse Antillen is feitelijk een pot verwijt de ketel verhaal, het is namelijk niets anders dan wat Venezuela de Verenigde Staten verwijt. Goede betrekkingen met Venezuela zijn voor Curacao zeer belangrijk. Zo staat hier de Venezolaanse PDVSA raffinaderij en al onze olie komt uit Venezuela.

De aanwezigheid van de USS Saipan (LHA-2) zal geen directe consequenties hebben, maar de door Venezuela gemaakte stennis zorgt er wel degelijk voor dat het in de toekomst moeilijker wordt voor de Nederlandse Antillen om vrijuit Amerikaanse oorlogsbodems toe te laten.

Posted by CasaSpider at 6:43 AM | Permalink | Comments (20)

Het jaar 2005 mag inmiddels wel The Year of the Movie genoemd worden. In de nieuwjaarsnacht danste Lucy, driemaal zaten we in de stromende regen in de auto, we gingen naar Punda en er werd gejongleerd op het strand.

Vaak schrijf ik over Happy Hours, de tijd is rijp voor een filmpje!

Zo'n filmpje monteren is best grappig werk, maar men krijgt er wel honger van. Om iets over elven hield ik het niet meer, mijn lichaam schreeuwde om gevulde eieren. Nu moest ik Lucy nog zover zien te krijgen...

Normaliter zeg ik dan met een zielig stemmetje: "Ik heb honger...". Dat prikkelt een of ander hormoon bij Lucy die mij op dat moment als een pasgeboren vogeltje in een nest ziet. Zij is de moeder vogel en voert haar jong.

Nu ging het iets anders en dat kwam door het filmpje, met name het laatste gedeelte. Dat wilde Lucy er namelijk uit hebben, terwijl ik het juist de saus op de aardappel vond. Consequentie was dat zij alleen maar knakworst voor me wilde klaarmaken, geen gevulde eieren. Maar ik had helemaal geen zin in knakworst!

Na een tijdje doorzeuren met het zielige stemmetje stonden er even later toch twaalf halve gevulde eieren naast me. Typisch zo'n verhaal dat men op de DVD als extra achtergrondscene tegenkomt.

Download Happy Hour op Wet&Wild (Right mouseclick, Save Target As...) for free!
Size: 5,995,028 bytes.
Duration: 2.57 minutes.

Uiteraard is deze CasaMovie binnenkort ook in Google Video te aanschouwen.

Explore the CasaMpeg Category or retrieve a list of all CasaMovies.

Posted by CasaSpider at 6:55 AM | Permalink | Comments (25)