CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Op Curacao bestaan vier (niet privé) basisscholen met Nederlands als instructietaal, de taal waar les in wordt gegeven: de Marnix, de Alber Schweitzer, het Pire College en de Johan van Walbeeckshool. De Römerschool beschouwde zichzelf als tweetalig, men maakt er gebruik van Nederlands instructiemateriaal.

In die situatie dreigt spoedig hardhandig verandering te komen. De Dienst Openbare Scholen (DOS) verplicht de Römerschool nu om gebruik te maken van Papiamentstalig materiaal. De ouders staan op hun achterste benen omdat deze wijziging komt drie maanden na begin van het schooljaar. Had men dit van tevoren geweten was dit in veel gevallen een reden geweest te trachten het kind op een andere school te plaatsen.

De maatregel past in een strategie waarvan het uiteindelijke doel is dat het Papiaments op Curacao eenzelfde positie heeft als het Nederlands in Nederland. Iedereen spreekt het overal en dus ook op de scholen. Andere talen als Engels, Spaans en Nederlands worden als een gewoon vak onderwezen.

Het grote voordeel van deze gedachte is dat de Curacaoenaars eindelijk gelijke kansen krijgen. Een gevolg van de huidige situatie is dat het Nederlandstalige gedeelte van de bevolking bevoordeeld is.

Hierbij mag niet vergeten worden dat Nederland nog altijd gelijkstaat aan de oude kolonisator. Het is niet moeilijk in te zien dat Curacao er van alles aan doet om zich aan de afhankelijkheid van Nederland en het Nederlands te ontworstelen.

Tot zover de theorie. In de praktijk kan het afwijzen van Nederland en het Nederlands leiden tot een verslechtering. Waar de Bovenwindse Eilanden (Sint Maarten, Sint Eustatius en Saba) van het Nederlands naar het Engels overgaan, zit men op de Benedenwinden met het Papiamentu.

Rationeel gezien is kiezen voor het Papiaments geen slimme keuze. Het wordt gesproken door ongeveer 500.000 mensen, er is nauwelijks lesmateriaal en de taal is chaotisch en verdeeld. Het Papiaments bevat zeer veel leenwoorden uit het Nederlands, Engels en Spaans. Standaard werden deze woorden op dezelfde wijze geschreven als in de taal waarvan ze geleend zijn. Op Curacao is echter besloten om tot een soort fonetische schrijfwijze over te gaan.

In theorie valt daar wat voor te zeggen, in de praktijk leidt het tot chaos. Het woord weekend dient officieel geschreven te worden als wikènt (of was het nu wiekènt?). En wat te denken van zuembruk voor zwembroek. Zelfs kranten hebben vaak geen idee meer hoe iets geschreven moet worden en het wemelt er dan ook van de fouten. En dan is er nog de jeugd. Door hen wordt vaak de term hopi great! gebezigd. Het betekent dat iets erg leuk is. Geen jongere haalt het in zijn hoofd om great fonetisch te schrijven.

Een op zich interessante situatie ware het niet dat een aantal generaties kinderen er de dupe van (kunnen) worden. Het is niet voor niks dat de wachtlijsten voor de Nederlandstalige basisscholen lang zijn. Eigenlijk moet men er iemand kennen om erop te kunnen komen. Ouders denken uiteraard aan de toekomst van hun kinderen en hebben maling aan een lange-termijn visie. Ik wel tenminste.

Mijn suggestie is dat met betrekking tot het Papiaments gekozen dient te worden voor een uniforme schrijfwijze binnen het gehele taalgebied. Arubaanse Papiamentstalige kranten komen op mij professioneler en eenduidiger over dan hun Curacaose tegenhangers. Ik pleit derhalve voor de Arubaanse manier. Dit geldt ook voor de 'o-' versus de 'u-' uitgang: Papiamento (Aruba) versus Papiamentu (Curacao). Op straat mag men best om een broodje lomitu vragen als men het officieel maar met een 'o' schrijft: lomito.

Immers, nu lijkt het voor de kranten allemaal niets uit te maken hoe woorden geschreven moeten worden. Niemand weet het precies. Gevolg is dat men zelfs met eigennamen ongehoord slordig is en vele fouten maakt. Is het nu Mirna of Myrna Godett? In het geval van de ontvoerders van Claudia Melchers werd Quentin Wong Loi Sing net zo vaak Quinten genoemd. Naar mijn mening een gevolg van een slordige basistaal.

De ouders van de Römerschool hebben een enquete gehouden. Met grote meerderheid hebben zij gekozen voor tweetalig onderwijs, met Nederlandstalig instructiemateriaal. De vraag is of Gedeputeerde van Onderwijs Eduardo Cova (PLKP) hierin mee zal gaan.

Posted by CasaSpider at 10:01 AM | Permalink | Comments (16)

Wat hebben de data 19 juni, 4 augustus en 29 oktober met elkaar gemeen? Op deze data vlogen de jonge vogeltjes die in onze plafondlamp geboren zijn voor het eerst de wijde wereld in. Vandaag dus alweer het derde nest. Waarom leggen mensen eigenlijk geen eieren?

Wat de suikerdiefjes uit het derde nest niet wisten is dat wij de lamp hebben omgetoverd in een Big Brother Lamp. Het hele spotje hangt vol geluidsapparatuur. Hier wat exclusieve scenes vlak voordat de jongen erop uit trokken.

Pa (Robbie) Suikerdief: "Luie vlerken, het is hoogste tijd om eens een stukje te gaan vliegen, c'mon!"

Zoon (Jamai) Suikerdief: "Wacht even, wat doet die grijze duif daar met dat zwarte ding met Sony erop?"

Ma (Vanessa) Suikerdief: "Dat is CasaSpider met zijn camera. Ja jongens, wen d'r maar aan. Jullie zijn geen gewone suikerdiefjes, jullie zijn voor de roem geboren!"

Robbie: "Klopt! Wij zijn de enige suikerdieffamilie die direct na hun Maiden Flight het internet op gaan, bij CasaSpider nog wel."

Vanessa: "Passen mijn kousjes niet prachtig bij mijn blousje, mijn handtasje en de lippenstift?"

Dochter (Georgina) Suikerdief: "Ik spring d'r gelijk uit. De dood of de gladioooooooo!!!"

Even later zat Georgina achter de luxaflex gevangen alwaar ik enige foto's van haar in een elegante pose kon maken. Ook aan de TL-balk hing zij op haar kop.

Op dit moment vliegen beide jongen stuntelig rond door de woonkamer, gadegeslagen en begeleid door hun ouders. Nu rusten ze even uit op het wasrek. Er wordt luid gepiept, waarschijnlijk betreft het aanwijzingen met betrekking tot de luchtverkeersregels.

Posted by CasaSpider at 9:52 AM | Permalink | Comments (7)

Op maandag- en donderdagmiddag heeft Luchiano (8) tussen twee en drie uur 's middags extra zwemles ter voorbereiding van diploma-A. Deze zwemlessen vinden plaats in het SDK (Sentro Deportivo Korsou).

Donderdag was het voor het eerst dat Luchiano met zijn kleren aan moest zwemmen. Tot zijn ergernis moeten alle pupillen bandjes om. Dat is om de kinderen zich beter op een goede slag te laten concentreren dan op domweg bovenblijven.

De schoolslag ging goed. De rugslag werd geoefend met behulp van een plankje dat de kinderen zover mogelijk achter hun hoofd moesten houden.

Ik zat op de tribune, een heel eind van het gebeuren af. Toen Luchiano via het trapje het water uitkwam zag ik direct dat er iets niet goed was.

Hij bleek zijn schouder vlakbij zijn nek verrekt te hebben. Tenminste dat is mijn diagnose. Luchiano klaagde over hevige pijn en kon zijn linkerarm niet optillen. We zijn maar naar huis gegaan. Inmiddels is de schouder weer genezen.

Na mijn werk en het avondeten moest ik wederom aan de bak. Vrijdag heeft Luch zijn eerste spreekbeurt op school. Dat is niet eenvoudig en al helemaal niet voor de ouders. Want die moeten de spreekbeurt in elkaar flansen. Luchiano houdt de zijne over De Loep.

Het geheel moet tussen de drie en de vijf minuten duren. De hele donderdagavond hebben we gerepeteerd. Nu maar hopen dat hij geen essentiële onderwerpen vergeet. Ik heb ze tenslotte niet voor Piet Snot zitten bedenken.

Volgens een internetpagina heeft Roger Bacon in het jaar 1250 de loep uitgevonden.

Posted by CasaSpider at 8:50 PM | Permalink | Comments (18)

Echt belezen ben ik niet, maar na maandagmiddag gaat Dantes Inferno volgens mij over een uitstapje van Vader Dante met zijn zoon en een paar vrienden naar de plaatselijke bowlingbaan.

Luchiano (8) mocht vijf vrienden uitnodigen om met hem te gaan bowlen. Chris, Matthew, Joash, Ef en Nathan waren de gelukkigen. Ef was het enige meisje. Aangezien zij stoerder is dan menige jongen maakt zij tegenwoordig deel uit van The Gang.

Tot onze verbazing was iedereen vrijwel op tijd aanwezig. Onze speciaal toegewezen hostess moest de zaak in de gaten houden (haha) en zorgde voor de versnaperingen. We speelden op baan één, de andere banen waren aanvankelijk verlaten. Er klonk disco-muziek. Dat gepaard met de gepolijste vloer en de gladde schoenen was het sein voor de kinderen om tussen het gooien door te gaan breakdancen.

Dat mocht niet. Alleen het kind dat aan de beurt was mocht zich in de zone tussen het ballenapparaat en de baan bevinden. Dit heb ik een keer of 195 in het Engels, de omgangstaal van The Gang, moeten herhalen. Kennelijk stond de muziek zo hard dat de etterba schatjes mij niet konden verstaan.

Wat ook niet mocht is vechten. Om de haverklap moest ik er twee uit elkaar halen. Meestal waren Nathan en Joash erbij betrokken. Uit pure wanhoop vroeg ik hen uiteindelijk of ze nu aan het bowlen waren of aan een freestyle-wrestling tournooi deelnamen. Dat vonden ze wel een grappige opmerking van die ouwe. Het was zowaar vijf minuten rustig.

Chris zat met een bekertje zoete, rode, plakkerige limonade vlakbij De Lijn waar we niet overheen mochten als we niet aan de beurt waren. Joash was net hevig met zijn armen zwaaiend bezig aan een breakdance nummer. Met een welgemikte klap sloeg hij het bekertje met de rode limonade uit Chris zijn hand in diens oog en voor het grootste gedeelte over de blank gepolijste houten vloer vlak voor het begin van de baan.

Bij onze hostess was de paniek in haar ogen af te lezen. Met recht, want even later doemde een oudere dame uit het niets op die eufemistisch gezegd woedend was. Lucy probeerde de boel nog te sussen, dat het een ongelukje was. Tevergeefs, Eucalypta had alleen oog voor haar vloer. Levende wezens in het algemeen en kinderen in het bijzonder boeiden haar niet in het minst.

Noodgedwongen verhuisden we van baan één naar baan twee. We waren nog geen 40 minuten bezig, eerlijk waar bij de tandarts gaat de tijd sneller. Tussendoor probeerde ik nog wat foto's te schieten, meteen daarna moest er weer ergens ingegrepen worden. Het serveren van de hotdogs zorgde tenminste voor een adempauze van enkele minuten.

Bij de tweede worp had bijna niemand geduld om te wachten tot de kegels weer overeind stonden. Men gooide alvast terwijl de beschermbalk nog op de baan stond. Dit tot mijn ontzetting en vooral die van de hostess. Wonder boven wonder ging het steeds goed. Het nadien vermanend toespreken van de dader was meer voor de vorm.

Om vijf uur zaten de twee uren erop. De aanvankelijke opluchting maakte al snel plaats voor iets anders. Slechts één kind werd op tijd opgehaald. Met de anderen zaten wij in de kleine toeschouwersruimte. Al snel braken de eerste vechtpartijen uit. Toen gebeurde er iets spontaans en heel moois: de jongens gingen tegen elkaar breakdancen en ik was de jury.

Nu was het zaak de dansjes zolang mogelijk te rekken. Om de winnaar te bepalen liet ik de jongens voor elkaar klappen, per slot van rekening kon er maar één winnen en vier verliezen. Iets na half zes werden de laatste twee rakkers opgehaald en konden wij naar huis om onze wonden te likken.

Luchiano vond het een erg leuke middag en eerlijk gezegd wij ook. Ja, achteraf wel haha. Mijn plan om in een volgend leven onderwijzer te worden, vanwege de lange vakanties, is na maandagmiddag tijdelijk op een zijspoor geparkeerd.

De fotoserie Bowling Luch 8 jaar bevat 18 foto's. Bedenk wel dat kinderen op foto's niet bewegen en geen lawaai maken.

Posted by CasaSpider at 8:54 PM | Permalink | Comments (28)

Posted by CasaSpider at 9:40 AM | Permalink | Comments (20)

Op 23 oktober 1992 startte het bedrijf Francler haar activiteiten op Curacao. Vijf jaar later werd de naam gewijzigd in SQL Integrator, in dat jaar startte ook de Nederlandse vestiging. In Brazilie waren we toen al actief en naar ik meen in 1998 begon SQL Integrator met de verovering van de Verenigde Staten.

Zondag werd de dertiende verjaardag van het bedrijf gevierd, gelukkig viel 23 oktober dit jaar niet op een vrijdag. Alle werknemers met aanhang inclusief kinderen waren uitgenodigd in het All-Inclusive hotel Breezes. Wat houdt dat in, een All-Inclusive hotel? Heel simpel, dat men om 11 uur 's morgens al aan de Piña Colada zit.

Lucy vond het maar vreemd dat een bierdrinker als ik ineens aan de cocktails zat. Het is echter best een eindje lopen naar de bar en echt snel wordt men er niet geholpen. Met een Piña Colada doet men nu eenmaal iets langer dan met een glaasje bier.

Na de lunch was er een heel programma met spelletjes georganiseerd. Aangezien wij Luchiano (toen 7 nu 8) in de gaten moesten houden in het zwembad en ik eigenlijk tamelijk moe was geworden van al die Piña Colada's lieten wij dat gedeelte aan onze neus voorbij gaan.

Misschien was dat maar goed ook, want als niet-getrainde en onsportieve mensen ineens allerlei capriolen gaan uithalen kunnen er ongelukken gebeuren. Neem nu onze DBA Paul Goodliffe. Bij het hardlopen liepen zijn benen minder hard dan hij in zijn hoofd dacht. Hij ging languit neer en brak zijn sleutelbeen. Elly bracht hem naar het Sehos ziekenhuis.

Dat was niet zo mooi voor Paul en helaas ook niet voor mij. Vandaag is namelijk mijn vakantie officieel begonnen. Vorige week heb ik de lopende zaken bij UTS waar ik gedetacheerd ben aan Paul overgedragen. Vanaf vandaag zou Paul daar zitten, maar het ziet ernaar uit dat mijn vakantie uitgesteld wordt.

Een voorbeeld van toeval in zijn negatieve gedaante. Een positievere versie van toeval is het feit dat Kees Barneveld, de huidige directeur van SQL Integrator Curacao, ook precies op 23 oktober jarig is. Ieder jaar doet Kees derhalve net of het SQL-feest zijn verjaardagsfeest is. Ja, als men zo slim is moet men wel directeur worden.

Het Breezes-team bestaande uit een man en twee vrouwen dat de activiteiten leidde was enthousiast. Voor aanstekelijke muziek was gezorgd en aan het eind werd er ook nog dansles gegeven. Vooral de lange dame in het witte t-shirt is een zeer getalenteerde danseres.

De kinderen mochten zich uitleven op de klimwand. Met name Dan (6) van Kridan.nl maakte indruk door zeer rustig en beheerst bijna helemaal naar boven te klimmen. Luchiano deed het ook niet slecht, Hij beklaagde zich achteraf over de man die het veiligheidstouw vasthield. Deze trok er steeds te vroeg aan, waardoor Luchiano zijn voeten niet goed kon neerzetten.

Na de nodige cocktails had een aantal mensen voldoende moed verzameld om aan de trapeze te gaan zweven. Bente ging als eerste. Eenmaal boven aanbeland op het smalle plankje keek zij niet echt vrolijk meer. Toch waagde zij met een heuse bungee-jump scheeuw de sprong en werd uiteindelijk als een school visjes gevangen in het net.

Om klokslag zes uur werden onze polsbandjes ongeldig en dienden wij het terrein te verlaten. Het Happy Hour bij Wet&Wild hebben we maar overgeslagen. Als bonus een foto van Dino en Dik.

Posted by CasaSpider at 9:38 AM | Permalink | Comments (7)

Dit weekend vinden de Vlootdagen plaats op Curacao. Aan de Mottetwerf te Otrabanda liggen zo'n vijf grote marineschepen achter elkaar. Op de kade staan allerlei standjes met info over de marine en natuurlijk eten en drinken in overvloed. Er komen veel mensen op af.

Het publiek mag op en in de schepen. Wij begonnen met de Hr. Ms. Tjerk Hiddes (F830). Een mooi schip maar het bezoek viel tegen. We mochten alleen een rondje over het dek lopen. Op de terugweg naar de trap kwamen we in een file terecht. Het duurde zeker een kwartier voordat we van het schip afkonden. Een kwartier recht in de brandende zon wel te verstaan.

Gelukkig stond er beneden een aantal kratten met gratis flesjes water klaar, een uitstekende service van de marine. Ook op andere plekken was gratis koffie en limonade te verkrijgen. Overal liepen mariniers rond om informatie te geven of op andere manieren behulpzaam te zijn.

Luchiano (nog 1 dag 7) en ik hadden wel zin in een rondvaart met een speedboat. We sloten aan in de rij, maar zagen al snel dat dit veel te lang ging duren. Op naar het volgende schip. Na de slopende ervaring op de Tjerk Hiddes had Luchiano hier absoluut geen zin meer in. Gelukkig bepalen wij (Lucy en in mindere mate ik) zelf nog waar we naar toe gaan.

Het Mexicaanse kustwachtschip de Sonora was ons doel. Een mooi schip van de buitenkant, het heeft wel iets weg van een duikboot aangezien het vrijwel geheel gesloten is. Lucy kletste wat met de Mexicaanse bemanning, aardige mensen trouwens. Op dit schip kregen we wel een heuse rondleiding. Onderin verscholen bevond zich een snelle Go-Fast voor speciale operaties.

De keuken was helaas dicht en Lucy had nog wel zo'n zin in een Burrito. Na zo'n 20 minuten hadden we het wel weer gezien op het schip, men zal er maar een paar maanden op moeten zitten!

Tegenover de Sonora op de kade was een stormbaan aangelegd. Luchiano wilde hier dolgraag op. Hij deed het goed. Het aan een touw over de waterbak zwieren vond hij het leukste onderdeel. Van de activiteiten op de stormbaan had ik nogal honger gekregen. Een broodje Lomito ging er dan ook wel in.

Lucy hield het goed vol, zo'n middag in de hitte en niet te vergeten op hoge hakken. We eindigden zoals gebruikelijk bij Pleincafé Wilhelmina waar de eigenaar het goede nieuws vertelde dat er Duvel onderweg is naar het eiland. Maar ja, dat belooft hij al een paar jaar.

De fotoserie met een selectie van 16 foto's staat klaar voor de liefhebber van schepen, Curacao en/of de Spiders.

Posted by CasaSpider at 8:33 AM | Permalink | Comments (13)

Het goede nieuws is dat de Flashback's op zijn, vanaf nu schrijven we weer in het heden. Het nog betere nieuws is dat het vandaag Antillendag is, tenminste op de Antillen. Een vrije dag dus.

Wat Antillendag precies inhoudt is ieder jaar opnieuw de grote vraag. In 2003 was er een quiz, in 2004 dacht ik dat het de laatste editie was en dit jaar? Dit jaar zorgde Luchiano (7) voor het Antillengevoel.

Luchiano kwam de keuken in, waar ik wat stond te rommelen. Hij stak een been in de lucht en wees naar de achterkant van zijn voet. "Hoe heet dat ook al weer?", vroeg hij. "Dat is je hiel, je Achilleshiel", antwoordde ik.

"Oh ja Achilles. Maar wie is dan Antilla de Hun?"

Posted by CasaSpider at 1:20 PM | Permalink | Comments (14)

Woensdag was dokter Henriquez er niet, daarom mochten we donderdag om twee uur terugkomen. Eerst dienden aan de balie de nodige formaliteiten verricht worden. De meeste gegevens als adres en telefoonnummers hoefde ik slechts driemaal op te geven. Met zijn drieën, Luchiano (7) was er uiteraard ook bij, enterden wij de kamer van dokter A. Henriquez en zijn bevallige assistente. Er waren twee aandachtspunten.

Ten eerste de keizersnee die Lucy had ondergaan bij de geboorte van Luchiano. Er werd doorgevraagd naar de oorzaak hiervan. Lucy gaf te kennen dat door angst voor de pijn en stress een normale bevalling niet mogelijk was.

Later in de auto vertelde ze me dat Luchiano twee weken te vroeg geboren is, waarschijnlijk omdat zij die middag ruzie had gehad met een gang die in Santo Domingo de electriciteit regelt. Iedereen tapt er illegaal stroom af, maar de gang moet wel betaald worden. Anders roven ze gewoon de kabels. De hierdoor ontstane stress leidde tot vervroegde weeën.

Ten tweede is daar Lucy's leeftijd. Op 7 januari volgend jaar wordt zij 37, de kritische leeftijd waarbij men op het Syndroom van Down begint te testen. Met name de eventuele vruchtwaterpunctie ziet Lucy absoluut niet zitten. Het is een ingreep die niet zonder risico is en bovendien zouden we ervoor naar Venezuela moeten.

Gelukkig zijn er andere manieren om te bepalen of de foetus aan het Syndroom van Down lijdt. Een daarvan is een nekvelmeting. In mijn argeloosheid dacht ik eerst dat het om Lucy's nekvel ging, maar dat was niet het geval.

Het was tijd voor een echo. De dokter legde uit dat dat tegenwoordig inwendig gebeurt. Ik zag Lucy verkleuren, zij is bepaald geen held op dit gebied. Maar dat zou ik ook niet zijn. Ze mocht zich uitkleden en we begaven ons met zijn allen met uitzondering van Luchiano naar de ernaastgelegen kamer. Luchiano was het hier overigens niet mee eens.

Even later lag Lucy met haar benen wijd in een stoel. Geroutineerd schoof de gynaecoloog een soort van witte staaf naar binnen en zette de monitor aan. We hadden meteen beeld. Spoedig was de baby gevonden. Als ik foto's van een echo op een website zie denk ik al snel: "Boeien!" Daarom staat die van ons verborgen. De baby is waar de stippellijn doorheen loopt.

De foetus werd gemeten en heeft na tien weken (wij denken negen) een lengte van 3.21 centimeter. Dat is goed. De nekplooien waren zeer dun, dus het lijkt erop dat de kans op een normale baby groot is. Ook dat is goed nieuws.

We praatten nog wat na, Lucy heeft een verwijzing voor een bloedonderzoek en een recept voor vitamines. Tenslotte maakten we een vervolgafspraak voor over vijf weken.

Posted by CasaSpider at 8:23 AM | Permalink | Comments (16)

Op donderdag 8 september om 15 uur vernam Lucy in het bijzijn van Luchiano (7) en CasaSpider bij monde van onze huisarts Harry Jansen dat zij officieel zwanger is. Om dit te vieren haalden we 's avonds de fles champagne uit de koelkast en natuurlijk was ook Het Statief van de partij, ook al staat het zelf (bijna) nooit op de foto. Het feest kon beginnen.

Op woensdag 5 oktober 2005 om 11 uur 's morgens hadden we onze eerste afspraak bij de Kraamkliniek Rio Canario. Uiteraard waren we ruim op tijd. Alles in de Kraamkliniek gaat heel geconcentreerd, aandachtig, efficient en tegelijkertijd gepaard met een grote rust. Tenminste alles wat wij daar hebben gezien en meegemaakt. Eerst was er de intake. Een oudere dame schreef heel secuur Lucy's gegevens in een boek en op formulieren.

Ik vroeg haar waarom de Kraamkliniek geen computers gebruikt. "Meneer", zei ze, "ik heb eens een hele middag achter de computer gezeten. Van één uur tot half zeven om kaartjes in te voeren. Daarna had ik zo'n ontzettende hoofdpijn dat ik er sindsdien nooit meer achter wil zitten."

"Gelukkig heeft u een mooi handschrift", complimenteerde ik haar. Na de intake mochten we meteen door naar zuster Lydia Letang-Lont. Wederom een ietwat oudere dame die bijzonder veel rust uitstraalt. Ook zij nam enige gegevens op en berekende de vermoedelijke bevaldatum. Vreemd genoeg kwam zij uit op 4 mei 2006 waar dokter Harry 2 mei had uitgerekend.

Lucy is van Luchiano (7) met een keizersnede bevallen. Toen dat feit zuster Lydia ter ore kwam schreef zij meteen een verwijzing voor een gynaecoloog. De bevalling vindt nu, vanwege het verhoogde risico, niet in de Kraamkliniek plaats maar in het Sehos ziekenhuis. Er kwam nog een pijnlijk punt ter sprake. Wel of geen vruchtwaterpunctie. Lucy is hier een fervent tegenstandster van, enerzijds vanwege de volgens haar vreselijk pijnlijke ingreep, anderzijds vanwege het risico dat eraan kleeft. Hierover zijn wij nog in gesprek.

Lucy mocht op het bed gaan liggen. Zuster Lydia ging met een echo-apparaat over haar buik en na enig zoeken hoorden we zowaar de hartslag van het baby'tje. Toch mooi en tegelijkertijd op een of andere manier een opluchting. Zuster Lydia nam alle tijd voor ons en legde nog wat zaken uit. Als gynaecoloog koos zij dokter A. Henriquez voor ons uit, onder anderen omdat hij uitstekend Spaans spreekt.

Nadat we Luchiano van school hadden gehaald reden we meteen door naar de gynaecoloog om een afspraak te maken. De secretaresse stelde allerlei vragen over Lucy's laatste menstruatie en hoeveel weken de embryo oud was. Vragen die ik vlotjes en geroutineerd beantwoordde. Helaas was de dokter er niet. Nu moeten we morgen terugkomen, want de baby is al tien weken oud en Lucy wordt in januari 37 jaar.

"Misschien moet ze al snel naar Venezuela voor een vruchtwaterpunctie", zei de secretaresse. Om een lang verhaal kort te maken, morgen gaan we opnieuw naar dokter Henriquez, maar die vruchtwaterpunctie gaat er hoogstwaarschijnlijk niet van komen.

In plaats daarvan reden we naar Al Basha om een broodje shoarma te eten. Lucy's eetgewoontes zijn bijzonder grillig geworden.

Posted by CasaSpider at 7:35 AM | Permalink | Comments (51)

Als men op een klein eiland woont zijn cursussen en seminars minder gemakkelijk toegankelijk dan in bijvoorbeeld Nederland. Men dient inventief te zijn om op de hoogte te blijven.

Ons bedrijf SQL Integrator doet dit (onder anderen) door middel van CBK's. CBK staat voor Crossing Borders with Knowledge, in het verlengde van ons Mission Statement Crossing Borders with IT.

Een CBK heeft één of meerdere onderwerpen die door één of meerdere personen worden gepresenteerd. Tijdens de eerste CBK behandelde Ino Laurensse Java & PL/SQL en Chris Oudeman de SMS Gateway.

Dinsdagavond was er een nieuwe CBK, ditmaal over Project Management en Prince2. De presentatie werd gehouden door Jacques Heide, voormalig werknemer van SQL Integrator en nu directeur van Ictas.

Over Project Management en de bijbehorende methodieken en methodologieën kan men vele boeken volschrijven en vele uren praten. Nu ben ik de laatste die beweert dat een gestructureerde aanpak van een project nutteloos is, maar op bepaalde vlakken heeft Project Management toch wel erg veel weg van religie.

De volgende serie plaatjes geeft een aardig beeld hoe projecten vaak verlopen.

• Figuur 01: How the Customer explained it
• Figuur 02: How the Project Leader understood it
• Figuur 03: How the Analyst designed it
• Figuur 04: How the Programmer wrote it
• Figuur 05: How the Business Consultant described it
• Figuur 06: How the project was documented
• Figuur 07: What Operations installed
• Figuur 08: How the Customer was billed
• Figuur 09: How it was supported
• Figuur 10: What the Customer really needed

Dit is de praktijk en eerlijk gezegd geloof ik niet dat Prince2 (PRojects In Controlled Environments) hier verandering in gaat brengen. Alles staat of valt met de juiste mensen. Project Management is veelal het bouwen van een al dan niet duurzame hoge duikplank, met wellicht een extra steun of reling. Als het project live gaat springen we met zijn allen van de duikplank af, in het diepe. En dan maar hopen dat de organisatie een beetje kan zwemmen.

De presentatie van Jacques leek zelf wel een project. Hij begon (iets) te laat en liep vervolgens uit tot ruim tweemaal zolang als gepland. Het uit 14 man bestaande publiek is weer iets wijzer.

Posted by CasaSpider at 1:43 PM | Permalink | Comments (14)

De twintig minuten bij kapster Debbie van Kapsalon Chadé duurden eigenlijk te kort. Deze keer had Debbie een nieuwe filosofie: "Vrouwen zijn zeikerds, het is nooit goed genoeg".

Wie kent niet de voorbeelden van vroeger, toen de mannen nog werkten en de vrouwen het huishouden deden. Vele vrouwen vonden toen dat hun man niet genoeg verdiende. Hij moest meer zijn best doen om zijn positie te verbeteren en regelmatig om loonsverhoging vragen.

"Kijk", sprak Debbie, "als daar een leraar staat en daar een bankdirecteur, voor wie denk je dat een vrouw kiest? Of als daar iemand staat met een vette Volvo en daar iemand met een barrel... en wie weet is die vette Volvo van de zaak en kan die ander er wel twintig kopen."

In Mooi Weer De Leeuw zat afgelopen zaterdag een dating-onderdeel. Een leuke vrouw van eind dertig moest blind uit drie mannen kiezen. Elke man had iemand meegenomen die hem aan de leuke vrouw moest beschrijven. Plots kwam de haarkleur ter sprake. Twee mannen hadden zwart haar en de derde grijs.

De leuke vrouw bedacht zich geen moment. De grijze duif viel onmiddellijk af. Uiteindelijk ging zij een avondje uit tegemoet met een man met zwart haar. Dun zwart haar wel te verstaan. En dat terwijl de man met het grijze kapsel veel beter bij haar paste.

Bij het afscheid zei Debbie dat zij zeker wel voor mij had gekozen. Maar ja, ik heb dan ook zilver haar.

Posted by CasaSpider at 1:12 PM | Permalink | Comments (15)

"Ajax heeft een spitsenprobleem" hoort en leest men overal. Iedereen lijkt elkaar na te praten. Tijd om de zaak van een andere kant te belichten.

Over PSV hoort men niemand in negatieve zin. Veel belangrijke spelers uit het succesvolle team van vorig jaar zijn vertrokken. Toch draait PSV goed en over de spitsen wordt niet geklaagd.

Cijfers liegen niet. Duidelijk is te zien dat Ajax en PSV precies even vaak gescored hebben. En dan te bedenken dat maarliefst drie PSV doelpunten juist in het afgelopen weekend vielen. Tot aan dit weekend presteerden de Ajax spitsen dus 25% beter dan hun PSV tegenhangers.

Het probleem van Ajax zit hem duidelijk in de defensie. De Ajax verdediging heeft tweemaal zoveel doelpunten om de oren gekegen als PSV. Een fitte Maxwell is wat Ajax nodig heeft.

Goed nieuws voor de Webloggers Poule. In het Poule klassement staan we inmiddels op een verdienstelijke 40e plaats. Individueel wordt onze Poule aangevoerd door Dil. De twee belangrijkste stijgers van de afgelopen weken zijn de Dommelboeren van CasasPa en Camarados van GJ.

De drie deelnemende dames Willisha, Jolanda en Paool houden zich goed staande op de plaatsen vijf, zes en zeven.

Posted by CasaSpider at 6:33 AM | Permalink | Comments (17)

Wij kijken regelmatig naar BVN op TDS-kanaal 410. Laatst was er enige verwarring over het al dan niet intrekken van subsidie voor BVN (Het Beste Van Nederland). Een en ander bleek te berusten op een misverstand. Het voortbestaan van BVN is vooralsnog niet in gevaar.

En dat is maar goed ook, anders moeten wij programma's als Mooi Weer De Leeuw missen. Paul de Leeuw is een exponent van de hier eerder beschreven golfbewegingen.

In het begin van zijn carriere overschreeuwde hij zichzelf, bereikte zijn hoogtepunt met De Schreeuw van de Leeuw, zakte naar een bedenkelijk nivo (die uitzendingen hebben BVN nooit gehaald) en maakt nu een uitstekende comeback met Mooi Weer De Leeuw. In de aflevering van zaterdag, waarbij ik geen idee heb of wij gelijklopen met Nederland, gaf Paul een sneer naar Jack Spijkerman en Talpa. Zijn programma doet Kopspijkers dan ook met gemak vergeten.

De kracht van Mooi Weer De Leeuw is het hoge tempo van de show. Een misser wordt hierdoor snel vergeten. Het onderdeel met het jonge meisje uit Oude Pekela dat zocht naar groen slijm was op (over?) het randje. "Ken je dat verhaal niet van die gore clown uit Oude Pekela? Vraag maar eens aan je moeder of ze je dat met Kerst wil vertellen."

Paul de Leeuw laat in zijn programma's alle soorten mensen opdraven: geestelijk gehandicapten, stokoudevandagen, terminaal zieken en wat dies meer zij. Voor aanhangers een teken dat voor Paul iedereen gelijk is. Van de andere kant is iedereen die ten tonele wordt gevoerd er toch vooral tot meerdere eer en glorie van de ster zelf.

Wie van dat laatste absoluut geen last heeft is Frans Bauer, toevallig gisteren te gast bij De Leeuw. Een licht autistisch meisje had als grootste wens een optreden van Frans Bauer te zien. Door haar aandoening was dit niet mogelijk, naar een concert gaan leverde teveel prikkels op. Haha, neen dan een show van Paul de Leeuw!

Hoe dan ook, Frans Bauer was bijzonder aardig tegen het meisje. Hij behandelde haar als een Koningin en lijkt zich er nog steeds over te verbazen dat mensen fan van hem zijn. Fascinerend om te zien. Hoe kan een mens zo echt zichzelf blijven, na zoveel successen te hebben beleefd en fans te hebben gezien?

Hier is slechts één verklaring voor: het bevallingsverdringingssyndroom. Als het in plaats van vrouwen de mannen waren die kinderen ter wereld moesten brengen, bestond ieder gezin uit precies één kind. De eerste bevalling is meteen de laatste, zoveel pijn wil geen man een tweede keer verdragen.

Vrouwen wel, maar niet omdat ze beter tegen pijn kunnen. Neen, een bepaald stofje zorgt ervoor dat alle ellende binnen de kortste keren uit hun systeem is verdwenen en ze beginnen vrolijk weer opnieuw. Volgens mij zit er in Frans Bauer ook zo'n stofje. Elke morgen als hij wakker wordt zijn alle successen van de vorige dag (en daarvoor) vergeten en kan hij zich oprecht verwonderen over het feit dat mensen hem willen zien, aanraken en om een handtekening vragen. Het kan gewoon niet anders.

Meteen na de show van Paul de Leeuw die hier op zaterdagmiddag wordt uitgezonden vertrokken wij naar Pleincafé Wilhelmina. Voor onze wekelijkse dominowedstrijdjes en een glas Trappistenbier. Klik op de foto voor een groter exemplaar.

(Of hier)

Posted by CasaSpider at 10:50 AM | Permalink | Comments (12)

Vanaf 1 augustus 2005 tot 1 april 2006 is onze Koningin Emmabrug, in de volksmond Pontjesbrug genoemd, in groot onderhoud. De Pontjesbrug is de enige drijvende houten draaibrug ter wereld. Voor de restauratie wordt 478 kuub Afrikaans hardhout gebruikt. De kosten bedragen 10 miljoen Antilliaanse guldens (4.5 miljoen Euro), betaald door de Europese Unie.

Toen Lucy dit hoorde was zij verontwaardigd. "Tien miljoen gulden voor dat houten bruggetje? Ik doe het voor 100.000, ongelofelijk wat een geldverspilling!"

Op Curacao heerst armoede, scholen hebben weinig middelen en dan tien miljoen besteden aan een houten bruggetje, tja... Het gebruik van Afrikaans hardhout is voorts niet erg milieuvriendelijk te noemen.

Uiteraard kan er voor veel minder geld een kwalitatief betere Pontjesbrug geleverd worden, gebouwd van kunststof en staal. Aan het feit dat deze brug de enige drijvende houten draaibrug ter wereld is hebben vooral arme mensen hier maling.

Van de andere kant, de restauratie kost het Eiland Curacao niets en de brug in originele staat heeft zeker touristische waarde. Het verwaarlozen en laten vergaan van monumenten uit het verleden kan men slechts éénmaal doen. Wat eenmaal weg is, komt nooit meer terug.

Uit de Amigoe van vrijdag 14 oktober:

"GroenLinks-Kamerlid Ineke van Gent maakte zich tijdens het debat over de begroting van Koninkrijksrelaties woensdag sterk voor de monumenten op de eilanden die de ‘eeuwen bestaande verbondenheid tussen de Antillen en Nederland’ bewijzen."

Minister Pechtold van Koninkrijksrelaties heeft het monumentenbeleid niet hoog op zijn prioriteitenlijst staan. Hij geeft de voorkeur aan menselijke aspecten in plaats van aan de monumenten. Dat laatste moeten wij nog maar zien. Het voordeel van het restaureren van een monument is dat het resultaat al vrij snel concreet zichtbaar is.

Het is geen eenvoudige zaak een balans te vinden tussen investeren in een mooier Curacao met veel aandacht voor de historie en een aanvaardbaar welvaartsnivo voor met name de onderkant van de bevolking. Een onderkant die op dit moment nog steeds groeiende is.

Posted by CasaSpider at 1:31 PM | Permalink | Comments (17)

Zij: "Je moet me zeggen dat je van mij houdt, daar heb ik in deze tijden veel behoefte aan."
Hij: "Mijn hartje, ik hou van je."
Zij: "Vuile huichelaar."
Kind (7): "Tony." (*)

(*) In de telenovela (soap) El Color del Pecado heeft de slechte Barbara een slechte verhouding met de in-en-in-slechte Tony. Zij haat hem, maar hij blijft haar Mi Corazon (mijn hartje) noemen.

Posted by CasaSpider at 8:36 PM | Permalink | Comments (20)

Toen ik op de Middelbare School zat was er een groot tekort aan geschiedenisleraren. Het gevolg hiervan was een groot aantal inschrijvingen voor de studie Geschiedenis aan de diverse universiteiten. Eigenlijk veel te veel, zeker aangezien het totaal aantal lesuren Geschiedenis aan het teruglopen was. Veel afgestudeerde leraren Geschiedenis zijn in de automatisering terechtgekomen.

Met een golfbeweging gaat het altijd zo. Het eerste stukje profiteert, het begin van de grote golf ook nog, maar de achterkant is het haasje. Ja, misschien op de allerlaatste spatjes na. Als men maar ver genoeg achterloopt, is men feitelijk weer koploper van de volgende beweging. En een stilstaand horloge geeft tweemaal per dag exact de juiste tijd aan.

Wat de geschiedenisleraren overkwam, gebeurde eind jaren '90 met veel beleggers. Onder de beleggers die grote sommen geld hebben verloren bevonden zich vast ook enige mislukte geschiedenisleraren. Die mogen wel op zoek naar een goede psycholoog.

Hoe valt dit alles te rijmen met het plan van Rita Verdonk om criminele asielzoekers sneller uit te kunnen zetten?

Posted by CasaSpider at 6:20 AM | Permalink | Comments (14)

Luchiano (7) heeft tussenvakantie. Het lijkt wel of kinderen steeds vaker en steeds meer vakantie krijgen. Onbegrijpelijk in deze harde tijden van Globalisering. Nog onbegrijpelijker is dat hij zich stierlijk verveelt, vandaag tenminste. Lezen is niet leuk, op de computer kent hij alles, voor de GameBoy geldt hetzelfde, alles heeft hij al een keer gedaan.

"Ik weet niet meer wat op aarde te doen."

Nou, ik zou het wel weten in zijn plaats, tenminste als hij een beetje ouder was: Plaxo installeren! Maar wat is Plaxo dan? Plaxo zorgt ervoor dat je adresboek uit Microsoft Outlook of Mozilla Thunderbird up-to-date blijft door iedereen zijn eigen adres te laten onderhouden.

Dit klinkt wellicht wat abstract maar het werkt geweldig. Na installatie speurt Plaxo in adresgegevens, mails en wat dies meer zij naar mogelijk interessante adressen om te (laten) verifieren door middel van het verzenden van een mail. Uiteraard heeft men er zelf invloed op naar wie precies een mail verstuurd wordt.

Vervolgens leunt men achterover en wacht. Spoedig druppelen de eerste antwoorden met al dan niet gecorrigeerde adresgegevens binnen. Alle wijzigingen worden (per veld) bewaard en men bekijkt wat de geadresseerde veranderd heeft. De betreffende entry wordt door Plaxo als geverifieerd aangemerkt.

Het allermooist is het als de geadresseerde ook een Plaxo gebruiker is. In dat geval worden de gegevens samengevoegd en voortaan automatisch gesynchroniseerd. Het is heel vreemd, maar het schept een band als de ander ook Plaxo gebruikt. Een soort van warm bad, haha.

De Plaxo software is in een woord fantastisch. Regelmatig klik ik binnen Outlook op My Plaxo. De laatste wijzigingen, de eigen visitekaartjes (business/personal) alsmede een indicatie van hoeveel procent up-to-date het adresboek is komen tevoorschijn. Zelf zit ik nu op 25% up-to-date. Dat cijfer moet omhoog! Ongeduldig wacht ik op meldingen dat weer iemand zijn adres-entry heeft verbeterd, dat is goed voor het percentage. Inmiddels heb ik ook zeker tien oude contacten verwijderd, alleen maar om het up-to-date percentage op te krikken.

Alle data wordt door Plaxo op haar eigen servers beheerd. Met Plaxo Online heeft men via internet toegang tot zijn eigen gegevens: contacts, calendar, notes. Wijzigingen worden automatisch gesynchroniseerd met het adresboek. Het werkt fenomenaal. Het concept om miljoenen mensen hun eigen adresgegevens zelf te laten bijhouden met de mogelijkheid om ze uit te kunnen wisselen is gewoonweg geniaal. Menig spammer loopt het water in de mond om toegang te krijgen tot deze adressen-database.

Plaxo zelf beweert heel stellig dat het nooit gegevens aan derden beschikbaar zal stellen zonder de uitdrukkelijke toestemming van de eigenaar van de gegevens. Wat er gebeurt als het bedrijf ooit wordt overgenomen door een ander met minder nobele doelstellingen weet men natuurlijk nooit.

Maar al te graag was ik nu directeur van Plaxo, wachtend op een lucratieve overname. Ach, was ik maar directeur van welk bedrijf dan ook.

Voor Luchiano is het nog te vroeg. Ieder weldenkend mens met een adresboek in Microsoft Outlook of Mozilla Thunderbird dient echt een blik op Plaxo te werpen. Wat mij betreft met afstand de mooiste utility sinds jaren.

Hoogste tijd om weer naar mijn Inbox te gaan loeren. De tijden met de NTI proeflessen herleven.

Posted by CasaSpider at 1:14 PM | Permalink | Comments (23)

Eigenlijk moet ik het niet doen maar ik kan het niet laten. Schrijven over techniek en software is zo mogelijk nog erger dan een droom vertellen. Neen, dat dient zeer subtiel ingeleid te worden.

Gedurende mijn eerste jaar aan de Rijksuniversiteit Utrecht (rara wat studeerde CasaSpider daar?) woonde ik in Zeist. Aan de Gijsbrecht van Amstellaan 12 bij de familie Florensteijn. Email bestond nog niet en post kreeg ik er nooit.

Gelukkig was daar het Nederlands Taleninstituut (NTI) van Bram van Leeuwen aka Prince Léon de Lignac, de ex van Ronnie Tober. In allerlei bladen stonden coupons om gratis proeflessen mee aan te vragen. Naast de proefles had men ook recht op een mooi kado.

Het was gezellig om twee maal per week eerst één en later twee of zelfs drie grote, dikke enveloppen op de deurmat te vinden. De proeflessen waren onderhoudend en vormden een leuke afwisseling met mijn studie die achteraf ook een hele lange proefles bleek.

In iedere envelop zat een NTI-agenda en het bijzondere kado was altijd een landkaart. Na een tijdje waren alle cursussen minimaal éénmaal in mijn bezit, het waren meer dan 80 paketten. Parallel begon ik ook de LOI (Leidse Onderwijs Instellingen) aan te schrijven, maar die roken onraad. Na drie proeflessen wilden ze eerst een concrete inschrijving zien.

Een hele inleiding om een stukje over techniek te mogen schrijven. Het krijgen van post en het organiseren daarvan gecombineerd met dwangneurotische trekjes... over welke software gaat het hier?

(Wordt vervolgd)

Posted by CasaSpider at 8:56 PM | Permalink | Comments (13)

Economisch gezien verkeert Curacao al jarenlang in zwaar weer. Dit kan men goed zien aan de onderkant van de samenleving, bij de zogenaamde chollers. Een choller is een drugsverslaafde. Veel chollers komen aan hun geld om drugs te kopen door, al dan niet ongevraagd, auto's te wassen of, al dan niet ongevraagd, op auto's te passen.

Als er weer eens goed op mijn auto is gepast geef ik de betreffende choller met plezier een gulden. Beter zo dan dat hij auto's openbreekt of laptops steelt.

De middenstand in Punda heeft de laatste tijd echter steeds meer last van de chollers. Iedere winkel beschikt wel over één of meerdere airco's. Deze steken aan de buitenkant van de winkel uit de muur.

's Nachts zijn deze airco's een geliefd object voor chollers om open te breken. Niet om een handel in airco's te beginnen, maar voor het vele koperdraad dat erin zit. Het koper wordt voor een habbekrats verkocht, maar de winkelier blijft met een grote schadepost zitten.

Aan de bovenkant van de samenleving is ook goed te merken dat het steeds slechter gaat op het eiland.

Ongeveer in augustus 2004 stopte vliegmaatschappij DCA haar activiteiten hetgeen tot een direct verlies van 600 banen leidde. In oktober 2004 staakte ADM Milling (meelproducten) haar productie-activiteiten en liet personeel afvloeien. Op 22 maart 2005 werd de naam gewijzigd in ADM Trading, van productie- naar handelsbedrijf.

Hetzelfde geschiedde met de Amstel Bierbrouwerij. Op 23 september 2005 sloot het bedrijf de poorten qua bierproductie. Van de 108 banen verdwenen er 55 direct. Op termijn blijven er 25 over. Amstel is nu een distributiebedrijf.

Toko Zuikertuintje was een hele tijd lang een goeddraaiende supermarkt. Ruim opgezet, met brede gangen en artikelen die rechtstreeks van Albert Heijn afkomstig leken. Hij was wel iets duurder dan Centrum Supermarkt, Mangusa en Esperamos. De laatste jaren begon de klad erin te raken en kwamen er steeds minder mensen naar Zuikertuintje.

Her en der verschenen onofficiële berichten over betalingsachterstanden. Een tijdje geleden stuntte Zuikertuintje nog met een grote lading Belgische bieren. Toen ben ik er ook weer eens naar toe gegaan. Maar donderdagmiddag 6 oktober 2005 is het doek dan toch gevallen.

Toko Zuikertuintje is dicht. Een aantal werkneemsters zit er gelaten bij (800x596). De sluiting van de toko heeft indirect zeker gevolgen voor de vele winkeltjes eromheen. De supermarkt was de magneet van Zuikertuintje en Bloempot Shopping Center.

Posted by CasaSpider at 10:08 AM | Permalink | Comments (13)

Luchiano (7) heeft een fascinatie voor Funmiles boekjes. In deze boekjes staan artikelen waarop men met Funmiles een flinke korting krijgt. Soms zijn de artikelen zelfs gratis, iets waarvan Luchiano erg is gecharmeerd.

Funmiles boekjes zijn in het Engels geschreven. Engels, die taal die zoveel logischer is dan het Nederlands. Not. Overigens sparen wij geen Funmiles.

"Papa, wat is fragrance free, is het dan gratis?" Als hij het woordje free ziet denkt Luchiano als eerste aan gratis. "Wat betekent fragrance?"

In plaats van hulpbehoevende mensen een vis te geven tegen de honger kan men ze beter leren vissen. In dit geval dus Babel Fish-en. We tikten fragrance in en moesten vervolgens de from en to talen invullen: From English to Dutch.

De uitkomst (geur) stemde ons tevreden. Alleen begreep Luchiano er niets van dat we From English to Dutch hadden gekozen, want we moesten toch Nederlands hebben? Iedere Nederlander, nou ja bijna iedere Nederlander toch, is hier wel eens tegenaan gelopen. Dutch lijkt inderdaad meer op Duits. Luchiano vond het maar vreemd: "Ik weet niet wat te zeggen".

Soms zetten wij onze vaste pc gewoon ineens uit, zonder Windows en vooral Mozilla Firefox, de browser die Luchiano en ik gebruiken, netjes af te sluiten. Bij het opstarten de volgende keer gebeurt het dan wel eens dat alle bookmarks (favorites) verdwenen zijn.

Daarom exporteert Luchiano de bookmarks nu regelmatig naar een file. Als ze weer eens weg zijn hoeft hij alleen het bookmarks-file te importeren.

Na het toevoegen van de Babel Fish link werden de bookmarks snel geëxporteerd.

Posted by CasaSpider at 11:05 AM | Permalink | Comments (11)

Er gebeuren veel dingen bij ons momenteel, leuke dingen en minder leuke dingen. Zo is het leven. Woensdag was een vrije dag voor mij en een drukke op het CasaLog. Een paar honderd mensen kwamen binnen met Izaan als zoekargument.

Het Algemeen Dagblad is van alle Nederlanse dagbladen het actiefst in haar speurtocht naar achtergrondinformatie. De krant heeft nu de claimbrief (pdf-file) waarin de ontvoerders van Claudia Melchers om 300 kilo cocaine vragen in handen gekregen.

Izaan Moenir-Alam is een man van 12 ambachten 13 ongelukken. Zo bracht hij onder de naam Sunsation een cd uit. Verder is hij een meer dan verdienstelijk tafeltennisser en ook op basketbalgebied staat hij zijn mannetje. In de jaren '90 werkte Izaan als verslaggever op de sportredactie van het al enige tijd geleden ter ziele gegane dagblad Beurs & Nieuwsberichten. (Bron: Vigilante)

Luchiano (7) en ik zijn al op bladzijde 90 van Paulus en de insecten. Het praten met een hoog stemmetje bij de passages van Paulus gaat me steeds beter af. Nu nog een grijze baard en ik ben een heuse boskabouter. Over het ouderwetse taalgebruik, we zijn inmiddels de tel kwijtgeraakt hoe vaak het woord herademen in het boek voorkomt.

Als we een hoofdstuk uit hebben wil Luchiano steeds dat we verder gaan met de eerste pagina's van het volgende. Een teken dat hij het een leuk boek vindt. Maar wat is er dan zo leuk aan Paulus de boskabouter? Ik besloot het onze tuinkabouter zelf te vragen, hij lag toch naast mij op bed.

"Waarom vind jij Paulus wel leuk en Pietje Puk niet?" Luchiano stak meteen van wal: "1. Bij Pietje Puk wordt niet gevochten. 2. Bij Pietje Puk komt niemand in gevaar. 3. Ik hou meer van fantasie. Paulus de boskabouter is fantasie."

Nu hij het zo stelde kon ik mij er wel in vinden. Schrijver Jean Dulieu verzint trouwens grappige woorden. De gevaarlijke insecten waar Paulus en de zijnen het tegen moeten opnemen hebben namen als oorslibbers, kruljuffers, snuitzuigers, dribbeldreumesen, sprietwezens, groensprinken en kreeftkrabbers. Neem nu dat laatste woord. Een kreeftkrabber is een insect dat lekker kan krabben.

Leuk gevonden toch, die combinatie van kreeft en krab. Heel andere koek dan zo'n claimbrief.

Posted by CasaSpider at 1:02 PM | Permalink | Comments (16)

De ontknoping van de ontvoering van Claudia Melchers (Deel 1) lijkt dichterbij te komen. Van de twee verdachten Quentin Wong Loi Sing en Sergio Patricio Wawoe heeft volgens bronnen Quentin inmiddels een volledige bekentenis afgelegd. Een bekentenis die nog niet officieel is bevestigd.

Brein achter de ontvoering volgens Quentin's bekentenis is Izaan (Izzy) Moenir-Alam. In de jaren '90 maakte hij onder de naam Sunsation een cd met zijn broer waarop hij te zien is met een draagbare synthesizer. Dat was heel modern in die tijd. Inderdaad lijkt Izaan een beetje op Bobby Farrell.

Izaan (Izzy) heeft de Antillianen Quentin en Patricio geronseld om een klus te klaren. Naar verluidt heeft Quentin een schuld van 45.000 Euro bij hem. Dat zorgt voor enige druk.

Op de tweede dag van de ontvoering sprak Izaan Moenir-Alam langdurig met Claudia Melchers. Eigenlijk was het de bedoeling om haar een boodschap op cassette te laten inspreken.

Na afloop van het gesprek meldde Izaan echter dat er een oplossing was gevonden en dat Claudia vrijgelaten werd, hetgeen kort daarop ook gebeurde.

Volgens Quentin is Izaan (Izzy) Moenir-Alam naar Brazilie gevlucht waar hij vrouw en kind schijnt te hebben. Vorige week zondag, 23 september, zou hij op Curacao in het vliegtuig zijn gestapt. Eventuele uitlevering door Brazilie wordt een langdurige procedure.

Is de zaak met de bekentenis van Quentin Wong Loi Sing helemaal opgelost? Ik denk het niet. Er zijn nog veel vragen die beantwoord dienen te worden. Een greep:

• Wat is er afgesproken tussen Izaan Moenir-Alam en Claudia Melchers op woensdag 14 september 2005?
• Is er een link met de zaak van de Limburgse Hell's Angels (Nomads) en de 300 kilo zoekgeraakte cocaine? De ten gevolge hiervan aan stukken gesneden Steve Chocolaad was een vriend van Lorenzo Moenir-Alam. Izaan Moenir-Alam schijnt banden te hebben met een gang van Colombianen.
• Is het toeval dat Lorenzo Moenir-Alam juist in Nederland en bij bridgeclub Het Hok opdook ten tijde van de ontvoering van Claudia Melchers?
• Op welke wijze is Claudia's vader Hans Melchers bij deze zaak betrokken?

• 05.10.2005 Algemeen Dagblad: 'We gaven Claudia Happy Meals...'
• 05.10.2005 Algemeen Dagblad: Uitlevering uit Brazilië lastige klus
• 05.10.200 Telegraaf: Klopjacht op Izaan M. in zaak-Melchers

Posted by CasaSpider at 8:50 AM | Permalink | Comments (17)

Misschien kwam het door de Tequila, maar ik droomde als een bezetene vannacht. Droomverhalen van anderen kunnen me meestal gestolen worden, jegens mijn eigen dromen ben ik daarentegen stukken toleranter.

We zaten met een man of 15 in een leslokaal. Iemand gaf een presentatie over pauwen aan de hand van pauwenfoto's. Die iemand leek verdacht veel op Alex van MajesticMoose ook al heb ik Alex nog nooit ontmoet. De avond begon met een foto van een pauw. "Deze pauw is 70 jaar", vertelde Alex tot ongeloof van het gezelschap. "Nee hoor, hij is pas negen", vervolgde hij doodgemoedereerd.

Even later hingen er overal pauwenfoto's in het lokaal. Ik weet ook precies hoe dat komt. Op maandagavond zag ik de ietwat oubollige comedy-serie Kinderen geen bezwaar. In de betreffende aflevering raakt zoon Daan na een toevallige ontmoeting volledig geobsedeerd door Chantal Janzen. De volgende dagen kan hij alleen maar naar de tientallen foto's van Chantal staren die in zijn kamer hangen.

Misschien is Chantal Janzen wel een pauw. Op mijn tafel lag een boek. Driemaal raden waar dat boek over ging. Het was een pauwenboek. Het boek kwam mij absoluut niet bekend voor, maar ineens vroeg de docente, Alex was inmiddels vertrokken, of dat boek van mij was. "Jazeker", antwoordde ik. "Goh, een pauwenboek, dat zie je niet vaak dat iemand dat koopt."

"Nou", begon ik, "weet u wat het is? Het is niet zo belangrijk waarover een boek gaat maar veel meer hoe het is geschreven. Zo is het heel goed mogelijk dat een boek over een pauw buitengemeen lezenswaardig is terwijl men over een veel interessanter onderwerp..."

"...een flutboek kan schrijven", onderbrak de docente me enthousiast. Even vibreerden wij in dezelfde dimensie. De rest van de klas keek ademloos toe. Ik voelde ze denken: "Wat een slijmbal!"

Hmm... wat zullen we vandaag eens eten?

Posted by CasaSpider at 12:28 PM | Permalink | Comments (16)

Regelmatig maken mensen en ik dus ook gebruik van fuzzy logic. In een notendop: als men van een grillige figuur op papier de oppervlakte wil bepalen kan men dat uiteraard op traditioneel mathematische wijze doen.

Een stuk eenvoudiger is het om de oppervlakte van het rechthoekige papier te berekenen en het vel vervolgens met puntjes te bombarderen. Men telt hoeveel puntjes binnen de figuur vallen en hoeveel er buiten. Hoe meer puntjes, hoe nauwkeuriger de meting.

Voor mij staat fuzzy logic gelijk aan de meerderheid beslist. Vaak klopt het, maar vaak ook niet. Kijk maar naar de maximum snelheid op de weg. Veel mensen vinden 130 correct waar dit officieel 120 is. Dit correctheidsgevoel is overigens zeer eenvoudig te beïnvloeden door het opleggen van boetes enerzijds en met name het verhogen van de pakkans anderzijds.

Bij twijfel hoe een woord gespeld dient te worden gebruik ik vaak Google. Net deed ik het nog. Is het nu "anderzijds" of "anderszijds". Volgens Google zijn er 2.230.000 documenten met "anderzijds" en slechts 24.100 met de variant. Van Dale steunt de meerderheid.

Als iedereen op deze wijze te werk gaat loopt men het risico dat een soort van Lemming-Effect ontstaat. Met zijn allen lopen we richting afgrond en springen er nog in ook. Is het nu "zuiver op de graat" of "zuiver op de graad"?

Google heeft 51.400 pagina's in het Nederlands geïndexeerd met de term "zuiver op de graad" tegen slechts 946 met graat met een t. Maar volgens www.spreekwoord.nl is het toch echt "zuiver op de graat" en eigenlijk leek me dat ook al logischer, dat het iets met de graat van een vis te maken heeft. Nu maar hopen dat spreekwoord.nl zich nooit vergist.

En ik ben in ieder geval geen lemming, dat is toch een opluchting.

Posted by CasaSpider at 6:54 AM | Permalink | Comments (22)

Toen ik vrijdagavond thuiskwam van het werk was de spanning tussen Lucy en Luchiano (7) te snijden. Meteen stak Lucy van wal: "Dat jong houdt niet meer van me. De hele dag zegt hij dat hij meer van zijn oma houdt." Luchiano: "Ja, die doet tenminste alles voor mij."

We gingen alle drie iets anders doen. Luchiano zat voor de tv en Lucy stond in de keuken. Plotseling klonk het: "Mama, zullen we weer vrienden zijn?"

Enigszins vertederd antwoordde Lucy: "Maar natuurlijk mijn zoon, je weet toch dat ik van je hou..."
Luchiano: "Kun je me dan nu een glas water geven?"

Posted by CasaSpider at 8:15 AM | Permalink | Comments (18)

Op maandagavond 12 september wordt Claudia Melchers ontvoerd uit haar woning door twee Zuid-Amerikaans ogende mannen. Een bovenbuurman is bij haar die avond. De ontvoerders binden hem vast op een stoel.

Claudia is de dochter van Hans Melchers, eigenaar van Melchemie Holland, een groothandel in kunstmest, waterzuiveringsstoffen en andere chemicaliën. Hij staat met een geschat vermogen van 460 miljoen euro op de 36e plaats van de Quote 500-lijst met rijkste Nederlanders. Naast zijn kasteel in de Achterhoek bezit een appartement in het Royal Palm Resort op Curaçao.

Het is een merkwaardige zaak. In plaats van het gebruikelijke losgeld wordt door de ontvoerders 300 kilo cocaine geëist met een straatwaarde van 15 miljoen Euro.

Op woensdag 14 september laten haar ontvoerders Claudia plotseling gaan. Zij is ergens in Arnhem uit een auto gezet. Tijdens haar ontvoering is zij vastgehouden op bungalowpark Stroombroek van Landal Greenparks in het dorpje Braamt, vlak bij Doetinchem. Haar ontvoerders hebben haar goed behandeld.

Op dinsdag 20 september wordt de (ex-)vrouw van hoofdverdachte Izaan (Izzy) Moenir-Alam, Anita van H. alsmede een andere vrouw gearresteerd. Anita's (meisjes-?)naam is gebruikt bij het huren van de bungalow. Advocaat van Anita is Cees Korvinus. Hij meldt dat zijn cliente Anita niets met de zaak van doen heeft. De andere gearresteerde vrouw betitelt hij als een vage kennis. Op donderdag 29 september worden de twee vrouwen vrijgelaten. Izaan bevindt zich volgens de laatste berichten mogelijk in Brazilie.

Uit een rapportage van het kadaster blijkt dat op de villa van Izaan Moenir-Alam die voor 812.000 euro was aangeschaft executoriaal beslag is gelegd. Het echtpaar woonde eerder in het dorp Braamt, waar Claudia Melchers werd vastgehouden. Uit een verslag van de belastingdeurwaarder blijkt dat het paar de laatste maanden werd bestookt met dwangbevelen van de fiscus.

Op dinsdag 27 september wordt op Curacao de 37-jarige Quentin Wong Loi Sing gearresteerd. Men verdenkt hem van betrokkenheid bij de ontvoering van Claudia. Op donderdag 29 september wordt Quentin, begeleid door twee rechercheurs van het RST, op het vliegtuig naar Nederland gezet.

Op woensdag 28 september wordt op Curacao een tweede verdachte gearresteerd. Het betreft de 45-jarige Lorenzo Moenir-Alam die in Papiamentstalige kranten overigens consequent Lorenso wordt genoemd. Lorenzo is een neef van Izaan (Izzy) en zoon van de bekende Curacaose advocaat Ali Alam Moenir-Alam die tevens de verdediging op zich neemt.

Lorenzo is een fascinerende figuur. Hij is een uitstekend bridger die een tijd samengewoond heeft met een Nederlandse, wier bedrijf bridgetoernooien sponsort. Op Curacao speelde Lorenzo in 2004 regelmatig bij bridgeclub Het Signaal. Ivo Kistemaker, een van de oprichters van deze bridgeclub is bevriend met Claudia Melchers. Ivo en Lorenzo hebben er samen gebridged. Laatstgenoemde ontwikkelde een revolutionair biedsysteem Maxi Majors dat hij in Nederland wilde uitproberen en verdiepen.

Voorheen was Lorenzo in Nederland een stamgast bij bridgevereniging Het Hok, waar Claudia Melchers, haar echtgenoot Bert Verheij en huisvriend Floris Nijland elkaar wekelijks treffen. Op de avond van de ontvoering, maandag 12 september, speelt Lorenzo nog samen met Floris zijn partijen. De afgelopen drie jaar was hij niet meer op Het Hok gesignaleerd, hij zou definitief zijn teruggekeerd naar de Antillen. "Ineens was-ie er weer."

Merkwaardig is dat de vader en advocaat van Lorenzo beweert dat zijn zoon de vaste bridge-partner van Hans Melchers was. Hans Melchers zelf zegt Lorenzo namelijk nauwelijks te kennen en hem nooit de hand te hebben geschud. Hij heeft hem 13 jaar geleden eens ontmoet. Dat is vreemd, want hoe weet men van mensen die men nauwelijks kent zo goed dat men ze 13 jaar geleden heeft ontmoet?

Nog een interessante uitspraak van Lorenzo's vader is de volgende: "Dat er naar verluidt een zekere Moenir-Alam en een gang van Colombianen debet zouden zijn aan de ontvoering van Claudia en uit het feit dat Lorenzo op Izaan een beroep heeft gedaan om hem enkele keren een lift te geven naar de desbetreffende bridgeclub, mag niet worden afgeleid als zou Lorenzo iets maar dan ook iets te maken hebben met de ontvoering." Legt de advocaat hier een link tussen Izaan en een gang van Colombianen?

In maart van dit jaar is Lorenzo Moenir-Alam op Curacao in aanraking met de politie geweest. Op 23 maart werd hij aangehouden op verdenking van ontvoering, bedreiging en overtreding van de Opiumlandsverordening. Dat gebeurde bij een spectaculaire actie van het Arrestatieteam en Bureau Narcotica. Lorenzo werd bij een bar-restaurant voor de kerk van Janwe samen met vijf andere mannen aangehouden. Hiermee was de gijzeling direct beëindigd. Lorenzo heeft een maand in voorarrest gezeten. Door de vele tegenstrijdige verklaringen is er tot op heden nog geen vervolgingsbeslissing genomen.

Donderdag 29 september is Lorenzo Moenir-Alam voor verder verhoor in de zaak Claudia Melchers naar Nederland gevlogen. Op vrijdag 30 september is Sergio Patricio Wawoe als verdachte nummer drie op Curacao aangehouden. Ook hij mag zijn verhaal in Nederland gaan doen. De man was net met een vlucht van de KLM uit Nederland gekomen.

En dan is daar nog Bobby Farrell, de zanger van popgroep Boney M. Het gerucht ging dat Bobby betrokken zou zijn bij de ontvoering van Claudia Melchers. Radio Dolfijn DJ Maarten Schakel besloot Bobby live op te bellen in zijn ochtendshow. Na wat speurwerk kreeg hij hem aan de lijn, in Estland. Het werd een bijzonder interview waarin Bobby zich in het laatste gedeelte nogal liet gaan.

Hier valt het interview te beluisteren. CasaSpider himself heeft voor een transcript gezorgd. Voor alle duidelijkheid, Bobby Farrell heeft niets te maken met de ontvoering van Claudia Melchers.

Het is een rare zaak waarbij nog vele vragen onbeantwoord zijn.

Belangrijkste bronnen:

• Diverse artikelen en foto's uit het Papiamentstalige dagblad Vigilante
• Bridgeclub Het Signaal
• 29.09.2005 Amigoe: Lorenzo bridgepartner van Hans Melchers
• 29.09.2005 Amigoe: Twee arrestaties op Curaçao in ontvoeringszaak-Melchers
• 30.09.2005 Amigoe: Verdachten ontvoering Melchers naar Nederland
• 30.09.2005 Volkskrant: Verdachte van ontvoering Melchers is bridgevriend
• 30.09.2005 Volkskrant: Melchers: 'Ik ken Lorenzo M. nauwelijks'
• 01.10.2005 Volkskrant: Lorenzo M. eerder al in voorarrest

(Het vervolg: Deel 2)

Posted by CasaSpider at 12:58 PM | Permalink | Comments (18)