« Dossier Claudia Melchers | Main | Fuzzy Logic werkt niet altijd »

Tiran in de dop

Toen ik vrijdagavond thuiskwam van het werk was de spanning tussen Lucy en Luchiano (7) te snijden. Meteen stak Lucy van wal: "Dat jong houdt niet meer van me. De hele dag zegt hij dat hij meer van zijn oma houdt." Luchiano: "Ja, die doet tenminste alles voor mij."

We gingen alle drie iets anders doen. Luchiano zat voor de tv en Lucy stond in de keuken. Plotseling klonk het: "Mama, zullen we weer vrienden zijn?"

Enigszins vertederd antwoordde Lucy: "Maar natuurlijk mijn zoon, je weet toch dat ik van je hou..."
Luchiano: "Kun je me dan nu een glas water geven?"

Comments

Wat een deugniet is dat joch. Die kan behoorlijk slijmen en afpersen. Maar hij kan ook beledigen. Ik hoop dat Lucy hem dat glas water niet heeft gegeven, want ik moet eerlijk zeggen dat ik dit geen leuke manieren vind. Het kan heel slim en heel grappig lijken, maar ik vind dit toch echt niet gezellig meer. Jij noemt het tiran in de dop, zo achterbaks gaan tirannen niet te werk. Die commanderen direct. Als Lucy hier is ingetuind, dan is ze een lieve moeder, maar een pedagoog van lik m'n vestje. En een lieve moeder is onbetaalbaar, maar af en toe een staaltje goede pedagogie maakt nog geen rotmoeder van Lucy. Wat vind jij ervan?

Van mij kon hij het krijgen, in z'n nek!

Laat hem het zelf maar pakken!

@Cyberjunk, Aargh en Renesmurf: Wat denken jullie, natuurlijk mocht hij het zelf pakken, hehehe. Vanuit zijn standpunt is het: "Niet geschoten, altijd mis!"

Het is toch goed en subtiel geprobeerd. Dat wordt genieten als Luchianio in de pubertijd terechtkomt. Voor de lezers dan.

Ik hoop dat Casa nog steeds schrijft als Luch in de puberteit komt, dat duurt nog wel een jaartje of 6. Het kan ook nog heel goed zijn dat als het zover is, Luch niet meer wil hebben dat zijn papa over hem schrijft omdat hij zich dan zou schamen. Nu kan het nog wel leuk zijn, best kans dat het joch het over een antal jaren ziet als schending van zijn privacy als papa als zijn kattenkwaad opschrijft.

Ik ben benieuwd wat Casa ging doen. Misschien de nieuwe stellingen voor oktober online zetten ??? Of de voetbalpoule uitslagen bekijken, grrrr :-D

het was te proberen... ;-) Ik vrees dat ik het hem ook in zijn nek had gegooid *grin*

@Piet & Cyberjunk: Ja, vooral als hij dan zijn eigen weblog heeft en over mij begint te schrijven... :-)
@Willisha: Stellingen! Daar is het onderhand wel weer tijd voor ja! Tot mijn verbazing sta ik nog steeds tweede in de voetbalpoule, zo goed had ik het tenslotte niet gedaan. Volgende week sla ik mijn slag. O ja, ik ging trainen.
@Paola: Maar dan wel met een paar ijsklonten erin... :-)

Straks wordt de status van houden gemeten met de kado's dat men krijgt. Erg is dat he?

Slimpie!

Mijn moeder zei altijd: "Als kinderen klein zijn trappen ze op je rokken, als ze groot zijn op je ziel". Luchiano begint zijn onschuld te verliezen en het is nog een lange weg voordat het zelfzuchtige dierlijke vervangen wordt door het volwassen besef van niet de enige op de wereld te zijn met gevoelens.
Misschien een troost voor Lucy, onderzoek heeft uitgewezen dat er door mensen meer moeite wordt gedaan om genegenheid te krijgen van iemand van wie dat onzeker is dan van iemand van wie de liefde/vriendschap als zekerheid wordt gezien, dus hij twijfelt niet werkelijk aan haar liefde.
Gelukkig dat Luchiano nog te onnozel is om te beseffen dat zijn manipulatief gedrag niet doorzien wordt. Evenzogoed een schok om het te ervaren van iemand die je altijd voor lief en onschuldig hebt gehouden. Het kwaad zit nu eenmaal in elke mens (zonde geboren uit zonde) en we hadden daar de kerk voor om het onder controle te houden, maar ja, wie gaat er tegenwoordig nog naar de kerk?
Veel sterkte met de opvoeding.

vdb.

Ik ga nog wel eens naar de kerk, om maar eens een voorbeeld te noemen, al is het niet meer elke zondag, ik heb de kerk nog heel hoog in mijn vaandel staan. En daar waar ik naar de kerk ga, komen nog behoorlijk wat mensen. Dus, M.J. v.d. Broek, al is het kerkbezoek vergeleken met vroeger gigantisch teruggelopen, ik ken, afgezien van mijzelf, nog genoeg mensen die geregeld naar de kerk gaan. Ik ken zelfs nog mensen die dat elke zondag doen, hoewel DAT aantal inderdaad zeer klein aan het worden is.

Heb je nog het aankoopbonnetje...?

@Brillie: Ach, zo is het leven... Jammer genoeg weet hij inmiddels dat ik ook verantwoordelijk ben voor de Sinterklaaskado's. Die kan ik dus ook de schuld niet geven...
@Henk(ES): Ja, en vooral ook effectief!
@MJvdBroek: Ik til er niet zo zwaar aan, Luchiano deed het niet uit kwaadaardigheid, maar meer om te zien wat hij kan bereiken. We vonden het alledrie eerder grappig...
@Cyberjunk: Ik herinner mij de kerk als een koele, plezierige ruimte om na te denken. Op Curacao ben ik er ook een aantal malen geweest. Dat was best mooi...
@Cerito: Neen, bij de aankoop werd onmiddellijk al bedongen dat we hem niet konden ruilen... ;-)

Zo zoon, zo vader ;-)

Een onderdeeel van opgroeien is grenzen verkennen. Luchiano is bezig met kijken hoe ver hij kan gaan. Bij opgroeien hoort ook dat je leert dat je niet altijd krijgt wat je vraagt. En ... dat je met stroop nog steeds meer vliegen vangt dan met azijn :-)


Ik denk dan Luciano dat niet van een vreemde heeft. Casa, vraag jij nooit aan Lucia om een glaasje water voor je te halen dan? Luciano doet gewoon wat hij ziet. Sorry, maar ik kan er wel om lachen, ha ha ha.
Goedzo Luciano, goedzo!