CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Gerard Spong, geboren op 9 juni 1946 in Paramaribo, is een zogeheten topadvokaat. Hij verdedigt alles wat los en vast zit en verdient daar een heel behoorlijke boterham mee. Op morele waarden heb ik hem nooit kunnen betrappen. Van de andere kant, hij mij ook niet. Derhalve staan we quitte. Gerard Spong vindt het prima dat de grootste criminelen er met geen of een geringe straf vanaf komen, al dan niet door een vormfout.

Desi Bouterse wordt beschuldigd van ten minste verantwoordelijkheid voor de Decembermoorden gepleegd op 8 december 1982 op het terrein van Fort Zeelandia in Paramaribo, hoofdstad van Suriname. Vijftien tegenstanders van zijn regime werden "op de vlucht" doodgeschoten. Een verschrikkelijke gebeurtenis, bijna dertig jaar geleden.

Woensdagavond 4 april 2012 is in Suriname de Amnestiewet aangenomen, die bestraffing van de betrokkenen bij de Decembermoorden moet voorkomen, specifiek president Desi Bouterse. De Nederlander die daar het meeste ophef over maakt is Gerard Spong. Is dat op zijn zachtst gezegd niet enigszins ironisch?

Posted by CasaSpider at 8:20 PM | Permalink | Comments (6)

Het juridisch systeem in het algemeen en rechtspraak in het bijzonder zijn heikele zaken. Ooit studeerde ik een jaartje Nederlands Recht aan de RU Utrecht. Als eerstejaars krijg je Romeins Recht waar je leert hoe je recht te halen na aankoop van een slaaf met verborgen gebreken. Zoiets kan altijd van pas komen.

In Vechta (Duitsland) is er de zaak van lerares Marion V. (Duits en aardrijkskunde) die een van haar leerlingen heeft aangeklaagd. Wat heeft dat 16-jarige meisje gedaan? Zij wisselde van school en kwam terecht in de klas van Marion V. Toen zij dat hoorde riep ze: "Oh nee!" Vrienden die dat hoorden vroegen het meisje waarom.

Zij wist dat Marion V. op een andere school een akkefietje had met een leerling over een haas. Een haas! Nu is Marion doodsbenauwd voor hazen en heeft zelfs een hazenfobie. Het kwam tot een proces en de zaak is uiteindelijk geschikt.

Het gerucht verspreidt zich en iemand, niet de 16-jarige beklaagde, tekent een grote haas op het schoolbord in de klas van Marion V. om te zien of zij echt zo bang is voor hazen.

Dat blijkt zo te zijn en Marion V. richt haar pijlen op het 16-jarige meisje. Zij wil haar door de rechter laten verbieden om ooit nog tegen iemand te zeggen dat de lerares bang is voor hazen. De rechter heeft gesproken en bepaalt dat de leerling vrijuit gaat. De proceskosten komen voor rekening van de lerares.

Die daarmee het haasje is. Niet bekend is of er hazen zijn met een Marion V.-fobie.

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (4)

De lezers (m/v) van het CasaLog zijn niet op hun achterhoofd gevallen en weten goed welke dag het gisteren was, 1 april! Luchiano (12) gaat per 1 mei dan ook helemaal niet naar NAC, neen hij gaat naar AC Milan.

Vorig jaar in mei heb ik mijn belastingaangifte gedaan over het jaar 2009. Onder de streep bleek ik geld terug te krijgen, dat is nog eens mooi. Een week of wat later valt er een brief van de belastingdienst op de deurmat. Men wil graag mijn bankrekeningnummer om het verschuldigde bedrag op te storten. Het formulier heb ik direkt ingevuld en teruggestuurd. Weer een week later volgt de bevestiging, de belastingdienst heeft nu mijn bankrekeningnummer en stort vanaf dat moment alle verschuldigde bedragen op die rekening.

We maken een sprongetje van mei 2009 naar maart 2010. Er komt een blauwe envelop binnen waarin staat dat ik geld terug krijg over 2009, precies het bedrag waar ik op reken. Na een week krijgen we wederom een blauwe envelop. De belastingdienst geeft aan dat ze het geld graag willen overmaken, maar geen bankrekeningnummer van mij hebben. Of ik dat even wil invullen en opsturen.

In eerste instantie wil ik het formulier invullen, maar dan diep ik de betreffende brief van de belastingdienst op uit mijn administratie waarin staat dat ze mijn bankrekeningnummer in hun bezit hebben. Het is ook het juiste bankrekeningnummer. Ik besluit ze te bellen.

Na twee keer te zijn doorverbonden krijg ik een specialist aan de lijn. Hij vindt het ook gek. "Ja, ik zie de brief in het dossier en ik zie uw bankrekeningnummer hier op het scherm staan, het begint met ...."

"Klopt!", zeg ik verheugd. "Kunt u het bedrag daar dan even op storten?"
- "Neen, dat zal niet gaan. U moet toch het formulier terugsturen met uw bankrekeningnummer."
"Ja maar, u ziet het nummer op uw scherm..."
- "Ja, dat klopt. Maar ik kan alleen maar in het systeem kijken, niets veranderen."
"Ja maar, er is toch vast wel iemand bij de belastingdienst die dat wel kan?"
- "U kunt ook een bezwaarschrift indienen, maar dan gaat het langer duren."

Ik heb de brief maar weer ingevuld, eens kijken wat er nu gebeurt. Dit speelt zich af op 31 maart, maar is het tegenwoordig niet de mode om 1-aprilgrappen reeds in maart voor te bereiden? Of is het soms elke dag 1 april bij de belastingdienst?

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (10)

"Het heeft drie jaar geduurd voordat ik het had. Drie jaar dat ik bewust bezig was met mannen die HIV hadden."
- "En dan had je ook zoiets van dat je het wel spannend vond om het te krijgen?"
"Het idee dat ze je kunnen bevruchten, eventjes stom gezegd. Maar je snapt wat ik bedoel."
- "Ja, het bevruchten met HIV-virus. Maar ben je nu ook blij dat je het hebt dan of..."
"Het maakt me helemaal geen zak meer uit. Het is net een chronische ziekte. Zo wordt het ook behandeld."
- "Ja, je krijgt natuurlijk medicijnen ook..."

Journalist Jeroen Grob in gesprek met een anonieme beller. Gezien in Knevel & Van den Brink, uitzending woensdag 31 mei 2007 vanaf minuut 03:10 tot minuut 09:50. Eerder kwam Jeroen Grob in het nieuws toen uit zijn auto de mastertapes van de nieuwe Bassie en zijn vriendjes Show werden gestolen.

De kwestie die deze week in Groningen aan het licht is gekomen waarbij het gaat om structureel verkrachten van met GHB gedrogeerde slachtoffers en vervolgens injecteren met HIV-besmet bloed is een exces. Het betreft volgens Jeroen Grob echter wel degelijk slechts het topje van de ijsberg als het gaat om mannen die ofwel op zoek zijn naar HIV-donoren dan wel mannen die gezonde mannen willen bevruchten.

In dat licht bekritiseert Grob de Schorerstichting. Deze stichting ontvangt subsidie onder andere om veilige seks te promoten maar zag na korte tijd af van verdere medewerking aan het onderzoek. Het bewust zoeken van HIV-besmetting beschouwt men als een incident en publicatie zou de homobeweging schaden.

In de Gaykrant van Henk Krol zijn volgens Grob profielen te vinden van mannen die op zoek zijn naar barebacking. Letterlijk paard rijden zonder zadel. Ook de HIV Vereniging Nederland (HVN) ligt onder vuur door activiteiten van de werkgroep Poz & Proud (seropositief en trots) die seksfeesten wil organiseren waar mensen onveilig met elkaar kunnen vrijen.

Als men zijn eigen huis in brand steekt keert de verzekering niet uit. Het wachten is op een reactie van de zorgverzekeraars.

Posted by CasaSpider at 1:10 PM | Permalink | Comments (18)

1.

Mijn server bij TotalChoice Hosting is gecrashed. Ja, alweer. De laatste keer was op 3 augustus van dit jaar (Zwarte Donderdag) en dat is mij net iets te vaak. Het is mooi dat men een backup terugzet, maar minder leuk dat deze zes dagen oud is. Het betekent dat ook de weblogs van Luchiano (9) en CasasPa grote hiaten vertonen.

2.

Vrijdagavond nam ik Boer zoek vrouw op met de video. Men weet nooit of er iets leuks gezegd wordt, zeker in het geval van mijn favoriete boer: Gerrit. En jawel. Gerrit liep alleen met Eva over het land, Inge was boodschappen doen.

"Fruitig bloesje heb je aan", zei Gerrit. Hij pakte haar hand vast en zo liepen ze verder. Eva wilde echter graag links van Gerrit lopen en wisselde. "Daar loapt mien hoand ook altijd", zei Gerrit. "Nu ben je net mien hoand."

Kort na deze romantische ontboezeming zoenden Gerrit en Eva. Op zaterdagochtend bleek de video niets opgenomen te hebben.

3.

Bij karate kregen de kinderen les in Bunkai. Dat is hetzelfde als een Kata maar dan met werkelijke in plaats van denkbeeldige tegenstanders. Maar daar gaat het nu niet over, immers dit is niet onbegrijpelijk.

Aan het begin van de les staan de leerlingen in een lange rij, gesorteerd op kleur band en vervolgens lengte. Na het groeten van de Sensei begint de warming-up. De meer dan 20 kinderen lopen rondjes door de dojo. Het kind links in de lange rij begint met lopen en de rest volgt.

Het vreemde ja zelfs onbegrijpelijke is nu dat er bijna altijd kinderen rechts in de rij zijn die snel de bocht afsnijden en zo voor de kinderen lopen die zijn begonnen.

Is dit niet ontzettend Belgisch, vooroplopen in een cirkel?

Posted by CasaSpider at 2:38 PM | Permalink | Comments (9)

Situatie: Het Amsterdamse taxi-bedrijf TCA.

Op de foto de leiding: Dick Grijpink, Hans Janmaat en Gerard van Gelderen.

Onbegrijpelijke uitspraak op het nieuws:

"De chauffeurs van TCA verdenken de bestuurders van zelfverrijking."

Posted by CasaSpider at 12:36 PM | Permalink | Comments (11)

Luchiano (7) is een slechte eter. Dat komt ook door onszelf. Zo mocht hij op zondagmorgen zijn brood opeten bij de televisie, maar toch. Hij had de helft van zijn brood op, er lagen nog een paar stukjes.

"Je hebt nog precies tien minuten de tijd", zei ik tegen hem. "Als die tien minuten voorbij zijn krijg je vanavond géén Happy Meal." Luchiano begon snel te eten, maar verzandde al snel weer in zijn gebruikelijke tempo. Na afloop van het ultimatum lagen er nog steeds een paar hapjes. Ik streek met de hand over mijn hart en gaf hem nogmaals tien minuten extra-time.

Ook deze kans verspeelde het jong. Hij keek naar de klok en zag in dat het wekelijkse Happy Meal er niet meer inzat. Tot mijn verbazing had hij vervolgens in minder dan drie minuten zijn bord leeg. Drie minuten op een totale etenstijd van 45, voor mij volkomen onbegrijpelijk!

Het deed mij terugdenken aan collega Walter van Geffen, tegenwoordig woonachtig in de States. Een aantal jaren geleden werkten we met een grote groep mensen van SQL Integrator bij Aqualectra, het Curacaose water- en electriciteitsbedrijf, aan een groot project. De regel gold dat iedereen voor negen uur binnen moest zijn. Te laat komen maakt een slechte indruk bij de klant. Als sanctie moest de telaatkomer op gebak tracteren.

Collega Walter kwam vaak te laat, maar hij deed dat op een Luchiano-manier: zijn arrival-time was één, twee of drie minuten over negen. "Man, als je dan toch te laat komt, kom dan om tien uur of half elf!", voegden wij hem toe als het weer eens zover was.

Ja, als je iets fout doet, doe het dan ook goed fout!

Posted by CasaSpider at 6:43 AM | Permalink | Comments (13)

Laat ik beginnen met wat ik nog wel begrijp. Kinderen willen zich uitdrukken (express themselves). Dat is van alle tijden en dat is goed. Dat een kind met een stift op zijn vaders voet wil schrijven... ja, ook daar kan ik inkomen.

Een mooie, gladde, blanke voet staat ter beschikking van het kind in kwestie. Kijk, ik verwacht niet direct teksten als "O goede vader, dank u wel voor alle prachtige dingen die u voor mij doet!".

Het past er anders best op. Een korte one-liner als "E=MC2" zou verrassend geweest zijn, toch ben ik niet teleurgesteld dat het hem niet is geworden.

Maar waarom, waarom, waarom staan uiteindelijk de volgende teksten op mijn voeten:

• papa ben ik en ik ben dom
  
• papa eet poep dat vint hij lekker
  
• dag kindje papa is dom en ik ben ook gek dag poep

Onbegrijpelijk.

Vandaar de Zondagvraag: Waarom schrijven kinderen behalve die van Piet Hein Donner dergelijke dingen op de voeten van hun vaders?

Posted by CasaSpider at 12:41 PM | Permalink | Comments (19)

Sinds elf dagen heeft Luchiano (7) een GameBoy. Afgelopen zaterdag kochten we er een spelletje bij: Super Mario Bros. 3.

Luchiano hoeft (nog) niets in het huishouden te doen. Toch wordt ons huishouden sinds zaterdag zwaar verwaarloosd.

Hoe kan dit?

Posted by CasaSpider at 1:09 PM | Permalink | Comments (10)

Officieel wil premier Jan Peter Balkenende de Olympische Spelen naar Nederland halen, maar in werkelijkheid voelt hij daar naar mijn mening niets voor. Veel te veel gedoe. Volgens ingewijden heeft Balkenende niet bepaald een sporthart, tenslotte heeft hij net 20 miljoen euro bezuinigd op sport.

Dat laatste ziet Balkenende echter anders:

"We moeten natuurlijk uh niet uh uh doen alsof een korting nu gelijk het einde zou betekenen van sport uh zo ligt het natuurlijk niet. En dat is ook de reden waarom dat ik zeg van je ziet nogal eens dat er soms ook sprake is van nieuwe creativiteit, uh ik zie ook nogal eens een keertje dat verenigingen die wat minder geld krijgen plotseling wel in staat blijken om door middel van nieuwe initiatieven uh toch weer tot nieuwe oplossingen te komen."

Daar heeft de premier natuurlijk groot gelijk in. Alleen begrijp ik dan weer niet dat de ministerssalarissen verhoogd moesten worden in plaats van verlaagd. Nu wordt alle creativiteit in de ministersgezinnetjes doodgeslagen en komen ze nooit meer tot uh nieuwe oplossingen door middel van nieuwe initiatieven.

Doodzonde!

(Het was nog geen sinecure om Balkenendes woorden letterlijk op te schrijven, de videoband is minstens 15 keer teruggespoeld. Geen dank.)

Posted by CasaSpider at 9:19 AM | Permalink | Comments (14)

Iedereen kent inmiddels wel het trieste verhaal van de zestienjarige jongen uit Leeuwarden die zijn evenoude vriendin twee keer (2x!) in brand heeft gestoken.

Op zich is dit feit al onbegrijpelijk. Van het officiële persbericht begreep ik zo mogelijk nog minder. Citaat:

"De verdachte dacht dat zijn vriendinnetje op vakantie met een andere jongen had gezoend. Het is zeer de vraag of dat ook echt zo was, aldus de politie."

De eenvoudige conclusie die ik hieruit trek is dat men een partner die wèl met een ander zoent gerust een paar maal in brand mag steken.

Am I jumping to conclusions?

Posted by CasaSpider at 6:16 AM | Permalink | Comments (5)

Ik hou erg veel van spelletjes. Vooral als ik iets goed kan, zoals de paardensprong bij Triviant. Of ingewikkelde rekensommen. Of vragen op het gebied van Aardrijks- en Natuurkunde. Het spelletje moet uitdagend zijn.

Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat mensen een uur (of duurt het nog langer?) naar een programma kijken, waar men door volslagen random koffertjes te kiezen heel veel geld kan verdienen. We hebben het hier over de Nationale Postcode Loterij.

Het spel is volledig op toeval gebaseerd. Het is eigenlijk te simpel voor woorden. Vanmorgen zaten Lucy en ik op het puntje van onze stoel, nummers radend en adviserend aan de kandidate.

Uiteindelijk ging José uit Amsterdam naar huis met 278.000 Euro. Was zij nog even doorgegaan, had zij iets van 850.000 Euro of zelfs 2.6 miljoen Euro in haar zak mogen steken. In de laatste twee koffertjes zat namelijk het kleinste (1 Eurocent) en het grootste (5 miljoen Euro) bedrag.

José had echter (terecht) al eieren voor haar geld gekozen. Ik gunde het haar wel. Ze kende haar man al 26 jaar, maar ze waren niet getrouwd. Hadden elkaar leren kennen op de tram waar de man werkte. "Goh!", zei Linda de Mol, "en zittie nou nog steeds op de tram?". "Neen", antwoordde José, "nu zittie op de metro". Amsterdamse humor is onvergelijkbaar.

Al met al is het allemaal onbegrijpelijk in het kwadraat!

Posted by CasaSpider at 12:44 PM | Permalink | Comments (6)

De toiletruimte op mijn werk bestaat uit twee toiletten een een wastafel. De toiletten zijn voorzien van de gebruikelijke toiletdeur, met zo'n draaislot. Aan de buitenkant ziet men een wit of een rood vlakje, ten teken dat het toilet vrij dan wel bezet is. Een geniaal systeem!

Ik hou van rust op een toilet. Onze toiletten zijn nogal gehorig, het fijnste zit ik daarom als het toilet naast mij leeg is. Ik hoor de deur van de toiletruimte opengaan. Er komt iemand binnen. Het toilet naast mij is dus vrij. "RANG!!!RANG!!!RANG!!!" klinkt het vervolgens bij mijn deur en ik zie de klink woest op en neer gaan.

Daar begrijp ik dus helemaal niets van. Iemand heeft het geniale systeem met het wit-rode vlakje uitgevonden en dan komt er een onverlaat die met brute kracht probeert welk toilet er vrij is. Krampachtig probeer ik in het hoofd van een dergelijk persoon te kijken, waar ik mij vervolgens moet bedwingen om niet "Wie is de koning van Wezel" te roepen. Het zou wel eens enkele uren kunnen nagalmen.

Gefascineerd door het wit-rode vlakje zocht ik in Google naar de uitvinder hiervan. Uiteindelijk stuitte ik op een stukje van de onvolprezen Charlotte, van wie anders zou ik bijna zeggen. Nu is Charlotte niet de uitvindster van het wit-rode vlakje, daar is zij veel te jong voor, maar in Happy snijdt zij een ander, maar wel hiermee samenhangend dilemma aan:

"Daar aangekomen, stortte ik me niet direct in het woongedruis, maar zocht eerst het toilet op. Ik opende de enige wc-deur die niet bezet leek, het halve rondje boven het slot was wit en niet rood, ik zwaaide de deur wijd open, achter me stonden nog twee dames, en zag tot mijn grote schrik dat er al een mevrouw op de wc zat! Oh, wat een vreselijk genante momenten zijn dat! We gilden allebei en ik denk dat de dames achter ook nog een kreetje slaakten en ik deed gauw de deur weer dicht."

Dat is ook heel irritant. Zijn de mensen die de deur van een openbaar toilet niet op slot doen soms dezelfde als diegenen die met de RANG!!!RANG!!!RANG!!! methode kijken of het onbezet is?

Posted by CasaSpider at 6:55 AM | Permalink | Comments (11)

In mijn quasi-recensie van The Return of the King schreef ik het volgende over de vermaledijde Hobbits:

"En dan bedoel ik met name die kleffe Hobbits in hun kitscherige kabouterhuisjes".

Daar heb ik een (heel) klein beetje spijt van. Hobbits zijn kleine mensjes, nou ja een soort van dan. Het is dus niet meer dan logisch dat zij in kleine huisjes wonen. Het woord kabouterhuisjes vind ik in die context niet echt gepast. Van dat kleffe neem ik geen woord terug.

Wat ik echter onbegrijpelijk vind is het volgende. Hoe kleiner een huis is, hoe meer spullen er over het algemeen ingestouwd worden. Niet zelden leidt dit tot bovengenoemd kitscherig effect. En het zijn echt niet alleen kabouters en Hobbits die zich hieraan schuldig maken.

Het tegenovergestelde is ook waar. Er zijn mensen die in een groot (verbouwd) pakhuis wonen. Over het algemeen willen deze mensen het ruimtegevoel juist in stand houden. Hetzelfde geldt voor bewoners van een statig herenhuis.

Hoe kleiner de huizen, hoe meer behoefte er blijkbaar is aan frutsels als porseleinen olifantjes, kunstbloemetjes, lichtjes enzovoorts. Waardoor de toch al beperkte ruimte nog eens een stuk verkleind wordt.

Niet wereldschokkend, maar wel onbegrijpelijk voor mij!

Posted by CasaSpider at 8:13 AM | Permalink | Comments (16)

Twee berichten bevreemdden mij vandaag:

• Clarence Seedorf mocht wederom een belangrijke penalty nemen. Mede hierdoor verloor mijn favoriete club AC Milan in de Wereldbeker-finale van Boca Juniors.
• Saddam Hussein is gepakt in het plaatsje Adwar, 16 kilometer van Tikrit. Hij hield zich schuil in een kelder, droeg een valse baard en had 750.000 US dollars bij zich.

Let wel, niet het feit dat Seedorf de penalty miste bevreemdde mij, maar het feit dat hij hem mocht nemen.

Let wel, hoe zeker is het dat het de originele Saddam betreft en niet één van zijn talloze dubbelgangers?

Op de schaal van 0 tot 10 geef ik Seedorf een 8 en Saddam een 9.

Het is een vreemde dag!

Posted by CasaSpider at 9:13 AM | Permalink | Comments (10)

Waarom gaan mensen massaal benzine tanken, als bekend wordt dat de volgende dag de prijs per liter met twee centen stijgt?

Indien men gemiddeld 20 liter bij moet vullen, levert dit een besparing op van 40 cent. Niet echt de moeite waard om voor naar de pomp te rijden en daar in de file te gaan staan.

Posted by CasaSpider at 6:54 AM | Permalink | Comments (4)