Dinsdag kreeg Luchiano (7) zijn rapport, maar woensdag 29 juni (zie schoolbord) was toch echt de laatste schooldag. Van dit schooljaar dan. Vreemd genoeg worden de ouders geacht om hun kinderen op de laatste schooldag vroeger op te halen dan gebruikelijk. Normaal is dat om kwart over twaalf, nu ging de school om half elf uit. Erg handig voor mensen die werken.

Het was nog een hele klus om Luchiano überhaupt naar school te krijgen op die laatste dag. Dinsdagavond begon hij al te mekkeren. "Ik ga morgen niet naar school, bijna niemand gaat morgen naar school, waarom ik dan wel?" Kalm legde ik hem de regels van het onderwijs uit en dat verzuim daarbij niet is toegestaan.

Luchiano: "Ik heb mijn rapport al. Wat moet ik daar dan nog doen?"
CasaSpider: "En als er nou helemaal geen kinderen komen, denk je dat dat leuk is voor de juffrouws?"
Luchiano: "C'mon man! Als er geen kinderen zijn gaan ze gewoon naar huis!"

Daar had hij wel een punt. Maar toch gingen we naar school. De Vigilante (Papiamentstalige krant) koop ik altijd bij Rita, op de hoek van de Marnix-school. Tijdens Luchiano's vakantie ga ik echter geen 14 kilometer omrijden voor een krant en daarom wilde ik nu graag afscheid van Rita nemen.

Om tien uur haalde ik Lucy op en gingen we eerst een kleinigheid kopen voor jufrouw Bergen. Juffrouw Bergen beschouw ik als de Reddende Engel van klas 2B. In het begin was juffrouw Marga Luchiano's juffrouw, maar helaas begon zij aan het eind van 2004 flink met haar gezondheid te kwakkelen.

Het inzetten van iedere keer andere invalkrachten kwam de orde en discipline in de klas bepaald niet ten goede. Op 18 april verscheen uit het niets tot grote opluchting van de ouders juffrouw Bergen. Voor mij is zij de ideale juf met de volgende tags: streng maar lief, serieus en toch grappig.

We namen afscheid van juffrouw Bergen en de paar kinderen die er waren. Volgens Luchiano was het toch wel een leuke dag geweest, met veel spelletjes. Het schooljaar 2004/2005 zit erop. Op naar klas 3B...

Klik hier voor een groter (800x703) exemplaar van de foto.

Posted by CasaSpider at 6:15 AM | Permalink | Comments (19)

Lezen en schrijven zijn belangrijk. De meeste mensen, boekencopiërende monniken en sommige webloggers daargelaten, lezen veel meer dan ze schrijven. Lezen is te vergelijken met downloaden, schrijven met uploaden.

Vandaag kreeg Luchiano (7) zijn eindrapport. Het goede nieuws is dat hij over is, naar klas 3B om precies te zijn. Voor schrijven had hij een 5. Voor lezen, rekenen en Nederlandse Taal een 8. En voor gymnastiek trouwens ook.

Jammer van die 5. Van de andere kant bestaan er mooie programma's om te schrijven zoals Notepad en UltraEdit. En vi niet te vergeten.

"Hé, voor Godsdienst heb je ook een 8!", complimenteerde ik Luchiano.
"Godsdienst, dat hebben we eens niet", relativeerde hij zijn succes.

Posted by CasaSpider at 1:10 PM | Permalink | Comments (21)

1.

Toen we donderdagavond het Verriet Instituut binnenliepen en Roland in zijn rolstoel zagen zitten, schrok ik even. Aan de stoel bevestigd was een ijzeren paal met bovenin een plastic zakje, een infuus. Vorige week kwamen er nieuwe uitslagen van de bloedonderzoeken binnen die Roland al weken geleden heeft gehad om de diagnose te stellen waar uiteindelijk het Guillain-Barré Syndroom uit is gekomen.

Het bloedonderzoek leverde een verrassende uitslag op, behalve aan GBS lijdt Roland namelijk ook nog eens aan de ziekte van Lyme. Op Curacao komt deze ziekte volgens mij niet voor. Het is typisch iets dat men oploopt als men in een Nederlands bos van het pad afgaat. Nu is Roland regelmatig in Nederland geweest en de laatste keer ergens waar veel herten rondliepen. In dergelijke gebieden loopt men een verhoogd risico op de ziekte van Lyme. Met antibiotica schijnt deze aandoening goed bestreden te kunnen worden, vandaar het infuus.

Overigens gaat Roland dit weekend gewoon weer naar huis. Hij moet wel twee keer per dag een nieuw infuus krijgen. Hiervoor komt een verpleegster speciaal vanuit het Verriet naar zijn huis. Dat is toch een goede service en erg aardig bovendien.

2.

Bolivia is een groot land, twee keer zo groot als Frankrijk. Het is ook een erg arm land, als ik mij niet vergis het armste land van Zuid Amerika. Wat is eigenlijk de hoofdstad van Boliva? Een goede vraag. In het zuiden van het land wordt gas gewonnen. De winst hieruit verdwijnt voor een groot gedeelte naar het buitenland en voor de rest naar de blanke elite. Deze blanke elite woont in het zuiden. De rest van het land wordt voornamelijk bevolkt door Indianen. Door het grote verschil in welvaart kent Bolivia vele problemen. De blanke elite heeft hiervoor een originele oplossing in de maak: men wil zich afscheiden van Bolivia en doorgaan als een apart land.

Laat Rita Verdonk het maar niet horen! Immers, wat is gemakkelijker dan problemen tussen bevolkingsgroepen op te lossen dan zich afscheiden. Verdonk kan de Antillianen dus beter met rust laten. Na de Antillianen moeten namelijk de Marokkanen, de Turken, de Albanezen, de Joegoslaven, de Irakezen, de Iranezen en uiteindelijk de Belgen en de Duitsers Nederland uitgezet worden. Dan is het toch veel handiger om met degenen die men wèl in zijn land wil hebben een apart stuk in te pikken en de rest het maar te laten uitzoeken?

3.

"Als je morgen minstens 28 van de 33 opgaven goed hebt krijg je vrijdag en zaterdag een Happy Meal", beloofde ik Luchiano (7) donderdagmorgen voor aanvang van het tweede gedeelte van zijn Cito-toets. Vrijdagmorgen liepen we samen naar juffrouw Bergen. Zij pakte de toets erbij en Luchiano bleek 30 uit 33 gescored te hebben. Op de ranglijst van zijn 27 klasgenoten neemt hij een mooie vierde positie in.

Luchiano: "Papa, je had gezegd als ik 28 goed heb, dan..."
CasaSpider: "Ja jongen, vandaag krijg jij je Happy Meal."
Juffrouw Bergen: "Ja, belofte maakt schuld."

Posted by CasaSpider at 6:58 AM | Permalink | Comments (10)

Tegenwoordig krijgen kinderen in de tweede klas (groep-4) van de basisschool ook al cito-toetsen om hun oren om te bepalen of ze overgaan.

Gisteren en vandaag was het zover voor Luchiano (7). Dinsdagavond stopten we hem extra vroeg in bed. De ochtend is namelijk sowieso niet Luch's favoriete dagdeel.

Vanmorgen vroeg ik aan juffrouw Bergen hoe het gisteren gegaan was. Tot mijn opluchting en ook wel verrassing had Luchiano het eerste deel van de toets goed gemaakt: 24 goed van de 27 opgaven.

De juffrouw liet mij zijn fouten zien. De eerste fout was onnodig. Er stond "40=49-..." en Luchiano had doodleuk 89 ingevuld. Een kwestie van de vraag niet goed lezen.

De tweede fout maakte hij bij een opgave met de afbeelding van twee flatgebouwen. Naast deze afbeelding stond een drietal abstracte figuren met vierkanten en rechthoeken. De vraag luidde: "Als je in een helicopter boven de flatgebouwen vliegt, welk van deze figuren zie je dan beneden je?"

Grote genade! Hoe kunnen ze nu toch zulke dingen aan een kind van zeven jaar vragen? Immers, Luchiano heeft nog nooit in een helicopter gezeten!

Hopelijk is hij niet overmoedig geworden door het goede resultaat en heeft hij vandaag ook goed zijn best gedaan. Morgen zullen wij het weten.

Posted by CasaSpider at 12:58 PM | Permalink | Comments (10)

Ieder jaar organiseert de Rotary Club Curacao een soort van vlooienmarkt bij het Wilhelminaplein. Doel is het inzamelen van gelden voor de Rotary projecten. Kinderen en volwassenen mochten tegen betaling midget-golfen, op de Kop van Jut slaan en nog een aantal andere leuke activiteiten uitvoeren.

Er was ook een grote doorlopende loterij. Om de tien minuten werden er lootjes verkocht voor een fiets, een telefoon of een televisie. Vervolgens werd er aan een groot rad gedraaid om de winnaar te bepalen.

Luchiano's klasgenoot Nathan was er ook en de twee kinderen waren druk bezig om lootjes van de grond op te rapen. Het lot dat Luchiano (7) gekocht had leverde niets op. De speaker vroeg steeds vrijwilligers om aan het rad te draaien.

Dat wilde Luchiano ontzettend graag. Voor mij is het grappig om te zien dat waar het jong normaal altijd de kat uit de boom kijkt hij 180 graden verandert als hij echt iets wil.

"Ga maar in de buurt van het rad staan", adviseerde ik. De volgende draaironde ging van start. Speaker: "Wie wil er komen draa..." en daar kwam Luchiano het podium al opgestormd. Met duidelijke stem noemde hij zijn naam, leeftijd en juffrouw van school.

De jongens bleven lootjes zoeken. Er werd wederom een fiets verloot. Nathan vroeg drie gulden aan zijn moeder en kwam even later met een lot terug. Luchiano keek dat eens aan en vroeg aan mij of hij alsjeblieft ook nog één lot mocht kopen. Dat kon ik niet weigeren.

Zijn eindcijfer was 09. "Als ik die fiets win word ik gek!", zei Luchiano. Het rad begon te draaien en stopte bij 43. Tenminste zo leek het. Door de wind draaide het rad terug en nog een heel eind ook. Ik zag nummer 9 verschijnen en warempel (warempel?) daar bleef het rad staan. We konden het allebei niet geloven. Luchiano rende met zijn lot naar de speaker en nam een grote kartonnen doos met daarin een fiets die nog in elkaar gezet moest worden in ontvangst.

Hij was door het dolle heen. Op weg naar de auto, zo'n fiets is overigens nog knap zwaar, riep hij steeds maar: "Die smile gaat de hele dag niet meer van mijn gezicht!"

Vandaag gaat Lucy proberen de fiets in elkaar te zetten.

Posted by CasaSpider at 6:35 AM | Permalink | Comments (22)

De juf die sinds 18 april de scepter zwaait over klas 2B en nog van het jaar moet redden wat er te redden valt heet juffrouw Bergen volgens Luchiano (7). Iedereen noemt haar natuurlijk gewoon juf.

Juffrouw Bergen is streng maar desondanks populair. Ze heeft een leuke manier van lesgeven. Regelmatig doet Luchiano haar na. Het leukste is haar stem. Als juffrouw Bergen iemand een standje geeft, praat ze eerst met een poeslief zacht stemmetje om midden in de zin plotseling bulderend verder te gaan. Dit is niet na te doen, maar toch doe ik een poging.

Luchiano... waarom heb jij je sommen niet af... ging het niet of

ben je gewoon te lui en heb je zitten te niksen!

Zoiets ongeveer. Alle kinderen moeten hier erg om lachen en waarschijnlijk cultiveert juffrouw Bergen haar kunstje hierom enigszins.

Laatst heeft zij de kinderen een Spaanstalig lied geleerd. Dat vind ik nuttig en leuk. Luchiano gelukkig ook, hij zingt het lied de hele dag. Maar dan wel in Juffrouw Bergen Style. Let ook op de subtiele subtitles.

Download Luchiano imitates Miss Bergen (Right mouseclick, Save Target As...) for free!
Size: 3,571,686 bytes.
Duration: 2.02 minutes.

Uiteraard is deze CasaMovie binnenkort ook in Google Video te aanschouwen.

Explore the CasaMpeg Category or retrieve a list of all CasaMovies.

Posted by CasaSpider at 6:35 AM | Permalink | Comments (19)

Luchiano (7) heeft dit jaar in klas 2B van de Marnix Basisschool pech met zijn juffrouw. Eigenlijk is het vooral juffrouw Marga zelf die pech heeft, want zij sukkelt helaas sinds oktober al met haar gezondheid.

Het gevolg is dat er steeds een invaller gevonden moet worden. Meester Daflaer vervulde deze taak het langst, een juffrouw met de bijnaam Sexy Lady deed het met het meeste succes. Tenminste bij de jongens. En bij de vaders.

Al deze wisselingen komen de schoolprestaties niet ten goede. Zeker niet bij leerlingen als Luchiano die discipline hard nodig hebben. Vanaf vandaag heeft klas 2B een nieuwe juf die in principe tot het einde van het jaar blijft. De uitstraling van deze juffrouw bevalt mij wel, ze ziet er streng uit.

Volgens Luchiano is ze ook streng. Hij vond haar ook een beetje dom omdat ze niet meteen de namen van alle kinderen goed uitsprak. Zo noemde ze Luchiano Lugiano, Giornic Jorlick en Diona Giona.

Ik zei tegen Luchiano dat het ook helemaal niet gemakkelijk is om in één dag 26 namen uit je hoofd te kennen. Volgens hem mocht dat geen enkel probleem opleveren.

"Hoe heet je juf eigenlijk?", vroeg ik.
Luchiano: "Uhm... dat weet ik niet, het is een moeilijke naam."

Posted by CasaSpider at 1:30 PM | Permalink | Comments (16)

Neen, dit is geen verlate post over het Referendum of andere verkiezingen. Wel over stem in de zin van mechanisme om mee te praten en te zingen.

Luchiano (7) is eind oktober en daarmee laat jarig. Hierdoor is hij in zijn klas de jongste en ook een van de kleinsten. De grootste of in ieder geval sterkste is een zekere Nathan. Die kan een aardig partijtje boksen en zoekt ruzie met kinderen die twee klassen hoger zitten.

Van huis uit heeft Luchiano een heldere en duidelijke stem. Als hij dingen gedaan wil hebben zet hij een iets hoger stemmetje op. De laatste dagen lijkt het echter wel of hij een rasp heeft ingeslikt. Tevens is de toonhoogte met zeker een oktaaf gedaald. Het klinkt indrukwekkend voor zo'n klein ventje.

Dat was ook precies Luchiano's bedoeling. Hij heeft zo leren praten van Nathan. Zo'n vervaarlijke cowboy in huis vind ik van de ene kant wel grappig, van de andere kant vrees ik op langere termijn voor zijn stembanden.

Posted by CasaSpider at 12:38 PM | Permalink | Comments (14)

In de klas van Luchiano (7) zitten 7 jongens en 23 meisjes. Was ik nog maar jong! Luchiano zelf vindt er erg weinig aan, aan al die meisjes en dat vinden de andere jongens ook.

Zijn beste vriend van het moment is Joash. Vrijdag mocht Joash bij ons komen spelen. Helaas had Luchiano donderdag buikgriep en daardoor dacht de moeder van Joash dat het vrijdag niet door ging.

Ik belde haar 's morgens op en het was goed, Joash mocht komen. Toen ik de jongens om 12:15 op kwam halen en ze het goede nieuws vertelde waren ze door het dolle heen. Met de armen om elkaars schouder liepen ze voor me uit, druk pratend.

Dat praten gaat voor 80% in het Engels. Joash praat thuis Engels. Thuis had Lucy de hotdogs al klaar en even later konden de jongens spelen. Eerst achter de computer. Luchiano moest Joash natuurlijk alles laten zien. Zoals de directory waarin de Limewire MP3 downloads terecht komen.

Beide knapen zijn grote fans van Fat Joe, maar Luchiano liet Joash eerst vier versies van Schnappi horen. Joash vond er geen fluit aan. Met name de Duitse taal heeft een afschrikwekkend effect op mensen uit het Caribisch gebied!

Om zes uur werd Joash door zijn moeder opgehaald. Hij komt zeker nog eens terug.

Posted by CasaSpider at 10:39 AM | Permalink | Comments (14)

Luchiano (7) las voor uit Donald Duck #5 van dit jaar. Het verhaal ging over De Kwaeckenroode of iets dergelijks. Een oud VOC-schip dat eeuwen geleden op mysterieuze wijze gezonken was.

Inmiddels is Luchiano in de fase beland dat hij woorden herkent zonder elke letter te hoeven spellen. Soms leidt deze nieuwe leesmethode tot fouten. Zo las hij nu consequent de sjip waar het schip werd bedoeld.

Ik lag lekker relaxed op mijn rug op Luchiano's bed en vertelde hem kalm dat het schip is en niet sjip. Aangezien het verhaal over een schip ging, hoorde ik hem nog een keer of drie sjip zeggen.

"Hé OEN zoon! Er staat S-C-H-I-P, schip! Niet sjip!", riep ik vanuit mijn comfortabele positie. Luchiano ging zitten (hij lag ook), keek mij aan en zei heel serieus: "Papa, weet je wat er met mij aan de hand is? Omdat ik vier talen spreek, raak ik nu soms in de war. En met mijn vrienden praat ik meestal English en dan is het wel ship."

Dat had hij mooi uitgelegd. Toch heb ik nog even het belang benadrukt van goed Nederlands te kunnen spreken. Dat kon ik niet laten, ergens diep in mij zit namelijk een schoolmeestertje.

Vanmorgen had ik wel een echte schoolmeester willen zijn. Toen we nog voor zeven uur bij de Marnix Basisschool arriveerden bleek deze gesloten te zijn. Carnaval. Luchiano juichte en ik ging naar mijn werk.

Posted by CasaSpider at 12:10 PM | Permalink | Comments (23)

Luchiano (7) heeft 's avonds nooit zin om te slapen, 's morgens daarentegen des te meer. Om een uur of negen ('s avonds) liep ik zijn kamer in, hij was nog wakker. "Kom je even bij me liggen?", vroeg hij smekend.

Even later lagen we naast elkaar te kletsen. Het ging over school en vrouwen. Luchiano's beste vak op school is lezen. Als hij wil kan hij alles lezen en hij doet dat met een goede, duidelijke stem. Vreemd genoeg was zijn rapportcijfer gedaald van een 'G' (goed) naar een 'V' (voldoende).

Luchiano vertelde me dat hij in de leesgroep van het hoogste nivo zit. Samen met Shanella, Meredith en Anais. Aan dat tafeltje zit ook nog Kate. We praatten wat over meisjes in het algemeen. Luchiano moet er nog steeds niet veel van hebben. Shanella, Meredith en Kate haat hij. Ze pakken zijn boek af, commanderen hem en voor de rest ignoren ze Luchiano. "En ik ignore hun ook". Ja, in het geheim is hij stapelverliefd op Suena.

In mijn tijd was ik ook verliefd, maar toch lang niet zo bewust als de kinderen van nu. De vriendenclub die dagelijks overleg voert op het toilet heeft de vrouwen afgezworen. Ze hebben de theorie dat er best leuke meisjes zijn, maar dat ze uiteindelijk allemaal worden als Shanella, Meredith en Kate. Bad news for Men!

Luchiano heeft wel een verklaring voor het nare gedrag van Shanella, Meredith en Kate. "Ze zijn jaloers, want kijk, vroeger konden de jongens niet zo goed lezen. Maar toen heb ik ze dat geleerd, over komma's en al dat en nu kunnen de jongens beter lezen. En dat vinden de meisjes niet zo leuk!"

Ja, ja.

"Is het dan geen goed idee om ook de meisjes te gaan helpen met lezen, dan word jij hun Hero!", bracht ik voorzichtig naar voren. Luchiano trok een verbeten gezicht: "Wat denk jij. Als zij mij al die tijd zo gepest hebben, denk je dat ik hun dan ga helpen? Ben je gek ofzo?"

Daar had hij wel een punt. Door de meisjes was zijn rapportcijfer ook gekelderd. Luchiano was namelijk zo boos toen hij voor de test moest lezen dat hij zich niet kon concentreren.

Het was half tien, hoogste tijd voor de kleine man om te gaan slapen. Hopelijk hebben Shanella, Meredith en Kate hem tenminste in zijn dromen met rust gelaten.

Posted by CasaSpider at 6:19 AM | Permalink | Comments (20)

Toen ik donderdag om kwart over twaalf Luchiano (7) van school ophaalde, zat hij nog in de klas. Vooraan, alleen aan een tafeltje. "Foute boel!", was mijn eerste ingeving.

"Ik ben heeeeeeel boos op Luchiano", zei juffrouw Marga.

Hij had met een schaar gaatjes in zijn rekenschrift geknipt, door alle pagina's heen. Het schrift was niet meer bruikbaar. De juf had hem inmiddels een ander schrift gegeven en vond dat Luchiano alle bladzijden uit het oude schrift moest overschrijven in het nieuwe. Ze keek opgelucht naar mij toen ik aangaf het met haar eens te zijn.

Op weg naar de auto was ik boos op de kleine man. In de auto ook nog een beetje, maar daar begon ik de humor van het gebeurde wel in te zien. Thuis was het laatste restje boosheid verdwenen en had ik eigenlijk meer met Luchiano te doen. Hij keek nogal bedrukt vanwege het door hem gepleegde misdrijf en de reacties daarop.

Voor het maximale effect besloot ik echter mijn boosheid gedoseerd door te acteren. Een bijkomend voordeel hiervan was dat Luchiano zonder problemen zijn bordje leeg at, hahaha. De volgende morgen vroeg ik in de auto wat voor gekke dingen hij vandaag ging uitspoken. "Niks papa, tenminste ik probeer het", was zijn antwoord.

Het prachtige petje op de foto werd woensdag per post bij ons bezorgd. Zus Pascale en zwager Luc hadden het uit Nederland opgestuurd. Hartelijk dank daarvoor!

Posted by CasaSpider at 9:51 AM | Permalink | Comments (32)

Als ik met Luchiano (7) op MSN zit zet hij vaak www voor zijn berichten. Zo worden ze namelijk onderstreept en ook nog eens aanklikbaar, al leidt dat laatste nergens toe.

Op school in klas 2B is hij tegenwoordig de Guru voor wat betreft het vinden van interessante websites als Megas XLR, Powerpuff Girls, Teen Titans en andere. In de auto vertelde hij hierover.

Papa, ik was allemaal websites aan het opnoemen aan Christopher en toen zei Savannah "Ja, www.houjekop" en toen zei ik tegen haar "www.ikslajeopjeneus" en toen ging zij naar de meester en die zei "www.blijfstil.com".

Het is woensdag, de week is weer www.doormidden.com. Domeinnaam noch zu haben.

Posted by CasaSpider at 12:06 PM | Permalink | Comments (18)

Soms worden vragen beantwoord met een wedervraag. Dan zijn er twee mogelijkheden. Het is een terzake doende wedervraag of het is dat niet.

Een schot voor de boeg. Luchiano (7) heeft een Nintendo gameboy. Afgelopen zondag kochten we bij McDonalds een Happy Meal voor hem. Bij een Happy Meal zit altijd een gratis speelgoedding. Op dit moment een (heel) eenvoudige gameboy.

Het zijn simpele spelletjes, maar toch grappig. Als Luchiano nieuw speelgoed heeft wil hij het altijd mee naar school nemen om aan zijn vriendjes te laten zien. We hebben afgesproken dat hij dat steeds één keer mag doen.

Maandag werd de Happy Meal gameboy meegetroond naar school. Vanmorgen in de auto vroeg ik daarom: "Hé, heb jij je gameboy bij je?" Luchiano antwoordde: "Welke gameboy?"

Ik dat ik de Happy Meal gameboy bedoelde. Neen, die had hij niet bij zich. "Heb je dan de Nintendo gameboy bij je?", vroeg ik verbaasd want ik had hem dat ding niet mee in de auto zien nemen. "Neen, die heb ik ook niet bij me."

Waarom vraagt hij dan welke gonsde het in mijn hoofd. Volgens mij deed Luchiano het om tijd te winnen.

Ik ben erg nieuwsgierig naar andere varianten van zinloze wedervragen. Met name naar de beste!

Posted by CasaSpider at 6:49 AM | Permalink | Comments (23)

Neen, het gaat niet over ons. Wij blijven ondanks aanhoudende regen ons eiland trouw. In augustus van dit jaar vestigde de familie Burgler zich op Curacao. Op zich was dat geen vreemde stap, want vader Rene is hier geboren en zijn ouders wonen er nog steeds.

Wij leerden Rene, Aghafnie en Tariq kennen doordat laatstgenoemde in dezelfde klas als Luchiano (7) terecht kwam. Klas 2B. De naam van Tariq's zus is ons allen helaas ontschoten, maar is geloof ik net zo moeilijk als die van moeder Aghafnie.

Bij het ophalen van de kinderen maakten we altijd een praatje en al spoedig ging Luchiano eens daar spelen of kwam Tariq bij ons. Zeker sinds Luchiano zijn GameBoy heeft zag Lucy Tariq graag komen. Hij had Super Mario 3 immers al bijna uitgespeeld en kon Lucy en Luchiano goed op weg helpen.

Jammer genoeg besloten de Burglers dat het toch beter is om in Nederland verder te gaan. Vanavond vertrekken ze met de 747 naar Amsterdam.

Vorige week zaterdag is er gebowled als afscheidsfeestje en gisteren was er een borrel bij het Van der Valk Plaza hotel waar Tariq en familie sinds woensdag verblijven. Het eerste Happy Hour vond plaats bij het zwembad en het tweede op de punt, met een prachtig uitzicht op de Annabaai. Er kwamen ook nog twee grote schepen vlak langs varen.

Ik was altijd in de veronderstelling dat Van der Valk het hotel daar op een 150 jaar oud fort direct aan zee zelf neer heeft gezet, op die schitterende plek in Punda. Met slim onderhandelen mocht hij de toren bouwen met de befaamde Toekan er bovenop.

Volgens de vader van Rene is het echter niet zo gegaan, maar heeft Van der Valk het hotel 15 jaar geleden voor een symbolisch bedrag overgekocht van Hilton.

Het hotel was in een belabberde conditie en Van der Valk heeft er ettelijke miljoenen tegenaan moeten smijten om het complex op te kalefateren. Wat is waar? Wellicht is er een Curacao- dan wel Van der Valk-kenner onder de lezers die het antwoord weet?

Luchiano had honger en was al een tijdje aan het schooieren voor blokjes kaas en pinda's. Tijd om afscheid te nemen. We namen nog een laatste foto. De kinderen hadden er duidelijk minder zin in dan de ouders.

Wij wensen de familie Burgler voor vanavond een goede vlucht toe en veel succes en plezier in Amsterdam!

Posted by CasaSpider at 10:53 AM | Permalink | Comments (12)

De tweede helft tussen Feyenoord en PSV staat op het punt van beginnen. De stand is 0-2. Het vreemde is dat ik me niet eens erger! PSV is een à twee klasses beter dan Feyenoord. Het enige dat er op de mannen van Philips is aan te merken is dat ze niet fanatiek doordrukken. Gallery-play is leuk om te zien, maar één toevalstreffer van Feyenoord kan de wedstrijd doen kantelen. Daar hoop ik dan maar op.

Luchiano (7) had gisteren iets leuks en iets niet leuks. Het niet leuke was dat hij voor controle naar de tandarts moest. Dat hebben we zonder problemen overleefd.

's Middags had hij een afscheidsfeestje van klasgenoot Tariq die op 18 december terugkeert naar Nederland. Het feestje vond plaats in het bowling-centrum. Er werd dus gebowled.

Voor Luchiano was het de eerste keer. Waar Tariq de bal........ Salomon Kalou scoort de 1-2, de vlam slaat in de pan!!! ....... al met één hand kan gooien, heeft Luchiano er twee nodig. Het ziet er koddig uit. De jongens gooiden allebei een aantal spares, Tariq zelfs twee strikes.

Ik denk er zelf over om ook weer eens te gaan bowlen. Dan neem ik Luchiano zeker mee. Hij is mijn excuus om de hekjes langs de goten omhoog te laten zetten. Dat scheelt aanzienlijk!

's Avonds had Lucy zin in een film. The prisoner of Azkaban moest het worden. Ik vond het geen onaardige film, maar ik heb het wel een beetje gehad met de Potter-mania. Lucy vond deel 1 en 2 ook beter.

Zo, nu even een tweede pot koffie zetten en dan gaan we er nog eens goed voor zitten...

Posted by CasaSpider at 8:47 AM | Permalink | Comments (19)

Het valt niet mee om een melodietje na te doen op een weblog. Als ik mij wat verveel zing ik vaak: "En Luchiano is een..." Het is een soort protocol, als Luchiano (7) dan niet snel iets meezingt vervolg ik met "oen". Is dit überhaupt nog te volgen?

Meestal vult Luchiano de tekst "En Luchiano is een..." als volgt aan: "een lieve kind!". Hetgeen ik snel corrigeer tot "een lief kind". We vinden het allebei maar een vreemde regel in de Nederlandse taal. Ik legde uit dat bij het-woorden het onbepaald lidwoord een wordt gevolgd door het bijvoeglijk naamwoord zonder "e" op het eind. Is dit überhaupt nog te volgen?

Tot mijn verrassing is een gedeelte van deze materie al bij Luchiano in de klas aan de orde gekomen. Zo wist hij mij te vertellen dat als het woord (bijvoeglijk naamwoord) aan het eind van een zin staat het zonder "e" wordt geschreven, maar midden in de zin wel een "e" krijgt.

Meestal klopt dat ook, behalve dan bij de het-woorden in combinatie met een onbepaald lidwoord. Waarom is dit eigenlijk zo?

Posted by CasaSpider at 10:21 AM | Permalink | Comments (22)

Dit jaar zat er plotseling een nieuwe jongen in Luchiano's klas. Het is Tariq (8) en hij is met ouders en zus uit Nederland naar Curacao gekomen. Op donderdagmiddag spelen hij en Luchiano (7) regelmatig thuis bij elkaar.

Lucy heeft het liefst dat Tariq naar ons toe komt. Hij is namelijk een Super Mario 3 Expert, op de GameBoy Avance. In het begin kon Tariq haar een eind op weg helpen. Inmiddels is Lucy zelf een autoriteit op het gebied van Super Mario 3. Dat meldde Tariq aan zijn moeder: "De mama van Luchiano is wel erg goed!" Dat kan ik beamen.

De jongens kunnen goed met elkaar opschieten. Eerst eten ze een hotdog, dan rennen ze naar hun GameBoys en daarna wordt er tikkertje gespeeld en gevoetbald. Lucy maakt af en toe een foto.

Jammer genoeg keert Tariq's gezin in december terug naar Nederland.

Posted by CasaSpider at 9:47 AM | Permalink | Comments (5)

Zaterdagmiddag reden we via Salinja naar Punda. In Salinja moesten we nog een kleinigheid kopen om 's avonds in de schoen van Luchiano (7) te stoppen. Lucy leidde hem af en ik zocht wat kado's, of andersom. We hadden tegen hem gezegd dat we potloden en lijm nodig hadden. Er was geen greintje achterdocht bij Luchiano te bespeuren.

We dronken onze gebruikelijke Triples van La Trappe bij Pleincafé Wilhelmina. Eten deden we ondanks dit afschrikwekkend voorbeeld bij Kentucky Fried Chicken. Er liepen een paar jonge, halfdronken Zwarte Pieten rond bij KFC. Mede door het bier popelde Lucy om een belangrijk thema aan te snijden: De Waarheid omtrent Sinterklaas.

Lucy begon hints te geven aan Luchiano dat de ware Sinterklaas nu naast hem zat. Dat was ik dus. "Is papa Sinterklaas? Ah nee, dat geloof ik niet!" Ik voegde wat technisch bewijs toe: "Hoe denk je dat Sinterklaas op zoveel plaatsen tegelijk kan zijn? Hij is nu bijvoorbeeld ook in Nederland, vind je dat niet gek?"

Op een bepaald moment hield Lucy op, ze had de indruk dat er zich een traantje in Luchiano's oog aan het ontwikkelen was. Hij wilde ons niet geloven. We kwamen nog wel zover dat de Zwarte Pieten zich zwart schminken. Maar Sint was echt.

In de auto discussieerden we nog wat heen en weer. Koortsachtig was Luchiano op zoek naar tegenargumenten. Plotseling meende hij er een gevonden te hebben: "O ja? O ja? En die wortel dan? Wat gebeurt er dan met die wortel? Zie je wel!", riep hij alsof hij zojuist het sluitend bewijs voor de Big Bang theorie had gevonden.

"Die eet jij de volgende dag in de soep, jongen", antwoordde ik. "We halen hem daarom zo snel mogelijk uit jouw schoen!" Toen Luchiano voor het naar bed gaan zijn schoen zette, zong hij zeer enthousiast zijn Sinterklaas Kapoentje. Nog steeds gelooft hij ons niet of wil ons niet geloven.

We hebben hem op het hart gedrukt om niets tegen de andere kinderen op school te zeggen. Toch denk ik dat het onderwerp maandag ter sprake gaat komen op het jongenstoilet, als de Gang-of-Four daar samenschoolt.

Posted by CasaSpider at 8:49 AM | Permalink | Comments (23)

"Kom je nog even met me kletsen?", vroeg Luchiano (7) me om half negen 's avonds. Eigenlijk moest hij slapen maar ik zwichtte. Even later lagen we op bed over vrouwen te praten.

Was vorig jaar Rosmijna zijn grote favoriet, dit jaar is Suena de uitverkorene. Ik heb haar gezien en het is een knappe meid. Mijn persoonlijke voorkeur ging tot ontzetting van Luchiano uit naar Danielle, maar Suena mag er zeker wezen. "Danielle? Hoe kun je die nou mooier vinden dan Suena?"

Ik zei dat het juist bijzonder handig is dat niet iedereen dezelfde smaak heeft, maar volgens Luchiano is Suena toch echt het populairste meisje van de klas. Twee meisjes weten het al, dat Luchiano verliefd is op Suena. Suena zelf echter niet. "Ik ga haar een briefje schrijven", filosofeerde de kleine romanticus. "Maar ik zet niet mijn naam eronder!"

CasaSpider: "Hmm, dat moet je juist wel doen, anders weet ze toch niet van wie het briefje is?"
Luchiano: "Nee, maar vorig jaar heb ik een briefje geschreven voor Rosmijna met mijn naam erop. En zij verscheurde hem!"

Ik moest even aan Koos Alberts denken.

Het lijkt erop dat Luchiano zich uit de mannenwereld aan het ontworstelen is. Tot voor kort praatte hij niet met meisjes. "Waarom praat je niet met meisjes, die zijn toch veel gezelliger?", probeerde ik dan.

Luchiano: "Neen, daar heb ik geen tijd voor."
CasaSpider: "Geen tijd? En in de pauze dan?"
Luchiano: "Neen, dan ben ik met mijn vrienden op de jongens WC."
CasaSpider: "Zo, en wat doen jullie daar dan als ik vragen mag?"
Luchiano: "Ach, daar praten we over dingen. Over de vakantie enzo."

Ik probeerde mij hier een voorstelling van te maken.

Toen ik Luchiano gisteren ophaalde kwam zijn vriend Joash naar me toe. "Meneer, twee meisjes pesten Luchiano!" Luchiano stond er wat bedremmeld bij, dus ik vroeg hem of dat waar was. "Mwoah...", zei hij. Toen Joash weg was en we samen naar de auto liepen kwam de verklaring: "Ze pesten me helemaal niet, maar Joash vindt het niet leuk als ik met meisjes praat!"

Straks ga ik buiten een lekker kopje koffie drinken met mijn Cubaanse collega Yohanna. Een stuk leuker dan met mannen converseren op het mannentoilet.

Posted by CasaSpider at 6:08 AM | Permalink | Comments (19)

We zijn de hele dag op pad geweest. Eerst kochten we 30 flesjes limonade, 30 verpakte koekjes, 30 lolly's, 30 snoepjes en nog 30 dingen meer. Dat was op Muizenberg. Daarna reden we naar Salinja, naar de winkel waar we potloden, lijm, puntenslijpers en soms kadootjes voor Luchiano (nog 1 dag 6) kopen. Nu waren we op zoek naar 30 plastic zakjes om de 150 eerder gekochte dingen in te stoppen.

Die 150 dingen waren niet zo duur, zeker niet in vergelijking met de 30 plastic zakjes. Die moesten 12 gulden kosten! Ik had heel simpele plastic zakjes in mijn hoofd, een soort diepvrieszakjes. De winkel beschikte alleen over feestelijke plastic zakjes, vandaar dat ze zo duur waren.

's Middags gingen we naar Punda, onder anderen om verder te zoeken naar plastic zakjes. Nergens te vinden. Wel werd ik bij La Curacao herkend door een lezeres van dit log. "Jij bent CasaSpider en dat is Lucy!", wist Jolanda (ik hoop dat ik haar naam goed gespeld heb).

We reden naar een andere zaak in Salinja, daar waren de plastic zakjes even duur als bij de eerste winkel. Uiteindelijk kwamen we wederom terecht in de eerste winkel. Ik meende het personeel elkaar blikken van verstandhouding te zien toewerpen: "Daar heb je die gierige Hollander weer met zijn plastic zakjes..."

"Mag ik toch die 30 plastic zakjes van u, voor 12 gulden?", vroeg ik. Gelukkig mocht het nog.

Posted by CasaSpider at 6:21 PM | Permalink | Comments (9)

Het favoriete speelgoed van Luchiano (6) is zonder twijfel de computer. Als hij de kans krijgt zit hij op internet naar nieuwe spelletjes te zoeken. Zijn inspiratiebron is met name Cartoonnetwork.

Ik vind het leuk om te zien hoe gestructureerd hij op zoek gaat naar alle functies en mogelijkheden van ieder programma. Ook het toetsenbord ontsnapt niet aan zijn aandacht. "Papa, wat is NumLock? En wat is CapsLock?" Ik legde het hem uit.

Uiteraard kwam ook de ScrollLock toets aan de beurt. Ik mompelde wat over scrollen, maar met dit gemompel nam Luchiano geen genoegen. Hij wilde zien wat ScrollLock doet. Ik moest hem het antwoord schuldig blijven. Heb nog wel uitgelegd wat scrollen is.

Volgens mij wordt de ScrollLock toets nooit en door niemand gebruikt. Hij zit al sinds jaar en dag op de toetsenborden, volgens mij had hij heel vroeger, lang voor de tijd van Windows, misschien in sommige programma's een functie. Dit is wederom geen quiz, maar weet iemand wat men in vredesnaam met de ScrollLock toets kan doen?

Namens Luchiano bedankt. Hieronder een klein stukje proza van de kleine man toen wij tevergeefs naar zijn school reden. Die was namelijk dicht in verband met Orkaan Ivan:

"vadaag kon ik niet naar school zoo gingen terug naar hius mama zij aino en papa lagd ik ook mama niet en ik denk dat morgen er wel school is en toen zij ik tegen mama mag ik op de compjuter? mama zegt nee aljeblieft OKE! 10 mienuten enn toen op mijn spelje ik moet 5 kindern niemand wind met dat papa moet dad proobiren maar het is heel moeilek"

©Luchiano, 09.09.2004

Update 18.09.2004 / 11:58
Toch nog een toepassing gevonden, op het web natuurlijk: Scroll Lock in Ms-Excel!

Posted by CasaSpider at 10:45 AM | Permalink | Comments (11)

Na een bijzonder rustige nacht wilde ik vanmorgen Luchiano naar school brengen. Het was verdacht rustig op de weg. Bij de Marnix-school aangkomen zag ik dat het hek dicht was, er waren geen mensen laat staan kinderen te zien en dus maakten wij rechtsomkeert. Op dat moment hoorde ik via de radio dat de scholen inderdaad dicht waren. Ook ambtenaren hoefden vandaag niet te werken. (Ik hou wijselijk mijn mond, anders krijg ik Bareuh op mijn dak)

De Hurricane-Warning is nog steeds van kracht. Op zich bevreemdt mij dat, Ivan bevindt zich inmiddels ten noordwesten van Curacao en is op weg naar Jamaica. Ik vermoed dat de rampenplancommissie het zekere voor het onzekere wil nemen. Niets zo lullig als zeggen dat de situatie veilig is en een uurtje later breekt er een gigantisch noodweer uit.

Jennifer, een Amerikaanse SAP-consultant, logeert in het Marriott hotel aan de zuidkust. Ik vroeg haar hoe zij het orkaangebeuren had ervaren. Tot mijn verbazing zei ze dat het Marriott nu geen strand meer heeft. Om een uur of twee gisterennacht schijnen er toch erg hoge golven te zijn ontstaan. Ongetwijfeld hebben meer stranden (zware) schade opgelopen.

Verder hebben de meeste Curacaoenaars nu voldoende koekjes, corned-beef en water in huis. We hebben nòg meer geluk gehad dan het Nederlands Elftal. O ja, ik dacht ermee weg te komen, maar helaas heeft Coert goed opgelet. Marco Verhoef weet toch meer van het weer dan ik (dacht).

Of hij heeft ook gewoon geluk gehad.

Posted by CasaSpider at 7:22 AM | Permalink | Comments (19)

's Middags na het eten ga ik altijd even op bed liggen. Meestal komt Luchiano (6) met me kletsen. Nu wilde hij een soort quiz met mij doen.

Luchiano: "We gaan een spel doen. Als je het goed zegt krijg je een punt erbij, als je het fout zegt een punt eraf."
CasaSpider: "Ok, kom maar op!"
Luchiano: "Het is niet lief, maar wel mooi."
CasaSpider: "Mama!"
Luchiano: "Is mama niet lief?"
CasaSpider: "Jawel, ok een heks dan."
Luchiano: "Is een heks mooi?"
CasaSpider: "Nee, ik geef het op."
Luchiano: "Het is een tijger. Hij is niet lief, maar door zijn strepen wel mooi."

CasaSpider, enigszins nurks omdat hij er niet opgekomen was: "Ok, nu ik. Wat is de hoofdstad van Nederland?"
Luchiano, twijfelend: "Feyenoord?"

Het was tijd om naar het werk te gaan. Ik ging mijn tanden poetsen en Luchiano volgde me naar de badkamer.

Luchiano: "Papa, kun je rolschaatsen voor me kopen als ik jarig ben?"
CasaSpider: "Rolschaatsen? Waar kun je hier nou rolschaatsen?"
Luchiano: "Op school."
CasaSpider: "Op school? Dat doet niemand daar!"
Luchiano: "Wel, één keer moet de eerste keer zijn."

Dare to live!

Posted by CasaSpider at 6:01 AM | Permalink | Comments (7)

Op donderdag 12 augustus was het de bedoeling dat alle Curacaose scholen zouden beginnen. Vorig jaar keerden wij met Luchiano op diens eerste eerste schooldag terug naar huis. De tegeltjes waren nog niet af!

Ook dit jaar zijn er problemen, ditmaal veroorzaakt door het niet doorgaan van een groot aantal DCA-vluchten. Vijftig leerkrachten zitten nog vast in Nederland.

De Albert Schweitzerschool kondigde reeds aan pas op maandag te starten. Toch was het daar druk vanmorgen toen wij naar de Marnix Basisschool reden.

We waren er vroeg, de deur van klas 2B was nog dicht. Even later kwam Luchiano's nieuwe juf opdraven. Ze heet Marga en is een al wat oudere dame.

Had Luchiano (6) gisteren nog enorm veel zin om naar school te gaan, nu zat hij er toch wat beduusd bij. Volgens Lucy kwamen de traantjes al bijna door.

Uiteraard heb ik foto's genomen op het schoolplein. Uiteraard. De hier geplaatste foto is echter niet afkomstig van het schoolplein, maar van het strand van Mambo Beach. Dat daar geen misverstanden over zijn! Waarom een strandfoto op de eerste schooldag? Op deze foto ziet Luchiano er heel wat vrolijker uit dan vanmorgen op het schoolbankje. Bovendien keert Willy morgen terug naar Cuba, zo vang ik twee vliegen in één klap.

Om kwart over twaalf weten we hoe Luchiano's tweede eerste schooldag op de Marnix Basisschool is verlopen.

Update 12.08.2004 / 13:10
Luchiano vond het een leuke dag. Hij was wel een beetje moe. Ik heb er een mini-album (9 foto's) van gemaakt. Voor de liefhebbers!

Posted by CasaSpider at 6:31 AM | Permalink | Comments (16)