Main | October 2003 »

September 30, 2003

Ongelijke strijd

Het leven is niet altijd rozengeur en manenschijn. Zelfs niet voor een jongetje van vijf jaar. Maar ja, tegenslag is er om overwonnen te worden, nietwaar?

Sinds een paar weken wordt Luchiano gepest op school. Toen ik hem een keer kwam halen stond hij te huilen. Een jongen had zand in zijn haar gegooid. 'Ach, kan gebeuren', dacht ik en besteedde er weinig aandacht aan.

Luchiano begon het er echter steeds vaker over te hebben. Iedere keer als de kinderen buiten mochten spelen in de pauze kwamen twee grotere jongens hem opzoeken. Ze duwden en intimideerden hem. De laatste week gebeurde dat iedere dag. Dat werd mij toch iets te gortig.

Het probleem was dat Luchiano de jongens nooit aan kon wijzen. Hij was op eigen houtje al naar de juffrouw van klas 2A gegaan, huilend, om te zeggen dat twee jongens uit haar klas hem pesten. De juffrouw kon daar niet veel mee doen, aangezien zij niet wist wie het waren.

Volgende week hebben de kinderen vakantie en de school heeft dan een vakantieplan, om de ouders te ontlasten. Zo'n vakantieplan is ook leuk voor de kinderen. Maar Luchiano had daar helemaal geen zin in, hij blijft liever thuis. 'Die jongetjes zijn daar ook', was zijn motivatie.

Gisteren ben ik met Luchiano naar de juffrouw toegegaan en heb duidelijk gemaakt dat dit heel snel moet stoppen. We spraken af dat Luchiano de jongetjes vandaag zou aanwijzen.

In de auto was Luchiano goedgemutst. Toen we van de parkeerplaats naar school liepen pakte hij mijn hand en zei zacht: 'Weet je nog wat je gisteren gezegd hebt?'. 'Ja jongen, vandaag ga je die pesters aanwijzen en dan gaat papa met ze praten'.

Aanvankelijk kon Luchiano de jongens niet vinden, hij stond daar wat angstig op het schoolplein om zich heen te kijken. Toen zag hij er eentje de klas ingaan. Wij gingen er achteraan en Luchiano wees hem aan. Een jongen van een jaar of acht, negen en twee koppen groter dan Luchiano. Ik ging naar hem toe en vroeg hem hoe hij heette. 'Edion', antwoordde hij. Ik had de juffrouw niet gezien, maar zij zat wel in de klas en kwam naar ons toe. Zij nam de zaak professioneel over en sprak Edion streng toe. Al snel verschenen er tranen in zijn ogen. Vervolgens moest hij Sorry zeggen tegen Luchiano en tegen mij.

Bij het verlaten van de klas kwam net ettertje nummer twee binnen, Valentin. Een niet zo groot, maar wel fors mannetje. Deze zat er duidelijk minder mee dat hij met zijn vriendje samen een eersteklasser het leven zuur maakte. Ook hij moest zijn excuses aanbieden. De namen zijn nu bekend en de gezichten ook. Ik zei tegen Luchiano dat hij het goed gedaan had en dat het pesten nu op zou houden.

Dan kan Luchiano weer zonder stress naar school.

September 28, 2003

Koekje van eigen deeg

Luchiano is niet bepaald de snelste in sommige opzichten. Dan gaat het over bijvoorbeeld eten of zich aankleden. Andere dingen doet hij gelukkig wel snel.

Zondagmiddag is onze vaste stranddag. Normaliter maken we om half drie 's middags alles gereed om naar Mambo Beach te gaan. Uiteraard heeft Lucy de meeste tijd nodig. Luchiano moet zichzelf aankleden en ook dat kan tot enige vertraging leiden.

Dus maak ik er een wedstrijd van. 'Kijken wie het eerste klaar is, jij of ik', is meestal genoeg om het jong tot activiteit aan te sporen. 'Klaar voor de start af!' is het sein om met onze mini-wedstrijd te beginnen.

Tot mijn voldoening werkte mijn truc goed. Keer op keer won Luchiano. Toen deed ik iets doms. Om mijn overwinning nog groter te maken zei ik: 'Heel goed Luchiano, je hebt de Eerste Prijs gewonnen! Weet je wat de Eerste Prijs is?'. Verwachtingsvol keek Luchiano me aan: 'Nee, wat is het papa?'. 'Nou, wie het eerst aangekleed is mag de strandtas inpakken! Mwoahaha!', antwoordde ik semi-gevat.

Na een paar weken had Luchiano deze truc wel enigszins door en vandaag was ik ietwat gestressed. Net toen we naar het strand wilden gaan werd ik gebeld door het werk. Ik moest er snel naar toe om onze belangrijkste database weer in de lucht te brengen. Om iets na vieren was ik weer thuis. Lucy en Luchiano lagen op bed en ik maande hen tot spoed. Het was immers al bijna Happy Hour!

Snel zocht ik Luchiano's kleren bij elkaar en kleedde mijzelf om. Toen ik klaar was kwam Luchiano naar me toe. Hij had alles aan, behalve zijn T-shirt. 'Ben je al klaar, papa?', vroeg hij belangstellend. Ik, nog steeds gestressed, zei: 'Ja, ik ben klaar, jij ook?'.

'Je hebt gewonnen, papa, en weet je wat je prijs is?', vroeg Luchiano triomfantelijk. Daar had hij me tuk en ik moest lachen. 'Ja, ik weet het', zei ik, 'nu moet ik zeker de strandtas inpakken'. Luchiano: 'Ja precies, jij moet de tas pakken. Nu krijg je een koekje van eigen deeg!'.

Ik weet dat hij de uitdrukking een koekje van eigen deeg al een tijdje fascinerend vond. Vandaag was het moment aangebroken om hem te gebruiken, jammer genoeg ten koste van mij...

September 27, 2003

Uitslag M÷bius Quiz

Ik geloof dat het handenarbeid-uurtje met M÷bius en de CasaSpider wel is bevallen. De M÷bius-strip, -ring of -band was daar verantwoordelijk voor: een mysterieuze vorm die eenvoudig nagemaakt kan worden. Dat is door menig inzender, met name van het goede antwoord, gedaan.

Een tijdje terug verdeelde ik de mensheid in twee groepen: generalisten en specialisten. Later werden deze groepen onderverdeeld in de subgroepen dom en slim.

Hier beperk ik mij echter tot het weergeven van de uitslag. Wat mij betreft bepaalt u als een soort vervolgquiz zelf in welke groep u thuishoort. Is dat niet leuk?

Het juiste antwoord was tien punten waard. Voor ieder fout antwoord ontvangt men -5 punten. Er was namelijk een briljant en bescheiden iemand die het presteerde om driemaal, waarvan eenmaal expres, een fout antwoord te geven. Voor de goede orde: het juiste antwoord was D. De band valt uiteen in een ring met twee slagen erin.

De officiŰle uitslag:

1. Oblomov, 10 punten
2. Guillermo, 10 punten
3. Ella Rook, 10 punten
4. Vryage, 10 punten
5. Cockie, 10 punten
6. Elmer, 3 punten (ik wist nog niet dat Storm ook op een M÷bius-band zat)
7. Jenny, -5 punten
8. W8in, -5 punten
9. Eric, -15 punten

Van harte, Oblomov. Zijn antwoord kwam luttele minuten na plaatsing binnen, evenals het eerste foute antwoord van Eric... :-)

Database is ziek

Geheel tegen mijn gewoonte in had ik gisteren geen tijd voor een post! Wat was er aan de hand, of beter gezegd: wat is er aan de hand? De database is ziek!

De situatie is zo ernstig dat we terug moeten naar de situatie van donderdag, middels een backup. Nu is ene Murphy in het dagelijks leven al geen onbekende, op automatiseringsgebied is hij een lastige buurman. Je hebt er veel vaker last van. De tape-caroussel (nodig voor het terugzetten van de gegevens) blijkt juist nu een hardware-error te hebben.

Dat geeft mij wat lucht om het hele restore- en recovery-scenario 'op mijn gemak' voor te bereiden. Dag weekend!

Maakt u zich echter geen zorgen, de uitslag van de Quiz komt er zometeen nog aan.

September 25, 2003

August Ferdinand M÷bius

Morgen is het 135 jaar geleden dat August Ferdinand M÷bius overleed, dit gebeurde dus op 26 september 1868. M÷bius werd geboren op 17 november 1790 te Schulpforta (Duitsland) en was een groot wiskundige.

Mobius StripIn het jaar 1813 studeerde hij te G÷ttingen onder de beroemde Carl Friedrich Gauss. In 1816 werd hem een leerstoel in de Astronomie aangeboden aan de Universiteit van Leipzig. M÷bius had de hoop om snel professor te worden. Deze hoop werd echter de bodem ingeslagen. De wijze waarop hij college gaf was dermate saai dat hij leerlingen moest lokken door zijn lessen gratis aan te bieden.

Een van de dingen waardoor M÷bius beroemd is geworden is de M÷bius strip, zie afbeelding. De M÷bius strip (band) is een eenzijdig oppervlak: als je er een viltstift op zet kun je de gehele band kleuren zonder die stift op te tillen!

Doordat de M÷bius strip geen begin en geen einde heeft, wordt hij gebruikt als Recycle Logo, zie deze willekeurige site als voorbeeld.

Het leuke is dat de M÷bius strip heel gemakkelijk te maken is. Neem een lange reep papier en plak of niet de twee uiteinden aan elkaar, nadat u het ene uiteinde een halve slag heeft gedraaid.

En dan nu een heuse Quiz-vraag! Als u deze band over de lengterichting doorknipt, wat gebeurt er dan? De band:

  • A. Valt uiteen in twee losse ringen, met de slag erin
  • B. Valt uiteen in een ring, zonder de slag erin
  • C. Valt uiteen in twee losse ringen, zonder de slag erin
  • D. Valt uiteen in een ring, met twee slagen erin
  • E. Valt uiteen in twee losse ringen, met twee slagen erin

Handenarbeid met M÷bius en de CasaSpider, leuker kunnen we het niet maken!

September 24, 2003

Schaalgrootte en Machtsfactor

Op 3 september hebben de Ministers van de Nederlandse Antillen besloten hun eigen daggeldvergoeding bij dienstreizen te verdubbelen. Kregen ze eerst een vergoeding van 100 Euro per dag, nu is dat dus 200 Euro. Overnachtingen hoeven hier overigens niet van betaald te worden, maaltijden naar alle waarschijnlijkheid evenmin.

Meestal worden verhogingen uitgedrukt in een percentage met een getal achter de komma. Bijvoorbeeld 4.56 procent. Een verdubbeling (100%) ziet men niet vaak. Dit gebeurt alleen als het een relatief kleine groep betreft, neem Moberg. Daarentegen zal men niet snel meemaken dat besloten wordt om de bijstands- of AOW-uitkering te verdubbelen.

Toch is het niet automatisch zo dat kleine groepen altijd worden bevoordeeld. Er is ook nog de Machtsfactor, niet te verwarren met Max Factor. Het is duidelijk dat Ministers een bepaalde macht hebben, immers wie kan er nu zelf bepalen hoe hoog zijn salaris of daggeldvergoeding is.

Een voorbeeld van een kleine groep met weinig macht is de Nederlandse Sjoel Organisatie. Deze vereniging is zo onbeduidend dat ik niet eens weet hoe zij eigenlijk heet, daarom verwijs ik maar naar de Algemene Nederlandse Sjoelbond. Wat ik wel weet is dat Minister Hans Hoogervorst (VVD) de jaarlijkse subsidie aan de dames en heren sjoelers heeft stopgezet. Het gaat om een bedrag van 16.000 Euro. Overigens zijn er meer zorgorganisaties en sportclubs waar in gesneden is. Van de ene kant denk ik: 'Ach, laat die paar sjoelers dat schamele bedrag toch houden', van de andere kant vind ik een organisatie als Scouting Nederland van groter maatschappelijk belang. En die staat nu ook met lege handen. Klein zijn is niet altijd fijn!

Ik trek de volgende conclusies, waarbij SG staat voor Schaalgrootte en MF voor Machtsfactor:

  • SG klein + MF groot = dader
  • SG klein + MF klein = slachtoffer

Hoe groter de Schaalgrootte, hoe minder goed het MF-effect zichtbaar wordt. Overigens zijn SG en MF geen absolute gegevens, men dient ze in perspectief te bezien. Zo geldt voor de USA op mondiaal nivo: SG klein + MF groot.

Waar men op het toilet al niet over na kan denken...

September 23, 2003

Pulushi

Niet zo lang geleden was ik kwaad op iemand die ik niet ken. Toen ik Luchiano van school ophaalde, stond hij te huilen. Een jongetje uit klas 5 had zand in zijn haar gegooid. Mijn eerste impuls was dat ettertje achter mijn uitlaat vast te binden en driemaal rond de school te rijden. Gelukkig konden we het ventje niet vinden.

Vandaag vertelde Luchiano me dat de pestkop uit klas 5 een broertje heeft in klas 1C. Luchiano zit zelf in 1B, maar in de pauze spelen de kinderen samen. Het broertje uit klas 1C had iets tegen Luchiano gezegd. 'Papa, weet jij wat pulushi betekent?'. Ik dacht heel diep na, maar had geen flauw idee. 'Nee, ik zou het niet weten, wie zei dat en waarom?', antwoordde ik. Wellicht zou de betekenis duidelijk worden uit de context.

'Dat jongetje dat zand in mijn haar heeft gegooid heeft een broertje in klas 1C en die zei het tegen mij. Ik denk dat het halve gare betekent', aldus Luchiano. Ik raadde hem aan om het de volgende dag aan de juffrouw te vragen.

Zelf besloot ik mijn collega's G en C te raadplegen. Het leuke van Papiamentu is dat veel woorden een soort gevoel in zich hebben, dat niet zo 1, 2, 3 in het Nederlands te vertalen is. Op het moment dat ik vroeg wat pulushi betekende, gingen ze er allebei nadenkend bijstaan, steeds maar pulushi mompelend.

Na een tijdje werd langzaam duidelijk wat het was, het hoort meer bij oudere mensen. Tegen jongere mensen kan men wel zeggen dat ze al aardig op weg zijn om pulushi te worden. Het Nederlandse woord dat er uiteindelijk het dichtste bij in de buurt komt is zaniken, of zanikerd als zelfstandig naamwoord.

Voor de zekerheid vroeg ik het ook nog aan collega A. Ook deze moest even nadenken. Woorden als betweter en altijd het laatste woord hebben kwamen naar boven. A dacht nog even na en riep toen uit: 'Thuis heb je dat vaak! Met je vrouw of je vriendin, die hebben altijd wat te mekkeren!'.

In Amaro's prachtige Papiamentu-Translator bestaat het woord (nog) niet. Amaro kennende is dit gemis snel opgelost...

September 22, 2003

Doolhof

Een van de spelletjes die Luchiano graag op de computer speelt is een doolhof-spel. Een doolhof-spel ofwel Maze-game is een nuttige oefening voor een kind. Het leert erdoor dat de kortste of meest voor de hand liggende weg niet altijd de beste is. Soms moet men zijn geluk drie ingangen verderop beproeven en soms moet men zich voor het oog van het doel verwijderen om het later te kunnen bereiken. Ja, in zo'n doolhof zit een hoop levensfilosofie!

De kortste weg naar CasaSpider's werkplek?De gang naar mijn kamer in het UTS-gebouw is bepaald geen doolhof. Het zou ook niet erg slim zijn van een bedrijf om de werkplek middels een doolhof toegankelijk te maken. Dat is meer iets voor winkels, die hun klanten zolang mogelijk binnen willen houden. De werkplek daarentegen moet zo snel mogelijk bereikt worden.

Ondanks het feit dat ik niet kan tekenen heb ik een poging ondernomen om mijn werkpleksituatie grafisch weer te geven. De drie zwarte rechthoeken zijn buro's, de groene ovaaltjes computers, de lichtblauwe ovalen zijn stoelen, de rode strepen moeten deuren voorstellen en de blauwe mini-streepjes zijn de klinken.

De zwarte pijl geeft de looprichting aan. De stoel met CS dat ben ik en de R staat voor mijn Cubaanse collega Reynaldo. De deur achter mij (CS) met het nummer 2 is van buitenaf niet te openen. Ik moet dus kiezen uit de deuren 1 en 3 om op mijn luie stoel terecht te komen.

Gewoontegetrouw koos ik altijd voor deur nummer 1. Een paar weken geleden kwam Reynaldo bij mij zitten. Reynaldo kiest logischerwijs voor deur nummer 3. Als Reynaldo en ik samen een kopje koffie uit de automaat haalden en terugliepen naar onze buro's, dan ging ik dus door deur nummer 1 naar binnen en Reynaldo door deur nummer 3. Na een keer of zes begon het mij op te vallen dat Reynaldo altijd eerder bij zijn stoel aankwam dan ik. Ik moest namelijk om alle drie buro's heenlopen en vervolgens achter Reynaldo langs.

Het heeft een tijdje geduurd, maar dankzij de Doolhof-filosofie (en Reynaldo's triomfantelijke lach als hij weer eerder was) kom ik tegenwoordig binnen door deur nummer 3.

September 21, 2003

Avondje uit

Gisterenavond (alwÚÚr gisteren) vond in cafÚ De Tropen de tweede ronde plaats van een Miss-verkiezing. Als ik het mij goed herinner waren nu Miss Rainbow en Miss Bikini aan de beurt.

Omdat we toch al een babysit nodig hadden voor dit evenement, besloten Lucy en ik eerst naar de bioscoop te gaan. Het werd Freaky Friday.

Toen de film begon en ik de naam Walt Disney zag verschijnen, begon ik flink aan mijn keuze te twijfelen. Gelukkig was het geen tekenfilm, daar heb ik het niet zo op. Walt Disney staat echter ook voor zoetsappig of zelfs suikerzoet. Ik kan u melden: dat klopt!

Toch was het een leuke film. Niet verrassend, maar als ik een biefstuk bestel wil ik ook gewoon biefstuk en geen verrassing. Voordeel is dat er ook niets te verklappen valt, het thema van de film is het wederzijdse onbegrip tussen een moeder en haar dochter. Uiteraard komt het aan het eind helemaal goed.

Bij cafÚ De Tropen was het gezellig druk. Ino & Bente en Peter & Loes waren er ook. Loes mocht zelfs nog in de jury plaatsnemen. Dat kwam omdat zij een goede relatie met Annemarie Braafheid aan het opbouwen is. Annemarie Braafheid was in 1969 Runner-up bij de Miss Universe verkiezingen. Ze ziet er nog steeds goed uit en is al sinds tijden getrouwd met Stanley Brown, bekend van de 30 mei 1969 opstand.

Maar we waren gekomen voor de modellen. Driemaal werden we verwend door de 18 jonge dames. Mijn favoriete was nummer 12, volgens mij heette ze Rosanne (niet die dikke TV-ster). Helaas hadden we de camera niet bij ons, dan had u mee kunnen genieten.

Een avondje uit is voor mij niet compleet zonder een bezoek aan Nancy Snack voor een portie Lomitu ku batata. Nancy en haar man Fred staan eigenlijk nooit meer in hun snack, maar het personeel was kennelijk goed ge´nstrueerd want de lomitu smaakte als vanouds.

De babysit was blij dat we er weer waren.

September 19, 2003

Chili

Het gaat best goed met Lucy's Nederlandse les, iedere morgen studeert ze een uurtje. Gisteren bracht ik haar naar school. Op de terugweg vroeg Luchiano aan mij wat we gingen doen: 'Kunnen we naar Burger King of De Tropen gaan, papa?'.

Nu had Lucy mij de opdracht gegeven om Chili con carne klaar te maken. Dat is zo'n beetje het enige gerecht dat ik echt goed kan bereiden. Toch was Lucy's verzoek vrij ongebruikelijk, sinds zij op Curacao is kook ik eigenlijk nooit meer.

Ik antwoordde Luchiano dus: 'Nee jongen, dat kan niet. Papa moet van mama koken!'. Uit Luchiano's reactie bleek dat het inderdaad al een hele tijd geleden was dat ik gekookt had: 'Papa, kunnen mannen koken?'.

Thuis bereidde ik in 25 minuten een overheerlijke Chili. Jammer genoeg kon Luchiano mijn kookkunst niet erg waarderen. Hij gaf te kennen liever mierenpoep te eten dan mijn Chili. Wat hem betreft was het de laatste keer dat ik het eten heb klaargemaakt.

September 18, 2003

Weermannen

Er zijn twee soorten mensen: slimme en domme. Om te bepalen tot welke soort een occurrence van het type mens behoort, dient eerst gedefinieerd te worden wat nu precies slim is en wat dom.

Even opnieuw: er zijn twee soorten mensen: specialisten en generalisten. Deze soorten zijn gemakkelijker te definiŰren. Er zijn namelijk mensen die heel veel van weinig weten en er zijn mensen die iets van heel veel weten. Er zijn ook mensen die... nou ja, vult u dat zelf maar in.

Het lijkt nu net of er al vier soorten mensen bestaan, maar dat is niet zo. Gelukkig niet zeg! Neen, bovengenoemde soorten zijn eenvoudig te combineren: domme specialisten, slimme specialisten, domme generalisten en slimme generalisten. Of zijn dat nu toch vier soorten?

Gisteren keken Lucy en ik naar Tien voor Taal, een vrij onzinnig programma, maar als wij tegen de Belgen moeten maakt dat toch iets in mij los. Helaas krijgt Nederland drie van de vier keer een pak slaag van haar zuiderburen. Betekent dit nu dat Belgen slimmer zijn dan Nederlanders? Gisteren kreeg ik wel even die indruk.

Voor de leek: in Tien voor Taal spelen twee teams van drie personen uit eenzelfde beroepsgroep tegen elkaar. Een team uit Belgie, een uit Nederland. Zo kunnen bijvoorbeeld drie Belgische politici ten strijde trekken tegen drie Nederlandse acteurs.

Gisteren werd de Nederlandse eer verdedigd door drie Weermannen: Diana Woei, Peter Timofeeff en Jan Visser. Gelukkig was Erwin Krol er niet bij, want dan was het nog erger geworden. Nog nooit in mijn leven heb ik zo'n dom Nederlands team gezien, ze bakten er helemaal niets van. Geen van drieŰn! Onmiddellijk concludeerde ik dat Weerman wel het domste beroep op Aarde moet zijn.

Vandaag ben ik wat milder. Toch ben ik er nog niet uit. Zijn Weermannen specialisten of generalisten? Als zij generalisten zijn, kunnen ze onmiddellijk in de soort domme generalisten worden ingedeeld. Zijn ze specialisten, dan hebben we een probleem. Het enige wat in dat geval met zekerheid is vast te stellen, is dat de Weermannen bepaald geen specialisten zijn op het gebied van de Nederlandse Taal.

Even tussen u en mij: volgens mij behoren met name Nederlandse Weermannen toch echt niet tot de slimmeriken. Kijk, zelf ben ik absoluut geen metereoloog, maar ik woon wel op Curacao. Ik durf toch wel te stellen dat ik over een periode van een jaar gezien beter kan voorspellen wat voor weer het morgen op Curacao is dan pak hem beet Erwin Krol dat voor Nederland kan.

Wellicht wordt het tijd dat de CasaSpider eens wordt uitgenodigd voor Tien voor Taal...

September 17, 2003

Muziek Top-5

Ge´nspireerd door Elmer en Dr. Aap ben ik gaan nadenken over mijn Muziek Top-5. De samenstelling van zo'n Top-5 is nooit helemaal eerlijk, aangezien de keuze voornamelijk bepaald wordt door hetgeen men het laatst heeft gehoord. Dat is ook logisch, een mens wordt namelijk ouder en wijzer. Toen ik acht was vond ik vast een of ander dom liedje ontzettend leuk, maar dat zet ik natuurlijk niet in mijn Top-5.

CasaSpider's Muziek Top-5:

1. Jimi Hendrix - Hey Joe
2. Joe Veras - El hombre de tu vida
3. Javier Solis - Esclavo y amo
4. Ramses Shaffy & Liesbeth List - Pastorale
5. Lee Towers - Het Feyenoord Lied

Zal ik even beknopt vermelden waarom? Nou vooruit dan.

Toen ik Hey Joe voor het eerst hoorde (heel lang geleden) was ik er meteen door geraakt. Ik had het nummer opgenomen van Arbeidsvitaminen (sic!), samen met River Deep Mountain High van Tina Turner, ook een mooi nummer. Hey Joe kreeg later steeds meer betekenis voor me. Eens draaide ik het nummer zeker 60 keer achter elkaar in mijn studentenflatkamertje, toen mijn favoriete huisgenote in de kamer onder de mijne lag te rollebollen met een minder favoriete huisgenoot.

De cd El hombre de tu vida was de eerste Bachata-cd die ik heb gekocht. In die tijd leerde ik Lucy kennen. Dit nummer brengt nog steeds veel herinneringen naar boven.

Esclavo y amo van Javier Solis is gewoon een prachtig, romantisch nummer. Datzelfde geldt ook voor Pastorale. Liesbeth List en Ramses Shaffy, dat is nou echt een duo dat voor elkaar geschapen is. En Pastorale voor hun. Ik heb ze het een keer live op televisie zien zingen en dat heeft een onvergetelijke indruk op me gemaakt.

Lee Towers in een Top-5, dat zal niet vaak voorkomen! Dankzij het geweldige Feyenoord Lied is het toch gebeurd. Voetbal is gevoel en mijn gevoel is Feyenoord. Gelukkig is Lee Towers Rotterdammer, want in Nederland is er geen betere zanger om dat gevoel te vertolken. Daar is Lucy het helemaal mee eens, zij is een echte fan van Lee.

September 16, 2003

Benoemingen

Nog niet zo lang geleden bezochten de Nederlandse fractievoorzitters Curacao. Men keek zich de ogen uit of misschien beter gezegd: men hoorde zich de oren uit en dat gold met name voor wat Anthony Godett van Frente Obrero (FOL) te vertellen had.

Chica de la Semana: Shan!De Hollandse politici vonden het een hoop geschreeuw, maar voorspelden weinig daadkracht. Wel, de afgelopen dagen heeft de regering beslist daadkracht getoond. Er zijn brieven gestuurd naar alle (semi-)overheidsinstellingen met het verzoek aan de zittende commissarissen om af te treden en plaats te maken voor regeringsgezinde exemplaren.

Bij Post NV is een groot deel van de commissarissen ontslagen, met name Canadezen van Canada Post (CPIL). Raymond Heerenveen en Rufus McWilliam zijn er benoemd. Tegen deze twee laatstgenoemden, alsmede tegen ex-directeur Hedwig Komproe loopt een aanklacht wegens verduistering bij Post NV in de afgelopen jaren. Raymond Heerenveen is in 1995 veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf wegens valsheid in geschrifte, meermalen gepleegd.

CPIL-baas Gilbert HÚbert is furieus, maar krijgt niet de gelegenheid om met minister Richard Salas (Verkeer & Vervoer) over deze kwestie te spreken, hij wordt door de minister compleet genegeerd.

Ander nieuws is dat Darwin Gregg tot commissaris bij UTS (United Telecom Services) is benoemd. Ik ken de beste man niet. Op Curacao is hij echter wereldberoemd als voormalig DJ, arrangeur bij het Tumba-Festival en verkoper van mobiele telefoons. Zijn benoeming leidde tot grote hilariteit onder de Antilliaanse medewerkers. Meest gehoorde uitspraak: De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Darwin Gregg heeft onder anderen de tumba gecomponeerd waarmee Anthony Godett vorig jaar optrad.

Waarom de foto van La Chica de la Semana bij deze post hoor ik u denken. Ach, politici komen, politici gaan, maar mooie meisjes blijven altijd bestaan. In het kader van benoemingen mag deze Chica niet ontbreken. Zij heet overigens Shan en is verpleegster van beroep.

September 15, 2003

Wijnexpert

Sinds afgelopen zaterdag is Centrum Supermarkt weer open! Voor degenen die het Curacaose nieuws niet zo goed volgen, het magazijn van Centrum Supermarkt Mahaai is een week geleden volledig afgebrand. Gelukkig ondervond de winkel geen schade.

Aandachtig stond ik de diverse soorten chocoladepasta te bekijken. Een jongedame kwam naar me toe: 'Meneer, u ziet eruit als iemand die veel verstand van wijn heeft! Kunt u me helpen een zoete witte wijn uit te zoeken?'.

Ik had al moeite om een pot chocoladepasta uit te kiezen. Maar dat zei ik niet. Ik liep met het meisje mee naar de wijn. Daar stond nˇg een jongedame. Met zijn drieŰn bekeken we de wijnen. Het was gezellig.

Helaas heb ik dus helemaal geen verstand van zoete witte wijn. Toen de dames daar achter aan het komen waren, verwees ik ze naar de bedrijfsleider. Maar ja, nu zit het in mijn hoofd: 'Wat had ik de jongedames moeten aanbevelen?'.

Handtekeningen ongeldig

Vanaf februari zijn er in Venezuela door de oppositie ruim drie miljoen handtekeningen verzameld ten behoeve van het Referendo Revocatorio. Een referendum met als doel het afzetten van de huidige president Hugo Chavez. Deze stelde al enige malen dat de handtekeningen voor een groot gedeelte vervalst waren en erkende ze derhalve niet.

Consejo Nacional Electoral VenezuelaTot een week geleden had ik nog nooit van het Consejo Nacional Electoral (Nationale Verkiezings Raad) gehoord, inmiddels is dit al de derde keer dat ik erover schrijf. Het CNE bewaart de ingezamelde handtekeningen. Tevens wordt de inzamelingsprocedure er juridisch getoetst.

Woordvoerster en Procuradora General de la Republica Marisol Plaza heeft de handtekeningen nu ongeldig verklaard. Zij noemde twee motieven voor de afwijzing. Ten eerste ontstond het recht op een Referendo Revocatorio pas op 20 augustus en mocht derhalve pas vanaf die datum een aanvang worden gemaakt met het inzamelen. Ten tweede is een gedeelte van de handtekeningen ingezameld op grond van een Referendo Consultivo. Om geldig te zijn voor een Referendo Revocatorio moet expliciet worden aangegeven dat de handtekeningen hiervoor bedoeld zijn.

De oppositie had niet anders verwacht. Marisol Plaza wordt door hun schertsend La abogada de Chavez genoemd, ofwel Chavez' advocate. Ik heb niet de indruk dat de oppositie erg ondersteboven is van de afwijzing. Men start vrolijk opnieuw met het inzamelen van de handtekeningen. Om het referendum door te laten gaan, dient 20% van het electoraat zich hiervoor uit te spreken. Dit komt neer op circa 2.4 miljoen mensen. Volgens de Venezolaanse consultants alhier haalt men nu moeiteloos de vier of vijf miljoen.

In de 24 Venezolaanse provincies worden 8500 inzamelplaatsen ingericht. Op 5 oktober worden de handtekeningen ingezameld, dat is op een zondag. Op zijn vroegst 90 dagen nadien kunnen nieuwe verkiezingen worden uitgeschreven, we praten dan over het jaar 2004.

September 13, 2003

Nederland - Belgie

Vroeger waren de Belgen gekker dan de Nederlanders, daarmee is meteen het ontstaan van de Belgenmop verklaard. In de loop der tijd hebben zij hun achterstand op intellectueel gebied ruimschoots goedgemaakt. Belgie gaat qua slimheid nu fier aan de leiding, dat wordt bijna week in week uit bewezen bij Tien voor Taal.

Gisteren ondervonden de sympathieke frietenbakkers toch een forse terugslag. Weliswaar is het nog allemaal heel lokaal en pril, maar als het om image gaat kan men er niet gauw genoeg bij zijn.

In Nederland strijden actiegroepen, omwonenden en (sommige) politieke partijen al jaren tegen de geluidsoverlast op en door Schiphol. Er wordt gesproken over wel of geen extra landingsbaan en hoeveel vliegbewegingen per baan acceptabel zijn, maar de omwonenden zijn de dupe. Dag en nacht om de zoveel minuten een vliegtuig over je dak is geen pretje. Toch lijkt het erop dat er alleen maar meer vliegverkeer komt.

In Kortrijk (Belgie) hebben ze een schitterend zwembad, dat zag ik met mijn eigen ogen op het journaal. Maarliefst 87.000 mensen bezochten dit bad tussen 1 mei en 1 september. Nu is er welgeteld ÚÚn buurtbewoner die over geluidsoverlast klaagde. De Inspectie (van Milieu?) kwam langs en constateerde dat er 57 DB werd geproduceerd, waar 50 de norm is. Dus moet het zwembad dicht.

Belgie gekker dan Nederland?

Als dit doorgaat moet Nederland zijn eerste plaats qua Mallotigheidsgehalte weer overdoen aan haar zuiderburen. Al die tegenstanders van Schiphol raad ik aan om de Belgische Milieu-inspectie eens te consulteren. Kan het volgende week zomaar dicht zijn!

September 12, 2003

Korte kleren

Verhalen zijn belangrijk voor iedereen, en zeker voor kinderen. Hetzelfde kind dat in het dagelijks leven snel afgeleid is en moeite heeft om zich te concentreren, kan 's avonds gebiologeerd aan je lip hangen bij het luisteren naar een mooi verhaal.

Gelukkig zijn er talloze mooie verhalen, bekende sprookjes als Roodkapje en Sneeuwwitje hebben eeuwigheidswaarde. Luchiano (5) zit nu ruim een maand in de eerste klas van de protestantse Marnix Basisschool. Het is verbazingwekkend hoeveel hij in die korte tijd heeft geleerd. Tegenwoordig loopt hij de hele dag te spellen: 'b-r-i-l, bril! w-a-r-m, warm!', het lijkt wel een doorlopende uitzending van Lingo bij ons thuis.

In de auto op weg naar huis vroeg Luchiano of ik een verhaal wilde horen. 'Ja hoor, vertel maar', antwoordde ik. Luchiano stak van wal: 'In het begin riep God de mensen tot leven. De mensen gingen vaak naar de kerk. Na een tijdje gingen ze niet meer naar de kerk. Ze gingen naar een feest en ze deden korte kleren aan, waar je de buik kon zien! Dat vond God niet zo leuk'. Tot zover, de mensen hadden duidelijk straf verdiend.

Dit was een stukje van het verhaal De Ark van Noah. Wij hebben thuis een Bijbel met plaatjes. Luchiano had het verhaal van Noah in een mum van tijd gevonden. De verhalen van Adam en Eva en Kain en Abel hebben we inmiddels ook gehoord, vandaag is geloof ik De Toren van Babel aan de beurt.

Uiteraard kende ik deze verhalen uit mijn jeugd. In de loop der tijd is het religieuze er bij mij wel afgesleten, maar ik ben blij dat Luchiano ze hoort. Ook de Bijbelverhalen hebben eeuwigheidswaarde.

September 11, 2003

Nieuwe Macho's

Ik haal zelf mijn biertje uit de koelkast bij een voetbalwedstrijd, neem er zelfs met plezier een voor Lucy mee. Als Luchiano een nachtmerrie heeft, ren ik naar de slaapkamer en troost hem. Ik koop chips bij de supermarkt.

Op grond van bovenstaande zinnen ben ik opgestaan als Nieuwe Macho. Aldus Annelieke Dijkstra in het Algemeen Dagblad. Dit is op zijn zachtst gezegd een merkwaardige redenering. Iemand voldoet niet meer aan de standaard (Macho=hork die vanaf de bank zijn vrouw dirigeert) en dus wordt de standaard aangepast.

De titel van het stuk luidt overigens: Macho wordt vrouwvriendelijker, dat is ook een leuke. Macho's zijn per definitie natuurlijk vrouwonvriendelijk, dat weet iedereen. Maar waar zijn (echte) vrouwen dol op? Precies, op vrouwonvriendelijke en zo fout mogelijke mannen. Doorredenerend kan men stellen dat Macho's dus toch vrouwvriendelijk zijn, zij voldoen immers het meest aan de (vaak geheime) behoefte van de (echte) vrouw.

Erg grappig trouwens dat een dergelijk onderzoek in Nederland is gehouden. Daaraan ziet men maar weer eens dat alles relatief is. Volgens de Antilliaanse man is de Nederlander namelijk het Watje bij uitstek. Zit daar niet een kern van waarheid in?

September 10, 2003

Het is een schande!

"Het is een schande! Het is een schande! Dat is nooit een penalty! Nooit!"

(Bekijkt de herhaling)
"Tja, hij duwt hem in de rug, hij duwt hem..."

"Ja, je kan hem geven. Je kan hem geven. Je kan hem geven. Je kan hem geven."

Jack van Gelder, vrij geciteerd bij de penalty voor Tsjechie in de 16e minuut. Edgar Davids mocht meteen douchen, tweemaal geel.

Tsjechische Republiek - Nederland 3-1.

Vino Tinto

Vandaag is het Woensdag Voetbaldag! Met een beetje pech blijft het echter gewoon Woensdag Gehaktdag, tenminste als mijn pessimistische voorspelling uitkomt dat de Tjechen ons met een nulletje of drie de oren gaan wassen. Deze voorspelling is gebaseerd op de Wetten van de Kansberekening en logisch gezien wordt het daarom dus 3-0.

Anderszijds is volgens de Wetten van de Kansberekening de kans ook niet zo groot dat een lelijke man een knappe vrouw aan de haak slaat en toch zie ik het regelmatig gebeuren. Er is dus nog hoop, met dank aan Pandora.

Er is zelfs nog meer hoop! Naast mij zit de uit Cuba afkomstige voetbalfanaat Reynaldo. Volgens hem gaat Nederland met 1-0 winnen. Na zijn voorspelling ging Reynaldo op het web naar informatie zoeken over Tjechie. Al snel kwam hij erachter dat het geen gemakkelijke opgave voor Nederland wordt: 'Sjonge, die Tjechen zijn wel goed zeg!'.

Gisteren speelde Venezuela thuis tegen Argentinie. Lucy is om bepaalde redenen nogal gecharmeerd van Venezuela en hoopte vurig dat het Vino Tinto team ging winnen. Voor de duidelijkheid: Vino Tinto (rode wijn) is de bijnaam van de Venezolaanse ploeg, ze hebben namelijk rode shirtjes aan. Na de 0-3 nederlaag zei ik tegen Lucy dat ze beter niet zoveel hadden gedronken, haha. Wie neemt er nu zo'n bijnaam? De Belgen hebben ook rode shirts, maar heten Rode Duivels. Kijk, dat maakt indruk. Tegen een paar rode wijnflessen voetballen, daar ligt natuurlijk geen tegenstander wakker van.

Met Reynaldo sprak ik over het Nederlands Elftal van de jaren zeventig, de Gouden Tijd. In Zuid-Amerika had Nederland als bijnaam La Naranja Mecßnica, ongeveer te vertalen als het Oranje Mechaniek. Overigens betekent naranja ook sinasappel.

Over een paar uur weten we meer. (???)

September 9, 2003

Thuis te gast

Als je niet uitkijkt kabbelt het leven maar een beetje aan en is het zelfs bijna saai te noemen. Gelukkig zijn er regelmatig kwesties, voor het broodnodige zout in de pap.

Jacob Gelt Dekker is een controversieel man die wel overweg kan met het zoutvaatje. Behalve controversieel is hij, als voormalig eigenaar van Super Photo en Budget Rent a Car, vermogend. Overigens is John Padget het zakelijk brein en Jacob Gelt Dekker de man van de ideeŰn. Tweemaal overwon hij kanker, hetgeen ongetwijfeld grote invloed heeft gehad op de prioriteiten in zijn leven.

Gelt Dekker heeft veel geld (en tijd) ge´nvesteerd in de voorheen slecht onderhouden wijk Otrabanda. Zijn hotel Kurß Hulanda is een (eigenlijk te) mooie parel in deze wijk. Tot zijn verbazing ontving Gelt Dekker niet veel waardering van de Curacaose bevolking voor al zijn inspanningen. Wel werd hij benaderd door politieke partijen om geld te doneren, verzoeken waar hij uit principe niet aan wenste te voldoen. Dat kwam Gelt Dekker, volgens zijn eigen lezing, op tegenwerking te staan met betrekking tot zijn projecten. Mede hierdoor is hij enigszins verbitterd geraakt.

John Leerdam is Tweede Kamerlid voor de PvdA. In juli verbleef hij in Gelt Dekker's hotel Kurß Hulanda. Volgens hem zelf was Leerdam thuis te gast bij Gelt Dekker en hoefde daarom niets te betalen. Laatstgenoemde zag dat toch anders en presenteerde een rekening van ruim 2800 dollar voor het verblijf, een bedrag dat na een aanmaning van advocaat Spong door Leerdam is voldaan.

Nu had Gelt Dekker aan Leerdam gevraagd of deze ervoor kon zorgen dat de fractievoorzitters tijdens hun reis eind augustus in zijn hotel konden verblijven. Dit is niet doorgegaan, de politici kozen voor het Avila Beach Hotel. Volgens Leerdam was Gelt Dekker hier kwaad over en moest hij daarom alsnog zijn rekening betalen.

Dat de fractievoorzitters voor Avila Beach kozen kan te maken hebben met het feit dat Gelt Dekker zich nogal negatief heeft uitgelaten over Haagse politici, die volgens hem allemaal corrupt zijn. Deze uitlatingen zijn deels ingegeven door de reeds eerder genoemde verbittering en frustratie, maar volgens mij ook doordat hij financieel volledig onafhankelijk is en zich geen blad voor de mond hoeft te nemen.

Dat is heel mooi, maar nu klaagt Gelt Dekker dat Nederlandse politici hem boycotten. Dat zou niet fair zijn, want het hotel en de arme medewerkers lijden daar onder. Tja, daar had hij eerder aan moeten denken. Ik geef de politici groot gelijk. Als Gelt Dekker luidkeels zou verkondigen dat Amerikanen onbeschofte varkens zijn, heeft dat naar alle waarschijnlijkeid ook een negatief effect op de bezoekersaantallen uit de USA.

Ik zag een analogie met een andere kwestie, van GJ en Dreknek. Maar die hou ik voor me...

September 8, 2003

Aileen

Chica de la Semana: Aileen!Heeft u ze gemist de laatste tijd, de Chica's? Eigenlijk moet ik deze vraag alleen aan de mannelijke bezoekers stellen. Ik heb besloten om alleen speciale Chica's op dit log te plaatsen. Niet dat de andere het niet waard zijn, integendeel! Dit log is basically echter wel serieus...

Zondag zag het er niet zo goed uit. Wel qua weer (het is bloedheet op Curacao), maar niet qua Chica's. Maar ja, als je het niet meer verwacht, dan gebeurt het vaak. Lucy was foto's aan het nemen van Sue-Ann en Sharif, toen drie dames vlakbij Luchiano en mij gingen zitten.

Een dame was wat ouder, een dame was zwanger, maar nummer drie trok meteen mijn aandacht. Achteraf was dat bijzonder dom van mij, maar zo ben ik. De zwangere dame ken ik nota bene, het was Vanesa, de vriendin van Karaoke-kanon Richard V.

Aileen bleek de zus van Vanesa te zijn en de iets oudere dame is hun moeder. Terwijl het Happy Hour op Mambo al lang afgelopen en dat van Wet & Wild in volle gang was, schoot Lucy een mooie foto-serie van Aileen. U kunt de serie bekijken op de LaChicaMerengue website (directe link).

Cortocircuito en el CNE

Als dat niet toevallig is! Schrijf ik het eerste stukje van mijn leven over het Consejo Nacional Electoral in Venezuela, breekt er even later brand uit.

In een land waar de strijd tussen Chavistas en Anti-Chavistas zich verhardt, groeit het wantrouwen. Officieel wordt cortocircuito (kortsluiting) als oorzaak van de brand genoemd, net als zaterdag bij Centrum Supermarkt.

Waar bij Centrum Supermarkt echter voornamelijk artikelen in de schappen liggen waarvan de houdbaarheidsdatum ruimschoots is overschreden, worden in het CNE de drie miljoen handtekeningen bewaard die noodzakelijk zijn om het Referendo Revocatorio te laten doorgaan.

Het goede nieuws is dat de handtekeningen veiliggesteld zijn. Bron: El Nacional, de toonaangevende krant in Venezuela.

Hugo Chavez (2)

Wel of geen referendum, het houdt de gemoederen aardig bezig in Venezuela. En op Curacao dus ook, hier leven en werken veel Venezolanen en de hoofdstad Caracas (klemtoon op de tweede a!) ligt op minder dan een kwartier vliegen van Willemstad.

David Rietveld liet in zijn commentaar een interessante link achter: Chavez, the Film. Ik heb deze site vluchtig bekeken, het is een pro-Chavez en anti-Amerika site. Als ik hem tenminste niet te vluchtig heb bekeken. Het is een feit dat de Verenigde Staten deze regio goed in de gaten houden en er op allerlei manieren invloed uit willen oefenen. Er zijn veel Zuid-Amerikanen die een grote hekel aan deze inmenging hebben, het gaat de Amerikanen uiteraard niet om het welbevinden van de bewoners.

De Consejo Nacional Electoral (Nationale Verkiezings Raad) heeft de ambassadeur van de Verenigde Staten, Charles Shapiro, uitgenodigd. De Verenigde Staten steunen de oppositie in Venezuela en zijn anti-Chavez. Ze hebben het niet zo op de vriendjes van Fidel Castro, maar importeren wel veel olie uit Venezuela. Shapiro sprak zich (uiteraard) uit vˇˇr het referendum.

Chavez was zowel boos op Shapiro (Amerikaan) als op het Consejo Nacional Electoral. Hij vroeg zich af waarom deze Raad speciaal de Amerikaanse ambassadeur had uitgenodigd en niet die van Colombia of Equador. Chavez in een reactie: 'OlvÝdense que aquÝ van a estar metiendo sus manos' (Vergeet het maar met uw bemoeizucht hier). Hij benadrukte dat Venezuela een souvereine staat is. Saillant detail in deze is dat Lula, president van Brazilie, waar Chavez juist wŔl vrienden mee wil zijn, zich ook voor het referendum heeft uitgesproken. Hij werd daar door Chavez niet op aangevallen.

De opkomst bij verkiezingen in Venezuela is traditioneel laag. In plaats van opkomst heeft men het over Abstenciˇn, de thuisblijvers. In Nederland zegt men dat met name de lager opgeleiden thuisblijven, een hoge opkomst zorgt voor betere resultaten in linkse kringen. In Venezuela schijnt het volgens twee Venezolaanse consultants die ik sprak juist de middenklasse te zijn die al jaren geen zin meer heeft om te stemmen. Het maakte toch niet uit.

Inmiddels maakt het wel degelijk wat uit. Ik vroeg aan de consultants wat zij zouden doen als zij op de dag van het referendum of verkiezingen in het buitenland zaten. 'We gaan onmiddellijk terug! Onze stem mag nu niet verloren gaan!', antwoordden ze in koor. Uit de context is wel duidelijk dat zij niet voor Chavez stemmen dacht ik zo.

September 7, 2003

Centrum brandt!

Neen, het is niet zo erg als op 30 mei 1969, toen Punda en Otrabanda in brand stonden. Maar toch, met Centrum Supermarkt Mahaai (in Piscadera staat het andere filiaal) heb ik een haat-liefde verhouding. En juist bij deze supermarkt woedde gisteren een flinke brand.

De brand is ontstaan in het magazijn, terwijl in de winkel gewoon gewinkeld werd, tja, wat moet men anders in een winkel. Er schijnt enige paniek te zijn uitgebroken toen rookontwikkeling ontstond.

Het fijne weet ik er niet van, maar het magazijn schijnt verloren te zijn. De lokale kranten laten niets van zich horen, daarom neem ik het journalistieke gedeelte maar voor mijn rekening. Over de oorzaak is officieel niets bekend, wel dat het reeds de derde keer in niet al te lange tijd is...

Vanmorgen ging ik boodschappen doen met Luchiano. Ondanks de brand reden we gewoontegetrouw richting Centrum Supermarkt. In een brede circel rondom de supermarkt zijn de straten echter afgezet. Van een afstand kon ik zien dat er nog steeds rookontwikkeling is.

We hebben onze boodschappen bij Supermarkt Mangusa, Rio Canario, gedaan. Stuk goedkoper!

September 6, 2003

LA Curacao

Op de achtergrond klinkt Aventura, nou ja op de achtergrond... de MP3's knallen uit de nieuwe installatie. De oude was niet kapot, dus waarom hebben we nu een nieuwe?

Vandaag was de dag van de zoveelste Weblogmeeting, jammer genoeg kon ik voor de zoveelste keer niet aanwezig zijn. Ander nieuws was de 3-1 overwinning van Nederland op Oostenrijk. Deze wedstrijd werd vanaf half drie op TeleCuracao uitgezonden, maar ik heb hem vrijwel helemaal gemist. Dat had te maken met de nieuwe installatie...

Sinds vorige week zit Lucy op een cursus Nederlands. Bij de cursus horen ook twee cassette-bandjes. Nu wilde het geval dat wij geen enkele werkende casetterecorder meer in huis hebben. 'Ach, ik koop zaterdag wel een simpel gevalletje', zei ik toen nog relaxed.

Om twee uur gingen Luchiano en ik op pad. We moesten ook nog een nieuwe WC-bril zoeken, de oude had het begeven onder Luchiano's mijn gewicht. Daarna reden we naar LA Curacao, een soort Hindoe-warenhuisje te Salinja.

Ik zag wat modellen radio-cassetterecorder staan voor ongeveer 36 gulden (20 US dollar). De knoppen zagen er zeer gammel uit. Dus moest ik upgraden naar een degelijke Philips van 75 gulden. Dat was echter een zeer simpel apparaat en voor 110 gulden zag ik een setje met CD-speler. Voor nog 30 gulden meer stond er nog een leuker setje van Aiwa.

Met de verkoper testte ik de installatie. Aanvankelijk werkte hij niet, dat kwam omdat het ding nog op 220 volt stond. Op Curacao gebruiken we 127 en 220 volt doorelkaar, dat is oppassen geblazen. De man zette hem op 110 volt en hij deed het. Ik maakte een opmerking over het CD-deksel dat nogal gemakkelijk openging. Vervolgens liep ik naar de kassa om te betalen, de installatie zou er zo aankomen.

Thuis ging ik meteen voor de TV zitten om de tweede helft van Nederland - Oostenrijk te bekijken. Lucy probeerde ondertussen de nieuwe installatie uit. Die deed niks! Ik kon het niet geloven, maar de radio gaf verschillende kanalen tegelijk weer en de CD-speler haperde! Ik ontplofte! Vloekend en tierend pakte ik het zaakje in en stapte in de auto, vastbesloten om de installatie om het nekje van de Hindoestaanse verkoper te knopen.

Ze zagen waarschijnlijk al dat ik niet in mijn liefelijkste bui was. Twee man probeerden me te kalmeren en een derde sloot de installatie aan. En warempel, hij deed het! De technicus had hem wel even op 110 volt gezet. 'Ja zeg, hoe kan dat nou!', zei ik, 'zojuist hebben we dat apparaat getest en op 110 volt gezet, hoe komt hij nou in Godsnaam weer op 220 volt?'.

'Ahum', zei de Hindoestaanse verkoper, 'ja ziet u, u maakte een opmerking over dat CD-deksel en dus heb ik een ander apparaat laten halen'.
'Ja zeg, waarvoor hebben we dan getest of deze het deed, nou?', voegde ik hem toe. U moet weten dat het op Curacao heel gebruikelijk is om apparaten in de winkel uit te testen, maar ja, op deze manier had dat natuurlijk erg weinig zin.

'Ik wil mijn geld terug, ik heb het helemaal gehad met dat apparaat en mijn voetbalwedstrijd is verknald', was mijn eindconclusie. Het apparaat werkte inmiddels, toch deed men niet moeilijk en ik kreeg mijn geld terug. Dat was wel sympathiek van LA Curacao.

Hiermee is het verhaal echter nog niet afgelopen. Thuis stelde Lucy terecht dat zij nog steeds een cassetterecorder nodig had. Om vijf uur gingen we naar Punda en verzeilden in het andere filiaal van LA Curacao. Via een Sony voor 160 gulden kwamen we uiteindelijk terecht bij een Panasonic Soundmachine, met MP3-ondersteuning. Alleen betrof het het laatste demo-exemplaar. Ik ben daar niet zo wild van, van een apparaat dat mogelijk al weken of maanden in de winkel staat.

De verkoper zag dat ik het niet zo leuk vond en kwam toen met de oplossing. 'In ons filiaal te Salinja hebben ze er nog een paar op voorraad, ik bel ze wel even'. Even later haalden we ons nieuwe soundsystem op bij LA Curacao in Salinja. De verkopers keken ietwat zuur: 'Oh, u heeft hem nu in Punda gekocht'. 'Ja, dat klopt'.

Dankzij Lucy's cursus Nederlands luisteren we nu dus naar MP3's, de cassetterecorder doet het overigens ook...

September 5, 2003

Wiens brood men eet

Net las ik bij KommaPuntLog iets waar ik al de hele dag over nadenk: het buitensporige salaris van de nieuwe Ahold directeur.

Zijn salaris kan me niet zoveel schelen, ik vind het minder buitensporig dan wat veel voetballers verdienen. Jongens van een jaar of 20 die eigenlijk nog niets hebben bereikt steken zomaar een miljoen Euro in hun zak. Volgens mij wordt men daar geen beter mens van, maar dat terzijde.

Neen, wat ik zo vreemd vind is het volgende. Ex-premier Kok vond in een ver verleden dat topmanagers aan exhibitionistische zelfverrijking deden met hun drang naar steeds hogere salarissen. Nu hij diverse commissariaten bekleedt, verdedigde hij de salarisverhoging van het topmanagement bij ING door te stellen dat dit noodzakelijk is, want anders kunnen wij op management-gebied niet concurreren met het buitenland.

Dan breekt mij toch de klomp! Ahold is het bedrijf dat nu de allerhoogste beloning voor zijn directeur heeft bedacht, en wie nemen ze aan? Een Zweed!!! Ik heb niets tegen Zweden, maar waartoe gaat deze onzin leiden?

Waarschijnlijk moeten Nederlandse topmanagers straks volgens Kok meer verdienen dan buitenlandse topmanagers in Nederland. Is hier misschien sprake van een geniale circelredenering?

Referendo Revocatorio

Gisteren stipte ik het aan, vandaag kan ik er daarom niet onderuit, onder een post over Hugo Chavez. Het rommelt al een hele tijd in Venezuela. In december 2002 staakte Venezuela massaal en trokken meer dan een miljoen mensen dagelijks naar het paleis Miraflores met als doel om president Hugo Chavez te bewegen af te treden.

In 1998 won Chavez voor de eerste keer de verkiezingen en werd president van Venezuela. In het jaar 2000 werd hij herkozen. Inmiddels was er een nieuwe door hem zelf ontworpen wet actief, waardoor de regeerperiode zes jaar duurt. In principe zijn er daarom pas in 2006 nieuwe verkiezingen.

El Presidente de Venezuela: Hugo Chavez!Het volk krijgt echter halverwege de regeertermijn ÚÚnmaal de mogelijkheid toch van de president af te komen. Dit dient te geschieden middels een Referendo Revocatorio, tja hoe vertaal je dat, een referendum om het ongedaan te maken. Om dit referendum te laten plaatsvinden dienen er een paar miljoen handtekeningen verzameld te worden.

Op zich sta ik vrij neutraal tegenover Chavez, zijn idealen spreken me eigenlijk meer aan dan de daden van zijn voorgangers. Die daden bestonden voornamelijk uit het vullen van de eigen zakken. Feitelijk hoeft er geen armoede te bestaan in Venezuela, het vijfde grootste olie-exporterende land ter wereld.

In de loop der tijd is Chavez echter tamelijk dictatoriale trekjes gaan ontwikkelen (Animal Farm?). Hij heeft absoluut geen zin in een Referendo Revocatorio. In januari beloofde hij dit referendum door te laten gaan in augustus. Dat deed hij in onderhandelingen om de al meer dan een maand durende staking te doen stoppen. Eigenlijk wilden de stakingsleiders dat Chavez onmiddellijk zou aftreden, uiteindelijk accepteerde men het compromis van het referendum.

Op dit moment stelt Chavez dat een groot gedeelte van de handtekeningen voor het referendum vervalst is door de oppositie. Hij spreekt zelfs over criminele activiteiten. Chavez schroomt ook niet om belangrijke tegenstanders in de cel te smijten. De leider van de meest invloedrijke vakbond CTV, Carlos Ortega, leeft voor de zekerheid in ballingschap.

Mocht het referendum doorgaan, dan is er een gerede kans dat een meerderheid tegen Chavez stemt. Daarmee is de kwestie echter nog niet opgelost. In dat geval dienen nieuwe verkiezingen te worden gehouden. Het grootste probleem van de oppositie is dat zij erg verdeeld is. Enige namen: Henrique Salas Romer, Julio Borges, Claudio FermÝn, Juan Fernßndez en eerder genoemde Carlos Ortega.

Als al deze mannen voor eigen gewin gaan, bestaat er een grote kans dat Hugo Chavez wederom de verkiezingen wint! Chavez heeft een vrij stabiele aanhang van iets meer dan 30%, voornamelijk onder de armen. Tel daarbij op dat de opkomst bij verkiezingen erg laag is, maximaal zo'n 60% en het is duidelijk dat slechts een verenigde oppositie kans maakt. Om zich in te dekken heeft de oppositie voorgesteld dat als Chavez het referendum verliest, hij uitgesloten wordt van de verkiezingen. Dit voorstel is door Chavez honend weggelachen. Als de oppositie hieraan vast wilde houden, zou er zeker geen referendum plaatsvinden. Wijselijk koos de oppositie toen eieren voor haar geld.

Wordt vervolgd...

September 4, 2003

Ik zie, ik zie

Vandaag was ik van plan om over Hugo Chavez, president van Venezuela te schrijven. Door omstandigheden is het wat lichtere kost geworden, Chavez houd u van mij tegoed. Tussen de middag eet ik wat, surf ik wat en rust ik wat uit. Meestal komt Luchiano (5) dan bij me liggen, even kletsen.

Op school leert Luchiano lezen volgens de methodiek van Veilig Leren Lezen. Dat is verder niet zo spectaculair, maar op de website zag ik een aantal dingen die ouders met hun kind kunnen oefenen.

Een van de spelletjes waardoor het kind een beter begrip van de letters krijgt is Ik zie, ik zie wat jij niet ziet en het begint met een.... En dan volgt er een letter. Als Luchiano en ik gezellig naast elkaar liggen, beperken we het onderzoeksgebied tot het menselijk lichaam, dan hoef je je hoofd niet zo te draaien.

Oog, oor, neus, mond en been waren al aan de beurt geweest. Luchiano: 'Ik zie, ik zie wat jij niet ziet en het begint met een S!'. Ik ging het gebruikelijke rijtje lichaamsdelen af, maar kwam er geen een met een S tegen. 'Zit het echt op mijn lichaam?', vroeg ik voor de zekerheid. 'Ja, het zit echt op jouw lichaam', confirmeerde Luchiano.

Na nog even nadenken gaf ik het op. 'Ik geef het op, zeg het maar!'. Glunderend zei Luchiano: 'Het is... soeweet!!!' en hij keek me verwachtingsvol aan. Ik schoot in de lach en legde hem uit dat het niet soeweet is, maar zweet.

Even later had ik buik in gedachten en Luchiano kon er niet opkomen. Daarom wees ik het gebied van mijn borst en buik aan. 'Hier zit het ongeveer', gaf ik als hint. Onmiddellijk zei Luchiano: 'Tieten!!!'.

Dat vond ik nou weer niet zo slim, want tieten begint helemaal niet met een B.

September 3, 2003

Maagdelijk

Toen God de Aarde schiep zag deze er nog mooi en onbedorven uit. Eigenlijk ben ik meer een aanhanger van de Evolutie-theorie, maar ja, Luchiano zit op een Protestantse school en daar plukken we nu de vruchten van. 'Papa, eerst was de aarde verloren. Er was duisternis. Toen sprak God zijn woord en er was licht'.

Ik heb daar geen moeite mee. Alleen kent Luchiano deze tekst ook in liedvorm en als hij dit lied uit volle borst in Centrum Supermarkt zingt, loop ik snel even door naar de vleeswaren ofzo. Geintje natuurlijk.

Nadat God de Aarde had geschapen zijn er vele dingen gebeurd, zoals een paar ijstijden, vulkaanuitbarstingen, aardbevingen enzovoorts. Men zegt wel eens dat met het komen van de Mens de ellende begonnen is. Sommigen geven zelfs specifiek de Man de schuld! In snel tempo sloeg de vervuiling (op velerlei gebied) toe.

Hoe kom ik daar nou zo op? Dat komt door niemand minder dan Bareuh! Zij meldde in een commentaar dat het nieuwe log een fijne layout heeft. Zo is het maar net, maar het leuke is dat ik er nog vrijwel niets aan veranderd heb, alles is nog maagdelijk. De vraag is hoelang dit zo blijft.

In plaats van tijd in layouts investeren kan men dat beter doen in studeren. Op dit moment is het hele Spider-gezin bezig om een hoger kennisnivo te bereiken. Luchiano zit in de eerste klas van de basisschool, Lucy is gisteren met een cursus Nederlands begonnen en zelf start ik vanavond met de zoveelste cursus Spaans bij Unamuno.

Luchiano vindt het wel mooi dat we allemaal op school zitten. Gisteren in de auto vroeg hij pesterig aan zijn moeder of ze ook een kwartiertje buiten mocht spelen op haar nieuwe school. Zijn gevoel voor humor is in ieder geval niet meer maagdelijk.

September 2, 2003

Gymnastiek

Vanmorgen had Luchiano zijn allereerste officiŰle gymnastiekles. In het weekend hebben we twee outfits voor hem gekocht, alsmede een paar keds, in het Nederlands gymschoenen genaamd.

Het jong kon bijna niet slapen van de opwinding: 'Papa, ik kan niet wachten tot het morgen is' en meer van dat soort ongein. Neen, 's avonds als hij naar bed gaat is Luchiano altijd bijzonder wakker. 's Morgens om kwart over zes is het een heel ander verhaal. Het blijft een vreemd verschijnsel, dat men als men gaat slapen wakkerder is dan bij het opstaan. Na het eten heeft men toch ook niet meer honger dan ervoor, of wel soms.

Uiteraard was ik zeer benieuwd naar de inhoud van de gymles. Nou, dat viel (mij) toch ietwat tegen. Er is alleen wat gehuppeld! Dat was in mijn tijd wel anders. Morgen ga ik het er wel even over hebben met de juf, want sport is zeer belangrijk in het kader van de carriŔreplanning.

Het ligt namelijk in de bedoeling dat Luchiano dit jaar nog lid wordt van een Baseball-club. Over tien jaar kan hij dan naar de Verenigde Staten en ik rentenieren. Maar dan moet er tijdens de gymles meer worden gedaan dan een beetje huppelen.

Even serieus, ik ben van mening dat ouders er minimaal over moeten nadenken wat zij hun kinderen laten doen op sport- en muzikaal gebied. Als ik mijn leven over moest doen, zou ik juist op die gebieden andere keuzes maken. In mijn gloriejaren deed ik aan tafeltennis en speelde blokfluit! Tafeltennis was mijn eigen niet zo handige keuze (neurotensport), op muzikaal gebied wilde ik viool spelen, maar mijn ouders vonden dat een te duur instrument in relatie tot mijn doorzettingsvermogen.

Daarom besluit ik met deze tip voor alle (aanstaande) ouders, laat uw kind voetballen, baseballen of tennissen en neem als instrument de piano. Eventueel de (electrische) gitaar, daar is uw zoon ook erg populair mee op schoolfeestjes.

September 1, 2003

Naam zeggen

Ik weet niet of het typisch Curacao's is, of een algemeen verschijnsel dat zich over de wereld uitspreidt. Het gaat over telefoneren en wie er wanneer zijn naam moet zeggen.

Persoonlijk ben ik opgevoed om meteen mijn naam te zeggen, dus als mijn telefoon rinkelt gaat het ongeveer zo:
Tringggggg!!! (U hoort, ik ontbeer nog een hippe beltoon)
CasaSpider: 'Goedenmorgen, met de CasaSpider!'.

Zo begint het en nu komt de splitsing. Eerst de Nederlandse situatie:
Beller: 'Ook goedenmorgen knapperd, met Katja Schuurman'.
Vervolgens ontspint zich het gesprek.

Nu de Curacaose versie:
Beller: 'Ja, ik wil graag bla bla bla'.
Terwijl de beller aan het praten is, zit ik mij koortsachtig af te vragen wie mij daar toch belt. Ik merk dat dit gesprekspatroon steeds meer oprukt. Men vindt het interessant om zijn naam niet te (hoeven) zeggen. Eigenlijk vind ik dit helemaal geen leuke gewoonte, maar inmiddels ben ik zover dat ik er haast aan mee ga doen, onder het motto If you can't beat them, join them.

Het wordt wel genant als de andere kant na een paar minuten nog steeds niet weet met wie hij aan het spreken is. Dat doet me enigszins denken aan een anekdote uit een ver verleden bij de toenmalige Detam in Utrecht. Een programmeur belde naar de afdeling en dacht dat hij daar bekender was dan hij was:
Ad V.: 'Ja hallo, met mij!'.
Afdeling: 'Met wie?'.
Ad V.: 'Ja met mij, met Adje hier!'.
Afdeling: 'Hmmm, wie???'.
Ad V.: 'Adje! Adje Verdiessen!'
Afdeling: 'Oh ja'.

Jammer genoeg is het de laatste dagen vrijwel onmogelijk om te reageren, de YACCS website ligt eruit en dankzij een of andere Amerikaanse feestdag schijnt dit tot morgen aan te houden. Mijn excuses!

Achteraf is het goed dat...

Jan is een Rechtenstudent van 21 jaar. Zijn motivatie om te studeren is flink afgenomen de laatste tijd en hij hakt de knoop door: stoppen met studeren. Na een tijd als uitzendkracht gewerkt te hebben maakt hij carriere in een middelgroot bedrijf en op zijn veertigste schopt hij het tot directeur. Op feestjes en partijen vertelt Jan zijn verhaal en besluit als volgt: 'Als ik toen niet met mijn studie was gestopt, was ik nu nooit directeur van dit bedrijf geweest!'.

Er zijn mensen die dit verschijnsel Lotsbestemming noemen en dat is hun goed recht. Naar mijn (bescheiden) mening heeft het meer te maken met de Wet van de Grote Getallen en de Theorie van de Vertakte Boom.

De levensweg is een weg met oneindig veel Y-splitsingen. Continu moeten we kiezen, naar links of naar rechts. Of wordt er voor ons gekozen. Deze splitsingen kan men zien als de vertakkingen van een boom. Sommige splitsingen (keuzes) zijn belangrijker (dikker) dan andere, maar ze hebben allemaal met elkaar gemeen dat er geen weg terug is.

Niemand zal ooit weten wat er met Jan gebeurd was als hij zijn Rechtenstudie wŔl had afgerond. Hij zou op dit moment op een heel andere tak zitten, misschien was hij Minister President of een succesvol advocaat.

Jarenlang heeft de politieke partij PAR op Curacao in de persoon van Miguel Pourier, later opgevolgd door Etienne Ys, geprobeerd om door middel van dialoog en het voldoen aan allerlei eisen het Nederland naar de zin te maken. Tot echte resultaten hebben deze pogingen niet geleid, Nederland was nauwelijks ge´nteresseerd in de Antillen.

Frente Obrero (FOL) van Anthony Godett gedijde uitstekend op een voedingsbodem van onvrede en frustratie en werd de grootste partij. De Nederlandse fractievoorzitters die de afgelopen week op Curacao de Anthony Godett Show ondergingen, zijn waarschijnlijk nog druk bezig de opgedane ervaringen te verwerken. Gevolg is echter dat Curacao in Nederland nu ineens wel een thema is. Alle kranten en nieuwszenders besteden er volop aandacht aan!

De verwachting van veel Curacaoenaars is dat de FOL de problemen op Curacao ook niet kan oplossen. Het is goed mogelijk dat in dat geval de PAR bij de volgende verkiezingen weer in de regering plaats neemt. Misschien dat dan de Nederlandse politici zo blij zijn dat ze weer op normale wijze met de Antillen kunnen communiceren, dat men dan opeens wel met substantiŰle hulp komt.

Als dat het geval is kunnen we met recht zeggen: 'Achteraf is het goed dat Frente Obrero in 2003 aan de macht kwam'.

P˛lsje

Iedere morgen staan op tal van kruispunten op Curacao vrouwen kranten te verkopen. Nou ja, er zit ook wel eens een man tussen, maar bijna altijd zijn het vrouwen. Op weg naar Luchiano's school koop ik altijd een krant voor Lucy, meestal een Vigilante, soms een Extra. Dit zijn overigens Papiamentstalige kranten.

Ik kan mij redelijk redden in het Papiamentu, het journaal volg ik zonder problemen en ook de krant gaat er in als koek. Zo zat ik op een middag op het toilet de Vigilante te lezen. De kop van het artikel was Pelea entre homoseksualnan ku klientenan, hetgeen zoveel betekent als Ruzie tussen homosexuelen en hun klanten.

Een paar homosexuelen liepen in de vroege ochtend over de markt in Punda. Twee mannen vonden dat wel interessant en zochten contact. Er werd wat geflirt, maar plotseling begon een van de mannen aan de kleren van een van de homosexuelen te trekken. Die laatste zin luidde in het Papiamentu als volgt:

'..., a kuminsß ranka pa˝a for di kurpa di e p˛lsje.'

Even een kleine cursus Papiamentu: a kuminsß is begon, ranka is trekken, pa˝a is kleren en for di kurpa is van het lijf. Het was echter het woord p˛lsje dat mijn aandacht trok. Dit woord was ik nooit eerder tegengekomen. Door de context was het niet moeilijk om de betekenis te raden: pols, handtas, homosexueel. Ik vond het een grappig woord.

Collega-logger Don Amaro heeft een heus Papiamentu vertaalprogramma ontwikkeld. Op zijn log meldde hij dat die vertaalsite de laatste tijd opmerkelijk veel bezoekers trekt. Vooral vanuit Den Haag. Het is een leuk programma, maar het woord p˛lsje zit (nog) niet in de database.

Vertaalmachines zijn vaak leuk, met name omdat ze vrijwel altijd nogal rechttoe, rechtaan zijn. Amaro's engine is hierop geen uitzondering. Het programma vertaalt vanuit het Engels naar het Papiamentu en andersom. Ik tikte voor de grap eens in: 'Watch out! There are the cops!' Dit werd vertaald als: 'oloshi afˇ! tin e cops!'.

Het woord oloshi betekent horloge, hetgeen ook een van de betekenissen van watch is. Afˇ betekent uit of buiten, samen leidt dit tot Horloge buiten!. Oloshi afˇ klinkt echter zeer goed, dus nu gebruiken wij deze woorden in plaats van Kijk uit!. Met dank aan Amaro.