CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Terwijl Nederland ontwaakt na de dag van de val van het Kabinet Balkenende-2 pakt het WK2006 in Duitsland de draad op met de kwartfinales.

Die val is overigens een mooi voorbeeld van de chaostheorie. Kees Driehuis vervult de rol van de vlinder in China met het Zembla programma over Ayaan Hirsi-Ali. D66 moest deze keer het dreigen met een kabinetscrisis echt waarmaken, anders was het laatste restje geloofwaardigheid door de gootsteen gegaan. En daar doorheen speelt Ayaans paspoort. Het zijn interessante processen en krachten die het eindresultaat bepalen.

De vraag is hoe het nu verder gaat, zeker vanuit het standpunt van de Nederlandse Antillen. Immers, hier is een proces gaande dat moet leiden tot nieuwe verhoudingen van de eilanden binnen het Koninkrijk. In concreto hebben Curacao en Sint Maarten per referendum gekozen voor autonomie.

Onze minister van Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties, Alexander Pechtold, heeft zijn functie neergelegd. Het is nauwelijks voorstelbaar dat het wijzigen van staatkundige verhoudingen door een demissionair kabinet kan worden afgehandeld. Betekent dit dat Curacao en de andere eilanden moeten wachten tot na de verkiezingen en kabinetsformatie in Nederland? En wat als gekozen wordt voor een zogenaamd rompkabinet?

We gaan maar snel voetballen.

Kwartfinale #01: Duitsland-Argentinie 1-1 (Duitsland wint na strafschoppen, 4-2)

Ondanks een vrije ochtend arriveerde ik toch net te laat voor het beginsignaal. Om tien uur gingen Luchiano (8) en ik namelijk nog wat dingen doen. Het was overal enorm druk. Bij de benzinepomp, bij de bank, bij Mangusa, bij Goisco en tussendoor werd ik diverse keren vanuit het werk gebeld.

"Wat doen al die luie varkens toch op straat, laat ze gaan werken", mopperde ik tegen mijzelf. Dat vond Luchiano ook. "Maar wat doen wij zelf dan hier?", vroeg ik hem. "Dat is anders, wij hebben een baby. Ik denk niet dat al die mensen ook een baby hebben." Tevreden met het nieuw gevonden argument reden wij vrolijk verder.

De wedstrijd. Mooi was het allemaal niet, maar ik heb genoten van de vechtlust. De spelers gaven elkaar domweg geen tijd voor een mooie actie. Toen Argentinie in de 49e minuut via Ayala op voorsprong kwam dacht ik dat het gebeurd was. Ja, ondanks de faam van de Duitsers dat zij nooit opgeven.

Duitsland viel ook wel aan, maar echte kansen ontstonden niet. Aan de andere kant kregen de Argentijnen meer ruimte. Toen maakte de Argentijnse coach José Pekerman een grote fout. Niet alleen Dick Advocaat wisselt wel eens ongelukkig. Het niet inbrengen van aankomende superster Messi maar wel van Julio Ricardo Cruz kan niet anders dan een grote blunder genoemd worden. Zeker achteraf, haha.

Juist de balvaardige en snelle Messi had Duitsland de genadeklap kunnen toebrengen. Cruz deed heus zijn best, maar kon niet voorkomen dat kort nadat hij het veld betrad Miroslav Klose op een puike manier de 1-1 inkopte.

Lucy was voor Duitsland, ik wist het nog steeds niet. Tot het moment dat de ellendige Michael Ballack zich in het strafschopgebied liet vallen en net deed of hij hard in het gezicht was geraakt. Wat absoluut niet het geval was. Kort daarvoor kreeg Maxi Rodríguez nog een gele kaart voor een vermeende Schwalbe, hij struikelde echt. Ballack kreeg hem niet en in ruil daarvoor was ik voor Argentinie.

Het gele kaartenbeleid begrijp ik sowieso niet meer. Voor heel gewone overtredingen wordt regelmatig een kaart uit de zak getoverd. Ook de spelers weten niet meer waar ze aan toe zijn.

In de verlenging werd niet gescoord en de partijen maakten zich op voor de penalties. Het is en blijft een loterij. Vooral toen Ballack achter de bal stond praatte ik mijzelf moed in: "Vaak zijn het de beste spelers die missen". Zelfs dat pleziertje was mij niet gegund, de ellendeling joeg de bal hard in de touwen. Grote held aan Duitse kant was echter keeper Jens Lehmann, vanaf nu Unsere Hand Gottes genoemd.

Daarmee zijn beide gekwalificeerde landen uit de zogenaamde Poule des Doods nu reeds uitgeschakeld. Was dat wellicht de ware voorspellende betekenis van die naam? Na afloop van Duitsland-Argentinie vond er nog een tweede ronde plaats in de vorm van een ordinaire knokpartij. Zie foto#1 en foto#2.

Kwartfinale #02: Italie-Oekraine 3-0

Op het moment dat ik er in ongeveer de 15e minuut van de tweede helft inviel stond Italie met 1-0 (Zambrotta, 6) voor. Het was echter Oekraine dat een enorme tweevoudige kans kreeg. Geen van de twee schoten trof doel en even later maakte sluipmoordenaar Italie er 2-0 van.

Vervolgens kopte Oekraine op de deklat. Wederom waren het echter de Italianen die toesloegen. Met 3-0 was de match definitief beslist. De eerste halve finale is bekend: Duitsland-Italie.

In de Webloggers poule klimmen de deelnemers die Duitsland en Italie in de halve finales hebben gestaag naar boven. Hier het eerste en hier het tweede rijtje. In het algemeen klassement van de subpoules staan de Webloggers op een 37e plaats, nog steeds op pagina twee.

Posted by CasaSpider at 9:37 PM | Permalink | Comments (16)

Dinsdagavond had Luchiano (8) voor het eerst sinds het karatekamp gepoept. Woensdagmorgen om zeven uur meldden wij ons derhalve met een bakje ontlasting en een flesje urine bij Medical Laboratory Services aan de Perseusweg. Luchiano was nerveus, niet zozeer vanwege de ontlasting ("Die mevrouw gaat flauwvallen als ze dat ruikt!") maar wel omdat er ook bloed geprikt diende te worden.

Dat allemaal vanwege de buikpijn waar hij al een hele tijd veel last van heeft. Onze jonge held heeft een panische angst voor naalden, een angst die hij opgelopen heeft bij zijn vaccinaties.

Voordat we mochten prikken is er heel veel gebeurd wat te maken heeft met het feit dat ik bij het eerste bezoek meteen de hele rekening wilde betalen. Mijn tip is derhalve betaal slechts datgene wat op dat moment betaald moet worden. Anders duurt het allemaal veel en veel langer.

Na ongeveer drie kwartier wachten totdat de nieuwe facturen klaar waren mochten we eindelijk naar de prikkamer. Luchiano ging in de stoel zitten. Ik had hem gezegd niet naar het prikken te kijken, maar alleen naar mij. Voordat er nog maar iets gebeurd was sprongen de tranen hem in de ogen.

Pratend probeerde ik hem gerust te stellen. Met mijn rechteroog zag ik de naald in de holte tegenover de elleboog, hoe heet die holte eigenlijk, verdwijnen. "Doet het pijn?", vroeg ik. "Neen", antwoordde Luchiano. "Het is al gebeurd, de naald zit er al in. Nu hoeven we alleen maar te wachten", zei ik.

Vier reageerbuisjes werden met bloed gevuld. De verpleegster plakte een pleister op de wond. Ondanks dat het allemaal 100% meeviel riep Luchiano in de auto: "Dit was de laatste keer dat ik ging bloedprikken!"

Om tien uur hadden we een afspraak bij het Consultatieburo. Wat een toeval, Diana moest ook geprikt worden voor haar eerste vaccinatie. Bij de botica (apotheek/drogist) kocht ik snel een flesje wonderwater.

Op naar het Consultatieburo achter de kerk van Janweh. "Hopelijk worden we net zo snel geholpen als de laatste keer", zei ik tegen Lucy. Toen we bij het Consultatieburo aankwamen leek dat in eerste instantie te gaan lukken. Immers, het terrein was helemaal leeg. De bewaker kwam ons tegemoet en zei dat er een staking was.

Heel even meende ik Diana vanuit haar reiswieg "hoera" te horen roepen.

Posted by CasaSpider at 1:06 PM | Permalink | Comments (20)

Achtste finale #07: Brazilie-Ghana 3-0

Bijzonder jammer was het dat op de negentiende dag van het wereldkampioenschap voetbal 2006 niet de Ghanezen in de vijfde minuut een voorsprong namen. Nu ontwikkelde de wedstrijd zich conform het model Ghana-Italie terwijl ik met veel meer plezier terugkijk op Ghana-Tsjechie.

Het is mooi voor Ronaldo dat hij met een knappe goal nu in zijn eentje het record in handen heeft van de voetballer met de meeste WK-doelpunten, 15 tot nu toe.

Om stipt twaalf uur was ik thuis en kon onder het genot van een kopje door Lucy zelfgemaakte groentensoep met tabasco naar de tweede helft kijken. Ghana speelde niet slecht, was continue in de aanval en gedurende 55% van de tijd in balbezit.

Maar sjonge, jonge, jonge, wat schieten die Ghanezen slecht.

Brazilie liet slechts bij vlagen zijn samba-voetbal zien, bijvoorbeeld met dat magistrale hakje van Ronaldinho. Pas op het allerlaatst toen Ghana echt niet meer in zijn kansen geloofde sneden de Brazilianen door de Ghanese defensie als een heet mes door warme roomboter. Over de volle 90 minuten gezien is 3-0 echter geflatteerd.

Nu het laatste Afrikaanse team naar huis mag blijven louter teams uit Europa en Zuid-Amerika over bij de laatste 16. Voor de zekerheid heb ik snel nagekeken of Oekraine echt niet in Azie ligt en dat is niet het geval.

Nostradamus

"Aan het eind van de zesde maand van 2006 zal de Koning van Spanje met zijn leger de Pyreneeën overtrekken. Op de vlakten van Centraal-Europa zullen de legioenen van Beëlzebub hem opwachten. De schurken zullen verslagen en vernietigd worden, en de Heilige Graal zal met de triomferende Koning terugkeren naar Spanje".

Aldus Nostradamus (1503-1566). Volgens de meest geciteerde interpretatie van deze voorspelling heeft Nostradamus het volgende bedoeld: "Koning Juan Carlos zal de wedstrijden van de Spaanse selectie op het WK in Duitsland bijwonen en terugkeren met de Wereldbeker".

Achtste finale #08: Spanje-Frankrijk 1-3

Ik ben een groot fan van de Spaanse taal, de Spaanse cultuur en dus het Spaanse voetbal. Aangezien een goede positie in de voetbalpoule ook belangrijk is kon ik echter beter voor Frankrijk zijn.

Na 45 minuten was het 1-1. De tweede helft bekeek ik in de Ennia-kantine. Verbazingwekkend weinig mensen bleken interesse voor deze topper op papier te hebben, we zaten er met zijn drieën.

Het was geen onaardige match. Frankrijk oogde aanzienlijk frisser dan in de groepswedstrijden. Vooral de 23-jarige Franck Ribéry wervelde over het veld. Toch leek het treffen op een verlenging af te stevenen.

Het was de 82e minuut. Er kwam een lange bal richting Thierry Henry. Zij aan zij met de Spaanse verdediger Carles Puyol sprintte hij richting de zijlijn. Er volgde een clash en de Fransman stortte ter aarde, zijn gezicht met zijn handen bedekkend.

"Een elleboogstoot!", riepen de commentatoren. In de herhaling bleek er niets aan de hand te zijn. Wellicht raakte Puyol zijn tegenstander, maar dan was het ergens om en nabij de borst. De scheidsrechter trapte erin, gaf Puyol een gele kaart en Frankrijk een vrije trap.

Uit die vrije trap maakte Vieira 2-1. Met de moed der wanhoop drong Spanje aan, maar de Fransen waren niet van zins hun kwartfinaleplaats op te geven. In de blessuretijd ging Zidane er plotseling in zijn eentje vandoor.

En ook deze man die in eerdere wedstrijden door velen inclusief mijzelf was afgeschreven bleek als herboren. Hij speelde twee man uit en joeg de bal links van de keeper in de touwen. De Spanjaarden mogen zonder Graal terug over de Pyreneeën.

Nostradamus krabt zich achter de oren. Toch hoeft hij niet te wanhopen. Zijn aanhangers kunnen aanvoeren dat niet de voorspelling maar de interpretatie fout was. Met een dergelijke verdediging komen anderen ook telkens weg.

Twee dagen geen voetbal, het lijkt wel vakantie.

Tot slot de voetbalpoule, wij naderen de beslissende fase. In het algemeen klassement staan de Webloggers op een 46e plaats, nog net op pagina twee. Vervolgens de stand in de subpoule. Hier het eerste en hier het tweede rijtje.

Posted by CasaSpider at 12:55 PM | Permalink | Comments (11)

Achtste finale #05: Italie-Australie 1-0

De eerste helft heb ik aan mij voorbij moeten laten gaan, maar bij aanvang van de tweede om twaalf uur 's middags was ik thuis. Met een half oog naar Diana en een half oog naar de televisie, feitelijk had ik nog een heel oog over, zag ik tot mijn verbazing dat nota bene Australie het spel moest maken. Okay, de Italianen hadden met de rode kaart voor Marco Materazzi een excuus en grepen dat met 22 handen aan.

Uit de wedstrijdstatistieken blijkt dat Italie 41% balbezit had en Australie 59%. Verbazingwekkende cijfers. Zo nu en dan kwamen de Aussies gevaarlijk voor het doel van Gianluigi Buffon. Een keer een rare stuiterbal en het is gebeurd. En dan is daar in de 95e minuut sluipmoordenaar Italie. Fabio Grosso dringt het strafschopgebied binnen en omspeelt Lucas Neill die al op de grond ligt. De man maakt geen enkele trappende beweging maar ligt wel in de weg.

Grosso laat zich over de ongelukkige in-de-weg-ligger vallen en verdient daarmee een penalty die door Francesco Totti koelbloedig wordt benut. Men ziet het steeds vaker in het hedendaagse voetbal. Iemand maakt een actie, tracht vervolgens door de tegenstander heen te lopen en krijgt de vrije trap mee. Hoe luidt de regel hieromtrent?

Guus en zijn mannen mogen naar huis, waar dat ook moge zijn.

Achtste finale #06: Zwitserland-Oekraine 0-0 (0-3 na strafschoppen)

Deze wedstrijd heb ik gemist op de afsluitende penalty-serie na. Oekraine mist, Zwitserland mist, Oekraine scoort, Zwitersland mist, Oekraine scoort, Zwitserland mist en dan is het afgelopen. Na 90 minuten spelen, een half uur verlengen en drie penalties nog niet kunnen scoren, het is een hele prestatie.

Nederland heeft een beroerde historie wat betreft beslissingen door strafschoppen. In 2004 wonnen we eindelijk weer eens na penalties, van Zweden. De Zwitsers kunnen we ook wel hebben. Is er er wellicht een relatie met de eerste letter van de naam van het land?

Oekraine is een verhaal apart. Na de 4-0 nederlaag in de openingswedstrijd tegen Spanje bijna afgeschreven en nu de kwartfinales binnengeslopen. Of men vrijdag tegen Italie voor een verrassing kan zorgen?

Tot slot de voetbalpoule. In het algemeen klassement staan de Webloggers op een 41e plaats, nog steeds op pagina twee. Intern is de situatie zich aan het stabiliseren. Hier het eerste en hier het tweede rijtje.

Posted by CasaSpider at 7:05 AM | Permalink | Comments (15)

Nog steeds verkeert (bijna) alles wat Nederland is in lichte shocktoestand na de emotionele gebeurtenissen op de zeventiende dag van het WK2006. Het is het beste er niet te veel woorden meer aan vuil te maken.

Achtste finale #03: Engeland-Ecuador 1-0

Een slaapverwekkende wedstrijd, daar is alles mee gezegd. Gelukkig krulde Beckham een vrije trap in de linkerhoek van het doel, anders hadden we ook nog eens een half uur verlengen voor onze kiezen gehad.

Luchiano in Landhuis Pannekoek, de derde en laatste dag

Het loopt tegen een uur 's middags. Lucy en Diana gaan mee naar Landhuis Pannekoek om Luchiano (8) op te halen van zijn karatekamp. Na wat ik zaterdagmiddag heb gezien maak ik me geen zorgen meer. Om kwart voor twee draai ik de donkerblauwe Toyota zonder moon-/sunroof het parkeerterrein van Landhuis Pannekoek op.

Lucy bestuurt de EvenFlow-Hummer met Diana erin. Bij het tot dojo omgebouwde open gebouwtje stoppen we om te kijken of Luchiano daar aan het spelen is.

Al snel verzamelt zich een aantal kinderen rondom Diana. Kinderen houden van baby's, waarschijnlijk uit verbazing dat er nog iets kleiners bestaat dan zij zelf.

"Ik hoor Luchiano lachen", roept Lucy en zij loopt naar binnen waar de bedden staan. Even later begroet Luchiano mij. Hij vraagt meteen of ik de GameBoy en de Yu-Gi-Oh kaarten heb meegebracht. Snel gaat hij ermee naar binnen om ze aan zijn speelmaatjes te laten zien.

Lucy en ik maken een ommetje door het Landhuis. Ik schiet wat foto's van Diana. De meeste mensen blijken al te zijn vertrokken. Dudley Josepa, wereldkampioen karate in 1988, zegt dat Luchiano's leraar Anthony Leito zich verontschuldigt dat hij er niet is. Hij is de matten aan het terugbrengen. Dudley Josepa is oprichter en voorzitter van CUMAFE (Curacao Martial-Arts Federation). Ik complimenteer hem met de uitstekende organisatie en het vele werk dat hiervoor door vrijwilligers is verzet.

Het wordt tijd om te vertrekken. Ik roep Luchiano, maar deze heeft nog helemaal geen zin om weg te gaan. Na even onderhandelen krijgt hij tien minuten extra. Na afloop van het ultimatum gaat hij met lichte tegenzin mee. Een beter bewijs dat hij zich prima vermaakt heeft is er niet.

Thuis is Luchiano nog steeds helemaal vol van het kamp en van wat hij geleerd heeft. Hij trekt meteen zijn karatepak aan en laat enkele indrukwekkende (triple mawashi geri) technieken zien. Dè wedstrijd staat echter op punt van beginnen...

Achtste finale #04: Nederland-Portugal 0-1

Tja. In veel opzichten lijkt de wedstrijd op het duel dat beide landen in de halve finale van het EK2004 tegen elkaar speelden. Portugal voetbalt net iets beter. Bij Nederland is de handelingssnelheid te laag en evenals twee jaar geleden ligt Arjen Robben volledig aan de ketting bij de weergaloze Miguel. Deze nummer 13 weegt slechts 64 kilo, bijna niet te geloven als men de krachtpatser in actie ziet.

Afijn, we weten allemaal hoe het afgelopen is, met 9 tegen 9. Het positieve is dat Nederland ervoor gevochten heeft, als leeuwen. Op Curacao knalt na het laatste fluitsignaal het vuurwerk, afgestoken door de grote Portugese kolonie alhier.

De deelnemers aan de Webloggers poule blijken tamelijk realistisch te zijn. Een meerderheid heeft Portugal door laten gaan. Derhalve is er niet veel veranderd in de stand. Hier het eerste en hier het tweede rijtje. In het algemeen klassement zakken we naar de 41e plaats, nog net op pagina twee.

Posted by CasaSpider at 12:07 PM | Permalink | Comments (15)

Alles heb ik eraan gedaan.
Atoombommen op Portugal.
Figo, de gore paardenvijg, de smerige koeienvlaai.
Dood aan Deco.
Het heeft niet mogen baten, we liggen eruit.
Maar het is wel goed voor mijn voetbalpoule voorspellingen.

(Het ergste is nog dat Lucy mijn uitspattingen op film heeft vastgelegd)

Posted by CasaSpider at 5:04 PM | Permalink | Comments (36)

Achtste finale #01: Duitsland-Zweden 2-0

Zaterdagmorgen, de zestiende dag van het WK2006. Om tien uur zat ik er helemaal klaar voor. De eerste achtste finalewedstrijd stond op het punt van beginnen, maar hij begon niet. Na wat speurwerk blijken de ochtendwedstrijden tegenwoordig om elf uur te beginnen.

Het is wel zaak om de televisie op tijd in te schakelen, want voor men het weet heeft het reeds doelpunten geregend. Zweden bevond zich nog in een soort van Trinidad & Tobago atmosphere en wilde rustig warmdraaien. Een Duitse witte tornado stormde over de onthutste Ikea-leveranciers heen.

Binnen 12 minuten zorgde Lukas Podolski op aangeven van Klose hoogstpersoonlijk voor 2-0. Zoals de Argentijnse aanvaller Batistuta vroeger Batigol werd genoemd voorspelde ik een kop met Pogolski van de tenminste qua kopteksten toch inventieve Bildzeitung. Het mocht niet zo zijn. Het Poldi-Goldi-Gala dat nu uit de bus kwam rollen klinkt mij tamelijk mietjesachtig in de oren.

Dat laatste past wel goed bij de minder geslaagde actie van Podolski waarbij hij de scheidsrechter goedkeurend op de rug klopt als deze Lucic met een tweede gele kaart het veld uit stuurt. Een scheidsrechter die dat uit het veld sturen doet met een even sadistisch lachje als Jack Nicholson in The Shining. Vreemde gozer.

Wat is de Allianz Arena in München trouwens een prachtig stadion. Op dit moment ken ik geen mooier. Vooral vanuit het perspectief van de spelers met de blik naar de hoeken van het stadion, bijzonder indrukwekkend.
Foto's: 1, 2, 3.

Wat viel verder op?

Ten eerste dat het duidelijk niet de dag van de Zweden was. Eerst met 2-0 achter, vervolgens met tien man verder en tenslotte vroeg in de tweede helft een penalty verknallen (Larsson). Ja, dan weet men direct dat het er niet inzit die dag.

Ten tweede dat de Duitsers enorm goed schieten. Het aantal schoten op doel was bijzonder hoog. Frings en Ballack zijn de onbetwiste scherpschutters, maar ook Klose en Podolski kunnen er wat van. Het doet mij denken aan de Sovjet-Unie in 1986.

Luchiano in Landhuis Pannekoek, de tweede dag

Meteen na afloop van de match reed ik naar Landhuis Pannekoek om met eigen ogen te zien hoe het Luchiano (8) verging. Als ouder is men toch ietwat bezorgd. Bij het Landhuis kwam ik al vlug Anthony tegen. "We hebben de eerste dag overleefd", zei hij. Dat klonk hoopgevend.

Ik slenterde naar het tot dojo omgebouwde gebouwtje. Diverse kinderen waren er aan het voetballen. Plotseling hoorde ik Luchiano: "Papa!" Blij kwam hij aanrennen en even later gingen we naar het slaapvertrek.

Daar zat hij boven op bed met Eduard Yu-Gi-Oh! te spelen. Aan alles kon ik merken dat Luchiano het erg goed naar zijn zin had.

Hij vertelde dat ze 's morgen om half zes met een bel wakker waren gemaakt en meteen rondjes rondom het Landhuis moesten lopen, ook bergop.

Om een uur of elf begon de karate-training die ongeveer anderhalf uur duurde. Hij vond het allemaal prachtig. Ook dat de meisjes 's nachts langs waren geweest en de jongens nat hadden gegooid. Ja, zelfs dat enkele dekselse teenagers tandpasta op zijn gezicht hadden gesmeerd.

Een dolle boel, daar in Landhuis Pannekoek. We maakten een paar foto's:

• Luchiano en Eduard op bed.
• Landhuis Pannekoek, verscholen achter twee bomen.
• Luchiano in een deuropening.
• De slaapzaal van de kleinere kinderen, Luchiano's bed staat linksonder.
• Luchiano belt zijn moeder.

Toen ik aan Luchiano vroeg of hij even met zijn moeder wilde telefoneren antwoordde hij bevestigend. Het eerste dat hij tegen haar zei: "Hoe is het met Diana?" Dat was erg leuk om te horen.

We kletsten nog wat, maar Luchiano wilde eigenlijk alweer doorgaan met het Yu-Gi-Oh spel. Ik vond het al lang best en nam na een minuut of 20 afscheid. Opgelucht dat hij het kamp niet alleen overleeft maar zich zelfs goed vermaakt reed ik het hele eind weer terug. Ruim op tijd voor de volgende match.

Achtste finale #02: Argentinie-Mexico 1-1 (2-1 na verlenging)

Die match ging tussen Argentinie en Mexico. In de groepswedstrijden heeft Argentinie van alle landen de sterkste indruk gemaakt. Mexico kwalificeerde zich enigszins gelukkig omdat Angola geen korte metten met Iran wist te maken.

Het begin van de wedstrijd was sensationeel en wervelend. Na 9 (!) minuten stond het al 1-1. Alle tot nu toe in de officiële speeltijd gescoorde doelpunten van de achtste finales zijn in het eerste kwartier gevallen. Laat Marco van Basten dit zijn selectie goed inprenten voor de wedstrijd van zondag tegen Portugal.

De eerste helft bleef van uitstekend nivo. In de tweede zakte het tempo en bleek het steeds moeilijker voor de Argentijnen om openingen te vinden, ook toen de geniale Messi het veld in kwam. Langzaam maar zeker werd Mexico zelfs iets brutaler. Met 1-1 eindigde de wedstrijd.

In het begin van de verlenging was Mexico wederom sterker, maar nu scoorde Maxi Rodríguez met een werkelijk schitterend doelpunt de 2-1 voor Argentinie. Voor wie het doelpunt niet heeft gezien, het leek een beetje op de goal die Van Basten maakte in de finale van het Europees Kampioenschap 1988 tegen de Sovjet-Unie. Een beetje.

Na het laatste fluitsignaal waren de Argentijnen opgelucht. Het was bepaald geen overtuigende performance. Maar wat een kwartfinale staat er nu reeds op het programma met Duitsland-Argentinie.

Tot slot de voetbalpoule. Deze keer geen grote verrassingen, de meeste mensen hebben Duitsland en Argentinie wel door laten gaan. Hier het eerste en hier het tweede rijtje. In het algemeen klassement staan we op een 32e plaats, op pagina twee dus.

Posted by CasaSpider at 8:53 AM | Permalink | Comments (11)

Op dag vijftien vonden de laatste groepswedstrijden van het WK2006 plaats. Om tien uur gingen de wedstrijden in groep H van start. Spanje won met 1-0 van Saudi-Arabie en kwalificeerde zich met de volle 9 punten voor de achtste finales. Tegelijkertijd won ook Oekraine zijn laatste match dankzij een penalty met 1-0 van Tunesie.

Twee observaties. Ten eerste verloor Oekraine zijn eerste duel met 4-0 tegen Spanje en werd door menigeen opgegeven. Wat een contrast toch met de 3-0 zege van Tsjechie tegen de USA. Ten tweede wordt Oekraine beloond met een achtste finale tegen Zwitserland. Geen eenvoudige opgave, maar groepswinnaar Spanje mag aantreden tegen Frankrijk. Daar zijn de Spanjaarden niet blij mee. En de Fransen trouwens ook niet.

Bovenstaande wedstrijden heb ik zelf niet gezien, die van 's middags wel. Zowel Frankrijk-Togo als Zwitserland tegen Zuid-Korea waren van belang, immers behalve Togo had ieder land nog kans op plaatsing. Het betekende regelmatig zappen en daardoor bijna alle doelpunten missen.

De Fransen hadden relatief de eenvoudigste opgave, winnen van het reeds uitgeschakelde Togo. Maar wat ging het weer moeizaam. Zidane zat op de bank en de in zijn plaats spelende David Trézéguet liep zich de longen uit het lijf en was veel aan de bal, maar zijn balcontacten waren over het algemeen ongelukkig.

Op het andere kanaal speelden de Zwitsers fris. Ze kwamen verdiend op een 1-0 voorsprong door de sterke Senderos. Met een 0-0 bij Frankrijk-Togo zou Zuid-Korea toch geplaatst zijn. Dit was echter teveel eer voor de kleurloze Aziaten. In de tweede helft brak Vieira de ban en 6 minuten later volgde Henry zijn voorbeeld: 2-0.

Nu moest Zuid-Korea plotseling winnen, hetgeen niet gemakkelijk is als men vanaf de 23e minuut achterstaat. Het werd nog erger. In de 77e minuut scoorde Frei vanuit vermeende buitenspelpositie de beslissende 2-0. Hiermee was het lot van Zuid-Korea bezegeld.

Het loopt tegen vijven, tijd voor actie. Luchiano (8) heeft dit weekend karate-kamp. Tussen vijf en zes worden ongeveer 100 karateka's verwacht op Landhuis Pannekoek, gelegen op de weg naar Soto. Lucy heeft de koffer reeds ingepakt. Luchiano en ik beginnen aan onze reis van ruim 30 kilometer. Het is goed voor de Toyota om eens lange trajecten te rijden en tevens gunstig voor het gemiddelde benzineverbruik.

Om kwart voor zes arriveren we bij Landhuis Pannekoek. We zijn een van de eersten. Een overdekt open gebouw is ingericht als oefenruimte. De matten liggen al klaar en een paar jongens zijn er aan het voetballen. Luchiano kiest zijn bed uit en we maken het op. Ik adviseer hem om niet het bovenste smalle stapelbed te kiezen in verband met het risico van eruit vallen.

Ik loop een rondje rondom het Landhuis dat in de kunuku staat. Speciaal voor Boutie maak ik een foto van het ruige landschap en van een geit. Graag gedaan, Boutie!

Luchiano moet een beetje wennen. Het ene moment kletst hij volop, dan weer kijkt hij naar de voetballende jongens en soms komt hij bij mij zitten en vraagt of ik alsjeblieft ook blijf. Er blinken een paar tranen in zijn ogen.

Meer en meer mensen arriveren in het Landhuis, waaronder Luchiano's leraar Anthony Leito. Deze roept mij. Bij zijn auto aangekomen blijkt tot mijn verrassing dat de karatepakken zijn gearriveerd. Tot dusverre heeft Luchiano de lessen in korte broek en t-shirt gevolgd en dat is een stuk minder leuk. Een stoot geven met een karatepak aan levert een soort van zoef-geluid op dat doet denken aan Michael Jackson in zijn goede tijden.

Als ik het pak aan Luchiano geef is hij dan ook dolblij. Het komt precies op tijd. Snel trekt hij het aan, het is iets aan de grote kant maar het ziet er stukken professioneler uit. Eigenlijk wil hij het niet meer uitdoen.

Om iets na zeven begint het programma. Als eerste wordt er een uurtje Tae-Bo gedaan. Ik blijf even kijken en zie dat Luchiano goed oplet en zijn best doet. Dan loop ik weg en ga naar huis in de hoop dat hij het een beetje leuk heeft. Het kamp duurt tot zondagmiddag drie uur.

Thuis is het zonder Luchiano een beetje vreemd gevoel voor Lucy en mij. Diana mist haar broertje nog niet bewust. Dan gaat tegen negen uur mijn telefoon. Ik schrik en neem hem snel op. Het is Luchiano. "Papa, ik moet poepen", zegt hij. Nu is het niet zo dat wij Luchiano hebben opgevoed dat hij waar hij ook is aan ons moet vragen of hij naar het toilet mag.

Neen, in het kader van de onderzoeken voor zijn buikklachten moeten we twee keer ontlasting bij het Medisch Laboratorium inleveren. Vrijdag is dat niet gelukt omdat hij niet kon poepen, maar na de Tae-Bo zijn de darmen kennelijk losgeschud. "Ga maar gewoon naar het toilet", antwoord ik. Die poep voor het Lab komt maandag wel.

Opgelucht hang ik op. Luchiano's stem klonk namelijk enthousiast. Zaterdag na Duitsland-Zweden gaan we een kijkje nemen op Landhuis Pannekoek.

Duitsland-Zweden begint over 38 minuten. Snel even de stand van zaken in de Webloggers poule. Hier het eerste en hier het tweede rijtje. In het algemeen klassement staan we gedeeld 26e, op pagina twee dus.

Posted by CasaSpider at 10:25 AM | Permalink | Comments (16)

Op de veertiende dag van het wereldkampioenschap voetbal viel de beslissing in de groepen E en F. 's Morgens verloor Tsjechie met 0-2 van Italie. Menigeen bombardeerde de Tsjechen na hun indrukwekkende zege op de USA tot een van de kanshebbers. Na de groepswedstrijden mogen ze echter al naar huis.

Ghana won met enige moeite van de USA, het werd 2-1. Na de uitschakeling van Ivoorkust is Ghana een van mijn persoonlijke favorieten. Naast Brazilie en uiteraard Nederland. In hun wedstrijd tegen de Tsjechen maakten de Ghanezen dermate veel indruk op mij dat ik hoop dat zij in de achtste finales Brazilie het tournooi uitkicken. Wat een sensatie zou dat zijn.

Over sensatie gesproken. De pik van Guus Hiddink lijkt inmiddels niet meer van goud maar van diamant. Tweemaal moesten de Aussies van een achterstand terugkomen tegen Kroatie. Vooral de tweede keer was dat het directe gevolg van een enorme blunder van keeper Kalac. Hiddink had Kalac speciaal opgesteld in plaats van vaste keeper Schwarzer omdat hij Kroatisch bloed heeft.

Gelukkig pakte het aan het eind goed uit. De kwalificatie voor de achtste finales levert Hiddink namelijk € 450.000 op. In totaal heeft hij sinds zijn aantreden in september 2005 als trainer van Australie reeds 1.3 miljoen euro verdiend.

Het reeds gekwalificeerde Brazilie speelde tegen Japan. De Japanners konden zich met een zege theoretisch nog plaatsen, maar winnen van Brazilie doet men niet zomaar. Verrassend namen de Aziaten een 1-0 voorsprong, nog voor rust was het echter weer gelijk.

Na rust kwamen de Brazilianen op toeren. Zelfs Ronaldo was scherp en scoorde twee keer. Daarmee evenaarde hij het record van Gerd Müller met een totaal van 14 doelpunten op een wereldkampioenschap gescoord.

In de Webloggers poule verandert de stand dagelijks ingrijpend. Met de achtste finales in zicht zijn er vele extra punten te verdienen. Hier het eerste en hier het tweede rijtje. Met de opmerking dat dit de stand van donderdag is en al lang niet meer actueel. In het algemeen klassement stonden we donderdag op een verdienstelijke gedeelde 19e plaats, maar ook hier wordt hevig gezwalkt.

Deelnemers aan de Webloggers poule, vergeet vooral niet de uitslagen voor de achtste finales op tijd te voorspellen.

Ter afsluiting volgen voor de ware cijferfreaks de gegevens over de 14 door Ronaldo op een wereldkampioenschap gescoorde doelpunten:

01. WK 1998 Groepsfase Brazilië - Marokko 3-0 1-0 (9de min.)
02. WK 1998 1/8 finale Brazilië - Chili 4-1 3-0 (46ste min.)
03. WK 1998 1/8 finale Brazilië - Chili 4-1 4-1 (90ste min.)
04. WK 1998 1/2 finale Brazilië - Nederland 1-1 1-0 (46ste min.)
05. WK 2002 Groepsfase Costa Rica - Brazilië 2-5 0-1 (10de min.)
06. WK 2002 Groepsfase Costa Rica - Brazilië 2-5 0-2 (13de min.)
07. WK 2002 Groepsfase Brazilië - China 4-0 4-0 (55ste min.)
08. WK 2002 Groepsfase Brazilië - Turkije 2-1 1-1 (50ste min.)
09. WK 2002 1/8 finale Brazilië - België 2-0 2-0 (87ste min.)
10. WK 2002 1/2 finale Brazilië - Turkije 1-0 1-0 (46ste min.)
11. WK 2002 finale Brazilië - Duitsland 2-0 1-0 (67ste min.)
12. WK 2002 finale Brazilië - Duitsland 2-0 2-0 (79ste min.)
13. WK 2006 Groepsfase Japan - Brazilië 1-4 1-1 (45ste min.)
14. WK 2006 Groepsfase Japan - Brazilië 1-4 1-4 (81ste min.)

Posted by CasaSpider at 1:45 PM | Permalink | Comments (8)

Het is woensdagmorgen en ik meld mij als begeleider bij klas 3B van de Marnix-school. De jongelui gaan een ochtend naar de dierentuin. Daar zijn een expositie en een speurtocht voor hun georganiseerd met zintuigen als onderwerp.

Om half negen vertrekken we met de schoolbus. Net voor de ingang van de dierentuin bevinden zich tegenwoordig de leeuwen. Altijd fascinerend voor kinderen, ook al bewegen de leeuwen niet en maken ze ook geen geluid.

Bij het NMC, helaas ben ik vergeten waar deze letters voor staan, worden we ontvangen door onze hostess. Zij begint direct met een spel. Twee begeleidsters hebben een bord in hun handen, een met Goed en een ander met Fout. De hostess stelt een vraag en de kinderen rennen naar de begeleidster met het juiste bord.

Inderdaad, een soort Ren je rot. De eerste vraag luidt: "Hebben vogels oren?" De hele klas stormt naar het vak met Fout. Dat is fout, want vogels hebben wel degelijk oren. "Hoe kunnen ze anders hun eigen gefluit horen?" Volgens juffrouw Margriet hebben vogels toch echt geen oren, ook al kunnen ze wel horen. De hostess corrigeert haar, ze hebben wel oren maar geen oorschelpen. De start van een hele discussie, maar na een tijdje kunnen we toch door naar de volgende vraag.

De kinderen reageren bijzonder enthousiast dan wel koddig verbaasd, vooral als ze een vraag goed beantwoorden. Na het spel begint het serieuze werk. We gaan naar binnen waar een mooie expositie over zintuigen is opgebouwd.

Het eerste zintuig dat behandeld wordt is Zien. De hostess vraagt waarom mensen twee ogen hebben. Geen van de kinderen weet het. Vanaf nu noem ik de hostess overigens Hilda, dat klinkt beter dan hostess. Hilda zegt dat twee ogen nodig zijn om diepte te kunnen zien.

Om dit te bewijzen worden twee kinderen naar voren gehaald. Ze krijgen een pen met een dop in hun handen. De bedoeling is nu om met slechts één oog open de pen in het dopje te schuiven. Dat gaat inderdaad niet zo gemakkelijk. Hilda: "Zie je wel, jullie moesten het twee keer proberen."

Vervolgens mogen de kinderen de pen met beide ogen open nogmaals in het dopje doen. Anais heeft nu geen twee maar drie pogingen nodig. Hiermee is wetenschappelijk bewezen dat wij helemaal geen twee ogen nodig hebben.

Als je je ogen dicht doet kun je veel moeilijker je evenwicht bewaren, luidt de volgende stelling. De kinderen moeten met gesloten ogen op één been gaan staan. Na een tijdje mogen ze het nogmaals proberen maar dan met de ogen open. "En, zien jullie dat het nu veel gemakkelijker is?" Dan hoor ik Luchiano’s stem. "Juffrouw, met dichte ogen ging het beter!"

Grijze haren zou men ervan krijgen. Via Voelen en Ruiken belanden we tenslotte bij Horen. Echt opletten doen de kinderen intussen niet meer. Een uur lang luisteren in een donkere ruimte is enigszins slaapverwekkend, ondanks het goede verhaal van Hilda.

We pauzeren buiten en beginnen daarna aan de speurtocht. Iedere begeleider krijgt drie kinderen onder zijn hoede en moet zes opdrachten vervullen. Na iedere opdracht moeten we terug naar Hilda om de antwoorden te geven. Als we dat goed doen wordt er een gekleurd rond dingetje aan een spijker op een houten bord gehangen. De bedoeling is om alle zes spijkers te behangen.

Het is een hele klus. De opdrachten leiden ons door de hele dierentuin. Het gaat over camouflage, over bomen, hoe bladeren eruit zien en voelen, over wie het meeste lawaai maakt en waarom etc. etc. Onze groep bestaat uit Luchiano, Chris en Nathan. De jongens doen goed hun best en we verdienen alle zes de gekleurde ronde dingetjes. We zijn apentrots.

De kinderen mogen nu zelf kiezen wat ze willen doen. De meesten vertrekken naar de speeltuin. Even later gaat de kinderboerderij open en stormt iedereen naar het hok met de schildpadden. De arme beesten weten niet wat ze overkomt. Alhoewel, het is vast niet de eerste keer.

De schildpadden worden voortdurend opgetild, behalve de grootste die in een emmer woont. In een plastic slang bevindt zich een heuse bever. Een werknemer van de dierentuin haalt hem er voorzichtig uit en een paar kinderen mogen hem aaien.

Het is aangenaam om in de dierentuin rond te lopen met een lekker zonnetje op de kop. Aangezien het een afgesloten terrein zonder auto’s betreft is het een stuk relaxter dan met zes kinderen door Punda te lopen. Dan krijgen we als klap op de vuurpijl chips en limonade, mijn dag kan niet meer stuk.

Om kwart voor twaalf is het tijd om terug naar school te gaan, de bus staat al te wachten. Terwijl de begeleiders ietwat vermoeid ogen lijken de kinderen alleen maar meer energie te hebben gekregen.

Juffrouw Margriet heeft een soort van hele lange bruine snijboon uit de dierentuin.meegenomen. Speels slaat ze Keimpe ermee op zijn hoofd, precies als ik een foto aan het nemen ben. Het lijkt net of ze de arme scholier met een politie-knuppel bewerkt.

Op school worden de begeleiders bedankt voor hun diensten en vertrekken we naar huis. Van dit leuke uitstapje is een album gemaakt met niet minder dan 76 foto’s.

Posted by CasaSpider at 7:21 PM | Permalink | Comments (19)

Het wereldkampioenschap voetbal is deze twee dagen grotendeels aan mij voorbij gegaan. Dinsdag wegens het vertrek van Sugey en vandaag doordat ik 's morgens op pad was met klas 3B van de Marnix-school en er 's middags geen interessante wedstrijd op het programma stond.

Dat laatste is een tikkeltje gechargeerd, immers Argentinie-Nederland is potentieel een klapper. Maar niet als er niets op het spel staat. Even later wijzigde Bild de titel overigens. Een eerste of tweede plaats in de poule is mij om het even. Vanaf de achtste finales dient eenvoudigweg elke wedstrijd gewonnen te worden.

Argentinie-Nederland heb ik wel gezien en het moet me van het hart dat er in het Argentijnse elftal veel meer voetballend vermogen zit dan in het Nederlandse. Het is moeilijk in te zien hoe dit Oranje de finale moet halen laat staan winnen. Echter, de wonderen zijn de wereld nog niet uit om een variant te gebruiken van mijn lijfspreuk zeg nooit nooit.

Iets heel anders. Net lagen Diana en ik even samen op bed te kletsen, al was er sprake van eenrichtingsverkeer. Om de afstand iets te verkleinen besloot ik mijn bril af te zetten. Vervolgens bewoog ik mijn hoofd richting Diana. Daar schrok zij danig van en stak ontzet haar handen in de lucht

Sommige deelnemers aan de Webloggers poule uit www.voetbalpoules.nl hebben zich sinds gisteren ook flink in hun eten verslikt. Op het eerste gezicht zonder aanwijsbare reden zijn zij namelijk naar een plaats in de onderste regionen geduikeld. De reden hiervoor is het niet hebben ingevuld van de Extra Voorspellingen.

Dat is heel jammer. Deelnemers opgelet, reeds nu kunnen de uitslagen voor de achtste finales worden voorspeld. Althans voor de wedstrijden die al bekend zijn. Mijn tip, doe dit zo snel mogelijk.

Het puntentellingssysteem heeft het algemeen klassement flink door elkaar gehusseld. De Webloggers staan nu op een 52e plaats en daarmee op pagina drie. In de Webloggers poule staat niemand meer op de plaats waar hij voorheen stond. Hier het eerste en hier het tweede rijtje.

Posted by CasaSpider at 9:06 PM | Permalink | Comments (16)

Vroeg in de ochtend van dinsdag 20 juni 2006 was Sugey druk in de weer met ramen lappen. Haar koffers, tassen en andere spullen waren allemaal ingepakt. De auto zat bomvol, er was geen plaats voor Lucy en Diana. Echt handig is een uitstapje naar het vliegveld ook niet voor een baby, daarom bleven zij thuis.

Om kwart over tien namen Lucy en Sugey in de keuken kort afscheid van elkaar. Daarna gingen we op pad, uiteraard met Luchiano (8). In de auto moest Sugey al snel huilen, ik probeerde haar te troosten.

Bij Hato International Airport aangekomen bleek mijn vrees voor een lange rij Dominicanen bij de Aeropostal incheck-balie ongegrond. We waren de enigen. De dingen zijn wel veranderd. We moesten eerst langs een grote tafel met security-officers. Alle spullen moesten op de tafel, als eerste de stereo-set die Sugey van ons heeft gekregen.

Thuis had ze er zorgvuldig een papier met haar naam en adresgegevens opgeplakt. De security-officer pakte een mes en sneed de doos over de naad open, dwars door het adres-etiket. Ik keek de man aan om te zien met wat voor soort lomperik we hier te maken hadden. Gelukkig greep zijn collega in en trok het etiket voorzichtig los. Na onderzoek van de doos kon het etiket er weer praktisch ongeschonden op.

"Die doos moet wel gesealed worden, zo accepteren ze hem niet", zei een van de security-mensen. Vlakbij de MCB-Bank staat een seal-apparaat. Met de stereo-set liep ik erheen. De vrouw die het apparaat bedient zei dat het 15 Antilliaanse guldens kostte, ongeveer € 6,50.

Terwijl zij bezig was de doos grondig in te sealen kwam Luchiano aanlopen met de haardroger. Ook deze diende gesealed te worden. Inmiddels was ik gezellig met de dame aan het kletsen, in het Papiaments. Dat heeft wel geholpen om voor het tweede object een betere prijs te kunnen bedingen, namelijk 5 gulden.

In de tussentijd was Sugey nog steeds aan het inchecken. Met name het overgewicht, van de bagage wel te verstaan, was een probleem. Uiteindelijk kwamen we er met 126 gulden ofwel € 56 vanaf voor ongeveer 50 kilo extra.

We waren klaar en wilden wat gaan eten en drinken. Vreemd genoeg was hiertoe geen enkele mogelijkheid. Geen idee of dit te maken heeft met de opening van de nieuwe luchthaven die een van deze weken moet gaan plaatsvinden. Er was een standje waar empañada's verkocht werden. We kochten een empañada en een flesje cola.

Daar stonden we dan. Er waren namelijk ook geen stoelen. We besloten dat het beter was om Sugey alvast door de douane te laten gaan. In de wachtruimte zijn in ieder geval zitplaatsen beschikbaar. We naderden de grijze schuifdeur waar iedereen nog één keer zwaait.

Het was tijd om afscheid te nemen. Eerst door Luchiano, die wederom niet wilde kussen. Met een snelle beweging nam Sugey hem te pakken. Luchiano bezwoer me die foto niet te plaatsen, maar ik doe het toch. Het was mijn beurt en het was vreemd om afscheid van Sugey te nemen.

Gedurende de twee maanden dat zij intensief bij ons heeft gewoond heb ik mij geen moment aan haar geërgerd, integendeel. Het was bijzonder gezellig met Sugey erbij. Ze pakte haar handbagage, liep naar de grijze schuifdeur en keek nog één keer om.

Engeland en Zweden zijn met hun tweede helft bezig, maar vandaag boeit het voetbal me niet zo. Om 16:28 ging de telefoon. Het was Sugey, ze is goed aangekomen in Santo Domingo en ook nog eens met al haar spullen. Dat is goed nieuws. Als ze zometeen thuis is horen we de rest.

Het is stil in huis met vier in plaats van vijf mensen.

Posted by CasaSpider at 5:00 PM | Permalink | Comments (19)

De elfde dag van het WK2006 brak aan met Zwitserland versus Togo. De laatste ontwikkeling met betrekking tot de premies van Togo is onder voorbehoud dat alle spelers € 50.000 ontvangen. Meer wordt het ook niet want Togo mag naar huis. In hoeverre de spelersstaking en het kortstondig zonder trainer zijn hieraan hebben bijgedragen zullen wij nooit weten. Feit is dat de Zwitsers na de 2-0 overwinning op Togo genoeg hebben aan een gelijkspel tegen Zuid-Korea om de achtste finales te halen.

De twee wedstrijden uit Poule-H waren vooral interessant vanuit het oogpunt van de wiskundige stelling Als A groter is dan B en B is groter dan C dan volgt daaruit dat A groter is dan C. Een stokpaardje, mijn excuses.

Door sommigen was Oekraine reeds afgeschreven na de zware 4-0 nederlaag tegen Spanje. Tegen Saudi-Arabie revancheerden de ex-Sovjets zich echter knap. Wederom werd het 4-0, ditmaal in het voordeel van Oekraine. In het eerste duel tegen Tunesie was Saudi-Arabie de sterkste. Pas in de laatste minuten kwamen de Tunesiërs toen langszij.

Als Spanje veel sterker is dan Oekraine en Oekraine veel sterker dan Saudi-Arabie en Saudi-Arabie een beetje sterker dan Tunesie dan volgt daaruit dat Spanje ongelofelijk veel sterker moet zijn dan Tunesie. Bij voetbaluitslagen gelden echter andere wetten. Tot de 71e minuut leidde Tunesie met 1-0, een sensatie hing in de lucht.

Eendrachtige samenwerking tussen oud vertegenwoordigd door Raul met zijn bijna 29 en jong met als representant Fernando Torres van net 18 bezegelde het lot van Tunesie. De begrippen oud en jong zijn overigens relatief. Geen Spanjaard die erom maalt, de achtste finales zijn veiliggesteld.

De top-5 van de Webloggers heeft her en der wat steekjes laten vallen. Zo is het niet voor iedereen goed om vlak voor het begin van een wedstrijd de voorspelling nog te wijzigen. Camarados? Het gevolg is dat we zijn teruggevallen naar de 27e plaats, maar dan wel ongedeeld. Dat is ook voor het eerst. Ondanks dat de 27e plaats zich op pagina twee bevindt toch maar een screenprint.

Binnen de poule blijft het interessant. Hier het eerste en hier het tweede rijtje.

Posted by CasaSpider at 10:08 PM | Permalink | Comments (13)

Zondag vaderdag, de tiende dag van het wereldkampioenschap startte met Kroatie-Japan. Niet direct een A-wedstrijd qua interessantheid, maar ondanks de 0-0 eindstand was het leuk om naar te kijken.

Om twaalf uur ging iedereen er goed voor zitten. De tweede game van Brazilie stond op het programma, ditmaal tegen het verrassende Australie van Guus Hiddink. De Venezolaanse commentatoren deden er alles aan om ons te laten geloven dat Brazilie deze keer wel swingde. Naarmate de wedstrijd vorderde lukte dat steeds minder goed.

Australie beviel mij een stuk beter. Ze verdedigden gegroepeerd en kwamen er af en toe bijzonder gevaarlijk uit, vooral met invaller Marco Bresciano. De 2-0 voor Brazilie was geflatteerd, ook al had Kaka aan het eind de 3-0 nog op zijn schoen. Als Australie in zijn laatste poule-wedstrijd gelijkspeelt tegen Kroatie zit men praktisch in de achtste finales.

Nog moeizamer dan Brazilie komt Frankrijk op gang. Vanuit het gehele Franse volk daalde een storm van kritiek neer op de nationale selectie na de wanprestatie tegen Zwitserland. Iedereen bemoeide zich ermee, ook oud-internationals. Het roer moest om, zoveel was duidelijk.

Zondag om drie uur mochten de Haantjes aantreden tegen het stugge Zuid-Korea van Dick Advocaat. De eerste tien minuten waren veelbelovend. Als jonge honden stortten de Fransen zich in de duels, zij liepen zich de benen uit het lijf. Ook Zinadine Zidane deed zijn uiterste best om kwiek over te komen. De inspanningen resulteerden in de negende minuut in een doelpunt van Thierry Henry.

Hierna was het gedaan met het schouwspel. De wedstrijd werd oervervelend. Zuid-Korea is echt het allersaaiste team van deze WK. Is het misschien zo dat zoals een hond op zijn baas gaat lijken (of andersom), een voetbalteam dat op zijn trainer gaat doen?

Het kan ook een bewust gekozen tactiek zijn om de tegenstander in slaap te sussen. Hoe dan ook, tot ontzetting van alles dat Frans spreekt stond het in de 81e minuut of daaromtrent ineens 1-1. Het was tevens de eindstand.

Uitschakeling dreigt wederom voor Frankrijk.

Om tien voor vijf was Frankrijk-Zuid Korea afgelopen. Meteen daarna wilden wij naar het strand. Een strandbezoek dat om twee redenen bijzonder was. Aanstaande dinsdag keert Sugey terug naar Santo Domingo, voor haar was het het laatste Happy Hour van haar vakantie. Diana ging daarentegen juist voor het eerst naar Mambo Beach. En ook voor Lucy was het de eerste keer sinds de geboorte van Diana.

Een baby meenemen naar het strand vergt iets meer voorbereiding en vooral spullen. Eigenlijk valt het allemaal best mee. We parkeerden de Evenflow-Hummer naast drie strandbedjes. Diana lag vredig rond te kijken dan wel te slapen. De muziek stoorde haar absoluut niet.

De aankomende Miss Universe poseerde gewillig voor een paar foto's, veel keus had ze daarbij overigens niet. Op een strandbedje, samen met Lucy & Sugey en met de zee op de achtergrond. Ze heeft overigens nog niet gezwommen. Lucy en Sugey zagen er kleurig uit.

Ook toen wij om zes uur verhuisden naar het tweede Happy Hour op Wet&Wild gedroeg Diana zich voorbeeldig. Ik teken ervoor dat dat over pakweg 16 jaar nog steeds het geval is.

Last but not least de voetbalpoule. De Webloggers zijn de Top-10 binnengestormd en staan op een gedeelde 9e plaats. Binnen de poule blijft het ook spannend. Hier het eerste en hier het tweede rijtje.

Posted by CasaSpider at 7:15 AM | Permalink | Comments (17)

Lucy notabene op vaderdag tegen CasaSpider: "Man, ik had me toch een nachtmerrie vannacht. En het was niet eens over jou."
CasaSpider: "Wat? Ik word jaloers."
Sugey: "Tante, je lijkt op die vrouw van Married with Children."

Posted by CasaSpider at 9:55 AM | Permalink | Comments (11)

De negende dag. Door de vroege en tevens laatste karateles van Luchiano (8) dit seizoen is de ochtendwedstrijd tussen Portugal en Iran grotendeels aan mij voorbijgegaan. Ik had echt zin om eens wat in te lopen in de voetbalpoule en gezien een voorspelde 2-0 overwinning voor Portugal waren er mogelijkheden.

Ergens diep in de tweede helft benutte Cristiano Ronaldo een penalty en stond het daadwerkelijk 2-0. De reguliere speeltijd was voorbij, er werd drie minuten blessuretijd aangegeven. Na afloop van deze drie minuten, de scheidsrechter had de fluit reeds in de mond, scoorde Ronaldo een derde doelpunt voor Portugal.

Ik vloekte hardgrondig.

Tot mijn opluchting werd de goal afgekeurd en was het meteen einde wedstrijd. Tien punten in de knip voor CasaSpider. Later bleken het meteen de laatste van die dag te zijn.

Vlak voor het begin van Tsjechie-Ghana ging ik met Sugey op pad om dingen te kopen. Bij zowel Omni als Goisco was de wedstrijd op grote flatscreens te volgen. Na twee minuten had Ghana de score reeds geopend. We waren thuis toen de tweede helft begon. Een ongelofelijke tweede helft, de beste en anders toch de leukste van dit wereldkampioenschap.

Op jacht naar de gelijkmaker schakelden de Tsjechen een tandje bij. Vrijwel ieder team komt in een dergelijke situatie onder zware druk te staan. Zo niet de Ghanezen. Zij bleven hun spel spelen en kwamen keer op keer in kansrijke positie voor het Tsjechische doel.

Ik durf er bij wijze van spreken wel een kratje bier op te zetten dat in de afgelopen 25 jaar nog nooit zoveel kansen tegen de Tsjechen in één helft zijn gecreëerd.

Helemaal nadat Ghana in de 65e minuut een penalty kreeg wegens het neerhalen van een doorgebroken speler. De penalty belandde op de paal, maar ook deze tegenslag deerde de Ghanezen niet. Het hielp hierbij overigens wel dat Tsjechie zonder Ujfalusi met tien man verder moest. Waar Europese teams in een overtalsituatie veelvuldig gas terugnemen leek Ghana er juist wel een schepje bovenop te doen.

Tsjechie had er niet van terug. Ze probeerden alles, vooral Pavel Nedved en Thomas Rosicky met lange rushes die in schoonheid stierven. Aan de andere kant bleef het kansen regenen. Acht minuten voor tijd velde Muntari het definitieve vonnis. Met 0-2 kwamen de Tsjechen er nog genadig vanaf.

Ook het andere team in dezelfde poule dat in zijn eerste wedstrijd teleurstelde was herboren. Verrassend dwongen de Verenigde Staten tegen Italie een verdienstelijk 1-1 gelijkspel af. Hierbij had men wel de hulp van een Italiaanse verdediger nodig die een ongevaarlijke voorzet in eigen doel deed belanden.

Vermeldenswaardig is dat het een harde wedstrijd was waarin drie rode kaarten vielen, een voor Italie en twee voor de USA. Direct na afloop kleedden Luchiano en ik Diana aan, zochten alle benodigde spullen bij elkaar en reden naar Punda. De dames Lucy en Sugey lieten nog even op zich wachten, ze waren wederom enorm druk met het uitbreiden van hun gardarobes.

In de voetbalpoule hebben de Webloggers een klein sprongetje voorwaarts gemaakt. We staan op een gedeelde 19e plaats, nu gaan we richting medailles. Door de vreemde uitslagen zijn er feitelijk niet zoveel punten gehaald door de meeste Webloggers. Hier het eerste en hier het tweede rijtje.

Morgen Guus tegen Brazilie.

Posted by CasaSpider at 11:58 PM | Permalink | Comments (8)

Het wereldkampioenschap voetbal hakt er fysiek in. Niet alleen bij de spelers maar ook bij mij. Anderhalf uur slaap minder en vier Polar meer per etmaal, tel uit uw winst. De toenemende vermoeidheid gecombineerd met een wedstrijd van het Nederlands Elftal op dag acht was reden genoeg een dagje vrij te nemen.

Normaliter gaat de wekker ook op een vrije dag om zes uur af. Immers, Luchiano (8) moet naar school gebracht worden. Nog erger is dat hij mij om kwart over twaalf bij de poort van de Marnix-school verwacht, als Nederland net een kwartier op weg is tegen Ivoorkust. Een regelrecht horrorscenario.

Als de nood het hoogst is, is de redding nabij. Het is werkelijk ongelofelijk toevallig, maar Luchiano was vrijdagmorgen ietwat ziekjes. Gelukkig ben ik zelf paranoïde begaafd en voelde dit de avond ervoor aankomen. Derhalve was de wekker reeds uitgezet. Vraag mij niet hoe dit allemaal kan, er is duidelijk meer tussen hemel en aarde.

Mooi, om negen uur dampte de koffie en opende Argentinie tegen Servie-Montenegro. Zondag speelde Nederland nog een moeilijke wedstrijd tegen de voormalige Joegoslaven. De tactiek van Servie-Montenegro bleek onveranderd, Koroman vroeg om gele kaarten (maar kreeg er deze keer geen) en Kezman gleed uit.

Het verschil werd gemaakt door de Argentijnen. Vooral de aanval voorafgaand aan het tweede doelpunt door Cambiasso was magistraal. Het was een indrukwekkende demonstratie van het land dat de bakermat van de Tango is. Met een 6-0 overwinning maakten de Argentijnen goulash shaslik van Servie-Montenegro. Vooruitlopend op de zaken mag Nederland bijzonder blij zijn dat het onderlinge duel aanstaande woensdag er feitelijk niet meer toe doet.

Twaalf uur lokale tijd op Curacao, Nederland-Ivoorkust. Een vooral spannende wedstrijd. Gedurende het eerste halve uur biedt Nederland goed partij en komt enigszins geflatteerd op een 2-0 voorsprong. Dan komen de Ivorianen, ja ze moeten ook wel. Bij een 2-1 stand gaan de heren theedrinken.

De thee doet de Ivorianen meer goed dan onze landgenoten. Die komen er vrijwel niet meer aan te pas. Met name qua snelheid van handelen delven zij het onderspit tegen de beresterke Afrikanen. Ons middenveld met toch gerenommeerde namen wordt overlopen, ook het inbrengen van Landzaat en later Van der Vaart doet daar niets aan af.

Op het tandvlees en met een redding op de lijn door nota bene Man van de Wedstrijd Robin van Persie wordt het einde gehaald. De Venezolaanse commentatoren hebben medelijden met Ivoorkust. "Hadden zij in een andere poule gezeten, waren zij zeker doorgegaan".

Over een tijdje is de manier waarop vergeten maar het resultaat niet. Zo gaan die dingen. In de nabeschouwing heeft Cruijff nog een leuke verbastering: "Er werd op twee gedachtes gehinkeld".

Om twee uur hadden wij twee afspraken bij kinderarts Sonja Faries. Een voor Diana en een voor Luchiano, vanwege zijn buikklachten. Met Diana was alles in orde, zij groeit als kool. Luchiano krijgt wat onderzoekjes, de dokter vermoedt constipatie in de dikke darm en/of een bacterie.

Precies op tijd namelijk om drie uur waren we thuis voor Mexico-Angola. Lucy en Sugey gingen er even tussenuit en een paar minuten later begon Diana te huilen. Dat duurde ruim een uur. Toen vond ik het welletjes en belde de dames. Kort daarna waren ze thuis, kreeg Diana de borst en keerde de rust terug. Kort samengevat heb ik van de wedstrijd weinig gezien. Optisch oogde Mexico sterker, volgens Bild was het vooral een slappe vertoning.

In de voetbalpoule hebben de Webloggers zich krachtig geweerd. We staan weer op een uitstekende gedeelde 23e plaats, mijn complimenten. Dan de stand binnen de poule zelf. Hier het eerste en hier het tweede rijtje. Geen commentaar verder.

O ja, Luchiano is op wonderbaarlijke wijze genezen. Dat ging eigenlijk al heel snel. Gek hè?

Posted by CasaSpider at 9:41 PM | Permalink | Comments (14)

De achtste dag van het wereldkampioenschap 2006 te Duitsland is aangebroken. Een ijzersterk Argentinie is bezig gehakt te maken van Servie-Montenegro. Een aanval over minstens vijf schijven in de 31e minuut die tot de 2-0 door Cambiasso leidde was met afstand de mooiste aanval van het tournooi tot dusverre. Op dit moment is het 5-0.

Terug naar de zevende dag. We beginnen met Ecuador-Costa Rica. Dankzij een simpele en verdiende 3-0 overwinning plaatsen zowel Ecuador als Duitsland zich voor de achtste finales. Daar zijn de Duitsers erg blij mee getuige hun Hurra.

De vraag die iedereen bezighoudt is of Don Leo's Beinhacker (5x geel) de stunt van de eerste wedstrijd tegen de Engelsen kunnen herhalen. Heel lang ziet het daarnaar uit. Sterker nog, Trinidad & Tobago krijgt een enorme kans. Uiteindelijk wordt de bal vlak voor de doellijn door een Engelse verdediger weggewerkt.

In de 84e minuut breekt Crouch de ban voor de Engelsen. Inclusief extra speeltijd heeft Trinidad het doel 180 minuten schoongehouden, wie had dat van tevoren durven voorspellen. Uiteindelijk wordt het ook nog 2-0 door Gerrard. Het is opvallend hoeveel doelpunten omstreeks de 90e minuut vallen. Daar wil ik wel eens statistieken van zien, een mooie uitdaging voor pak hem beet David Rietveld.

De derde wedstrijd van de dag gaat tussen Zweden en Paraguay. Beide teams hebben problemen om goede kansen te creëren. Het laatste stuk van de tweede helft bekijken Nathaniel en ik in de Ennia-kantine. We zijn de enigen.

In de voetbalpoule had ik 's morgens iets ongebruikelijks gedaan, namelijk het wijzigen van twee voorspellingen. Reeds op de middelbare school leert men om bij multiple-choice toetsen een eens gegeven antwoord nooit meer te verbeteren. In de meeste gevallen verbetert men namelijk fout.

Ondanks die wetenschap heb ik Ecuador-Costa Rica van 0-1 naar 2-1 gewijzigd en Zweden-Paraguay van 1-1 naar 2-1. De komst van Elmander in de 85e minuut brengt nieuw animo bij de Zweden en niet geheel toevallig was het diezelfde Elmander die aan de basis stond van het Zweedse doelpunt, wederom gescoord vlak voor tijd.

Twee gelukkige mutaties dus voor de voetbalpoule. Dat was ook hard nodig, immers geheel tegen de verhouding in staat CasaSpider nog steeds op pagina twee. Hier het eerste en hier het tweede rijtje. De Webloggers Poule is in het poule-klassement iets gezakt, naar de 32e plaats.

Nu snel verder kijken naar Argentinie-Servie Montenegro. Het is maar goed dat voetbal gehoorzaamt aan het De bal is rond principe en niet aan wiskundige wetten. Zoals deze bijvoorbeeld. Als A groter is dan B en B groter dan C dan volgt daaruit dat A groter is dan C.

Gezien het gemak waarmee Argentinie over de Serviers heenwalst mag men bovengenoemde stelling eens loslaten op Nederland-Ivoorkust die over anderhalf uur begint.

Posted by CasaSpider at 10:43 AM | Permalink | Comments (6)

De zesde dag. Een dag die niet zo goed begon want juffrouw Margriet belde om acht minuten voor acht. Luchiano (8) voelde zich niet lekker, zag bleek en had flinke buikpijn. Snel ging ik hem halen. Hij zat naast juffrouw Margriet buiten op het bankje voor het klaslokaal en had nog steeds veel buikpijn. We reden naar huis en ik legde hem op bed. De vraag is altijd wat men in een dergelijk geval moet doen, meteen naar de dokter of het even aankijken. Wij kozen voor het laatste.

Om negen uur stond er een aardige wedstrijd op het programma: Spanje-Oekraine. Rafa Zamora, onze man uit Valencia, is in gewone doen al geen toonbeeld van rust laat staan als Spanje aan de bak moet. Gelukkig voor hem scoorden zijn landgenoten snel en liepen feitelijk over de Oekrainers heen. Wat een debacle voor laatstgenoemden. Als de wedstrijden spannend worden kunnen we nog veel plezier aan Rafa beleven, ware het niet dat hij aanstaande vrijdag naar de Dominicaanse Republiek emigreert.

Voorspellingen CasaSpider komen zelden uit

Vrijwel gelijktijdig komen een email en een SMS binnen, gevolgd door een rinkelende telefoon. Het is half twaalf lokale tijd op Curacao zeg maar half zes in Nederland. "Oui, ici met Roger Lemerre. Praat iek met CasaSpider?"

Roger Lemerre kent mij maar waar ken ik in vredesnaam Roger Lemerre van? Met de hoorn in de ene hand tik ik met de andere zijn naam in Google in en stuit op de volgende info. Roger Lemerre is de in Frankrijk geboren, maar daar kan hij ook niets aan doen, bondscoach van Tunesie.

Er gaat mij een lichtje branden.

Lemerre vervolgt: "Ja monsieur CasaSpider, iek heb gezien dat u Tunesie met 2-1 heeft laten winnen in de voetbalpoule. Daar ben iek niet zo blij mee, want bijna altijd gebeurt het omgekeerde van wat u voorspelt. Ies het mogelijk dat u de uitslag verandert in 2-1 voor Saudi-Arabie? Dan maken wij namelijk nog een kans."

Er valt wat voor het standpunt van meneer Lemerre te zeggen, toch wimpel ik hem beleefd af. Tunesie opent de score. In de 56e minuut maakt Saudi-Arabie gelijk. Zes minuten voor tijd geschiedt het onheil, de Saudi's komen op voorsprong.

Ik hoor Roger Lemerre virtueel wenen.

Tot mijn verbazing wordt in de 92e minuut de eindstand door Radhi Jaidi op 2-2 bepaald. Dat verzacht de pijn een beetje.

Laat me eens kijken, wat heb ik ook weer voorspeld voor Duitsland-Polen?

"Tringgg...Tringgg... Tringgg..."

Aha, 2-1 voor Duitsland. Daar zul je Klinsmann hebben.

Tot zover dit intermezzo. Toch schuilt er een kern van waarheid in, want Duitsland kon ondanks een overwicht lange tijd niet tot scoren komen. In de werkelijk allerlaatste minuut lukte het uiteindelijk wel hetgeen menigeen typisch Duits deed verzuchten. Ach, ten eerste zijn het de Polen maar en ten tweede scheelt het mij vijf punten in de voetbalpoule.

Over de voetbalpoule gesproken, het was geen onverdeeld gelukkige dag voor de Webloggers. Na de opmars van gisteren zijn we weer naar de tweede pagina verdrongen op een 27e plaats. In onze poule vonden kleine verschuivingen plaats. Hier het eerste en hier het tweede rijtje.

Hoe liep het af met Luchiano's buikpijn? 's Middags was hij weer aardig opgeknapt. Dat kwam goed uit want nu konden we om zes uur naar de extra karateles als voorbereiding op het Gele Band examen. De les duurde tot kwart voor acht en was intensief. Luchiano hield het zonder problemen vol en had nadien teveel energie om snel te gaan slapen.

De dag eindigde dus beter dan hij begon.

Posted by CasaSpider at 9:48 PM | Permalink | Comments (10)

Eindelijk... de vijfde dag van het wereldkampioenschap voetbal is aangebroken. De dag dat Brazilie aantreedt. Het gonst en de spanning loopt op. Brazilie is tovenarij, het team waar alles om draait. Ieder ander team kan falen behalve Brazilie. We zullen zien.

De ochtendwedstrijd ging tussen het Zuid-Korea van Dick Advocaat tegen Togo van de zojuist weer opnieuw in dienst genomen Otto Pfister. Wat een klucht was (is?) dat met de winstpremies. Ik heb er weinig van gezien en schijn daarmee ook weinig gemist te hebben. Bij de 0-1 voor Togo dacht ik aan Dick Advocaat die in tegenstelling tot Guus bepaald geen gouden pik heeft. Gelukkig voor hem liep het anders en draaide Zuid-Korea de wedstrijd en daarmee Togo alsnog om.

Yoeri Mulder gaf Frankrijk-Zwitserland een vier terwijl de wedstrijd zelf eindigde zoals hij begonnen was. Van de tweede helft heb ik een half uur meegemaakt en het was inderdaad niet best. Dit Frankrijk oogt oud en moe, maar de schijn kan bedriegen. Het commentaar van Bild: "Die gurken ja wie vor vier Jahren".

's Middags ben ik sinds 1 juni bij Ennia gedetacheerd. Daar zijn de zaken rondom het WK uitstekend geregeld. Alle werknemers ontvingen een email dat er in de kantine voetbal mag worden gekeken. Voor zover de werkzaamheden het toelaten en de uren dienen uiteraard ingehaald te worden. Brazilie-Kroatie is een wedstrijd waar men graag later wat extra uren voor wil doorwerken en dus bevond ik mij stipt om 15:00 uur in de goedgevulde Ennia-kantine.

Als men zich ergens teveel op verheugt valt het uiteindelijk vaak tegen. Helaas gold dat ook voor dit schouwspel en vooral de Brazilianen. De wil tot dartelen was er wel, maar sommige Brazilianen ogen oud (Emerson) of onbewegelijk (Ronaldo). Daar deed het op zich prachtige doelpunt van Kaka niets aan af. De Kroaten waren stug maar wisten zelf niet veel af te dwingen. Ik besloot gedurende de tweede helft gewoon te gaan werken. Vermeldenswaardig is het feit dat het de achtste opeenvolgende overwinning van Brazilie op een wereldkampioenschap was. Een heus record.

De voetbalpoule. Hierover is goed nieuws en slecht nieuws te melden. Het slechte nieuws is dat CasaSpider ergens in de onderste regionen van het tweede rijtje bungelt. Dat is niet gezellig maar wel onterecht. Hier het eerste en hier het tweede rijtje.

Het goede nieuws is dat wij een team zijn. Gimme a W, gimme a E, gimme a B etc. etc. wij zijn de Webloggers. Na vijf dagen staan wij op een zeer verdienstelijke gedeelde 20e plaats van niet minder dan 1835 teams. Laat dit een stimulans zijn om de speciale wedstrijden extra goed in de gaten te houden. Er zit nog meer in het vat.

Tot slot wil ik één van de 45 deelnemers van de Webloggers Poule eruit lichten. Het betreft Cinner. Bij het bekijken van de resultaten na Zuid-Korea versus Togo was ik stomverbaasd. Cinner bleek de volle 20 punten te hebben behaald. Dat houdt in dat zij de uitslag exact goed voorspeld heeft en tevens de namen van de makers van het eerste doelpunt.

Cinner heeft dus daadwerkelijk de 2-1 overwinning voor Zuid-Korea voorspeld alsmede het openingsdoelpunt van Mohamed Kader voor Togo en de gelijkmaker van Chun-Soo Lee. Een simpele vraag: Cinner, waarom doe jij niet mee met de Staatsloterij, de Postcodeloterij of welke loterij dan ook? Vertel ons tenminste welke cijfers zondag in de lotto vallen!

Als allerlaatste het bericht waarin Klinsmann wordt opgeroepen om de Polen de oren te wassen.

Posted by CasaSpider at 10:33 PM | Permalink | Comments (20)

De vierde dag van het wereldkampioenschap voetbal, de dag met voor mij de minste televisieminuten. Van Japan-Australie (1-3) zag ik nog geen vijf minuten en dat was achteraf bijzonder jammer. Van Tsjechie tegen de USA (3-0) mocht ik gedurende 20 minuten in de tweede helft genieten, van de Tsjechen dan toch. Van Italie-Ghana (2-0) werd de gehele tweede helft bekeken.

De quiz-vraag luidt derhalve: "Hoeveel minuten heeft CasaSpider vandaag naar de wedstrijden gekeken?"

Via het WK-journaal werd het ongelofelijke succes van gouden Guus Hiddink getoond. Het waren mooie beelden. Eerst de vuist na de 1-1, daarna het vreemde huppeldrafje richting zijn spelers bij de 2-1 en tenslotte toen Aloisi in de 92e minuut de bevrijdende 3-1 scoorde een act die Mart Smeets iets liet uitbrengen als: "Geef hem een gouden microfoon, Guus... of je Lee Towers ziet."

Volgens Youri Mulder was het gewoon geluk en waarschijnlijk heeft hij daar gelijk in. Toch bestaan er mensen die altijd geluk lijken te hebben dan wel het af schijnen te dwingen. Die mensen, als het mannen zijn tenminste, hebben een gouden pik. Guus Hiddink is zo'n man.

De Tsjechen waren ijzersterk maar dat verbaast weinigen. De Amerikanen speelden verzorgd, combineerden aardig en daarmee is alles gezegd. De beleving ontbrak of werd onmogelijk gemaakt door de Tsjechen. Een aderlating is het mogelijke einde van het tournooi voor Koller. Juist tegen de sterkere landen is de lange kale van grote waarde.

Italie-Ghana bekeek ik vanaf de tweede helft toen Italie reeds met 1-0 voorstond. Normaliter een excuus om niet of nauwelijks meer op de helft van de tegenstander te komen. Ghana had daar alle reden toe. Vreemd genoeg was het echter Italie dat de mogelijkheden creëerde. Een enorme blunder van Kuffour maakte een einde aan de spanning.

Dat valt mij toch al op gedurende dit WK. Al jarenlang zijn de Afrikaanse landen bezig met een indrukwekkende inhaalrace ten opzichte van Europa en Zuid-Amerika. Vier jaar geleden werd door menigeen, ja ook door mij, een doorbraak van met name Kameroen en Nigeria verwacht. Die kwam er niet.

Echter, ook tijdens het WK2006 vallen de Afrikaanse teams tot dusverre zwaar tegen. Met uitzondering van Ivoorkust. Angola was machteloos tegen een niet denderend Portugal en hetzelfde gold ook voor Ghana. Het maken van het laatste stapje is kennelijk niet zo gemakkelijk. Of Tunesie deze theorie kan ontzenuwen?

Tot slot zoals inmiddels traditie de rangen en standen met betrekking tot de Webloggers Poule. Hier het eerste en hier het tweede rijtje. Inmiddels komen de grote poules, sommigen zeggen pools, bovendrijven en wij dus ook. In het Algemeen Klassement staan we 34e uit 1839 poules. Zo gauw we op de eerste pagina staan volgt een foto als bewijs.

Morgen Brazilie, mmmmmmmm...

Posted by CasaSpider at 9:41 PM | Permalink | Comments (14)

Zondagmorgen 08:45. Wij zitten klaar in onze net nieuw gekochte Nederlands Elftal shirts. Alleen Lucy heeft geen zin, zij zorgt voor Diana. Al na een paar minuten maakt Arjen Robben zijn eerste Schwalbe. Zijn vliegkunsten zijn tot in Venezuela doorgedrongen: "Dat zullen we nog wel vaker zien. Zo gauw iemand bij hem in de buurt komt gaat hij liggen."

Even later komt de Robben-machine echter op toeren. De 1-0 is een prachtig doelpunt, maar ook daarna is er maar één Nederlandse speler waar echt gevaar vanuit gaat: Arjen Robben.

Bij veel aanvallers is de koek na een minuut of 20 wel op. Ja, of de verdedigers hebben zich inmiddels op de schijnbewegingen ingesteld. Robben houdt zijn hoge nivo echter gedurende de hele wedstrijd vol. In de tweede helft switcht hij regelmatig naar de rechterkant en op het laatst zie ik hem zelfs rechts achterin meehelpen. Gelukkig is Dick Advocaat geen trainer meer, anders was Robben al lang gewisseld.

Diana is slechts tweemaal wakker geschrokken van mijn geschreeuw. Ik mag graag schelden op het volk waar wij tegen spelen en gebruik hiervoor bij voorkeur het nationale voedsel. Zo heten Italianen vuile spaghetti-eters. Eten ze in Servie-Montenegro eigenlijk elke dag goulash?

Jammer genoeg had Robin van Persie direct na de wedstrijd al kritiek op Robben. Teamkollege van Persie stänkerte: "Er macht auch Dinge, die nicht gut für die Mannschaft sind. Er kann nicht noch sechs Spiele alleine gewinnen." Wellicht dacht van Persie even dat hij de bondsoach is.

De wedstrijden Mexico-Iran (3-1) en Portugal-Angola (1-0) waren niet onaardig om te zien, maar we wachten nu weer even op het echte werk. Bij Iran waren de krachten na de eerste helft helemaal op en Angola had nog drie uren zo door kunnen voetballen zonder een reële mogelijkheid tot scoren. Bild was ook over Portugal negatief: "Figo, das war Portuqual".

Om tien voor vijf was het eindelijk gedaan met het voetbal. Sugey, Luchiano (8) en ik gingen naar Mambo Beach. Met een beetje geluk gaan Lucy en Diana volgende week voor het eerst mee. Net voor het tweede Happy Hour kwamen Rafa Zamora, de man uit Valencia, en Jeroen Koops bij ons zitten. Voordat we naar Wet&Wild verhuisden wilde Sugey haar voeten met water afspoelen.

Zij pakte het eerste blikje dat zij tegenkwam en liep richting de zee om het met water te vullen. In blinde paniek rende Rafa achter haar aan, Sugey had namelijk zijn nog halfvolle blikje te pakken. Na dit spannende avontuur poseerde Sugey in haar Holland-shirt bij mijn een Sea-Doo.

Tot slot zoals inmiddels traditie de rangen en standen met betrekking tot de Webloggers Poule. Hier het eerste en hier het tweede rijtje. In het Algemeen Klassement staan we 42e uit 1845 poules.

Posted by CasaSpider at 9:24 PM | Permalink | Comments (17)

Zaterdagmorgen om half negen begint Luchiano's (8) karateles. Hij had niet veel zin, maar enige overtuigende argumenten en keiharde dwang zorgden ervoor dat hij op tijd aanwezig was. Normaliter blijf ik gedurende de hele les die tot tien uur duurt. Echter niet tijdens het WK voetbal.

Om 09:00 begon Engeland tegen Paraguay en luttele minuten later stond de eindstand reeds op het bord. Carlos Gamarra met het nummer vier kopte de bal met een mooie boog in eigen doel. Het commentaar van Bild: "England siegt durch dieses Paragu-Ei".

Meteen na de eerste helft moest Luchiano opgehaald worden. Er was een klein dilemma. Van 23 tot en met 25 juni wordt op de mooie lokatie Landhuis Pannekoek een karatekamp gehouden. Daar komen ongeveer 100 karateka's bij elkaar, 50 volwassenen en 50 kinderen, om twee dagen lang te trainen.

Een unieke kans voor Luchiano om zowel zijn sociale als zijn karatevaardigheden een impuls te geven. Bovendien hebben wij dan ook eens twee dagen vrij schijnt het erg leuk te zijn. Dat laatste beseft Luchiano nog niet helemaal gezien zijn reactie.

Tot overmaat van ramp is hij genomineerd voor het Gele Band examen. Dat houdt in dat hij op twee woensdagen een extra les heeft van 18:00 tot 19:15. Snel reden we naar huis om het resterende gedeelte van de tweede helft te bekijken. Uiteindelijk was het een bleke overwinning voor de Engelsen.

De volgende match ging tussen Zweden en Trinidad & Tobago. Wij bekijken de wedstrijden op Venevision, een Venezolaanse zender. Zij maken er veel werk van en hadden een hele club Trinidad supporters opgeduikeld. Deze Soca Warriors zijn razend enthousiast.

Zweden begon overdonderend maar de 0-0 stand bleef op het bord staan. In de tweede helft moest Trinidad wegens een rode kaart met tien man verder. Toen na een minuut of 93 het laatste fluitsignaal klonk barstten de Soca Warriors op het veld zowel als op de tribune in vreugdegehuil uit.

De foto van de dag is wat mij betreft die van Leo Beenhakker die zijn handen opheft richting de supporters. Don Leo blijft een schitterende figuur die men dit succes van harte gunt.

Het hoofdgerecht werd opgediend: Argentinie-Ivoorkust. Vooral het eerste halve uur was indrukwekkend. De mannen van de Costa de Marfil leken wel Robocops. Beresterk en bloedsnel vlogen ze links en rechts langs de verbouwereerde Argentijnen. Deze Duitsers van Zuid-Amerika moeten fysiek hun meerdere erkennen in de Afrikanen, maar qua voetballeepheid dulden zij alleen de Italianen naast zich.

Met dodelijke counters stond er na een minuut of 35 gewoon 2-0 op het scorebord. In de rust bracht ik de dames naar Punda. Ze gingen kleren kopen. Lucy had Diana net de borst gegeven en normaal slaapt zij (Diana) dan met gemak een uur of twee. Nu niet. Na enkele minuten in de tweede helft begon zij te huilen.

Met een baby op de arm rondlopen, kinderliedjes zingen en tegelijkertijd een voetbalwedstrijd volgen is een uitstekende concentratie-oefening waar ik niet voor geslaagd ben. Het voetbal is grotendeels aan mij voorbijgegaan. Gelukkig sliep ze wel toen een minuut of zeven voor het einde Drogba tegenscoorde.

Mijn eerste conclusie is dat beide teams duidelijk sterker zijn dan Nederland. Maar de bal is rond.

Als een echt team verwisselden Luchiano en ik Diana's pamper, kleedden haar aan, raapten alle spullen bij elkaar, deden de stroller in de auto en reden naar Pleincafé Wilhelmina. Ino & Bente zaten er al. Even later verschenen de dames. Sugey had bijzonder veel bekijks gehad van Braziliaanse mariniers die hier met drie schepen voor anker liggen.

Peter, Loes en hun drie kinderen voegden zich bij ons. Ze hadden kado's bij zich voor Diana. Het dominoën is er deze keer bij ingeschoten.

Hoe doen de Webloggers het? Hier het eerste en hier het tweede rijtje. In het Algemeen Klassement staan we 109e uit 1834 poules.

Hoogste tijd om de oranje shirts aan te trekken.

Posted by CasaSpider at 8:47 AM | Permalink | Comments (6)

De eerste dag van het WK2006 zit erop. Duitsland-Costa Rica begon op Curacao al om 12 uur 's middags. We lopen hier nu eenmaal een beetje voor. Helaas verwacht Luchiano (8) dat ik hem om 12:15 ophaal bij de Marnix-school. Zelfs tijdens een wereldkampioenschap voetbal.

Toen we thuiskwamen kon ik nog net de laatste vijf minuten van de eerste helft meepakken. Het was 2-1 voor Duitsland, precies wat ik voorspeld had in de voetbalpoule. De tweede helft was niet slecht, toch vielen mijn ogen af en toe bijna dicht. En dat op dag één van het WK, dat belooft nog wat.

Duitsland versloeg Costa Rica uiteindelijk met 4-2. Voor deze WK2006-serie wordt hier volop geput uit materiaal van Duitslands kwaliteitskrant numero uno: Bild.

De foto's geven een aardige sfeerimpressie en van de Bild-koppenmakers kunnen de heren van de Telegraaf nog het een en ander leren. Neem bijvoorbeeld deze na de verrassende overwinning van Ecuador op Polen. Kom er maar eens op, Ecuatoooooor.

Een sympathiek land dat Ecuador, alleen wil het geval dat ik een Poolse overwinning had voorspeld. HET IS OOK IEDERE KEER HETZELFDE LIEDJE...relax CasaSpider, relax. Je hebt vast meer geluk in de liefde.

Na de eerste speeldag is de stand in de Webloggers Poule opgemaakt. Van de 43 deelnemers doen er 38 actief mee, waarvoor hulde. Uiteraard zijn de verschillen nog gering. Hier het eerste en hier het tweede rijtje. In het Algemeen Klassement staan we 127e maar dat komt deels doordat onze naam met een W begint. Er doen 1834 poules mee.

Toen ik 's middags naar mijn werk ging maakte ik Lucy en Sugey attent op het feit dat er om drie uur nog een wedstrijd was. Vreemd genoeg hebben ze niet eens gekeken.

Posted by CasaSpider at 8:21 PM | Permalink | Comments (16)

Het gonst. Nog even en het begint. In geen enkele taal wordt dit gevoel beter uitgedrukt dan door het Duitse Jetzt geht's los! Wij gingen met Diana, die vandaag precies vijf weken oud is, naar het consultatieburo achter de kerk van Janweh. Lucy heeft goede melk want de kleine meid weegt precies vijf kilo, een toename van 1720 gram.

Na het meten liepen we door naar de arts. Zij is afkomstig uit Venezuela en echtgenote van Charles Cooper, de leider van de MAN. Een hele aardige vrouw. Zij deed een aantal testen met Diana waarop laatstgenoemde goed reageerde. Met name kan Lady Di al erg goed haar hoofd optillen terwijl ze op haar buik ligt. Op 28 juni mogen we terugkomen en dan krijgt ze haar eerste inentingen.

Donderdagmiddag mocht Luchiano (8) de camera even lenen. Her en der in en rondom het huis maakte hij foto's. Zo is het al een tijd geleden dat onze hond Spider werd geportretteerd. Het leukste vindt Luchiano het echter om zijn zusje te fotograferen. Regelmatig komt hij naar mij toe met de opmerking dat Diana er weer zó leuk bij ligt en dat ik daar echt een foto van moet nemen.

Nu mocht hij het zelf doen, alle hier afgebeelde foto's zijn van hem. Met de ogen van Diana is iets opvallends aan de hand. Ze veranderen namelijk van kleur. 's Morgens zijn ze grijs/blauw en in de middag honingbruin. In de loop van de avond worden ze weer grijsachtig. Hebben wij hier te maken met een kameleon?

's Avonds in bed zei Luchiano dat hij ook nog een foto van zichzelf heeft gemaakt. Die kan de wereld uiteraard niet onthouden worden.

Posted by CasaSpider at 10:30 AM | Permalink | Comments (16)

Zijn er eigenlijk managers die hard werken? Jazeker, namelijk de poule-managers van www.voetbalpoules.nl. De Webloggers Poule kent op 1 dag 21 uur 0 minuten en 9 seconden voorafgaand aan de eerste wedstrijd precies 37 deelnemers. Niet de zo vurig gewenste 40 maar desalniettemin een mooi aantal.

Het is wel zaak dat alle deelnemers zoveel mogelijk punten scoren. Daarom deze oproep: vul alvast zoveel mogelijk uitslagen in. Het is beter nu reeds alles ingevuld te hebben en later eventuele wijzigingen aan te brengen dan straks wedstrijden te hebben gemist.

Toepasselijk gezegde: Als het kalf verdronken is dempt men de put.

De volgende deelnemers hebben op dit moment nog geen uitslagen ingevuld: Jo's Boys, Komma Punt FC, Kuik, Praddy, The Purple Lions en Thuisfluiters. Kabritu di Keshi heeft pas twee wedstrijden voorspeld. Laat de Webloggers niet in de kou staan.

Vergeet ook de Extra Voorspellingen niet waarbij men met een vernuftig systeem voor aanvang van het tournooi de uiteindelijke winnaar moet hebben bepaald. Hiervoor heeft u nog 1 dag 20 uur 57 minuten en 24 seconden.

Dagelijks zijn er speciale wedstrijden waarmee extra punten kunnen worden verdiend door de makers van het eerste doelpunt correct te voorspellen. Vul deze elke keer in. Niet invullen staat niet gelijk aan geen score. Dit laatste dient expliciet opgegeven te worden.

Dat was hard werken voor deze poule-manager. Hopelijk overkomt hem niet hetzelfde wat talloze andere managers elke dag ten deel valt. Immers, de meesten managen een stel ondankbare honden. Alle posts over het Wereldkampioenschap zijn te vinden in de categorie WK2006.

Nog 1 dag 20 uur 51 minuten en 43 seconden...

Posted by CasaSpider at 9:40 PM | Permalink | Comments (23)

Het idee is niet van mij maar wel erg leuk en bovendien heeft het er alle schijn van dat Lijn ermee gestopt is. Met haar maandelijkse Meeste Commentaar lijst. De traditie wordt hier voortgezet.

Sommige aantallen lijken ongeloofwaardig, maar ik heb ze steekproefsgewijs in de MySQL-database gecontroleerd. Cijfers moeten verklaard kunnen worden, de geboorte van Diana op 5 mei 2006 is een belangrijke reden voor de hoge aantallen.

Toch begrijp ik waarom Cyberjunk op retraite in Belgie is. Commentaar op het meeste commentaar telt gewoon mee voor de volgende maand.

Update 07.06.2006 / 18:50

Mijn zus Pascale had een leuke. Of op de ranglijst ook het gemiddeld aantal woorden weergegeven kan worden. Alles kan, maar dat doen we niet. Veel gemakkelijker is het tonen van het gemiddeld aantal letters, inclusief spaties, dat een reageerder per reactie heeft geschreven.

Zie hier het resultaat.

Voor de scherpe observeerder: ten eerste heb ik CasaSpider deze keer niet weggelaten uit de selectie en ten tweede zijn sommige aantallen een tikje hoger. Dat komt door het gebruik van de BETWEEN operator. In Oracle, waar ik dagelijks mee werk, is BETWEEN 1 mei en 31 mei de gehele maand mei. In MySQL wordt 31 mei zo niet meegenomen. Daarom is de query aangepast naar BETWEEN 1 mei en 1 juni.

Interessante materie.

Posted by CasaSpider at 7:15 PM | Permalink | Comments (30)

Dat mag wel in de krant dat ik na lange tijd weer eens een boek heb gelezen. Een normaal boek wel te verstaan. Het gaat om het boek Alles went behalve een vent, een titel die ik zonder enige ervaring toch volmondig beaam, van Yvonne Kronenberg. ISBN 90-254-6780-6.

Een grappig boek over de verschillen tussen man en vrouw, een onderwerp waar men nooit over uitgesproken raakt. Het boek is in 1989 uitgegeven en ondanks de tijdloosheid van het onderwerp an sich is dat te merken ook. Regelmatig wordt de Opzij aangehaald, dat ziet men tegenwoordig aanzienlijk minder vaak.

Op pagina 108 begint het hoofdstuk Op zoek naar liefde en hier zit hem toch wel het grootste verschil met de tijd van nu. Het gaat over dating. Dat gebeurde in die tijd nog via advertenties in de krant.

"Vr. (35) alleen st. intell. goede betr. zkm vriendelijke vriend. (...) Twee afspraken had ze gemaakt. Een met een ingenieur uit Wageningen, die zijn gebit had thuisgelaten. 'Dat praat wat gemakkelijker', had hij gezegd."

Een heel andere situatie dan de dating-business van nu. Dankzij communicatiemiddelen als internet (MSN), SMS en mobieltjes is dating een snelle en laagdrempelige markt geworden. Door de massale toeloop en de openbaarheid is automatisch ook het schaamtegevoel tot vrijwel nul gereduceerd.

Iets heel anders, het is werkelijk praktisch onmogelijk om een foto van Yvonne Kronenberg op het internet te vinden. Die foto had ik graag willen plaatsen omdat het boek mij goed bevallen is maar ik toch geen lichamelijke begeerte voor haar voel.

Yvonne Kronenberg vertoont qua uiterlijk namelijk grote gelijkenis met Willem van Hanegem.

Update 06.06.2006 / 09:00

Marc heeft een spits commentaar: "Ik denk dat je meer geluk zult hebben door te zoeken naar Yvonne Kroonenberg, met dubbel-o."

Yvonne Kroonenberg dus.

Posted by CasaSpider at 8:25 PM | Permalink | Comments (26)

Het was druk zondagmiddag op de stranden van Lion's Dive, Mambo en Kontiki. Niet verwonderlijk want de toegang was gratis, vanwege het Te land ter zee en in de lucht spektakel.

Om kwart voor een waren Luchiano (8) en ik present. Jack van Gelder was er niet, die keek in Rotterdam naar de vriendschappelijke wedstrijd tussen Nederland en Australie die in 1-1 eindigde. Wij waren er zo vroeg voor Roland Becht en Richard Visser die de tweede startpositie hadden met hun act.

Barbara, haar zus en Kyra zaten al paraat om de twee helden toe te juichen. Peter Cuppen was er met Arwin, Kees en Natascha heb ik gezien en even later ook Krijn. Kortom, het was gezellig druk.

Precies op het afgesproken tijdstip schoot het eerste vehikel van de schans af en deed dat in een uitstekende tijd. Het tweede team werd zoals gezegd gevormd door Roland en Richard met de AFSure, een samensmelting van hun bedrijven AFS en Sure Caribbean.

Volgens Richard was het zondag Opa en Omadag. Daarom had hij zich als oma verkleed terwijl Roland overtuigend de opa-rol voor zijn rekening nam. De speaker vond het voertuig er nogal sober uitzien waarop Richard zei dat het nu eenmaal een karig pensioentje was waar ze het mee moesten doen.

Halverwege de schans begaf de fragiele constructie het. Richard zwom nog naar de bel maar de kans op een goede tijd was verkeken. Met hulp van de in het water liggende duikers bereikten Roland en Richard die eerst nog zijn omapruik te pakken moest zien te krijgen de kant.

Wij bleven nog even en zagen hoe diverse groepen van het Vespucci College verwoede pogingen ondernamen de toptijd tot dusverre te verbeteren. Ondanks de vele vrouwelijke supporters lukte dit niet. Nu konden we echt naar huis.

Om iets na vieren reden Luchiano, Sugey en ik opnieuw naar Mambo waar het inmiddels bijzonder druk was geworden. De auto's stonden buiten het parkeerterrein op straat. Gelukkig waren er vlak voor de ingang een paar lege plekken ontstaan.

Tijdens het eerste Happy Hour werd omgeroepen dat Jong Oranje dankzij een 3-0 overwinning op Jong Oekraine Europees Kampioen geworden is. Voorwaar een prestatie en ik heb het nog voorspeld ook. Toen de zon onder dreigde te gaan wilde Sugey graag op de foto. De lichtval zorgt voor een bijzonder effect. Zoals gebruikelijk werd de avond afgesloten met Chinees van de Chinees en Pan Dushi van de befaamde Panaderia Marie Pampoen.

Lucy en Diana wachtten met smart op ons.

Posted by CasaSpider at 10:47 PM | Permalink | Comments (13)

Zaterdagmorgen was Luchiano (8) niet helemaal lekker. Hij voelde zich wiebelig. Na enig doorvragen geloofde ik hem en hoefde hij voor een keer niet naar karate. Om een uur of elf gingen we naar de bibliotheek en vreemd genoeg was ik daarna zelf een beetje wiebelig.

Het schijnt besmettelijk te zijn.

's Middags hadden Roland en Barbara een BBQ op het strand van Daaibooibaai georganiseerd. Wij gingen niet, Diana is met haar 29 dagen nog iets te jong voor een dergelijk wild gebeuren. Er komen vast nog meer BBQ's.

Tegen vijf uur vertrokken we richting Punda. Het was de bedoeling iets eerder te gaan, maar men weet hoe dat gaat met drie dames in huis. Helemaal als de kleinste op het laatste moment borstvoeding moet krijgen.

Bij Pleincafé Wilhelmina gedroeg Diana zich voorbeeldig en de andere dames trouwens ook. Het dominoën was spannend, Lucy won nipt. Tussendoor aten we biefstuk met patat en salade.

Toen Luchiano uitgegameboyd was gaf ik hem de camera. Hij was namelijk niet meer wiebelig. "Maak jij maar eens wat foto's", zei ik. Dat deed hij vervolgens op eigen houtje en zonder enige aanwijzing. Hier een overzicht van Luchiano's foto-shoot.

• Allereerst Sugey, CasaSpider met zijn UTS Chippie Land t-shirt en Lucy.
• Oeps! Van wie heeft de kleine Spider dit geleerd?
• Zoals gezegd gedroeg Diana zich als een echte prinses.
• Terecht richtte Luchiano zijn vizier regelmatig op de dominoënde Sugey.
• Het interieur van Pleincafé Wilhelmina waar over het algemeen alleen het personeel rondloopt. Immers, de gasten zitten buiten.
• En daar zijn we alweer bij de auto.

Een paar keer kwamen mensen Lucy feliciteren met de geboorte van Diana. Zij hadden haar iedere week met een dikke buik op het terras gezien en nu is Diana dus geboren. "Als vaste klanten van Pleincafé Wilhelmina", zeiden ze. In de loop der tijd leert men er veel mensen van gezicht kennen.

Via Robbie's Lottery reden we naar huis. Het spel Wega di Number is inmiddels geweest en wederom hebben we niets gewonnen. Het is niet eerlijk.

Posted by CasaSpider at 10:47 PM | Permalink | Comments (15)

Het is moeilijk voor te stellen dat niemand anders de volgende parallel heeft opgemerkt. Zo niet dan ben ik de uitvinder ervan. Het gaat over het Europees kampioenschap voetbal onder 21 dat in Portugal wordt gehouden en zondag eindigt met de finale Nederland-Oekraine.

2006 In zijn eerste wedstrijd verliest Nederland van de Oekraine. Met een flinke dosis geluk wordt in de laatste groepswedstrijd Italie met 1-0 verslagen. In de halve finale bindt Oranje favoriet Frankrijk aan de zegekar en speelt daardoor de finale tegen de Oekraine. Het team waartegen in de allereerste wedstrijd werd verloren.

1988 Nederland verliest zijn eerste wedstrijd tegen Rusland, een land waar de Oekraine destijds nog deel van uitmaakt. Met enige mazzel lees een geflatteerde overwinning op Engeland en een gelukkig doelpunt van Wim Kieft in de 82e minuut tegen Ierland wordt de halve finale bereikt. Hierin verslaat Oranje favoriet Duitsland en komt daardoor in de finale uit tegen Rusland. Het team waartegen in de allereerste wedstrijd werd verloren.

Een aardige parallel. Als deze doorzet verslaat Nederland onder 21 de Oekraine met een nulletje of twee.

Diana is nu precies vier weken, wat vliegt de tijd, oud en we zitten op één week van het belangrijkste sportevenement van het jaar. De Webloggers Poule bestaat uit niet minder dan 30 deelnemers. Maar er is plaats voor meer, vandaar deze herhaalde oproep.

De volgende stappen dienen ondernomen te worden:

• Aanmelden bij www.voetbalpoules.nl
• Meedoen aan de Webloggers Poule

Indien men al lid is van www.voetbalpoules.nl volstaat deze link om direct mee te doen aan de Webloggers Poule.

Een kind kan de was doen, op naar de 40 deelnemers...

Posted by CasaSpider at 7:49 PM | Permalink | Comments (18)

Vanwege Hemelvaartsdag en nascholing op maandag waren twee leesmoederlessen niet doorgegaan. Wellicht daarom was mijn groep ietwat onrustiger dan anders. Het eerste onderdeel is het doorwerken van een saaie woordenlijst.

Een tijdje geleden heb ik quiz-vragen geïntroduceerd om de materie iets sappiger te maken. Zo hebben de kinderen de betekenissen van sfinx, manege en genie geleerd. Voordat ze het antwoord op een quiz-vraag geven moeten ze wel eerst Tuut! zeggen.

“We gaan een quiz-vraag doen”, zei ik om de aandacht te krijgen. “Wie van jullie kan mij zeggen wat een genie is?” Let wel, een woord dat we reeds behandeld hebben.

“Tuut!”, riepen ze bijna allemaal tegelijk. Matthew mocht als eerste het antwoord geven: “Een genie is het lichaam van een leeuw en het hoofd van een vrouw.”
“Neen”, zei Alizah, “een genie heeft te maken met paarden.”

Ik begon ernstig aan mijn leermethode te twijfelen.

Juffrouw Margriet is sinds woensdag weer beter. Donderdag, meteen na het leesmoederuurtje mocht Luchiano (8) zijn boekbespreking doen. Toen ik hem om 12:15 op kwam halen liep hij trots naar me toe: “Papa, ik heb een 10 voor mijn boekbespreking.”

Dat was goed nieuws en als beloning reden we direct naar Centrum Supermarkt te Mahaai om een rolmaatje van 7.5 meter voor hem te kopen. Een rolmaatje is Luchiano’s favoriete gadget.

Aanstaande maandag luidt de quiz-vraag wat een rolmaatje is.

Posted by CasaSpider at 6:48 PM | Permalink | Comments (18)